*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 224464
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันศุกร์ ที่ 21 กันยายน 2555
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 2253 , 17:38:05 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 11 คน อาคม , ni_gul และอีก 9 คนโหวตเรื่องนี้

“กินดีอยู่ดี” คำนี้ ฉันมักรับได้รับพรจากผู้เฒ่าผู้แก่อยู่เสมอ ๆ

“แล้วจะไปอยู่ยังไง กินยังไง” คำนี้ ฉันมักได้รับคำถามจากแม่อยู่เสมอ เมื่อยามที่จะบอกกล่าวถึงข่าวคราวการแบกเป้

“โธ่แม่...ไม่ต้องห่วงหรอกน่า...ยังไงก็ไม่ปล่อยให้ตัวเองผอมโซกลับมาแน่” ฉันมักกล่าวแกมติดตลกให้แม่หัวเราะหึ ๆ ในลำคอ แม่แกคงนึกในใจว่าเกิดมา แกก็ไม่เคยเห็นลูกสาวฉันผอมเลยสักครั้ง

.............................................................

แต่แม่และคุณผู้อ่าน จะรู้ไหมว่า...ในความเป็นจริงชีวิตแบกเป้ของอิฉันในต่างแดนนั้น คำว่า “กินดีอยู่ดี” แทบไม่มีในประสบการณ์การเดินทางของอิฉันสักเท่าไหร่เลย

เรื่องการได้ลิ้มรสอาหารดี ๆ และนอนดี ๆ ส่วนใหญ่จะมาพร้อมโชคลาภและบุญทำกรรมแต่งในปางก่อนเสียกระมัง

แต่ก่อนที่จะเริ่มฟังเรื่องราวชีวิตอันขมขื่นสะอื้นน้ำตา...อยากให้ท่านผู้อ่านมาดูภาพแห่งการเดินทางที่ผ่านมาสักนิด ก่อนที่จะคิดสงสารเรื่องการเดินทางอันรันทด...

 

 

 

ดูภาพก่อน...แล้วค่อยอ่านเรื่องตาม จากนั้น ก็ค่อยเอามาบวกลบคูณหารกันต่อไป ว่า ความงดงามและประสบการณ์ที่ได้รับแต่ละทริป มันจะพอหักล้างกันได้กับความทรมานกระเพาะอาหารและที่นอนของอิฉันบ้างหรือเปล่านะคะ

สำหรับตัวเอง...สิ่งที่เลือกสรร ล้วนแล้วแต่พอใจทั้งสิ้น และ คาดว่าจะทำต่อไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะเจอคู่ตุนาหงันที่เป็นเศรษฐีน้ำมันอันมีเงินเป็นพันล้านละกันนะคะ....

กินดี...มีที่ไหน

อยู่ดี...คืออะไร

สองคำถามนี้...อิฉันต้องแกลังทำเป็นไม่รู้จัก เมื่อมาทักทายต่างแดน ด้วยสภาพคล่องทางการเงินมันไม่ค่อยดีนัก ก็เลยต้องรู้จักกินและอยู่ในเหมาะสมตามฐานะก็เท่านั้นค่ะ

สำหรับในตอนนี้...เรามาว่าด้วยเรื่อง “กิน” กันก่อนดีกว่านะคะ

ขออนุญาติกล่าวอ้างอิงกับตอน “อย่าได้แคร์ ก็แค่ยุโรป” เพียงอย่างเดียวนะคะ เพราะทริปอื่น ๆ ก็มีความแปลกและแตกต่างกันไป เล่าทั้งหมด เห็นทีจะไม่จบเรื่องกินและอยู่ เป็นเสียแน่ค่ะ

ยามกินเมื่ออยู่กับคนอื่น

คำว่าคนอื่นของอิฉัน มีอยู่เพียงแค่ 2 กรณีคือ เพื่อนใหม่ และ เพื่อนเก่า

ถ้าเป็นเพื่อนใหม่...เราก็จะกินกันแบบแบ่งรับแบ่งสู้ และหรือแบ่งปันและแชร์ประสบการณ์ร่วมกัน

เพื่อนใหม่ที่อิฉันพบเจอ ก็จะเป็นเพื่อนที่ไปขออยู่บ้านกับเขาทั้งนั้นแหละค่ะ ถึงแม้ว่าอิฉันจะ “ไม่ชอบทำกับข้าวเอาเสียเลย” แต่ก็ใช่ว่าจะทำไม่เป็น เพราะชีวิตในช่วงเด็ก ก็ถูกขู่เข็ญให้เป็นเรื่องงานครัวมาอยู่เช่นกัน...การลิ้มชิมรสชาติแทนลิ้นญาติพี่น้องในช่วงนั้น อิฉันก็จดและจำมาบ้าง แต่ก็ถ้าเลือกได้ก็ไม่อยากเข้าครัว...เอาเป็นว่า “น้ำปลา” ที่บ้าน..แทบซื้อปีละหน คงจะเป็นการอธิบายได้บ้างไม่มากก็น้อยว่าอิฉันเป็นคุณแม่บ้านขนาดไหน อีกประการหนึ่ง...การใช้ชีวิตอยู่คนเดียวอยู่ในเมืองกรุงนั้นสุดแสนจะง่ายดายกับการหาซื้อกับข้าวตามตลาด ทั้งถูกและอร่อย แล้วจะจ่ายแพงกว่าทำไมละคะ

“พริกแกงเขียวหวาน...พริกแกงเผ็ด” เป็นอาหารแห้งที่อิฉันพกไปจากเมืองไทย เพื่อเอาไปประกาศฝีมืออาหารไทยให้ดังก้องบ้านเจ้าภาพว่า Oh my God มันยอดจริง ๆ ...แต่ขอโทษนะคะ อย่าให้เขาได้มาเที่ยวเมืองไทยเป็นอันขาดเชียว เพราะเขาอาจหวาดกลัวเล็กน้อย ว่าที่ผ่านมานั้น “มันทำให้อะไรฉันกิน”

แต่ถ้าหากว่าออกไปเที่ยวข้างนอกกับพวกเขา..เราก็กินกันตามอรรถภาพและเข้าใจกันและกันมาก ๆ ค่ะ

 

 

แต่ถ้าหากว่าเป็น เพื่อนเก่าแล้ว...จะถือว่าเรามีบุญเก่าที่ทำมากับพวกเขาด้วยนะคะ เพราะพวกเขาจะรักและเมตตาอิฉันประหนึ่งเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเลยก็ว่าได้ อิฉันจะรู้สึกได้ในความรักและเอ็นดู อีกทั้งพวกเขา “มีความภูมิใจนำเสนอ” ในสิ่งต่าง ๆ ที่บ้านเมืองของเขามี รวมทั้งรสชาติอาหารที่อยากให้เราได้มีโอกาสลิ้มลอง ซึ่งส่วนใหญ่ พวกเขาจะ “ไม่ยอม” ให้เราเป็นคนร่วมจ่ายเงินเลยสักครั้ง ทั้งนี้ อาจคิดว่า ราคาอาหารบ้านเขามันสุดแสนจะแพงสำหรับเราก็เป็นได้นะคะ

ยามกินเมื่ออยู่กับตัวเอง

มื้อที่น่าจดจำที่สุดระหว่างทริป “อย่าได้แคร์ฯ” ของอิฉัน คือมื้อระหว่าง Day 5 และ Day 6 ซึ่งเป็นความเปลี่ยนแปลงจากความมั่งมีมาสู่ความเป็นกระยาจก อย่างเห็นได้ชัดที่สุด ก็ความที่เราได้อยู่กับคุณลุงคุณป้าผู้รักและเอ็นดูเรา...ราวจะเหมือนเจ้าหญิงแสนสวย ที่หลุดมาจากป่าใหญ่...จึงได้รับการประคมประหงมเป็นอย่างดี

แต่พอจากอกพวกเขาแล้ว ต้องก้าวกลับเข้าไปสู่ความเป็นจริง...อิฉันเหมือนกลับเข้าไปในป่าใหญ่อีกครั้ง ถ้าหากว่าจะหากล้วย ขุดเผือก ขุดมันได้ในยุโรป ป่านนี้ ก็คงทำไปแล้วก็เป็นได้

อย่างที่กล่าวไว้ในตอนที่ผ่านมาว่า “ข้าว” เป็นอาหารที่มีค่ามากที่สุดสำหรับทริปยุโรป การที่ได้เก็บข้าวเหลือมาจากมื้อเก่าของลุงป้า แล้วนำมาเป็นอาหารในมื้อถัดไป อิฉันรู้สึกสะท้อนสะท้านใจเล็กน้อยว่า ต่อแต่นี้ไป เราจะต้องดูแลอาหารการกินของตัวเองโดยไม่มีใครมาดูแลเราแล้ว เรเราคงจะต้องจดจำความรู้สึกของข้าวทุกเม็ด ที่เรากำลังกลืนกินลงลำคอ แล้วจดจำเอาไว้เป็นความรู้สึกที่ดีให้ได้อีกหลายวันเชียว

เพราะเหตุใด...ฉันจึงคิดเช่นนั้นหรือ...ก็เพราะร้านอาหารไทยในยุโรป มันสุดแสนจะแพง แม้กระทั่ง คนพื้นที่เขาก็ยังว่าแพง แล้วคนมีรายได้ต่ำอย่างเราจะเอาที่ไหนไปซื้อกินได้อย่างสบายใจกันเล่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งแล้ว การเดินทางของฉัน ไม่ใช่ระยะเวลาอันใกล้ ๆ ยิ่งเที่ยวนาน ก็ยิ่งกังวลใจในการจัดสรรเรื่องการเงินไปเสียหมด

อิฉันจึงสังเกตุตัวเองได้ว่า การเดินทางในช่วงต้น ๆ อิฉันจะกินแบบประหยัด ทุกมื้อคือการแพ็คขนมปังแซนวิซไปกินระหว่างทาง ส่วนน้ำ...ก็พกไปจากที่พัก...

แต่.....

อิฉัน จะยอมจ่ายถ้าหากอ่านจากหนังสือเดินทางเล่มใด แล้วมีแนะนำให้ลิ้มลองอาหารท้องถิ่น ยกตัวอย่างเช่น ช็อกโกแลตในเมืองบรูซ ขนมเครปในบรัซเซลล์ ไอศครีมในปารีส ขนมวาฟเฟิลในเมืองเก้นต์ เป็นต้น

ซึ่งการชิมอาหาร (ที่อยากชิม) ก็นับว่าเป็นส่วนหนึ่งของการเดินทางเช่นกันค่ะ

เป็นอันว่า อิฉันจะประหยัดในส่วนที่ต้องการประหยัด และจะจ่ายในส่วนที่เห็นสมควรจ่ายก็ประการ ฉะนั้น แล

อย่างไรก็ตาม ...อุปนิสัยในการกินอาหารของอิฉัน ถือว่าเป็นคนกินเลือก

ทั้งนี้ ส่วนใหญ่จะเป็นเรื่องการเลือกกินอาหารเพื่อสุขภาพเสียมากกว่า บางครั้ง การเดินทางไปที่ใด แล้วได้พบเจออาหารราคาถูกก็จริง แต่ถ้าหากว่า เป็นอาหารขยะและไม่ดีกับสุขภาพ อิฉันก็ยอมอดเหมือนกันค่ะ ยกเว้นแต่ว่า ถ้าหิวจนหน้ามืดตาลาย เอาอะไรมาให้ก็กินหมดค่ะ...

ลองเครื่องดื่มประเภทต่าง ๆ

ก่อนอื่น ขอออกตัวก่อนว่า อิฉันไม่ใช่นักดื่มนักเที่ยวแต่อย่างใด แต่ถ้าหากได้พบเครื่องดื่มใด ๆ ที่ไม่เคยพบเจอ อิฉันมักชอบลองเพื่อประสบการณ์ลำคอ ไม่ว่าจะเป็นเหล้า เบียร์ หรือเครื่องดื่มประจำท้องถิ่น

อาจเป็นเพราะอิฉันเคยร่ำเรียน วิชา “บาร์เทนเดอร์” มาก่อน ก็อาจพอกล้อมแกล้มให้ฟังดูดีขึ้นบ้างเล็กน้อย แต่หลาย ๆ คนรู้ดีว่า เครื่องดื่มบางชนิดที่เป็นสินค้านำเข้าจากต่างประเทศ เมื่อมาจำหน่ายในเมืองไทยแล้ว ราคาแพงจับแทบไม่ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง “ไวน์” ชนิดต่าง ๆ

ดังนั้น เมื่ออิฉันได้รับการแนะนำเครื่องดื่มใด ๆ จากหมู่มิตร อย่างน้อย จิบนิดจิบหน่อยแล้วค่อยวางลง (แล้วจิบใหม่อีกค่ะ)

แต่เรื่องสูบ...ไม่ว่าจะแค่ขำ ๆ หรือเป็นเรื่องเป็นราว ..อิฉัน JUST SAY NO อย่างเดียวค่ะ

สรุปรวมแล้ว...การกินของอิฉัน ก็ปนเปกันไป ทั้งนี้ ก็ล้วนเป็นประสบการณ์ที่ทั้งดีและไม่ดีได้จดจำเอาไว้จนถึงในขณะนี้ ที่ขีดเขียนเรื่องราวให้พวกคุณผู้อ่านได้รับรู้กัน

สิ่งหนึ่ง ที่ได้เรียนรู้จากการเดินทาง คือว่า ความหิว มันช่างทรมานเสียเหลือเกิน

ดังนั้น ถ้าเรามีและสามารถแบ่งปันให้ใครได้กินบ้าง ก็อยากให้ท่านทำทานกับคนหิวบ้างเถอะค่ะ

แล้วติดตามตอนต่อไปว่า กินแบบนี้ แล้ว “อยู่” แบบไหนในยุโรป กันนะคะ

ปล.ขอขอบคุณแรงทุกคะแนนโหวตที่ให้ Tanthainium ในประเภท Travel and Photo และประกวด Feel good journey by DTAC ทุกท่าน....ทุก ๆ โหวตคือกำลังใจในการสร้างงานต่อไปค่ะ



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
แม่หมี วันที่ : 25/09/2012 เวลา : 14.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ่านเพลิน...

ยกนิ้วให้คนเก่ง

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ก่อพงษ์ วันที่ : 23/09/2012 เวลา : 19.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gorbhong

นักเขียนในดวงใจที่ผมชื่นชมมากครับ อ่าน อย่าได้แคร์ก็แค่ยุโรปมานานมากจนอยากเดินทางอย่างนั้นบ้างผมชอบเรื่องที่คุณตั๊กแตนแทนทาเนียมเขียนมากเลยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
toondee วันที่ : 23/09/2012 เวลา : 08.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

ตั๊กแตน แบกเป้คะ เขียนเป็นเล่มเมื่อไร ป้าทุนดีจองหนึ่งเล่มจ้ะ สนุกมากเลยแหละ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
tanthainium วันที่ : 22/09/2012 เวลา : 23.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณ 4bank : ก็เที่ยวไปแบบกล้า ๆ กลัว ๆ นั่นแหละค่ะ

คุณ Hayyana : ตามไปอ่านย้อนได้ค่ะ...ไม่งงแน่

คุณสิงห์นอกระบบ : อะไร ๆ ก็เปลี่ยนไปหมด อากาศเปลี่ยน ราคาเปลี่ยน...ไม่ต้องอะไร...ข้าวราดแกงที่หนูกินเมื่อเช้านี้ ที่ซอยรามบุตรี บางลำภู ยังจานละ 50 บาทเลย....โอ๊ย จะเป็นลมค่ะ...

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
tanthainium วันที่ : 22/09/2012 เวลา : 23.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณตาหนุ่ม : เห็นด้วยเห็นที่สู๊ดดดดดดด

คุณครูรวงข้าว ฯ : ขอบคุณที่แวะมาอ่านค่ะ คุณครู

คุณพี่โบเดีย : ดีจังค่ะ...มีเพื่อนร่วมอุดมการณ์..

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 22/09/2012 เวลา : 21.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

ตอนแบกเป้เที่ยวยุโรปคนเดียวเมื่อ 20กว่าปีก่อน ซื้ออาหารแฃะน้ำในซุปเปอร์ อยู่ได้ 2-3 วันสบายสบาย เป็นบ้านเราคงบูดตั้งแต่พ้นคืนแรกแล้วนะน้องแตน

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
hayyana วันที่ : 22/09/2012 เวลา : 00.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hayyana
You are what you is  !   

อ่าว ตอนสองยังไม่ได้อ่านเลย

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
4BANK วันที่ : 21/09/2012 เวลา : 21.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bankbank
4BANK

สุดยอด จริงๆ backpack lady

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
พี่โบเดีย วันที่ : 21/09/2012 เวลา : 20.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/borderline


พี่โบเดียก็ชอบค่ะแบกเป้เนี้ย

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 21/09/2012 เวลา : 20.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

เก่งมากกค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ตาหนุ่ม วันที่ : 21/09/2012 เวลา : 18.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/zumon
รวม เรื่องดีๆ จากประสบการณ์ชีวิตและงานที่ปรึกษาด้านการวางระบบบริหารค่าจ้างเงินเดือน มาแบ่งปันสู่สังคม

กินง่ายนอนง่าย ก็เที่ยวสบาย

ความคิดเห็นที่ 4 แม่ยายมากับตามี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
tanthainium วันที่ : 21/09/2012 เวลา : 18.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

พี่ลูกเสือ ฯ :

พี่คุณแม่ยายมากับตามี : ขอบคุณค่ะพี่

คุณนายแพทย์สวรรค์กาญจนะ : ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 21/09/2012 เวลา : 17.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.

แวะไปโหวตมาแว้วจ้า

ความคิดเห็นที่ 2 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่ยายมากับตามี วันที่ : 21/09/2012 เวลา : 17.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/domyasalob
บ้านเล็กบ้านน้อยอีกหลังหนึ่ง http://www.oknation.net/blog/jankapor

อิ่มจ้า...
อิ่มอกอิ่มใจหลังอ่านจบ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 21/09/2012 เวลา : 17.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน