*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 227409
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันอาทิตย์ ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 2983 , 12:11:33 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน BlueHill โหวตเรื่องนี้

DAY 18

เช้าวันนี้ สาวอาร์เจนติน่า ตื่นขึ้นมาในระหว่างที่ฉันกำลังเตรียมตัวออกไปข้างนอก

เมื่อได้เห็นหน้าเธออย่างชัดเจนแล้ว ฉันถึงกับตะลึง...ไม่ใช่เพราะเรื่องหน้าตาสวยหรือขี้เหร่ แต่ทว่าดวงตาข้างซ้ายของเธอนั้น บวมปูดประหนึ่งเธอเป็นกระสอบทรายให้สามีขี้เมาซ้อมมาเลยทีเดียว เธอชื่อว่า “นาตาลี” ไม่ได้ชื่อบังอร อย่างที่ฉันคิด

เธอว่า ตาของเธออักเสบ แต่มันกำลังเริ่มแย่ลงไปทุก ๆ วัน ฉันควานหาอุปกรณ์ปฐมพยาบาลที่มีอยู่ในเป้แล้วมอบให้เธอเก็บไว้ใช้ โดยไม่ลืมที่จะแนะนำให้เธอปิดดวงตาเพื่อรักษาความสะอาดเอาไว้

นาตาลี เล่าว่า การเดินทางของเธอสมบุกสมบัน เธอเป็นคนสายตาสั้น แต่ดันทำแว่นตาตกแตกที่อัมสเตอร์ดัม แถมมิหนำซ้ำ ตอนนี้ยังมามีอาการตาอักเสบเข้าไปอีก ดวงตาข้างขวาที่ยังใช้ได้จึงทำงานหนักกว่าปกติ เธอจึงเพลียจนกลายเป็นบังอรเอาแต่นอน เมื่อวานนี้

นาตาลี รู้สึกซาบซึ้งใจ สำหรับฉัน..มันไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงแต่อย่างใด เพราะนี่คือน้ำใจไมตรีที่เราสมควรหยิบยื่นให้ในเวลาที่เหมาะสมที่สุดแล้ว

“ฉันไปก่อนนะ แล้วอย่าลืม ดูแลตาข้างขวาที่เหลืออยู่ของเธอให้ดีล่ะ” เราหัวเราะให้กัน ก่อนฉันเดินออกมาจากห้องพัก

++++++++++++++++++++

ภาพบน : ทางเดินขึ้นลงจากถนนลงไปโฮสเทลของฉันในทุก ๆ วัน

ฉันจองตั๋วรถโดยสารรับส่งจากโฮสเทลไปสถานีรถไฟในช่วงเวลา 11.45 น.

ราคาค่าบริการของที่นี่ สูงกว่าราคารถประจำทางเป็นเท่าตัว แต่อย่างไร ก็ยังคุ้มค่ากว่าการที่ฉันจะต้องแบกกระเป๋าเป้ขึ้นเนินเขานั้นกลับไป ซึ่งยังไม่นับรวมกระเป๋าลูกนกกระจิบทั้งหลายที่พ่วงเพิ่มติดมาอีก แถมฉันยังซื้อเสบียงอาหารกักตุนเอาไว้เสียจนเพียบแปล้ โดยกะว่า จะไม่แตะต้องอะไรอีกแล้วจนกว่าจะถึงบ้านอีริคในประเทศฝรั่งเศส วันพรุ่งนี้

++++++++++++++++++++

หลังจากจัดการธุระต่าง ๆ ที่โฮสเทลเรียบร้อยแล้ว ฉันจึงรีบออกเดินตระเวณเที่ยวเป็นรอบสุดท้าย คล้ายการบอกลาลักเซมเบิร์กอย่างเป็นทางการ ฉันถือโอกาสออกกำลังกายโดยการวิ่งขึ้นเขา ค่าที่ยังอยู่ในภูมิประเทศที่เป็นเนินสูงชันของเมืองนี้ ด้วยหวังว่าจะช่วยสลัดไขมันออกไปจากร่างกายได้บ้าง

ฉันยังไม่ยอมหยุดคิดกับเรื่องกินที่ผ่าน ๆ มา ไม่ว่าจะเป็นชีส เนย ขนมปังและเฟร้นฟรายด์ ก็ของจำพวกนี้มันมีราคาถูกที่สุดสำหรับมนุษย์แบกเป้ อย่างเราแล้วนี่...แม้ฉันอยากจะกินข้าว ก็หาไมโครเวฟไม่ได้...เมื่ออยากจะกินผักปลา ก็ต้องออกไปหาซื้อมาทำกินเอง เพราะร้านอาหารไทย มีราคาอาหารจานละเกือบพันบาทเลยทีเดียว

ภาพบน : ทางที่เห็น...คือทางที่ต้องเดินและเดินค่ะ

ภาพบน : ทางชันดีแท้...

ภาพบน : เมื่อยนักก็หยุดเที่ยวโบสถ์ไปเรื่อยเปื่อยได้ค่ะ

ภาพบน : เที่ยวไม่ต้องกลัวหลง...มีคนบอกทางเพียบ

++++++++++++++++++++

ฉันพบตัวเองมานั่งปั้นจิ้มปั้นเจ๋อรอเวลาให้พิพิธภัณฑ์ประวัติศาสตร์ของลักเซมเบิร์ก เปิดในเวลา 10.00 น. เมื่อได้เข้าไปด้านใน ฉันพยายามทำหน้า “แอ๊บแบ๊ว” ใส่เจ้าหน้าที่ มันคงจะได้ผลดีเพราะเขาตีตั๋วให้ในราคา “นักศึกษา”

ฉันรับตั๋วมา แล้วรีบวิ่งไปหัวเราะคิกคักตามลำพังตรงมุมตึก จนตีนกาเริ่มแตกรอย....

ภาพบน : ด้านหน้าพิพิธภัณฑ์

การเดินเที่ยวชมพิพิธภัณฑ์...ไม่ใคร่เป็นเรื่องที่ฉันจะถนัดนัก เพราะขาดความอดทนกับการไล่อ่านประวัติและรายละเอียดต่าง ๆ ในแต่ละภาพการแสดง แต่ที่นี่...นับเป็นพิพิธภัณฑ์ที่ฉันถูกใจมากที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาเกือบครึ่งทางของทริปนี้ ก็ด้วยเพราะภูมิศาสตร์ที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์ที่อยู่ในแถบเมืองเก่าที่ทำด้วยก้อนหินล้วน ๆ แต่นำมาดัดแปลงให้ดูทันสมัยได้อย่างกลมกลืน ที่ดีไปกว่านั้นคือมีภาษาอังกฤษเขียนอธิบายควบคู่ไปกับภาษาฝรั่งเศสของบ้านเมืองเขาด้วย...นี่ถ้าหากฉันได้พกดิกชันนารีฉบับอังกฤษ-ไทยมาด้วย..คงจะได้เข้าใจกระจ่างแจ้งแดงแจ๋มากกว่านี้อีก

ภายในพิพิธภัณฑ์ฯ มีระบบมัลติมีเดียมากมาย แถมจัดไฟและภาพต่าง ๆ ได้อย่างน่าสนใจเป็นที่สุด ฉันเดินชมจน “เวลา”ที่จัดสรรเอาไว้ เริ่มไม่เพียงพอ

ภาพบน : ภาพราชวงศ์ฯ จากอินเตอร์เน็ต

ห้องจัดแสดงที่ฉันประทับใจมากที่สุด คือห้องการเมืองและสถาบันพระมหากษัตริย์ ฉันรู้สึกได้ถึงความรักของคนลักเซมเบิร์กที่มีต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ ซึ่งเห็นได้ชัดจากโปสการ์ดภาพถ่ายของราชวงศ์ ที่มีขายกันอยู่ตามร้านขายของที่ระลึกทั่วเมืองนี้เลยทีเดียว

ตรงมุมหนึ่งของห้องนี้ มีการจัดแสดงวีดีโอบันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์ของราชวงศ์นี้..ภาพที่ปรากฎอยู่นั้น..มันเป็นเรื่องราวของการรับเสด็จและมีประชาชนแห่แหนไปต้อนรับกันอย่างมากมาย

ระหว่างที่ฉันกำลังยืนชื่นชมวีดีโอชุดนี้อยู่นั้น ฉันก็พลันได้เห็นภาพบุคคลที่ฉันเคยเห็นมาตั้งแต่เกิด รวมอยู่ในวีดีโอที่กำลังแสดงอยู่นี้ด้วย....พระองค์คือ “ในหลวง”ของฉัน พร้อมทั้งมีพระราชินีก็ทรงประทับยืนอยู่เคียงข้าง

ถึงแม้ว่าฉันจะเห็นทั้งสองพระองค์เพียงแค่ 2 วินาทีในภาพนั้น แต่ฉันมั่นใจว่าจำไม่ผิดอย่างแน่นอน กับชายหนุ่มวัยประมาณ 20 ต้น ๆ สวมแว่นตา มีพระพักตร์และกิริยาอันงดงาม นั่นคือบุคคลที่ฉันรักสุดหัวใจ

ภายในห้องแสดงแห่งนั้น..มีฉันซึ่งเป็นผู้มาเยือนคนแรกและยังเป็นฉัน เพียงคนเดียวในพิพิธภัณฑ์

ความเงียบสงบ..ทำให้ฉันยืนจับจ้องอยู่กับจอภาพอย่างไม่ยอมขยับเขยื้อนไปไหน มันคือความตื้นตันใจจนรู้สึกขนลุกซ่านไปทั้งตัว

ฉันยืนรอให้หนังฉายซ้ำ เพื่อที่จะได้เห็นภาพในหลวงและพระราชินีของฉันอีกครั้ง...คราวนี้ เมื่อแน่ใจว่าถูกต้องแล้ว...ฉันถึงกับน้ำตารื้นขึ้นมาทันที

“นี่ในหลวงและพระราชินี ทรงเสด็จมาไกลถึงประเทศลักเซมเบิร์ก เลยเชียวหรือ” ฉันรู้ดีว่า...ระยะทางกว่าจะมาถึงประเทศนี้นั้น..มันช่างไกลเสียเหลือเกิน เพียงแค่ฉันคิดว่าพระองค์คงจะเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าพระวรกาย..ฉันก็อดไม่ได้ที่จะต้องเสียน้ำตา...มันคือน้ำตาของความรัก อาทร และปลาบปลื้มในพระมหากษัตริย์ไทยที่เราได้เกิดมาอยู่ใต้ร่มพระโพธิสมภารของพระองค์ในชาตินี้

ภาพบน : good bye luxembourg

ภาพบน : I love you, luxembourg

ฉันเดินปาดน้ำตาออกมาจากพิพิธภัณฑ์ด้วยหัวใจที่เป็นสุข แล้วรีบวิ่งกลับที่พักให้ทันเวลารถออก

ระหว่างทางที่ฉันก้าวเท้าไป..ใจก็คิดว่า ไม่มีใครในพิพิธภัณฑ์นั้นเข้าใจหรอกว่า ทำไมผู้หญิงไทยคนนี้ จึงยืนร้องไห้อยู่หน้าจอวีดีโอเพียงลำพัง

“ถ้าเขามาลองเดินทางคนเดียวอย่างฉัน แล้วได้มาเห็นภาพในหลวงอย่างฉัน ได้เป็นคนไทยที่มีหัวใจรักในพระมหากษัตริย์อย่างฉัน...เขาอาจจะเข้าใจโดยปราศจากคำถามใด ๆ เลยก็ได้ ว่าน้ำตาหยดนั้น ฉันรู้สึกเช่นไร”

+++++++++++++++++++++++++++++++++

Paris, France

มาถึงแล้ว..ปารีส..เมืองหลวงที่หลาย ๆ คนใฝ่ฝันอยากมาเชยชม

เมืองหลวง ที่ฉันขยาดกลัวมากที่สุดตลอดทริปนี้ อาจเป็นเพราะฉันอ่านหนังสือเตรียมตัวเดินทางมาที่นี่มากเกินไปหรือเปล่าก็หารู้ไม่ ฉันจึงพบเจอแต่คำเตือนจากนักเดินทางด้วยกันว่า ต้องระวังตัวให้มาก ๆ มิหนำซ้ำ ยังไม่มีใครพูดภาษาอังกฤษได้อีกด้วย

แต่ในเมื่อเป็นเช่นนั้น..ฉันจึงสนุกสนานกับการได้เล่นภาษาใบ้มันเสียเลย

ณ สถานีรถไฟ ฉันเดินพุ่งไปยังห้องประชาสัมพันธ์เป็นแห่งแรก

รู้สึกโล่งใจไปอีก 1 เฮือก เมื่อได้รับแผนที่และรู้วิธีที่จะต้องเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางต่อไป

“ฉันต้องซื้อตั๋วก่อนขึ้นรถไฟ หรือว่าฉันต้องจ่ายเงินบนรถไฟได้เลยคะ” นั่นคือคำถามสุดท้ายก่อนออกจากห้องประชาสัมพันธ์

“คุณก็ต้องซื้อตั๋วสิ ขอโทษด้วยนะ ไม่มีรถโดยสารที่ไหนที่คุณจะได้ขึ้นฟรีในปารีสหรอก” เขาตอบแบบมั่นใจว่าฟังคำถามของฉันรู้เรื่อง แต่เขาเข้าใจผิด

ฉันเหวี่ยงเป้ขึ้นหลังแล้วเดินออกมา นึกขันกับคำพูดและความคิดของเขา

“ใครที่ไหนจะไปบ้าคิดว่า ค่ารถโดยสารที่นี่จะฟรีล่ะ อีตาบ้า...ฉันรู้น่า ว่าที่นี่ปารีส ไม่ใช่รถสองแถวที่บ้านนอกของฉัน แค่บอกว่าไม่มีสตางค์ ขี้คร้านคนขับอาจเลี้ยงข้าวฉันฟรีอีกต่างหาก”

แค่เริ่มต้น..ฉันก็ได้เจอคนอย่างนี้แล้วหรือนี่...ฉันน้อมรับสิ่งใหม่ ประเทศใหม่ บนโลกใบใหญ่นี้อย่างอารมณ์ “เกือบ”ขุ่นมัว

ในขณะที่ซื้อตั๋วรถไฟ ฉันดูเงอะงะกว่าที่คาด สุดท้ายก็ต้องไปต่อแถวซื้อที่เคาน์เตอร์ขายตั๋ว กว่าจะหาวิธีสอดบัตรเพื่อให้ประตูเปิดได้นั้น...ฉันยืนดูชาวบ้านไปพักใหญ่ สุดท้ายก็รอดมาได้จนถึงสถานีรถไฟ Gare D’Austerlitz สถานีรถไฟที่ล่องลงไปแต่เพียงภาคใต้ของฝรั่งเศสเท่านั้น

ฉันมีเวลาเหลือก่อนรถไฟเที่ยวต่อไปจะออก ถึงเกือบ 6 ชั่วโมง จึงตัดสินใจเอากระเป๋าสัมภาระไปฝากในตู้หยอดเหรียญ แล้วค่อยเดินสำรวจเที่ยวในแถบนี้

ราคาค่าฝากกระเป๋านั้นมีหลายราคา ตั้งแต่ขนาดกระเป๋าเล็ก (small size) 4 ยูโร, ขนาดกลาง (Medium) 7 ยูโร และขนาดใหญ่ (Large) 9.5 ยูโร ..ราคาต่าง ๆ เหล่านี้ มีอายุถึง 3 วัน แต่สำหรับฉัน..กับการที่จะต้องอยู่เฉย ๆ ถึง 6 ชั่วโมงและต้องนั่งเฝ้ากระเป๋าเหมือนแม่ลูกอ่อนเลี้ยงลูกแล้วละก็..ฉันขอยอมเสีย 7 ยูโรจะดีกว่า

++++++++++++++++++++

บริเวณฝั่งตรงข้ามกับสถานีรถไฟ มีสวนสาธารณะและพิพิธภัณฑ์ National D’History Naturelle ฉันเลือกที่จะเข้าไปเดินเล่นเพื่อฆ่าเวลาในสวนนี้ ซึ่งมีทั้งสวนสัตว์ สวนไม้ดอก ไม้ประดับจากเมืองร้อนชื้น (tropical)

ที่นั่น..ฉันไม่ตื่นเต้นเหมือนกับนักท่องเที่ยวคนอื่น ๆ ที่เฝ้าไปถ่ายภาพต้นหงอนไก่ ดอกดาวเรือง ดอกดาวกระจายหรือแม้กระทั่งต้นกล้วย ที่ฉันเห็นจนชินตามาตั้งแต่เกิด

ภาพบน : คุณป้า ๆ กำลังชื่นชมสวนเขตร้อน

ภาพบน : สวนสวย

ภาพบน : ดอกไม้งาม

สิ่งที่ฉันไม่ชินตา น่าจะเป็นวิถีชีวิตของคนรักชาวฝรั่งเศสเสียมากกว่า ก็พี่แก..เล่นยืนจูบขวางทางเดินกันเสียดื้อ ๆ พ่อเจ้าพระคุณไม่ได้จูบเปล่า แถมมีลูกไซ้ซอกคอต่อยาวไปถึงลูกกระเดือกกันอีกต่างหาก..จูบแล้วก็เดินต่อ..ประคองกันไปได้แค่ 10 เมตร ก็หยุดจูบกันต่ออีก เป็นแบบนี้ไปตลอดทาง จนฉันปล่อยหัวเราะออกมาเสียอย่างห้ามไม่อยู่

ภาพบน : แรกรัก...น้ำต้มผักก็ว่าหวาน

ไม่ว่าสิ่งที่ประจักษ์ตรงหน้า จะเป็น “วัฒนธรรม” หรือเพียงแค่ “พฤติกรรม”ของคนเมืองนี้ แต่นี่คือสิ่งที่ฉันกลับมองว่ามันเป็นเรื่องน่าตลกมากกว่าที่จะเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ไปเสียได้

ภาพบน : เล่นม้าหมุนสนุกกว่าเยอะนะ

นี่แหละหนา..ที่ใคร ๆ เขาว่า “รักกันปานจะแหกตูดดม” มันคงจะหอมหวลรัญจวนใจ สำหรับเขาทั้งสองเสียเหลือเกิน

บริเวณใกล้สถานีรถไฟนั้น ก็ช่างเป็นใจให้คู่รัก ก็ที่นั่นมีตู้ขายถุงยางอนามัยในราคา 2 ยูโรอีกต่างหาก

ตู้นั้น..ติดตั้งอยู่โต้ง ๆ ในที่โล่งแจ้งที่ทุกคนในสถานีรถไฟสามารถร่วมเป็นสักขีพยานและให้กำลังใจในการกดซื้อได้อย่างท่วมท้น เอาเป็นว่า..ถ้าเห็นใครกำลังหยอดเหรีญตู้นี้อยู่ คงเป็นที่รู้กันว่าเขาคนนั้นจะต้องมีโปรแกรมชีวิตอะไรต่อไป

ไม่แน่...ไอ้คู่รักที่ฉันเห็นอยู่ในสวนเมื่อครู่ ป่านนี้เขาอาจจะพากันประคองมากดสักไปสัก 4 ยูโรแล้วก็เป็นได้

ภาพบน : อ่านหนังสือในสวน รัญจวนกว่าเยอะนะ

++++++++++++++++++++

ค่ำนี้ อากาศหนาวเย็นยะเยือก แถมหอบเอาฝนมาฝากอย่างไม่ถามไถ่ผู้รับ ฉันแบกเป้เคลื่อนย้ายขึ้นรถไฟตู้ชั้น 1 ที่พิเศษสุดของฉัน...แต่ดูมุมไหน ๆ ก็พิเศษสู้การรถไฟสายเหนือที่ฉันนั่งจากกรุงเทพไปเชียงใหม่ไม่ได้อยู่ดี

ภาพบน : ทางเดินภายในรถไฟอันคับแคบ

ภาพบน : ตู้รถไฟอันคับแคบ

ภายในห้องพักของรถไฟตู้นั้น..มีคุณลุงแก่ ๆ คนหนึ่ง นอนกรนกรอกหูเสียงดังคำรามทั่วห้อง ส่วนป้าแก่ ๆ ก็ปีนขึ้นไปนอนอยู่บนเพดานของรถไฟด้านบน...หลานอย่างฉัน จึงต้องคว้าถุง “เดินทาง”ที่ได้รับแจกจากเจ้าหน้าที่รถไฟ ในถุงนั้นมีผ้าปิดตาและเครื่องอุดหูด้วย...ตามสบายเลยนะคุณลุงคุณป้า...เจอกันในตอนเช้าพร้อมภาษาใบ้ ภาษามือของฉันละกันค่ะ

“ราตรีสวัสดิ์...บองนุย..ค่ะ”



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
tanthainium วันที่ : 05/10/2012 เวลา : 01.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณเอกสิทธ์ : เรื่องราวมีให้เขียนมากมายจริง ๆ ค่ะ แต่เวลาเขียนนี่สิคะ...ถ้าไม่รีบจดบันทึกเอาไว้ในขณะเกิดเหตุ หนูลืมง๊ายง่ายค่ะ

คุณtheeratatt : วันแห่งความรัก...มีเหมือนค่ะ...รักครอบครัว.... ขอบคุณมาก ๆ ค่ะคุณเบียร์

คุณสิงห์มือซ้าย : เช่นกันค่ะพี่พร ขอบคุณมากค่ะพี่

คุณIcy : สงสัยจะถูกใจจริง ๆ ก.ไก่ เยอะมากกกกกกก ค่ะ

คุณ chailasalle : เรื่องจูบกันน่ะเหรอคะ...หนูว่าเป็นเรื่องน่าเศร้ามากกว่าค่ะ เศร้าว่าทำไมไม่เกิดกับชีวิตเราบ้าง...55

คุณkhox : บางทีเขียนอะไรลงไป ก็ไม่อยากจะเชื่อตัวเองเหมือนกันว่า ทำไมเราจึงได้บ้าขนาดนี้...นี่เราทำอะไรลงไปอีกแล้วนะ...ขอบคุณค่ะพี่เคฮ็อค

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
khox วันที่ : 15/02/2011 เวลา : 09.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khox
เค-ฮ๊อคซ์ : "เช่น นั้น เอง"

แหละหนา..ที่ใคร ๆ เขาว่า “รักกันปานจะแหกตูดดม” มันคงจะหอมหวลรัญจวนใจ สำหรับเขาทั้งสองเสียเหลือเกิน
..

ขำมากๆๆๆๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
chailasalle วันที่ : 14/02/2011 เวลา : 23.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

เห็นภาพพระองค์ท่านที่ต่างแดนย่อมซาบซึ้งทวีคูณแน่นอนครับ ปล, เดี๋ยวนี้บนสะพานพุทธคืนวันเสาร์ภาพหนุ่มสาว จูบกันหาดูไม่ยากแล้วครับ เฮ้อ จะดีใจหรือเสียใจดี

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
Icy วันที่ : 14/02/2011 เวลา : 12.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hutandoh
I'm not a photographer ติดตาม trip ฝึกถ่ายรูปทางนี้เลยครับ http://www.oknation.net/blog/mrapirak

รูปครั้งนี้สวยมากกกกกกกกกกกกกกกกครับบบบ
สวยประทับใจริงๆ ^^

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 14/02/2011 เวลา : 09.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

มีความสุขกับวันนี้และทุกๆวันค่ะ คุณแตน

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
theeratatt วันที่ : 14/02/2011 เวลา : 08.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier

HPVD !!!!

be cool with the valentine's day !!!

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เอกสิทธ์ วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 23.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vasit
นายอ้วน - Study?& Learn

อยากเดินทางไปอย่างนี้บ้างจังครับ คงมีเรื่องราวให้เขียนได้มากมายเลย

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
tanthainium วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 22.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณkhunphai : ราชวงศ์นี้ ดูดีมาก ๆ ค่ะ

คุณ virtual : ชอบมากเลยค่ะที่นี่...สวยแบบแปลก ๆ ..เหมือนคนเขียนเลย 5555

คุณเท้าบ่น : อยากกินกาแฟบ้างจัง

คุณย่าดา : เรื่องยิ้ม...เป็นเรื่องที่ดีค่ะ...ขอบคุณค่าย่าดา

คุณอาคม : หนทางอีกยาวไกล...ว่าง ๆ ก็ตามอ่านไปเรื่อย ๆ นะคะ ขอบคุณที่แวะมาค่ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
อาคม วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 20.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akom

ตามมาอ่านแล้วครับ relax ดี

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ย่าดา วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 17.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

ตามมาอ่านไปยิ้มไปค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เท้าบ่น วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 17.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taobon

“ใครที่ไหนจะไปบ้าคิดว่า ค่ารถโดยสารที่นี่จะฟรีล่ะ อีตาบ้า...ฉันรู้น่า ว่าที่นี่ปารีส ไม่ใช่รถสองแถวที่บ้านนอกของฉัน แค่บอกว่าไม่มีสตางค์ ขี้คร้านคนขับอาจเลี้ยงข้าวฉันฟรีอีกต่างหาก”...ก็ว่า เนาะ! ..แต่เรื่องน้ำใจช่วยกันยามยาก ศาสตร์พวกนี้ตาน้ำข้าวยังเข้าบ่ถึง..ถึงว่าเลี้ยงกาแฟพวกมันที ขอบคุณแล้วขอบคุณอีก

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
virtual วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 16.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virtual
- l\l๐ l)๐ubt ln l\/ly i\/iinl) \/\/here y๐u l3el๐nG -

น่าไปเที่ยวนะครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
khunphai วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 15.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

โอ้ นะ แค่ยุโรป
แต่ว่าไม่ได้อะ
มันแค่นะเนี้ย ภาพราชวงศ์น่ารักจัง

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
tanthainium วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 15.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณtoondee : ถ้าแตนส่งข่าวแล้วต้องเหมาให้หมดนา เพราะมีคุณ toondee อยู่คนเดียวที่อยากให้รวมเล่มอ่ะ... ขอบคุณนะคะที่แวะมาเยี่ยมอ่านอีกวัน

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
toondee วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 15.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

สวัสดีค่ะ ตั๊กแตนอารมณ์ดี อ่านสนุกจัง เมื่อไรครบเล่มบอกข่าวนะจ้ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
tanthainium วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 14.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณพี่ BlueHill : แล้วคุณพี่ฝึกไปถึงขั้นไหนแล้วคะ...เกินคุณลุงไปแล้วหรือเปล่าเอ่ย..

คุณjoeyman : ขอบคุณที่มาร่วมอ่านสนุกและสุขในวันอาทิตย์ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
joeyman วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 14.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/inmind

ขอบคุณครับ... อักษรน้อย อ่านสนุก และภาพสวยครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
BlueHill วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 14.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

มีคุณลุงแก่ ๆ คนหนึ่ง นอนกรนกรอกหูเสียงดังคำรามทั่วห้อง
เขากำลังฝึกวิชา ราชสีห์คำรามขั้นสูงสุดอยู่ครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
tanthainium วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 12.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

ลุงตุ่ย : ขอบคุณมากค่ะ...:)

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลุงตุ่ย วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 12.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/THAMRONG

ขาประจำตามมาอ่านครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
tanthainium วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 12.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณผีเสื้อพเนจร : ทุกอารมณ์รวมกัน เมื่อได้เห็นในหลวง...ไม่ต้องอธิบายนะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 13/02/2011 เวลา : 12.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

ถ้าเป็นผม คงจะเป็นเหมือนกันครับ
น้ำตาคงจะไหล ด้วยความปีติ โดยที่ไม่รู้ตัว

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน