*/
  • sorkanchana
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : sakk62@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2012-09-23
  • จำนวนเรื่อง : 293
  • จำนวนผู้ชม : 145582
  • จำนวนผู้โหวต : 66
  • ส่ง msg :
  • โหวต 66 คน
วันอาทิตย์ ที่ 21 ตุลาคม 2555
Posted by sorkanchana , ผู้อ่าน : 512 , 17:06:28 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน ศุภฤกษ์ , แม่ยายมากับตามี โหวตเรื่องนี้

ไอ้โจ

โดย

"ศ. กาญจนา"

 

                เมื่อสมัยเด็กๆ ผมเคยเห็นพิธีกรรมที่เป็นการแก้เคล็ดหรือสะเดาะเคราะห์บ่อยครั้ง หรือบางทีก็เป็นพิธีสาปแช่งศัตรูคู่อาฆาตให้พินาศล่มจม เมื่อตอนมีคนคิดคดทรยศต่อแผ่นดินทีไร ที่สนามหลวงก็มักจะมีการทำพิธีคั่วพริกคั่วเกลือสาปแช่ง ให้มันผู้คิดมิชอบต้องฉิบหาย ต้องตกระกำลำบากพลัดที่นาคาที่อยู่ มิได้พบความสุขความเจริญ  เกือบทุกครั้งผมเห็นว่ามีผลทันตา ส่วนการสาปแช่งที่ผู้แช่งเป็นผู้มิชอบเสียเองนั้น  สิ่งศักดิ์สิทธิจะบันดาลความวิบัติให้วกกลับใส่คนแช่งเอง

 

                เมื่อผมโตขึ้น ได้รู้เห็นมากขึ้น จากการอ่านหนังสือบ้าง และบางทีก็จากการบอกเล่าบ้าง ได้เคยเห็นการแสดงอภินิหารของคนหนังเหนียว จะเชือดแขนขาอย่างไรก็ไม่เข้า จนผมเชื่อว่าพลังที่เกิดขึ้นด้วยจิตมนุษย์นั้นที่มีอำนาจมหาศาล คนที่มีศรัทธาแก่กล้าในพิธีกรรม อาจจะทำให้เกิดอภินิหารหรืออำนาจลึกลับเกิดขึ้น ผมเคยอ่านหนังสือสารคดี ถึงมนต์ดำของพ่อมดในอาฟริกา ที่สามารถสาปแช่งให้คนในหมู่บ้านต้องตายภายในไม่กี่วัน เพราะไอ้คนโดนสาปมันกลัวสุดขีดจนชีวิตตกอยู่ในอำนาจมืด จนซูปผอมอย่างรวดเร็วและสิ้นใจตายเพราะความเชื่อในอิทธิฤทธิ์    อีกเรื่องหนึ่งนั้นเป็นเรื่องเกี่ยวกับวงการหมัดๆมวยๆของไทยเอง   มีนักมวยเอกยุคก่อนคนหนึ่ง    ชื่อ “ประเสริฐ ส.ส.” ที่เคยชกเสมอกับยักษ์สุข ปราสาทหินพิมายถึงสองครั้ง แกทดลองวิชาอยู่ยงคงกระพันให้ผู้สื่อข่าวและแฟนมวยกลุ่มหนึ่งได้ชม ทุกคนเห็นว่าแกหนังเหนียวจริงๆ แกกินว่านก่อนแล้วบริกรรมจนกายสั่นเทิ้ม การลองของวันนั้นไม่มีคมอาวุธใดจะแผ้วพานหนังแกได้ แต่จากนั้นแค่วันสองวัน แกขึ้นชกมวยพบกับนักมวยดาวรุ่งรุ่นน้อง ชื่อ “ทองใบ ยนตรกิจ” ปรากฏว่าประเสริฐโดนศอกทองใบแตกยับเยิน ต้องโดนกรรมการจับแพ้เท็คนิเกิ้ลน็อคเอ๊าท์ เหตุการณ์ครั้งนั้นเป็นจุดหักเหให้ผมเชื่อว่า มนต์ดำเหล่านี้ไม่จีรังยั่งยืน ตั้งแต่วันนั้นมาผมคลายความศรัทธาในไสยศาสตร์ลงไปมาก แต่อย่างไรก็ตามผมก็ยังชอบไปชมอภินิหารหรือพิธีกรรมแปลกๆอยู่เสมอ ทำให้ผมได้ชมทั้งของจริงและของปลอมมาเยอะ

                ชีวิตของศาสนิกชนที่ดีมักจะคล้ายกันหมดของทุกศาสนา บรรดาศาสนาจารย์ทุกคนมักจะมีความเมตตาธรรมประจำใจ ทุกท่านอยากให้มนุษย์มีความเอื้อเฟื้อและเมตตาต่อกัน เอื้ออาทรต่อสรรพสัตว์ไม่ว่าจะอยู่ในป่าใหญ่ หรือบรรดาสัตว์เลี้ยงหลากชนิดในเมือง ให้ทุกชีวิตอยู่ด้วยความสุขสงบและพึ่งพาอาศัยต่อกัน หมาและแมวเป็นสัตว์เลี้ยงที่ใกล้ชิดกับวิถีชีวิตมนุษย์ โดยเฉพาะหมานั้นเราจะได้ยินคนกล่าวขวัญถึงเสมอ บางทีก็เป็นนิยายปรัมปรา คนทุกชาติทุกศาสนาแม้กระทั่งชาวป่าชาวเขาเห็นหมาเป็นยิ่งกว่าเพื่อน เป็นทั้งผู้คุ้มกันและเพื่อนเล่นรวมกันไป หมากับคนบางครั้งผูกพันกันเสมือนญาติ ใช่สิครับ เพราะความรู้สึกเสมือนญาตินี่แหละบางทีก็มีการทะเลาะเบาะแว้งกัน เหมือนครอบครัวของเพื่อนผมที่เลี้ยงดูหมาไว้ตัวหนึ่ง รักใคร่มันเสมือนลูกจนเรียกมันเป็นลูกอยู่เสมอ ครอบครัวเพื่อนคนนี้เป็นคริสต์ศาสนิกชนที่เคร่งครัด และมีจิตใจโอบอ้อมอารี

 

                “ไอ้โจ” คือสุนัขจรจัดที่ครอบครัวเพื่อนผมนำมาประคบประหงม หรืออีกนัยหนึ่งมันคืออดีตหมากลางถนนนั่นเอง มันเป็นหมาพันทางที่ประกอบไปด้วยหลายสายพันธุ์ แต่บอกได้เลยว่า มันเป็นหมาที่สง่างามแถมยังมีหลังอานอย่างเห็นได้ชัด ขนเป็นมันขลับแบบหมาสุขภาพดี มันชอบวิ่งเล่นกับเด็กแถวนั้นอย่างสนุกสนาน โดยเฉพาะกับลูกชายคนโตของเพื่อนผม มันจะสนิทสนมเป็นพิเศษ ชอบแอบไปเที่ยวกันไกลๆ จนบางทีคนที่บ้านเป็นห่วงกลัวจะมีอันตราย กลัวว่ามันจะโดนรถทับรถชนบ้าง กลัวมันจะโดนหมาหมู่รุมกัดเอาบ้าง บ้านเพื่อนผมนั้นอยู่ในซอยลึก ตามปกติถ้าลูกเพื่อนผมออกไปข้างนอก มันก็จะออกไปรอคอยที่ปากซอย เพื่อจะได้เดินกลับบ้านด้วยกัน หรือบางครั้งถ้าเพื่อนผมขับรถกลับมาก่อน และมันเห็นว่ายังพอมีเวลาที่จะมารับลูกชายเพื่อนผมได้ทัน มันจะเห่าและขวางรถเพื่อขอขึ้นรถกลับบ้านด้วยคน ครั้นพอถึงบ้านมันกลับรีบวิ่งออกมาปากซอยใหม่เพื่อไปรับนายน้อย เป็นอย่างนี้หลายต่อหลายครั้ง เป็นที่น่าเอ็นดูแก่ทุกคนในบ้านและบันดาคนในซอย ถึงตอนกลางคืนมันก็จะเป็นยามเฝ้าประตูบ้านอาสาสมัคร ที่ทำงานให้ฟรีไม่ขอรับเงินเดือน พวกหัวขโมยย่านนั้นจะกลัวมันกันทุกคน

                อยู่มาวันหนึ่ง ไอ้โจเล่นไล่คาบลูกบอลที่ลูกชายเพื่อนผมมันแกล้งขว้างไปไกลๆ ให้ไอ้โจวิ่งตามไปเก็บ วันนั้นเล่นกันนานจนทั้งหมาทั้งคนหอบกันแฮ่กๆ ในระหว่างพักเหนื่อย พอดีมีเพื่อนบ้านจูงหมาเดินผ่าน และแวะหยุดคุยกับลูกชายเพื่อนผม จากนั้นก็ถือโอกาสนั่งพักเหนื่อยกันทั้งหมาทั้งคน ส่วนลูกชายเพื่อนผมเลยชวนจ้าหมาน้อยที่มาด้วยไปเล่นกันต่อ หารู้ไม่ว่าไอ้โจมันอิจฉา ทำท่าหงุดหงิดให้ดูสองสามครั้งแล้วนายยังทำเฉย มันเลยน็อตหลุดคำรามขับไล่หมาเพื่อนบ้านเสียจนทั้งคนทั้งหมาเผ่นหนีแทบไม่ทัน ลูกชายเพื่อนผมโกรธมากที่ไอ้โจมันฉีกหน้า เลยทั้งดุทั้งลงโทษเสียงสนั่นหวั่นไหว และตีมันด้วยไม้เรียวหวังให้เข็ดหลาบ ไอ้โจเองตอนแรกก็ยอมโดนลงโทษแต่โดยดี ในที่สุดมันก็น้อยใจที่เจ้านายไปเข้าข้างหมาบ้านอื่น ไอ้โจได้ฮึดคำรามเตือนนายให้หยุดตีไปสองสามครั้ง แต่การลงโทษก็ยังดำเนินไปอย่างไม่มีท่าจะหยุด ในที่สุดก็เกิดบันดาลโทสะกันทั้งหมาทั้งคน จนเกิดการขัดขืนและบานปลายไปเป็นการต่อสู้กันอย่างชุลมุน ไอ้โจสู้อย่างหมาจนตรอก โดดกัดนายที่แขนก่อน แล้วขยับไปขย้ำใบหน้า เลยเกิดแผลฉกรรจ์สองสามแห่งจนเลือดสาดไปทั่วบริเวณ คนในบ้านตกใจต้องออกมาช่วยแยก ลูกชายเพื่อนผมโดนกัดหน้าต้องเสียโฉมแน่ๆ  จากนั้นบรรยากาศในบ้านแถวนั้นทั้งซอยก็ซึมเศร้าหม่นหมอง ไอ้ลูกชายเพื่อนผมเอาแต่ฮึดฮัดไม่ยอมหายโกรธ ส่วนพ่อแม่ก็เฝ้าปลอบประโลมให้เมตตาไอ้โจ ที่มันไม่ได้ร้ายดังคิดหรอก มันเกิดเรื่องขึ้นเพราะสถานการณ์มันพาไปต่างหาก แต่อีกใจหนึ่งแล้ว ทั้งพ่อทั้งแม่ก็พลอยโกรธไอ้โจไปกับลูกไม่น้อย ไอ้โจเองก็รับผิดมีอาการท่าทางเงื่องหงอย เอาแต่หมอบซบอยู่กับพื้นไม่กินข้าวกินปลา เมื่อเข้าไปง้อนายน้อยของมันทีไรก็โดนไล่ทุกที

               ฝ่ายเพื่อนผมทั้งสามีและภรรยาได้คุยปรึกษาหารือกันอย่างเคร่งเครียด จนในที่สุดก็ตัดสินใจว่าต้องเอาไอ้โจไปปล่อย มิเช่นนั้นจะเกิดเรื่องร้ายขึ้นอีกเมื่อไรก็ไม่รู้ สู้ตัดไฟแต่ต้นลมตอนนี้เสียเลย ภรรยาเพื่อนผมเป็นคนที่รักไอ้โจมากกว่าใครถึงกับหลั่งน้ำตา คืนนั้นเองเวลาค่อนรุ่ง ภรรยาเพื่อนผมผู้เคร่งศาสนาเกิดฝันร้าย ว่าไอ้โจมันเดินเข้ามาหาด้วยท่าทางข่มขู่ จึงได้ตะโกนไล่แต่มันหาฟังไม่ ในฝันนั้นมันแสดงท่าว่าเหมือนกับว่ามันรู้ตัวแล้ว ว่าเจ้านายจะเอามันไปปล่อย มันส่งเสียงขู่คำรามลั่นอย่างน่ากลัว ขยับตัวไปมาทำท่าจะกระโดดขย้ำคอหอย  ในยามวิกฤติเช่นนั้น ภรรยาเพื่อนผมนึกถึงแต่พระผู้เป็นเจ้า สวดอ้อนวอนขอพระองค์ได้โปรดช่วยเหลือด้วย ทันทีจิตใจในฝันกลับพลันห้าวหาญ ยกมือชี้นิ้วไปที่ไอ้โจแล้วส่งเสียงปกาศิตออกมาว่า “ในนามพระผู้เป็นเจ้า ไอ้โจอสูรร้าย จงตายเสียแต่บัดนี้ ทันทีที่สิ้นเสียง ไอ้โจเสมือนถูกพลังลึกลับจับมันเหวี่ยงกระเด็นขึ้นไปกลางอากาศ แล้วตกลงหลังกระแทกพื้นเท้าชี้ฟ้าตายในฉับพลัน ภรรยาเพื่อนผมสะดุ้งตื่นขึ้นหายใจหอบด้วยความตื่นเต้น จนต้องลุกขึ้นนั่งนิ่งบนเตียงอยู่ครู่ใหญ่ จากนั้นได้ลุกขึ้นเดินลงไปชั้นล่าง หันหน้าไปมองยังที่ๆไอ้โจชอบยืนเฝ้าขโมย ก็เห็นไอ้โจนอนเท้าชี้ฟ้าอยู่ข้างกำแพงบ้านหน้าประตู นอนตายน้ำลายฟูมปากท่าเดียวกับในฝันทุกประการ ภรรยาเพื่อนผมได้คุกเข่าสวดมนต์ขอบคุณพระเจ้าอีกกี่รอบก็ไม่รู้ เสร็จแล้วก็หลับตาแน่นิ่ง

 

                บรรดาเพื่อนฝูงโบสถ์เดียวกันต่างได้รับทราบเรื่องนิมิตนั้นอย่างละเอียด ถึง “มิราเคิ่ล”ที่บังเกิดแก่ไอ้โจอสูรร้ายในครอบครัวเพื่อน และไม่รู้ว่าป่านนี้กระจายไปอีกกี่กลุ่มต่อกี่กลุ่ม ความเลื่อมใสศรัทธาของผู้ฟังได้เพิ่มเป็นทวีคูณ ส่วนร่างของไอ้โจนั้น คนขับรถขยะได้อาสานำเอาไปฝังเพื่อไม่ให้อุดจาดแก่สายตาผู้คน แกได้รับทิปไปก้อนโตคุ้มเหนื่อย ส่วนลูกชายเพื่อนผมนั้นหน้าตายังคงเศร้าสร้อย ใบหน้ายังปุปะไปด้วยพลาสเตอร์ ได้ถือโอกาสเอาห่อของส่วนตัวฝากคนขับรถขยะให้เอาไปทิ้งด้วย

 

                อีกสองวันต่อมา คนขับรถขยะเจอผมอีกโดยบังเอิญ แกรีบดึงมือผมไปกระซิบเบาๆ“คุณ ศ. ครับ ผมนึกแล้วเชียว พระผู้เป็นเจ้าไม่ฆ่าหมาหรอก ท่านเมตตาสรพสัตว์ทั่วพิภพ คุณรู้ไหม ตอนผมก้มตัวเอาไอ้โจลงหลุมนั้น ห่อที่ลูกชายเจ้าของบ้านฝากมาตกลงกระจาย มันเป็นยาเบื่อหมาชัดๆ มิน่า ไอ้โจโดนแช่งตายทำไมน้ำลายถึงฟูมปาก ....สาธุ อย่าได้มีเวรต่อกันและกันเลย”  ศ. กาญจนา เองฟังแล้วถึงกับสะอึก จะบอกใครต่อก็ไม่ได้


 

  


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 ศุภฤกษ์ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
sorkanchana วันที่ : 21/10/2012 เวลา : 20.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sorkanchana

คนเราจะมีอคติต่อสัตว์ดิรัจฉานเสมอ ไม่คิดถึงหัวอกสัตว์เลี้ยง เอาแต่โมโหโทโส แล้วมันจะเข้าใจเรื่องได้อย่างไร มิหนำซ้ำหลายๆครั้งผิดก็ไม่ผิด

โดยเฉพาะเรื่องนี้ ขอให้ไอ้โจจงสู่สวรรค์เถิด

ความคิดเห็นที่ 1 sorkanchana ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ศุภฤกษ์ วันที่ : 21/10/2012 เวลา : 19.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suparurk

เรื่องนี้เศร้าน่ะครับ สงสารหมา

ผมก็มีประสบการณ์คล้ายกันเพียงแต่หมายังไม่ถึงกับบันดาลโทสะไล่กัดผมเท่านั้น ก็เลยประนีประนอมอยู่ต่อไปกันได้ หมาก็รู้ตัวทำผิดน้อยลง คนก็รู้ตัวไม่ทำโทษเกินเหตุอีก

เป็นหมาไทยพันธุ์ทางหลังอานเหมือนกันเลย ต้องจำครับว่าหมาไทยหลังอานนี่ขี้หวงและขี้อิจฉามาก

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน