*/
  • น้ำปาย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : i-am-surgeon@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-07-19
  • จำนวนเรื่อง : 85
  • จำนวนผู้ชม : 295320
  • จำนวนผู้โหวต : 198
  • ส่ง msg :
  • โหวต 198 คน
<< พฤษภาคม 2010 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 9 พฤษภาคม 2553
Posted by น้ำปาย , ผู้อ่าน : 1060 , 16:42:50 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

-1-

เชื้อร้ายพรากเราได้ ใช่-ลูกแม่     ก็เพียงแค่แม่ไม่พาหนูหาหมอ    

ทุกๆ เดือนเคลื่อนไปเหมือนไม่รอ              ชีวิตเราไล่ล้อต่อทุกข์ทน 

รู้-หนทางข้างหน้าคอยท่าอยู่        หลังก้าวออกประตูสู่ถนน

จะดีร้ายใดหนอ ขอสวดมนต์       อาจเผื่อแผ่มรรคผลบนเส้นทาง 

บนรถเมล์มุ่งยะลา, สองแม่ลูก     ชีวิตผูกเงื่อนใดเอาไว้บ้าง 

กลางแดดเช้าผลิฉายอยู่รางชาง   ชะตาซัดจัดวางเราข้างใด 

ข้างดี ข้างร้าย หรือไร้ข้าง             ดูยังคงเคว้งคว้างแม้ข้างไหน 

แต่ข้างแม่แค่มีลูกก็สุขใจ            แม้ข้างหน้าจะอย่างไรในหนทาง 

 

-2-

แม่จ๋า รถหยุดทำไมแม่                            ไม่ใช่แน่ โรงพยาบาลยังไกลห่าง 

มีทหารมากมาย-ชุดลายพราง      เข้ากั้นขวางปิดทางถนนไว้ 

ได้ยินว่าข้างหน้ามีระเบิด             เหตุเพิ่งเกิดสักครู่ ดูหมาดใหม่ 

คนขับรถเมล์บอกใครๆ              เจ็บตายมากไหม-คงไม่น้อย 

และคงนานเวลากว่าจะล่วง          ที่แม่ห่วง-เวลาลูกจะลดถอย 

กระดิกเข็มนาฬิกา ไม่รอคอย      หลายเหตุร้ายเราเจอบ่อย ต้องคอยรอ 

แม่จ๋า คุณหมอจะรอไหม            ถ้าเราไปไม่ทันเวลาหมอ 

เวลาลูกมีเพียงใด พอ-ไม่พอ       หนูเหนื่อยแล้ว หนูขอซบตักพลาง

 

-3-

เราสุ่มเสี่ยงเพียงใดในชีวิต          ซ้าย ขวา ถูก ผิด เหมือนเปล่าว่าง 

เราเลือกเอง หรือใครไล่จับวาง    ให้ว่ายวนเวิ้งว้างกลางคืนวัน 

ถึงสุ่มเสี่ยงเพียงใด ใช่-แม่รู้         แต่ขอหนูอยู่ได้ ใช่-แม่ฝัน 

บนเส้นทางข้างหน้า ไกลกว่านั้น   แม่คงยังยืนยันเช่นนั้นไป 

แม้สะทกอกแม่ไม่แพ้หนู            แต่ไม่รู้จะยกย่างไปทางไหน 

ทางข้างหน้าแคบกว้างยิ่งห่างไกล ทางที่ใกล้-ไม่เหลือ ไม่เอื้อทาง 

เราสุ่มเสี่ยงเพียงพอแล้วชีวิต       หลังหนูติดเชื้อร้ายอยู่ในร่าง 

ร่วมสี่ปี, เราเทียวไปไม่ละวาง       บ้าน-โรงพยาบาลไกลห่าง ไม่ห่างไกล 

จนคุ้นเคยกันดีกับชีวิต                                ใครจะถูกใครจะผิด ไม่สงสัย 

ใครกระทำกับเรา เราเข้าใจ         ใครจะทำร้ายใคร ใช่-เป็นเรา 

เป็นเพียงความพลาดผิด มีสิทธิ์พลาด   หนูแค่อาจโชคร้ายมากหลายเท่า 

ถึงตอนนี้ดีร้ายใด ไม่ขอเดา        เราชินชาทุกค่ำเช้า เราชาชิน       

 

-4-

รถยังติด, แดดสายยิ่งฉายแสง     ยิ่งอบอ้าวร้อนแรงมิรู้สิ้น 

เรามิอาจหลบหลีก-ติดปีกบิน      ยังย่ำยืนผืนดิน ยังดิ้นรน 

ถึงเหนื่อยล้าเพียงไร ไม่อาจร้อง  เราจำต้องแรมทางย่างถนน 

เพราะยังถูกเร้ารุกด้วยทุกข์ทน     เรายิ่งด้นดั้นไป ไม่เปลี่ยนแปลง 

 

-5-

โรคร้ายฆ่าเราได้ ใช่-ลูกแม่          แต่ลูกจ๋า ลูกอย่าแพ้-จงเข้มแข็ง 

แม่มีลูก ยิ่งมีหวังพลังแรง            หากเห็นเจ้ากล้าแกร่งกลางคืนวัน 

แม่ดีใจได้เห็นเป็นรอยยิ้ม           แม้ปากลูกเคยอิ่มจะซีดสั่น 

ก็ยังดีที่ลูกไม่เงียบงัน                  เราจะสนทนากัน ระหว่างรอ 

ระหว่างทางยังห่างไกล-เข้าในเมือง     ข้างหน้าเรื่องของใครกันเล่าหนอ 

นานกี่ปีกี่เดือนเหมือนไม่พอ       จะพ่ายท้ออีกกี่ใคร ไม่อาจทาน  

ไม่ข้องเกี่ยว แต่เราต้องข้องติดอยู่                    เราไม่รู้-อีกนานไหมจะได้ผ่าน               

มุ่งปลายทางข้างหน้า-โรงพยาบาล    ซ้ำเหตุการณ์ผ่านไป ไม่อยากดู 

ไม่อยากรู้ ใครหมายทำร้ายใคร    ใครก่อการใดใด ใครเข้าสู้ 

แยกดินแดน ดี-ไม่ดี เราไม่รู้       แค่ร่วมอยู่-แม่ลูกได้ผูกพัน 

แต่ที่พบแล้วผ่านเหตุการณ์ร้าย    ช่างเงียบง่ายความตาย-แม่ไหวหวั่น 

อย่าเงียบสิ, ลูกจ๋ามาจำนรรจ์       ยิ้มสิยิ้มยืนยันฝันของเรา 

แม้เชื้อร้ายหมายพรากลูกจากแม่    และเนื้อแท้แม่เห็นเป็นความเศร้า 

คงเงียบงันเงื่อนงำแห่งร่างเงา      กลางแสงวันว่างเปล่า ... ใครเฝ้าดู 

 

-6-

กว่าจะถึงโรงพยาบาลนานไหมแม่                   หนอคนดีอย่าแพ้ แม่รักหนู 

ถนนโล่งเมื่อไหร่ แม่ไม่รู้                รอเก็บกู้ระเบิด รอเปิดทาง 

 

โชคร้ายพรากเราได้ ใช่-ลูกแม่     ตอนนี้ทำได้แค่แม่กอดหนู 

เราสุ่มเสี่ยงอีกเท่าใด แม่ไม่รู้       เรายังอยู่...ยังอยู่ระหว่างทาง 

(เราสุ่มเสี่ยงอีกเท่าใด ใครจะรู้     ชีวิตเรายังอยู่ เรารู้ทาง !)

 

…….  อภิชาติ จันทร์แดง ........

 

+ + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + + +

 

* หลังได้รับข่าวคราวของเด็กหญิงดาวหลานสาววัย 4 ขวบ

ของมิตรสหายผู้หนึ่ง  เธอได้รับเชื้อเอชไอวีจากการให้เลือด 

ของโรงพยาบาลศูนย์ยะลาตั้งแต่แรกคลอด 

ถึงวันนี้แม่ยังคงพาเธอเดินทางไปหาหมอเป็นประจำ 

ท่ามกลางเหตุการณ์ความไม่สงบในจังหวัดชายแดนภาคใต้ 

ที่ยังคงเกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง *

 

ป.ล.  ขอบคุณ ... ชายหนุ่มคนสำคัญในชีวิตเจ้าของบทกวีชิ้นนี้ 

ที่แต่งกวีดีๆ บทนี้เพื่อเป็นกำลังใจให้กับหลานสาวตัวน้อย 

 ^^ เป็นกำลังใจให้ตลอดไปนะคะ ^^


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
พิณแก้ว วันที่ : 27/05/2010 เวลา : 19.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jakajeena

อ่านแล้วรู้สึก...ว่า ความรัก..ยังมีบ้างสิ่งที่ขัดขวางได้..
และทำให้เราทราบซึ้งเสรีภาพที่ใครบ้างคนไม่ได้รับ..
อยากให้โลกนี้ มีแต่ความรัก สันติสุข

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ไอ้ปลง วันที่ : 16/05/2010 เวลา : 22.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iplong
ชีวิตไม่หนักหนาอะไร ต้นไม้ที่รากลึกย่อมไม่กลัวพายุคุกคามในคืนค่ำ เติบโตอย่างเงียบๆ ไร้ซึ่งชื่อเสียงเรียงนาม มั่นใจในสภาพดาดสามัญ เปี่ยมด้วยรักและไร้แรงเสียดทาน เขมานันทะ

แต่งดีจังครับ เฉพาะชิ้นนี้น่าจะได้ซีไรต์ปีนี้นะ อิอิ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ไออุ่นพฤษภา วันที่ : 09/05/2010 เวลา : 17.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlapat

ว้า..พิมพ์ผิดอีกแล้ว
แก้ไขค่ะ ที่ถูกคือ "ถ่ายทอด"

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ไออุ่นพฤษภา วันที่ : 09/05/2010 เวลา : 17.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlapat

อ่านแล้วอึ้ง
ถ่านทอดได้ดีค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน