*/
  • sorkanchana
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sakk62@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2012-09-23
  • จำนวนเรื่อง : 293
  • จำนวนผู้ชม : 145580
  • จำนวนผู้โหวต : 66
  • ส่ง msg :
  • โหวต 66 คน
วันอาทิตย์ ที่ 30 กันยายน 2555
Posted by sorkanchana , ผู้อ่าน : 928 , 16:41:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน ศุภฤกษ์ , แม่ยายมากับตามี โหวตเรื่องนี้

คุณยายแหม่ม

ดย

"ศ. กาญจนา"

 

               ย้อนเหตุการณ์กลับไปหลังจากเรื่องอาจารย์ฝรั่งผ่านไปได้ไม่ถึงปี นักเรียนไทยที่อาจารย์เคล้าส์เนอร์เคยไปพักด้วยนั้น ก็เจอเรื่องที่ตนเองยากจะลืม 

 

               ช่วงนั้นคนไทยในแอ็ตแลนต้า ล้วนแต่หาทางเสริมสร้างประสบการณ์ชีวิตให้แก่ตน เหมือนกับที่ “สปช”วิชาภาคบังคับที่เขาสอนเด็กนักเรียนสมัยนี้ ให้เป็นคนขยันขันแข็ง รู้จักทำมาหากิน หาช่องทางเพิ่มพูนรายได้ให้ตนเอง ให้ มีเงินไปจับจ่ายใช้สอยโดยไม่ต้องกะเบียดกระเสียนเช่นแต่ก่อน ใครจะมาจากครอบครัวเศรษฐีหรือไม่ หรือได้ทุนกพ.หรือทุนพก.ก็แล้วแต่ เกือบจะพูดได้ว่า นักเรียนไทยทุกคนที่นั่นล้วนแต่เคยมีรายได้จากทำงานพิเศษกันทั้งนั้น เป็นงานหลายรูปหลายแบบ มีทั้งงานแคชเชียร์เก็บเงิน งานบาร์เทนเดอร์ผสมเหล้า งานเวทเตรสเสริฟอาหาร งานบัสบอยเก็บโต๊ะ งานล้างจานและอื่นๆ

                นักเรียนไทยคนที่ผมพูดถึงนี้ แกได้งานพิเศษที่ร้านฟาสต์ฟู๊ดเล็กๆชานเมือง โดยทำงานหลังจากเลิกเรียนหนังสือที่ “เอมเมอรี่ ยูนิเวอร์ซิตี้”  มหาวิทยาลัยเดียวกับพลเอกของกองทัพคนหนึ่ง และเจ้าหน้าที่ระดับสูงของธนาคารชาติ ที่ได้มาเล่าเรียนร่วมสมัยกันในตอนนั้น  งานที่ทางร้านให้ทำก็แสนจะสะดวกสบาย ด้วยไม่มีลูกค้าหนาแน่นเหมือนร้านในเมือง ยิ่งเป็นเวลาช่วงหลังสองทุ่มด้วยแล้ว ก็จะเป็นเวลาพักผ่อนไปในตัว เผลอๆยังแอบเอาตำราเรียนมาทบทวนได้อีกด้วย หากติดขัดเรื่องภาษาก็ยังสามารถถามแหม่มแก่ๆใจดีที่ทำงานอยู่ข้างๆด้วยกันได้เลย

                                                      

                วันหนึ่ง มีการปล้นจี้ที่ร้านเงียบสงบแห่งนี้ ผู้ร้ายเป็นไอ้มืดตัวขนาดยักษ์สองคน นักเรียนไทยโดนมันผลักให้ไปนั่งคู้เข่าก้มหัวในตู้เก็บของ ถูกปืนจี้หัวขู่ตลอดเวลาว่าจะจี้เอาตัวไปเป็นตัวประกัน นักเรียนไทยอยากจะขอร้องให้ไอ้โจรปล่อยตัว เพราะว่าตนเองไม่ใช่เจ้าของร้าน ก็เกรงว่าหากมันฟังกะเหรี่ยงพูดภาษาอังกฤษไม่ออก โดยเฉพาะเป็นตอนฉุกเฉินอย่างนี้ด้วยแล้ว มันอาจจะโมโหยิงเอา พอดีแหม่มแก่คนนั้นหันมาเห็นเข้า และเห็นท่าจะไปกันใหญ่ เลยเจรจาให้ไอ้โจรปล่อยนักเรียนต่างชาติคนนี้เถอะ เขาเป็นเด็กดีมาจากแดนไกลไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลย เอาตัวแกเป็นตัวประกันแทนจะดีกว่า ปรากฏว่าไอ้มืดนักปล้นจี้ทั้งสองคนปรึกษากันอย่างเคร่งเครียด แล้วในที่สุดมันก็ตกลงยินยอม

 

                 วันรุ่งขึ้นนักเรียนไทยคนนั้นมาหาผมที่บ้านแต่เช้า เล่าเรื่องโดนจี้ที่ทำงานในร้านฟาสต์ฟู๊ดกลางดึกให้ฟัง ว่าเกือบไม่ได้มาหาพี่ๆเสียแล้ว ทุกคนในบ้านทราบเรื่องต่างก็ตื่นเต้นตกใจ พูดปลอบใจกันไปตามมีตามเกิด พอตกช่วงบ่ายๆ มีข่าวหนังสือพิมพ์ภาคบ่ายว่า แหม่มแก่คนนั้นโดนฆ่าปิดปาก ณ ที่เปลี่ยวชานเมือง เลยจากร้านฟ้าสต์ฟู๊ดนั้นไปไม่เท่าไร ผู้ร้ายมันกลัวว่าแหม่มแก่จะจำมันได้ นักเรียนไทยเลยยิ่งเสียขวัญมากยิ่งขึ้น เพราะตนเองก็เป็นอีกคนหนึ่งที่จำมันได้เสียด้วย จนกระทั่งตำรวจจับผู้ร้ายได้ในสองสามวันถัดมา แกโล่งอกถึงกับยกมือไหว้ท่วมหัว พร้อมกับรำลึกถึงพระคุณของคุณยายแหม่มผู้ช่วยชีวิต

                 ก่อนที่ไอ้นักจี้สองคนจะเข้าซังเต ตำรวจเขาเชิญนักเรียนไทยคนนั้นไปให้การ และก็มีการชี้ตัวผู้ร้ายกันตามระเบียบ เมื่อการชี้ตัวของพยานปากเอกเสร็จสิ้น ส่งผลให้ไอ้โจรสองคนติดคุกหัวโต ขณะเดียวกัน ทางการเขามีรางวัลให้กับพยานเพราะมันเป็นคดีเขย่าขวัญ ไอ้น้องคนนั้นเลยยิ้มออกรับเงินค่าทำขวัญจากทางการจนกระเป๋าตุง

 

                                                        

                                                                     

                  แกชวนผมคนเดียวเดินทางไปวัดไทยที่รัฐใกล้ๆ เพราะตอนนั้นแอ็ตแลนต้ายังไม่มีวัดเลย แกแบ่งเงินรางวัลมากว่าครึ่งเอามาทำบุญกรวดน้ำ ได้ถวายสังฆทานอุทิศส่วนกุศลไปให้คุณยายแหม่มอย่างตั้งอกตั้งใจ แถมบอกกับผมด้วยตาแดงๆ พี่พี่ คอยดูนะ ผมจะทำสังฆทานให้คุณยายทุกปีๆเลย


 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 sorkanchana ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ศุภฤกษ์ วันที่ : 05/10/2012 เวลา : 21.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suparurk

คุณยายแหม่มเป็นคนดีมากครับ
เรื่องนี้เศร้า
นักเรียนไทยคนนี้ต้องทำความดีแทนคุณยายแหม่มให้สมกับที่ได้ต่อชีวิตมานะครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
sorkanchana วันที่ : 30/09/2012 เวลา : 17.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sorkanchana

คุณยายแหม่มเป็นทั้งครูสอนการบ้าน แล้วยังสละชีวิตให้อีก พระคุณนี้ล้นฟ้า

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน