*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 224388
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันศุกร์ ที่ 14 กันยายน 2555
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 2801 , 22:36:26 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 9 คน ni_gul , arattikron และอีก 7 คนโหวตเรื่องนี้

อันสืบเนื่องมาจาก บทความเรื่อง อย่าได้แคร์ ก็แค่ยุโรป ที่อิฉันท่องเที่ยวในต่างแดนเป็นระยะเวลา 42 วัน

มีใครเคยแอบคิดบ้างหรือไม่คะว่า

  • ไปได้อย่างไรคนเดียว

 

  • Tanthainium มีฐานะความเป็นอยู่อย่างไรและมีการบริหารจัดการเรื่องการเงินอย่างไร ในการจับจ่ายใช้สอยในต่างประเทศเป็นเวลานาน ๆ

 

อิฉันอาจไม่ได้ยินคำตอบในใจของพวกคุณผู้อ่าน แต่คำถามนี้ เกิดขึ้นในใจของตัวเองอยู่เสมอ ในยามที่อ่านบทความท่องเที่ยวของนักเขียนท่านอื่น ๆ

 

แต่ในเรื่องแบบนี้ เชื่อว่า มันคงไม่มีรูปแบบตายตัวเป็นแน่ แต่สำหรับอิฉัน..มันเกิดขึ้นได้จากการแหวกว่ายขวนขวายให้ได้เกิดขึ้นด้วยตัวเอง บวกกับโชคชะตาที่เข้าข้างอย่างเป็นใจ

สิ่งที่อิฉันอยากจะเขียนในวันนี้ ก็เพียงเพื่อต้องการแบ่งปันเทคนิคการเดินทางในสไตล์ของตัวเอง เพราะเชื่อว่า หลายสิ่งที่จะแชร์ประสบการณ์เหล่านี้ อาจเป็นกำลังใจให้เพื่อนพี่น้องหลายท่าน (โดยเฉพาะผู้หญิง) ที่มีความฝัน รักการเดินทางเช่นเดียวกันนี้ ได้มี “วันนั้น” แบบอิฉันในวันหนึ่ง ก็เท่านั้นค่ะ

มาลุยกันเลยกับคำถามแรก

ไปได้อย่างไรคนเดียว

อันที่จริง เรื่องนี้ อิฉันกลับมาถึงบ้านแล้ว ก็ยังถามตัวเองแบบนี้อยู่เช่นกัน

แถมอีกหนึ่งคำถามที่ตามมาพร้อมกันด้วยว่า “รอดกลับมาถึงบ้านได้อย่างไร”

คำตอบคือว่า ไปได้และกลับมาได้ และมันเป็นไปได้อย่างแน่นอน

ถ้าเรามีคุณสมบัติดังนี้

1.มีใจรักในการเดินทางและการผจญภัย

เรื่องแบบนี้ จะไปบีบคอบังคับขู่เข็ญให้ชอบและไม่ชอบนั้น มันเป็นเรื่องความรู้สึกส่วนบุคคลจริง ๆ สำหรับตัวเองแล้ว ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าชอบการเดินทางมาตั้งแต่เมื่อไหร่ รู้แต่เพียงว่า ยิ่งเดินทาง ยิ่งเห็นมาก ก็ยิ่งอยากไปเห็นอีกมากขึ้นเรื่อย ๆ

อิฉันเป็นนักผจญภัย ชอบความเสี่ยง (แต่ไม่ชอบซื้อหวยนะคะ) ทุกอย่างที่เราได้ใช้สมองไตร่ตรองและคิด มันคือความความท้าทายในการเดินทางทั้งสิ้นค่ะ

รสชาติการเดินทาง ก็เป็นอีกอรรถรสที่ยากแก่การลืม บางครั้ง แม้ว่าเราจะเที่ยวในที่เดิม ๆ แต่หากว่าเราได้มีโอกาสกลับไปที่เดิม ความรู้สึกก็ยังคงสนุกได้ ทว่ามันแตกต่างไปก็เท่านั้น

และนี่กระมัง ที่เรียกว่า เสน่ห์ของการเดินทาง เมื่อเราหลงเสน่ห์มันไปแล้ว ก็ยากนักที่จะหยุดติดตามมันไปได้

 

2.มีความมั่นใจในตัวเอง

เรื่องนี้ก็เป็นเรื่องใหญ่ ถ้าคุณเป็นคนมีความมั่นใจในตัวเองซะอย่าง ทำอะไรก็ไม่ยากเย็นจนเกินไปนัก อิฉันว่า คุณไม่จำเป็นต้องมั่นใจตัวเองมากจนสูงปรี๊ด เพราะคนประเภทนั้น มั่นเกิน จนไม่รู้จักประเมินการณ์ ก็ตกม้าตายมาหลายรายแล้วเช่นกัน

สำหรับตัวอิฉันเอง อาจจะเรียกว่า มีความมั่นใจในระดับหนึ่ง แต่ไม่ไร้สติ ถึงขนาดไม่แคร์ใด ๆ ทั้งสิ้น อิฉันก็ยังมีความกลัว ตื่น ตระหนก ตกใจ เสียขวัญ หวาดระแวง ซึ่งมารทั้งหลายเหล่านี้ มักมาราวีในวันที่รู้สึกโดดเดี่ยวอยู่เสมอ

เรียกได้ว่า จิตตก เมื่อใด ความมั่นใจมักหายไปเมื่อนั้น เพราะฉะนั้น หากเดินทางไกล ๆ คุณต้องสร้างความมั่นใจให้กับตัวเองอยู่เสมอ....ยิ่งเราแสวงหาความสุขให้กับตัวเองระหว่างการเดินทางมากเท่าไหร่ เราก็จะยิ่งมั่นใจมากยิ่งขึ้น ว่าสิ่งที่ทำ ทางที่เดิน มันยังคงน่าเดินต่อไปอีกเรื่อย ๆ เสียจริง ๆ

3.มี 3 ส. เอาไว้ (สติ, สัญชาตญาณ, สังเกตุ)

สิ่งนี้เป็นสิ่งสำคัญมากเรื่องหนึ่งของการเดินทางในต่างแดน โชคดีที่มีเวลาอะไรไม่ชอบมาพากล อิฉันจะเป็นพวกไม่โหวกเหวกโวยวาย เจ็บก็เงียบ ปวดก็เงียบ กลัวก็เงียบ ดีใจแทบตายก็ค่อนข้างเงียบ....ความนิ่ง...บางครั้งมันคือเกราะป้องกันที่ดีชั้นหนึ่ง ให้คนภายนอก ไม่สามารถมองเห็นจิตใจภายในอันวุ่นวายของเรา อิฉันจะเงียบ..หากอยู่ในสถานการณ์ที่ไม่รู้สึกว่าตัวเองปลอดภัย แต่อย่าให้รู้สึกปลอดภัยเชียวนะ.. มีมุขมาแจกเต็มกระจาด ..

หลายครั้ง ที่การเดินทางคนเดียว นำพาให้อิฉันเข้าไปสู่สถานที่อันพึงไม่ประสงค์ ไม่ว่าจะเป็นแหล่งขายยาเสพติด โสเภณี และ สถานที่เปลี่ยวจับจิต

จะโกรธสองขาที่พาก้าวไปก็ไม่ได้ เพราะลำตัวก็เดินตาม แต่หากรับฟังใจและจิตใต้สำนึกแล้วพวกเขาบอกว่า “ไม่ใช่” เราต้องรีบถอยห่างหรือหาทางออกให้เร็วที่สุด อิฉันจะสวมหน้ากากหน้านิ่ง ๆ ไม่รุกรี้รุกรนให้ดูลนลาน ตั้งสติ แก้ไขสถานการณ์เฉพาะหน้า บางครั้งก็เปิดแผนที่ ทำใจเย็นและค่อย ๆ ทำความเข้าใจกับเส้นทางที่ต้องเดินต่อไป

สถานที่บางแห่ง...อิฉันจะทำการบ้านเอาไว้ล่วงหน้า ก่อนนอน 1 คืน เพื่อให้เราคุ้นเคยกับชื่อถนน ชื่อสถานีรถไฟและไม่หลงทิศหลงทาง ยิ่งเป็นเมืองใหญ่ ๆ ที่อ่านรีวิวต่าง ๆ เอาไว้จนทำให้เรากลัวจนขี้ขึ้นหัวแล้วนั้น ฉันจะยิ่งไม่แสดงตัวว่าเป็นนักท่องเที่ยวเอาเสียเลย...อิฉันจะหลีกเลี่ยงการยกแผนที่ขึ้นมาอ่าน แต่จะจดโน๊ตใส่กระดาษเอาไว้เป็นแผ่นเล็ก ๆ โชคดีที่มีประสบการณ์ลอกข้อสอบมาบ้าง มิเช่นนั้น อาจไม่ได้เทคนิคนี้ขึ้นมาปรับใช้ในชีวิตประจำวัน

สรุปว่า ทุกอย่างจะต้องเริ่มต้นที่การตั้งสติและเริ่มทำความรู้จักกับสถานที่นั้น ๆ จนไม่งงจนเกินไป

เมืองบางแห่ง สร้างผังเมืองเหมือนเอาไว้เล่นเกมส์ซ่อนหา จนฉันพูดกับตัวเองว่า “จะสร้างเมืองให้งง ไปถึงไหน” ถ้ามันงงนัก..ก็ควรหยุดหาเก้าอี้นั่งพัก แล้วเริ่มทำความเข้าใจ หรือมองหาคนที่มีรังสีเมตตาแล้วเข้าไปถามทางเขา แต่อย่างไรเสีย อย่าลืมเอา ยิ้มสยามไปแลกกับเขาก่อนนะคะ

ครั้งหนึ่งขณะที่กำลังนั่งเล่นอยู่ที่เมืองบรูช ประเทศเบลเยี่ยม ...ผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเดินเข้ามาทักทาย แสดงความเป็นมิตร แล้วชักชวนให้ไปนั่งกินกาแฟต่อ...อิฉันมีสัญชาตญาณบอกตัวเองว่ามันไม่ใช่ จึงตอบไปอย่างเป็นมิตรว่า “ขอโทษนะคะ ฉันกำลังนั่งรอเพื่อนอยู่ ไม่สามารถไปด้วยได้ ขอบคุณค่ะ”

ส่วนอีกครั้ง ได้พบกับชายที่มีมนุษยสัมพันธ์ดีมากบนรถไฟขบวนเดียวกัน ยิ่งคุยก็ยิ่งถูกคอ แต่พอถึงจุดหมายปลายทางแล้วเขาแสดงอาการอยากช่วยเหลือเรามากจนเกินไป โดยพยายามพูดจาโน้มน้าวและสร้างสถานการณ์ให้เราเกิดความกลัวเพื่อที่เราจะไปกับเขา จะเผื่อว่าจะได้มีโอกาสเดินทางเที่ยวด้วยกันระหว่างที่อยู่ในเมืองนั้นต่อไป แต่ความลนลานของเขา มันทำให้ “ไก่ตื่น” ฉันจึงสัมผัสได้ในความ “หื่น” ที่เขาเริ่มมี...ฉันตัดสินใจ เดินทางคนเดียวโดยยอมปล่อยให้เขาข่มขู่ หาเรื่องราวจนทำให้เรากลัวกับเมืองนั้น ๆ จนตัวสั่น

ฉันก็เพียงบอกกับตัวเองว่า “อยู่ที่ไหนก็น่ากลัวได้ทั้งนั้น แต่ถ้าอยู่กับมัน คงจะน่ากลัวกว่าหลายเท่า”

สองวันผ่านไป...เจ้าหน้าที่โฮสเทลบอกกับฉันว่า มีผู้ชายลักษณะที่ฉันเจอบนรถไฟมาตามหา เพื่ออยากจะพบฉัน ฟังแล้วให้ขนหัวลุกว่าผู้ชายคนนี้อุตส่าห์ออกตามหาที่พักของฉันจนเจอ โชคดีที่ฉันไม่หลงมนต์ไปกับเขาเสียตั้งแต่ทีแรก มิเช่นนั้น อาจไม่ได้มีโอกาสกลับมาเล่าเรื่องราวประสบการณ์ในวันนี้ให้คุณฟัง

และอีกหลายหน ที่เจ้าถิ่นจะเชิญชวนให้นักท่องเที่ยวอย่างฉันได้เข้าไปภายในบ้านหรือพื้นที่ส่วนตัวของพวกเขา....ซึ่งทุกอย่างที่เกิด คุณต้องใช้ทั้งการสังเกตุและสัญชาตญาณ บอกตัวเองว่า สิ่งนั้น ๆ มันคือเรื่อง “จริง” หรือ “หลอก” (เริ่มกลัวไหมคะ ถ้าเริ่มกลัว คุณต้องกลับไปอ่าน ข้อ 2 ค่ะ)

ถ้าคุณเดินจตุจักรแล้วไม่หลง และเวลาที่มีคนแปลกหน้าเดินเข้ามาทักแล้วคุณไม่แสดงออกทางสีหน้าว่ารู้สึกอย่างไร ให้เขาอ่านใจคุณออก....คุณอาจไปเที่ยวคนเดียวได้ในต่างแดนนะคะ...

 

4.สามารถอยู่คนเดียวได้

คุณเป็นคนหนึ่งที่ทำอะไร ๆ ได้ด้วยตัวเองตามลำพังหรือเปล่าคะ สำหรับอิฉัน โชคชะตานำพาให้ต้องเป็นเด็กที่อยู่คนเดียวเสมอ ๆ ตั้งแต่เริ่มที่เป็นลูกคนโตของครอบครัว และต้องเป็นลูกโทนอยู่อย่างนั้น เป็นเวลานานถึง 6 ปีกว่าจะมีน้องคนต่อไป แถมต้องอยู่ห่างจากครอบครัวโดยไปอาศัยอยู่กับญาติพี่น้องอยู่หลายปี

ความสันโดษ จึงมีพกติดตัวมาตั้งแต่เด็ก จวบจนปัจจุบัน

อิฉันเป็นคนไม่ติดเพื่อน และสามารถทำอะไรแล้วยิ้ม สุขใจ และหัวเราะได้เพียงลำพัง มันอาจจะฟังดูเหงา ๆ แต่นี่คือสิ่งที่เราเคยชิน พอใจในสิ่งนั้น ๆ และมองดูว่ามันเป็นเรื่องสุดแสนจะธรรมดาเสียเหลือเกิน

คนบางคนพูดว่า “ก็เธอรักอิสระ” ไม่รู้ว่ามันเกี่ยวกันหรือไม่กับการอยู่คนเดียว แต่การที่รู้สึกว่าเราได้โบยบินไปในจินตนาการของความคิดตัวเอง ในยามที่อยู่คนเดียว มันก็สุขใจอย่างบอกไม่ถูกเช่นกันค่ะ

อย่างไรเสีย คุณลองสังเกตตัวเองดูกันนะคะว่าคุณรู้สึกอย่างไร ถ้าต้องเดินไปช็อปปิ้งคนเดียว ต้องไปดูหนังโปรดสักเรื่องเพียงคนเดียว...ถ้าคุณมีความสุขได้กับแค่เรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ ในชีวิตประจำวันเหล่านี้ คุณน่าจะไปเที่ยวคนเดียวได้อย่างสุขใจเพียงลำพังเช่นกันค่ะ

 

5. มีการเตรียมตัวในการเดินทางที่ดี

สำหรับข้อนี้ อิฉันว่า น่าจะเรียกว่าน่าจะเตรียมทั้งตัวและหัวใจมากกว่านะคะ แต่สิ่งที่ทำการบ้านหนัก ๆ คือ รายละเอียดเรื่องการเดินทางที่เราจะไปทั้งหมด

อยากบอกให้ทุกท่านทราบว่า ทริปอย่าได้แคร์ ก็แค่ยุโรป นั้น อิฉันใช้เวลาเตรียมตัวในการเดินทางเป็นเวลา 3 เดือน โดยเดือนสุดท้ายนั้นแทบจะไม่ได้ทำอะไรเลย นอกจากเตรียมตัวทุกอย่าง

เลือกประเทศ จากทริป “อย่าได้แคร์ ก็แค่ยุโรป” ดิฉันมีโจทย์ข้อแรกตั้งขึ้นมาว่า “อยากไปประเทศฝรั่งเศส” เพื่อพบกับอีริค เพื่อนชาย

โจทย์ข้อต่อมาคือมีคำถามว่า ฝรั่งเศสช่างอยู่ใกล้กับเนเธอร์แลนด์ ซึ่งเป็นบ้านของเพื่อนสนิทอีกคนเหลือเกิน....

แล้วอิฉันจึงกางแผนที่ยุโรป แล้วเริ่มดูประเทศบ้านใกล้เรือนเคียงระหว่างฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ โดยมี “รถไฟ”เป็นตัวเชื่อมระหว่างการเดินทาง

เลือกวันเวลาเดินทาง เมื่ออิฉันมีกำหนดการเดินทางที่แน่นอนแล้ว อิฉันก็เริ่มเปิดดูข้อมูลของแต่ละประเทศที่จะไปเยือนว่า ในระหว่างเดือนนั้น ๆ ที่จะไปเยือน...ที่เมืองใด ประเทศใด มีเทศกาลหรืองานพิเศษอะไรที่น่าสนใจให้แวะไปเที่ยวด้วยหรือไม่ นับเป็นโชคดีที่ฉันทำเช่นนั้นก่อนเพราะอิฉันได้เดินทางไปเยือนประเทศเบลเยี่ยมในช่วงระหว่างเทศกาลพรมดอกไม้ ที่เขาจัดกันเป็นประจำทุก 2 ปี

อิฉันวางแผนการเดินทางให้เดินทางไปที่เมืองอื่น แล้วจึงวกเข้าเมืองบรัสเซลล์ ให้พอดีกับช่วงวันและเวลาพิเศษนั้น ๆ

อีกครั้ง กับข้อมูลการเดินทางในฝรั่งเศส ที่มีการเปิดให้ชมพิพิธภัณฑ์ฟรีเดือนละครั้ง ซึ่งอิฉันก็วางหมากให้บรรจบกับ “ของฟรี” อย่างเนียนที่สุดเลยทีเดียว

ส่วนเวลา...ก็มีส่วนสำคัญในการเดินทาง โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คุณผู้หญิงที่เป็นเพศเดียวกัน อาจจะต้องยึดเอาเรื่อง “เวลา” ในการเดินทางเข้ามาเกี่ยวข้องมากขึ้น

สิ่งที่อิฉันไม่ทำคือ การเดินทางจากสถานที่หนึ่งไปยังอีกสถานที่หนึ่ง ซึ่งไม่รู้จักและไม่เคยไป ในช่วงใกล้ค่ำ เนื่องจาก เราจะต้องเผื่อเวลาเอาไว้ให้ตัวเองได้มะงุมมะงาหราหาทางเดินซ้ายขวาให้ถูกทิศทางสัก 15 นาที หรือดีไม่ดี อาจเป็นชั่วโมงก็เป็นได้

ความมืด...ไม่ได้เป็นมิตรที่ดีนักสำหรับนักท่องเที่ยวต่างชาติโดยเฉพาะสาวสวยหมวยอึ๋มอย่างอิฉัน (แค่ฝันว่าจะเป็นเช่นนั้นค่ะ) เพราะฉะนั้นอิฉันจึงกลายเป็นเหมือนคนรักนวลสงวนตัวโดยปริยาย หรืออย่างดีก็แค่นั่งชิว ๆ อยู่ตรงบาร์ในที่พักของตัวเองเท่านั้นก็พอแล้วค่ะ

ครั้งหนึ่ง...นักวางแผนการเดินทางอย่างอิฉันก็เคยพลาดมาเช่นกัน ด้วยเวลาของการเดินทาง ที่ถึงแม้ว่าวางเอาไว้ว่าดีแล้วก็ตาม...แต่ดันลืมไปว่า ฤดูกาลของยุโรป มันไม่เหมือนเมืองไทยที่ตะวันขึ้นและตก แทบไม่แตกต่างในแต่ละเดือน

อิฉันเคยเดินทางไปถึงเมืองเล็ก ๆ เมืองหนึ่งในประเทศเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครใช้ภาษาอังกฤษเลยสักคนเดียว ฉันจองรถไฟเที่ยวที่จะต้องไปถึงสถานีรถไฟในเวลา 18.00 น. แต่แม่เจ้า...หกโมงเย็นที่บ้านเขา ประหนึ่งเที่ยงคืนครึ่งในเมืองไทย

ในความมืดแห่งวัน ความรู้สึกตอนนั้น...พูดไม่ออกบอกไม่ถูกว่าจะตัดสินใจอย่างไรกับตัวเองและกระเป๋าเป้ใหญ่ ๆ ทั้งสองใบบนบ่า ผนวกกับหิมะที่ตกเป็นบ้าเป็นหลัง อันเป็นเหตุให้คนไม่คุ้นเคย ได้อยากจะแหกปากร้องว่า “ช่วยกูด้วย” แต่ก็คาดว่าจะไม่มีใครเข้าใจนัก

“ทางที่อยู่ปาก” ก็จริง แต่เมื่อไม่มีสิ่งชีวิตใด ๆ อยู่ตรงนั้น ฉันจะไปถามหลอดไฟนีออนก็ใช่ที่

อย่าให้เล่าต่อ..ขอให้เป็นเรื่องราวที่น่าอ่านในตอนเรื่องราวการเดินทางตอนต่อไปละกันนะคะ...สรุปว่า ครั้งนั้นคือบทเรียนอันใหญ่หลวงว่า จะไปไหนมาไหนในยุโรป ให้เอาเวลาตกฟากของเราบวกกับเวลาตกฟากของฤดูกาลในประเทศเขาแล้วเอามาหารกัน แล้วมันจะออกมาเป็นเวลาที่ดีที่สุดของการเดินทางค่ะ

6.ภาษาต่างชาติต้องได้

มีคนถามว่า อิฉันพูดได้กี่ภาษาอยู่บ่อย ๆ คำตอบก็คือ ภาษาไทย และ ภาษาอังกฤษ เท่านั้นแหละค่ะ

มีคนถามต่อว่า แล้วอิฉันเรียนภาษาอังกฤษมาจากไหน...ก็ความรู้เท่ากับมัธยมปลาย โรงเรียนรัฐบาลทุกแห่งนี่แหละค่ะ แต่โรงเรียนภาษาที่แท้จริงของอิฉัน คือ โลกกว้างที่เรามีโอกาสได้เอาตัวเอง ขอย้ำว่า...ต้องเอาตัวเอง เข้าไปเกลือกกลั้วกับธุรกิจหรือสิ่งแวดล้อมที่เขาใช้ภาษาต่างชาติกันให้มาก ๆ เราต้องจดจำ ฝึกฝนและกล้าลองพูดผิดพูดเถือกเถลิกเหงือกกันไป

แต่เมื่อภาษาได้แล้ว ความมั่นใจก็จะมีมากกว่าเดิมอีกหลายเท่า.....ส่วนการเดินทางในประเทศที่เขาไม่ใช้ภาษาอังกฤษนั้น อิฉันก็จะใช้ verb to เดา ซึ่งคาดว่าภาษาทั้งหลายอาจจะมีรากศัพท์ที่คล้ายกัน อีกทั้ง ยังมีภาษามือบ้าง ภาษายิ้มบ้าง ....แล้วที่สุดก็คือใจนี่แหละค่ะ ที่ต้องเปิดให้เขาเห็นว่าเราจริงใจใสซื่อ...แค่นั้น ขี้คร้านก็จะได้รับความเอื้ออาทร ตอบกลับมาไม่หวาดไหวแล้วค่ะ

เอาแค่คร่าว ๆ 6 ข้อใหญ่ ๆ ที่คุณอาจลองคิดกันเล่น ๆ ว่าเราเป็นอย่างเช่น 6 ประการนี้หรือไม่ ถ้าคุณอยู่ในขอบข่ายนี้ อย่างน้อยก็บอกได้ว่า เราคล้ายกัน ฝันก็ต้องอยู่แค่เอื้อมจริง ๆ ค่ะ

ส่วนคนที่ไม่มีครบ 6 ประการ....ก็ใช่ว่าจะเป็นไปไม่ได้...สิ่งที่กล่าว ก็แค่อ้างอิงมาจากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยเกิด แต่ระหว่างการเดินทางนั้น อิฉันพบผู้คนมากมายที่เขาใช้เพียง “หัวใจ” เดินทาง พวกเขาเดินทางแบบไปตายเอาดาบหน้า.... ซึ่งบอกตรง ๆ ว่าอิฉันยังไม่ติสท์ถึงขนาดนั้น เพราะเกรงว่าจะไปไม่ตลอดรอดฝั่ง

แต่ทั้งหลายทั้งปวง อิฉันก็เห็นด้วยกับนักเดินทางทุก ๆ คน ว่าทุกอย่างนั้นอยู่ที่ “ใจ” ....จริง ๆ นะคะ....

“ใจ” นั้นมาก่อน “ปัจจัย” เสียอีก....เพราะถ้าหากมีปัจจัย แต่คุณป๊อด...ก็จอดและจบ...

ตอนหน้า เรามาว่ากันเรื่องปัจจัยละกันนะคะ...วันนี้ แค่เตรียมใจกันไปก่อน....

ปล. ขอขอบคุณผู้อุดหนุนช่วยโหวตในรายการ ไทยแลนด์บล็อกเกอร์อวอร์ด ให้ Tanthainium  มาด้วย ณ ที่นี้

สนับสนุนการโหวตได้ที่ลิ้งค์นี้ จนถึง 21 กย.นี้ค่ะ http://www.thailandblogawards.com/blogs/show/2208



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
tanthainium วันที่ : 17/09/2012 เวลา : 16.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณแม่หมี : ขอบคุณที่แวะมานะคะ...อันที่จริง หนูก็กลัวค่ะ แต่ความอยากไปมันมีมากกว่า ก็เท่านั้น

ความคิดเห็นที่ 29 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 17/09/2012 เวลา : 15.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เก่งจัง....

แม่หมีน่ะขี้กลัว หวาดผวา

แต้เวลาอยู่กับลูกทำเป็นเก่ง....กลัวเสียฟอร์ม

เดี่ยวตามตอนต่อไปเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
tanthainium วันที่ : 16/09/2012 เวลา : 23.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณ 4Bank : ขอบคุณที่แวะมานะคะ...เห็นด้วยค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 27 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
4BANK วันที่ : 16/09/2012 เวลา : 22.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bankbank
4BANK

สนุกที่ได้ผจญภัย ตลอดเวลา ที่สำคัญ เงินสดเยอะหน่อย เป้ใบเล็กจะสบายมาก แล้วก็ใจ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
tanthainium วันที่ : 16/09/2012 เวลา : 21.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณคนขายปุ๋ย : รสชาติของชีวิตจริง ๆ ค่ะ...จำไม่ลืม...

คุณเท้าบ่น : โปนมากไม๊คะ ท่านพี่...เหอเหอ...สอนจรเข้ว่ายน้ำ สิไม่ว่า...

คุณคนรักบัว : สนุกจริง ๆ ค่ะ แต่ก็กลัวด้วย ..ความรู้สึกมันปนเป กันไป สวย ก็สวย ดีก็ดี กลัวก็กลัว....ทุกอย่างอยู่ด้วยกัน ไปด้วยกัน จนชินไปเองค่ะ ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ กำลังเขียนตอนต่อไปอยู่พอดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนรักบัว วันที่ : 16/09/2012 เวลา : 09.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buamania

อ่านแล้วสนุกคะ เขียนเก่งจังเลย พี่ก้อชอบเที่ยวเหมือนกันแต่น้อยครั้งที่ต้องไปต่างประเทศคนเีดียว เนื่องมาจากงานที่เขามีเงินส่งเราไปเรียนคนเดียวคะ แต่จะว่าไปก้อได้รสชาดไปอีกแบบ จะรออ่านตอนต่อไปนะคะ

ความคิดเห็นที่ 24 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เท้าบ่น วันที่ : 16/09/2012 เวลา : 07.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taobon

คุณแตนเดินทางแบบโปนเฟสชันแนลมากเลยนะครับ เตรียมตัวใได้ละเอียดมาก ผมจะจดจำเอาไว้เป็นรูปแบบก่อนออกเดินทาง

ความคิดเห็นที่ 23 ni_gul , tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (2)
คนขายปุ๋ย วันที่ : 16/09/2012 เวลา : 06.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kpm

อ่านอย่าได้แคร์ แค่ยุโรป ว่าไม่ธรรมดาแล้วนะ....

มาอ่านเบื้องหลังการถ่ายทำ...ยิ่งไม่ธรรมดามากยิ่งขึ้นไปอีก....

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
tanthainium วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 23.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณสิงห์นอกระบบ : ฮ่า ๆ ๆ ....ไม่มีกั๊กอยู่แล้วค่ะ เรื่องนี้เราคนไทยด้วยกัน ยิ่งถ้ารักการเดินทางเหมือนกัน ยิ่งสนับสนุนใหญ่เลยค่า

ความคิดเห็นที่ 21 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 22.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

น้องแตนเผยเคล็ดลับแล้ว

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
tanthainium วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 21.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณซันญ่า : ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ.. ยิ่งมีประสบการณ์การเที่ยวมาแล้วด้วย คงจะเข้าใจความต้องการของคนเดินทางได้มากกว่าเดิมนะคะ...ดีจริงค่ะ ขอให้มีนักท่องเที่ยวไปเที่ยวกันเยอะ ๆ นะคะ...

คุณแม่ยายมากับตามี : ขอบคุณมากนะคะ ที่ยังจำกันได้...อิอิ...ไม่ได้กลับมานานแล้ว เพราะหน้าที่การงานมันรุมเร้า...เรื่องเคล็ดไม่ลับฉบับนี้ หลับตาเขียนก็ยังได้ เพราะเป็นทริปใหญ่และสำคัญที่สุดในชีวิต มีเรื่องราวอีกมากมายที่น่าสนใจระหว่างการเดินทาง อยากจะแบ่งปันให้ก็ในเสี้ยวส่วนของความสุขนั่นแหละค่ะ หัวเราะกันเข้าไว้ ยิ้มกันเข้าใจ จะเครียดไปไยจริงไม๊คะ คุณพี่...คิดถึงเสมอนะคะ

คุณภาษาหลากสี : เรื่องหลงเป็นเรื่องธรรมดามาก ๆ ค่ะ...แตนไม่เชื่อหรอกว่า คนไปเที่ยวเมืองนอกแล้วจะไม่เคยหลงเลย แตนก็หลง แต่หลงไม่ค่อยบ่อยเพราะจะทำการบ้านก่อนการเดินทางในแต่ละวัน...พี่ลองสังเกตุดูนะคะ..เวลาไปเที่ยวที่ไหนกับเพื่อน ถ้าเราเป็นคนตามอย่างเดียวแล้วเกิดพลัดหลง เราจะรู้สึกแย่มาก ๆ ค่ะ แต่ถ้าเราเป็นคนวางแผนและนำเพื่อนในกลุ่มให้เที่ยว ต่อให้หลง เราก็จะงงน้อยหน่อยนะคะ

หนูเคยหลงครั้งหนึ่งในระหว่างไปทัวร์เกาหลี...อันนั้นซื้อแพ็กเก็ตทัวร์ไป คือไม่ได้เอาสมองไปเลย แค่จ่ายตังค์แล้วก็แพ็กกระเป๋า แล้วก็เดินตามไกด์...เชื่อหรือไม่ว่า หนูมันจอมแหกคอกเพราะไม่ชินกับการเที่ยวแบบนี้ ก็เดินเที่ยวเองเพลินแล้วก็หลงค่ะ...พอหลงแล้วเป็นยังไงคะ..จิตตก..วิ่งเป็นจิ้งเหลนเลยเพราะเราไม่รู้ว่าที่นั่นที่ไหนและเราอยู่ตรงไหนของเมือง....อันนั้น เข้าใจเลยค่ะว่า หลงแบบนั้นมันตื่นเต้นมากขนาดไหน...หุหุ...

ลองเที่ยวแบบหนูสิคะ...จะไม่ค่อยหลงแน่นอน
...มีความสุขกับทุกทริปนะคะ...

ความคิดเห็นที่ 19 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
tanthainium วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 21.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณครูรวงข้าวล้อลม : ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ที่เข้ามาเยี่ยมอ่านบทความของหนู อันที่จริงเรื่องการเดินทางนั้น หนูก็รักมานานแล้ว เที่ยวกับเพื่อนก็เคย กับแฟนก็เคย แต่พอเราโสด ก็ไม่ได้หมายความว่า เราจะไม่รักการเที่ยวแล้วเสียเมื่อไหร่

หนูว่าทุกอย่าง เราต้องปรับไปตามวัย เวลา และสถานการณ์กระมังคะ

หนูผ่านการเที่ยวคนเดียวมาหลายหนก็จริง แต่ก็ไม่ได้หมายความว่า หนูอยากจะเป็นเช่นนี้ตลอดไป เพียงแต่ว่า คนเดียวก็เที่ยวได้ มากกว่าคนเดียวหนูก็ไม่เกี่ยงค่ะ เพียงแต่ว่า ผู้ร่วมทางเดินของเรา ต้องมีทัศนคติในการเดินทางที่คล้ายกัน...จะมาเป็นคุณหญิง คุณชาย หนูอาจจะบ๊ายบายเหมือนกันค่ะ....

เพราะหนูมันขาลุยแบบลูกทุ่งถึก ๆ ค่ะ

อายุก็เกี่ยวค่ะ....นั่นคือเหตุผลที่หนูรีบเที่ยวในแบบนี้ค่ะ..
การเที่ยวแบบนี้...เป็นบททดสอบของชีวิตเลยก็ว่าได้...กลับมาบ้านแต่ละครั้ง...หนูรู้สึกว่า ตัวเองเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ...มุมมองชีวิตนะคะ...แต่สีผิว ยังเหมือนเดิมค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 18 ni_gul , อาคม ถูกใจสิ่งนี้ (2)
tanthainium วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 20.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณชายสามหยด : ในความคิดของตัวเองแล้ว คิดว่า การเดินทางคนเดียว มันบีบบังคับให้เราต้องคิดและตัดสินใจด้วยตัวเอง ซึ่งเชื่อหรือไม่ว่า มันคือบทเรียนบทสำคัญของชีวิต ที่เปลี่ยนตัวเอง ให้มีมุมมองชีวิตใหม่ และ มีความเป็นผู้ใหญ่มากกว่าเก่าขึ้นไปเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 ni_gul , tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ภาษาหลากสี วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 17.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pasalarksee
นิดนรี

เป็นการเดินทางที่น่าสนใจมากเลยค่ะ แต่ตัวเองคงไม่กล้าไปคนเดียว เคยไปเป็นกลุ่ม ยังหลงกันได้เลย เวลาหลงในดินแดนที่เราไม่รู้จัก มันไม่น่าพิสมัยเลยคะ

ความคิดเห็นที่ 16 ni_gul , tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่ยายมากับตามี วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 16.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/domyasalob
บ้านเล็กบ้านน้อยอีกหลังหนึ่ง http://www.oknation.net/blog/jankapor

ไม่กล้าอ้าง ว่า..ชอบขนาดไหน แต่ที่แน่ๆ ตั้งแต่วันแรกที่พลัดหลงมาอ่าน จนวันนี้ ที่ตั้งใจเดินเข้ามา แม่ตั๊กแตนปีกเขียวไม่เคยเปลี่ยน
เสน่ห์ที่จับใจ อยู่ที่อ่านแล้วชื่นชมแบบฮาๆ เป็นความสุขง่ายๆ ที่ได้จากแม่ตั๊กแตนของพี่

ความคิดเห็นที่ 15 ni_gul , tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่ยายมากับตามี วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 16.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/domyasalob
บ้านเล็กบ้านน้อยอีกหลังหนึ่ง http://www.oknation.net/blog/jankapor

ว้าว..เทย่า
กลับมาแบไต๋ เคล็ดลับส่วนตัวแบบนี้
พี่เทใจโหวต ตั้งแต่ยังไม่อ่าน ขอแค่เป็นคุณแตน พี่ก็กรี๊ดราวกับไปดูพี่เบิร์ด


อ่านแล้วไม่หลงเสน่ห์ตั๊กแตนปีกเขียวก็หินแล้ว

ความคิดเห็นที่ 14 ni_gul , tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ซันญ่า วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 15.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

สนุกกับตน ตนเดียวที่ ไปแบกเป้ ยุโรป ...
ระยะ หนึ่ง ...วัยแสวงหา ต่างเมืองสนุกนัก ขอบอก
แต่ ช่วงชีวิต ผ่านไป ตอนนี้ กลับตาลปัต ไปเลย ได้มา ทำบังกะโล เล็ก กลางอ่าวไทย ...มีนักท่องเที่ยว มาพักด้วย อย่าง หนาแน่น .........จน ทำให้นึกถึงวันที่เราเอง ได้ไป เดิน ทางเมืองเขา ..........แจกกาแฟเช้า ฟรี ไม่อั้น อินเตอร์เน๊ต ฟรี ตลอดกลางวัน ........แบบให้ๆ ไป จะได้ ไหลๆ มา อยู่กันต่อ .........

ความคิดเห็นที่ 13 ni_gul , tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (2)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 15.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ครูอ่านแล้วประทับใจในแนวคิดนะคะ ขอคอมเมนท์ต่ออีกนิดนะ

ครูเดาเอาว่า วัยของหนูกับวัยของครูคงต่างกันอย่างน้อย สิบกว่าปีอะนะ

สมัยครูอายุยี่สิบกว่าๆ ครูมีแนวคิดอะไรหลายอย่าง คล้ายหนูมากกกทีเดียวค่ะ กล้าแต่ไม่บ้าบิ่น กล้าไปคนเดียว กล้าเดินทางคนเดียว ไม่ตกเป็นเหยื่อของผู้ที่ไม่ปรารถนาดี

แต่ทว่า มาตอนนี้ พอมาแต่งงาน ไม่ทราบยังไงจ๊ะน้อง ชักจะไม่เอาเสียแล้ว การเดินทางคนเดียว ชีวิตคนเรานี่นะ มันก็แปลกอะนะ พอเปลี่ยนสถานะ การตัดสินใจบางเรื่องเลยเปลี่ยนไปโดยอัตโนมัติ

ความคิดเห็นที่ 12 ni_gul , tanthainium และอีก 1 คนถูกใจสิ่งนี้ (3)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 15.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ทึ่งนะคะ ครูอ่านทุกตัวอักษร ทึ่งขอแอบสรุป เล็กๆ ทั้งที่ไม่เห็นตัวนะคะว่า เจ้าของบ้านหลังนี้ไม่ธรรมดาเลย

ฉลาดพร้อมเฉลียว
รอบคอบในการตัดสินใจ
รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

กล้าแต่ไม่บ้าบิ่น

คุณสมบัติที่น่ายกย่องมากคือ

ชางสังเกต

ความคิดเห็นที่ 11 ni_gul , tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ชายสามหยด วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 12.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

บางครั้งการทำอะไร ที่ตัดสินใจ ด้วยตัวเองก็ดีเหมือนกันนะครับ
อยู่ตามลำพัง ถ้ารู้จักอยู่อย่างมีความสุข ผมว่าดีกว่าอยู่กันหลายๆคนซะอีก อ่านเพลินเลยครับ เก่งมากครับ

ความคิดเห็นที่ 10 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
tanthainium วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 12.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณป้าทุนดี : อยากบอกว่า เอาหน้าตัวเองลงมาทั้งที หนูก็เลือกอันที่คล้าย บียอนเซ่ ให้มากหน่อย แต่ในความเป็นจริงก็ปลวก ๆ อยู่เหมือนกันค่ะ...เวลาเดินทางคนเดียว หนูจะทำหน้าเฉยมากค่ะ ใครเห็นหน้าเฉยของหนู ส่วนใหญ่ก็จะไม่มีใครอยากคุยด้วยแล้วค่ะ นั่นเป็นอีกหนึ่งเทคนิคในการเดินทางคนเดียวค่ะ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมเยียนค่ะ

ความคิดเห็นที่ 9 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
tanthainium วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 12.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณ BlueHill : อารมณ์เดียวกับหลงเสน่ห์นก ป่าเขา น่ันแหละค่ะ...ยังไง ก็ชอบบบบ

ความคิดเห็นที่ 8 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
toondee วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 12.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

ขอบคุณมากค่ะ สำหรับข้อแนะนำจากประสบการณ์ตรงที่เป็นประโยชน์มาก

เค้าบอกว่าหน้าตาเป็นอาวุธได้ แต่นี่หน้าตาสวยมากๆ

คิดว่าสติ กับการวิเคราะห์ สถานการณ์ และการตัดสินใจ สำคัญที่สุดค่ะ

ป้าทุนดีชอบเดินทาง สนุก แต่มีอุปสรรคคือแก่ไปไม่หน่อยทีเดียวค่ะ ไปคนเดียว แต่มีเพื่อนรออยู่ รู้สึกอบอุ่นค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
tanthainium วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 12.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณ bene : ลองสักครั้ง แล้วจะติดใจนะคะ....ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่าาา

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
tanthainium วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 12.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณชาย ลาซาล : กลัวผีเหรอคะ....อิอิ...แต่หนูกลัวคนมากกว่าค่ะ ผีทำร้ายเราไม่ได้น๊าาาาา.....

ความคิดเห็นที่ 5 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 11.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

กล้าและเก่งมาก ๆ เลยครับ
ผู้ชายอย่างคนยังไม่กล้่าไปต่างบ้านต่างเมืองคนเดียวนาน ๆ

ความคิดเห็นที่ 4 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
bene วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 04.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bene

นับถือค่ะ

เป็นความใฝ่ฝัน เหมือนกัน แต่ได้ทำแค่เมืองไทย

แค่นี้ก็เห็น-รู้สึก ร่วมแล้วค่ะว่า การเดินทางโดยหญิงตัวคนเดียว
มัน ท้าทาย !!!!!

ความคิดเห็นที่ 3 ni_gul , tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (2)
chailasalle วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 02.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

ตามอ่านตั้งแต่เริ่ม จนจบ ยอมรับว่า ไม่ง่ายเลย แค่ผมเองคิดนอนคนเดียวในรร. ก็ยกธงแล้ว กลัวผี.............อิอิ

ความคิดเห็นที่ 2 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
tanthainium วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 00.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณ hayyana : เหตุผลแค่นั้นเองอ่ะ... แต่ tanthainium ก็เอากระเป๋าเข้าไปในนั้นเลยค่ะ...อยู่ด้วยกันเหมือนแม่ลูกอ่อนเลย...

ความคิดเห็นที่ 1 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
hayyana วันที่ : 15/09/2012 เวลา : 00.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hayyana
You are what you is  !   

ขอไปสองคนดีกว่าครับ ขี้เกียจอั้นฉี่เพราะไม่มีคนเฝ้าสัมภาระ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน