*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 224400
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันอาทิตย์ ที่ 3 มิถุนายน 2555
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 2802 , 10:53:17 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน ni_gul , อาคม และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

Day 41

“วันนี้คงจะเป็นวันอืดอาดแห่งชาติ เสียกระมัง” ฉันลืมตาบิดขี้เกียจแล้วพบว่า ตัวเองนอนตื่นสายกว่าที่เคยเป็น

ทุกสิ่งรอบข้างมีแต่ความว่างเปล่า โดยเฉพาะเจ้าของบ้าน “ลอร่า” ได้ย่องออกไปทำงานเสียตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่เห็นมีใครบอก

โทษฐานแห่งการตื่นสาย ฉันยกให้เป็นความผิดของ “ยุง” ด้วยเมื่อคืนนี้ ฉันโดนยุงเจ้าถิ่นหามเกือบทั้งคืน

“เมืองนอกมียุงด้วยหรือนี่” ฉันไม่แน่ใจว่าจะใช่ยุงหรือไม่ แต่ฉันโดนกัดหลายแห่ง โดยเฉพาะบริเวณมือที่ยื่นออกไปนอกผ้าห่ม จนต้องเดือดร้อนตื่นขึ้นมาเกาและรบราฆ่าฟันในยามดึก แม้ว่าฉันจะพยายามสงบศึกโดยหลีกเลี่ยงการนองเลือด ทว่าเจ้าถิ่นไม่ลดละความพยายาม ยังคงวนเวียนบินไปมาอยู่ข้าง ๆ หู ซึ่งปีกของมันคงจะใหญ่มากเพราะส่งเสียงดังประดุจดั่งใบพัดลมเบอร์ 2

แล้วความง่วง ก็ทำให้ฉันหมดความอดทน

“อยากบินรบกวนข้างหูนักใช่ไหม เหอ....เดี๋ยวนะ รอก่อนเจ้ายุง” ฉันไม่ได้คิดจะฆ่ายุง แต่เพียงแค่ลุกขึ้นไปคว้าเครื่องอุดหู (ears plug) เพื่อหยุดเสียงรบกวนของมัน

“อยากบินก็บินไป ต่อไปนี้ฉันจะไม่ได้ยินเสียงปีกของแกอีกแล้ว” ฉันทั้งง่วง ทั้งรำคาญ

เครื่องอุดหูช่วยฉันได้ดี เหมือนอย่างเช่นเคย....ดังนั้นในตอนเช้า...นอกจากจะไม่ได้ยินเสียงปีกของยุงแล้ว ฉันจึงไม่ได้ยินเสียงอื่นใดของใครบางคนที่เดินวนไปวนมาอยู่ในบ้านด้วยเช่นกัน

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

การได้อยู่คนเดียวตามลำพังในห้องของลอร่า...ทำให้เป็นอีกวันหนึ่ง...ที่ฉันอดไม่ได้ที่จะเล่นติ๊ต่างตัวเองว่า อันตัวเรานั้น  มีอพาร์ทเม้นท์เล็ก ๆ อยู่ในใจกลางเมืองอัมสเตอร์ดัม ฉันเข้าครัวไปคว้ากาแฟมานั่งจิบ พร้อมสรรพด้วยขนมปังทาเนย สไตล์ฝรั่ง จากนั้นจึงคว้ารองเท้าคู่ใจสวมใส่ แล้วออกเดินเล่นเพื่อชมวิวงาม ๆ ของเมือง

ประหนึ่งอัมสเตอร์ดัมจะรับรู้ว่าฉันกำลังจะจากที่นี่ในวันพรุ่ง...อัมสเตอร์ดัมจึงทำตัวเหมือนเด็กน่ารักให้ฉันได้เชยชมอย่างสาสมใจ...อากาศอันปลอดโปร่งเย็นสบาย ช่วยบ่มเพาะหัวใจของคนกำลังจาก ได้รู้สึกแช่มชื่นเป็นยิ่งนัก

ฉันเดินลัดเลาะเข้าไปตรงกลางเมืองเก่าด้านข้างหอนาฬิกา เฝ้ายืนมองวิถีชีวิตคนเมืองที่กำลังดำเนินไป ทั้งผู้คนที่อยู่บนแผ่นดินและอีกกลุ่มชีวิตที่อยู่ในแม่น้ำลำคลอง บ้างก็เนิบนาบ บ้างก็แคล่วคล่องว่องไวไปพร้อมกับจักรยานของพวกเขาและเธอ

ไม่ไกลนักจากจุดที่ยืนอยู่ มีตลาดขายดอกไม้อันร่ำรวยไปด้วยสีสันตระการตา น่าเสียดายอยู่นิดว่า ตลาดนี้ไม่มีดอกไม้บานตัดช่อขายให้เห็นเยอะนัก หากแต่เป็นหัว เมล็ด และ เชื้อพันธุ์ที่เน้นขายเสียมากกว่า ก็ด้วยฮอลแลนด์เป็นดินแดนแห่งดอกไม้นานาพันธุ์ นักท่องเที่ยวที่มาจากเมืองหนาว จึงเดินเข้าร้านนั้นออกร้านนี้อยู่ร่ำไป สำหรับนักท่องเที่ยวจากเมืองร้อนตับแลบอย่างฉัน..นึกไม่ออกว่าดอกอะไร จะกล้าหาญชาญชัยไปอยู่สู้ได้กับอากาศร้อนชื้น ณ แดนสยามกันได้นัก

ภาพบน : ของที่ขายภาพในร้านขายดอกไม้

อาหารเที่ยงในวันนี้ ฉันเลือกสลัดอโวคาโด และ เฟร้นฟรายทอดร้อน ๆ ที่ราดด้วยมายองเนสข้นอร่อย

อันที่จริง สำหรับฉันแล้ว “เฟร้นฟราย” ไม่ค่อยอยู่ในเมนูชีวิตของฉันบ่อยนักเพราะจัดเป็นอาหารขยะที่ไม่ดีต่อสุขภาพ แต่เหตุที่ต้องกินเพราะราคาเหมาะสมกับนักเดินทางแบกเป้ แถมอิ่มท้องได้อย่างไม่น่าเชื่อ

สิ่งหนึ่งที่น่าสนใจของการค้าขายที่นี่คือ อาหารเฟร้นฟรายที่ติดราคาตามป้ายในแต่ละร้าน...มีความหมายว่าราคาที่ว่านั่นก็คือราคาแค่เฟร้นฟรายเท่านั้น แต่ไม่มีซอสแถมให้ ซึ่งถ้าอยากได้ซอสใด ๆ ก็ต้องจ่ายเงินเพิ่มกันไปอีกต่อหนึ่ง

ภาพบน : ร้านนี้ก็ขายแต่ฟาสฟู้ด...อยากกินอะไรให้หยอดเหรียญแล้วหยิบเอา

เฟร้นฟรายเมืองฝรั่งมีขนาดอ้วนใหญ่ ไม่ผอมแห้งแรงน้อยเหมือนเฟร้นฟรายบ้านเรา ซึ่งต้องกินหลาย ๆ ชิ้นกว่าจะเข้าใจรสชาติ แต่เฟร้นฟรายที่นี่ ชิ้นเดียว เอาอยู่ เพราะได้รู้ว่ามันอร่อยเต็มปากเต็มคำ

ฉันคว้าอาหารขยะชิ้นใหญ่เป็นอาหารเที่ยง แล้วเลือกสวนแรมแบร้นด์นั่งปักหลักกินภายใต้ร่มไม้ใหญ่ของสวน ที่มีผู้คนมากมายผ่านไปมา บ้างก็อ่านหนังสือ บ้างก็นำอาหารมานั่งกินเช่นกัน ส่วนตรงบริเวณด้านขอบข้างสวนนั้น ก็มีนักกีตาร์ระดับมือฉกาจกำลังเปิดหมวกแสดงดนตรีบรรเลงไพเราะเพราะพริ้ง อันส่งผลให้เฟร้นฟรายร้อน ๆ พลอยอร่อยได้ไปอีกสามเท่า

ภาพบน : สวนเรมแบรนด์ จิตรกรชื่อก้องโลก

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

“อีก 30 นาทีพบกันที่บ้านนะ ฉันจะพาเธอและลูกหมาของแม่ไปเที่ยวสวนสาธารณะด้วยกัน” ข้อความของลอร่า ส่งมายังมือถือ ขณะที่เฟร้นฟรายชิ้นสุดท้ายเข้าปากพอดิบพอดี

ฉันรีบคว้ากระเป๋าคู่ใจแล้วสาวเท้าเพื่อทำเวลาให้ไปถึงทันท่วงทีกับที่ลอร่านัดไว้

ที่อยู่อาศัยของลอร่านั้น ฉันว่ามันช่างเหมาะเจาะเสียเหลือเกิน ค่าที่มีระยะทางไม่ไกลและไม่ใกล้ใจกลางเมืองจนเกินไปนัก

ฉันเดิน เดิน เดินแล้วก็เดิน เร่งฝีเท้าแข่งกับเข็มนาฬิกาที่เคลื่อนตัวอย่างสม่ำเสมอ และสำหรับฉันในตอนนี้ กำลังเดินเร็วกว่าเข็มนาฬิกาและเร็วขึ้นเรื่อย ๆ กว่าจะรู้สึกตัวว่าเหนื่อยก็มาถึงที่หมายพอดี

ลอร่านั่งรอฉันอยู่ในรถยนต์คันสีแดงของแม่ ผู้ฝากทั้งรถและลูกหมาตัวใหญ่หูยาวให้ไว้ ก่อนที่เธอจะเดินทางไปพักผ่อนในประเทศอินโดนีเซีย เราขับรถออกไปด้านนอกตัวเมืองเล็กน้อย โดยมุ่งหน้าไปยังสวน Amterdamse Bos สวนสาธารณะขนาดกว้างใหญ่ อันประกอบไปด้วยต้นไม้ใหญ่เขียวขจีปกคลุมไปทั่ว ฉันอยากจะเรียกที่นี่ว่า “ป่า” เสียมากกว่าเพราะได้อารมณ์กางเต๊นท์เสียเหลือเกิน ทว่าภายในป่านี้ ไม่ได้มีแค่กระรอก กระต่ายวิ่งไปมาเท่านั้น แต่ที่นี่ก็ยังมีคนดัชซ์จำนวนมาก ที่พากันวิ่งและเดินออกกำลังกายกันตลอดเส้นทางตั้งแต่เช้าจรดเย็น

ภาพบน : บึงใหญ่ภายในสวน (ภาพจากอินเตอร์เน็ต)

ภายในสวนสาธารณะแห่งนี้ มีบึงน้ำขนาดใหญ่พาดขนานคู่ไปกับถนนที่รถของเรากำลังโลดแล่น สหายสาวเล่าว่า แม้ในขณะที่เรากำลังเห็นว่ามีเรือพายอยู่นั้น เมื่อถึงฤดูหนาวย่างกรายเมื่อไหร่ ก็จะมีหิมะปกคลุม แล้วบึงน้ำแห่งเดียวกันนี้ก็เปลี่ยนสภาพไปเป็นสนามแข่งขันสกีน้ำแข็งโดยปริยาย

มนุษย์ก็ช่างสรรหากิจกรรมมาทำได้ตลอดทุกฤดูกาลเสียจริง ๆ ไม่ว่าจะร้อน หนาว หรือ ฝนจะกระหน่ำหนักสักเพียงใด ขอเพียงแค่ปรับตัวให้อยู่กับมันให้ได้ก็ไม่เห็นจะมีใครตายกันสักคน

....ฉันว่าชีวิตคนเราก็น่าจะทำกันเช่นนั้นได้ ขอเพียงแค่เปลี่ยน ปรับและตั้งรับให้เหมาะสมกับทุกสถานการณ์ ขี้คร้านเรื่องใหญ่ก็อาจจะกลายเป็นเรื่องเล็กไปได้ในทันที....

ภาพบน : ภายในสวน (ภาพจากอินเตอร์เน็ต)

อากาศที่นี่ไม่ใคร่จะเป็นใจนัก ฝนเริ่มตกพรำ ๆ จนเราทั้งสามชีวิตต้องหลบฝนเข้าไปในร้านอาหาร ที่นั่นลอร่าภูมิใจนำเสนอให้ฉันได้รู้จักกับอาหารหน้าใหม่ “แพนเค้กกล้วย” อาหารพื้นเมืองของชาวดัชซ์ ทว่าเมื่อได้ลิ้มลองแล้ว ฉันอยากบอกลอร่าเหลือเกินว่า อาหารฝรั่งที่อยู่ตรงหน้ามีรสชาติมันแทบไม่แตกต่างไปจากกล้วยกะทะใส่มะพร้าวขูดฝีมือของแม่ฉันเลยสักนิด มิหนำซ้ำบนหน้าแพนเค้กยังถูกประดับตกแต่งไปด้วยลูกเกด ที่ราดด้วยน้ำตาลไอซิ่งและน้ำหวานไซรับที่ทำเอาฉันหวานแสบไปจนถึงไส้ ถึงแม้จะดูเสียมารยาท แต่ฉันก็ต้องออกตัวขอโทษขอโพยเจ้ามือที่ไม่สามารถกลั้นใจกินไปจนหมดได้

ภาพบน : อร่อยดี แต่หว๊านนนนนน

ฝนเริ่มซาลงบ้างแล้ว...เราทั้งสามเริ่มออกเดินเล่นฝ่าสายฝนเม็ดเล็ก ๆ เข้าไปในป่าใหญ่อีกครั้ง ลอร่าเล่าเรื่องราวความทรงจำของเธอในวัยเด็กที่มีต่อสวนสาธารณะแห่งนี้ ฉันดูว่าลอร่ามีความผูกพันเป็นพิเศษกับธรรมชาติและสัตว์น้อยใหญ่ทุกชนิด

“เธอรู้ไม๊ว่า ฉันสาเหตุที่ฉันชอบสวนนี้เพราะอะไร...ก็มันชื่อว่า Amsterdamse Bos ซึ่งตรงกับนามสกุลฉันไง ฉันมีนามสกุลเพียงสั้น ๆ ว่า Bos พอมาที่นี่ทีไรก็เหมือนว่ากำลังเดินอยู่ในสวนของตัวเองนะสิ” เหตุผลของลอร่า ฟังดูเข้าท่าดี...ถ้าสวนสาธารณะแห่งใดในโลกจะตั้งชื่อเดียวกับนามสกุลของฉันบ้าง เห็นที ฉันคงจะขอลาออกจากงานที่ทำแล้วไปเป็นพนักงานดูแลสวนนั้นเลยกระมัง...แค่คิดก็เดาได้ไม่ยากว่าเจ้าของสวนสาธารณะนั้น ก็คงจะเป็นพ่อแม่ฉันก็เท่านั้นเอง

ภายใต้ป่าใหญ่เขียวขจี...สายฝนเริ่มตกพรำกระหน่ำหนา อันทำให้ลูกหมาหูยาวตัวใหญ่ 1 ตัวและเราทั้งสองสาว ต่างวิ่งพากันวิ่งหนีฝนให้อลหม่าน

เราถอยทัพหนีกลับบ้าน แต่ดูเหมือนเมื่อรถขับออกห่างจากป่า Amsterdamse bos มากขึ้นเท่าไหร่ ฟ้าก็ยิ่งสดใสขึ้นมากเท่านั้นและเมื่อถึงที่พัก ด้านนอกห้องก็กลับมีแสงแดดส่องสดใส เหมือนไม่รู้ไม่เห็นว่าเกิดอะไรขึ้นกับเราทั้งสามชีวิตในไม่กี่สิบนาทีที่ผ่านมา ณ ป่าแห่งนั้น

ฉันรู้สึกเหนื่อยและเพลียกับความแปรปรวนของอากาศ จึงล้มตัวลงงีบนอนอย่างง่ายดายในบ่ายวันนั้น ส่วนสหายลอร่า ก็นอนเอกขเนกเปิดดูทีวีเบา ๆ อย่างสบายอกสบายใจ

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ค่ำของวัน เราตกลงกันว่าจะทำอาหารทานกินกันเอง ลอร่าปล่อยให้ฉันนั่งรอที่บ้าน ก่อนเธอจะออกไปจ่ายตลาด ไม่นานก็กลับมาเข้าครัวทำสลัดผักโขม, อโวคาโดใส่มายองเนสและกุ้งสด ตบท้ายด้วยกุ้งทอดกระเทียมพริกไท ส่งกลิ่นหอมไปทั่วอพาร์ทเม้นท์

เราตั้งจัดอาหารไว้ด้านหน้าทีวีแล้วเพลิดเพลินกับอรรถรสของอาหารไปพร้อมกับรายการโปรดของลอร่า รายการทีวีที่นี่ ก็ไม่ต่างไปจากเมืองไทยนัก คนดัชซ์ก็ยังดูละครน้ำเน่าที่ใคร ๆ ก็เฝ้าติดตาม

“ฉันเกลียดละครน้ำเน่า และไม่เคยสนับสนุนให้ใครติดตามดูเลย แต่ตอนนี้ ฉันไม่อยากบอกให้เพื่อนดัชซ์ของฉันรู้เลย ว่าฉันเองก็กำลังติดละครน้ำเน่าเหมือนกับพวกเขาเช่นกัน” เราสองคนสนทนาไปพร้อมกับอาหารรสโอชะฝีมือเจ้าของบ้าน

รายการทีวีอีกโปรแกรมหนึ่งมีชื่อว่ารายการ “Dr.Phil” เป็นรายการเกี่ยวกับการแก้ไขปัญหาชีวิตที่ดร.ฟิลล์ จะเชิญแขกรับเชิญที่มีปัญหาด้านต่าง ๆ มาพูดคุยและทำให้ผู้มีปัญหาได้พ้นทุกข์และเข้าใจกันและกัน สำหรับเมืองไทยนั้น...รายการเช่นนี้ มักไม่ค่อยได้รับความนิยมเท่าไหร่ จึงถูกให้จัดอยู่ในผังรายการที่ไม่น่ามีใครอยากชมนัก...ถ้าหากผู้จัดสามารถทำให้ประสบความสำเร็จเหมือนดร.ฟิลล์ สังคมไทยอาจดีกว่านี้ก็เป็นได้

การใช้เวลาร่วมกันระหว่างฉันกับลอร่า....ช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนสุขเสียเหลือเกิน ถึงแม้ว่าเธอจะเป็นคนต่างชาติ ต่างภาษา อีกทั้งหน้าตาและบุคลิกนิสัย แต่ว่าเราเข้ากันได้ดี โดยไม่มีสิ่งใดแสดงให้เห็นความแตกต่างนอกจากคำว่า “มนุษย์” ผู้ร่วมโลกใบเดียวกัน

“ก็เธอมีความคิด ทัศนคติและมีความเป็นตัวของตัวเอง จนฉันไม่ได้คิดว่าเธอเป็นใคร มาที่ไหนเลยนะสิ” ลอร่ากล่าว โดยทิ้งคำถามในใจไว้กับฉันว่า มันเป็นคำชมจากฝรั่งก็จริง แล้วคนไทยล่ะ..เขาจะคิดเหมือนกันบ้างไหมนะ...

สำหรับฉัน...ฉันไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นใคร..

ฉันก็เป็นแค่นักเดินทาง ที่อยากเรียนและรู้จักโลก อีกทั้งมวลมนุษย์ที่มีชีวิตอยู่บนผืนแผ่นดินนี้ให้มากยิ่งขึ้น

ยิ่งฉันเดินทางมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้ว่าเรามาจากโลกแคบ ๆ มากเท่านั้น

และยิ่งรู้จักเพื่อนใหม่ ๆ มากเท่าไหร่ ก็ยิ่งรู้ว่าเราไม่ได้แตกต่างไปจากเขาเอาเสียเลย

กับเรื่องบางเรื่อง...บางทีเราคิดว่าอยู่ไกลแสนไกล แต่มันอาจอยู่ใกล้แค่เอื้อม หากเราไม่เคยมองเห็น

สิ่งที่ดู “เหมือน”จนหาความต่างแทบไม่ได้ บางทีอาจไม่มีสิ่งใดที่เข้ากันได้เอาเสียเลย

ก็สิ่งที่เรามองเห็น ส่วนใหญ่มักถูกเคลือบฉาบ หลอกหล่อให้เราหลงไปกับตาที่เห็น....

หากแต่เมื่อไหร่ที่เราให้ “หัวใจ” มอง

เมื่อใดเมื่อนั้น....ของนั้น ๆ เพื่อนคนที่แตกต่างคนนั้น หรือ ใครคนนั้น อาจจะเป็นคนที่ “ใช่” ใครจะไปรู้

สำหรับฉัน....ลอร่า...เป็นเพื่อนที่ “ใช่” สำหรับฉันจริง ๆ และฉันก็รู้

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ni_gul วันที่ : 22/02/2014 เวลา : 21.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

หรือเธอทั้งคู่คือคู่ซี้สองโลก(ตะวันตกกะตะวันออก) ก็ดูสิขนมหวานยังรสชาติคล้ายกันเลย

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
tanthainium วันที่ : 05/10/2012 เวลา : 02.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณอาคม: เชิญเลยค่ะพี่อาคม..ดีใจที่แวะมาค่ะ

คุณchailasalle : กินอะไรไม่ว่า แต่อย่าให้เป็นแซนวิซ เป็นพอค่ะ....ไม่ไหวแล้วค่ะ 555

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
chailasalle วันที่ : 03/07/2012 เวลา : 02.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

ผมว่าพิซซ่้า นี่ก็น่าติดอันดับอาหารที่ทานแล้วอืดทนมากด้วย...

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
BlueHill วันที่ : 28/06/2012 เวลา : 20.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
BlueHill วันที่ : 28/06/2012 เวลา : 20.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
อาคม วันที่ : 12/06/2012 เวลา : 10.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akom

แวะมาอ่าน ดูภาพงาม ๆ ครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
tanthainium วันที่ : 07/06/2012 เวลา : 12.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

พี่ Bluehill : กินของเขาดีกว่าค่ะ อย่าให้เราแสดงฝีมือเองเลย เดี๋ยวจะมีการเคืองกัน เพราะเราทำไม่ได้เรื่อง 555

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
BlueHill วันที่ : 04/06/2012 เวลา : 12.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

สวนสวยมาก เหมือนภาพวาดเลยครับ

"อาหารรสโอชะฝีมือเจ้าของบ้าน"
อยากเห็นคุณตั๊กแตนโชว์ฝีมือสาวไทยบ้าง

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
tanthainium วันที่ : 03/06/2012 เวลา : 23.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

สิงห์นอกระบบ : ขอบคุณค่ะ อ้าย

คุณเฟื่อง : ก็เรื่อย ๆ เปื่อย ๆ อ่ะค่ะ...ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เฟื่อง วันที่ : 03/06/2012 เวลา : 20.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/creativeworld

อ่านสบายๆ เรื่องของสาวน้อย

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 03/06/2012 เวลา : 13.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

ม่วนอยู่ น้องแตน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
tanthainium วันที่ : 03/06/2012 เวลา : 11.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณหมอคะ...เจิมได้ แต่อย่าสาดน้ำมนต์นะคะ...มันร้อนนนน....ฮี่ ๆ ๆ....

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 03/06/2012 เวลา : 11.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.

ชอบจังเจิมก่อนอ่าน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน