• สิริโสภณ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sopon.c1@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-09
  • จำนวนเรื่อง : 133
  • จำนวนผู้ชม : 107206
  • จำนวนผู้โหวต : 215
  • ส่ง msg :
  • โหวต 215 คน
<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by สิริโสภณ , ผู้อ่าน : 6403 , 13:57:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

...รูปและรอยอาจคล้อยเคลื่อนเตือนแต่ตรงจิตสิเนหาแห่งถ้อยร้อยร่ำพรรณนาตรึงตรากว่าลิ้มชิมรส...แห่งถ้อยร้อยรักอักษรศิลป์ดอกไม้ชีวินก็ปรากฏชื่นแช่มแอร่มอร่ามงามงดปลดปล่อยพันธะงานมนุษย์...เปลื้องปลดชีวิตอนิจจังยังไม่อาจมีถึงที่สุดระหว่างทางท่องที่ชำรุดหยุดโลกโศกแล้วแก้วจินดา...เหมือนฝันถึงวันอมตะย่อมละสร่างเศร้าแล้วหล้าวิสุทธ์มหิทธิฤทธาฝั่งฟ้าจินตนาการหวานล้ำ...หนึ่งตนอัตตาเติบเต้นเห็นฝั่งจินตนาการหวานฉ่ำห....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by สิริโสภณ , ผู้อ่าน : 841 , 07:54:23 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

นกกรง_กรงกรอบครอบชีวิตครอบชีวิตอยู่ในกรอบกรงทองร้องแข่งขันตากตะวันแต่เช้าเข้าขันแข่งในกรงทองผ่องพรรณราคาแพงไม่รู้แล้ง-หนาว-ฝน ไม่ทนนานครอบชีวิตเกาะคอนไม้ตายนิ่ง ใช่กิ่งไม้แผ่วเพียงลมโบกไหวไกวกิ่งก้านมิอาจเหินลมล่องท่องทิพย์ธารปีกสีสวยหวานฤาทานลมครอบชีวิตส่งเสียงร้องเริงร่าด้วยหน้าที่เพลงเสรีมีค่าเพียงเสียงไห้ห่มหวานคำร้องเริงรื่นเขาชื่นชมแน่ล่ะหรือคือเริงรมย์สมจินดาครอบชีวิตเข้าประชันขันแข่งแย่งรางวั....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by สิริโสภณ , ผู้อ่าน : 1102 , 14:32:59 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.อยากเป็นประธานาธิบดีหน้าสี่เหลี่ยมห่าเหี้ยมโหดร้ายฉิบหายวายป่วง หลีกเร้นซ่อนกายหมายล่อลวงลอดบ่วงกฎหมายไร้สำนึก๒.เอาอัตตากาลีเป็นที่ตั้งเอาบ่วงแห่งชิงชังที่รู้สึกแลทาสเงินเดินแห่อยู่ครึกครึกซื้อต่อมสำนึกไว้สนตะพาย๓.ประชาธิปไตยสมัยนี้ชั่วดีโอ่อ้างเอาวางขายอ้างความดีใส่ตัวยั่วนำลายเบิกเงินนายหมายได้หน้าราคาแพง๔.ประชาธิปไตยใส่หน้ากากให้ซากศพเอาทุนทบต่อร่างสร้างตำแหน่งขุดมาขู่ชูน้ำคำมาสำแดงหวังยื้อแย่งร....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 3 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by สิริโสภณ , ผู้อ่าน : 950 , 21:27:24 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มั่นถือไว้หัวใจกวี ...ชื่นชมในคมคำ...แลดื่มด่ำในน้ำเสียง...เสนาะไพเราะเพียง...ระฆังขานกังวานใส...ใช่ขานเพื่อแข่งขัน...ดื่มเพลงฝันเถอะนกไพร...ระย้าระยับประดับไว้...ดั่งพราวร่วงแห่งดวงดาว...เพียงวาบวะแวววับ...ดั่งสดับว่าห่วงหาว...พราวแพรววับแวววาว...จับดวงจิตนิจนิรันดร์...ว่าวจีกวีหวาน...ซ่านซาบทรวงดังจวงจันทร์...สดับเพื่อรับขวัญ...มั่นถือไว้หัวใจกวี....

อ่านต่อ

Posted by สิริโสภณ , ผู้อ่าน : 815 , 20:58:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หมาน้อย   เจ้าประจำ  ธรรมดา...เด็กน้อยน่ารักนักหนาตื่นเต้นตื่นตามาล้อมาเล่นลูบหัว...แตะแตะเตะเตะตามตัวกล้ากล้ากลัวกลัวยั่วเย้าหยอกหยันหยอยหยอย...ยืนค้ำยืนเคียงยืนคอยแดดร้างด่างรอยพลอยนอนพลอยนั่งยืนเดิน...อาบอุ่นแดดอ่อนนอนเพลินเกาแกะแคะเขินเทียวเดินเดินเทียวดมระหว่างแถว...มาแล้วนั่งลงตรงแนววาบวับตาแววแว่วเสียงใจสั่นริกริก...ยิ้มให้ส่ายหางกระดุกกระดิกใบไม้ไหวพลิกพลันเพลงบรรเลงเพลงเพราะ...หวานแว่วแล้วเส....

อ่านต่อ

Posted by สิริโสภณ , ผู้อ่าน : 851 , 15:44:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เหมือนเป็นวัชพืชมืดบอดใบ้เกินกว่ายุคสมัยถามไถ่ถึงทุกข์ยากแค้นแสนเข็ญเห็นติดตรึงชะตากรรมรำพึงความปวดร้าวเป็นมนุษย์เพราะเพียงว่ามีตาหูมีดวงตาเป็นประตูรู้ร้อนหนาวมีปากเป็นเช่นทวารรู้หวานคาวไม่อาจบอกเรื่องราวเรื่องร้อนรนเพียงเกิดมาก็พลัดถิ่นแผ่นดินแม่ที่มีแต่ความชิงชังเข้าตั้งต้นความเป็นอยู่แสนสังเวชแค่เศษคนหนีทางไหนไม่พ้นเล่ห์กลมนุษย์ลงเรือเร่เหหาถิ่นแผ่นดินใหม่หวังแสงทองผ่องใสในที่สุดหวังลางเลือนเตือนว....

อ่านต่อ


/1