*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 224413
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันเสาร์ ที่ 24 กันยายน 2554
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 3133 , 14:48:04 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ , ก่อพงษ์ และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

DAY 35

ฉันตื่นขึ้นมาขยี้ตามองตะวันในตอน 6 โมงเช้า แต่แล้วก็ต้องกลับไปมุดผ้าห่มนอนต่อเพราะรู้ดีว่าไม่ได้รับรางวัลชนะเลิศใด ๆ จากการตื่นเป็นที่ 1 ของห้องและที่สำคัญ อาหารเช้าของโฮสเทลแห่งนี้ จะเปิดต้อนรับแขกในเวลา 7.30 น.เป็นต้นไป

1 ชั่วโมงให้หลัง ฉันได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกอีกครั้งหนึ่ง

นาฬิกายังไม่ทันได้ส่งเสียงปลุกเต็มคอ มันก็โดนฉันเอาศอกเข่ายันกระแทกให้รีบปิดไปเสียก่อนที่ผู้ร่วมห้องทั้ง 3 คนจะตื่นไปด้วย

ฉันย่องไปอาบน้ำ (หน้า) แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าออกไปเริ่มต้นวันใหม่ในห้องอาหารชั้นใต้ดิน

อาหารเช้าที่นี่เป็นขนมปังครัวซองแข็ง ๆ แบบฝรั่งเศส กาแฟ และนม ซึ่งฉันมิได้เพลิดเพลินเจริญอาหารเหล่านั้นนัก แต่วันนี้ฉันยังเชิดใส่อาหารเหล่านั้นได้เพราะฉันมีขนมปัง เนย และหมูแผ่น ซึ่งเตรียมพร้อมเอาไว้แล้วในตู้เย็น

โฮสเตล Absolute แห่งนี้ ได้จัดเตรียมตู้เย็นเอาไว้ให้ทุกคนเก็บของใส่แช่ไว้ได้ โดยมีกฎเกณฑ์ให้เจ้าของอาหาร ต้องเขียนชื่อ หมายเลขห้อง และ วันที่เราจะต้องเช็คเอ้าท์ออกจากที่พัก แค่นี้คนรักการแบกเป้ก็ประหยัดเงินไปได้หลายยูโรเลยทีเดียว

ภาพบน : ภายในตู้เย็นที่แต่ละคนก็ต่างเก็บอาหารที่แช่ของตัวเองเป็นอย่างดี

การวางแผนเดินทางเที่ยวปารีสอย่างเป็นทางการได้เริ่มต้นขึ้นหลังมื้อเช้าเสร็จสิ้น

ฉันศึกษาเส้นทางไว้อย่างดี ว่าจะไปที่ไหน เริ่มต้นตรงไหนและต่อรถอะไร ฉันจดรายละเอียดต่าง ๆ ลงเป็นใบโพยเล็ก ๆ เอาไว้ประหนึ่งเป็นลายแทงที่ไม่มีใครสามารถล่วงรู้ได้ว่ามันคือลายแทง เพราะมันหน้าตาเหมือนโพยหวยใต้ดินเสียมากกว่า ฉันไม่อยากแสดงตัวในเมืองปารีสว่าฉันคือนักท่องเที่ยว จึงพยายามทำทุกอย่างเพื่อหลีกเลี่ยงการเปิดแผนที่แล้วเดินหมุนรอบตัวเองสามรอบสี่รอบก่อนเลือกทิศทางเดิน การแอบอ่านโพยที่หยิบเข้าหยิบออกจากกระเป๋ากางเกง ดูเหมือนจะเนียนกว่านี่กระไร

การเตรียมตัวศึกษาเส้นทางเช่นนี้ จึงคล้ายกับการเตรียมตัวสอบไล่ ในการฝึกความจำของสมองและท่องชื่อถนนและสถานที่แปลก ๆ ใหม่ ๆ ให้ขึ้นใจมากกว่าเดิม ฉันอาจดูหวาดกลัวจนเกินไป แต่ทว่าเมื่อข้อมูลอยู่ในหัวอย่างแม่นยำ การเดินทางในแต่ละก้าวจึงดูไม่คล้ายว่าฉันมาปารีสเป็นครั้งแรกในชีวิตสักเท่าไหร่เลย

ยังไม่ทันจะได้ออกไปไหน ฝนฟ้าก็ล้อเล่นกับฉันเสียแล้ว ฉันเตรียมตัวเรื่องเครื่องแต่งกายครบสูตร โดยมีเสื้อกันหนาว เสื้อกันฝน ร่ม และ ที่ติดอยู่กับตัว ก็เป็นเสื้อกันลมตัวใหม่ที่ไม่เห่อเท่าไหร่นัก ฉันมีกระเป๋าให้สะพายถึง 2 ใบดูพะรุงพะรังและข้ออ้างนานาเหตุผลเพราะจะไหนจะต้องแบกอาหารกลางวัน น้ำดื่ม ตำรับตำราพิชัยสงครามและแผนที่ท่องเที่ยว อีกทั้งกล้อง 2  ตัว แถมเลนส์อีก 2 ตัว...นี่แหละคือชีวิตของตั๊กแตน แทนไทยเนียม

ภาพบน : ด้านหน้าของวิหารพระหฤทัย ที่มีวิวพาโนรามาให้ได้ชม

มงมาร์ต (montmartre) คือแหล่งท่องเที่ยวแรกที่ฉันบอกกับตัวเองว่า “ห้ามพลาด” เป็นอันขาดเพราะที่นี่เป็นแหล่งรวมศิลปะของศิลปินต่าง ๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ที่นี่เคยเป็นที่พักของแวนโกะห์ (Vincent Van Gogh) ศิลปินโลกชาวดัชซ์ชื่อดังในยุคอิสเพรสชั่น ถึงแม้ว่าฉันจะวาดเพียงแค่วงกลมยังเบี้ยวได้ใจ แต่ฉันก็ยังอยากได้มาสัมผัสบรรยากาศอาร์ต ๆ ตามประสาคนเดินอืดอาดอยู่เช่นเดิม

เมื่อก้าวเดินออกมาจากสถานีรถไฟใต้ดินแล้ว ฉันรู้สึกได้ว่าพื้นที่บริเวณนี้มีความสูงชัน ซึ่งยิ่งเดินก็ยิ่งเหนื่อยมากขึ้น ไม่น่าแปลกใจว่าเหตุใดที่นี่จึงเป็นที่ตั้งของวิหารพระหฤทัย “ซาเกรเกอร์” (La Basilique du Sacre-Coeur) หนึ่งในแหล่งท่องเที่ยวสำคัญที่ผู้มาเยือนปารีสไม่ควรพลาด เพราะที่นี่เป็นสถานที่ที่มนุษย์สามารถแย่งนกดูวิวสวยได้ (Bird eye view) เพราะที่นี่สามารถมองเห็นปารีสที่แผ่กว้างไกลออกไป 50 กม.เลยทีเดียว

ภาพบน : วิวด้านบนวิหาร

ภาพบน: อากาศแย่มาก ๆ ค่ะ วันนี้

โบสถ์ซาเกรเกอร์ ตั้งอยู่บนยอดเนินเขามงมาร์ตซึ่งเป็นเขาแห่งเดียวในกรุงปารีส โบสถ์แห่งนี้ทำด้วยหินอ่อนสีขาวสไตล์ศิลปะโรมันไบเซนไทน์ ภายในโบสถ์มีรูปปั้นสวยงาม รวมทั้งภาพที่ทำจากโมเสก ซึ่งถือว่าใหญ่ที่สุดในโลกแห่งหนึ่ง โดยเป็นการเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับศาสนาคริสต์

ฉันเดินขึ้นไปจนถึงด้านบนสุดของโบสถ์ซาเกรเกอร์ อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเสียดายที่ต้องมาประทับใจในสิ่งที่เห็นทั้งหมดทั้งปวงอยู่เพียงลำพัง เพราะนี่คือวันแรกที่ฉันได้เห็นเมืองหลวงนี้อย่างเต็ม ๆ ตา ...นี่หรือ..นครปารีส เมืองแห่งแฟชั่น เมืองแห่งน้ำหอม บ้านเมืองของนักล่าอาณานิดม ผู้ชอบสะสมดินแดนแปลกใหม่ไม่เว้นไว้แม้ไกลถึงเอเซีย  ฝรั่งเศสเมืองแห่งภาษาสำเนียงสวย ๆ แต่ไม่ยอมอ่อนข้อไปลองพูดภาษาอื่นใดกับใครบ้าง และคงเป็นเพราะความรุ่งเรืองทางการเมือง การศึกษา บันเทิง ศิลปะและวิทยาศาสตร์ จึงไม่น่าแปลกในที่เมืองหลวงแห่งนี้จะที่เป็นใฝ่ฝันของนักเดินทางส่วนใหญ่ว่าอยากได้มาเชยชมให้สมกับคำร่ำลือ

และฉันก็อยู่ตรงนี้แล้ว...ตรงนี้...ที่นี่ แต่เพียงลำพัง

“บองชูว์.....ปารีส์” ฉันกล่าวสวัสดีปารีสผ่านสายลมและเม็ดฝน….ไม่มีเสียงตอบกลับใด ๆ นอกจากความเปลี่ยวเหงาที่ฝากผ่านท้องฟ้าอันอึมครึม

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ฉันเดินประคองสายฝนและฟ้าหม่นไปด้วยตลอดทางที่เดินอยู่ในย่านปลาส ดู แตรตร์ (Place du tertre) ลานหินกว้างในมงมาร์ตแห่งนี้ คราคร่ำไปด้วยผู้คนผู้นิยมในศิลปะแขนงต่าง ๆ มานั่งจิบกาแฟ รับประทานอาหาร พร้อมกับแกล้มที่เป็นบรรยากาศกรุ่น ๆ ของความงดงามในศิลปะ

ภาพบน : โปสการ์ดงาม ๆ ทั้งนั้นเลย

เมื่อมีผู้คนจำนวนหนาตา ตลอดจนร้านรวงขายของที่ระลึกมีความอึกทึกสนุกสนาน...สายฝนที่ดูหม่นเมื่อครู่ เริ่มเปลี่ยนอารมณ์มาเป็นสายฝนแห่งความโรแมนติกไปเสียแล้ว

ฉันมันก็เป็นมนุษย์ผู้ชอบปรุงแต่ง...ฝนมันก็คือฝน ลมก็ไม่เคยเปลี่ยน...ฉันเองนั่นแหละที่เปลี่ยน...เพราะอุณหภูมิในหัวใจมันไม่เคยปกติเลยสักนิด

ฉันพยายามมองหาบ้านเลขที่ 54 ถนน Rue Lepic ซึ่งเป็นบ้านของแวนโกะห์ ในช่วงสมัยที่มาอาศัยอยู่เมื่อปี 1886-1888 แต่เมื่อถามทางใครก็ไม่เป็นและแผนที่ก็บอกไม่ละเอียด ฉันจึงถอดใจแล้วเปลี่ยนไปเป็นการเดินชื่นชมฝีมือการวาดภาพของศิลปินต่าง ๆ แทน

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ความน่าสนใจของปารีส ไม่ได้ทำให้ฉันอยากขึ้นรถรา แต่อยากใช้ “ขา” เพื่อก้าวเดิน และ หยุดเมื่อ “ตา” อยากรู้อยากเห็นสิ่งใดมากเป็นพิเศษ ปารีสมีการตกแต่งประดับประดาร้านค้าอย่างน่าสนใจ พวกเขาแสดงออกให้เห็นอย่างเปิดเผยว่า “ศิลปะ” คือส่วนหนึ่งของชีวิต ไม่ว่าจะเป็นการให้สีสัน รูปแบบการวางร้าน ต้นไม้ดอกไม้ที่ปลูกประดับ ไม่เว้นแม้แต่เสียงเพลงที่บรรเลงประกอบภายในอาคาร แม้บางครั้งฉันไม่ได้ต้องการซื้อสินค้าใด ๆ แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเข้าไปยืนมุงดูเพราะอยากรู้ว่าคนที่นี่เขามีพฤติกรรมจับจ่ายใช้สอยกันเช่นไร

มูแลง รูจ (Moulin Rouge) คือโรงละครคาร์บาเร่ ในย่านมงมาร์ต อันเป็นที่มาของภาพยนตร์ฮอลลีวู้ดชื่อดัง ที่ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์จำนวนมากมาย

แต่ตำนานของโรงละครแห่งนี้ ได้สร้างขึ้นมานานถึง 122 ปีมาแล้ว โดยที่เป็นแหล่งรวมโชว์และการแสดงแนวใหม่ในยุคนั้น จนเป็นที่กล่าวขานกันในแวดวงชนชั้นสูงแถบยุโรปเพื่อที่จะดั้นมาดูการแสดงสุดพิเศษนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการเต้นแบบ Can Can Dance ที่เป็นที่รู้จักในสมัยนั้น

ลองแวะดูคลิปวีดีโอการท่องเที่ยวของวันนี้ก่อนได้นะคะ

ภาพบน : บริเวณด้านหน้าของมูแลงรูจ

ภาพบน : ภาพวาดฝาผนังภายในอาคารของมูแลงรูจ

สัญลักษณ์ของมูแลง รูจ คือกังหันสีแดงที่ตั้งตระหง่านอยู่ด้านหน้าอาคารแสดง จึงไม่น่าแปลกใจว่า เหตุใดจึงเห็นบ้านและกังหันมากมายในย่านมงมาร์ตนัก มันอาจมีเหตุผลลึก ๆ กว่านี้ แต่สำหรับฉันมันคือกลิ่นอายของมงมาร์ตอันน่าสนุกสนาน ไม่เพียงกลิ่นอายนี้เท่านั้น แต่ฉันยังรู้สึกว่ามีกลิ่นตุ ๆ ของธุรกิจใต้กระโปรงผ้าของเหล่าบรรดารักกิเลสและโลกีย์ ใกล้ ๆ กันกับมูแลงรูจ มีร้านรวงขายสินค้าประเภท “น.13และท่านผู้ชมที่อายุน้อยกว่า 13 ปี ควรได้รับการแนะนำ

ภาพบน : พบเจอในย่านมงมาร์ต บ้านกังหัน

ภาพบน : ร้านนี้แค่เดินผ่านก็แจ้นแล้วค่ะ...ไม่ได้แจ้นเข้าไปนะคะ..วิ่งแจ้น 555

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

วันนี้ ฉันได้เห็นเพื่อนร่วมห้องที่นอนเตียงชั้นบนของฉันอย่างเต็ม ๆ ตา จากที่เห็นจากมุมนอนตะแคงอ่านหนังสือที่ว่าเป็นมาดคนนอนอ่านหนังสือที่ดูดีแล้ว นึกไม่ถึงเลยว่า ตอนพ่อคุณลงมายืนอยู่กับพื้นแล้วจะดูดีกว่าตอนนอนอ่านหนังสือบนเตียงนั้นเสียอีก แต่ดูว่าสไตล์การแต่งตัวของเขา จะมีความเป็นตัวของตัวเองมากเกินไปเสียหน่อย เพราะคุณพี่แกใส่เสื้อกล้าม กางเกงยีนส์ขายาว สวมรองเท้าบู้ท ไว้ผมรัดเปียยาวไพล่ไว้ด้านหลัง รูปร่างสูงใหญ่ เดินสวยเหมือนอยู่บนแคทวอร์ค จนฉันอดไม่ได้ที่จะมองตามในยามที่เขาเดินผ่าน แต่เมื่อพ่อคุณหันหลังให้ จนได้เห็นบั้นท้าย ฉันแทบอยากยกคะแนนให้ไปเลยเต็มสิบกับความมั่นใจในการได้ใส่กางเกงขาดวิ่นค้างเต่อให้คนที่มองเห็นต้องร้องเพียงว่า “เอ้อเฮ้อ...ได้เจอเธอทั้งสองอีกแล้วนะ แก้มก้น” ฉันก็คิดว่ามีแต่เพียงอิสตรี ที่อยากอวด แต่นี่พ่อหนุ่มหน้ามนก็คงอยากลงประลองแข่งความเนียนใสกับเขาด้วยเหมือนกัน ส่วนฉันขอบายไม่ขอลงแข่ง

พ่อหลุ่มเฟี้ยวเปรี้ยวแก้มก้น คนนี้เล่าว่า เขามาปารีสเพื่อติดตามความฝัน ว่าอยากเป็นนายแบบมืออาชีพ และเขากำลังรอคอยวันที่จะถูกเรียกตัวให้เข้าไปสัมภาณ์จากเอเจนซี่...ได้ฟังเช่นนั้นแล้วฉันอดรู้สึกเป็นเกียรติไม่ได้ที่ “อาจ” จะได้นอนอยู่เตียงล่างของนายแบบชื่อดังในอนาคต

“เอ่อคุณคะ...เวลาคุณนอน..คุณตดลงมาได้เลยนะคะ ไม่ต้องเกรงใจคนข้างล่าง” ฉันพยายามตีสนิทกับเขาผ่านทางความคิดและจินตนาการอันพิลึกพิลั่น

คืนนี้ สาวแคนาดาก็กลับบ้านไปแล้ว เหลือเพียงฉันที่เป็นชะนีโหนเตียงอยู่ตัวเดียว

“จะทำยังไงดีนะเรา เตียงบนด้านขวาก็หนุ่มหล่อจากแม็กซิโก ส่วนเตียงบนด้านซ้ายก็นายแบบชื่อดังในอนาคต..ฉันเลือกไม่ถูกเลยจริง ๆ” ฉันนอนเล่นกระหนุงกระหนิงกับความคิดอยู่เพียงลำพัง ความคิดแบบนี้ ก็ไม่ต่างไปจากฝันกลางวัน

เพราะฉะนั้น นี่ก็ดึกแล้ว...จะมัวฝันเล่นอยู่ทำไม..ฝันจริง ๆ เลยเสียจะดีกว่า...ราตรีสวัสดิ์นะจ๊ะ.....ปารีส

วันนี้...ฉันเพลียเหลือเกิน

ปล.+ขอบคุณข้อมูลมงมาร์ตจากสมาชิกเว็บไซด์ blog gang, exteen and oknation +แนะนำภาพยนตร์ชื่อดังที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราวบนถนนมงมาร์ตดังนี้คือ “Amelie” (ชอบเรื่องนี้มากจนซื้อแผ่นดีวีดีเก็บไว้เลยหล่ะค่ะ) และ เรื่อง Moulin Rouge!



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
tanthainium วันที่ : 26/09/2011 เวลา : 21.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณผีเสื้อ ฯ : ถ้าได้เจออนาคตนางแบบ ก็ขอให้โชคดี แต่ยังไง อย่าให้พวกเรามารวมกัน 4 คน เพราะถ้าอนาคตนางแบบกับนายแบบเจอกัน มีหวังเราสองคนได้กลับบ้านมือเปล่ากันแน่

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 26/09/2011 เวลา : 16.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

เดินตามต๊อกๆ ไปเที่ยวด้วยคนครับ

เราจะไปนอนแบบนี้ จะมี ว่าอนาคต นางแบบสาวๆ บ้างไหมน้อออออ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
tanthainium วันที่ : 25/09/2011 เวลา : 09.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณครูแหลม : ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ...ตั๊กแตน ไม่ค่อยมั่นหรอกค่ะ แต่บ้าบิ่น

คุณว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ : ขอบคุณสำหรับโหวตค่ะ อันที่จริง อาคารบ้านเรือนและการวางผังของเขา ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่หนูเคยเดินทางมาเลยล่ะค่ะ....สวยมาก ๆ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ว่าที่ร.ต.สมโชคเฉตระการ วันที่ : 25/09/2011 เวลา : 07.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/somchoke101

สวัสดีตอนเช้าครับคุณ tanthainium

ดูภาพมุมบน อาคารเหมือนกันไปหมดเลย สวยมากครับ

โหวดครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ครูแหลม วันที่ : 25/09/2011 เวลา : 07.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kulaem
ภาพเขียนของเด็กๆ กับครูศิลปะดุๆ และจินตนาการที่ไม่มีวันหมด

.....ทำให้เราหลงรักตั๊กแตนสาวมั่น....คนนี้

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
tanthainium วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 23.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณสำรวจฟ้า : อยู่ปารีสหลายวันค่ะ กะว่าเอาให้คุ้มกับที่ได้มาเยือน ส่วนขนมปังนั้น แค่คิดก็ติดคอแล้วค่ะ....เอื้อกกกกก.....

คุณmr_taweesak : วิวงามขนาดนี้ ไม่ขึ้นไม่ได้แล้วค่ะ..โอกาสมา เวลามี..อย่างนี้ต้องขึ้นสักหน่อยค่ะ ...ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนนะคะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
mr_taweesak วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 22.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mrtaweesak
http://www.taweesak.in.th        บล๊อกของฉัน

โอ้โห ขึ้นไปถ่ายบนยอดโบสถ์ ซาเกรเกอร์ ได้ไงครับเนี่ย เสียดายจังผมไม่ได้ขึ้นไปอ่ะครับ ได้เห็นปารีสแบบชัดเจนรอบทิศมากๆ เลย ชอบภาพจังครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
สำรวจฟ้า วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 20.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

ปารีสคงจะต้องอยู่หลายวันแน่ๆ เพราะวันแรกแค่น้ำจิ้มยังสนุกขนาดนี้ คงเป็นเพราะขนมปังที่พกใส่เป้อร่อยไม่ฝืดคอ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
tanthainium วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 17.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณก่อพงษ์ : แต่ผู้เขียนได้ยิ้ม เพราะขาประจำเข้ามาอ่านค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ก่อพงษ์ วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 17.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gorbhong

อ่านแล้วได้ยิ้มเรื่องผู้คนครับคราวนี้

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
tanthainium วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 16.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณ toondee : ขอบคุณที่ติดตามผลงานของหนูมาตลอดค่ะ ดีใจทุกอย่างสำหรับคำชม

คุณ BlueHill : ปรอทก็ไม่ได้เอาไป ขาตั้งกล้องก็ไม่ได้เอาไป...หนูเที่ยวคนเดียว เดินคนเดียว ถ่ายตัวเองไปด้วยและก็พูดคนเดียว แค่นี้ก็ไม่รู้จะตีลังกาอาย ยังไงแล้วค่ะคุณพี่ อย่าให้ถึงกับขาตั้งกล้องเล้ยยยยย.....

คุณkhunphai : ก็เพราะปารีสให้ความร่วมมือในเรื่องความสวย คนถ่ายก็เลยได้ภาพงาม ๆ มาฝากนี่แหละค่ะ..ขอบคุณที่แวะเวียนมานะคะ


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
khunphai วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 16.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

สวัสดีคะ บอกได้คำเดียวว่าสวยๆ
ประทับใจ ชอบภาพที่มีตึกเยอะๆๆ
โหวตๆคะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
BlueHill วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 16.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ชอบกินขนมปังในคลิป เชื่อเลยว่าอร่อยที่ซู้ดดดด
พกขาตั้งกล้องไปด้วยหรือเปล่าครับ
วิดีโอนิ่งสนิทดี เป็นปกติมากๆ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BlueHill วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 16.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

.เพราะอุณหภูมิในหัวใจมันไม่เคยปกติเลยสักนิด

เอาปรอทวัดอุณหภูมิติดตัวไปเที่ยวยุโรปด้วยหรือครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
toondee วันที่ : 24/09/2011 เวลา : 15.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

หนูเป็นตั๊กแตนหน้าตาดี และคุยสนุกด้วยนะ ป้าเพิ่งเห็นตัวตนหน้าตาชัดๆวันนี้ แต่ความสามารถเห็นมาตั้งแต่ตอนต้นๆแล้ว ขอบคุณสำหรับความรู้ ความบันเทิงค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน