*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 224447
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2554
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 2699 , 09:15:20 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน นำพล , khunphai และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

Day 20

ฉันได้ยินเสียงกุกกักของอีริคอยู่ในครัวตั้งแต่เช้ามืด แต่เสียงนั้น...มันจางหายไป แล้วความฝันก็เข้ามาแทรกซ้อนดึงดันอ้อนวอนให้ฉันอยู่ต่อในโลกใบนั้น

ไม่รู้ว่าเวลาล่วงเลยไปนานเพียงใด แต่ฉันมารู้สึกตัวอีกที ก็ตอนได้ยินเสียงฝีเท้าของเขาที่เดินเข้ามาใกล้ ๆ เตียงที่ฉันนอนอยู่

“กูดมอร์นิ่ง เทหญ้า” อีริคพูดเสียงแผ่วเบา ในมือของเขามีถาดอาหารที่ถูกปรุงกลิ่นหอมกรุ่น

เขาว่า เขาหุงข้าวเตรียมเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนนี้และอุ่นซุปเนื้อกระต่ายมาให้ฉันกิน ก่อนเราจะออกไปเดินป่ากันในอีกไม่ถึงชั่วโมง

“นี่เรากำลังฝันอยู่หรือเปล่า” ฉันถามตัวเองในใจ เมื่อแทบไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองว่า สิ่งเหล่านี้..มันเกิดขึ้นจริงกับการที่ใครสักคน จะมานั่งทำอาหารแล้วนำมาเสิร์ฟให้เรากินถึงเตียงนอน

ฉันอยู่ในสภาพของคนที่นอนอืดมาอย่างเต็มที่...ดีไม่ดีเมื่อคืนอาจนอนน้ำลายไหลให้เป็นคราบบนใบหน้า...ขี้ตายังแห้งกรัง ปากก็เหมือนหมาเน่า…สวยเพอร์เฟ็กซ์ขนาดนี้ เห็นทีฉันยังไม่พร้อมที่จะกินอะไรเป็นแน่

ฉันขอบอกขอบใจและขอให้เขาเอาไปวางเตรียมไว้บนโต๊ะอาหารจะดีกว่า

------------------------------------------------------------------------

อีริค ปล่อยให้ฉันออกลีลายืดยาดเหมือนเต่าเป็นอัมพาตอยู่นานสองนาน แต่เขาดันมาเร่งให้ฉันรีบร้อนในช่วงตอนปลายที่เขาต้องการให้เราออกเดินทาง ณ บัดนาว (Now)

เล่นกันแบบนี้...ฉันก็ไม่มีเวลาร่ายมนต์เรียกปลาเล็กปลาน้อยให้ลงไปว่ายน้ำในชักโครกนะซี

เมื่อหมดทางเลือก ฉันจึงต้องยอม “เก็บมันเอาไว้”.....เฮ้อ...

------------------------------------------------------------------------

เวลา 6 โมงเช้าในเมืองเซยากูส ดูเหมือนว่า..จะมีเพียงเราสองคนเท่านั้นที่ตื่นนอน

รถจิ๊ปสีขาวของอีริค กำลังแล่นทำลายความเงียบสงบและความขมุกขมัวของแสงที่เพิ่งผ่านค่ำคืน...

บรรยากาศระหว่างทาง มันช่าง “งดงาม”เกินคำว่างดงาม...มันช่าง ”หมดจด” มากกว่าคำว่าหมดจด

ฉันเห็นฝูงม้า กำลังเลาะเล็มกินหญ้า แต่โดนหมอกบดบังจนมองเห็นได้แค่เพียงรูปทรงของม้า โดยปราศจากสีอื่นใด นอกจากสีขมุกขมัว

ไอหมอกหนา...ไล่เลี่ยอยู่เหนือพื้นดิน จนมองไม่เห็นว่าด้านหลังม่านหมอกนั้นมันคืออะไร

ภาพบน : ม้าในไอหมอก

ภาพบน : ด้านหลังม่านหมอกนั้นมีอะไรนะ

ภาพบน : พระอาทิตย์กำลังจะขึ้นแล้ว...เราต้องรีบเดินทางต่อ

“นี่เรากำลังฝันอยู่หรือเปล่า” ฉันถามตัวเองเป็นหนที่ 2 ของวัน

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา...ฉันมักได้พบกับความสวยงาม ก็เพียงแต่ในฝัน แต่ในเมื่อวันนี้...มันรุมกระหน่ำใส่ฉันอย่างไม่ทันตั้งตัว..ฉันจึง “สุข” จนเกินกว่าจะบรรยาย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หากต้องบรรยายเป็นภาษาฝรั่งเศส

ฉันขอร้องให้อีริคหยุดรถเพื่อดื่มด่ำความงดงามให้เต็มอิ่ม..แล้วบันทึกภาพต่าง ๆ ใส่เป็นภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหวและภาพในใจที่ยังตราตรึง แม้ในชั่วขณะที่ฉันกำลังเขียนบันทึกอยู่

(อยากดูภาพเคลื่อนไหวสั้น ๆ ที่อิฉันบันทึกไว้...ก็ไปดูตามลิ้งค์นี้เลยค่ะhttp://www.youtube.com/watch?v=PDMP5bVThqU )

ท่าทางกระอักกระอ่วนของอีริค เหมือนอยากตะโกนให้ฉันรีบกลับไปขึ้นรถ แต่แสงอาทิตย์ที่กำลังทอสีทองเลี่อมรำไรอยู่ตรงขอบฟ้า น่าจะเป็นเครื่องเตือนเวลาที่น่าพิสมัยกว่าเขาเยอะ

ฉันอยากเป็นม้าในฝูงนั้นเหลือเกิน เพราะจะได้มีเวลาเล่นล้อกับไอหมอกได้เต็มที่ แต่ฉันรู้ดีว่า ยังไงฉันก็ต้องเดินกลับไปขึ้นรถเพราะเรามีกำหนดที่จะต้องถึงจุดหมายปลายทางก่อนเวลา 7 โมงเช้า

เมื่อต้องรีบร้อนไปเสียหมด..ฉันจึงได้เป็นม้าสมใจอยาก...แต่เป็นแค่ “แก้วหน้าม้า” ที่ทำหน้าง้ำงอนใส่สหายหนุ่ม

อีริคอธิบายว่า เราจะต้องเดินทางไป ให้ถึงก่อนเวลาเพราะหากรถคันใดไปถึงช้ากว่านั้น ก็จะต้องถูกจอดเอาไว้ด้านนอก แล้วเสียเงินคนละ 5 ยูโร เพื่อใช้บริการรถโดยสารของที่นั่นเข้าออกเท่านั้น

ภาพบน : ลานที่จอดรถที่มีจำนวนจำกัดในบริเวณด้านหน้าอุทยานฯ อันเป็นสาเหตุให้เราต้องรีบเร่งมาแย่งที่จอด

ภาพบน : ไกด์ส่วนตัวของฉัน

แล้วเราก็เดินทางมาถึง Lac des Bouillouses ทันเวลา

ที่นั่น เป็นแหล่งรวมผู้ถวิลหาในการเดินป่า ไต่เขา ของทุกเพศทุกวัย แถมมีทะเลสาบสวยมากมายและภูเขาสูงล้อมรอบอีกด้วย

ก่อนการเริ่มต้นกิจกรรมแห่งวัน..อีริคพาฉันไปกินกาแฟร้อน ๆ เพื่อหวังกระทุ้งให้ฉันคลอดลูก ณ ที่นี่

แต่คนมีบุตรยากอย่างฉันขอโบกมือบาย ที่จะต้องใช้บริการห้องน้ำห้องเดียวที่มีอยู่ที่นั่น เพราะสถานที่คับแคบ แถมคนอีกล้านแปด ฉันรู้ดีว่า ต่อให้ฉันพยายามเพียงใด ลูกก็ต้องแท้งอยู่ดี...ฉันจึงต้อง “เก็บมันเอาไว้” ต่อไปเหมือนเดิม

------------------------------------------------------------------------

เราเริ่มออกเดินทางโดยเข้าป่าสนในช่วงประมาณ 8 โมงเช้า..

เวลานั้น อากาศหนาวเหน็บจนมือไม้เจ็บชาไปหมด แต่เสื้อผ้าชุดใหม่ คุณภาพดีสมราคา รองเท้าเดินป่าคู่ใหม่ พาฉันทะยานพุ่งเข้าป่าอย่างคล่องแคล่วว่องไว

อีริคว่า เขาชอบเข้าป่าแต่เช้าเพราะหากสายกว่านี้ จะมีคนทะยอยมากันอย่างหนาแน่เลยทีเดียว

คำพูดของเขา เหมือนชี้โพรงให้กระรอกหน้าด้าน ๆ อย่างฉัน

“อีริค...ฉันจะเข้าป่าไปคลอดลูก เธอเฝ้าต้นทางให้ฉันด้วยนะ” สายตาวิงวอนของสาวไทย มองหนุ่มฝรั่งเศสอย่างไร้ยางอาย

ไม่มีคำพูดใด ๆ ระหว่างกัน แต่เราสองคนต่างแยกย้ายกันออกไปทำหน้าที่ของตน โดย “เขา” เป็นนายต้นห้อง (ส้วม) อยู่เหนือลม ส่วน “ฉัน” นั่งลอยนวลอยู่ในป่าสนเพียงลำพัง

ภายใต้ท้องฟ้าสีคราม สลับกับก้อนเมฆขาวและทะเลสาบกว้างใหญ่ เท่าที่สายตาคนนั่งยอง ๆ อย่างฉันจะมองเห็น ฉันไม่อยากจะเชื่อตัวเองเลยว่า เด็กบ้านนอกที่เคยแต่เดินตามคันนาข้าวและอาบน้ำตีนท่าจากเจ้าพระยา จะได้มีโอกาสเดินทางในต่างประเทศอย่างนี้กับเขาด้วย

กลับบ้านไป...พ่อแม่พี่น้องของฉัน คงได้เอาไปอวดคนในหมู่บ้าน ว่าลูกสาวคนนี้ ได้ไป “ขี้” ถึงในป่าประเทศฝรั่งเศส...แค่คิด ฉันก็แอบภูมิใจแทนวงศ์ตระกูลไปเสียแล้ว

ระหว่างนั่งใจลอยคิดเรื่องราวต่าง ๆ อยู่นั้น...ฉันได้ยินเสียงคนเดินผ่านไปมาเป็นระยะ ๆ เสียงนั้นเหมือนอยู่ใกล้เพียงปลายก้น แต่ในความเป็นจริง..เจ้าของเสียง อยู่ห่างจากจุดเกิดเหตุเกือบกิโลเมตรเลยทีเดียว

------------------------------------------------------------------------

ความเงียบ...ทำให้เราได้ยินเสียงอะไรชัดเจนขึ้นกว่าเดิมเสียจริง ๆ ด้วย

ฉันอยากอยู่ในความเงียบ โดยเฉพาะตอนนี้

ฉันอยากได้ยินหัวใจตัวเอง

 

------------------------------------------------------------------------

อาจเป็นเพราะฉันโหยหาการออกกำลังกายมาเป็นเวลาหลายวัน ฉันจึงมีเรี่ยวแรงมหาศาลในวันนี้

อีริคออกปากชวน ให้ขึ้นไปบนยอดเขาเพื่อดูหิมะที่ยังเกาะตัวอยู่เป็นหย่อมเล็ก ๆ หย่อมเดียวเท่านั้น

เขาอยากเป็นบุคคลสำคัญ ที่จะได้พาฉันไปสัมผัสหิมะเป็นครั้งแรกในชีวิต

ภาพบน : ซากหิมะเล็ก ๆ ตรงเบื้องหลังนั้น..ที่ฉันกำลังจะดั้นด้นไป

ภาพบน : อุปกรณ์การเดินป่าเขา..กล้องและรองเท้าที่ขาดไม่ได้สักอย่าง

ภาพบน : จุดสีแดงเล็ก ๆ ตรงกลางภาพนี้..คือ 1 ใน 3 คน..ที่กำลังไต่ขึ้นไปดูหิมะกองนั้นแบบฉัน

ตรงสุดลูกหูตาที่มีกลุ่มก้อนหิมะสีขาวเล็ก ๆ เหมือนใครเอาสีไปแต้มบนภูเขานั้น ฉันคาดคะเนว่า มันน่าจะไกลเกินกว่าสภาพร่างกายตัวเองจะไต่ไปถึงได้ แต่เมื่อโดนลูกยุลูกยอมาก ๆ เข้า ฉันจึงอยากลองดูสักตั้ง

สุดท้าย...จึงได้รู้จักกับคำว่า “เหนื่อยที่สุดในชีวิต” เป็นอย่างไร

บนยอดเขาที่มีหิมะแห้งกรังติดอยู่ปลายเขา ประหนึ่งใครมาทำน้ำแข็งใสหล่นอยู่บนนี้...ฉันแทบลืมไปว่านี่คือครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็นและสัมผัสหิมะ เพราะมันไม่ได้ขาวโพลนหรือร่วงหล่นลงมาจากฟ้าอย่างในหนัง

ภาพบน : ขึ้นมาแทบแย่...มีแค่นี้น่ะหรือคะ...หิมะ

แต่ฉัน กลับประทับใจที่ได้ขึ้นมายืนอยู่เบื้องบน เพื่อมองลงไปยลความงดงามของทัศนียภาพของ Bouillouses

บนความสูงจากระดับพื้นดินกว่า 2500 เมตร ฉันรู้สึกหายใจไม่ค่อยสะดวกนัก อีกทั้ง ไม่สามารถมองเห็นสิ่งมีชีวิตใด ๆ ตรงเบื้องล่างได้อีกแล้ว เนื่องจาก “มนุษย์”มีสัดส่วนที่เล็กเกินกว่าที่สายตาของเราจะมองเห็น

 

การไม่สามารถมองเห็นมนุษย์ได้เสียบ้าง บางครั้งก็เป็นการดีเพราะการได้เห็น ได้ยินและได้ฟังอะไรต่าง ๆ จากการสร้างสรรค์ของความคิดที่แตกต่างของมนุษย์ บางครั้งฉันก็รู้สึกเหมือนเป็นลูกข่างที่สามารถหมุนติ้วไปมาได้ทั้งวัน

ภาพบน : วิวจากกองหิมะด้านบน..ฉันมองไม่เห็นมนุษย์แล้ว เพราะสูงเหลือเกิน

ภาพบน : ร่างกายเหน็ดเหนื่อยสุดกำลัง แต่หัวใจเหมือนได้รับพลังมหาศาลจากความงามที่ได้เห็น

ภาพบน : ดอกหญ้าที่ขึ้นแทรกตามไล่เขา

แต่เมื่ออยู่บนนี้...ฉันรู้สึกเป็น “อิสระ” เหมือนนกที่โบยบินบนผืนฟ้ากว้างใหญ่

เหมือนตั๊กแตนตัวน้อยที่ปีกบางแต่พร้อมบิน และรู้สึกปลอดภัยเมื่อมีชายคนที่ห่วงใยเรา อยู่เคียงข้าง...

 

ภายใต้แสงตะวันอันแรงกล้าและอากาศเย็นสบาย เราตัดสินใจกินอาหารกลางวันกันบนนี้...แล้วชื่นชมวิวเบื้องล่างอย่างไม่มีใครสามารถมาแย่งที่ของเราได้

ภาพบน : อาหารทุกอย่างถูกกางออกมาแบ่งเป็นคนละหนึ่ง

ภาพบน : ส่วนไวน์กุหลาบ...ก็ได้ซดกันคนละอึก...อึกยักษ์

ที่นี่..บนนี้ คงไม่ต่างอะไรไปจากภัตตาคารหรู 5 ดาวบนยอดตึกใหญ่ในเมืองหลวง แต่ผิดกันก็ตรง ที่นี่..ไม่ต้องมีการโทรมาสั่งจองที่นั่งล่วงหน้าเพื่อชมวิว ไม่จำเป็นต้องมีสตางค์ แต่เพียงต้องมีสติ และ สมาธิ ในการเดินเสี่ยงกับอันตรายจากความลาดชันมากของภูเขาและที่สำคัญที่สุดคือสมรรถภาพร่างกายที่คุณตาคุณยายอาจหมดสิทธิ์ได้ขึ้นมาชม

อาหารกลางวันระดับ 5 ดาวของเราได้แก่ขนมปัง สลัดไข่ ชีส เนื้อหมูแห้ง กล้วยหอมและสุดท้ายคือไวน์กุหลาบ

มื้อนี้...เราสองคนสวาปามทุกอย่างที่มี ตามมาด้วยไวน์กุหลาบและก่อนกลับลงไป ฉันก็ได้จับหิมะเย็น ๆ ใส่มือเป็นครั้งแรกในชีวิต โดยมีอีริคและทะเลภูเขาเฝ้ามองเป็นพยานอย่างสงบเย็น

------------------------------------------------------------------------

ภาพบน : ขากลับ...ได้แวะเล่นกับม้าที่เดินเล่นอย่างอิสระอยู่ตรงนั้น

ภาพบน : แดดจ้า แต่อากาศเย็น น้ำในลำธารก็เย็น..หน้าล้างแล้วชื่นใจ

ภาพบน : ขี้..ที่เห็นเกลื่อนกลาดไปทั่ว..คือขี้กระต่าย..(ของจริงใหญ่มากประมาณเกือบนิ้วหัวแม่มือ)

ไม่น่าเชื่อ ว่าขาของฉัน ยังไม่หลุดหายไปไหน ..ฉันยังคงเดินได้และได้เดินต่อไปในป่ากว้าง

ฉันรักกีฬากลางแจ้งเหลือเกิน...

ถ้าหากว่าร่างกายยังไม่เดี้ยงไปเสียก่อน...การเดินป่าในประเทศฝรั่งเศส

จะต้องมีอีกแน่ ในไม่กี่วันข้างหน้า

 

แล้วก็เป็นอีกวันของความสุขสันต์...ที่ผ่านไป

…มื้อเที่ยงนี้..ฉันต้องจดจำไปอีกนาน

 

ปล.การดื่มของมึนเมา เป็นอบายมุขและไม่ได้ทำให้ใครดูน่ารักหรือเท่ห์ขึ้น

..น้อง ๆ นักศึกษาที่เข้ามาอ่านบล็อกนี้ โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
tanthainium วันที่ : 05/10/2012 เวลา : 01.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณสิงห์มือซ้าย: งดงามจริง ๆ ค่ะ พี่พร

คุณkhox: ติดกล้องเนี่ยนะ...ไอเดียกระฉูดมากเลยค่ะพี่ 555

คุณBlueHill : ณ บัดนี้ ก็ยังไม่ลืม....ประทับใจมาก ๆ ค่ะ สวย อร่อย สนุก

คุณkhunphai : สวยจริง สวยจังค่ะ...อยากกลับไปเหลือเกิน เพราะสวยและอากาศดีมาก ๆ ค่ะ ขอบคุณที่แวะมานะคะ

คุณSupawan : มีความสุข ที่เห็นคนมีความสุขเช่นกันค่ะ

คุณteenbag : อากาศดีเป็นที่สุดค่ะ โชคดีมาก ๆ ค่ะ

คุณAe^ : ชาตินี้ หนูก็คงจะไม่ได้กลับไปที่นั่นอีกแล้วเหมือนกันค่ะ แต่งดงามจับใจค่ะ

คุณนำพล : ก็วิวสวย ถ่ายก็เลยไม่ยากกระมังคะ...ดีใจที่ชอบนะคะ

คุณผีเสื้อพเนจร: บรรยากาศแบบนี้ ยากนักที่จะอธิบายว่า รู้สึกดีเพียงใด

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 08/03/2011 เวลา : 10.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

ผมชอบรูปม้าในสายหมอกมากๆเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
นำพล วันที่ : 03/03/2011 เวลา : 10.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Numphol
Thailand Only

ภาพสวยมากๆๆครับ ถูกใจสุดๆๆ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
Ae^ วันที่ : 25/02/2011 เวลา : 10.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chae-reu-mai

ภาพสวยจังค่ะ ชาตินี้จะมีโอกาสได้ไปไหมนี่เรา

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
teenbag วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 21.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/teenbag

อากาศดี..แน่ๆดุจากภาพ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
teenbag วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 21.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/teenbag

อากาศดี..แน่ๆดุจากภาพ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
teenbag วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 20.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/teenbag

อากาศดี..แน่ๆดุจากภาพ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
Supawan วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 19.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

อ่านและดูภาพตามไปด้วย ... มีความสุขค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
khunphai วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 16.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

สวยจังเลยภาพที่นี้
งามๆทั้งนั่น
โหวตกับดอกหญ้า
หลายๆดอกสีเหลือง

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
BlueHill วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 13.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

อิจฉามื้อเที่ยงจริง ๆ
มีไวน์กุหลาบมาล่อใจเสียด้วย

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
khox วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 11.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khox
เค-ฮ๊อคซ์ : "เช่น นั้น เอง"

ฮ่าๆๆๆ วางแผนไว้ป่าว..ว่าจะคลอดลูกในป่าอะครับ..อิอิ

ดีครับ..รวมเป็นหนึ่งกับธรรมชาติดี..เค้าเรียกว่า คืนสู่ธรรมชาติอย่างมีคุณภาพ..ไม่รู้ว่า..ตกดึก..มันจะกลายเป็นอาหารของตัวไหนกัน น่าติดกล้องเอาไว้ติดตามดูนะครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 10.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

ไปดูคลิปมาแล้วค่ะ สงบดีจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
tanthainium วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 10.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

พี่ดินดำน้ำชุ่ม : ดีใจมากมาย ที่พี่ยังไม่ลืมน้อง...ดั้งเค่อเชิน ค่า

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
tanthainium วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 10.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

นาน ๆ ที จะได้อ่านคุณพร สิงห์มือซ้าย พร่างพรูซะที..มีความสุขมาก ๆ ค่ะ
ว่า แต่ว่า...ลองตามไปคลิกดูภาพวีดีโอ ที่แตนบันทึกไว้นะคะ...ความรู้สึกมันสงบดีน่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 10.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

มีคนทำอาหารเช้า แถมเสิร์ฟให้ถึงเตียงนอน โรแมนติกสุดๆค่ะ เทย่าหัวใจไม่ละลาย ก็ให้มันรู้ไป 555
ไกด์ส่วนตัวเท่ห์มากๆค่ะ ชอบเสื้อที่เขาใส่จัง คอเสื้อแปลกดีค่ะ
วิวทิวทัศน์ สวยงามมากๆ
แถมมีมื้อกลางวันที่สุดแสนประทับใจ ชักอิจฉาคุณเทย่าแล้วสิ 55

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ดินดำน้ำชุ่ม วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 10.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/derreiser
เพื่อชาติ และเป็นคนดีของชาติ

หวัดดีจ๊ะ มาเยี่ยม เพราะไม่ได้แวะหากันนานเลยนะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 24/02/2011 เวลา : 10.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

ชอบตอนนี้มากๆ โรแมนติกสุดๆ อ่านแล้วมีความสุขค่ะ
แค่ภาพแรกก็สะกดสายตา และใจให้หยุดนิ่ง เพื่อซึมซับความงดงามที่เกินจะบรรยาย หมอกเรี่ยๆบนพื้นดิน สวยงามมากจริงๆ ยิ่งมีสิ่งชีวิตที่เรียกว่าม้า มาอยู่ในภาพด้วยแล้ว ยิ่งสมบูรณ์แบบค่ะ เพราะชอบม้าที่ความสง่างามและความปราดเปรียว และอยากขี่ม้าเป็นค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน