*/
  • สายลมลอย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-16
  • จำนวนเรื่อง : 142
  • จำนวนผู้ชม : 296020
  • จำนวนผู้โหวต : 204
  • ส่ง msg :
  • โหวต 204 คน
<< กุมภาพันธ์ 2010 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by สายลมลอย , ผู้อ่าน : 2722 , 21:12:04 น.  
หมวด : ต่างจังหวัด

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“อย่าเล่นมีดกลางคืน เดี๋ยวผีผลัก” คน รุ่นพ่อรุ่นแม่ รุ่นปู่ย่าเคยเตือนผมเสมอในช่วงวัยเด็ก แต่ไม่วายจะเล่นกันจนต้องโดนหวดก้นด้วยไม้เรียวโน่นแหละถึงได้เลิกรา ก่อนจะมานั่งหน้าตะเกียงน้ำมันก๊าดอ่านหนังสือ ทำการบ้าน

บ้านไม้ยกพื้นมีซอกหลืบให้ทะโมนได้ หลบสายตาผู้ปกครอง สร้างอาณาจักรส่วนตัวเก็บข้าวของมีคมและอันตรายที่เป็นของหวงห้าม มีด ลูกขวานซึ่งขอมาจากรุ่นพี่ ทั้งปืนแก๊บ และปลอกกระสุนปืนจริงที่แอบเก็บมาจากที่ต่างๆ ก่อนที่กฎหมายห้ามจะเกิด

ชีวิตของเด็กบ้านนอก ใครมีของพวกนี้ไว้ในครอบครองถือว่าสุดยอดกว่าใครเพื่อนแล้ว

โดยเฉพาะลูกขวาน อาวุธของนักเลงในยุคสี่สิบกว่าปีก่อน พกเคียนเอวไปไหนมาไหนตลอดเวลาจนด้ามไม้มันแผล็บ คมวาวจากการลับทุกวัน สำหรับผู้ใหญ่วัยรุ่น นี่คืออาวุธที่ใช้ทั้งเป็นการข่มขวัญ ป้องกันตัว และรานราวีศัตรูคู่อริ

แต่สำหรับเด็กๆ นี่คือของเล่นระดับสูงที่มีค่ายิ่ง

ผมชอบการขว้างขวานเพื่อให้คมไปเกาะ ติดกับต้นไม้ตรงตามที่เล็งไว้ แรก ๆ อาจต้องกระโดดหลบเมื่อมันสะท้อนกลับมาหาตัวเอง หลัง ๆ เริ่มคำนวณน้ำหนัก การจับ วงรอบของการหมุน แรงที่ปล่อยออก กลายเป็นความชำนิชำนาญเกินวัย

กระทั่งสามารถใช้ขวานใหญ่หนักขึ้น มีลีลาพิสดารในการปล่อยออกจากตัวมากขึ้น

แน่นอนครับ…แม่นขึ้นด้วย

จากขวานเป็นมีด เขวี้ยงจนต้นมะพร้าวในสวนลายพร้อย ต้นกล้วยหักโค่น พร้อมกับเสียงก่นด่าจนกระเจิดกระเจิง เงียบไปสักเดือนสองเดือน - เล่นอีก

หลังๆ มาไม่มีมีดฝึกมือไปขโมยมีดครัวของแม่มาตัด เหลาปลายให้แหลม ใส่ด้ามใหม่ แล้วก็เอามาพกทำเท่ห์ เข้าสวน ลงนา ปีนต้นไม้ ซุกซนประสาเด็ก

โตขึ้นมาหน่อยมองมีดปาดตาลในมือของ คนทำตาล เห็นรูปลักษณ์และความคม เห็นวิถีอันน่าตื่นตาของคนบนยอดมะพร้าวเกิดรักใคร่ชอบพอกับมีดปาดตาลอีก เลยได้แผลริมตาตุ่มเฉียดเอ็นร้อยหวายไว้เป็นที่ระลึกจนถึงทุกวัน

ตอนนี้…เพิ่งรู้ว่าตัวเองชอบงาน ศิลปะทั้งโดยวิถีและสายตาเสพ เมื่อได้เรียนในสาขาวิชาอันผิดแผกแตกต่างจากที่ตัวเองรักชอบ แต่พื้นฐานของวิชาช่างของการเรียนสายอาชีพทำให้ได้มองเห็นโลกในอีกด้านหนึ่ง ขณะที่โอกาสในการเสาะหาความรู้ด้านอื่นกลับเปิดกว้างตามสายตาและวัยวันที่ เติบโต

ผมชอบหนังสือ ผมอ่าน

ชอบงานศิลป์ปั้นวาดแกะกลึง ผมดู

ชอบงานพื้นบ้านผมดู ฟัง และลูบคลำด้วยความหลงใหลได้ปลื้ม

ชอบถ่ายภาพ ผมเก็บเงินซื้อกล้อง เดินทาง ถ่ายภาพ

ชอบบันทึกผมเขียน

เพิ่งรู้ว่าทั้งหมดนั่นเชื่อมโยงเป็นตัวเอง เป็นวิถีที่เป็นเอกภาพ แม้จะหลากหลายกลวิธีในการใช้ชีวิตอยู่กับสิ่งเหล่านี้

“เหมือนเป็ด……เอาดีไม่ได้ซักอย่าง แต่ทำได้หลายอย่าง” ครับ…ผมเพิ่งหันมามองตัวเองอย่างช้าๆ ในวันที่เพิ่งกลับมาจากการออกไปรับจ้างทำงานถ่ายภาพงานแต่งงานน้องๆ คนหนึ่งที่ต่างจังหวัด

พอได้จับกล้องผมก็สวมวิญญาณของคนอีก คน กลายเป็นจอมยุทธ์ที่พลิ้วไหวไปตามซอกของเก้าอี้และกลีบตูดของแขกเหรื่อ เพื่อเก็บภาพนาทีสำคัญต่างๆ ในงานพิธีอันหรูหราในโรงแรมเลิศหรูกลางเมือง

ขณะอยู่ที่หน้าเตาเผาถ่าน ผมกลับสวมวิญญาณของคนสวนคนหนึ่งซึ่งกำลังเลื่อยไม้แกรกๆ เพื่อจัดเรียงเข้าเตาเผา

ขณะที่จับจอบดายหญ้าริมคันนา ผมคือชาวนาผ่ายผอมไร้พิษสงและโง่งม

ขณะที่จับปากกาจรดบันทึกเรื่องราวใน สมุดบันทึกซึ่งทำเองจากเศษกระดาษเหลือใช้หุ้มด้วยเศษหนัง ผมคือคนอีกคนหนึ่งซึ่งดูขรึมขลังและครุ่นคิด เยี่ยงนี้ที่ทำให้ตัวเองรู้สึกเหมือนเป็ด บินพอได้ ว่ายน้ำพอได้ ดำน้ำพอได้ แต่จะเอาดีทางด้านใดด้านหนึ่งอย่างเด่นชัด ก็หาไม่

หลายปีที่ผ่านมาผมเพิ่งมาเพ่ง มองอย่างพินิจพิเคราะห์ว่ามีดและเครื่องมือเครื่องใช้ต่างๆ ในชีวิตประจำวันของชาวบ้าน คืองานศิลป์ที่รับใช้มวลชนอย่างแท้จริง มิน่า..ผมถึงชอบ ชอบตั้งแต่วัยเด็ก กระทั่งปัจจุบัน ความเกี่ยวเนื่องเชื่อมโยงกันของกระบวนการต่างๆ ตั้งแต่แนวคิด ขั้นตอนการผลิต น้ำหนัก จุดมุ่งหมาย รูปแบบ การตกตะกอนความคิด คลี่คลาย กระทั่งชิ้นงานนั้นตกอยู่ในมือของผู้ใช้งาน ผ่านการซ่อมแซม ถู ลับ เปลี่ยมด้ามจับ กระทั่งเปลี่ยนเจ้าของมายังรุ่นถัดมา ถัดมา

นี่มิใช่สิ่งที่ควรค่าแก่ศึกษาเรียนรู้ดอกหรือ? มีอะไรในโลกนี้ที่น่าเรียนรู้เท่าภูมิพื้นเหล่านี้อีก?


“อย่าเล่นมีดกลางคืน เดี๋ยวผีผลัก” อาจเป็นวลีของคนคนรุ่นพ่อ แม่ ปู่ ย่า ที่กล่าวไว้เพื่อตักเตือนลูกหลาน นับเป็นประโยคอมตะที่เด็กพื้นบ้านทุกคนรู้ และจดจำได้

แต่….ไม่ทันแล้วละครับ




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
หาวเป็นดาวเดือน วันที่ : 17/10/2011 เวลา : 00.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kawpendaoduan

ชอบ/ ห้องจากภาพสุดท้าย

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
nilsamai วันที่ : 14/04/2010 เวลา : 23.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

สวัสดีปีใหม่ไทยค่ะ
แข็งแรง..มีความสุขค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ภู_เชียงดาว วันที่ : 25/03/2010 เวลา : 22.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phuchiangdao

อาวุธเยอะนะครับ
เอาไว้ทำสวน
อย่าเอาไปผู้ชุมนุมเน้อ...

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
บ่าวยัณ วันที่ : 23/03/2010 เวลา : 14.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TheYann

เพิ่งไปซื้อข้าวสังหยด ที่เขาชัยสนมาครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
จูนี่ไลลา วันที่ : 18/03/2010 เวลา : 17.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/junylaila

ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
lanthom วันที่ : 28/02/2010 เวลา : 10.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lanthom

เด็กผู้หญิงไม่ค่อยเล่นของมีคมพวกนี้
แจะชอบเล่นซ่อนแอบตอนกลางคืน
คำเตือนจากยายเลยจะไม่ใช่ "เดี๋ยวผีผลัก"
แต่เป็น "เดี๋ยวสิถืกผี่เซี่ยง" = ผีจะจับไปซ่อน -- นั่นเอง

..

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ตาพรานบุญ วันที่ : 23/02/2010 เวลา : 21.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ta-pran-boon
ตาพรานบุญ

สมัยก่อนผมก็กลัวผีผลัก
แม่คุณจะร้องทักเสมอเวลาเราเล่นพิเรณ


มิตรภาพที่รอการตอบรับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เพียงลมพัดผ่าน วันที่ : 23/02/2010 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daija
navy

มาอ่านค่ะ

สนุกดีนะคะ วิถีชีวิต
เรื่องราวตอนเป็นเด็ก ๆ


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
วาริท_วิมล วันที่ : 23/02/2010 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waritwimol
Right to Respect

ผมก็โตมากับคมไม้เรียว ไม้มะยม ที่แม่ตี เพราะว่าคอยแหกคอกเล่นอะไรที่ผู้ใหญ่เขาห้ามนี้แหละครับ ....
แต่ทุกครั้งที่มองกลับไปก็มีความสุขทุกครั้ง
เรียกว่าเป็นครั้งหนึ่งในชีวิตว่างั้น


เขียนเรื่องได้สนุก ชวนอ่านมากครับ
ผมก็เด็ก เอ๊ย ไม่เด็กแล้ว ผมก็คนต่างจังหวัดเหมือนกัน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน