• พระจันทร์รำพึง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-07-22
  • จำนวนเรื่อง : 6
  • จำนวนผู้ชม : 21227
  • จำนวนผู้โหวต : 14
  • ส่ง msg :
  • โหวต 14 คน
วันพุธ ที่ 29 กรกฎาคม 2552
Posted by พระจันทร์รำพึง , ผู้อ่าน : 1286 , 01:52:07 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“สิ่งสำคัญมิอาจมองเห็นด้วยตาแต่รับรู้ได้ด้วยใจ” ยังคงเป็นเหมือนท่วงทำนองดนตรีอันไพเราะที่ก้องอยู่ในหัวใจฉันเสมอ
 นั่นเองกระมังที่ทำให้ฉันมายืนอยู่ทางชายแดนใต้ผืนแผ่นดินไทย ยะลา ในขณะนี้
มิใช่กายอย่างเดียวที่ยืนอยู่แล้วรู้ค่า
แต่หากต้องเปิดใจเมื่อเบิกตาหาคุณค่าที่ซ่อนซุกอยู่ภายใต้รอยยิ้มและแววตาของคนในพื้นที่....
“บ่ายวันนี้เราจะลงพื้นที่กัน” นั่นคือคำบอกเล่าจากทีมงานของเรา
ที่แจ้งให้ทราบกำหนดการของการอบรม
“ลงพื้นที่” ฉันย้ำถ้อยประโยคนี้ในใจอย่างเต็มไปด้วยคำถาม
ความกังวลใจและครั่นคร้ามอยู่ลึกๆถึงสิ่งที่ไม่เคยพบเจอและหวาดกลัว
พื้นที่ที่ว่านี้ สภาพแวดล้อมและบรรยากาศจะเป็นอย่างไร บ้านเรือนผู้คน
และภยันอันตรายมากน้อยแค่ไหนฉันสุดที่จะคาดเดา และตื่นเต้นไม่น้อย
ดังนั้นตลอดช่วงเช้าของการอบรมในห้องประชุมราชภัฎยะลา
สิ่งที่ซุกซ่อนอยู่ในรอยยิ้มและเสียงหัวเราะและการบอกเล่าที่มาที่ไปของฉันในเส้นทางนักเขียน
และในฐานะบล็อกเกอร์ก็คือความหวาดหวั่นและตื่นเต้นที่มากขึ้นตามช่วงเวลาที่สั้นลง
      ในช่วงกลางวัน ไม่รู้ว่าเพราะด้วยความหิวหรือเพราะอาหารที่นี่อร่อย
ทำให้ฉันหลงลืมความกังวลไปได้ชั่วขณะ อาหารที่ทางทีมงานจัดหามานั้นเป็นข้าวแกง
แบบภาคใต้ ฉันเลือกทานข้าวราดผัดปลาดุก
ผัดปลาดุกที่นี่ผัดด้วยพริกแกงเหลือง
หน้าตาน่ารับประทานและเมื่อทดลองชิมก็รู้สึกถึงรสชาติที่กลมกล่อมและหอมเครื่องแกง
ฉันปิดท้ายอาหารมื้อนั้นด้วย สละอินโด
และลูกดีดรสเปรียวจี๊ดมันมีชื่อพื้นเมืองซึ่งน่าเสียดายว่าฉันจำไม่ได้เสียแล้ว
ก่อนจะเตรียมตัวสำหรับออกเดินทาง และแล้วฉันก็พบปัญหาใหญ่
นั้นก็คือ แบตเตอรรี่ในกล้องของฉันใกล้หมดเต็มทีเนื่องจาก
การเก็บภาพในตลาดตั้งแต่เช้า ความกังวลใหม่ก็คือจะเอากล้องที่ไหนถ่ายภาพ
 ถ้าไปไม่ได้ภาพก็คงพลาดโอกาสอันงดงามย่างน่าเสียดาย และน่าหงุดหงิดไม่น้อย
 เมื่อพรเพื่อนร่วมเดินทางของฉันทราบเธอจึงให้ฉันยืมกล้องตัวเล็ก
ที่ฉันใช้ถ่ายรูปเมื่อตอนอยู่สนามบิน นั่นเองที่ทำให้ฉันเบาใจและอุ่นใจ มากขึ้น
 สำหรับการลงพื้นที่และช่วงเวลาของการผจญภัยของฉันก็เริ่มขึ้น

“เรา” ในที่นี้หมายถึง ฉัน ทีมงานสำนักหัวใจเดียวกันและน้องๆที่เข้ารับการอบรมในโครงการ
นักข่าวนักเขียนสายพันธ์ใหม่ชายแดนใต้ 


โดยสาร รถบัสซึ่งได้รับความอนุเคราะห์จาก

กองบัญชาการผสม พลเรือน ตำรวจ ทหาร (พตท.) โดย พล.ท.กสิกร คีรีศรีในช่วงบ่ายของวันนั้น

เพื่อเดินทางไปยังหมู่บ้านต้นหยี บ้านต้นหยี หมู่ที่ 7 ตำบลลำพะยา อำเภอเมือง จังหวัดยะลา 

 
ฉันรู้สึกราวกับเด็กน้อย ที่สนุกสนานอยู่กับการทัศนะศึกษา
ทัศนียภาพสองข้างทางในที่ๆไม่คุ้นชินทำให้ทุกภาพที่ผ่านเข้ามาในสายตาฉันนั้นเต็มไปด้วยความตื่นตาตื่นใจ
 วิถีชีวิตอันเรียบง่ายและดูเป็นมิตร บ้านเรือน และความเป็นอยู่ที่ผ่านตาขณะนั้น
กำลังต่อสู้กับข้อมูล ข่าวสารที่ฉันเคยได้รับอย่างหนักหน่วง
ในดวงหน้าฉัน มีรอยยิ้ม ที่ผุดพรายเป็นระยะ
 ในดวงใจฉันมีคำถาม ที่พรั่งพรูมิรู้หยุด
สิ่งสำคัญมิอาจมองด้วยตาแต่รับรู้ด้วยใจ....เหตุใดหัวใจฉันรับรู้ บางอย่างที่ขัดแย้ง...ต่อสิ่งที่รู้มา...
เมื่อใกล้ถึงจุดหมาย รถกระชากตามแรงฉุดของเกียร์รถ เสียงใครบางคนบอกว่า รถเราไปไม่ได้ต้องมีรถลาก
ฉันพยักหน้ารับรู้ และทุกครั้งที่รถกระตุกก็หัวเราะชอบใจไปพร้อมกับน้องๆที่นั่งใกล้ๆ
ราวกับว่าเรากลับมาเป็นเด็กอีกครั้ง รู้สึกสนุกลิงโลดใจเมื่อรถกระชากจนร่างถลา
กลุ่มเด็กหลังรถกรี๊ดกร๊าดชอบใจ หนึ่งในนั้นฉันนั่งยิ้มจับราวจับตรงพนักพิงไว้มั่น
โดยไม่เอะใจสักนิดถึงสัญญาณ ที่บ่งบอกว่า รถของเรา กำลังมีปัญหา
  เมื่อถึงที่หมายรถจอดสงบนิ่งพวกน้องๆเยาวชนใต้เฮโลกันลงจากรถ
ฉันเดินล้าหลังจากกลุ่ม เพราะเมื่อเท้าแตะพื้นถนนสีเงินยวงนั้น
 ก็ดูราวกับว่าฉันได้หลุดเข้าไปในอีกโลกหนึ่งซึ่งแตกต่างจากโลกที่ฉันคุ้นชิน ชายหญิง ต่างวัย
 เด็กตัวเล็กๆ แต่งกายตามวัฒนธรรมมาลายูแบบมุสลิม
บรรยากาศครึกครื้นและเสียงพูดผ่านเครื่องขยายเสียงด้วยภาษาที่ฉันไม่เข้าใจแต่พอจะคาดเดาได้ว่า
ที่นี่กำลังมีงาน ซึ่งไม่รู้ใครอีกบอกว่า เป็นงานกินเหนียว
(งานแต่งงาน) ซึ่งฉันก็นึกรำพึงในใจถึงความบังเอิญอันเป็นมงคลนี้ 
แต่แล้วฉันก็พบว่า ฉันเข้าใจคลาดเคลื่อนไปนิดหน่อยเมื่อเดินไปสมทบกับ
 พี่ชุมศักดิ์ ( บก.หัวใจเดียวกัน)บอกแก่ฉันว่าที่นี่มีงานบุญมัสยิด
ฉันถึงกับหัวเราะขำตนเองและบอกถึงความเข้าใจผิดของฉัน
และเราก็ต่างขบขันในความเข้าใจผิดๆของฉัน
นั่นกระมังที่แบ่งแยกฉันออกจากพื้นที่ ด้วยความไม่รู้ไม่เข้าใจ
 เป็นเรื่องน่ายินดีและเหตุบังเอิญไม่น้อยที่ฉันได้ลงพื้นที่ในวันที่มีงานบุญแบบนี้
ผู้คนพื้นที่ต่างมองดูฉัน สายตาเต็มไปด้วยคำถาม ส่วนฉันเองลืมที่จะประหม่าต่อการมองนั้น
 เพราะตื่นเต้นต่อดวงหน้าที่อยู่ใต้ฮิญาบหลากสีที่ดูงดงามเหล่านั้น
หญิงสาววัยกลางคนคู่หนึ่งมิทันได้เห็นฉันทั้งคู่โผกอดกัน คงน่าจะกำลังแยกจากกัน
 ฉันหยุดมองดูเธอทั้งคู่และถ่ายภาพไว้ และก็เป็นเหตุให้พี่ชุมศักดิ์เดินนำหน้าไปก่อนและฉันอยู่ทิ้งท้ายเพียงลำพัง
นั่นเองที่ทำให้ฉันเริ่มกังวลต่อสายตาหลายคู่ ในตอนนั้นฉันแก้ปัญหาด้วยการยิ้มให้กับทุกสายตา
ด้วยว่าไม่อาจสื่อสารด้วยคำพูดถึงที่มาที่ไปของฉันได้ ซึ่งดูเหมือนจะได้ผล
เพราะท่าทีที่ดูอ่อนลงและเป็นมิตรมากขึ้น
 ฉันจึงได้พบว่าฉันมีกุญแจสำคัญติดตัวมาด้วย นั่นคือรอยยิ้ม
 ฉันจึงยิ้ม ยิ้มให้กับทุกดวงตาที่สบกับฉัน และฉันเก็บรอยยิ้มของผู้คนกลับมา
 ตอนนั้นเองที่ฉันรู้สึกอิ่มใจ อะไรกันนะที่ทำให้ฉันเป็นสุข
จนหลงลืมที่ที่ฉันมาในขณะจิตนั้น
อนุภาพรอยยิ้มของพวกเขามีมากขนาดนี้เชียวหรือฉันถามก้องเพียงในใจ
ฉันย่ำเดินเก็บภาพบรรยากาศและผู้คนไปตลอดทางเข้าหมู่บ้าน
 ภาพสัตว์เลี้ยงที่ควรจะพบในหมู่บ้านตามต่างจังหวัดอย่างเช่นสุนัขและแมว
กลับกลายเป็นแพะและแมว ลูกแพะบางตัววิ่งตามแม่ของมัน เจ้าแพะดูตื่นเต้น
ฉันอยากจะหยุดร้องถามมันว่า เจ้าแพะน้อยเจ้าตื่นเต้นต่อการมาของฉัน
 หรือตื่นเต้นต่องานเลี้ยงอันน่าสนุกสนานและหลากสีสันนี้กันนะ
 แต่สิ่งที่ฉันทำก็คือมองมัน และอมยิ้ม
สงวนท่าทีในแบบที่ผู้ใหญ่ทุกคนในโลกทำมีเพียงดวงตาของฉันเท่านั้นที่ระริกลิงโลดราวกับเด็กน้อย
 ที่กระหายต่อการไล่จับกอดรัดเจ้าแพะน้อยน่ารักเหล่านั้น

มิทันที่ความคิดของฉัน จะกระจัดกระจายซุกซนจนเสียงาน
ฉันก็พบพี่ชุมศักดิ์คอยท่า อยู่หน้าบ้านของหญิงชราและน้องๆที่มาอบรม
พวกเธอกำลังสัมภาษณ์สองหญิงชราผู้มีท่าทีอบอุ่นและเป็นมิตรนั้น
 ภาพนั้นงดงามจนฉันอดใจไม่ได้จึงเก็บภาพไว้และไม่รู้ว่าเพราะอะไร
ฉันลืมที่จะเขินอายไปนั่งใกล้คุณยายซึ่ง น้องๆเรียกว่า มะ      
 พลางเรียกพี่ชุมศักด์ถ่ายภาพให้เป็นที่ระลึก
และในภายหลังนั่นเองที่พี่ชุมศักดิ์นำรูปมาอวดทีมงานและบอกว่าฉันถ่ายรูปกับน้องสาว
ฉันได้แต่ขบขันต่อการหลอกอำนั้นแต่จนถึงบัดนี้ก็ยังไม่ได้เห็นภาพนั้นเลย
แต่ดูเหมือนแววตาอันอบอุ่นของคุณยาย
บรรยากาศและรอยยิ้มดูจะเป็นภาพที่ฉายโชนอยู่ในหัวใจของฉันแม้ในความมืด
แม้มิอาจสื่อสารกันเข้าใจด้วยว่า
ฉันพูดภาษามลายูไม่ได้แม้เชื้อสายที่แตกต่างแม้วัยที่ห่างกันนั้นดูยากที่จะเข้าใจ
หรือมองโลกได้มุมเดียวกัน แต่สารเดียวที่สื่อสารได้ตรงกันคือรอยยิ้มที่บ่งบอกว่าเรารู้สึกเหมือนกัน
ไทยพุทธ คนเมือง แปลกถิ่น กับมุสลิมผู้ผ่านโลกและอยู่ในพื้นที่ ที่เคยขึ้นบัญชีสีแดง
บัดนี้มีเพียงรอยยิ้มเท่านั้น ที่เจือจางความขัดแย้ง
มีเพียงรอยยิ้มเท่านั้นที่งดงามอยู่ในหัวใจ มีเพียงหัวใจเท่านั้นที่ ซึมซับอาบอิ่ม อย่างมิรู้ลืม

เอนทรีแนะนำ

ยะลาไกลไหม...จะไปยะลา ตอนที่1

http://www.oknation.net/blog/spellmoon/2009/07/23/entry-1/comment#read

ห้วง....กาลหนึ่ง

http://www.oknation.net/blog/completefeeling/2009/07/29/entry-1/comment#post

และ

รวมลิงค์อบรมการเขียนเว็บบล็อก สร้างนักข่าว-นักเขียน

สายพันธุ์ใหม่ชายแดนใต้

http://www.oknation.net/blog/SingMeuSai/2009/07/20/entry-2


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 31
ใจเดียว03 วันที่ : 01/08/2009 เวลา : 19.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lekY-R-U

(0)
ไว้มาอีกนะค่ะ
เด็กยะลา
ยินดีตอนรับ
ความคิดเห็นที่ 30
theeratatt วันที่ : 30/07/2009 เวลา : 08.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier

(0)
แวะมาอ่านเรื่องราวจากแดนใต้อีกครั้งครับ

ชอบในเรื่องราวนะครับ
ความคิดเห็นที่ 29
arattikron วันที่ : 30/07/2009 เวลา : 08.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/arattikron

(0)
น่าสนใจมากค่ะ ไม่เคยไปถ้ามีโอกาสคงได้เยี่ยมเยียนสักครั้ง
ความคิดเห็นที่ 28
ศณีรา วันที่ : 30/07/2009 เวลา : 01.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     

(0)
เยี่ยมครับ...
ความคิดเห็นที่ 27
คนทุกวัน วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 23.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/choke
อำเรื่อยเปื่อยถึงเหนื่อยก็ไม่หยุด ว่ะ ฮ่ะ ฮ่า

(0)
ขอเหมือนความเห็น 12 เพชรชมพู


ของฝากอยู่ไหน ส่งมาด้วยนะ

อ้อ.เก็บเงินต้นทางนะครับ

ความคิดเห็นที่ 26
ChaiManU วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 21.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

(0)
เปิดเอนทรีนี้เอาไว้ ตั้งใจว่าจะอ่านตั้งแต่เช้า แตกับเรื่องยาวๆแบบนี้ เลยไม่มีเวลาอ่านซะที

อ่านจบ ก็พบความสวยงาม ที่ครูเจี๊ยบถ่ายทอดออกมา
ผม ในฐานะคนใต้แท้ๆ แม้จะไม่ใช่ สามจังหวัดชายแดน อ่านไป ยังภูมิใจ ในภาพความสวยงามของปักษ์ใต้เลยครับ

ถ้าไม่มีเหตุการณ์ร้ายๆ อย่างทุกวันนี้ นรา ยะลา ตานี คงมีโอกาสได้ต้อนรับผู้มาเยือนอีกมากมาย
ความคิดเห็นที่ 25
pjeabja วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 19.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pradit

(0)
เด็กๆน่ารักนะครับ
ความคิดเห็นที่ 24
ญิ๋งณัฐ วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 18.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uranus
บ้าน ญิ๋งณัฐ ยินดีเป็นมิตร ค่ะ

(0)

สวัสดีจ๊ะ
..
ไกลจัง ยะลา
..
แต่ถ้าคิดถึงกัน แล้วฟังเพลง ที่ก้อนหินร้อง คห.16
..
ความคิดถึงและความห่วงใยของใจคนเหงา
มันมากกว่านับดวงดาว คูณด้วยเหงาเธอน่าจะรู้
..
(ก้อนหินร้องนะ คะ ไม่เอา โกไข่ กับนายสน ฮิๆๆ)
..
เดินทาง.........ไกล ๆ ขนาดนี้ หายเหนื่อย เลย
..
....... ใช่ป่าวค่ะ พระจันทร์........
ความคิดเห็นที่ 23
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 16.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

(0)
พระจันทร์ไกลไหมจะไปพระจันทร์
............
ยะลาไกลไหมจะไปยะลา

...........

มาเฉลยให้ แล้วอย่ามาถามอีกนะ

พระจันทร์อยู่ห่างจากโลกประมาณ 3.8 แสนกิโลเมตร
ยะลาอยู่ห่างจากกรุงเทพ 1084 กิโลเมตร

ถามอีกมีเคืองนะ

ความคิดเห็นที่ 22
spyone วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 16.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spyone
  โลกหมุนด้วยความรัก

(0)


ยะลาไม่ไกล

บางกะปิยังเดินทางไกลกว่า

ความคิดเห็นที่ 21
Family_Nurse_50 วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 13.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/miss-kiss

(0)
ไม่เห็นจะมีรูปน้องสาวคนสวยเลย

น้อยใจ เรามันคนไม่สำคัญนี่
ความคิดเห็นที่ 20
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 13.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

(0)
ความคิดเห็นที่ 19
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 13.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

(0)
ความคิดเห็นที่ 16
ก้อนหินรำพัน

ก้มดูดินดูฟ้า
ตอนก้มอยู่ มองดูฟ้าได้ด้วยเหรอ
เอ หรือมองลอดหว่างขา หว่า

ใช่สิ สำหรับก้อนหินคงไม่ไกลในความรู้สึกหรอก
เพราะหัวใจนั้นคงบินลอยละล่องไปถึงยะลาตั้งนานแล้ว
ความคิดเห็นที่ 18
ภาณุมาศ_ทักษณา วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 12.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/netmom
เฒ่า..เล่าเรื่อง

(0)
ผมอยากมาเที่ยวครับ ดูบรรยากาศแล้วแปลกไปท้องถิ่นอื่น ๆ .. คงได้มีโอกาสมาเยือนสักครั้ง

พร้อมกันนี้ ขอฝากข้อความนี้ด้วยนะครับ กราบขอบพระคุณครับhttp://www.oknation.net/blog/netmom/2009/07/29/entry-1
ความคิดเห็นที่ 17
รัฐศิริ วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 12.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rutdy

(0)
หลงรักยะลาปัตตานีอย่าหลงรักหนุ่มๆๆที่น่านและกันน่าฮ่า
ความคิดเห็นที่ 16
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 12.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

(0)

คห. 10 พี่พร "ถ้านั่งรถไฟไป ก็คงไกลมากในความรู้สึก"

หรือจะไม่จริงครับ ผมเดินทางอย่างเดียวดายบนขบวนรถไฟสายความรู้สึก แต่กลับไม่คิดว่ามันไกลแม้แต่น้อย

แถมเพลงก็ยังบอกไว้

"ความคิดถึงและความห่วงใยของใจคนเหงา
มันมากกว่านับดวงดาว คูณด้วยเหงาเธอน่าจะรู้
ยิ่งคิด ยิ่งไกล กรุงเทพปักษ์ใต้ ห่างหลายกิโล
ยิ่งไกล ยิ่งใจพรือโช อยากเห็นหน้าทุกนาที...”


.....

เขียนงานไปได้หลายบรรทัดแล้วครับครู "บุหลันแรมรำพัน" งานเยอะไปหน่อยครับช่วงนี้ ผมเลยใช้มาเป็นข้ออ้างได้อย่างดี

หรือบางทีอาจเพราะผมมีความทรงจำกับที่นี่มากเกินไป เพราะแม้แต่ที่ "ลำพระยา" เอง ราวห้าปีก่อนผมก็เคยมาเดินก้มดูดินดูฟ้าอยู่นานวัน

ค่ำคืนนี้อาจจะพอโพสเรื่องได้ แล้วยังไงช่วยมาตรวจงานด้วยนะครับ

ก่อนไปขอโหวตให้ทั้งภาพและเรื่องที่น่าประทับใจ

บายดีม้ายครับ

ปล. เช้านั้นตื่นสาย เลยถ่ายได้ภาพเดียวอย่างที่เห็นนี่แหละครับ
ความคิดเห็นที่ 15
p003 วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 12.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panalee003

(0)
ไม่เคยรู้ ไม่เคยเห็น ไม่เคยสัมผัส...ขอบคุณที่นำภาพชีวิตอันสวยงามมาให้ดู.....♥
ความคิดเห็นที่ 14
freebirds วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 12.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/freebirds

(0)
ขอบคุณมากค่ะกับความรู้สึกดี ๆ ที่มีให้กับพื้นที่และคนพื้นที่
ความคิดเห็นที่ 13
เพชรชมพู วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 11.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinkdiamond
                      

(0)
ไปถึงต้นหยี เอาลูกหยีมาฝากป่ะ

ความคิดเห็นที่ 12
เพชรชมพู วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 11.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinkdiamond
                      

(0)
ของฝากอยู่ไหน จะตามไปเอา

ความคิดเห็นที่ 11
หนุมานชาญสมร วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 11.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

(0)
งานนี้พระจันทร์ได้ชมวิถีชาวบ้าน
แถมมีของกินติดไม้ติดมือตลอดเวลาที่อยู่ในยะลา
ความคิดเห็นที่ 10
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 10.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

(0)
ถ้านั่งรถไฟไป ก็คงไกลมากในความรู้สึก
แต่นั่งเครื่องบินไปแป็บเดียวเอง อิอิ
ชอบรูปถ่ายและเรื่องราวที่ถ่ายทอดมากๆจ้า
ความคิดเห็นที่ 9
ปราณชลี วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 10.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/narapong-sak
  นัยน์ตา...มีตีน   ในตีน...มีแก่นชีวิต   

(0)

เรียกซะ 'เต็มยศ' เลยนะ 'คุณกฤษณา'
ความคิดเห็นที่ 8
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 10.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

(0)
ตอนอยู่หาดใหญ่ ผมไปยะลากับปัตตานีบ่อย(นราธิวาสไม่บ่อยครั้ง)
ขอยืนยันว่า ใครไปที่นั่น จะหลงรักที่นั่น..
ความคิดเห็นที่ 7
ผู้หญิงตัวเล็ก วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 10.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinn

(0)
ชอบดูรูปเด็ก ๆ แบบนี้อ่ะค่ะ พระจันทร์
ความคิดเห็นที่ 6
เป๊ปซี่ วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 10.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

(0)
...ยะลาไม่ไกลแต่สะเดาไกลกว่าใช่ไหม...

...พระจันทร์ถึงมาไม่ถึง...

...น้อยใจยา...!!!
ความคิดเห็นที่ 5
BlueHill วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 09.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

(0)
ถามยะลาไกลไหม
ถ้าเป็นเรื่องระยะทาง ตอบว่า ไม่ไกลครับ
แต่ถ้าเป็นความเข้าใจต่อชีวิตชุมชนท้องถิ่น ถือว่า ยังไกลมากครับ
ความคิดเห็นที่ 4
มัชฌิมาปกร วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 08.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม

(0)

http://www.oknation.net/blog/kintaro2/2009/07/28/entry-1
HR พันธุ์ใหม่ DNA for modern HR
-------------------------------------------------------

ขอเป็นกำลังใจให้นะจ๊ะ
และขอให้รักษาสุขภาพด้วย
จะได้มีกำลัง มีแรงในการสร้างฝันให้สำเร็จ
พร้อมทั้งจะได้นำเสนอสิ่งดี ๆ เช่นนี้ ตลอดไป

ขอบคุณครับ
ความคิดเห็นที่ 3
นายสิบหมื่น วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 08.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

(0)
ครูเจี๊ยบถ่ายทอดเรื่องราวได้น่ารักมาก
...
ขอบคุณที่ช่วยให้เราได้เห็นในสิ่งที่เราไม่เคยเห็นครับ
ความคิดเห็นที่ 2
อะหนึ่ง วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 04.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

(0)
ขอบคุณภาพวิถี ที่แสนงดงาม
ความคิดเห็นที่ 1
ซันญ่า วันที่ : 29/07/2009 เวลา : 02.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

(0)
ฮิญาบ

คนสวยงาม

ความโหดร้าย

และผู้บริสุทธิ์

อ่านไป ก็นึกถึงสื่อที่สะท้อนข่าว

ออกมาในหลายเหตุการณ์

.............วันนี้มาได้อ่านในอีกแง่มุมหนึ่ง

.........
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน