• พระจันทร์รำพึง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-07-22
  • จำนวนเรื่อง : 6
  • จำนวนผู้ชม : 21220
  • จำนวนผู้โหวต : 14
  • ส่ง msg :
  • โหวต 14 คน
วันพุธ ที่ 16 กันยายน 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1658 , 09:20:20 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เวลาเดินคล้อยมาจนเย็นย่ำฝนหยุดตกแล้วได้ครู่ใหญ่ พวกเราวางมือจากผลไม้อันประกอบด้วย มังคุด เงาะ ทุเรียนบ้านที่ "เฉินโป" ผู้เฒ่าวัย 70ปี ของหมู่บ้าน ฝ่าฝนนำมาฝาก เพื่อเข้าสู่ที่พักที่ทางหมู่บ้านจัดเตรียมไว้ให้ เมื่อถึงที่พักบางคนก็จัด รื้อค้นสัมภาระ ทำธุระส่วนตัว บ้างก็นั่งสนทนากันอย่างออกรสโดยบางคนก็ยิ่งกว่าออกรสเพราะยังลิ้มรสผลไม้ท้องถิ่นอย่างถูกปาก "ไปดูหมีแพนด้ากันไหมครับ" เจ้าของคำเชิญยิ้มเล็กน้อยแ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 28 สิงหาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1819 , 13:02:02 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สิ่งที่รู้สึกได้ถึงการต้อนรับการมาเยือนของผู้มาใหม่เฉกเช่นฉัน นั่นคือสายฝนพรำในเมืองเบตง มองออกไกลๆ ท่ามกลางทิวเขาหมอกขาวๆระบายเป็นริ้วสวยบนท้องฟ้า ฉันนึกประหวั่นอยู่เพียงในใจถึงสิ่งที่ตนเองเป็นมาเนินนานนั่นคือการกลัวฝน...มันจะตกทั้งวันหรือเปล่า...พาลฉุกนึกขึ้นได้ถึงภาพยนต์เรื่องโอเคเบตง...จริงซิ เบตงฝนตกเกือบทุกวันเมื่อรถจอดที่ร้านอาหารรวงข้าว อันเป็นจุดนัดที่พี่ย่องนัดพบกับพี่ปลัด พี่เต้งและคุณวิฬุ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 14 สิงหาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1425 , 17:10:35 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“หัวใจ...ของฉัน...เป็นนักเดินทาง... หัวใจของฉัน...ไม่มีกรอบกั้น... หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการ... อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง อักษรของฉัน...ไม่มีกรอบกั้น อักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง...”       ด้วยเหตุนี้เองทั้งหัวใจและตัวอักษรจึงหลอมรวมเป็นฉัน   ก่อนหน้านี้ฉันเคยบอกเพื่อนผู้แสนดีคนหนึ่ง(ก้อนหินรำพัน)ว่า ฉันไม่ค่อยได้เดินทางไปไหนนัก มาระยะหลังในรอบปีสองปีนี่ล่ะที่เดินทางมากกว่าทั้งชีวิต....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 29 กรกฎาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1286 , 01:52:07 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“สิ่งสำคัญมิอาจมองเห็นด้วยตาแต่รับรู้ได้ด้วยใจ” ยังคงเป็นเหมือนท่วงทำนองดนตรีอันไพเราะที่ก้องอยู่ในหัวใจฉันเสมอ นั่นเองกระมังที่ทำให้ฉันมายืนอยู่ทางชายแดนใต้ผืนแผ่นดินไทย ยะลา ในขณะนี้ มิใช่กายอย่างเดียวที่ยืนอยู่แล้วรู้ค่า แต่หากต้องเปิดใจเมื่อเบิกตาหาคุณค่าที่ซ่อนซุกอยู่ภายใต้รอยยิ้มและแววตาของคนในพื้นที่....“บ่ายวันนี้เราจะลงพื้นที่กัน” นั่นคือคำบอกเล่าจากทีมงานของเรา ที่แจ้งให้ทราบกำหนดการของการอ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 23 กรกฎาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 5528 , 03:39:30 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เป็นครั้งแรกของฉันกับการที่ต้องเดินทางไกล...ไกลถึงทางใต้...และเป็นครั้งแรกอีกเช่นกันที่ฉันได้นั่งเครื่องบิน...แน่นอนฉันตื่นเต้นและเป็นกังวลไม่น้อยไม่ว่าต่อการเดินทางและสถานที่ๆเป็นจุดหมายปลายทางโดยเฉพาะข่าวที่ได้รับก่อนถึงสนามบินเพียงอึดใจนั่นคือข่าวการวางระเบิดในช่วงเช้าที่ยะลาใจฉันเริ่มกังวลไม่น้อยฉันเดินทางไปกับเพื่อนสาวคนหนึ่งซึ่งรู้จักและร่วมเดินทางกันมาหลายครั้ง...คณะของเราเดินทางโดยรถไฟไปถึงก่....

อ่านต่อ


/1