*/
  • น้ำปาย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : i-am-surgeon@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-07-19
  • จำนวนเรื่อง : 85
  • จำนวนผู้ชม : 295363
  • จำนวนผู้โหวต : 198
  • ส่ง msg :
  • โหวต 198 คน
<< พฤษภาคม 2010 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 29 พฤษภาคม 2553
Posted by น้ำปาย , ผู้อ่าน : 1488 , 17:42:24 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

1 ... หรือมันจะป่วย !!

ดูมันเชื่องช้า แน่นิ่ง ไม่ร่าเริงเหมือนก่อน

แม้แต่กับอาหารเม็ดที่อยู่ตรงหน้า

ฉันลองเอานิ้วจิ้มไปที่ตัวมัน

มันว่ายหนีแล้วมุดลงน้ำ --  มันยังพอมีแรง 

 

ไม่กี่วันก่อนมันยังว่ายฉวัดเฉวียน

แวะเวียนตามซอกหิน ไม้น้ำที่ตกแต่งอยู่ในอ่าง

มันเป็นปลาทองตัวโตที่สุดในอ่าง

ฉันไม่รู้ว่ามันอายุเท่าไหร่ ??

เพราะตอนที่ได้มันมาจากร้านขายปลา

..... มันก็ตัวโตอยู่แล้ว

 

อ่างกระเบื้องใบนี้เป็นที่อยู่ของมันมาเกือบปี

ฉันเคยสงสัยว่าถ้าเป็นอย่างที่ใครๆ ว่ากัน

ปลาทอง ... ความจำสั้น

แล้วในอ่างกระเบื้องเล็กๆ แคบๆ ใบนี้

มันจะเคยหลงทางไหมนะ ?? 

 

โลกของเรากว้างใหญ่ .. ผู้คนจึงมักหลงทาง

ขณะที่โลกในอ่างช่างคับแคบ 

มีเพียงสาหร่าย  ก้อนหิน  และสายออกซิเจน

ปลาทองอาจหลงทางเพราะความจำสั้น

แต่คนเราหลงทาง ... เพราะ ??

เพราะโลกของเรากว้างใหญ่และยั่วยวนเกินไปมั้ง 

 

 

2 ... มันยังว่ายทวนน้ำ !! 

หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด

... มีปลาทอง 7 ตัวในอ่าง

นับว่าไม่ใช่ชุมชนที่แออัด ...  

 

บางครั้งโลกของเราก็แออัดเกิน

และสำหรับคนที่ไม่ยินดีกับความแออัด

เรามักถูกความแออัดผลักไสให้จนมุม .. และหลงทาง

 

ทุกครั้งของการหลงทาง

เรามักตื่นเต้นตกใจในวินาทีแรก

แต่เมื่อเวลาผ่านไปเราจะเริ่มมีสติ

และพยายามหาทางเพื่อกลับมา

 

ถ้าเราใช้ชีวิตไปตามทางที่กำหนด

ทุกเมื่อเชื่อวันแบบในอ่างกระเบื้อง

เราคงไม่เคยหลงทาง

แต่คนเราย่อมมีแรงจูงใจให้หลงทางได้ในบางครั้ง

 

บ่อยครั้งที่ฉันหลงทาง .. อย่างตั้งใจ !!  

และเมื่อการหลงทางเป็นไปโดยตั้งใจ

เราจึงไม่ตื่นตระหนกกับมัน 

เพราะทางสายนั้นแปลกใหม่และเย้ายวน

เหมือนมีแสงสว่างทับซ้อนไปมาอยู่ตรงหน้า

เจิดจรัสแต่ไม่คมชัดคล้ายภาพชวนฝัน 

ที่เห็นจากกล้องคาไลโดสโคป ( Kaleidoscope ) 

 

บางครั้งฉันต้องหรี่ตามอง 

เพียงหวังจะจับระยะของมันให้ชัดขึ้น

ฉันเคยสงสัยว่ามันคือความจริงหรือภาพลวงตา 

แต่เอาเถอะจะต่างอะไรก็ในเมื่อ 

..... ในความจริงมักมีความลวง

และในภาพลวงตาก็มักมีความจริงเสมอ ....

สับสนปนเปจนแยกกันไม่ออก

ทุกครั้งที่เอื้อมมือคว้ามันจะลอยหนีให้ก้าวตาม

แต่เมื่อเข้าไปใกล้มันกลับยิ่งห่างออกไปทุกที 

 

 

3 ... มันกระเด้งตัวหนี !! 

เมื่อฉันเอานิ้วแตะมันอีกครั้ง

มันอาจต้องการการพักฟื้น

ฉันแยกมันมาใส่โถอีกใบเพื่อให้มันได้ฟักฟื้น

เอาเกลือป่นใส่ลงไปเล็กน้อยตามวิธีที่เคยเรียนมา

หลังจากนี้ฉันคงต้องติดตามอาการมันอย่างใกล้ชิด

ดูมันสับสนอยู่บ้างกับโถใบใหม่ที่ไม่คุ้นเคย

... และเพียงลำพัง ... 

 

เพียงลำพัง .....

เรามักไร้เพื่อนร่วมทางในวันที่เราหลงทาง

แต่ฉันก็ชอบการหลงทาง

เพราะเรามักได้อะไรใหม่ๆ จากมันเสมอ

ไม่ว่าจะเป็นเส้นทางใหม่ๆ หรือความรู้สึกใหม่ๆ

ที่เราไม่เคยได้สัมผัสถ้าเราอยู่แต่ในกรอบเดิมๆ 

 

มันเคยหนักขึ้นเมื่อฉันหลงทางแม้ในความฝัน

มันมืดมิดและร้างผู้คน

ในความฝันมีคำพูดแต่ไม่มีเสียง

เราไม่อาจได้ยินแต่เราเข้าใจมันได้

เหมือนที่ฉันรับรู้ได้ว่ามีเสียงเรียกที่คุ้นเคยอยู่ข้างหลัง

แต่ฉันยังคงเดินต่อไปอย่างแน่วแน่

มันมืดมากขึ้นทุกทีจนไม่ต่าง 

แม้เราจะลืมตาหรือหลับตา

 

บางขณะฉันคิดว่าฉันเป็นคนตาบอด

ฉันไขว่คว้าไปในอากาศและพบแต่ความว่างเปล่า 

ฉันเร่งฝีเท้าแต่มันกลับไม่ไปไหน

ยิ่งเร่ง ... ยิ่งเหมือนจมจ่ออยู่กับที่

ความมืดปกคลุมไปทั่ว

 

ต่อให้เวลาผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่รู้สึกคุ้นเคย

และภาพสุดท้ายก่อนความฝันจะปิดฉากลง 

พร่ามัวผ่านหยดน้ำตา  ผ่านกระจก  ผ่านสายฝน

ภาพนั้นอยู่ไกลออกไป ... มันพร่ามัว ...  

 

 

4 ... มันดูอ่อนแรง !!

บางครั้งมันนิ่งเนิ่นนานแล้วก็ขยับ

แต่ไปได้ไม่ไกลก็ไหลไปตามสายน้ำ

ไร้แรงต้านทาน .. เมื่อรู้สึกตัวก็ขยับอีกครั้ง

เหมือนจะบอกให้รู้ว่าฉันยังอยู่ 

... และยังไม่ยอมแพ้ ...  

 

มันไม่ใช่การพ่ายแพ้หรือเสียเวลา

แต่การหลงทางทุกครั้งย่อมมีจุดจบ

นั่นคือ -- การกลับมาอยู่ที่เดิม

แล้วก็มาถึงขั้นตอนการเลือกว่าจะลืมหรือจะจดจำ

และคำตอบที่ได้ก็คือ

..... จะไม่มีแม้สักวันที่เราจะไม่จดจำมัน 

 

อาจมีบางครั้งที่มันเลวร้าย

เราก็จะให้คุณค่ามันเพียงประสบการณ์ 

ที่จะไม่เคยมีค่าพอให้กลายเป็นความทรงจำ

แต่แน่นอนทุกครั้งของการหลงทาง 

... มันไม่เคยสูญเปล่า ...  

 

 

5 ... สามวันมาแล้ว !!

ที่มันต้องต่อสู้อย่างหนัก 

ระหว่างความเป็นและความตาย

อาจเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันจะได้เห็นมันบนโลกนี้

ฉันจึงจ้องมองและพยายามจดจำ

ภาพทุกภาพของมันไว้

 

เกล็ดของมันเริ่มบานออก

สีส้มจางลง .. ตาที่เคยใสไม่ใสอีกต่อไปแล้ว 

ในเช้าวันรุ่งขึ้นมันแน่นิ่งและลอยขึ้นมา 

 

งานศพถูกจัดอย่างเรียบง่ายหลังจากไว้อาลัย

ฉันวางมันในถุงพลาสติก

ใส่ดอกกล้วยไม้ลงไป 2 ดอก

.. สีม่วง และ สีขาว ..   

ถึงดอกกล้วยไม้จะไม่มีกลิ่นแต่ก็สวยงาม

และประดับไว้อย่างดี  

 

แล้วก็ในเมื่อทั้งชีวิตของมัน 

วนเวียนอยู่แต่ในอ่างแคบๆ 

ฉันเลยสงสัยว่ามันจะมีบาปกรรมอะไรให้ก่อ

แม้ลึกๆ ฉันจะไม่รู้จริง

เพราะมันคงเป็นความลับแห่งสวรรค์ 

และฉันก็ไม่รู้หรอกว่าสวรรค์อยู่ที่ไหน

แต่ฉันเชื่อว่ามันจะไปสวรรค์ ..... 

ไปดีเถอะนะ  ///  เ จ้ า ป ล า ท อ ง


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ไออุ่นพฤษภา วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 18.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konlapat

ลีลาเขียนน่าสนใจดีค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน