*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 224537
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันอังคาร ที่ 6 กันยายน 2554
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 2502 , 09:36:28 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน ก่อพงษ์ , BlueHill โหวตเรื่องนี้

Day 33

แม้แสงแดดจะเล็ดลอดแกล้งชอนไชเข้าไปในม่านตา แต่ฉันก็ยังดื้อด้านต้านทานที่จะอยู่ต่อบนเตียงอันเคยชินจนสายโด่ง

เมื่อคืนที่ผ่านมา ฉันโดนกาแฟดำเล่นงานอย่างหนักหน่วง กว่าจะหลับลงได้ก็ปาเข้าไปตี 2 กว่า ไม่แน่ว่าเจ้าตัว “จิตใต้สำนึก” อาจเกิดคึกเข้าร่วมจับมือกับกาแฟแก้วนั้นเพราะทุกสรรพสิ่งรอบตัวต่างรู้กันหมดแล้วว่า วันนี้เป็น “วันสุดท้าย”ที่ฉันจะอยู่ในเมืองเซยากูสและฉันจะต้องออกเดินทางจากไปในเย็นค่ำของวัน มันอาจเป็นความกังวลที่ตัวฉันเอง ก็ยังนึกภาพไม่ออกว่าความรู้สึกจะเป็นเช่นไรในวินาทีแห่งการลาจาก

การแพ็กกระเป๋า ดูเหมือนจะเป็นสิ่งแรกที่ฉันเริ่มทำหลังจากตื่นนอน ด้วยอยากจะทำให้ทุกอย่างพร้อมสรรพ ก่อนออกไปเที่ยวนอกบ้านเป็นทริปสุดท้าย

นับว่าโชคยังเข้าข้างฉันอยู่ เมื่อสหายอีริคมีหมายกำหนดการว่าจะเดินทางไปเมืองไทยหลังจากที่ฉันกลับถึงบ้านเพียงไม่กี่วัน งานนี้ฉันจึงมอบตำแหน่งบุรุษไปรษณีย์ ให้พี่แกช่วยแบกของช็อปปิ้งกลับไปเมืองไทย ซึ่งนับเป็นการช่วยผ่อนกำลังให้ฉันได้มากโขเลยทีเดียว

เมื่อทุกอย่างพร้อมครัน ฉันและสหายอีริค จึงเปิดฉาก Bike trip (มอเตอร์ไซด์ทริป) ออกไปเที่ยวในละแวกนี้เป็นหนสุดท้ายด้วยกัน

“มองต์หลุยส์” (Mont Louis) คือโบราณสถานที่อยู่ห่างออกไปจากเมืองเซยากูสเพียงไม่กี่กิโลเมตร ฉันมักแอบชำเลืองมองเจ้ากำแพงเก่าแห่งนี้อยู่หลายหนและบอกกับพวกมันว่าจะหาโอกาสแวะไปหาให้ได้

ภาพบน : มองออกไปจากด้านในป้อมปราการ

ภาพบน : ถ้ำจำลอง แสดงแหล่งน้ำธรรมชาติที่ใช้ในสมัยก่อน

สถานที่แห่งนี้ถูกจัดให้เป็น อุทยานประวัติศาสตร์ภายใต้การดูแลขององค์การยูเนสโก (UNESCO World Heritage)  เมื่อปี ค.ศ.2008 ด้วย “มองต์หลุยส์” เป็นเมืองป้อมปราการและมีกำแพงเมืองที่เก่าแก่ อยู่เหนือระดับน้ำทะเลถึง 1600 เมตร ซึ่งนับเป็นป้อมที่สูงที่สุดในประเทศฝรั่งเศส อีกทั้งยังมีสถาปัตยกรรมด้านการทหารในสมัยศตวรรษที่ 17 ปัจจุบัน “มองต์หลุยส์” ยังเป็นที่ตั้งของค่ายทหาร เพื่อใช้ในการฝึกรบทุกฤดูกาล และเป็นแหล่งท่องเที่ยวให้คนแปลกหน้าจากทั่วสารทิศไปแวะเวียนเดินชมเมืองเก่าและนั่งจิบกาแฟคลุกเคล้าวิตามินดีของแสงแดดอุ่น ๆ ในยามเช้า

ภาพบน : คนรักการขับขี่มอเตอร์ไซด์จำนวนหลายคู่มักพักรถหยุดแวะเที่ยวที่นี่

ภาพบน : บ้านเรือน ยังคงรักษาไว้อย่างสวยงาม

ที่นี่ นับเป็นจุดพักรถยอดฮิตแห่งหนึ่งของคนรักการขับขี่มอเตอร์ไซด์ ซึ่งก็นับรวมฉันและอีริคเข้าอยู่ในกลุ่มนั้นด้วยเช่นกัน

จะด้วยเหตุเพราะ “เวลา” ที่ผ่านหมุนไปหรือ “เวลา”ที่มีเหลืออยู่น้อยลง แต่ทั้งฉันและอีริค ต่างสมัครสมานสามัคคี แสดงความเป็นมิ่งมิตรที่ดีและปรองดองกันมากขึ้นอย่างผิดหูผิดตา เราสนุกสนานกับการบันทึกภาพถ่ายทั้งแบบเคลื่อนไหวและภาพนิ่ง รอยยิ้มและเสียงหัวเราะดังขึ้นเป็นระยะอย่างจริงใจ

ภาพบน : ภายเมืองเก่า ยังมีพิพิธภัณฑ์ให้ชมประวัติศาสตร์ที่น่าสนใจด้วยค่ะ

ภาพบน : โบสถ์ภายในเมืองมองต์หลุยส์

ภาพบน : แวะช็อปปิ้งก่อนดีไหมเอ่ย

ภาพบน : ขาว...สวย....ดูดี...ไม่ใช่ "แทนไทยเนียม" แน่นอน แต่เป็นบ้านเก่าหลังนี้ค่ะ

ภาพบน : ถนนหนทางมีแต่ลาดชัน เดินมาก ๆ ขาเริ่มสั่นค่ะ หยุดแวะจิบกาแฟ ก่อนได้นะ

มอเตอร์ไซด์คันใหญ่สีแดง พาฉันออกไปวนอ้อมชมทัศนียภาพของทิวสนและทะเลสาปอันสวยงาม ก่อนมุ่งหน้ากลับเข้าหมู่บ้านเซยากูสเพื่อหยุดพักรับประทานอาหารมื้อเที่ยงอันล่าช้า

วันนี้...ดูว่าเป็นวันแห่งความซึมเศร้า เงียบเหงา วังเวง แถมอะไร ๆ ก็เริ่มต้องรีบเร่งแข่งกับเวลาในช่วงบ่าย ซึ่งภาระกิจสุดท้ายที่เราจะต้องทำ คือการกลับเข้าไปในเมืองพิคเซดา ประเทศสเปน เพื่อทำธุระของฉัน ก่อนจะบึ่งกลับมาขนกระเป๋าเดินทางเพื่อจุดหมายต่อไปในเย็นนี้

(มาชมคลิปวีดีโอ BIKE TRIP ที่มองต์หลุยต์กันก่อนดีไหมคะ)

เมื่อกระเป๋าสัมภาระตั้งวางพร้อมอยู่บนรถจิ๊ปสีขาวอันชินตาคันนั้น ฉันขอให้อีริคนั่งรอบนรถ ก่อนจะพาตัวเองออกเดินร่ำลาธรรมชาติและบ้านไม้หลังเล็กน่ารักนั้น

ที่นี่...นับเป็นสวรรค์บนดินแห่งหนึ่ง อันนำมาซึ่งความสุขกับทุกครั้งที่ได้เห็นหุบเขารายล้อม แม้มันจะเงียบสงัดแต่ฉันกลับรู้สึกว่ามันช่างอบอุ่นและปลอดภัยภายใต้อ้อมกอดของธรรมชาติ ฉันกวาดมองบ้านที่ถูกตกแต่งใหม่ด้วยฝีมือของตัวเอง ไม่มีอีกแล้วเครื่องประดับสรรพสัตว์น่ากลัวทั้งหลายภายในบ้าน มันคงเหลือไว้เพียงแค่ดอกไม้เก่าที่เสียบปักในแจกันบนโต๊ะอาหารและต้นไม้สีเขียวภายในบ้านอันน่าอยู่

ฉันมองดูรองเท้าปีนเขาคู่ใหม่ ที่ถึงแม้จะถูกใจนักหนา แต่ก็ต้องจำใจทิ้งเอาไว้ที่นี่ ค่าที่มันมีน้ำหนักเกินกว่าจะแบกกลับไปได้ แม้คนซื้อจะยึดเอาไว้เป็นตัวประกัน และกล่าวกับฉันว่า “เก็บเอาไว้ที่นี่ เพื่อเธอจะได้ไม่ต้องแบกไปมา” แต่ฉันเองไม่รู้เลย ว่าโอกาสที่จะได้กลับมาใส่ “จะยังคงมีอีกหรือไม่” ก็เท่านั้น

ภาพบน : ลาก่อนบ้านน้อยในหุบเขา

ในระหว่างที่รถแล่นจากที่สูง ผ่านซุปเปอร์มาร์เก็ตแห่งเดียวในหมู่บ้าน และร้านอาหารเล็ก ๆ อีกสองสามแห่งของหมู่บ้านเซยากูส...ฉันเริ่มรู้สึกเหงาเศร้าในหัวใจจนอยากร้องไห้ออกมาให้ดังๆ

ฉันอาจเริ่มเคยชินกับการได้อยู่กับใครสักคน จนรู้สึกอบอุ่น หรืออาจจะยังไม่พร้อมที่จะต้องเผชิญกับการเดินทางเพียงลำพังอีกครั้งก็เป็นได้

ความรู้สึกผิดที่ตัวเองทำตัวไม่น่ารักกับอีริค เริ่มปรากฎภาพฉายผ่านเข้ามาในม่านความทรงจำฉากแล้วฉากเล่า

ฉันไม่เคยลืมกับความปรารถนาดีที่สหายอีริคหยิบยื่นให้....

เขาเตรียมอาหารกลางวัน แล้วแบกใส่เป้ไปกินในป่าด้วยกันบ้าง แบกไวน์กุหลาบไปดื่มบนภูเขาด้วยกันบ้าง

จัดเตรียมอาหารเช้าใส่ถาดมาเสิร์ฟบนเตียงนอน , ซื้ออุปกรณ์การเดินป่าครบชุด และยังไม่รวมไปถึงการเซอร์ไพร้ส์ส่งช่อกุหลาบช่อใหญ่ เมื่อครั้งที่ฉันอยู่เมืองไทยและเขาอยู่ฝรั่งเศส และอื่น ๆ อีกมากมายเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำให้ผู้หญิงคนหนึ่งรับรักได้

+++++++++++++++++++++++++++

ณ สถานีรถไฟ La tour de Carol อันเงียบเหงา อีริคควักเหรียญเล็ก ๆ อันหนึ่งออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วส่งยื่นให้กับฉัน มันเป็นเหรียญทองคำเก่าแก่ สวยงามและดูมีราคา

“เหรียญทองคำนี้ มีค่ามากที่สุดเมื่อเทียบกับของทุกสิ่งที่ฉันเคยให้เธอ มันอาจจะเป็นของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ฉันจะมีโอกาสมอบให้เธอก็ได้นะ เก็บมันเอาไว้ด้วยนะ” ฉันกลั้นน้ำตาไว้แทบไม่ไหว เขาเองก็เช่นกัน

ภาพบน : เหรียญทองคำแท้เก่าแก่ตั้งแต่ปี 1922 เลยเชียว

รถไฟใกล้เคลื่อนตัวออกจากสถานีเต็มที...เรามีเวลาพูดคุยกันไม่มากนัก...

ฉันกล่าวขอบคุณเขา แล้วสวมกอดบอกลา ก่อนจากขึ้นรถไฟ

แม้เราสองคนต่างรู้ดีว่า จะได้พบกันอีกครั้งที่เมืองไทย ในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า แต่สัมพันธภาพที่จะได้รับและได้ให้ คงจะต้องเปลี่ยนไปและไม่เหมือนเดิมอย่างแน่นอน

+++++++++++++++++++++++++++

รถไฟเคลื่อนตัวออกจากสถานีในเวลา 20.21 น.

ฉันมองลอดกระจกจากตู้รถไฟที่นั่งอยู่ แลเห็นอีริคยืนโบกมือลาจนลับตาอยู่ด้านล่าง

ภาพของเขาเคลื่อนไกลออกไป ไกลออกไป ไม่ต่างไปจากความสัมพันธ์ของเราที่จะต้องห่างกันออกไปเช่นกัน

ฉันตั้งคำถามกับตัวเองไม่รู้กี่หนว่า ทำไมความรักของฉัน จึงไม่เคยลงตัวสักครั้ง ทั้ง ๆ ที่ชายคนนี้ ก็พร้อมที่จะทุ่มเททุกอย่างให้ แต่เพราะเหตุใดฉันจึงไม่ยอมเปิดรับมัน

กฎเกณฑ์ของความรัก ไม่มีตำราเล่มใดเล่มหนึ่งที่อ่านแล้วจะเข้าใจความหมายของมันถ่องแท้ได้ เท่ากับการกำหนดค่าของมันด้วยตัวของเราเอง

กฎเกณฑ์ความรักของฉัน.....ฉันไม่ได้มองหาความรักที่สมบูรณ์แบบ หากแต่ฉันมองหาความรักที่ลงตัว โดยเฉพาะเรื่องความเข้าอกเข้าใจในกันและกัน

ฉันไม่ได้คิดว่าตัวเองวิเศษวิโส หากแต่อยากมีคนที่คิดว่าเขาก็เป็นคนธรรมดาอย่างฉัน เท่านั้นบ้างก็พอ

ฉันไม่ได้ “ไม่กลัว” การอยู่คนเดียว หากแต่ฉัน “กลัว” การตัดสินใจผิดไปตลอดชีวิตเสียมากกว่า

ชีวิตก็เปรียบกับการเดินทาง ไม่แตกต่างไปจากเรื่องราวของความรัก

สำหรับฉัน...การเดินทางของความรักบทนี้ มันจบลงไปแล้ว

ส่วนการเดินทางในยุโรปเพื่อเปิดโลกทัศน์ของฉัน “ยังไม่จบ”

ภาพบน : ภายในตู้รถไฟที่อิฉันนอน อยากรู้ว่าเตียงแคบแค่ไหน ก็ดูขนาดของกระเป๋าลากใบเล็กดูซีคะว่ามันมีส่วนกว้างที่เหลือบนเตียงมากแค่ไหน กระเป๋าใบนี้สำหรับลากขึ้นบนเครื่องบินได้น่ะค่ะ

กว่าฉันจะรวบรวมสติให้เข้าที่เข้าทาง เพื่อตั้งรับกับสิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปข้างหน้า ความมืดก็กล้ำกรายจนไม่สามารถมองเห็นข้างทางได้อีกแล้ว

ฉันเงยมองขึ้นไปบนท้องฟ้า แม้แต่กลุ่มดาวก็ยังหลบเร้นหนีหน้าไม่ยอมออกมาให้เชยชมในยามค่ำคืน

เดือนก็มืด เตียงนอนก็แคบ แอร์ก็เย็นยะเยือก แต่หัวใจกลับอ่อนล้าและเปลี่ยวเหงาเป็นที่สุด มิหนำซ้ำ บนรถไฟตู้นี้ ไม่มีใครพูดภาษาอังกฤษได้สักคน

“มีอย่างอื่นอีกไหม ที่อยากจะแกล้งให้ฉันรู้สึกแย่ลงไปกว่านี้ ถ้ามี..ก็ช่วยดาหน้ากันเข้ามาเลย” ฉันโกรธ เหงา เศร้า แต่ยังท้าทาย

“เพราะฉัน จะยอมให้โอกาสพวกแกเล่นงานฉันแค่คืนนี้คืนเดียวเท่านั้น แล้วพรุ่งนี้เช้า ฉันจะเป็นคนใหม่ที่เข้มแข็ง ฉันจะเที่ยว ฉันจะสุข ฉันจะลืมความทุกข์ให้เร็วที่สุด เพราะฉันตั้งใจของฉันมาอย่างนี้ ตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มต้นการเดินทางเสียด้วยซ้ำ ยังไงก็ขอให้พวกแกรู้เอาไว้ด้วยนะ” ฉันปิดโปงผ้าห่ม นอนฟังเสียงเครื่องจักรรถไฟ นอนฟังเสียงหัวใจ แล้วน้ำตาของฉัน....ก็ไหลพร่างพรูออกมา....อย่างไม่ขาดสาย....

“จงแล่นไปเถอะรถไฟ จงไหลไปเถอะน้ำตา....อีกไม่กี่เพลา..เดี๋ยวฟ้าก็จะสาง แล้วความทุกข์มันก็จะจางลงไป...จางลงไป....จางลงไป” ฉันบอกกับตัวเองก่อนเผลอหลับไปอย่างไม่รู้ตัว

 

 

 

 

 

 

 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
tanthainium วันที่ : 05/10/2012 เวลา : 01.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณผีเสื้อพเนจร : ตัดสินใจไปแล้ว...และก็ถูกด้วยนะ

คุณchailasalle : ความรักแบบวัยรุ่น มันผ่านไปแล้วค่ะ คุณชาย...แตนคงจะผ่านประสบการณ์ความรักมามากพอ จนทำให้แยกแยะได้ระหว่างสิ่งที่เราสมควรเลือกกระมัง....ปัจจุบัน จึงยังต้องเลือกต่อไป เอิ้กกกก

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
chailasalle วันที่ : 15/09/2011 เวลา : 00.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

นิยามความรักที่ชัดเจนเข้มแข็งดีจริงๆครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 07/09/2011 เวลา : 10.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

ใช่ครับ ตัดสินใจไปแล้วนิ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
tanthainium วันที่ : 07/09/2011 เวลา : 09.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณ 4BANK : เคยได้ยินคำนี้ จากสาวโสด คนอื่น ๆ พูดบ้างไม๊คะ...แตนเยอะว่า หลายคนคงคิดเช่นนั้น อิ อิ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
4BANK วันที่ : 07/09/2011 เวลา : 01.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bankbank
4BANK

ฉันไม่ได้ “ไม่กลัว” การอยู่คนเดียว หากแต่ฉัน “กลัว” การตัดสินใจผิดไปตลอดชีวิตเสียมากกว่า

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
tanthainium วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 18.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณก่อพงษ์ : เป็นปลื้ม จนลืมหิว เลยเชียวค่ะ

คุณพร สิงห์มือซ้าย : เห็นด้วยกับคุณพี่ทุกประการ แต่อีกฝ่ายเขาไม่อยากเป็นเพื่อนกับเราแล้วนะซีคะ ทำไงได้ล่ะ เขาตัดเราออกไปจากความทรงจำของเราเลย เสียดายจัง...เป็นเพื่อนซี้กันมาตั้งนาน แค่เราไม่ยอมเป็นแฟนด้วยไม่น่าใจแคบเลยเนาะ ๆ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
tanthainium วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 18.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณผีเสื้อพเนจร : เหงาอย่าบอกใครเชียวหล่ะค่ะ แต่ทำไงได้ ในเมื่อเราเลือกตัดสินใจแล้ว ก็ต้องรับผิดชอบกับความรู้สึกต่างๆ ที่จะตามมาภายหลัง ไม่ใช่เหรอ...

คุณสำรวจฟ้า : ไปไล่ตามอ่านการเดินทางของหนูย้อนหลังหมดแล้วเหรอคะ ดีใจจังค่ะ ที่ชอบเรื่องราวการบอกเล่าของหนู และอยู่เหงาและเศร้าเป็นเพื่อนด้วย ....งานเขียนของคุณกาญจนา ก็ได้อ่านเหมือนกันค่ะ....เขาเขียนสนุกจริง ๆ ด้วย แต่ไม่ค่อยทะลึ่งเหมือนหนูนะ

คุณ Nenglee : ขอบคุณสำหรับกำลังใจค่ะ แตนอ่อนแอไปไม่กี่วันหรอกค่ะ จากนั้น ก็กลับมาติงต๊องเหมือนเดิม ทำไงได้ เราเลือกที่จะโสดเองนี่นา เหอะเหอะ

คุณ Bon09: เห็นด้วยเป็นที่สุด จากประสบการณ์ตรง หลาย ๆ หน

คุณพิซซ่า : งานเขียนของแตน ก็แค่การเขียนไดอารี่แต่ละวัน ถ้าจะเอาอย่าได้แคร์ฯ ทั้งหมดมารวมกันซีคะ อาจจะเรียกว่ายาวและนานเกินไปด้วย

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 17.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

ตอนนี้เศร้าจังค่ะ
ถึงเป็นแฟนกันไม่ได้ แต่ยังคงเป็นเพื่อนกันได้ไม่ใช่หรือ
มิตรภาพของความเป็นเพื่อนยาวนานกว่าการเป็นคนรักกันเสียอีก
ชอบเพลงในคลิปจัง

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ก่อพงษ์ วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 16.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gorbhong

งดงามเหมือนงานศิลปชั้นเลิศครับ
ทั้งภาพและถ้อยคำ


อิ่มเอมในหัวใจเมื่ออ่านจบลง

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
พิชช่า วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 15.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife

เพิ่งเข้ามาอ่านครั้งแรก..แต่ทำไมจบเร็วจังเลยค่ะ
ชีวิตก็คือการเดินทาง อาจเรียบง่าย ราบรื่น บางครั้งมันก็ลุ่มๆดอนๆ นะคะ
แต่นั่นคือรสชาติของชีวิต
ขอบคุณค่ะที่ไปทักทาย

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
bon09 วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 14.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krasean

เวลาเป็นยารักษาใจได้ดีที่สุด ( ความคิดเห็นส่วนตัว)

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
tanthainium วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 14.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณพี่ BlueHill : จะเริ่มใช้ไม้เท้าเมื่อไหร่บอกนะคะ วันเกิดปีหน้า เอาเลยดีไม๊ อิอิ

ปล.บล็อกวันนี้ จัดเต็มนิดนึง ทั้งงานเขียน งานวีดีโอคลิป พิธีกรก็เสียงเหน่อแบบธรรมชาติสาวเมืองสิงห์ใช่ไม๊คะ...อย่าได้แคร์ฯ...อายุครบ 1ขวบเดือนกันยายน นี่แล้วค่ะพี่

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
nenglee วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 14.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/watitlee

ต้องเข้มแข็งต่อไปนะครับ เพราะเป็นชีวิตที่เราเลือกเองแล้ว

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
สำรวจฟ้า วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 13.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

บทสรุปตอนท้ายน้ำตาแทบจะไหลตามเจ้าของบล๊อกไปด้วย หมายเหตุ อ่านสนุก นึกถึงคุณกาญจนา หงษ์ทอง

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 13.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

ได้รู้เรื่องราวตอนจบ ของการตัดสินใจแล้ว ..

อยากรู้ว่า ออกจากบ้านอีริคแล้ว เดินทางต่อคนเดียวต่อไป
คงเหงาใจ ไม่น้อย ใช่ไหมครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
BlueHill วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 12.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ไม้เท้าเดินป่า น่าสนใจมาก ๆ ครับ
แต่ยังไม่กล้าใช้ เพราะอายุยังไม่เข้าเกณฑ์

เรื่องวันนี้ สนุกสนานเต็มอิ่มทีเดียวครับ
พิธีกรในคลิป สุ่มเสียงดูเป็นธรรมชาติ ใช้ได้ทีเดียว

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
tanthainium วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 11.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณพี่ลูกเสือ ฯ : เมืองสวย อากาศดี ลืมยากมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 06/09/2011 เวลา : 10.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เมืองเขาสวยนะครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน