*/
  • Supawan
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : hello.supawan@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-21
  • จำนวนเรื่อง : 2284
  • จำนวนผู้ชม : 6512550
  • จำนวนผู้โหวต : 11448
  • ส่ง msg :
  • โหวต 11448 คน
<< สิงหาคม 2013 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 19 สิงหาคม 2556
Posted by Supawan , ผู้อ่าน : 4829 , 08:50:05 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 7 คน BlueHill , อาคม และอีก 5 คนโหวตเรื่องนี้

ทุ่งหญ้าแห่งดอกไม้ บนเส้นทางศรีนาคา คาร์กิล … The Road to Kargil

รถออกมาจากโซนามาร์กได้ไม่นาน เราก็แวะรับไกด์ท้องถิ่น … ตานลี (Tanli) ซึ่งจะเป็นผู้รับผิดชอบพาเราไปเยือนที่ต่างๆ รวมถึงติดต่ออำนวยความสะดวกในการเดินทาง การเข้าชมสถานที่ต่างๆตลอดการเดินทางที่เหลือ

ถนนที่นำเราไปสู่เมืองชายแดนซึ่งเป็นรอยต่อของแคชเมียร์ กับเมืองชายขอบของลาดัก ชื่อ คาร์กิล (Kargil) ตอนนี้เต็มไปด้วยฝุ่น … บางช่วงยังอยู่ในระหว่างการซ่อม หรือสร้างใหม่ การขับรถต้องเพิ่มความระมัดระวัง

ถนนทอดยาว นำความตื่นตา ตื่นใจมาต้อนรับผู้มาเยือน … เมื่อผ่านบ้านเรือนที่ตัวบ้านประดับด้วยธงมนต์หลากสีตามหลังคาประตู ที่ขอบหน้าต่างเป็นวงกบที่เขียนลายสีสันสดใสแบบทิเบต … เราจึงเพลิดเพลินไม่น้อยไปกับความงดงามที่ผ่านเขามาในสายตา

เมื่อข้ามเข้ามายังอีกด้านหนึ่งของภูเขา เราก็เข้าสู่อาณาจักรของทุ่งหญ้าพลิ้วไหวในสายลม … ดอกไม้ป่าหน้าตาแปลกสีสด เหลือง แดง ม่วง น้ำเงิน สะพรั่งบานอยู่ในท้องทุ่ง

คุณเคยคิดถึงถนนที่มีทุ่งดอกไม้บานเรียงรายแผ่ไปสุดลูกหูลูกตาบ้างไหม?

ในฤดูที่ดอกไม้ป่าบาน ในแคชเมียร์พื้นสองฝากถนนจะเปลี่ยนแปลงไปเป็นสีสันที่แปลกตา … สีเหลืองไสวล้อกับแสงแดด ออกดอกบานอวดตัวเริงร่าให้เราเห็น มันง่ายมากที่จะหลงใหลอยู่ในทุ่งแห่งนี้

ความงดงามของที่นี่เกินกว่าที่ตาเรามองเห็น

บางช่วงของการเดินทาง เราหยุดพัก และหน้าตาและความเป็นนักท่องเที่ยวต่างถิ่นดึงดูดใครหลายคนให้เข้ามาใกล้ …เด็กๆจ้องมองดูเราอย่างอยากรู้ อยากเห็นจากข้างถนน บางคนส่งยิ้มพร้อมกับร้องทักทาย “จูเล”

ปากกา .. ของขวัญที่เด็กลาดักอยากได้จริงหรือ?

หลายๆพื้นที่ที่เราเดินทางผ่าน เด็กหลายคนร้องขอปากกา ลูกอม หรือเหรียญเงินอยู่บ้าง ด้วยสำเนียงภาษาอังกฤษสำเนียงแปร่งๆ …

ใครบางคนบอกกับฉันว่า … เมื่อก่อนเด็กๆไม่ได้มีนิสัยแบบนี้ แต่การเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นจากการเข้ามาของฝรั่ง และที่เราเห็นว่าแปลกคือ "การขอปากกา" นั้น มาจากฝรั่งใจดีที่ร่ำรวยคนหนึ่งแจกปากกาให้คนในเลห์

จากนั้นนิสัยนี้ก็มีการแผ่ขยาย ลุกลามไปตามแหล่งท่องเที่ยวทั่วลาดัก … นักท่องเที่ยวบางคนถึงกับออกปากว่า การขอปากกานั้นกลายมาเป็นเกมที่สนุกสนานของเด็กๆในการสะสม แข่งกันว่า ใครจะได้ปากกาจากนักท่องเที่ยวมากกว่ากัน !!

แม้หัวใจของคุณจะอ่อนโยน เปี่ยมความเมตตา และอยากจะลดทอนความแร้นแค้นของพวกเขาลงด้วยการให้ … แต่คำแนะนำในแผ่นพับการท่องเที่ยวเลห์ บอกเอาไว้อย่างน่าสนใจว่า … อย่าพยายามสนับสนุนเด็กที่ร้องขอ ด้วยการให้เงิน หรือสิ่งอื่นๆแก่พวกเขา สิ่งนี้ทำให้เกิดการขอทานขึ้นในลาดัก การให้ในสิ่งที่พวกเขาร้องขอเท่ากับคุณกำลังประคองให้วงจรเลวร้ายนี้ให้ดำเนินต่อไป มีหลายวิธีดีกว่าในการให้ความช่วยเหลืออย่างจริงใจ

การเดินทางบนที่ราบดำเนินต่อไป พื้นที่ส่วนใหญ่รอบๆถนนที่เราผ่านมาเป็นท้องทุ่งเป็นส่วนใหญ่  … ตานลี บอกให้หยุดรถ และก้าวออกมา ขณะที่สายตามองมาที่พวกเราที่เดินตามลงมาจากรถด้วยท่าทางงงๆ

“หยุดรถทำไมคะ?”… ฉันถาม เมื่อเห็นว่ารอบๆไม่มีอะไรที่น่าสนใจ

“ทุกครั้งที่ผ่านมาถึงตรงนี้ ผมเห็นคนไทยชอบลงมาถ่ายรูปที่นี่ มากระโดดกระจายถ่ายรูปบนถนน สนุกสนานกันมาก … เลยคิดว่าพวกคุณอยากจะทำเช่นนั้นบ้างซิ” .. ตานลี ตอบ

เฮ้อๆๆๆๆ … ตอนนั้นคงมีดอกไม้สวยๆเต็มทุ่งน่ะซิ แต่ตอนนี้ไม่มีสักดอก .. ฉันคิดในใจ พร้อมกับคิดถึงฉายา Meadow of flower ของท้องทุ่งแถบนี้

 

 

วันนี้แสงแดดเป็นสีส้มสวย บรรยากาศสบายมากๆ … เมื่อเราพ้นหุบเขาออกมา ก็ได้รับการทักทายจากทุ่งดอกไม้หลากสีสวยงาม สมฉายา "ทุงดอกไม้แห่งแคชเมียร์"

รถแล่นมาตามถนนที่เชื่อมระหว่างหมู่บ้าน หลังจากกระโดก กระเดกจากโซนามาร์กมาไม่นาน … ฉันมองเห็นชาวบ้านกำลังทำงานอย่างแข็งขันบนลานกว้างหน้าบ้านและริมถนน หญ้าแห้งในกระสอบกำลังถูกลำเลียงไปให้สัตว์เลี้ยง พร้อมหันมายิ้มให้กับคนต่างถิ่นอย่างพวกเรา … หน้าตาของชาวบ้านที่นี่ ยังมีเค้าโครงของชาวเปอร์เซีย เหมือนกับผู้คนที่เราเห็นที่ศรีนาคา ... แต่แม้จะดูเป็นมิตร เรายังสัมผัสได้ถึงความระแวดระวัง ต่างกับผู้คนในศรีนาคา

ตานลี บอกให้หยุดรถตรงริมทุ่งหญ้ากว้างตัดกับขอบฟ้าสีน้ำเงิน เพื่อให้สาวๆถ่ายรูปกับดอกไม้ สวยๆ สีม่วง เหลือง ขมพู ที่ขึ้นอยู่กระจายในท้องทุ่ง

เพื่อนๆหลายคนพอใจที่รอบตัวมีแต่บทสนทนาของดอกไม้กับสายลม … ความงดงามที่คล้ายเสียงดนตรี ความมีชีวิตชีวาที่นำความสุขมาให้ผู้มาเยือนอย่างเรา

บ้านเรือนแถวนี้ดูแปลกตา และหญิงชาวบ้านที่กำลังทำงานของพวกเธอก็น่าสนใจพอกัน …

ฉันมองเห็นแต่ผู้หญิงเท่านั้นที่ออกมาทำงานในท้องทุ่ง ไม่เห็นพวกผู้ชาย ... เข้าใจว่า ผู้หญิงในสังคมมุสลิมเป็นแรงงานที่สำคัญ นอกเหนือจากการดูแลครอบครัวให้อยู่ดีกินดีแล้ว พวกเธอยังทำงานในไร่ และสวนของครอบครัว ในขณะที่พวกผู้ชายออกไปทำงานที่ใช้แรงงานมากกว่า

เด็กๆแถวนี้หน้าตาน่ารัก กลมกลืนไปกับธรรมชาติที่สวยงาม … ดวงตาแจ่มใส ท่าทางเอียงอายเล็กน้อย ดึงดูดฉันให้เข้าใกล้

“หนูสวยมากนะ ขอถ่ายรูปหน่อยได้มั๊ย?” ฉันถามเด็กๆหลายคนที่กำลังง่วนอยู่กับการล้างขวด หรือกำลังเอาฝาออกจากตัวขวด ไม่แน่ใจนัก

ไม่มีคำตอบจากพวกเธอ นอกจากเสียงหัวเราะคิกคักเล็กๆ พร้อมกับท่าทางพยักเพยิดให้กันและกัน … ทำนองว่า "เธอก่อนซิ”

ฉันกดชัตเตอร์กล้องในมือ แล้วเรียกเด็กหญิงที่เป็นนางแบบให้มาดูภาพของเธอ … เธอมองดูรูป ยิ้มกว้างขวางอย่างพอใจ แล้วทำตาโต ในขณะที่เด็กคนอื่นๆกรูเข้ามาดูบ้าง

ได้ผลทุกครั้งในการขอถ่ายรูปเด็กๆ และคนในพื้นที่ ... กล้องถ่ายรูประบบดิจิตอลสมัยใหม่นั้นเป็นสิ่งมหัศจรรย์ สามารถดูรูปได้เลยจากกล้อง … แล้วพวกเธอก็สนุกสนานในการโพสต์ท่าถ่ายรูปกับฉันและเพื่อนๆ และเข้ามาดูภาพถ่ายที่น่าตื่นตลึง (สำหรับพวกเธอ) หลังจากนั้น …

เด็กบางคนกำลังสนุกสนานมากมายกับเพื่อนๆในการโพสท่าถ่ายรูปกับพวกเรา และความสนุกมาถึงจุดที่พวกเธอถึงกับเรียกเด็กคนอื่นให้มาถ่ายรูปบ้าง

ที่น่าสนใจคือ แม่ของพวกเธอก็เดินเข้ามาร่วมแจมถ่ายรูปกับเราด้วยด้วยโดยเราไม่ต้องร้องขอ …

พวกเธอไม่ใช่คนขี้อายอย่างที่เราเข้าใจตั้งแต่แรก และฮิยาบ ผ้าโผกหัวก็ไม่ได้ทำให้เธอยอมจำนน amazing !

ชาวบ้านที่เป็นมิตรมากๆ … มันจึงง่ายมากที่จะหลงรักผู้คนและเด็กๆที่นี่

เรากำลังจากลา … ฉันมี ลูกอม ช๊อกโกแลต และถั่วทอดที่เพิ่งจะซื้อมาหลายถุง เมื่อแวะพักข้างทางก่อนมาถึงที่นี่ และมีความรู้สึกอยากจะ “ให้” อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

ไม่ใช่การให้เพราะว่าพวกเขาไม่มี แต่เพื่อเป็นการแสดงความขอบใจในไมตรีที่พวกเด็กๆให้เราได้ถ่ายรูป ทำให้เราและพวกเขามีช่วงเวลาประทับใจและมิตรภาพที่บริสุทธิ์ร่วมกัน … ฉันหยิบถุงขนมออกมา

ไม่ทันที่ฉันจะลงมือแจกขนมให้เด็กๆ ... ขนมทั้งถุงถูกกระชากไปในทันที … ฉันเห็นขนมกระจายเกลื่อนพื้น

อะไรเป็นสาเหตุของสถานการณ์ที่น่าหดหู่นี้?

สถานที่ ที่เราไปยืนถ่ายรูปอยู่ห่างไกลมาก ไม่มีร้านขนมในพื้นที่ใกล้เคียงเลย … อันที่จริงมันไม่เคยมีมาตั้งแต่โบราณกาลแล้ว

 

เราเดินทางต่อ ผ่านท้องทุ่งสลับกับภูเขาสูงมาตลอดทาง บางจุดบางช่วงมีวิวทิวทัศน์สวยงามบาดตา น่าจอดรถไปเก็บภาพสวยๆไว้ในเมมโมรี่ของกล้อง ... แต่เราไม่อาจจะทำดังใจต้องการได้ทั้งหมด เพราะหากทำเช่นนั้นคงใช้เวลาหลายสัปดาห์หรือหลายเดือนกว่าจะทำทุกอย่างได้ครบตามโปรแกรมที่วางไว้ ... บางภาพที่ผ่านตาจึงถูกเก็บไว้ในมุมหนึ่งของหัวใจเท่านั้น รอวันที่จะระลึกถึง

คาร์กิล เป็นเมืองที่เคยเป็นสมรภูมิการสู้รบที่ดุเดือดระหว่างอินเดียและปากีสถานมาในอดีต

หมู่บ้านชนบทในบริเวณนี้ เมื่อก่อนคือเขตควบคุม … Line of control .. ในช่วงที่แคชเมียร์มีเหตุการณ์รุนแรงและการรบพุ่ง … วันนี้สงครามยุติลงแล้ว แคชเมียร์จึงกลับคืนมาเป็นสรวงสวรรค์ของนักท่องเที่ยวอีกครั้ง หากแต่แผลลึก อันเปรียบเสมือนแผลเป็นในใจของผู้คนยังมิอาจเลือนหายไป

อนุสรณ์สถานผู้ที่เสียชีวิตในสงครามครั้งนั้น คือสิ่งที่เราเห็นบนเส้นทาง ที่บอกเรื่องราวที่เคยเกิดขึ้น … อนุสรณ์สถานเหล่านี้ คือความทรงจำที่เตือนให้รู้ว่า “สงคราม” ไม่เคยมีผลดีต่อผู้ใด แม้เหตุผลจะเพื่อ “สันติภาพ” ก็ตาม

ถนนในลาดักอยู่ในสภาพที่ไม่ดีนัก  ส่วนห้องน้ำนั้นหากพบเจอและต้องใช้ ก็ต้องทำใจ อย่ามองหรือคิดอะไรมาก เพราะเหมือนกับบ้านเราสักห้าสิบปีก่อน ส่วนใหญ่เป็นแบบนั่งยอง และแทบจะไม่มีการทำความสะอาด บางแห่งไม่มีกลอน ตอนเข้าใช้บริการต้องผลัดกันยืนเฝ้า ดีที่สุดควรเตรียมผ้าคาดจมูกและกระดาษแบบเปียกที่มีขายในเมืองไทยไปด้วย ช่วยได้มากเลยค่ะ

เราเดินทางต่อมาได้ไม่นาน ยังไม่ทันจะข้ามขุนเขา การเดินทางของเราก็ต้องหยุดชงัก ... เส้นทางที่เราจะผ่านไป ถูกปิดโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้า มีรถคันอื่นจอดอยู่ข้างหน้าเรายาวเหยียด รวมกับรถคันหลังๆที่ตามมา รถจึงติดกันเป็นแถวยาวมากขึนเรื่อยๆ … จนใครหลายคนออกมาจากรถ เพื่อยืดแข้ง ยืดขา และสังเกตการณ์

ด้านหนึ่งของถนนเป็นหุบเขาไม่ลึกมากนัก เป็นทางผ่านของแม่น้ำที่เชี่ยกราก ... แรงงานของทหารกลุ่มหนึ่ง และแรงม้าของเครื่องจักรกำลังทำการซ่อมถนนอย่างรีบเร่ง ... ตานลี บอกว่า การเดินทางบนถนนยังสุ่มเสี่ยงต่อดินถล่มและถนนขาดอยู่มาก

หลังจากถนนเปิดให้เราผ่านได้ การเดินทางดำเนินต่อไป … พื้นที่ในเขตลาดักที่เราผ่านเข้าไปในตอนนี้ยังเป็นภูมิประเทศที่โอบล้อมด้วยเขาสูงสีน้ำตาล ความแห้งแล้งเริ่มผ่านเข้ามาในสายตา แตกต่างจากเชตแคชเมียร์ที่เราเพิ่งจะจากมา

หลังจากที่เดินทางกระเด็นกระดอนมาสักพัก คนขับรถของเรารวบรวมเอาพาสปอร์ตของทุกคนซึ่งเป็นคนต่างชาติลงไปให้เจ้าหน้าที่ตรวจและลงทะเบียน เพราะแถบนี้อยู่ในเขตรัฐชายแดนที่สำคัญ จึงต้องเข้มงวดในการตรวจตราคนต่างชาติ

วันนี้เราจะพักที่เมืองคาร์กิลค่ะ


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
chailasalle วันที่ : 21/08/2013 เวลา : 23.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

เค้าหน้าสวยครึ่งๆแขก ครึ่งๆฝรั่ง เราควรให้เบ็ด และสอนเขาตกปลาดีกว่าให้ปลา เมื่อเขาร้องขอ ... คำในหลวงจริงเสมอนะครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
BlueHill วันที่ : 20/08/2013 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

สักวันหนึ่งในชีวิต มีโอกาสไปที่นี่ก็คงวิเศษไม่น้อย

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ครูแดง วันที่ : 20/08/2013 เวลา : 07.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

-ตามมาแล้วค่ะ รูปแรกก็ต้อง ว๊าววว แล้วละค่ะ...
-เด็กๆหน้าตาน่ารักค่ะ ...ที่กระชากถุงขนมคงเพราะเกลัวคุณสุเปลี่ยนใจ...แม้จะดูไม่ดี แต่ก็เมตตานะคะ...โอกาสแบบนี้คงหาได้ยาก ที่จะมีคนใจดีเอาขนมมาให้
-อยากให้โอเคจัดทริปแบบนี้จัง มีคุณสุ มีเต็งพ้ง มีพาจร
ดอมคอม...มี อีกหลายๆคน ...ฉันคงมีความสุขมากๆเลย เพราะทุกคนที่กล่าวถึง เก่ง ฉลาด รอบรู้...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
Supawan วันที่ : 19/08/2013 เวลา : 17.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

Um Kesa มีคนเดียว น่าจะเป็นคนที่เจอค่ะ คุณพาจรฯ


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
wansuk วันที่ : 19/08/2013 เวลา : 16.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

ชอบผู้คนที่นี่จังค่ะ
อยู่กับธรรมชาติ ดัชนีความสุขคงพุ่งกระฉูด

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
Ae^ วันที่ : 19/08/2013 เวลา : 15.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chae-reu-mai

ธรรมชาติจริงๆ ถนนดูน่ากลัวไปหน่อย

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
พาจรดอทคอม วันที่ : 19/08/2013 เวลา : 13.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pajondotcom
Pajondotcom

คุณสุครับ..น้องอั้ม เกษา Um Kesa ไม่รู้ใช่คนเดียวกันกับที่ผมเคยเจอที่สนามบินมิงกะลาดงหรือเปล่า..ผมติดตามการเดินทางของเขามาตลอดครับ..ตอนที่เขาไปซิตตุ่ย สนุกมากครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ครูเก๋ วันที่ : 19/08/2013 เวลา : 13.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/clear
www.facebook.com/callmeclear

อิจฉาจังค่ะ ไม่ได้เข้ามานาน แต่พี่ก้อยังมีความสุขกับการเดินทางท่องเที่ยวในโลกกว้างนี้นะคะ เก็บครบทุกประเทศยังคะนี่

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
kratenUan วันที่ : 19/08/2013 เวลา : 12.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hiddendrawer

ธรรมชาติสวยงามมากเลยนะคะ จะคอยติดตามตอนต่อไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Supawan วันที่ : 19/08/2013 เวลา : 11.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

ขอบคุณค่ะ คุณลูกเสือ


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 19/08/2013 เวลา : 10.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ชีวิตคุ้มค่ามากครับ..

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Supawan วันที่ : 19/08/2013 เวลา : 08.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

สวัสดีค่ะ

ขอให้มีความสุขกับวันทำงานวันแรกของสัปดาห์นะคะ ... แล้วพบกันอีกครั้ง หลังกลับมาจากการเดินทางใกล้ๆในวันพรุ่งนี้


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน