*/
  • น้ำปาย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : i-am-surgeon@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-07-19
  • จำนวนเรื่อง : 85
  • จำนวนผู้ชม : 295320
  • จำนวนผู้โหวต : 198
  • ส่ง msg :
  • โหวต 198 คน
<< กันยายน 2009 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 6 กันยายน 2552
Posted by น้ำปาย , ผู้อ่าน : 1092 , 22:51:59 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

** ไม่ว่าใครก็อยากมีบางคนไว้เดินจับมือ

ตลอดเส้นทางของชีวิตที่เหลืออยู่ ** 

 

หลายเดือนก่อน .. ฉันยังจำความรู้สึกนั้นได้ดี 

ฉันกลับเข้าบ้านด้วยหัวใจที่อ่อนล้าเหลือเกิน 

กับเรื่องบางอย่างที่ทำให้ฉันได้รู้และตัดสินใจเสียที 

กับความรู้สึกนึกคิดของคนที่ฉันรู้สึกดีด้วย 

มันทำให้ใจดีๆ ดวงหนึ่งต้องเจ็บปวด

ได้อย่างไม่น่าเชื่อเลยจริงๆ 

 

บ้าน .. คงเป็นที่ๆ ดีที่สุดของฉันในนาทีนั้น 

ไม่ว่าจะในยามที่ฉันทุกข์หรือสุข 

ฉันเชื่อว่าที่นั่นมีใครบางคนที่คอยปลอบโยนฉันอยู่ 

ถึงแม้ที่ผ่านมาฉันจะรู้สึกว่าการจะหาใครสักคน

มาเดินจูงมือนั้นไม่ยากและฉันก็ยังไม่มีความจำเป็นอะไร

ที่ต้องรีบร้อนเพื่อที่จะมองหาคนๆ นั้นเลยนี่นา 

เลยทำให้พักใหญ่ๆ ในชีวิตของตัวเองนั้นเป็นไปอย่างเรื่อยเปื่อย

ไม่สุข .. ไม่เศร้า .. ไม่เร้าใจ .. ไม่ตื่นเต้น  ฯลฯ 

อยู่แบบ  chill – chill  ไปวันๆ 

 

แต่คงเหมือนกับชะตาฟ้ากำหนดที่จู่ๆ

วันหนึ่งฉันก็ได้พบกับคนที่ต่างคนต่างนึกว่า

อีกฝ่ายจะเป็นคนที่  อาจจะใช่  และนี่ก็เป็นครั้งแรก

ในรอบหลายๆ ปีที่ฉันรู้สึกว่าอยากจะลอง

เปิดหัวใจของตัวเองดูอีกสักครั้ง  

 

เรื่องนี้ได้ถูกเก็บไว้อย่างมิดชิดพอสมควร  

ในระหว่างที่ฉันกับเขาคนนั้น .. เราคบกัน  

ทั้งที่ก่อนหน้านั้นฉันมักจะบอกเล่าแทบทุกเรื่อง  

ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตให้กับ  ใครคนหนึ่ง  ฟัง  

ที่ทำแบบนี้คงเพราะฉันอยากรอให้ทุกอย่าง  

ชัดเจนและมีความเป็นไปได้ให้มากกว่านี้ก่อน  

แน่นอนว่าถึงแม้ว่าฉันจะเผื่อใจไว้บ้างแล้ว  

แถมไม่ได้คาดหวังอะไรที่เกินไปจากความจริงที่รู้ๆ  

แต่ฉันก็ยังหนีความเสียใจไปไม่ได้เลยจริงๆ  

 

ที่เป็นแบบนี้คงเป็นเพราะว่า  เขาคนนั้น ได้เข้ามาช่วยเติมเต็ม

ความรู้สึกบางอย่างในจังหวะที่ฉันกำลังเสียศูนย์อยู่พอดี  

ฉันยอมรับว่าเจ็บปวดกับเรื่องราวแบบนี้มาก  

และก็ยอมรับว่าทรมานมากเช่นกัน

ที่ต้องเก็บอาการหลายๆ อย่างไม่ให้ใครได้รู้ได้เห็น

โดยเฉพาะกับ  ใครคนหนึ่ง  ที่คอยห่วงใยฉันมาตลอด  

แต่ทุกครั้งที่ลับตาใครๆ ไปแล้วสิ่งที่เก็บเอาไว้

มันก็มักจะระเบิดออกมาด้วยการร้องไห้ทุกทีไป  

 

ดังนั้น .. จึงไม่แปลกเลยที่ทุกครั้ง

เวลาที่ต้องขับรถไปไหนมาไหนตามลำพัง  

ก็จะมียายบ้าคนหนึ่งที่ขับรถไป .. น้ำตาไหลไป

จนเป็นเรื่องปกติสำหรับฉันไปเสียแล้ว  

จนกระทั่ง .. วันที่ฉันรู้สึกว่า  ฉันไม่ไหวแล้ว  

อีกอย่างเพราะคิดว่า  ใครคนนั้น 

ก็ยังเป็นคนที่หวังดีต่อฉันเสมอ  

เมื่อมันอัดอั้นมากๆ จนทนเก็บไว้ไม่ไหว  

ฉันก็ควรจะมี  ใครสักคน  ที่จะมารับรู้เรื่องนี้  

ฉันจึงตัดสินใจที่จะเล่าสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับฉันในขณะนี้

......... ให้เขาคนนั้นฟังเสียที  

 

ที่ผ่านมา .. หลายครั้งที่เขาสังเกตเห็น

ความผิดปกติทางด้านอารมณ์ของฉัน  

แล้วก็หลายครั้งอีกเช่นกันที่เขาจับได้ว่า

ฉันเพิ่งผ่านการร้องไห้มาหมาดๆ  

แต่ฉันก็ปฏิเสธว่า  ไม่มีอะไร  ทุกทีไป  

และฉันคิดว่าสิ่งนี้เป็นสิ่งที่คาใจเขามาตลอด  

แต่  เขาคนนั้น  ก็เลือกที่จะนิ่งเงียบ  

และคอยมองดูฉันอยู่ห่างๆ เหมือนเช่นที่ผ่านมา  

 

และวันหนึ่งที่เราทั้งคู่ต่างก็ว่างจากการอยู่เวร

ฉันเลยชวนเขาไปขับรถเล่นกันในช่วงหัวค่ำ  

พร้อมเล่าเรื่องต่างๆ ที่มันอัดอั้นอยู่ให้เขาฟัง  

และสัญญาว่าจะกลับมาเป็นคนเดิมให้เร็วที่สุด  

 

ส่วนเขาก็ยังคงเป็นเขาคนเดิมของฉันเหมือนๆ กับทุกครั้ง

ยามที่ฉันมีปัญหาคือ .. นิ่ง  เงียบ  และฟังอย่างตั้งใจ  

ปล่อยให้ฉันได้ระบายความอัดอั้นนั้นออกมาเรื่อยๆ จนพอใจ  

จนบางทีฉันรู้สึกเหมือนกับว่าเขารับฟังไปอย่างนั้น 

แล้วก็ .. อืม .. เข้าใจแล้วโดยไม่มีคำพูดหรือคำปลอบใจใดๆ

ออกมาจากเขาอย่างที่ฉันคาดหวังไว้  

 

แต่เมื่อค่อนดึก .. หลังจากที่ฉันส่งเขาลงจากรถไปแล้ว  

2 - 3  นาทีต่อมา - - เสียงโทรศัพท์มือถือฉันก็ดังขึ้น  

ฉันก้มดูเบอร์ที่โทรเข้าโดยอัตโนมัติเหมือนทุกครั้ง  

ก็ปรากฏว่าเป็นเบอร์ที่คุ้นเคยซึ่งเป็นที่รู้กันว่า  

เขาจะใช้เบอร์นี้โทรหาฉันในยามค่ำคืนเท่านั้น  

ฉันจึงรีบรับสายด้วยเกรงว่าเขาจะลืมอะไรไว้ในรถหรือเปล่า  

 

แต่สิ่งที่ฉันได้ยินจากปลายสายนั้นก็คือเสียงทุ้มๆ

ที่ฉันคุ้นเคยมานานกว่า 13 ปี  

เขาส่งเสียงมาสั้นๆ แต่ได้ใจความว่า  

 

“ เรื่องนั้นหน่ะ .. ไม่ต้องคิดมากหรอก  

โธ่ !! ถ้าคิดจะมีความรักก็ต้องเสียใจบ้าง  

เป็นเรื่องธรรมดา .. ยังไงพี่ก็อยู่ข้างเราอยู่แล้วนะ ”

 

ฉันคิดว่านี่คือคำปลอบใจแบบห้วนๆ

แต่แฝงไปด้วยความห่วงใยในแบบฉบับของผู้ชายคนหนึ่ง  

แต่สำหรับฉันแล้วมันมีความหมายที่สุดในวันที่

ความรู้สึกแย่ๆ ครอบคลุมจิตใจแบบนี้  

 

หลังจากวางสายแล้ว ...

สักพักก็มีเบอร์เดิมโชว์เข้ามาที่มือถือของฉันอีก 

เพียงแต่คราวนี้ตอนที่ฉันรับสายก็มีเสียงใสๆ บอกกับฉันว่า 

.. มีคนส่งความรู้สึกดีๆ มาให้คุณค่ะ .. 

และนี่ก็คือ  เพลงๆ นั้น  ที่ฉันยังจำได้ดี 

 

เธอไม่บอก .. ก็จะไม่ถามเขานั้นทำอะไรเธอมา 

ฉันดูจากน้ำตาที่มีแผลเธอวันนี้บอกแทนได้ทุกอย่าง 

ก็แค่อยากให้เธอระบายไม่ต้องอายเราเคยเป็นใคร 

ร้องไปเถอะแม้ในวันนี้ฉันไม่ได้มีสิทธิ์เช็ดน้ำตาที่แก้มเธอ 

 

จะทำตัวเหมือนเป็นอากาศไม่รบกวนหัวใจ 

จะไม่ไปสัมผัสถูกร่างกายใดๆ 

แค่เพียงจะอยู่ข้างเธอ .. เป็นคนสุดท้าย 

 

ฉันไม่ได้หวังทำดีให้เธอมารักกัน 

ห่วงเธอก็แค่นั้นไม่ได้คิดฝันอะไรอื่นไกล 

ฉันไม่ได้หวังมาแทนที่คนที่ทิ้งเธอ 

ก็ตัวฉันรู้และย้ำตัวเองในใจ 

เรื่องรักไม่มีใครแทนใครได้อยู่แล้ว 

 

เริ่มต้นใหม่มันยังไม่สายแผลที่ใจเป็นธรรมดา  

เนิ่นนานกว่าร่องรอยที่มีจะหายคืนและดีสิ่งนี้เธอคงได้เข้าใจ 

แต่ถ้าเธอเหนื่อยล้าจนอยากหาใครมาช่วยประคองใจไว้

ถ้าเธอไม่ถือฉันเองก็พร้อม ... จะโอบกอดเธอด้วยใจ ... 

 

หลังจากที่ฟังเพลงจบ  ยายบ้าคนเดิม  

ก็ขับรถไป .. น้ำตาไหลไปเหมือนเดิม  

เพียงแต่  - -  น้ำตาที่ไหลไปในคราวนี้  

ไม่ใช่น้ำตาของความเศร้าเสียใจอีกแล้ว  

แต่กลับเป็นน้ำตาของความปลาบปลื้มใจ  

และ .. ฉันก็ไม่อยากเชื่อเลยว่า

เสียงทุ้มๆ แหบห้าวของผู้ชายคนหนึ่ง  

จะสามารถไล่ส่งความอ่อนแอบ้าบอพวกนั้น  

ให้หายไปจากใจฉันได้ในทันที  

 

** ไม่ว่าใครก็อยากมีบางคนไว้เดินจับมือ  

ตลอดเส้นทางของชีวิตที่เหลืออยู่ **  

 

ฉันนึกถึงคำพูดนี้อีกครั้งหนึ่งและก็เพิ่งจะตาสว่างว่า  

บางที .. ชีวิตเราก็ยังมี  คนบางคน 

ที่ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เดินจับมือกัน

แต่เขาก็เต็มใจที่จะอยู่ข้างๆ เราตลอดเวลา 


หา โค้ดเพลงhi5 : hi5 song code search


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Dogstar วันที่ : 07/09/2009 เวลา : 04.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dogstar


คุณโชคดีที่สุดแล้ว มิตรแท้แบบนี้หาได้ไม่ง่ายนะคะ
บางคนชั่วชีวิตยังไม่เคยเจอเพื่อนแท้แบบนี้เหมือนคุณเลย

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน