*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 225483
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันพุธ ที่ 29 กันยายน 2553
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 2178 , 19:47:58 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน รักแห่งสยามประเทศ , ni_gul และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

....2 สิงหาคม...ณ สนามบินสุวรรณภูมิ ประเทศไทย

ฉันนั่งมองสายฝนที่โปรยปรายอยู่บนรันเวย์ ขณะรอขึ้นเครื่องของสายการบินไชน่าแอร์ไลน์

แล้วบอกกับตัวเองว่า “มันกำลังเริ่มขึ้นแล้ว” กับการเดินทางครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต

การเดินทางท่องเที่ยวในประเทศที่ไม่เคยไปมาก่อน แม้เพียงสักครั้งเดียว

มันจะยากหรือง่าย แล้วฉันจะเจอะเจอใครบนเส้นทางของนักผจญภัยหญิงเดี่ยว HOME ALONE

แต่ก็ช่างเถอะ..คิดไปก็เท่านั้น..ถ้าใจพร้อมซะอย่าง อุปสรรคก็คงไม่ยากนัก ถ้าจะฝ่าไป

มองย้อนกลับไปถึงการเดินทางในครั้งนี้...ฉันวางแผนเตรียมตัวการเดินทางถึงเกือบ 3 เดือน มันค่อนข้างจะยาวนานเกินไปเสียหน่อย แต่กระนั้น..ก็ดูเหมือนว่ายังไม่พอเพียงสำหรับฉันอยู่ดี

วันนี้..ฉันมีเพื่อนที่ฉันรักมาส่ง 3 คน...คนหนึ่งไปรับที่บ้านนนทบุรี แล้วขับรถฝ่าสายฝนที่โหมหนักกลับบ้านที่อยู่ไกลถึงเกือบนครปฐม

อีกคนหนึ่งเป็นน้องที่ฉันรักเสมอและสุดท้ายคือสหายเฟย์ เพื่อนที่รักและสนิทที่สุดของฉัน

ที่ตรงนั้น...ฉันเกือบร้องไห้แน่ะ..กับตอนที่ฉันกับเฟย์ สวมกอดกันก่อนจาก

ฉันรับรู้ได้ในความรู้สึกของเราทั้งสอง ที่ระคนไปด้วยความสุข สมหวัง ผิดหวัง(ที่เราไม่ได้ไปด้วยกัน) เจ็บปวด แต่ ห่วงใย

เธอโบกมือลาฉันและยืนเกาะอยู่ที่แผ่นกระจกสีขุ่น จนฉันต้องไล่ให้กลับบ้านเพราะเธอต้องทำงานแต่เช้า

+++++++++++++++++++++++++++++

ฉันโทรไปลาพ่อที่กำลังหลับ...เสียงอ้อแอ้งัวเงียของท่าน ฉันไม่ใคร่แน่ใจนักว่าพ่อจะรู้เรื่องหรือไม่

ส่วนแม่..ถือศีลอยู่ที่วัด น้องชายและน้องสาว ก็ต่างบอกลาอย่างเสร็จสรรพครบถ้วนกระบวนการหมดแล้ว

....นั่นคือบุคคลที่มีความสำคัญที่สุดในชีวิตของฉัน...ครอบครัว...

+++++++++++++++++++++++++++++

สายการบินนี้...จะออกเดินทางในเวลา 02.20 น.

ฉันไม่รู้ว่าจะสามารถถ่างตาทำตัวให้นั่งชิว ๆ ตอนอยู่อัมสเตอร์ดัม ได้นานแค่ไหน...แต่เดี๋ยวอีก 12 ชั่วโมง คงรู้กัน

.....2 สิงหาคม....ณ สนามบิน Schiphol  อัมสเตอร์ดัม ประเทศฮอลแลนด์

หลังจากที่เครื่องลงจอด ฉันก็เดินตามฝูงชนที่มุ่งหน้าไปยังส่วนศุลกากร

ถึงแม้ว่าจะไม่เคยมาที่นี่ แต่ก็ดูว่าไม่ยากจนเกินไปนัก กับการหาทางเดินออกไปด้านนอก

ฉันแอบนึกขอบใจที่มีอาชีพเป็นมัคคุเทศก์ ซึ่งต้องขลุกอยู่ที่สนามบินนาน ๆ จนแทบจะเรียกว่าเป็นบ้านหลังที่ 2 ก็ว่าได้ กระบวนการต่าง ๆ ในสนามบิน จึงดูไม่น่าตื่นเต้นอะไรนัก แถมมีป้ายภาษาอังกฤษติดไว้ทุกแห่งอีกต่างหาก

“เธอมายืนรออยู่ตรงนี้ แล้วเมื่อไหร่ เราจะได้เจอกันล่ะ” นี่คือคำทักทายประโยคแรกของฉัน กับลอร่า เพื่อนสนิทชาวดัชท์ ที่ยึดมุมเสาด้านนอกบริเวณจุดยืนรอรับผู้โดยสาร เธอกำลังง่วนอยู่กับการก้มหน้าก้มตาอ่านนิตยสารเพื่อฆ่าเวลาในการมารอรับฉัน

เมื่อลอร่าเห็นว่ารถเข็นกระเป๋ากำลังจะชน..เธอจึงเงยหน้ามาเห็นฉัน แล้วตะโกนร้องเสียงหลงด้วยความตื่นเต้นดีใจระคนเสียงหัวเราะในความเปิ่นของตัวเอง

หลายปีก่อน..ฉันได้พบกับลอร่า ในงานฉลองวันเกิดของพระราชินีประเทศฮอลแลนด์ ณ โรงแรมแห่งหนึ่ง ริมเจ้าพระยา ชุดราตรีที่ฉันสวมใส่ในวันนั้นดูสวยสง่า (แค่ชุดจริงๆ) เพราะถูกดีไซน์และตัดโดยเพื่อนรักของฉัน ผู้โด่งดังในวงการแฟชั่นแถวหน้าในเมืองไทย ลอร่าอดไม่ได้ที่จะเข้ามาถามคนหน้าแปลก(อย่างฉัน)ด้วยอยากรู้ว่า ฉันได้ชุดนี้แต่ใดมา เราจึงเริ่มคุยกันเรื่องเสื้อผ้าและนานาสาระและไร้สาระ จนกระทั่งวันหนึ่ง หนุ่มที่ควงไปงานในวันนั้นเดินออกจากชีวิตฉันไป แต่เพื่อนสาวคนนี้ ยังคงอยู่ในชีวิตของฉันตลอดหลายปีผ่านมา

ลอร่า จอดรถที่อาคารจอดรถของสนามบิน ซึ่งจุดที่เธอจอดนั้น มีสัญลักษณ์จำได้ง่าย คือ COW 32

เธอว่า COW ก็คือตัวเธอเอง ที่เป็นสาวจอมเปิ่นเหมือนเจ้าวัว และ 32 ก็คือายุของตัวเอง ฉันจึงจัดการถ่ายรูปของเธอกับป้ายนั้นเสียเลย

บ้านพักของลอร่าเป็นอพาร์ทเม้นท์เล็ก ๆ ที่ฉันดูยังไงก็เรียกว่าอยู่ชั้น 2 แต่เธอเรียกมันว่า ชั้นแรก ซึ่งต้องเดินขึ้นบันได...ทางขึ้นบ้านของเธอ สุดแสนจะแคบและชัน บวกกับกระเป๋าเป้ใบเขื่อง ที่ทั้งยาวและหนัก มันเกือบทำเอาฉันหงายหลังระหว่างที่ไต่ขึ้นไปยังห้องเธอเสียแล้ว

ภาพบน : ถึงแล้วอัมสเตอร์ดัม..ฉันกำลังจะขึ้นอพาร์ทเม้นท์ของลอร่า

เมื่อวางสัมภาระลง..เราจึงออกไปเดินตลาดในย่านนั้นด้วยกัน...

แวะกินอาหารเช้า (ของเธอ) ที่ร้านกาแฟมุมถนนก่อนจะเดินต่อไปยังตลาด

ลอร่าพูดกับฉันอยู่หลาย ๆ ครั้ง ว่า เธอไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าฉันมาอัมสเตอร์ดัม จริง ๆ และบางครั้งเธอก็พูดว่า เธอดีใจเหลือเกินที่ฉันอยู่ตรงนี้กับเธอ ...พูดหลายหนเข้า ลอร่าขอร้องว่าอย่าเพิ่งเบื่อที่จะฟังการพร่ำพรรณนาของเธอแบบนี้กับฉัน เพราะเธออยากจะพูดแบบนี้ต่อไปอีกบ่อย ๆและเรื่อย ๆ

ฉันเองก็ดีใจเช่นกันที่ได้พบกับเธอ..เพราะลอร่า คือเพื่อนสนิท ที่แม้ไม่ได้พบกันบ่อย ๆ แต่ความสัมพันธ์มันผูกมัดแน่นขึ้นไปเรื่อย ๆ กับทุกครั้งที่เราได้มีโอกาสอยู่ด้วยกัน บางครั้งบางหน..ที่เราเดินพูดคุย ฉันเองก็เผลอกอดเธอไว้แน่น ๆ เพื่อให้เธอรับรู้ว่าฉันเองก็ดีใจมากอยู่เหมือนกัน...

เพียงแค่ 5 นาทีที่เดินออกมาจากอพาร์ทเม้นท์...เราก็ถึงตลาดแล้ว..นี่คือตลาดเปิดที่เราต้องเดินช็อปปิ้งตามถนนเหมือนจตุจักรสมัยก่อน...สินค้าที่ขายนั้นมีมากมายตั้งแต่อาหารการกินไปจนถึงเสื้อผ้าและของประดับ...ฉันรักตลาดเหลือเกิน...มันคือเสน่ห์และมีความเป็นธรรมชาติของวิถีชีวิตอย่างแท้จริงของผู้คนในท้องถิ่นนั้น ๆ

ลอร่า..ต้องการมาซื้อดอกไม้ไปประดับห้อง ซึ่งเธอจะมาซื้ออาทิตย์ละครั้ง โดยเฉพาะในช่วงสุดสัปดาห์เช่นนี้..

ร้านที่เรามาอุดหนุน..มีดอกไม้นานาชนิด แถมสีสันก็แข่งขันกันจนกรรมการอย่างฉันตาลาย ให้คะแนนไม่ถูกว่าดอกไหนสวยที่สุด...คนที่นี่..ไม่บ่นไม่ว่า ถ้าจะต้องมายืนรอต่อคิวซื้อดอกไม้ไปประดับบ้าน นี่ถ้าเป็นคนไทย..คงไม่คิดอะไรมากขนาดนี้ กับการจะต้องมายืนต่อคิวเพื่อเสียเงินซื้อดอกไม้สดไปประดับแจกันที่บ้าน จะเรียกว่า ค่านิยมและค่าของเงินของสองประเทศนี้ต่างกัน จะเป็นไรไหมนะ

ภาพบน : ราคาถูกกว่าเมืองไทยนะคะ

ภาพบน : เหมือนมะม่วงนะเนี่ย...ใช่ไหมคะ

หญิงสาววัยกลางคน คนหนึ่ง จูงจักรยานมายืนรอซื้อดอกไม้นี้เช่นกัน...ก่อนเธอจะคว้าดอกไม้ใส่ตะกร้า เธอหันมาพูดกับฉันในภาษาดัตซ์ ซึ่งฉันพอเดาได้ว่า “เธอว่าสวยไหม” ฉันก็จึงตอบไปว่า “สวยทั้งคนและดอกไม้เลยค่ะ” แหม...ทำหน้าที่นางสาวไทย แต่หัววันเชียวเรา

ฉันเพิ่งมารู้ตอนเดินกลับอพาร์ทเม้นท์ว่า ตลาดที่เราเพิ่งไปช็อปปิ้งมานั้น ก็คือตลาดที่ฉันวางแผนไว้ว่า “ต้อง”ไป เพราะใคร ๆ ก็เขียนไว้ในไกด์บุ๊คว่า เป็นหนึ่งในสถานที่น่าเยือนอีกแห่งในอัมสเตอร์ดัม ใครจะไปรู้ว่าที่พักของลอร่าจะอยู่ในเมืองหลวงเสียขนาดนี้ ตลาดที่ว่านี้ชื่อ Albert Cuyp Market ซึ่งเปิดทุกวัน ยกเว้นวันอาทิตย์ วันเดียว

ภาพบน : อากาศดี ๆ น่าเสียเงินเป็นที่สุด

+++++++++++++++++++++++++++++

ฉันได้มีโอกาสงีบไปไม่กี่นาที (แค่คิดว่าน้อยเหลือเกิน) เพราะลอร่าดอดไปต่อเล็บอะคิริคของเธอ ฉันเดาว่ามันน่าจะนานกว่านี้และฉันจะหายเหนื่อยเพลียบ้าง....แต่เปล่าเลย...ช่วงเวลาประมาณบ่าย 2 โมงกว่า ๆ ฉันเริ่มหิวและควานหาบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปจากกระเป๋าเดินทางมาต้มกิน

“นี่เธอคิดว่าฉันไม่มีอาหารให้เธอกินหรือยังไง ถึงได้แบกอาหารมาจากเมืองไทยมากมายขนาดนี้” ลอร่า กล่าว...แต่จะให้ฉันอธิบายแม่หล่อนถึงเหตุผล ก็เบื่อเสียเวลากินเปล่า ๆ...ไม่ใช่คนไทย..คงเข้าใจยากว่า การได้ซดน้ำร้อน ๆ ในอากาศเย็น ๆ แถมได้กลิ่นน้ำพริกเผาต้มยำ นั้นมันวิเศษขนาดไหน..ฉันปล่อยให้เธองับขนมปังใส่ชีสของเธอ ส่วนฉันก็ซดมาม่าของฉันแบบไม่คิดอิจฉาเลย ว่าอดกินอาหารยุโรป

+++++++++++++++++++++++++++++

กับวันที่ฉันเดินทางมาถึงนี้...มันมาพอดิบพอดีกับวันแห่งความภาคภูมิใจของเหล่าบรรดาเกย์และพวกสับสนทางเพศทั้งหลาย เขาเรียกงานนี้ว่า “Gay Pride” ซึ่งจะจัดในช่วงต้นเดือนสิงหาคมของทุกปี

วันนี้..มีการจัดพาเหรดบนเรือ ซึ่งเกย์ ทอม ดี้ ไม่ว่าจะเป็นปู่ทอม ป้าทอมและหลาน ๆ ดี้ และเกย์..ก็จะมายืนโบกมือและโยกย้ายซ้ายขวาให้บรรดา Straight (คนปกติที่ไม่สับสนทางเพศ) อย่างเราได้รับรู้ว่า พวกเขาภูมิใจที่เป็นเกย์

ภาพบน : วันนี้คู่รักร่วมเพศครองเมือง

เมื่อมีกิจกรรมทางคลองเช่นนี้ ซัสเกีย เพื่อนของลอร่า จึงมาหาเราและพาไปบ้านมิสเตอร์อารี ซึ่งมีบ้านเรือจอดอยู่ริมคลอง ลอร่ากับฉัน แวะซื้อเครื่องดื่มและขนมขบเคี้ยวระหว่างทาง ด้วยว่าบ้านเรือเขายินดีต้อนรับแขกมานั่งบนดาดฟ้าเรือ แต่ทุกคนต้องจัดการหาของกินของแต่ละคนมากันเอง

อารี..ช่างอารีสมชื่อ ..เขาพาฉันกับลอร่า เดินชมภายในบ้านเรือของเขาทุกซอกทุกมุม มันช่างน่ารักและสมถะจนน่าอิจฉา ถ้าไม่ดีหรือมีสุขจริง เขาคงไม่อยู่ในบ้านเรือนี้มาถึง 10 ปีหรอก

ภาพบน : มุมห้องครัวภายในบ้านเรือของมิสเตอร์อารี

เกย์พาเหรด เริ่มล่องแล่นแล้ว...แต่สมองการสั่งงานของฉัน..กำลังจะจอด

เวลาและร่างกาย คงกำลังทะเลาะกันวุ่นวายอยู่

“เวลา”คงจะพูดว่า “นี่มันกี่โมงกี่ยามในเมืองไทยและในอัมสเตอร์ดัม”

ส่วน “ร่างกาย” ก็คงจะไม่รู้ว่าควรปฏิบัติตัวอย่างไรดี

อย่างไรเสีย..ฉันรู้ดีว่า การปรับตัว ปรับร่างกาย...ยังไงก็ไม่ยากเข็ญเท่ากับ การปรับใจ

ฉันจึงเริ่มปฏิบัติการปรับตัวให้เข้ากับเวลาและชีวิตที่นี่ โดยพยายามลืม วันเวลาที่เมืองไทย แล้วลืมว่าเราเคยกลัวแดดที่แผดเผา แต่อยู่ที่นี่...บนหลังคาบ้านเรือในวันนี้ ภายใต้ท้องฟ้าอันสดใส ฉันกรอกไวน์เข้าปาก เพื่อให้เหมือนชาวบ้านทุกคนที่นั่งอยู่ข้าง ๆ แอลกอฮอล์ที่แผ่ซ่านในร่างกาย กำลังต่อสู้ฟาดฟันกับร่างกายที่เหนื่อยล้า เด็กดื้ออย่างฉันที่ไม่ชอบยอมแพ้อะไรง่าย ๆ จึงนั่งมองเกย์เต้นแร้งเต้นกา ส่ายสะโพกและโยกกะ....ไปมา เหมือนกึ่งหลับกึ่งฝัน

 

 

ภาพบน : แจกถุงยางอนามัยดูเร็กซ์

ภาพบน : บนหลังคาดาดฟ้าของบ้านเรือ

ฉันมองดูคู่เกย์ เลสเบี้ยนคู่แล้วคู่เล่า แล้วแอบชื่นชมประเทศของเขาที่เปิดโอกาสให้ทุกคนมีสิทธิเท่าเทียมกันและเป็นที่ยอมรับอย่างไม่มีข้อแม้ ฉันนึกถึงเพื่อนชายบางคนของฉัน ที่กำลังเก็บความลับและความรู้สึกของความเป็นเกย์อยู่เพียงผู้เดียว ฉันอุตส่าห์เปิดทาง ทอดสะพานให้เขารับรู้ว่า ฉันยินดียอมรับหากเขาเปิดเผย แต่ดูเหมือนว่า เขาเองกำลังสับสนตัวเองมากกว่า..นี่ถ้าพ่อเจ้าประคุณ มาดูงานพาเหรดที่นี่ เขาอาจจะคิดอะไรได้ดีขึ้นก็เป็นได้

+++++++++++++++++++++++++++++

ฝนฟ้าเริ่มตั้งท่าว่าอยากจะโปรยปราย มันเป็นเวลาพอดิบพอดีที่เราเริ่มเบื่อกับพาเหรดเรือนี้

ซัสเกีย ว่า เธอผิดหวังกับพาเหรดในปีนี้เพราะไม่มีใครถอดผ้าถอดผ่อนให้ได้ชม “ของ”เป็นขวัญตา แต่ฉันเองก็ไม่รู้ว่า การแหย่ให้อยากแล้วจากไป มันจะสนุกตรงไหนกัน

ลอร่า พาฉันซ้อนจักรยานของเธอ แล้วมุ่งหน้าไปยังร้านอาหารอิตาเลี่ยน ที่เธอจองเอาไว้เพื่อพบปะสังสรรค์กับเพื่อนสนิทของเธอ ซึ่งในนั้นก็มีฉันอยู่ด้วย..ร้านอาหารนี้..ถือว่าเป็นทำเลทองที่สามารถมองเห็นอัมสเตอร์ดัมได้อย่างเต็มลูกตา ไม่ว่าจะเป็นถนนหนทาง ลำคลอง อาคารบ้านเรือน ตลาดดอกไม้ รถไฟรางและผู้คนที่แห่แหนมาดูงานเกย์พาเหรดในวันนี้

ภาพบน : วันสวย ๆ ในอัมสเตอร์ดัม

อาหารมื้อนี้..เป็นมื้อที่ 5 นับตั้งแต่ฉันขึ้นเครื่องเดินทางจนมาถึงอัมสเตอร์ดัม ฉันจำใจต้องกิน แต่รู้สึกเหมือนแทบจะไม่มีช่องว่างเหลือในกระเพาะอาหารอีกแล้ว เพื่อนสนิทของลอร่าดูน่ารักและนิสัยดี ต่างตรงที่ฉันฟังภาษาดัตซ์ไม่รู้เรื่อง จึงเป็นอุปสรรคในการสนทนาเล็กน้อย

แต่จะว่าไปแล้ว..ฉันเองไม่อยากจะรู้เรื่องอะไรนักหนาเพราะร่างกายและสมองมันอ่อนล้าเต็มที

ภาพบน : เห็นหุ่นเธอ แล้วละอายใจที่จะซ้อนท้ายจักรยานเสียเหลือเกิน ลอร่า..งานเข้า

ลอร่า..ปั่นจักรยานโดยมีฉันนั่งซ้อนท้ายแบบตัวหนัก ๆ พร้อมอาหารทั้ง 5 มื้อ ที่ยังไม่ได้ออกไปไหนเลยสักนิด

ฝนตกเม็ดใหญ่ แถมมาด้วยอากาศและลมที่หนาวเย็น ฉันบอกไม่ถูกว่า ทำไมมันถึงได้สะใจกับบรรยากาศแบบนี้นัก

นี่คือวันแรกของการเดินทางของฉัน...กับเพื่อนที่ฉันรัก

กับเมืองที่แสนจะ Shock Culture และอากาศบ้า ๆ บอ ๆ ที่หอบมาต้อนรับฉันหมดทุกรูปแบบ

ฉันน้อมรับด้วยความยินดีและหัวใจที่เปี่ยมไปด้วยความสุข

นี่คือวันที่ 2 สิงหาคม อันยาวนานทีสุดในชีวิตของฉัน นับเป็นเวลา 26 ชม.ตั้งแต่เริ่มต้นการผจญภัยของฉัน

....เหนื่อย...แต่โครตสนุกเลย... 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
tanthainium วันที่ : 05/10/2012 เวลา : 00.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

ความคิดเห็นที่ 16 คุณเท้าบ่น : กว่าจะกลับมาตอบเม้นท์อ้ายเท้าบ่น...ตอนนี้ อนันดาเขาเปลี่ยนแฟนไปแล้วค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 17 คุณchailasalle : หลงเสน่ห์ยุโรปก็ตรงสถาปัตยกรรมนี่แหละ...ได้ใจจริง ๆ

ความคิดเห็นที่ 18 คุณผีเสื้อพเนจร : ติดสอย กันไป ติดสอยกันมา...แตนก็ชอบอ่านงานของคุณเหมือนกันนะคะ...ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 01/10/2010 เวลา : 11.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

ติดสอบห้อยตามมาเที่ยวด้วยครับ เดี๋ยวไปอ่านตอนต่อไป

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
chailasalle วันที่ : 01/10/2010 เวลา : 00.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

สิ่งก่อสร้างดูสวยงามคลาสสิคมีเสน่ห์นะครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เท้าบ่น วันที่ : 01/10/2010 เวลา : 00.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taobon

อนันดามีแฟนเป็นคนเจียงใหม่บ่ไจ่กา ...ถึงว่า!! คุณแตนอู้เมืองเก่งจัง กำลังสะสมคะแนนอยู่บ่ ..นามสกุลยาวๆบ่ดีมั่ง เดี๋ยวอีป่อีแม่จะฟังหมะฮุ้เรื่อง

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
tanthainium วันที่ : 01/10/2010 เวลา : 00.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

อ้ายเท้าบ่น : อย่าเรียกว่า แตน เอเวอร์รี่ติง เลยค่ะ
เรียกว่า แตน เอเวอริ่งแฮม ดีกว่า
ฮู้ก่อ คนนี้...อนันดา อ่ะ...

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เท้าบ่น วันที่ : 01/10/2010 เวลา : 00.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taobon

...ไกด์แตนอู้คำเมืองได้ด้วย เมืองล้านนาของหมู่เฮาเริ่มมีความหวังละ...คุณแตนเอฟเวอร์รี่ติ่ง จริงๆ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
tanthainium วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 22.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณสิงห์มือซ้าย : ขอบคุณที่มาเริ่มอ่านตั้งแต่วันแรกที่เดินทาง..บ้านเรือน่ารักมาก ๆ ค่ะ น่าอยู่จริง ๆ แค่คิดว่าได้นั่งเขียนเรื่องราวลงบล็อกบนบ้านเรือของคุณลุงอารี มันคงจะดีมิใช่น้อย

ลอร่า เป็นเพื่อนที่น่ารักมากค่ะ อิฉันอยากให้ฮอลแลนด์อยู่ใกล้กับเมืองไทยมากกว่านี้ เพราะเพื่อนดี ๆ และเข้าอกเข้าใจเรานอกจากจะหายากแล้ว ยังอยู่ไกลอีกต่างหาก...เฮ้อ..กลับไปเขียนเรื่องให้คุณพรต่อดีกว่าค่ะ บ่นมาก ๆ เดี๋ยวคนอ่านจะเบื่อ เหอะ เหอะ

คุณfeng_shui : Tanthainium เที่ยวแบบลุยแถดินเลยนะคะ..ไม่แน่ใจว่าใครจะชอบแถดินกับอิฉันหรือเปล่า

คุณเท้าบ่น : แม่นแล้วอ้าย..ฮอลแลนด์มีที่ราบเยอะ แต่บ่มี "ลาบ"ให้กินเลย...บ่ม่วนเหมือนเมืองไทยบ้านเฮา ขอโทษค่ะ..กระแดะตอบเป็นภาษาเหนือ..เฮ้อ..อู้บ่จ้างค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เท้าบ่น วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 19.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taobon

ฮอลแลนด์พื้นที่มันราบเยอะ เลยทำบันไดให้ชันเข้าไว้แม่นบ่....อยากไปปั่นจักรยานชมดอกไม้จัง

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
feng_shui วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 12.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

อยากให้ คุณแทนฯ นำเที่ยว แบบนี้ น่าสนุก

.

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 09.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

อยากอ่านตอนต่อไปเร็วๆจังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 09.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

ชอบเรื่องเล่าการเดินทางของคุณมากๆค่ะ

ลอร่าดูเป็นเพื่อนที่แสนจะน่ารักมากๆค่ะ

บ้านเรือ แค่เห็นเพียงห้องครัว ยังน่าอยู่ขนาดนี้
ถ้าเห็นทั้งลำ คงหลงรัก และอยากมีโอกาสอยู่แบบนี้บ้าง

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
tanthainium วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 08.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณBlueHill : ที่นี่คือ"ภูกระได" เป็นน้องของ "ภูกระดึง"ค่ะ
ไม่น่าแปลกใจว่าเหตุใดเจ้าของห้อง (ตัวจริง) เขาถึงหุ่นเช้งวับขนาดนั้น..ขึ้นบ้าน..บันไดก็ชัน ออกจากบ้านก็ปั่นจักรยานไปทำงานค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
BlueHill วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 08.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก


นี่มันทางขึ้นอพาร์ทเม้นท์หรือทางขึ้นภูกระดึง
โอ้โห ... น่องโป่งกันเลยทีเดียว

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
tanthainium วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 08.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณ Ae : ขอบคุณที่มาแวะชมค่ะ..."โอกาส"บางทีมันกำลังซุ่มมองเราอยู่นะคะ เพียงแต่่ว่าโอกาสของเราสองคนมันมาไม่พร้อมกัน...ถึงเวลาโอกาสของคุณมาบ้าง ก็อย่าลืมรีบคว้า เหมือนอิฉันละกันนะคะ

คุณbon09 : เรื่องราวยังมีอีกมากมายให้พาชมค่ะ ขอบคุณที่เข้ามาบล็อกนี้นะคะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
bon09 วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 07.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krasean

ขอบคุณที่พาชมค่ะ




ฟังเพลงย้อนยุคที่
http://www.onehitwondercenter.com/

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Ae^ วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 07.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chae-reu-mai

ภาพสวยดูน่าไปจังค่ะ...แต่คงไม่มีโอกาสได้ไปหรอกค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
tanthainium วันที่ : 29/09/2010 เวลา : 20.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณแม่ยายมากับตามี : มาแต่หัววันเชียวนะคะ..เพิ่งโพสต์ไปตะกี้ีนี้เอง...ขอบคุณที่เข้ามาเป็นเหยื่อรายแรก..เอ๊ย..เป็นแขกคนแรกของวันแรกในการเดินทางอันยาวนานนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
แม่ยายมากับตามี วันที่ : 29/09/2010 เวลา : 20.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/domyasalob
บ้านเล็กบ้านน้อยอีกหลังหนึ่ง http://www.oknation.net/blog/jankapor

อ่านจบแล้ว..กำลังรอติดตามตอนต่อไป วันต่อไป มีความสุขทุกครั้งที่ได้มาใกล้ชิดคุณแตนแบบนี้
.
.
อะฮ่า พี่ Straight นะคะ
อ่อ..ชอบ ค่ะ ร้านดอกไม้ ร้านผลไม้ เฮ้อ...อยากได้ไปมั่ง....

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
แม่ยายมากับตามี วันที่ : 29/09/2010 เวลา : 20.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/domyasalob
บ้านเล็กบ้านน้อยอีกหลังหนึ่ง http://www.oknation.net/blog/jankapor

อะโห...ยาวนะบันทึกวันนี้...
อ่านก่อนละ
อ่านเสร็จจะปิดคอมนอน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน