*/
  • สายลมลอย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-16
  • จำนวนเรื่อง : 142
  • จำนวนผู้ชม : 295656
  • จำนวนผู้โหวต : 204
  • ส่ง msg :
  • โหวต 204 คน
<< มกราคม 2014 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 15 มกราคม 2557
Posted by สายลมลอย , ผู้อ่าน : 1643 , 08:57:19 น.  
หมวด : ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน วรรณสุข , BlueHill และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

 

จริงๆ ผมน่าจะทำตัวให้วินัยต่อการเขียนถึงต้นไม้ ดอกไม้ และสรรพสิ่งรอบตัวให้มากกว่านี้ ผมอยู่กับพวก
เขาทุกวัน ใช้เวลามากบ้างน้อยบ้างตามแต่งานอื่นจะเรียกตัวเพื่อเอาเวลาไปจากนี้

จำได้ว่าก่อนหน้านี้หลายปี ขณะที่ผมใช้เครื่องคอมพิวเตอร์เพื่อการเขียนบันทึกอะไรต่อมิอะไรมาเล่า
สู่กันนั้น มันเป็นคอมพิวเตอร์รุ่นเก่าๆ ช้าแสนช้า ต่อเข้ากับอินเตอร์เน็ทที่ช้าแสนช้าเช่นเดียวกัน
แต่สมองผมกลับเล่นฉิวเหมือนติดปีก สามารถเล่าเรื่องอะไรต่อมิอะไรได้ง่ายเหมือนใจคิด

เล่าเรื่องได้ง่ายไม่ได้หมายความว่าเป็นเรื่องที่เล่าที่ดีนะครับ (ฮิ้ว)

ขณะนี้คอมพ์และอินเตอร์เน็ทเร็วจนสามารถเล่นคลิปวิดีโอหนักๆ ได้โดยไม่สะดุด แต่แปลก.. ผมกลับไป
หมกมุ่นอยู่กับความรู้เรื่องนั้นเรื่องนี้ ในอินเตอร์เน็ตจนลืมเรื่องราวของตัวเอง ปล่อยให้จินตนาการของ

ตัวเลือนหายไปกับความน่าตื่นตาตื่นใจในโลกเสมือนแทนของจริงข้างตัว
หลายวันและหลายเดือนที่ผ่านมาผมจึงพยายามที่จะทำตัวเองให้หวนกลับสู่เส้นทางที่เคยคุ้นเคย เป็นจริง

และ/หรืออาจจะเคยเป็นจริงอยู่ในยุคสมัยหนึ่ง


ผมเคยเขียนถึงบางจุดในถนนสายหนึ่งอยู่บ่อยครั้ง ถ้ายังจำกันได้ก็เส้นที่มีลุงคนหนึ่งแกทำนาปลูกข้าว
ในสวนปาล์มน้ำมัน และในปีถัดมาบนสวนถัดขึ้นจากพื้นที่เดิมอีกนิดหน่อย 

ถนนเลี่ยงเมืองหลบความจอแจของชุมชนตลาดและโรงเรียนเส้นนี้ยังมีอะไรที่น่าสนใจอีกมาก ด้วยยังมี
ความเป็นสวนสมรม สวนพ่อเฒ่า สวนที่ปลูกไม้อะไรต่อมิอะไรปนเปกันไปตามความจำเป็นในยุคเก่า จึงยังคง
มีไม้พื้นบ้านหลายต้นที่ผมเหลียวมองทุกครั้งที่ขับมอเตอร์ไซค์ผ่าน 

ถนนลาดปูนซีเมนต์สองเลนรถ วิ่งสวนทางกัน ด้านหนึ่งเป็นภูเขา อีกด้านเป็นแม่น้ำ ถนนเป็นของใหม่ แม้
จะใหม่มากว่าสิบปีก็ตาม แต่ยังนับว่าใหม่เพราะรู้ว่าเดิมเป็นทางเดินเท้าโบราณทั้งคนและสัตว์เลี้ยง เดินกัน
จนทางลึก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นถนนของรถในยุคนี้





ในยุคโน้น จำได้ว่าคนแก่ที่บ้านเคยจับมือผมเดินทางเส้นนี้เพื่อไปรอเรือข้ามฟากไปอีกฝั่งน้ำ   เป็นเส้นทาง
ที่รกครึ้ม เปียกแฉะ ชวนจินตนาการให้ขนหัวลุกไม่กล้าผ่านทาง หากเดินคนเดียว

หลายปีต่อมา ริมถนนเส้นนี้คือแปลงเกษตรปลูกผักเพื่อเรียนวิชาการเกษตรของโรงเรียนประจำอำเภอ
เราช่วยกันดายหญ้าขุดดินยกร่อง จนกลายเป็นแปลงผักสวยงามได้คะแนนดี 

ตอนนี้ที่ดินตรงนั้น คือ นากุ้ง ภาพเก่าๆ หายไปแล้ว แต่ต้นไม้ใหญ่อย่างตาลโตนดสูงลิบ  ต้นเหรียงขนาด
หลายคนโอบ ยังอยู่    

ใครหนอว่าไว้ ความเปลี่ยนแปลง เป็นนิรันดร์ - เชื่อสนิทใจ






ผมเป็นคนชอบบันทึกภาพ ชอบบันทึกโดยการเขียน ผมเป็นผู้ชาย ผมนิยมชมชอบหญิงสาว ชอบต้นไม้
ชอบใบไม้ และแน่นอนชอบดอกไม้

แม้มอเตอร์ไซค์จะเร็วกว่าจักรยานแต่สายตาข้างเดียวของผมก็ยังทำหน้าที่ได้ดี ดอกไม้ที่ร่วงอยู่ริมถนน
จะถูกกวาดสายตาเสาะหาแหล่งที่มาอย่างรวดเร็ว เพื่อให้รู้ว่ามันคือต้นอะไร จดจำไว้ หากมีโอกาสจะกลับ
มาใหม่เพื่อบันทึกภาพและบันทึกข้อมูล สอบทาน ฯลฯ 

แม้จะเป็นไม้ใหญ่หายาก ดอกสวย ร่มเงาดี แต่ใช่ว่าจะหลบพ้นป้ายโฆษณาของผู้คนในยุคนี้ได้ เป็นความ
พิกลพิการที่บ่งบอกยุคสมัยได้ดีแท้ๆ แต่จะว่าไปแล้วเราเองก็คงเหมือนกัน การตกเป็นเหยื่อในทางใดทาง
หนึ่งของการตลาด การค้า ความเชื่อ ฯลฯ ไม้ใหญ่ ไม้เล็ก เด็กๆ หรือผู้เฒ่าก็เฉกกัน
 
 



ช่วงประถมวัย ในหมู่บ้านของเรามีพระสงฆ์สายปฏิบัติมาตั้งสำนักสงฆ์อยู่บนภูกลางหมู่บ้าน  พระป่านำสิ่งใหม่
มาให้เราเด็กๆ ได้มุงดูกันได้ทุกวัน หนึ่งในนั้นคืองานฝีมืออย่างการทำมุ้งกลด 

ในสายตาเด็ก กลดคือร่ม ร่มที่สามารถหาซื้อได้ทั่วไป ทำไมต้องทำ 

เริ่มจากหาไม้เนื้ออ่อนชนิดหนึ่งมาทำหัวและส่วนตัวยึดก้าน ตัดมา เหลากลม แล้วกลึงด้วยเครื่องกลึงไม้แบบ
ใช้มือและเชือก เสียงมีดกลึงกรีดไม้เป็นสะเก็ดกระเด็นกระดอน ไม่นานกลายเป็นไม้ที่มีลอนมีโค้งมนสวยงาม
น่าทึ่ง..

ไม้อะไรเด็กน้อยสงสัย ทำไมกลึงง่าย เนื้อขาวสวย 

ไม้โมก พระให้คำตอบ เด็กน้อยจำได้ 





หลังจากนั้นอีกหลายเดือนเราไปดูผู้ใหญ่ตัดรานกิ่งต้นโมกต้นหนึ่งในหมู่บ้าน นำกิ่งที่ตรงและได้ขนาด
มากลึงทำหัวกลดอีก นั่นคือความทรงจำเล็กๆ เกี่ยวกับต้นไม้ต้นนั้น ต้นโมก จำได้ว่าตรงนี้เท่านั้น
ที่มีต้นโมกมันต้นเดียวในหมู่บ้าน 

ไม่กี่ปีที่ผ่านมาผมไม่เห็นต้นไม้ต้นนั้นอีกแล้ว 

ใครหนอว่าไว้ ความเปลี่ยนแปลง เป็นนิรันดร์ - ยิ่งเชื่อ

ผมเป็นคนชอบบันทึกภาพ ชอบบันทึกโดยการเขียนฯ -  และแน่นอนชอบปลูกต้นไม้

ไม่แน่ว่าผมได้ต้นโมกมันมาจากพี่ๆ คนไหนในบรรดานักปลูกต้นไม้ด้วยกัน ผมปลูกไว้ในจุดที่สูงที่สุดในสวน
หลายด้วยที่ดินตรงนั้นเป็นดินลูกรัง โมกมันต้นน้อยจึงเจริญเติบโตอย่างช้าๆ ไม่ได้งอกงามอย่างที่ใจอยาก
จะให้เป็น แต่ก็ยังดีใจที่ยังมีชีวิตให้ชื่นชม ผ่านร้อนผ่านแล้งมาได้โดยไม่ล้มหายตายจากกันไปเสียก่อน 

โมกมันยังไม่หายไปจากหมู่บ้านนี้ มีในสวนขี้คร้านอยู่หนึ่งต้น...น่าดีใจชะมัด

ต้นไม้ต้นเดียวอาจไม่สลักสำคัญอะไรมากนัก แค่หนึ่งในแผ่นปะติดปะต่อเล็กๆ หนึ่งในความทรงจำวัยเยาว์
ที่แสนนานมาแล้ว  ความทรงจำที่เชื่อมร้อยกันเป็นคนๆ หนึ่ง ซึ่งโลดแล่นอยู่บนเส้นทางของการใช้ชีวิต
อย่างเหมาะสมที่สุดแล้วทั้งที่ผ่านมา และ/หรือตอนนี้ก็ตาม

แน่ละ ผมไม่ได้พูดเรื่องศีลธรรมหรือคุณงามความดีที่วิญญูชนพึงมี แต่ผมพูดถึงความเป็นธรรมดาของคน
เล็กๆ มีผิดมีถูก มีดี มีเลว มีกราดเกรี้ยว มีอ่อนไหว ฯลฯ แค่คนๆ หนึ่ง..แค่นั้น

ฤดูร้อนปีที่แล้วผมพบต้นโมกมันขนาดเกือบเท่าต้นมะพร้าว กำลังออกดอกพราวอยู่เต็มต้น และหล่นเกลื่อน
พื้นถนนซีเมนต์สายอ้อมตลาด..สายนั้น

ถนนลาดปูนซีเมนต์สองเลนรถ วิ่งสวนทางกัน ด้านหนึ่งจรดตีนเขา อีกด้านเป็นฝั่งแม่น้ำ ถนนเป็นของใหม่
แม้จะใหม่มามากว่าสิบปีก็ตาม แต่ยังนับว่าใหม่เพราะรู้ว่าเดิมเป็นทางเดินเท้าโบราณทั้งคนและสัตว์เลี้ยง
เดินกันจนทางสึก,ทางลึก ก่อนจะเปลี่ยนเป็นถนนของรถในยุคนี้




กลีบดอกห้าแฉกสีเขียวอ่อนๆ พราวเต็มพื้น สอบถามผู้รู้ได้ชื่อมาแล้วว่านี่คือต้นโมกมัน ไม้เนื้ออ่อนของมัน
แทบจะไม่มีการนำมาใช้งานอย่างอื่นอีก โดยเฉพาะวิถีชีวิตชาวปักษ์ใต้ซึ่งต้องพึ่งพาความแข็งแรงของไม้
สร้างบ้านที่เป็นไม้เนื้อแข็งโดยส่วนใหญ่  แม้จะมีบางถิ่น บางคน นำไม้ชนิดนี้มาทำเป็นเหยื่อปลอมของ
เบ็ดตกปลาแบบฝรั่ง แต่ตอนนี้ยังไม่มีใครหมู่บ้านทำแบบนั้น

ไม้เนื้ออ่อนประโยชน์น้อยจึงมักจะรอดตายได้ยืนต้นท้าแดดท้าลมต่อไป โดยเฉพาะในที่ที่เป็น
No man’s land แบบนี้ 

ความสวยเจ้าเอย มากประโยชน์เอย มักนำเดือดร้อนเข้าหาตัวเองเสมอสินะ 

เท่าที่ทราบ ตอนนี้มีต้นโมกมันอยู่ในสวนขี้คร้านต้นเล็กๆ ต้นเดียว อีกต้นเป็นต้นโตที่กำลังอวดดอก
สวยอยู่ริมถนนสายนั้น รวมเป็นต้นโมกมันสองต้น

คนอะไรจะบ้านับต้นไม้ซึ่งดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ในแง่ของการใช้สอยโดยสิ้นเชิง 

ยังมีต้นอื่นอีก หรือไม่แน่ ผมอาจเปลี่ยนเป็นเขียนถึงมดแมลงบ้าง ด้วยว่าจักรวาลแห่งปลักควายของผม
ยังมีสรรพสิ่งอื่นๆ อีกเยอะ ให้เล่าให้เขียนถึง

ที่สำคัญคือ จะเริ่มต้นอย่างไร ในเมื่อวินัยของผมแย่เสียด้วยสิ

....................................................................








อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
เรือนข้าหลวง วันที่ : 24/02/2014 เวลา : 13.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/banklangtung

ไม่แน่ใจว่าเหมือนโมกมัน
ที่เมืองกาญจน์หรือเปล่า
เนื้อไมสีขาวมากดอกสวย

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
สายลมลอย วันที่ : 17/01/2014 เวลา : 20.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suankikran

bene - ง่า....จะให้ตอบไงดี ; ขอบคุณครับ

วรรณสุข : ใช่ครับรู้สึกดี ผมยังจำความรู้สึกนั้นได้เลย..

ลูกเสือหมายเลข9 : ของหายากครับ


ดาวปลาตะเพียน : รอต่อปาย

ยามครับ : ใช่ครับ..เป็นไม้เบา

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
bene วันที่ : 16/01/2014 เวลา : 05.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bene

พอจะไปกันได้กับ ...ไม้งามกระรอกกัด...มั้ยหนอ??

เรื่อยมาเรียงๆ ก็ได้ค่ะเป็นธรรมดาของความไม่เที่ยง

เพิ่งมีโอกาสได้อ่านเรื่องของ สายลมลอยรำพัน ...ต้องใจฉันยิ่ง


ถ้าคำพูดทื่อๆ หน้าเฉย ของหนุ่มใด มาบอกว่า

“อย่าสวยให้มากได้ไหม ฉันหัวใจจะวาย”

ฉันคงใจละลายกับคำเอ่ยนี้ ไม่ลืมหรือผ่านเลยไปได้ง่ายๆ

ถ้าไม่ได้ดูชื่อเรื่องและอ่านเนื้อใน ....(ทิชชู ..นี่คือขี้ขม?)




เอ?..เขาว่าสาวเหนือใจง่าย ..เราเอาคำเอ่ยของคุณฯ ไปชมนางยก

มั่งจะเข้าที นางจะลอยตามคำ มั้ยหนอ??...เผื่อนางจะได้ลอยติด

ลมบนไปต่างประเทศซะเลย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
วรรณสุข วันที่ : 15/01/2014 เวลา : 20.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/outofstep

ได้ยินเรื่องพระป่าที่ทำเครื่องใช้ไม้สอยจากต้นโมกมันแล้วรู้สึกดีจังเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 15/01/2014 เวลา : 11.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

นานแล้วที่ไม่เห็นโมกมัน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ดาวปลาตะเพียน วันที่ : 15/01/2014 เวลา : 09.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daoplatapean
...พร่างพราวในเงาฝัน *

ดอกโมกมัน เป็นดอกตลอดปีมั้ยคะ
คนเขียน วินัยผุ
คนอ่านก็ต้องรอละค่ะ
....
เมื่อไหร่ จะมีดอกไม้ใดบานมาเป็นคำๆ อีก :)

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ยามครับ วันที่ : 15/01/2014 เวลา : 09.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

ไม้โมกมัน ความที่มันกลึงง่าย น้ำหนักเหมาะสม ลอยน้ำ มีคนนิยมเอามาทำ "เหยื่อปลอม" สำหรับตกปลา กลายเป็น แหล่งสร้างรายได้ให้กับคนทีมีความสามารถในการเหลา ประดิษฐ์

กลายเป็น "การสร้างงานในครัวเรือน" เลยทีเดียว บางกลุ่มเขาทำกัน 4-5 คน ได้รายได้คนละราวๆ ห้าพัน ถึงหนึ่งหมื่น

เรื่องการหมกมุ่นอินเทอร์เน็ต หรือเรียกว่า ติดเน็ต ผมก็เป็น ทำให้ได้คลุกคลีกับธรรมชาติน้อยลง

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน