*/
  • สายลมลอย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-16
  • จำนวนเรื่อง : 142
  • จำนวนผู้ชม : 296019
  • จำนวนผู้โหวต : 204
  • ส่ง msg :
  • โหวต 204 คน
<< กันยายน 2014 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 2 กันยายน 2557
Posted by สายลมลอย , ผู้อ่าน : 1216 , 10:20:26 น.  
หมวด : ธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน driftworm , BlueHill และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

 

ผมขลุกอยู่กับตัวเองมานานหลายปี ที่บอกว่า ขลุกอยู่กับตัวเองหมายถึงจ่อมจมอยู่กับความรู้สึกที่ตัวเองเป็น,มีและเกิดขึ้นอยู่เช่นนั้น อย่างนั้น ทุกเมื่อเชื่อวัน เสียงที่พร่ำพูดกับตัวเองเหมือนบทพูดที่ดังก้องออกมาจากข้างใน ไม่ใช่แค่ความคิดแต่เป็นถ้อยคำจริงๆ

บางวัน เผลอพูดออกเสียงจนตัวเองตกใจ เพราะในหลายขณะ ผมอยู่คนเดียว  และการพูดคนเดียวอาจไม่ใช่ภาวะของคนปรกติที่เขาเป็นและทำกัน

ใช่ไหม? 

ครับ...ผมอยู่กับในบ้านสวน และไม่สามารถทำกิจกรรมหนักๆ ได้ดั่งเดิม สิ่งที่ตามมาคือหัวใจเริ่มอ่อนล้า ร่างกายไม่แข็งแรงอย่างที่ควรจะเป็นเหมือนคนอื่นๆ ที่อยู่บ้านสวน ได้ทำงานหนักๆ อย่างที่ตัวเองอยากทำหรือต้องทำ  งานที่เรียกเหงื่อได้ เรียกกล้ามเนื้อได้ 

น่าแปลก ขณะที่ผมได้มีโอกาสทำงานแบบนี้กลับพบว่าตัวเองใช้ความรู้สึกประชดประเทียดตัวเองถึงงานการและรายได้ในช่วงเวลานั้นอย่างน่าเกลียด เช่นว่า ทำงานสามวันได้สองร้อย เหมือนกับดูแคลนตัวเลขรายได้ประทังชีพ

หากทบทวนดูแล้ว สิ่งที่ผมทำในเวลานั้นคือการปูพื้นฐานของการทำงานหนักอื่นๆ ได้อย่างไม่เหน็ดเหนื่อยเกินไปนั่นเอง -  นั่นนับเป็นคุณค่ายิ่งใหญ่แล้ว สำหรับงานเล็กของคนเล็กๆ อย่างผมในตอนนั้น

หากแต่วิสัยของคนที่เคยผ่านงานการที่ต้องใช้ความคิด การถ่ายภาพ ข้อมูล เรื่องเล่าและจินตนาการมาบ้างแล้ว ก็อดไม่ได้ที่จะสังเกตสังการอบตัว กลางวัน กลางคืน รอบบ้าน ในสวน สวนใกล้เคียง เรื่องราวที่แอบซ่อนอยู่ในนั้น น่าสนใจบ้าง ธรรมดาบ้าง



กระทั่งเรื่องกระทบใจอีกหลายเรื่องที่วิ่งเข้าชนเองโดยไม่ได้ตั้งรับมาก่อน

ปีที่แล้ว ในช่วงที่ทุเรียนบ้านเริ่มออกดอก ค่ำคืนที่พระจันทร์เต็มดวงพรรคพวกบ้านใกล้โทรศัพท์มาหา บอกว่ามีสัตว์ประเภทหนึ่งกำลังไต่ต้นยางพาราบ้านโน้น

“จะถ่ายภาพไหม เดี๋ยวมารับ” ผมไม่ถามว่าสัตว์อะไรน่าสนใจแค่ไหน เพียงบอก

“ไปสิ เดี๋ยวเตรียมกล้องพอดีแหละ”

เพื่อนผมคนนี้เป็นนักล่า เป็นพรานมาตั้งแต่เด็กๆ มายาคติบางอย่างดึงดูดเขาให้ไกลออกจากการเป็นเพียงนักล่าเพื่อยังชีพ แต่เป็นการล่าเพื่อตอบสนองอะไรบางอย่างในตัวเอง เหมือนคนเล่นของเล่นบางชนิดที่ตรงจริต เรื่องแบบนี้คงชี้ผิดชี้ถูกยาก แนวใครแนวมัน ว่ากันอย่างนั้น

แม้จะเป็นนักล่า แต่เพื่อนก็ไม่เคยมาล่า นก หรือกระรอกในสวนขี้คร้านบ้านผม แม้ในสวนบ้านเองสัตว์เล็กๆ สักตัวก็ไม่ล่า  (ผมเดาว่า คงไม่ตื่นเต้น)

ช่วงที่ผมยังเป็นคนเดินทางป่าเพื่อล่าภาพและเรื่องราวรายทาง เพื่อนผมคนนี้ประจำการอยู่ที่สวนผึ้ง แหล่งล่าของเขาเป็นชายแดนประเทศเพื่อนบ้าน เขาเคยชวนผมไปเดินป่าเส้นทางนั้นหลายครั้ง แต่ผมไม่ได้สร้างให้โอกาสนั้นเข้ามาหา ผมเลี่ยงๆ จนเขาย้ายภูมิลำเนากลับบ้านที่ชุมพร นิสัยนักล่ายังอยู่ แต่น้อยลง และเปลี่ยนรูปแบบจากพรานสัตว์ป่ากลายเป็นพรานล่าปลา

ล่าปลาโดยการซุ่มยิงจากยอดไม้สูงเหนือแหล่งน้ำที่เคยพบว่ามีปลาขนาดใหญ่ที่น่าสนใจ อย่างปลานิลตัวเบิ้มๆ ปลาช่อน  แม้กระทั่ง ตะพาบน้ำ เขาซุ่มอยู่อย่างนั้นจนได้ยิง ส่วนจะได้เหยื่อที่ล่านั่นก็ แล้วแต่จังหวะโอกาส  หลายครั้งที่ไม่สามารถดำหาปลาที่โดนยิงตายแล้วมาทำเป็นอาหารได้ ด้วยว่าน้ำลึกเกินไป

จะว่าไปแล้วก็คล้ายๆ นักซุ่มบังไพรเพื่อการถ่ายภาพสัตว์ป่าหายากในไพรลึก  ผิดกันเพียงแค่การล่าของเรา(ช่างภาพ)เราล่าเงา   เขา – พราน ล่า ชีวิต....แค่นั้น



แต่เป็น “แค่นั้น” ซึ่งแตกต่างกันลิบลับแล้ว

คืนนั้น เขาพาผมควบขี่มอเตอร์ไซค์ลัดเลาะไปในสวนยางพารา เพื่อไปดูสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมที่ขี้อายที่สุด เคลื่อนที่ช้าที่สุด และพบตัวได้ยากที่สุด  “นางอาย”

หลายครั้งที่เราพบ “นางอาย” ตายคาเสาไฟฟ้าแรงสูง ในหมู่บ้าน แต่เมื่อตามหาตัวในธรรมชาติตัวเป็นๆ เรากลับไม่ค่อยพบในเวลากลางวัน  ส่วนใหญ่จะถูกพบโดยพรรคพวกที่กรีดยาง แล้วบังเอิญส่องไฟไปกระทบสะท้อนแววตา

นางอายเคลื่อนที่เชื่องช้าก็จริงครับ แต่ไม่ใช่เวลากลางคืน ช่วงที่เราไปยืนล้อมต้นยางพาราในสวนแห่งนั้น นางอายรีบป่ายปีนขึ้นยอดยางพาราอย่างรวดเร็วเกินคาด ผมเก็บภาพได้ไม่มากแถมยังโดนบังจากใบยางอีก แต่พอได้เห็นแล้วว่ายังมีสัตว์ป่าหลายอย่างอยู่ในสวนของชาวบ้าน ในป่า บนภูเขากลางหมู่บ้าน ซึ่งชุกชุมไปด้วยนักล่าทั้งในหมู่บ้านเองและนักล่าต่างถิ่น ก็นับว่าคุ้มแล้ว 

เหตุผลที่นางอายรอดตายจากการล่าแบบยิงทิ้ง หรือเป็นเป้าปืนเล่นๆ หรือจับมาเพื่อขายไปยังถิ่นอื่นคือ ไม่ต้องจริตนักล่าในหมู่บ้าน ความสงสารเพราะพฤติกรรมอันเชื่องช้าของมัน หรืออาจเป็นไปได้ว่ามีความเชื่อบางอย่างเกี่ยวกับสัตว์ที่ไร้พิษภัยพวกนี้ กระนั้นการล่าโดยอ้อมก็เกิดขึ้นเสมอจากความเจริญของเมือง ไฟฟ้าแรงสูง การบุกรุกถิ่นฐานของมัน รวมไปถึงการใช้ยาสารเคมีเพื่อกำจัดศัตรูพืช



วันนี้อาจยังมีนางอายซุกซ่อนแอบหากินในพุ่มไม้บังตาอีกเป็นจำนวนมาก แม้สภาพถิ่นอาศัยของพวกเขาจะค่อยๆ เปลี่ยนไปจนยากที่จะเรียกร้องให้วันเก่าๆ กลับมา ที่ไหนในโลกนี้ก็ เหมือนกัน คล้ายกัน มีสังคม(คน สัตว์ พืช)ที่นั่นจะมีการล่าเกิดขึ้นเสมอ   

เรื่องขมขื่นที่สุดอาจเกิดในสังคมของมนุษย์ เมื่อจำนวนของนักล่าอาจเพิ่มขึ้นจนเป็นจำนวนที่มากกว่าเหยื่อ ถึงตอนนั้น.....เราอาจล่ากันเอง 

                    ----------------------------------------------------------------------------------------------

รำลึก สืบ นาคะเสถียร 1 กย. 2557

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลมหัวด้วน วันที่ : 01/07/2015 เวลา : 16.33 น.

อ่านแล้วทั้งน่ายินดีและหดหู่ครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BlueHill วันที่ : 03/09/2014 เวลา : 16.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

มนุษย์ล่ากันเองก็มาก แต่ยังไม่สำนึก

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
driftworm วันที่ : 03/09/2014 เวลา : 11.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/driftway
ซักผ้า..เจอแบ๊งค์ห้าร้อยในกระเป๋า...ฮิ้ววว

เยี่ยม

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน