*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 225678
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันอาทิตย์ ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 1156 , 20:47:22 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

Day 6

Day 7

Day 8

วันที่สอง สาม และ วันสุดท้ายของการเรียน

ในระหว่างที่เริ่มต้นเรียนวิชา “เรกิ” นั้น ฉันไม่ค่อยมีกะจิตกะใจอยากจะนั่งขีดเขียนอะไรสักเท่าไหร่ ค่าที่สมองมันเริ่มปลอดโปร่ง มีแต่ความสุข รอยยิ้ม ที่ฉันมีแจกไปให้เพื่อน ๆ และที่ฉันได้รับอีกสองเท่าตัวจากเพื่อนใหม่ในคลาสเช่นกัน ฉันไม่รู้สึกอยากซ่อนตัวอยู่คนเดียวเหมือนอย่างเช่นในช่วงที่เพิ่งมาถึงหนองคาย แต่ในทางกลับกัน ฉันมักชอบรวมกลุ่มอยู่กับเพื่อนในคลาส และเพื่อนใหม่นอกคลาสที่พักอยู่ในเกสต์เฮ้าส์เดียวกันนั่นเอง

ภาพบน : ดอกไม้ในเกสต์เฮ้าส์กล่าวทักทายในยามเช้ากับฉัน

ในทุก ๆ เช้า ..ฉันมักจะได้สูดอากาศที่เย็นเข้าไปถึงโพรงจมูก อุณหภูมิที่ลดต่ำลง มันหนาวขนาดที่เด็กวัยรุ่นรีบคว้าเสื้อกันหนาวที่มีฮู้ทคลุมผมแบบหนูน้อยหมวกแดงมาใส่เลยทีเดียว

ฉันขี่จักรยานสีเทาไปด้วย พร้อมกับขนแขนสแตนด์อัพอยู่หลายระลอก...กลางเดือนกุมภาพันธ์ก็ยังหนาวได้หรือนี่..ฉันแอบขันกับอากาศแปลก ๆ แต่ดีที่ได้เจอในเช้าของวัน

ในตอนกลางวัน...ฉันและเพื่อน ๆ จะรวมกลุ่มยกโขยงกันไปหาอาหารกิน ซึ่งก็ไม่พ้น ส้มตำ ไก่ย่าง ข้าวคลุก ข้าวเหนียว และปลาเผาอีกหนึ่งตัวใหญ่ ๆ บางวัน...เราก็แห่กันไปที่ร้านอาหารเจ ที่ทั้งร้านมีแต่ฝรั่งตัวใหญ่ ๆ นั่งกินก๋วยเตี๋ยวเจ กันอย่างไม่มีใครปริปากบ่นเรื่องรสชาติอันจืดชืดสักคำ ในหนึ่งเดียวในกลุ่มนั้น..มีฉันที่เป็นคนไทย ที่คอยเป็นผู้เจรจาว่าขานแปลสารให้เพื่อน ๆ ที่ต้องการสั่งอาหารในเมนู

ภาพบน : มื้อเที่ยงของพวกเราในวันนี้

ยิ่งนานวัน เราก็ยิ่งแน่นแฟ้นกันมากขึ้น จากเพื่อนในกลุ่มชั้นเรียน ก็เพิ่มมาเป็นแฟนเพื่อนและเพื่อนในเกสต์เฮ้าส์ เหตุการณ์เหล่านี้..ทำเอาฉันหวนนึกไปถึงสมัยที่ครั้งเคยเรียนในมหาลัยฯ แม้ในปัจจุบันการณ์..อายุของเพื่อน ๆ แต่ละคนจะแตกต่าง แต่เรามีความเหมือนอย่างหนึ่งคือเราเป็นนักเรียนของคุณครูอยู่ในขณะนี้ และเรามีความเป็นเด็กเหมือน ๆ กัน

ภาพบน : เพื่อนต่างวัยของฉันแต่ละคน มีความเป็นเด็กแอบแฝงอยู่ข้างในกันทั้งนั้น

ภาพบน : รวมทั้งฉันด้วยอีกคน

จากประสบการณ์การสอนวิชา “เรกิ”ของเบียทริกซ์ที่หนองคายนั้น นับได้ว่า “ฉัน” เป็นนักเรียนคนไทยคนแรกที่ได้มาร่ำเรียนกับเธอ ฉันดูออกจะแตกต่างจากเพื่อนนักเรียนในชั้นบ้างเล็กน้อย ด้วยยังมีความเป็นคนไทย ในเรื่องความอาย และเว้นวรรคช่องว่างระหว่างครูและลูกศิษย์ ในฐานะผู้น้อยเคารพและนับถือผู้ใหญ่ แม้จะเห็นนักเรียนฝรั่งหลายคนเข้าไปสวมกอดเบียทริกซ์อย่างเป็นกันเอง แต่เด็กไทยใจฝ่ออย่างฉันก็ยังแอบยืนเก้ ๆ กัง ๆ ในบางครั้ง แม้จะเคยได้รับการกอดจากเบียทริกซ์แล้วก็ตาม

การฝึกฝน การถ่ายทอดพลังงานธรรมชาติโดยผ่านฝ่ามือ..วันแล้ววันเล่า ทำให้ฉันเริ่มยอมรับว่า สิ่งนี้เป็นจริงและพิสูจน์ได้โดยหลักวิทยาศาสตร์ เพียงแต่ว่ามันอยู่ใกล้ตัวเรามากเกินไปจนเราไม่เคยคิดค้น สังเกตุตัวเองเลยว่า ทำไมบางครั้งการที่เราคิดถึงใครสักคนหนึ่งอยู่ แล้วจู่ ๆ คนนั้นก็โทรมา...

ภาพบน : ดอกไม้หน้าบ้านเบียทริกซ์ และพานโช

หากเป็นเมื่อก่อน ฉันคงพูดว่า “แหม...ตายยากจังนะ แค่คิดก็โทรมาแล้ว” แต่ปัจจุบันฉันเชื่อว่า กระแสจิตสามารถส่งและรับกันได้จริง ๆ เฉกเช่นเดียวกับพลังงานจากธรรมชาตินั้น เราก็สามารถรับและส่งได้เช่นกัน

วิชา “เรกิ” ทำให้ผู้ฝึกฝน เกิดอารมณ์อ่อนไหวง่าย

มันเกิดขึ้นกับฉันอย่างไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่า ทำไมฉันจึงอยากร้องไห้อยู่ตลอดเวลา และเมื่อจบการเรียนในวันสุดท้าย...มันก็เหมือนระเบิดเวลาที่วางให้ฉันระเบิดน้ำตาออกมาอย่างเด็กเล็ก ๆ ที่ไม่มีความอายหลงเหลืออยู่เลยสักนิด

ภาพบน : ดอกไม้ในเกสต์เฮ้าส์ คงอยากถามว่าวันนี้ฉันเป็นอะไรนักหนา ทำไมถึงได้ร้องไห้ขี้แยขนาดนี้

ภาพในบ่ายวันเสร็จสิ้นการเรียน...ฉันมันก็เหมือนเด็กอนุบาล ที่กำลังพร่างพรูร่ำร้องโดยมีครูเบียทริกซ์คอยโอบกอดปลอบประโลมอยู่เป็นระยะ ๆ ...ฉันมีเพื่อนใหม่เก่ารุมล้อมแล้วร่วมรับฟังความอัดอั้นใจของฉันที่มันเคยเก็บกักเอาไว้คล้ายหินปูนที่เกาะแน่นและยากจะหลุดออกจากความทรงจำ

น้ำตา...เป็นเหมือนผงซักฟอกที่ช่วยชะล้างจิตใจข้างในของฉันให้สะอาดขึ้น

เพื่อนผู้รับฟัง...ตั้งใจฟังอย่างเข้าอกเข้าใจและไม่หนีไปไหนหรือเปลี่ยนเรื่องสนทนาเป็นอื่น...พวกเขาเหมือนแปรงขัดใจ ให้ฉันมีความเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น

ในวันสุดท้ายของการเรียน...ฉันจึงเป็นเด็กตาบวม แต่เดินตัวปลิวคล้ายคนอยากจะลอยและบินได้

มันช่างบางเบาเหลือเกิน...หัวใจของเรานี้หนอ

แบกมันเอาไว้อะไรในหัวใจนักหนามาตั้งนาน....เพิ่งรู้วันนี้เองว่า เวลาหัวใจมันโล่ง โปร่งและเบา มันมีความสุขดีอย่างนี้เอง

“ความรัก” และ “แสงสว่าง” นี่คือหัวใจของเรกิที่ฉันอยากแบ่งปันให้กับทุกคน

ภาพบน : เจ้าซาบิโอ ก็เดินตัวปลิวและก้าวอย่างมั่นใจเหมือนฉันเช่นกัน...ดีใจจังที่มีเพื่อน

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 22/02/2010 เวลา : 12.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

ชอบฝีมือถ่ายภาพดอกไม้ กับเจ้าซาิบิโอจัง

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ni_gul วันที่ : 21/02/2010 เวลา : 21.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

"ฉันจึงเป็นเด็กตาบวม แต่เดินตัวปลิว"
......งั้นไปพักผ่อนสักหน่อยนะคะ
ความรัก/เพื่อจะละลายและไหลดังธารน้ำ/จึงรวบรวมรักจาก-หยดน้ำ http://www.oknation.net/blog/tnitaram/2010/02/21/entry-1

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
tanthainium วันที่ : 21/02/2010 เวลา : 21.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

น่ารักจังค่ะ คุณสิงห์มือซ้าย

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 21/02/2010 เวลา : 21.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

ทักทายก่อน แล้วจะกลับมาอ่านวันหน้า สามเอนทรีรวดค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน