• บัณฑิตอีสาน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tanantachai@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-28
  • จำนวนเรื่อง : 44
  • จำนวนผู้ชม : 37601
  • ส่ง msg :
  • โหวต 9 คน
บัณฑิตอีสาน สะแปโร่ว์
ร่ายเพลง บรรเลงกลอน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/tanantachai
วันอาทิตย์ ที่ 7 ธันวาคม 2557
Posted by บัณฑิตอีสาน , ผู้อ่าน : 1342 , 18:54:14 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน แม่หมี , NN1234 และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

ข้าราชการที่ขึ้นชื่อในเรื่องของความจงรักภัคดีที่มีต่อแผ่นดินสยาม มีมากมายหลายนาม แต่ในช่วงเวลาแห่งความโกลาหล ในรัชสมัยรัชกาลที่ ๕ เมื่อสยามต้องสูญเสีย “มณฑลบูรพา” ในปี พ.ศ.๒๔๔๙ ซึ่งประกอบด้วยเมือง 
พระตะบอง เสียมราฐ ศรีโสภณ (เขมรส่วนใน) ให้แก่ฝรั่งเศส เพื่อแลกเปลี่ยนกับจังหวัดตราดและเกาะต่างๆ ที่อยู่ใต้แหลมสิงห์ ลงไปจนถึงเกาะกูดที่ฝรั่งเศสยึดไว้ เจ้าเมืองพระตะบอง ตัดสินใจละทิ้งยศฐาบรรดาศักดิ์ที่ฝรั่งเศสคงไว้ให้และเพิ่มเติม อพยพครอบครัวและบุตรหลานมาเป็นข้าราชการธรรมดา อยู่ที่จังหวัดปราจีนบุรี ด้วยความจงรักภัคดีต่อแผ่นดินและจิตใจที่มุ่งมั่นที่จะเป็นข้ารองพระบาทเพียงเจ้าแห่งกรุงสยามเท่านั้น จากวันนั้นจนถึงวันนี้ นามของ เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์) ยังคงเป็นที่ประจักษ์และเอ่ยขานในเรื่องความจงรักภัคดี ซึ่งยังคงสัมผัสได้ จากโบราณสถานที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของชาวจังหวัดปราจีนบุรี นั่นคือ “ตึกเจ้าพระยาอภัยภูเบศร” ที่ท่านสร้างขึ้นอย่างงดงาม เพื่อใช้เป็นที่ประทับของราชวงศ์ โดยที่ท่านมิเคยใช้เป็นที่พำนักอยู่ส่วนตัวแต่อย่างได ซึ่ง ณ วันนี้ ตึกหลังนี้ได้แปรสภาพ กลายเป็นสัญลักษณ์ การเรียนรู้ทางด้านแพทย์แผนไทยที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศไทย เป็นตึกสัญลักษณ์ ของโรงพยาบาลอภัยภูเบศร อันเลื่องชื่อนั่นเอง

 

 

เจ้าพระยาอภัยภูเบศร (ชุ่ม อภัยวงศ์)

 

             “พี่สะแปโร่ว์ สนใจมาช่วยงานแพทย์แผนไทยไหม” คำถามจากต้นสายโทรศัพท์ ที่โทรหากระผม ในช่วงเวลาโพล้เพล้ ขณะจิตที่สะแปโร่ว์กำลังจดจ่อ กับการริน ๔๐ ดีกรี ลงในโถยาดองตะขาบที่พึ่งได้มาจากพี่ๆ สมัชฌา

              “เอ่อ ผมชอบยาดอง เฮ้ย! สมุนไพรไทย” ตอบออกไปอย่างงงๆ และคาดว่า ต้นสายอย่างเภสัชกร ผู้ดูแลงานแพทย์แผนไทยของจังหวัดสกลนคร ก็คงงงเหมือนกัน

              “ถ้าพี่สนใจ ผมจะให้พี่ไปดูโรงพยาบาลแพทย์แผนไทย ที่ที่มียาดองกว่า ร้อย ชนิด” ท่านเภสัชกร ตอบมาอย่างทันใด โดยที่สะแปโร่ว์ เข้าใจคำพูดที่แฝงด้วยกับดัก นั้น ชัดเจน แต่

              “ตกลง ตามนั้น” เพื่อยาดองแล้ว สะแปโร่ว์ ไม่กลัวหรอก 555555

              “เฮ่อ นึกว่าจะชวนยากกว่านี้” เป็นคำพูดที่ผมได้ยิน ก่อนที่จะวางสายจากกัน………………………..

 

               สายการบินที่มีพรีเซนเตอร์เป็นพระเอกรูปหล่อชาวขอนแก่นพาสะแปโร่ว์และท่านเฉลียว สัพโส ที่มีตำแหน่งเป็นผู้อำนวยการเขตบริการสุขภาพแผนไทยที่ ๘ มาถึงดอนเมือง หลังจากนั้นเราก็ต่อรถมาถึงกระทรวงสาธารณสุข จ.นนทบุรี ใน ตอนเช้าตรู่เพื่อพบกับเพื่อนร่วมทางที่รออยู่แล้วเกือบ 30 ชีวิต ประมาณเจ็ดโมงเช้า พวกเราก็แยกย้ายขึ้นรถตู้ คันละ 6 – 7 คน ซึ่งบนรถตู้ สะแปโร่ว์ ได้พบกับ น้องๆ ที่มีตำแหน่งเป็น ผู้ช่วยผู้อำนวยการเขต เหมือนกับ สะแปโร่ว์ ซึ่งเขาก็บอกว่า สะแปโรว์ เป็น ผู้ช่วยผู้อำนวยการเขต ๘ โดยแทบจะทุกคนจบการศึกษาด้านแพทย์แผนไทยยกเว้นสะแปโร่ว์ที่ไม่ได้จบอะไรที่เกี่ยวข้องทางด้านนี้ แต่เอาตัวรอดได้เพราะ เคยมีประสบการณ์ทำงาน สปา ที่ภูเก็ต เป็นเวลาเกือบ ๕ ปี

               ทีมผู้จัดพาพวกเราไปเยี่ยมชมการดำเนินงานของหน่วยราชการที่เกี่ยวข้องกับแพทย์แผนไทย ในพื้นที่ จังหวัดสระแก้วและจังหวัดปราจีนบุรี แต่ก็ตามเรื่องที่เกริ่นไว้ด้านบน สะแปโร่ว์ จะยกเฉพาะ เรื่องของ โรงพยาบาลอภัยภูเบศร มาร่ายยาว ซึ่งพวกเราเดินทางไปเยี่ยมชมและเรียนรู้งานเมื่อตอนเช้าของวันที่ ๔ ซึ่งเป็นวันสุดท้ายในการเดินทางดูงานครั้งนี้ และที่สำคัญที่สุดมันคือ ที่รวมยาดองกว่าร้อยชนิด ซึ่งเป็นเหตุผลหลักที่ สะแปโร่ว์ ดั้นด้น มาถึงปราจีนบุรี นั่นเอง

               สิ่งแรกที่มองเห็นเมื่อรถตู้จอด ก็คือตึกยุโรปสไตล์วิคตอเรี่ยน สองชั้นเด่นสง่า ตัดกับฉากท้องฟ้าด้านหลัง จนสะแปโรว์ อุทาน ขึ้นมาว่า 

               " นี่มันวังของชายติ๊ก เจษฎาภรณ์ ในเรื่อง วนิดา นี่หว่า"

               ด้านหน้าของวังมีรูปปั้นอนุสรณ์ของเจ้าพระยาอภัยภูเบศร สัญลักษณ์บุคคลด้านความจงรักภัคดีที่ได้เกริ่นไว้ตั้งแต่เบื้องต้น ซึ่งบรรยากาศโดยรอบยังคงความเข้มขลัง พร้อมทั้งบรรยากาศของสะแปโรว์และเพื่อนใหม่ๆ ตามภาพด้านล่าง

ภาพบรรยากาศด้านหน้าขณะที่กลุ่มของเราเดินทางมาถึง

จากภาพนี้จะเห็นลวดลายของสถาปัตยกรรมแบบวิคตอเรี่ยนชัดเจน

น้องโอม สุดหล่อ จากสำนักงานประเมินมาตราฐานฯ กรมแพทย์แผนไทยฯ ยอมเป็นนายแบบให้สะแปโร่ว์

น้องโบว์จากเขต ๔ สระบุรี และน้องไหมจากเขต ๘ สุราษฎร์ธานี ที่คงพอทำให้ท่านผู้อ่านเริ่มอิจฉา สะแปโร่ว์ขึ้นมาบ้าง

 

 

                  สะแปโร่ว์ลั่นล้า กับการถ่ายภาพน้องๆ อยู่พักใหญ่ ก็ได้ยินเสียงร้องเรียกจากด้านหน้าของตึก

                  "เชิญดื่มน้ำอัญชัญฟรี ก่อนเข้าเยี่ยมชมนะค่ะ" การเชื้อเชิญที่เต็มด้วยไมตรีจิต มีรึ สะแปโร่ว์จะพลาด ทั้งที่ความจริงไม่เคยคิดจะดื่มน้ำประเภทนี้ แต่ก็เพราะสิ่งที่หมายปอง (ยาดอง) อยู่ด้านใน ดังนั้นก็ยิ้มรับยกดื่ม "ฮ้วย! ชื่นใจแฮะ" อุทานขึ้นมาเบาๆ พร้อมทั้งเริ่มรู้สึกสนใจน้ำประเภทนี้ขึ้นมา อย่างไรก็ตาม ยาดองร้อยชนิด ยังรออยู่ด้านใน จะเสียเวลาอยู่ตรงนี้ไม่ได้ ต้องรีบเข้าไป

                  "เชิญรับฟังการบรรยาย ด้านบนค่ะ" เสียงดังมาจากเจ้าหน้าที่สาวผู้มีรอยยิ้มอันเป็นมิตร ภายในอาคาร เธอเดินนำพวกเราไปยังบันไดด้านขวามือ

                  "บันไดมีฝั่งขวาและซ้าย ฝั่งขวาในอดีตใช้เฉพาะเจ้านายส่วนฝั่งซ้ายใช้เฉพาะบ่าว" เธอยิ้มแย้มพร้อมเดินขึ้นไปบนบันได ทันใดนั้น! จมูกของสะแปโร่ว์ ก็สัมผัสกับสิ่งที่คุ้นเคย แต่มันหอมหวลยิ่งกว่า ซ้ำยังแทรกซึมอณูโพรงจมูกกระทบเซลส์รับกลิ่นด้านใน มิมีผิดแน่แล้ว ห้องข้างบันได ต้องเป็นที่เก็บ "ยาดองร้อยชนิดแน่นอน"

ผู้ช่วยเขต ๗ กับน้ำอัญชัญอันเลื่องชื่อ ไมตรีจิต จากอภัยภูเบศวร

 

            ไวเท่าความคิด สะแปโร่ว์ หมุนตัวไปด้านซ้าย แล้วทำท่าเหมือนลืมอะไรบางอย่าง แสร้งทำให้คนอื่นคิดตามนั้น จนทำให้ตำแหน่งการเดินของสะแปโร่ว์อยู่หลังสุด "เอาหล่ะ" สะแปโร่ว์นึกในใจ พร้อมทั้งหันหลังย่องลงบันได ติดตามกลิ่นที่ตอบสนองความหรรษานั้น โดยไม่มีใครรู้เลย

            ย่องไปนิดเดียวก็ถึงประตูทางเข้าห้องติดบันได ประตูบานใหญ่ กว้างประมาณ 2 เมตร สูงประมาณ 3 เมตร บานประตูทำจากไม้สัก ที่สะแปโร่ว์มั่นใจว่าก่อนถูกแปรรูป ขนาดของมันคงต้อง 3-4 คนโอบแน่นอน สิ่งที่สะดุดตาตรงทางเข้า คือรูปหล่อ หนุมาน และเทพ เทวดา ในอากัปกิริยาต่างๆ ตั้งเรียงในกล่องกระจก มีป้ายติดไว้ว่า ครู สะแปโร่ว์ ยืนมองก็รู้สึกเหมือนท่านกำลังถลึงตาใส่  คอยเตือน สะแปโร่ว์ ว่า "อย่านะ อย่ามาขโมยยาดองน๊ะ" สะแปโร่ว์ขนลุกซู่ แต่ก็ยังเดินเข้าไป เพราะตอนนี้ กลิ่นยาดองมันเพิ่มอัตราความรุนแรง มากว่าตอนเดินตรงบันได อีกหลายเท่าตัว

 

 ครูของแพทย์แผนไทย ที่สะแปโร่ว์เห็นแล้วขนลุกชัน

 

เทพ เทวดา

 

อีกกล่องนึง

 

                     "พี่ค่ะ อยู่ตรงนี้นี่เอง ตอนนี้ทุกคนด้านบนเขารอพี่อยู่ เภสัชกร กำลังจะบรรยายแล้วค่ะ" 
                     เสียงใสๆ มาทางด้านหลัง สะแปโร่ว์ หันไปก็พบกับ เจ้าหน้าที่สาวคนที่พาเดินขึ้นบันได ยืนอยู่ตรงประตูบานใหย่ที่สะแปโร่ว์ พึ่งเดินเข้ามา

                     "เอ่อ ผมกำลัง เอ่อ " ไม่อยากไปหง่ะ ตอนนั้น อยากไปดื่มยาดอง แต่เธอเหมือนรู้ทัน รีบเดินมาทำท่าเหมือนจะจับมือ สะแปโร่ว์ เลยต้องยอมเดินตามเธอไป โดยทั้งที่ใจยังนึกเสียดาย เพราะอีกนิดเดียวก็จะเจอ "ยาดองร้อยชนิด" แล้ว

                     "ฝากไว้ก่อนนะยาดอง เดี๋ยวเราได้เจอกันแน่" 

                     สะแปโร่ว์เดินขึ้นบันไดเจ้านาย โดยที่เจ้าหน้าที่สาวคนนั้น เดินตามต้อยๆ ราวกลับกลัวว่า สะแปโร่ว์จะแอบหนีไปอีก สะแปโร่ว์ จึงต้องรีบขึ้นมาบนชั้นสอง 

                     "ห้องในสุดค่ะ" เจ้าหน้าที่สาวคนนั้นบอก สะแปโร่ว์ เดินเข้าไปในห้อง ก็เห็นทุกคนนั่งประจำที่และ เภสัชกร ก็พร้อมจะเริ่มบรรยาย จึงทำหน้าเจื่อนๆ เดินไปนั่งตรงที่ที่ยังว่าง และก้มหน้าหลบสายตาคนอื่น ที่เขานั่งคอย

                     เภสัชกรบรรยายเรื่องราวการดำเนินงานด้านการแพทยืแผนไทย ของโรงพยาบาลอภัยภูเบศร ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน การบรรยายใช้เวลาค่อนข้างนาน อย่างไรก็ตาม คนสมองช้าอย่างสะแปโร่ว์ ก็สามารถรับทราบถึงเจตนารมย์ ของโรงพยาบาลแห่งนี้ที่จะนำเอาแพทย์แผนไทย มาใช้เป็นแพทย์แผนหลัก และนำวิถีของการรักษาตัวเองด้วยสมุนไพรของคนโบราณมาใช้ เพื่อลดปัญหาผลข้างเคียงจากการใช้ยาแผนปัจจุบัน คราวนั้น สะแปโร่ว์ ลองคิดเล่นๆ ว่า "ถ้าทุกโรงพยาบาลทั่วประเทศ มีเจตนารมย์เหมือนที่นี่ ประเทศไทยคงไม่ต้องสั่งซื้อยาและเวชภัณฑ์จากต่างประเทศ ปีละหลายหมื่นล้าน เหมือนปัจจุบันนี้หรอก"


บรรยากาศขณะรับฟังการบรรยาย

ท่านผู้อำนวยการโรงพยาบาล ที่ใกล้เกษียณแล้ว แต่หน้าตายังผ่องใส 
สมกับเป็นผู้อำนวยการโรงพยาบาลแพทย์แผนไทยอันดับหนึ่งของประเทศจริงๆ

 

            "ลำดับต่อจากนี้ไป เราจะพาทุกท่านไปเยี่ยมชมโรงพยาบาล เริ่มต้นจากห้องจ่ายยา ที่ประกอบด้วยสมุนไพรแห้ง และสมุนไพรที่ใช้แอลกอฮอล์เป็นกระสายยา" 
            เสียงจากเภสัชกรผู้บรรยาย ทำให้ความหวังของสะแปโร่ว์ จุดติด และสว่างไสว สะแปโร่ว์รีบเดินนำหน้า ทุกคนต่างงงงันในความกระตือรือร้นใคร่เรียนรู้ของ ชายหนุ่มหน้าแก่จากเทือกเขาภูพาน  ซ้ำยังทำท่าทางเหมือนเด็กชายวัย 8 ขวบที่กำลังเดินไปร้านไอศครีม ยังไงยังงั้น

            "สะแปโร่ว์ มาถ่ายรูปให้พี่หน่อย" เสียงจากหัวหน้าเฉลียว ดังขึ้น

            "ผมอยากไปดูห้องจ่ายยา ครับ" สะแปโร่ว์รีบตอบทันที

            "อย่าพึ่งไป มาถ่ายรูปให้พี่ก่อน ตอนนี้คนยังไม่เยอะ"

            พิจารณาแล้วก็จำนน เพราะมุมมุมนี้มีภาพครึ่งตัวของเจ้าพระยาอภัยภูเบศวร เป็นมุมที่ทุกคนอยากจะถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระลึก ถ้ารอหลังจากไปดูห้องจ่ายยาเสร็จก็อาจไม่ได้ถ่ายตรงมุมนี้

            "เอานะครับ 1 2 3" กดชัทเทอร์  ฮ่าๆๆๆๆ ว่างแล้วคราวนี้ ยาดองร้อยชนิดจ๋า ฉันจะไปหาเธอ
           " พี่สะแปโร่ว์ ถ่ายให้หนูด้วย"

            เสียงจากน้องผู้ช่วยนางหนึ่ง ซึ่งสะแปโร่ว์ ก็จำใจถ่ายไปอีกคน แต่หลังจากนั้น คนที่สาม คนที่สี่ ห้า หก เจ็ด แปด ......... สิบเจ็ด ก็ตามมา

           "ขอโทษครับ แบตหมด" 

            แผนนี้นึกขึ้นได้ตอนถ่ายคนที่ สิบเจ็ด 
           "ฮ่าๆๆๆๆๆ ฉลาดจริงเรา" สะแปโร่ว์ ยิ้มใส่น้องผู้ช่วยจากเขตสาม วึ่งเป็นคนที่ สิบแปด ที่มาขอถ่ายรูปมุมนั้น อย่างเย้ยหยัน แล้วรีบวิ่งไปห้องจ่ายยาทันที ....

               คนที่หนึ่ง

 

คนที่สิบเจ็ด

 

                     สะแปโร่ว์วิ่งเข้าไปในห้องจ่ายยา โดยมิได้สบตากับบรมครูเหมือนคราวก่อน เพราะเป้าหมายมันชัดเจนและรุนแรง

                     "ยาดอง ยาดอง ยาดองร้อยชนิด"

                     สิ่งที่เห็นและกลิ่นที่สูดดม มันช่างเรียกร้องให้ต่อมน้ำลายแตกพร่า โถแก้วที่แยกบรรจุสมุนไพรและสัตว์พิษหลายชนิด แช่อยู่ในเมรัยอำพัน วางเรียงกันตรงชั้น กลางห้องจ่ายยา สะแปโร่ว์ รีบไปเปิดฝาสูดดมที่ละโถ อย่างเคลิบเคลิ้ม หนึ่งโถ สองโถ สามโถ .......สี่โถ........ยี่สิบสามโถ   ...... ก็หมดสติลง พอฟื้นขึ้นมาก็เห็นเจ้าหน้าที่สาวคนที่พาเดินขึ้นบันไดส่งยิ้มให้พร้อมทั้งพูดออกมาได้ใจความว่า

                      "สะแปโร่ว์เป็นลมหมดสติไป เพราะร่างกายขาด ออกซิเจน"

 

 

 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 บัณฑิตอีสาน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 09/12/2014 เวลา : 11.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ไม่ได้ไปสักที

"เพื่อยาดองแล้ว สะแปโร่ว์ ยอมทุกอย่าง"

ความคิดเห็นที่ 5 บัณฑิตอีสาน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
บัณฑิตอีสาน วันที่ : 08/12/2014 เวลา : 18.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanantachai

ที่นี่แหละครับ พี่วัลลภ ของดีที่นี่เขามีเยอะ นอกจากยาดองของโปรดของสะแปโร่ว์แล้ว ก็ยังมี สปา,นวดบำบัด และการรักษาแบบเผาไฟหน้าท้องที่โด่งดังด้วย

ความคิดเห็นที่ 4 บัณฑิตอีสาน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ย่าดา วันที่ : 08/12/2014 เวลา : 17.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

วันนี้เกือบได้แวะแล้ว

ความคิดเห็นที่ 3 บัณฑิตอีสาน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
wullopp วันที่ : 08/12/2014 เวลา : 13.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/health2you

ที่นี่ ดังเรื่อง สมุนไพร __________ ไม่ทราบว่า_________ เป็น ที่เดียวกับ รพ.อภัยภูเบศร์ หรือเปล่า____________ เพราะว่า ยาสมุนไพร ดังไปทั่วไทยเลย__________

ความคิดเห็นที่ 2 บัณฑิตอีสาน , สายลมพัดที่บ้านนอก ถูกใจสิ่งนี้ (2)
บัณฑิตอีสาน วันที่ : 07/12/2014 เวลา : 19.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanantachai

ขอบคุณลุงบิว แต่ก็ยังต้องตามหายาดองร้อยชนิดต่อไปครับ

ความคิดเห็นที่ 1 บัณฑิตอีสาน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สายลมพัดที่บ้านนอก วันที่ : 07/12/2014 เวลา : 19.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/myhomemydream
สบายๆที่บ้านนอก

ลุงบิวตามมาอ่านครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน