*/
  • สายลมลอย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-16
  • จำนวนเรื่อง : 142
  • จำนวนผู้ชม : 296019
  • จำนวนผู้โหวต : 204
  • ส่ง msg :
  • โหวต 204 คน
<< กรกฎาคม 2009 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 15 กรกฎาคม 2552
Posted by สายลมลอย , ผู้อ่าน : 3190 , 15:23:08 น.  
หมวด : ต่างจังหวัด

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

                               

 

 


 

ทิศหัวนอน(ใต้)ของสวนขี้คร้านเป็นพื้นที่ลึกลับน่ากลัว ฝังใจผมมาตั้งแต่วัยเด็ก เนื่องด้วยภูมิประเทศซึ่งเป็นลำห้วยขนาดเล็ก รกครึ้มไปด้วยไม้ใหญ่มากมายหลายชนิดแน่นขนัด อย่างยางนาและไม้เนื้อแข็ง เนื้ออ่อนชนิดต่างๆ ซึ่งมีลำต้นขนาดใหญ่ไล่ ระดับความสูงร่วมสามสิบเมตรลงมา จนถึงไม้ระดับอื่นๆ อันมีเรือนยอดลดหลั่นจนถึงไม้พื้นล่างอย่างระกำ ว่านสมุนไพรชนิดต่างๆ  ผักหนาม ผักกูด ฯลฯ  

 

มีทางเดินขนาดเล็กตัดข้ามไปยังบ้านสวนอีกสองหลัง ซึ่งตั้งอยู่ริมตีนเขาในทิศเดียวกัน ริมฝั่งด้านสวนของเรามีบ่อน้ำขนาดเล็กซึ่งไม่เคยแห้งแม้ยามแล้ง ใกล้ๆ กันมีต้นส้มเขียวหวานไว้ให้ผมได้ร้องขอให้พ่อสอยผลสุกมากินก่อนอาบน้ำตอนเย็น (น้ำรูดินประกอบด้วยแร่ธาตุอะไรบ้างหนอทำให้ผมกลายเป็นคนอ่อนไหวและซุกซนเหลือร้ายในเวลาต่อมา)

ไม่ไกลจากต้นส้มเขียวหวาน คือ หมาก ส้มโอพันธุ์พื้นบ้าน ไต่ระดับความสูงของพื้นที่สวนขึ้นมาอีกนิดเป็นเนียง สะตอ ยืนต้นอย่างไม่เป็นระเบียบ  เหมือนงอกเองตามธรรมชาติ แต่ไม้ผลพวกนี้ล้วนแต่ถูกปลูกมาด้วยสองมือแม่แทบทั้งสิ้น

ยอดเนินสูงสุดคือสวนมะพร้าวอันโล่งเตียน  

ลานหญ้าใต้ต้นมะพร้าวทั่วสวนเกรียนสั้นเพราะการดูแลอย่างดีจากพ่อ รวมไปถึงการเล็มของควายอีกสองตัว พื้นดินคุลมด้วยผืนหญ้าสีเขียวลดหลั่นไปตามลุ่มและเนิน ดูคล้ายสนามกอล์ฟหรูในยุคนี้
 
เมื่อมองลงไปจากยอดเนินแห่งนั้นก็ชวนขนหัวลุก เพราะความเขียวขจีร่มครึ้มตลอดปีด้วยหลังคาใบไม้ที่สูงลิบลิ่ว เด็กๆ มักไม่ค่อยเข้ามาเที่ยวเล่นในลำห้วยแห่งนี้เพียงลำพัง ด้วยข่าวลือที่ว่าผีดุ 

ครับ...ผมไม่ได้มาเล่าเรื่องผี ผมเล่าเรื่องต้นไม้ 

สามสิบกว่าปีล่วงแล้วลำห้วยแห้งขอด ระกำยังอยู่ ไม้ใหญ่หลากชนิดถูกโค่นไปใช้งานจนหมด เหลือเพียงไม้ที่ใช้ประโยชน์ในการก่อสร้างไม่ได้ งอกงามแทนที่ 

สวนขี้คร้านรกเรื้อแต่ไม่ชวนขนหัวลุกเหมือนก่อน แม้จะเต็มไปด้วยต้นไม้หลากหลายชนิดแทนที่ต้นหญ้าอันเกรียนสั้นเมื่อหลายสิบปีก่อน

ข้ามห้วยอีกฝั่งเป็นสันเนินที่ถูกปรับระดับเพื่อการทำบ่อเก็บน้ำของเจ้าของสวนเจ้าใหม่ ที่นั่นเองที่มีต้นไม้ชนิดหนึ่งซึ่งควรค่าแก่การพูดถึง

 

 


ก่อ

 

จะว่าไป ก่อต้นนี้อาจเติบโตมาด้วยกันกับผมเมื่อเทียบกับระยะเวลา ความสูง เส้นรอบวงที่โคนต้น

อาจเป็นก่อในจำนวนหลายๆ ต้นที่ผมค้นเคยในสวนของบ้านใกล้เรือนเคียง แต่ไม่เคยพบว่ามีต้นก่อนในสวนในยุคที่ผมเติบโต    

 

สำหรับเด็กเมืองคงคุ้นเคยกับเกาลัดคั่วพอๆ กับเด็กบ้านสวน บ้านทุ่งชอบกินลูกก่อคั่ว ทั้งมันทั้งหวานในเนื้อที่แน่น แต่มีขนาดเล็กกว่าเกาลัดหลายเท่าตัว

 

 

 

เมล็ดซึ่งมีเปลือกแข็งห่อหุ้มแป้งอันแสนอร่อยไว้ภายใน ไม่ได้เป็นอย่างที่เห็นในตลาดนัดในหมู่บ้าน แต่มันถูกห่อหุ้มอีกทีด้วยเปลือกสีเขียวที่เต็มไปด้วยหนามแหลมเล็กๆ โดยรอบ



หากเปลือกหุ้มเมล็ดสีเขียวไม่แตกออกคงยากที่จะรู้ว่าภายในเป็นแบบไหน ส่วนใหญ่เปลือกที่หุ้มเมล็ดแข็งจะแตกออกก่อนหรือในขณะเดียวกันที่มันหลุดออกจากขั้วผลร่วงลงกระทบพื้น

มีบางผลยังเหมือนเดิม

เด็กๆ ใช้มีดหรือด้ามหนังสะติ๊กที่เหลาด้ามไว้แหลมเปี๊ยว เสียบ งัด เคาะ หรือใช้ส้นรองเท้าประเภทที่ทำจากยางนอกของรถยนต์กระทืบลงไปบนหนามแหลม ก่อนแกะเก็บเมล็ดแข็งข้างใน

ศาสตร์ของการหาลูกก่อต้องใช้ทั้งมือทั้งตีนเข้าช่วย รวมได้พอประมาณนำมาใส่หม้อแตกๆ ใส่ทรายหน่อยๆ วางก้อนหินเป็นสามเส้า จุดไฟ คั่วๆ เขี่ยๆ พอหอมกลิ่นไหม้ เด็กๆ ก็รุมล้อมหนุบหนับกันสนาน

วัยเยาว์เจ้าเอย....โชคดีแท้หนอที่ได้เกิดมาเป็นคนบ้านนอก   
 


มุดใต้ต้นก่อต้องระวังหนามระกำและหนามก่อ สภาพแวดล้อมซึ่งเอื้อกันระหว่างลำห้วยซึ่งยังคงความชื้นแฉะของหน้าฝน เถาวัลย์ประเภทกระไดลิงเลื้อยพันหยักไปมาจากพื้นถึงเรือนยอด ดูทึบทึม รกเหมือนป่าริมห้วยที่ไหนซักแห่งซึ่งอุดมสมบูรณ์ 

กระไดลิงที่ผมพูดถึงกลายเป็นพันธุ์ไม้หายากอีกชนิดที่ผมตามหาไปไกลถึงไหนต่อไหน ท้ายที่สุดแล้วมาพบเถาว์ชนิดนี้เพียงข้ามลำห้วยท้ายสวน – ไว้จะเล่าให้ฟังวันหลัง

ท่ามกลางเสียงยุงหึ่งๆ ผมรีบกางขาตั้งกล้องปรับปุ่มโน่นนี่พร้อมกับตียุงเปาะแปะ

ประจงหยิบลูกก่อทั้งเปลือกที่หุ้มห่อไปด้วยหนาม วางในจุดที่มันอาจจะเคยหล่นลงมาเพื่อเก็บภาพบรรยากาศโดยรวม 

แม้จะค่อยๆ หยิบอย่างนิ่มนวล แต่หนามก็คือหนาม ปลายแหลมของมันกับหนังมือที่อ่อนกว่าเปลือกผิวของผลด้านใน ยังไงก็โดนทิ่มตำเข้าจนได้

ขณะที่ถ่ายภาพ ยังรู้สึกสึกได้ถึงหนามผลก่อ ที่ตำลึกเข้าไปในเนื้อนิ้ว,เจ็บจี๊ด




แต่..............

มีความสุขจัง(โวย)

 

 

 

                   ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
สมดุล วันที่ : 26/10/2009 เวลา : 08.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/retailshop

In Google search of the ‘ N-Function ’ creates a new life to Thai Farmers. How to raise the National Infrastructure Economy? With the Atomic Technology working most likely the Nuclear Agriculture Visit… http://www.ainews1.com

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
สายลมลอย วันที่ : 05/09/2009 เวลา : 09.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suankikran

driftworm : มุมตากบครับ อาว์

แหงนซะหมวกหลุดเลย

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
driftworm วันที่ : 05/08/2009 เวลา : 22.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

ภาพบนได้มุมตา

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
สายลมลอย วันที่ : 28/07/2009 เวลา : 09.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suankikran

ปรัชญาชนบท : หวัดดี ครับ

สายน้ำพระจันทร์ : เช่นกัน ครับ พี่

รวงข้าวล้อลม : หมันครับ ลูกกอ ทางใต้ หมันแล้ว...

ดอกพร้าวชาวเกาะ : แถวบ้านผม สมัยยังเด็ก คนแก่ คนหนุ่ม เด็ก มักจะแย่งกันเก็บลูกกอ

นายสิบหมื่น : เหมือนกัน ต่างคนต่างมีมุมที่น่าอิจฉาเหมือนกัน ทุกข์ ก็เท่านั้น สุขก็เท่านี้...

เนาะ?

เพียงลมพัดผ่าน : ใช่ครับ คล้ายเกาลัด

nilsamai : อืม?? นิ

woody505 : สวัสดีครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
woody505 วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 23.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sanlangyaogroup


ส วั ส ดี ค รั บ


.

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เพียงลมพัดผ่าน วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 22.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daija
navy

ปล. ไม่รู้จะใช่ชนิดเดียวกันหรือเปล่า
เพราะหนูอยู่ทางภาคเหนือน่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เพียงลมพัดผ่าน วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 22.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daija
navy

ลูกก่อนี่คล้ายเกาลัดใช่ไหมคะ

หนูเคยกินตอนเป็นเด็ก
ยายคั่วให้กิน


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
nilsamai วันที่ : 18/07/2009 เวลา : 14.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

อันนี้บ้านนอกอย่างเราไม่รู้จักเลย..อิอิ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 18/07/2009 เวลา : 08.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

อิจฉาท่านจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ดอกพร้าวชาวเกาะ วันที่ : 17/07/2009 เวลา : 07.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/witthansadej

สวัสดีครับ
ที่บรรยายมาทั้งหมดนั้น..บ้านผมทั้งเพเลย..
ทั้งสะตอเอย.ส้มโอเอย ควายสองตัวที่กินหญ้าในสวนพร้าวนั่นก็ใช่..สุดท้ายก็ "ลูกกอ" เข้าหยามแล้วนิ
มีเรื่องเล่า..เมื่อประมาณสองปีที่แล้ว มีเพื่อนบ้านเข้าป่าไปหาลูกกอนี่แหละ..ไปกันหลายคน ..ต่างคนต่างเก็บ..ไปเรื่อยๆ ตอนแรกก็อยู่ใกล้ๆ กันดี ยิ่งเก็บยิ่งแยกห่างไป ด้วยความที่ป่าลูกกอมันพื้นที่กว้าง ลุงคนหนึ่งยิ่งยิ่งเก็บยิ่งมัน ...นานจนเย็น..เงยหน้าขึ้นมา.เพื่อนหายหมด หลงป่าสิครับ คนที่ไปด้วยกันกลับบ้านหมดแล้ว...มืดก็มืด..ตามหากันจ้าละหวั่น..ทั้งคืน..ไม่เจอ รุ่งเช้าลุงเดินกลับบ้าน จุดที่หลงห่างจากต้นกอครังแรกสามกิโลครับ.."กูเดินไปตามเสียงที่อยู่ข้างหน้าเรื่อยๆ ทีใหนได้เสียง หมูเถื่อน มันมากินลูกกอ กูนึกว่าพวกเรา" ลุงบอกพร้อมกับเคี้ยวลูกกอคั่ว..หัวเราะก๊าก..เป็นเรื่องเล่ากันอยู่ทุกวันสำหรับคนหาลูกกอที่บ้านผม

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 16/07/2009 เวลา : 19.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ถ้าดูจากภาพ ใช่นะ ชอบทานนะลูกกอ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 16/07/2009 เวลา : 19.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

อันเดียวกับ ลูกกอ ทางภาคใต้หรือเปล่านี่...

ชักสงสัยแล้วนะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สายน้ำพระจันทร์ วันที่ : 16/07/2009 เวลา : 17.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sainam-prachan
ความคิด มุมมองของผงธุลีในโลก


ดีใจด้วยที่มีความสุข แม้ในความเจ็บปวด

กลับจากไปฝึกตามจิตตัวเอง ..
ที่แสนยาก กับการกำหนดรู้
สายลมอยู่กับนา กับสวนก็เหมือนอยู่กับธรรมะ

มาส่งบุญเผื่อถึงค่ะ

ขอให้ดวงจิตที่ดีงาม สุข สงบ
เปี่ยมด้วยพลังแห่งสติ และพลังแห่งกาย-ใจ

บุญรักษานะคะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ปรัชญาชนบท วันที่ : 15/07/2009 เวลา : 16.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/j-direk

สวัสดี

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน