*/
  • สายลมลอย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-16
  • จำนวนเรื่อง : 142
  • จำนวนผู้ชม : 296019
  • จำนวนผู้โหวต : 204
  • ส่ง msg :
  • โหวต 204 คน
<< มกราคม 2010 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 21 มกราคม 2553
Posted by สายลมลอย , ผู้อ่าน : 8279 , 09:10:37 น.  
หมวด : ต่างจังหวัด

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน



1.ในช่วงวัยที่แม่ยังสามารถเดินไปไหนมา ไหนได้อย่างสะดวก แม่ทำตำรับยาสมุนไพรที่เกี่ยวกับการรักษา
บาดแผลอยู่ตำรับหนึ่ง ซึ่งมีน้ำมันมะพร้าวผสมกับตัวยาสกัดจากพืชหัว พืชเถาว์และพืชใบหลากชนิด

ก่อนปรุงยาแม่ทำน้ำมันมะพร้าวไว้ใช้เองโดยใช้มะพร้าวทึนทึกหรืออาจเกินระยะ จนถึงระยะงอกหน่อแล้วในสวน
ปอกเปลือก ผ่า ขูดด้วยกระต่าย คั้น แล้ววางทิ้งไว้ให้ชั้นน้ำมันกับน้ำแยกตัวออกจากกัน ทิ้งไว้คืนเดียวรุ่งเช้า
ตักส่วนบนออกมาใส่กระทะเคี่ยวแยกน้ำออกจากน้ำมัน อีกที ก่อนกรองเก็บ     

จากนั้นเข้าสู่ขั้นตอนการเตรียมเครื่องยาประกอบ ตัวยาหลายตัวสามารถหาได้ในสวนของเราเอง บางส่วนต้อง
เสาะหาจากที่อื่น 

แม่เดินจากบ้านไปสวนบ้านโน้นบ้านนี้อยู่หลายนาน ก่อนกลับมาพร้อมกับหอบหิ้วใบไม้หลากชนิดพะรุงพะรัง 
จากนั้นตระเตรียมพื้นที่ ปูเสื่อ วางเขียงไม้ขนาดใหญ่ลงตรงกลาง อีโต้คมขาวและมีดเล็กอีกอัน ถัดมาเป็นครกหิน
ขนาดใหญ่ มีหม้อใบเขื่องวางไว้ข้างๆ 

 

แม่ประจงขูดผิวของพืชหัวที่ล้างและตัด รากไว้แล้วออกวางแยกไว้ ก่อนจะหั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจนหมด จากนั้น
รวบเถาว์บอระเพ็ดเข้าด้วยกัน วางบนเขียงแล้วสับด้วยอีโต้เป็นชิ้นเล็กๆ เหมือนฝานซอย ถัดมาเป็นพืชใบพวกฟ้า
ทะลายโจร ทองพันชั่ง รางจืด ฯลฯ หั่นฝอย เสร็จแล้วใส่ครกหินตำพอแหลกรวมกันใส่หม้อเติมน้ำนิดหน่อยเพื่อช่วย
ให้คั้นง่าย 

ครับ...แม่สกัดตัวยาออกจากเนื้อของใบและหัวสมุนไพรด้วยน้ำและสองมือเปล่า

จากนั้นใส่กระทะเคี่ยวจนได้ระยะพอสมควรเติมน้ำมันมะพร้าวลงไป เติมธาตุวัตถุลงไปพร้อมกับการบริกรรมคาถา
เคี่ยวจนไม่มีน้ำในกระทะเหลือเพียงตัวยาซึ่งปนเป็นเนื้อเดียวกับน้ำมัน มะพร้าว

กลายเป็นน้ำมันยาสามัญประจำบ้านเรา

ซึ่งท้ายที่สุดแล้วกลายเป็นที่ต้องการของเพื่อนบ้านซึ่งใช้ชีวิตสุ่มเสี่ยง กับโรคในชีวิตบ้านๆ เช่น น้ำกัดเท้า บาดแผลสด
แผลเปื่อยเรื้อรัง ฝี ไล่เรียงไปจนถึงขี้เรื้อน แผลสด แผลเน่าของสัตว์เลี้ยง น้ำมันยาผสมร้อยแปดสมุนไพรของแม่
ให้ผลชะงัดนัก

ทำไว้ไม่นานก็หมดเพราะการแจกจ่าย เมื่อมีความต้องการมากขึ้น แม่ปรุงยาไว้มากขึ้น ผมจึงหาบรรจุภัณฑ์ที่ดูเป็น
มาตรฐานเข้ามารองรับ สามารถแลกเปลี่ยนยาน้ำมันเป็นเงินเลี้ยงชีพสมาชิกในบ้านได้ 

สมัยนั้น สมุนไพรหลากชนิดยังหาง่ายในสวนแทบทุกสวนในหมู่บ้านของเรา แต่โลกเปลี่ยนไปทุกวัน จากวันนั้นถึงนี้
เปลี่ยนไปหลายอย่าง ทั้งวิธีคิด,วิถีในการดำรงชีพ กระทบถึง การมีอยู่และสูญสิ้นไปของต้นไม้เล็กๆ สิ่งที่ใครต่างเรียก
วัชพืช 

 

มองในแง่คุณค่าในการรักษาและสร้างภูมิคุ้มกันให้กับชีวิตมนุษย์ นับว่ามากมายมหาศาล มิพักต้องพูดถึงคุณค่าทางใจ
ที่แอบซ่อนอยู่ในโลกใบ เล็ก (ดอก,ใบ,กลิ่นหอม)ของพวกเขา - พืชสมุนไพร   

 

2. ผมถือมีดอันเล็กๆ ที่ตีขึ้นรูปเองจากเศษเหล็กหูแหนบเดินเท้าไปยังคันนาที่ปลูกต้นมะพร้าวไว้ 

มะพร้าวหลายต้นเหลือรอดจากหนูยักษ์จนสามารถตั้งโคน แตกพุ่มใบกว้างจนเกือบข้ามคลุมคันนาขนาดใหญ่ 
ใช้เวลานับตั้งแต่เริ่มปลูกใน ปีที่ผมลาออกจากงานประจำมาถึงตอนนี้ร่วมเจ็ดปี แม้ยังไม่ให้ลูกให้ผลเหมือนมะพร้าว
พันธุ์ดีจากสถานีวิจัยพืชสวนฯ ซึ่งให้ผลผลิตเร็วกว่า แต่เป็นผลผลิตจากมะพร้าวต้นที่ผมตัดโค่นขายนั่นเอง

ขาดต้นแม่ ยังมีลูกหลานให้เติบต่อมา     

ด้วยว่าห่างการดูแลไปนาน มะพร้าวบางต้นถูกคลุมด้วยเถาวัลย์ชนิดหนึ่งซึ่ง เป็นเป้าหมายของผมในวันนี้ ผมกำลัง
เดินตามรอยแม่ แต่คนละเส้นทางกัน แม่เดินเข้าหมู่บ้าน แต่ผมเดินลงนา 

นาซึ่งไม่เคยมีสารเคมีใดตกต้อง

มีเถาวัลย์อย่างน้อยสามชนิดที่เลื้อยปกคลุมต้นมะพร้าวของผม ลิเพา เถาว์คัน และตูดหมูตูดหมา เถาวัลย์ขาดเล็ก
ที่เลื้อยปกคุลมใบมะพร้าวจนใบเล็กๆ ลีบเข้าด้วยกันดูกุดพิกลพิการผิดรูป

 

ค่อยๆ ใช้ปลายมีดเลาะเถาว์ออกเลือกใบขนาดแก่กำลังดีเก็บใส่ถุง เพื่อนำมาผสมกับตัวยาอื่นๆ ปรุงยาสูตรเดียวกัน
กับที่แม่ได้ปูวิชาไว้ให้

 

มาที่นี่ผมได้เครื่องยาอย่างน้อยสองชนิดคือเถาว์คันและตูดหมูตูดหมา

คำถามคือทำไมไม่ไปหายังถิ่นเดิมที่เถาว์ตูดหมูตูดหมานี้เคยงอกและแม่เคยไปเก็บ

คำตอบคือการเปลี่ยนของวิธีคิดและวิถีชีวิตของคนในหมู่บ้านอย่างที่ผม บอก ทั้งเครื่องตัดหญ้าแบบสะพาย
ทั้งการใช้สารเคมีฉีดพ่นฆ่าหญ้า ทั้งใบแคบใบกว้าง ทั้งเผาไหม้ ทั้งดูดซึม ตายถึงรากถึงโคน 

 

ไม่มีเถาวัลย์ชนิดนี้งอกอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว

 

3.จะว่าไปเหตุการณ์เหล่านี้ไม่นับเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายหรือแปลกปลอมแต่อย่างใด จะแปลกก็อีตรงที่ผม
ยังใช้ วิชาดั้งเดิมของบรรพชนในการสกัดตัวยารักษาบางโรคโดยการเสาะหาเอามาจาก ธรรมชาติซึ่งเหลือน้อยเต็มที

และที่สำคัญในยุคนี้(2553)เป็นยุคที่ไม่น่าจะมีคนรุ่นผมใช้วิชานี้ท่ามกลางสังคมที่เข้าถึงสรรพวิชาได้ง่ายเพียงคลิกนิ้ว

ถ้ามีเงื่อนไขว่า ผมเป็นคนชนเผ่า อาจนับว่านับว่าไม่แปลก

จริงๆ แล้วตูดหมูตูดหมา เป็นพืชเถาว์ที่ปลูกไม่ยาก นำเถาว์แก่มาตัดเป็นท่อนปักชำ งอกง่าย ไม่นานก็เลื้อยขึ้นปกคลุม
ต้นไม้ใกล้เคียง จนต้นไม้นั้นอาจเฉาตายไปเลย เพราะโดนใบของพืชอาศัยคลุมจนหมด ขาดแดด ก็ตาย 

ผมเสียต้นฝรั่งพื้นเมืองขนาดย่อมไปหนึ่งต้น เพื่อแลกกับเถาวัลย์ชนิดนี้ ด้วยประโยชน์ที่มีมากกว่าการใช้ประกอบ
ตัวยาแผนไทยแล้ว ดอกสวยๆ เล็กกะจิริดยังให้ความงามที่สามารถเข้าถึงได้ง่าย 

ทั้งคนในสวนและมวลแมลง 


 



๑.
ในช่วงวัยที่แม่ยังสามารถเดินไปไหนมา ไหนได้อย่างสะดวก แม่ทำตำรับยาสมุนไพรที่เกี่ยวกับการรักษา
บาดแผลอยู่ตำรับหนึ่ง ซึ่งมีน้ำมันมะพร้าวผสมกับตัวยาสกัดจากพืชหัว พืชเถาว์และพืชใบหลากชนิด

ก่อนปรุงยาแม่ทำน้ำมันมะพร้าวไว้ใช้เองโดยใช้มะพร้าวทึนทึกหรืออาจเกินระยะ จนถึงระยะงอกหน่อแล้วในสวน
ปอกเปลือก ผ่า ขูดด้วยกระต่าย คั้น แล้ววางทิ้งไว้ให้ชั้นน้ำมันกับน้ำแยกตัวออกจากกัน ทิ้งไว้คืนเดียวรุ่งเช้า
ตักส่วนบนออกมาใส่กระทะเคี่ยวแยกน้ำออกจากน้ำมัน อีกที ก่อนกรองเก็บ     

จากนั้นเข้าสู่ขั้นตอนการเตรียมเครื่องยาประกอบ ตัวยาหลายตัวสามารถหาได้ในสวนของเราเอง บางส่วนต้อง
เสาะหาจากที่อื่น 

แม่เดินจากบ้านไปสวนบ้านโน้นบ้านนี้อยู่หลายนาน ก่อนกลับมาพร้อมกับหอบหิ้วใบไม้หลากชนิดพะรุงพะรัง 
จากนั้นตระเตรียมพื้นที่ ปูเสื่อ วางเขียงไม้ขนาดใหญ่ลงตรงกลาง อีโต้คมขาวและมีดเล็กอีกอัน ถัดมาเป็นครกหิน
ขนาดใหญ่ มีหม้อใบเขื่องวางไว้ข้างๆ 

 

แม่ประจงขูดผิวของพืชหัวที่ล้างและตัด รากไว้แล้วออกวางแยกไว้ ก่อนจะหั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจนหมด จากนั้น
รวบเถาว์บอระเพ็ดเข้าด้วยกัน วางบนเขียงแล้วสับด้วยอีโต้เป็นชิ้นเล็กๆ เหมือนฝานซอย ถัดมาเป็นพืชใบพวกฟ้า
ทะลายโจร ทองพันชั่ง รางจืด ฯลฯ หั่นฝอย เสร็จแล้วใส่ครกหินตำพอแหลกรวมกันใส่หม้อเติมน้ำนิดหน่อยเพื่อช่วย
ให้คั้นง่าย 

ครับ...แม่สกัดตัวยาออกจากเนื้อของใบและหัวสมุนไพรด้วยน้ำและสองมือเปล่า

จากนั้นใส่กระทะเคี่ยวจนได้ระยะพอสมควรเติมน้ำมันมะพร้าวลงไป เติมธาตุวัตถุลงไปพร้อมกับการบริกรรมคาถา
เคี่ยวจนไม่มีน้ำในกระทะเหลือเพียงตัวยาซึ่งปนเป็นเนื้อเดียวกับน้ำมัน มะพร้าว

กลายเป็นน้ำมันยาสามัญประจำบ้านเรา

ซึ่งท้ายที่สุดแล้วกลายเป็นที่ต้องการของเพื่อนบ้านซึ่งใช้ชีวิตสุ่มเสี่ยง กับโรคในชีวิตบ้านๆ เช่น น้ำกัดเท้า บาดแผลสด
แผลเปื่อยเรื้อรัง ฝี ไล่เรียงไปจนถึงขี้เรื้อน แผลสด แผลเน่าของสัตว์เลี้ยง น้ำมันยาผสมร้อยแปดสมุนไพรของแม่
ให้ผลชะงัดนัก

ทำไว้ไม่นานก็หมดเพราะการแจกจ่าย เมื่อมีความต้องการมากขึ้น แม่ปรุงยาไว้มากขึ้น ผมจึงหาบรรจุภัณฑ์ที่ดูเป็น
มาตรฐานเข้ามารองรับ สามารถแลกเปลี่ยนยาน้ำมันเป็นเงินเลี้ยงชีพสมาชิกในบ้านได้ 

สมัยนั้น สมุนไพรหลากชนิดยังหาง่ายในสวนแทบทุกสวนในหมู่บ้านของเรา แต่โลกเปลี่ยนไปทุกวัน จากวันนั้นถึงนี้
เปลี่ยนไปหลายอย่าง ทั้งวิธีคิด,วิถีในการดำรงชีพ กระทบถึง การมีอยู่และสูญสิ้นไปของต้นไม้เล็กๆ สิ่งที่ใครต่างเรียก
วัชพืช 

 

มองในแง่คุณค่าในการรักษาและสร้างภูมิคุ้มกันให้กับชีวิตมนุษย์ นับว่ามากมายมหาศาล มิพักต้องพูดถึงคุณค่าทางใจ
ที่แอบซ่อนอยู่ในโลกใบ เล็ก (ดอก,ใบ,กลิ่นหอม)ของพวกเขา - พืชสมุนไพร   

 

๒. ผมถือมีดอันเล็กๆ ที่ตีขึ้นรูปเองจากเศษเหล็กหูแหนบเดินเท้าไปยังคันนาที่ปลูกต้นมะพร้าวไว้ 

มะพร้าวหลายต้นเหลือรอดจากหนูยักษ์จนสามารถตั้งโคน แตกพุ่มใบกว้างจนเกือบข้ามคลุมคันนาขนาดใหญ่ 
ใช้เวลานับตั้งแต่เริ่มปลูกใน ปีที่ผมลาออกจากงานประจำมาถึงตอนนี้ร่วมเจ็ดปี แม้ยังไม่ให้ลูกให้ผลเหมือนมะพร้าว
พันธุ์ดีจากสถานีวิจัยพืชสวนฯ ซึ่งให้ผลผลิตเร็วกว่า แต่เป็นผลผลิตจากมะพร้าวต้นที่ผมตัดโค่นขายนั่นเอง

ขาดต้นแม่ ยังมีลูกหลานให้เติบต่อมา     

ด้วยว่าห่างการดูแลไปนาน มะพร้าวบางต้นถูกคลุมด้วยเถาวัลย์ชนิดหนึ่งซึ่ง เป็นเป้าหมายของผมในวันนี้ ผมกำลัง
เดินตามรอยแม่ แต่คนละเส้นทางกัน แม่เดินเข้าหมู่บ้าน แต่ผมเดินลงนา 

นาซึ่งไม่เคยมีสารเคมีใดตกต้อง

มีเถาวัลย์อย่างน้อยสามชนิดที่เลื้อยปกคลุมต้นมะพร้าวของผม ลิเพา เถาว์คัน และตูดหมูตูดหมา เถาวัลย์ขาดเล็ก
ที่เลื้อยปกคุลมใบมะพร้าวจนใบเล็กๆ ลีบเข้าด้วยกันดูกุดพิกลพิการผิดรูป

 

ค่อยๆ ใช้ปลายมีดเลาะเถาว์ออกเลือกใบขนาดแก่กำลังดีเก็บใส่ถุง เพื่อนำมาผสมกับตัวยาอื่นๆ ปรุงยาสูตรเดียวกัน
กับที่แม่ได้ปูวิชาไว้ให้

 

มาที่นี่ผมได้เครื่องยาอย่างน้อยสองชนิดคือเถาว์คันและตูดหมูตูดหมา

คำถามคือทำไมไม่ไปหายังถิ่นเดิมที่เถาว์ตูดหมูตูดหมานี้เคยงอกและแม่เคยไปเก็บ

คำตอบคือการเปลี่ยนของวิธีคิดและวิถีชีวิตของคนในหมู่บ้านอย่างที่ผม บอก ทั้งเครื่องตัดหญ้าแบบสะพาย
ทั้งการใช้สารเคมีฉีดพ่นฆ่าหญ้า ทั้งใบแคบใบกว้าง ทั้งเผาไหม้ ทั้งดูดซึม ตายถึงรากถึงโคน 

 

ไม่มีเถาวัลย์ชนิดนี้งอกอยู่ตรงนั้นอีกแล้ว

 

 

 

๓.จะว่าไปเหตุการณ์เหล่านี้ไม่นับเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายหรือแปลกปลอมแต่อย่างใด จะแปลกก็อีตรงที่ผม
ยังใช้ วิชาดั้งเดิมของบรรพชนในการสกัดตัวยารักษาบางโรคโดยการเสาะหาเอามาจาก ธรรมชาติซึ่งเหลือน้อยเต็มที

 

และที่สำคัญในยุคนี้(2553)เป็นยุคที่ไม่น่าจะมีคนรุ่นผมใช้วิชานี้ท่ามกลางสังคมที่เข้าถึงสรรพวิชาได้ง่ายเพียงคลิกนิ้ว

ถ้ามีเงื่อนไขว่า ผมเป็นคนชนเผ่า อาจนับว่านับว่าไม่แปลก

จริงๆ แล้วตูดหมูตูดหมา เป็นพืชเถาว์ที่ปลูกไม่ยาก นำเถาว์แก่มาตัดเป็นท่อนปักชำ งอกง่าย ไม่นานก็เลื้อยขึ้นปกคลุม
ต้นไม้ใกล้เคียง จนต้นไม้นั้นอาจเฉาตายไปเลย เพราะโดนใบของพืชอาศัยคลุมจนหมด ขาดแดด ก็ตาย 

ผมเสียต้นฝรั่งพื้นเมืองขนาดย่อมไปหนึ่งต้น เพื่อแลกกับเถาวัลย์ชนิดนี้ ด้วยประโยชน์ที่มีมากกว่าการใช้ประกอบ
ตัวยาแผนไทยแล้ว ดอกสวยๆ เล็กกะจิริดยังให้ความงามที่สามารถเข้าถึงได้ง่าย 

ทั้งคนในสวนและมวลแมลง 

 

 

 


ผมไม่ใช่นักวางแผนที่ดี คิดปลูกก็ปลูก คิดตัดเมื่อจำเป็นก็ตัดมาใช้งานตามแต่ความจำเป็นผลักดันให้แลก

 

อย่างน้อยก็ยังดีใจที่ในสวนมีหลายอย่าง ให้เลือกกินเลือกใช้อย่างไม่ติดขัด ซึ่งในบรรดาของทั้งหลายเหล่านั้น
ถูกสร้างทำโดยคนรุ่นก่อนและด้วยปลายนิ้วของผมเอง 

และผมภูมิใจ

 

 

 

                          ๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐


อีกอย่าง คุณควรทราบว่าเถาว์ตูดหมู ตูดหมา หรือตดหมูตดหมานี้ มีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า พาโหม 
พืชผักที่ใช้ประกอบในบรรดาผืชผักอื่นๆ ของข้าวยำปักษ์ใต้นั่นเอง
 
                           

เผยแพร่ครั้งแรกใน www. onopen.com



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
หาวเป็นดาวเดือน วันที่ : 19/10/2011 เวลา : 08.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kawpendaoduan

อืมมม

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ย่าดา วันที่ : 21/06/2010 เวลา : 10.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

เยี่ยมไปเลยค่ะ ขอบคุณสำหรับความรู้

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
สายลมลอย วันที่ : 09/02/2010 เวลา : 08.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suankikran

เพียงลมพัดผ่าน : มันคือหญ้าตดหมดรึป่าวน๊า ไม่ค่อยรู้เรื่องพืชพันธุ์ซะด้วย แต่เรื่องเล่าสนุกดีค่ะ --- ขอบคุณครับ

สเนล : ขอบคุณสำหรับเมล็ดพันธุ์ - ยินดีครับพี่

ตาพรานบุญ : ภูมิปัญญาจริงๆ คนตั้งชื่อ คนค้นหาสรรพคุณทางยา -- ครับผม

coolwater : แม่พี่ก็ชอบเข้ายาสมุนไพรเหมือนกัน
วัน ๆ วุ่นอยู่กับการหาสมุนไพ ร ตากแห้ง ต้ม ตำ ปั้น อยู่เช่นนั้นจนชินตา เสียดายที่ลูกสาวแม่ไม่ได้จดจำสิ่งที่แม่ทำไว้เลยแม้แต่นิดเดียว ไม่เหมือนคุณสายลมที่จดจำได้ทุกรายละเอียดสมเป็นลูกแม่จริง ๆ ค่ะ -- ขอบคุณครับ

ภูสีคราม : แวะมาอ่านค่ะ คิดถึงสวนสายลมลอย อยากมาเยือนอีกครั้ง แต่ยังไม่มีโอกาส สดชื่น มีความสุขนะ --- ขอบพระคุณครับ


สาวอิสานอินเตอร์ : อยู่บ้านเอิ้นเครือตดหมาพะนะ เหม็นพร้อมเด้อ - ช่ายครับ

เจริญขวัญ : ไอ้ ทั้งหมดที่แม่เอามาสับรววมกันน่ะ มันมีสรรพคุณเป็นยาฆ่าเชื้อต้านแบคทีเรียหมดเลยนะ สมัยก่อน เราไปนั่งเรียนแพทย์แผนไทย ได้ใบประกอบโรคศิลป์มาใบนึง เลยพอรู้เรื่องพวกนี้อยู่บ้าง เราเรียนกลางคืน กลางวันไปเรียนโท กลางคืนไปนั่งเรียนวิชาเภสัชแผนไทย ที่กระทรวง ยังพอรู้อยู่แหละว่า อะไรสรรพคุณอะไร( - - - โอ้เริด เรียนสูงลิ่วเลย)

ให้มีความสุขนะ ยังจำได้ว่า เราราศีเดียวกัน ---- ครับ..เช่นกันครับ...ปล. ของขมแก้ กันเชื้อไวรัสได้ดีครับ


สยุมพร : ขอบคุณ สำหรับความรู้ท่ีมีค่า ทุกวันนี้ใช้น้ำมันมะพร้าวหมักผม เพื่อนท่ีดีมากคนหนึ่ง เคี่ยวด้วยตัวเอง
แล้วส่งมาให้ใช้ เป็นบุญของเราท่ีมีเพื่อนดี ๆ ขอบคุณอีกครั้ง สำหรับ ความรู้สึกดี ๆ เมื่อได้อ่านเรื่องราว ทำให้คิดถึงบ้าน

----- ยินดีครับ

คน(ผี)ทะเล : ชื่อประหลาดมากเลย --- ยังมีชื่ประหลาดมากกว่านี้ครับ ทะลึ่งบ้าง หยาบบ้าง ตามภูิมิถิ่น

สเนล : คิดถึงกลิ่นและรสพาโหมในข้าวยำอยากได้มาปลูกในสวนกลางกรุงบ้าง - - ส่งไปแล้วครับ...คงงอกเร็ววันนี้

ภาษาไทย : แปลกนะ เมื่อกี้จำได้ว่าโพสต์ความเห็นในเอ็นทรี่นี้ แล้วทำไม หายไป ? - - - ระบบมันเดี้ยงๆ ครับ ผมไม่ลบความคิดเห็นครับ...

นายสิบหมื่น : โอ้...หัวกะเห็นเครือตดหมา....ทางอีสานสิเห็นยามเห็ดข้าวโป่งเนาะ...----โฮ้โย่ว ว ว รับทราบ

driftworm : ...หรือว่า .. เมื่อเทียบกับผู้เฒ่าอย่างเราแล้ว ... ณ วันเวลาปีพอศอเดียวกัน โลกของท่านกับของเรามันหมุนไปไม่เท่ากันเป็นความอัศจรรย์ของกาลเวลา - อาจจะเป็นไปได้ครับ...ความจำของผมมันมาเป็นต่อนๆ หย่อมๆ ครับ..ขาดๆ หายๆ

เชื่อเถอะ ที่เรียกว่าอดีต ปัจจุบัน อนาคต แท้จริงแล้วอยู่ที่ตำแหน่งเดียวกัน - น่าเชื่อมาก(จริงๆ นะครับ พูดจริง ตามหลักไอ้สะไต และ พุืทธ)

ความรู้ความชำนาญหาอยู่หากิน (ภาษาซ้ายเรียก ความเจนจัด) เดี๋ยวนี้มันถูก จับแยกไปเป็นตัว จับห่มสไบ ตั้งบนหิ้ง แล้วตั้งกระถางธูปเทียน .. เก็บค่าเข้าดู .. ฮ่าฮ่าฮ่า ---- ผมเรียกว่าวิชาที่คนไทยเราควรรู้ คือวิชาเจนจัดในการใช้ชีวิตนี่แหละครับ ทั้งว่ายน้ำ ล่าสัตว์ จุดไฟ การรักษาตัวเอง และผู้อื่นเวลาเจ็บป่วยฯลฯ ไม่เกี่ยวกับบาปกรรม แต่เกี่ยวกับสัญชาติญาณล้วนๆ ครับ วิชานี้จำเป็นทุกสมัย

.
พรรค์อย่างสายลมลอยนี่จะเป็นเผ่าพันธุ์สุดท้ายรึเปล่านะ ...-----ไม่หรอกครับ รุ่นหลังๆ ก็มี แต่แอบซ่อนอยู่ในลึก ต้องใช้เหยื่อดีดีปักเบ็ดล่อไว้ อาจจะชั่วข้ามคืน กินเบย็ดแน่...คริคริ



su.63 : บ้านอ้ายกะเอิ้น เครือตดหมา คือกัน ซำมะแจะ - อ้อ

nilsamai : กลิ่นมันเป็นยังไงหนอ... - กลิ่นตดหมา เป็นไงเป็นงั้นมั้งครับ

ซำมะแจะ : บ้านหนูเรียก เครือตดหมา - อื้ม..ณับทราบครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เพียงลมพัดผ่าน วันที่ : 06/02/2010 เวลา : 09.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daija
navy

มันคือหญ้าตดหมดรึป่าวน๊า

ไม่ค่อยรู้เรื่องพืชพันธุ์ซะด้วย

แต่เรื่องเล่าสนุกดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
สเนล วันที่ : 31/01/2010 เวลา : 09.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SNAIL
ใครรีบ  ไปก่อน 

ขอบคุณสำหรับเมล็ดพันธุ์

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ตาพรานบุญ วันที่ : 25/01/2010 เวลา : 16.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ta-pran-boon
ตาพรานบุญ

ภูมิปัญญาจริงๆ คนตั้งชื่อ คนค้นหาสรรพคุณทางยา

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
coolwater วันที่ : 24/01/2010 เวลา : 14.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cool
enough  is  enough   ความเพียงพอคือความพอเพียง

แม่พี่ก็ชอบเข้ายาสมุนไพรเหมือนกัน
วัน ๆ วุ่นอยู่กับการหาสมุนไพร
ตากแห้ง ต้ม ตำ ปั้น อยู่เช่นนั้นจนชินตา
เสียดายที่ลูกสาวแม่ไม่ได้จดจำสิ่งที่แม่ทำไว้เลยแม้แต่นิดเดียว
ไม่เหมือนคุณสายลมที่จดจำได้ทุกรายละเอียดสมเป็นลูกแม่จริง ๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ภูสีคราม วันที่ : 23/01/2010 เวลา : 09.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bleuemontagne
เครื่องประดับคือภาษา

แวะมาอ่านค่ะ
คิดถึงสวนสายลมลอย
อยากมาเยือนอีกครั้ง แต่ยังไม่มีโอกาส
สดชื่น มีความสุขนะคะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
สาวอิสานอินเตอร์ วันที่ : 22/01/2010 เวลา : 08.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spj
เฮียมนี้เป็นดั่งดวงดอกไม้     บานอยู่กลางดงฝนบ่ตกลงโฮย                     สิหล่นขุคาต้น

อยู่บ้านเอิ้นเครือตดหมาพะนะ
เหม็นพร้อมเด้อ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 23.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

แม่ประจงขูดผิวของพืชหัวที่ล้างและตัด รากไว้แล้วออกวางแยกไว้ ก่อนจะหั่นเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยจนหมด จากนั้นรวบเถาว์บอระเพ็ดเข้าด้วยกัน วางบนเขียงแล้วสับด้วยอีโต้เป็นชิ้นเล็กๆ เหมือนฝานซอย ถัดมาเป็นพืชใบพวกฟ้าทะลายโจร ทองพันชั่ง รางจืด ฯลฯ หั่นฝอย เสร็จแล้วใส่ครกหินตำพอแหลกรวมกันใส่หม้อเติมน้ำนิดหน่อยเพื่อช่วย ให้คั้นง่าย

...........

ไอ้ทั้งหมดที่แม่เอามาสับรววมกันน่ะ มันมีสรรพคุณเป็นยาฆ่าเชื้อต้านแบคทีเรียหมดเลยนะ สมัยก่อน เราไปนั่งเรียนแพทย์แผนไทย ได้ใบประกอบโรคศิลป์มาใบนึง เลยพอรู้เรื่องพวกนี้อยู่บ้าง

เราเรียนกลางคืน กลางวันไปเรียนโท กลางคืนไปนั่งเรียนวิชาเภสัชแผนไทย ที่กระทรวง ยังพอรู้อยู่แหละว่า อะไรสรรพคุณอะไร

อ้อ ใกล้วันเกิดแล้ว ขอให้มีความสุขนะ ยังจำได้ว่า เราราศีเดียวกัน


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
สยุมพร วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 23.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ooddee

ขอบคุณ สำหรับความรู้ท่ีมีค่า
ทุกวันนี้ใช้น้ำมันมะพร้าวหมักผม
เพื่อนท่ีดีมากคนหนึ่ง เคี่ยวด้วยตัวเอง
แล้วส่งมาให้ใช้
เป็นบุญของเราท่ีมีเพื่อนดี ๆ
ขอบคุณอีกครั้ง สำหรับ
ความรู้สึกดี ๆ เมื่อได้อ่านเรื่องราว
ทำให้คิดถึงบ้าน

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
คน(ผี)ทะเล วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 23.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seaman-57


ชื่อประหลาดมากเลย

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
สเนล วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 19.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SNAIL
ใครรีบ  ไปก่อน 

คิดถึงกลิ่นและรสพาโหมในข้าวยำ
อยากได้มาปลูกในสวนกลางกรุงบ้าง

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ภาษาไทย วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 17.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snowy

แปลกนะ เมื่อกี้จำได้ว่าโพสต์ความเห็นในเอ็นทรี่นี้

แล้วทำไม หายไป ?

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 13.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

โอ้...หัวกะเห็นเครือตดหมา
....ทางอีสานสิเห็นยามเห็ดข้าวโป่งเนาะ...

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
driftworm วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 13.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

สายลมลอยอายุแค่เนี้ยะ ยังมีเรื่องเล่าจากภาพความทรงจำราวกับ
ย้อนเวลาไปแสนไกล ...
หรือว่า .. เมื่อเทียบกับผู้เฒ่าอย่างเราแล้ว ... ณ วันเวลาปีพอศอเดียวกัน
โลกของท่านกับของเรามันหมุนไปไม่เท่ากัน
เป็นความอัศจรรย์ของกาลเวลา

เชื่อเถอะ ที่เรียกว่าอดีต ปัจจุบัน อนาคต แท้จริงแล้วอยู่ที่ตำแหน่งเดียวกัน
.. เอ๊ะ มาไงเนี่ย เรา
...........................................................................
ความรู้ความชำนาญหาอยู่หากิน (ภาษาซ้ายเรียก ความเจนจัด) เดี๋ยวนี้มันถูก
จับแยกไปเป็นตัว จับห่มสไบ ตั้งบนหิ้ง แล้วตั้งกระถางธูปเทียน
.. เก็บค่าเข้าดู .. ฮ่าฮ่าฮ่า
.
พรรค์อย่างสายลมลอยนี่จะเป็นเผ่าพันธุ์สุดท้ายรึเปล่านะ ...
(อุ๊ย สาธุ สาบานได้ เราได้กลิ่นสมุนไพรเข้ายาดำต้มในหม้อดินมาจางๆจาก
ที่ไหนสักที่รอบตัวเราเนี่ย สายลมลอยนี่ขลังนิ)
.

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
su.63 วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 09.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/su
ไทบ้านพระเสาร์

บ้านอ้ายกะเอิ้น เครือตดหมา คือกัน ซำมะแจะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
nilsamai วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 09.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

กลิ่นมันเป็นยังไงหนอ...

??

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ซำมะแจะ วันที่ : 21/01/2010 เวลา : 09.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keepitup

บ้านหนูเรียก เครือตดหมา

สะบายดีตอนเข้าค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน