*/
  • tanthainium
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-09-01
  • จำนวนเรื่อง : 120
  • จำนวนผู้ชม : 224439
  • จำนวนผู้โหวต : 181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 181 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 27 กันยายน 2555
Posted by tanthainium , ผู้อ่าน : 4032 , 18:22:47 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน อาคม , kratenUan และอีก 6 คนโหวตเรื่องนี้

ลังจากที่ได้อ่านตอนที่ 3 ไปแล้ว...เกี่ยวกับเรื่อง “กินดี...มีที่ไหน”

ในตอนนี้ จึงอยากมาเชิญชวนคุณผู้อ่านมาตีมึนด้วยกัน กับคำที่ว่า “อยู่ดี...คืออะไร”

การเดินทางในต่างประเทศนั้น...เงินก้อนแรก ที่เราจะต้องจ่ายออกอย่างชนิดที่ควักสักที เป็นมีอันจะต้องอวดโครญ ก็คือค่าเครื่องบิน

อันดับรองลงมาก็เห็นจะเป็นที่พัก นี่แหละค่ะ ที่แม้ว่าจะไม่อยากจ่ายก็ต้องจ่าย และ แม้ว่าถูกแล้วสำหรับเขา ก็ยังแพงสำหรับเราอยู่ดี

“วัด ใช่เลย วัด..ฉันจะนอนในวัดไทยดีไหมนะ” ฉันแกล้งประชดกับความคิด เพราะด้วยเอน็จใจที่ไม่สามารถรองรับกิเลสอันมากล้น ของคนที่อยากเดินทางนาน ๆ แต่ขาดความชำนาญเรื่องการหาเงินนะสิ

สุดท้าย...ก็จบลงด้วยการหาบ้านฟรีบ้าง หาบ้านเพื่อนบ้างและสุดท้ายก็คือ Hostel อันมีราคาที่เหมาะสมกับคนมีฐานะ (ต่ำ) ของฉันมากที่สุด

อย่างที่เกริ่นไปแล้วใน เคล็ดลับเที่ยวแบกเป้ฯ ตอนที่ 2 ถึงที่มาที่ไปของวิธีการหาที่พักของนักแบกเป้คนเดียวโด่เด่คนนี้ได้หันเหไปพักพิง ดังนั้น...ในท้ายสุดของเคล็ดลับฉบับ Tanthainium นี้..อิฉันจะไม่ขอพูดพร่ำทำเพลง ขอเชิญคุณผู้อ่านมาดูกันเองว่า ถ้าเป็นท่าน “จะไหวหรือไม่” กันนะคะ

จากอย่าได้แคร์ DAY 1-2-3-39-40-41 อิฉันได้ไปพักกับ “ลอร่า” เพื่อนสนิทคนหนึ่ง ซึ่งได้เจอกันในงานเลี้ยงที่โรงแรมแห่งหนึ่งในกรุงเทพนี่แหละ ลอร่า...เคยมาใช้ชีวิตอยู่เมืองไทยในระยะเวลาสั้น แต่เธอสามารถพูดภาษาไทยได้ดี เมื่อเรารู้จักกัน เราจึงมีโอกาสได้พบปะ จนสนิทสนมและรักกัน ด้วยค่าที่เรามีหลายอย่างคล้ายกัน โดยเฉพาะ ความคิดนอกกรอบ และ ความเป็นตัวของตัวเอง อันสิ่งที่เราชื่นชมกันและกันอยู่เสมอ ๆ

ลอร่า มีอพาร์ทเม้นท์และอาศัยอยู่คนเดียวในเมืองอัมสเตอร์ดัม การที่ฉันได้ไปอยู่กับเธอ นอกจากนำมาซึ่งความสุขอีกครั้งที่ได้พบ แต่เธอยังรู้สึกว่ามีคนสนิทได้อยู่และใช้ชีวิตอยู่กับเธอในอพาร์ทเม้นท์แห่งนั้นอย่างไม่น่าเบื่อ แต่บ้านลอร่า มีขนาดค่อนข้างเล็ก ห้องนอนจึงเป็นของเธอเพียงคนเดียว และอารมณ์ของผู้หญิงสองคนนอนอยู่ด้วยกันบนเตียงเล็ก ๆ แล้วนั้น สำหรับเราทั้งสอง ไม่บอกก็รู้ว่า เราทั้งคู่ต้องการความเป็นส่วนตัวมากกว่าจริง ๆ

ถึงเบาะที่นอนนของฉัน...จะถูกอัญเชิญมาวางอยู่ข้างทีวีและโต๊ะอาหาร แต่มันก็นุ่มและอบอุ่นเสียจริง ๆ ฉันชอบนอนที่บ้านลอร่ามาก ๆ ค่ะ

จากอย่าได้แคร์ DAY 4-5 อิฉันได้ไปพักกับ papa และ mama ที่เมืองวลาดิงเง็น แห่งฮอลแลนด์

“วลาดิงเหง็นนนนนน.......???” นักท่องเที่ยวชาวดัชซ์หลายคนมักทำเสียงสูงแบบไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง ในเวลาที่ฉันบอกว่า ฉันไปพักที่วลาดิงเง็นมาในระหว่างการเดินทาง ก็ที่นั่น ไม่ใช่เมืองท่องเที่ยว หากแต่เป็นเมืองท่าที่มีเรือสินค้านานาชนิดเข้า ๆ ออก ๆ อยู่อย่างไม่ขาดสาย

บ้านของปาป๊าและมาม๊า..เป็นอพาร์ทเม้นท์น่าอยู่แห่งหนึ่ง โดยมีห้องนอน 2 ห้องและห้องนั่งเล่นใหญ่อีก 1 พร้อมห้องครัวและห้องน้ำเล็ก อิฉันได้รับเชิญให้นอนในห้องของหลานสาวของท่าน ซึ่งเธอเป็นเด็กน้อยอายุไม่ถึง 10 ขวบ แต่หญิงสาวที่ผ่านชีวิตมาหลายสิบเลยต้องมองเตียงเล็ก ๆ ตาปริบ ๆ แล้วแอบคิดว่าเราตัวเล็กก็เท่านั้น

ห้องนอนที่นี่...เป็นห้องส่วนตัว มีขนาดเล็กกะทัดรัด และอบอุ่น หลับสบาย หายกังวลค่ะ

จากอย่าได้แคร์ DAY 6-7 อิฉันไปพักที่ Room Rotterdam Hostel ซึ่งเป็นห้องพักประเภท Mix-Dorm จำนวนทั้งหมด 8 เตียง ซึ่งห้องที่ได้พักนั้นอยู่ห้องชั้นบนสุด กว่าจะแบกเป้หนักอึ้งขึ้นไปได้ กล้ามเอวของอิฉันแทบขาดอยู่เหมือนกัน...ระบบการเข้าออกของห้องแต่ละห้อง มีความแน่นหนา น่าปลอดภัย โดยผู้พักทุกคนจะมีคีย์การ์ดและเมื่อเปิดเข้าไปก็จะเป็นเตียงสองชั้น ใครมาถึงก่อนมีสิทธิ์ก่อน โดยอิฉันก็เลือกเตียงล่างอย่างแน่นอน และที่นี่ก็ยังมีกล่องเหล็กให้เรานำของใส่ลงไปแล้วใช้กุญแจส่วนตัวของเราล็อก เป็นอันสบายใจได้ว่า ไม่มีใครคนใดสามารถรื้อของเราได้ขณะที่เราออกไปเที่ยวด้านนอก...ยกเว้น เขาคนนั้นมีอาชีพโจร...

ถึงแม้ Mix-Dorm จะเป็นห้องรวมชายหญิงแบบเพศผสม แต่ที่นี่ ไม่มีการผสมเรื่องอื่นอย่างแน่นอน เพราะสถานที่ที่คิดว่าน่ากลัวที่สุด..กลับเป็นสถานที่ที่รู้สึกปลอดภัยที่สุด ด้วยเพราะมีสักขีพยาน ผู้ช่วยเหลืออยู่ล้อมรอบตัวเราไปหมด และนับเป็นโชคดีในครั้งนั้น ที่คนนอนในห้องเดียวกันกับอิฉัน มีอีก 2 คนที่เป็นคนไทย..จึงรู้สึกสบายและอบอุ่นใจที่มีคนไทยอยู่ด้วยจริง ๆ ค่ะ

จากอย่าได้แคร์ฯ DAY 8-9 หลังจากที่เคยเป็นคนให้ที่พักพิงในเมืองไทย แต่คราวนี้ถึงทีตัวเองบ้าง...กับสถานที่แรกที่ลองพักกับคนต่างชาติจากเว็บไซด์ Couchsurfing ก็เริ่มต้นที่เมืองแอนเวิร์ป ประเทศเบลเยียม โดยมียูริ และ แอนนา เป็นเจ้าของบ้านใจดีของอิฉัน

นับว่าเป็นเรื่องบังเอิญเกินไปหรือเปล่าไม่รู้ เมื่อเพื่อนรุ่นน้องของอิฉันก็บังเอิญมาขอพักบ้านยูริ ในวันเดียวกัน..ฉันจึงได้พบกับคนรู้จักในเมืองแปลกและบ้านของคนแปลกหน้าอย่างน่าประหลาดใจ

สถานที่นอน..ไม่อยากเรียกว่าเป็นห้องนอน เพราะเขาจับเบาะที่นอนไปวางไว้ในห้องทำงาน เพื่อให้เราได้มีความเป็นส่วนตัว ประหนึ่งเป็นห้องนอนของเราเอง ซึ่งนับว่า แค่นี้ก็ซาบซึ้งตรึงใจในไมตรีและความหวังดีของเจ้าภาพเป็นอย่างยิ่งจริง ๆ ค่ะ

อย่าได้แคร์ฯ DAY 10-11 เป็นการเดินทางจากเมืองใหญ่ของแอนเวิร์ปไปสู่เมืองเล็ก ๆ น่ารักชื่อว่า “เกนต์” อิฉันใช้บริการของ Youth Hostel จากการจองในเว็บไซด์ www.hihostel.com และเลือกพักที่ De Draecke Gent Hostel โดยเป็นห้องผู้หญิงรวม มีทั้งหมด 6 เตียงและห้องน้ำ 1 ห้องอยู่ในนั้น


การเดินทางไปยังที่พักแห่งนี้ ดูว่าจะเป็นที่น่าตื่นเต้นอยู่มิใช่น้อย เพราะเมื่อเดินทางลงรถไฟมาแล้ว ทางสถานที่พักเขียนมาว่าเช่นนี้ “Tram No. 1,from Gent Sint-Pietersstation - off at 'Gravensteen' castle - 300m” หรือพูดง่าย ๆ ว่าให้นั่งรถสาย 1 จากตรงนั้นแล้วลงตรงปราสาทแล้วเดินไปอีก 300 เมตร....


อิฉันอยากเห็นหน้าคนเขียนอธิบายบอกทางนี้เสียเหลือเกินว่า บอกเพียงแค่นี้ อยากจะให้อิฉันหลงไปแค่ไหน...ก็เพราะมันยากตั้งแต่เริ่มมองหารถเมล์สาย 1 แล้วล่ะค่ะ...ก็คงจะคล้ายกับบ้านเรา ที่รถเมล์สาย 1 มันมีทั้ง “ฝั่งโน้น และ ฝั่งนี้” และคำถามจึงมีขึ้นมาว่า “ฉันจะขึ้นสาย 1 ฝั่งไหนดี” แต่คำตอบหาได้  จากปากของคนท้องถิ่นที่พูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย แต่โชคดีที่ยังชี้โบ้ชี้เบ้ได้ชัดเจนหน่อย ว่าให้คอยอยู่ตรงนี้...ถึงเวลารถมาก็ขึ้นไปละกัน


ไอ้ครั้นเมื่อขึ้นรถสาย 1 ไปแล้ว “แล้วฉันจะรู้ได้อย่างไร ว่าปราสาทที่ว่านั้นมันอยู่ป้ายไหน”
คำตอบอยู่ที่ “ตา” ค่ะ
 
...ถ้าเห็นอะไรเป็นตึกใหญ่ ๆ คล้ายปราสาทให้ทำท่าว่าจะลงเอาไว้ก่อน แค่เห็นคำว่า Gravensteen แถวนั้น อิฉันยอมกระชากเป้ลงเดินค่ะ...เดิน ๆ ๆ แล้วก็เดิน ๆ ๆ ...เพิ่งรู้ว่า 300 เมตรของคนเก้นต์ มีมาตรฐานเดียวกับ 300 เมตรของคนแม้ว แถว ๆ บ้านเรานี่เอง แถมคนเก้นต์ไม่บอกอีกว่าต้อง ฉันต้องเลี้ยวขวาเข้าซอย จากนั้นเดินอีก 150 เมตรแล้วก็เลี้ยวขวาอีก 1 ที..เดินลงทางลาดไปอีกประมาณ 80 เมตรแล้วจึงเลี้ยวขวา จากนั้นจะเจอที่พักค่ะ


งานนี้ อิฉันต้องเดินมากับดวง พกพ่วงความมั่นใจว่า ฉันจะหลงไม่ได้เป็นอันขาดจริง ๆ ค่ะ....เฮ้อ....

อย่าได้แคร์ฯ DAY 12-13 เป็นบ้านเจ้าภาพจากเว็บไซด์ couchsurfing ในเมืองบรูซ ประเทศเบลเยียม เจ้าภาพคนนี้ชื่อว่าน้องสตีเฟ่น งานนี้...ไม่ต้องมีกลัวหลง เพราะเจ้าภาพมารับที่สถานีรถไฟเองเลย...แต่มีกลัวเล็กน้อยตรงที่บ้าน เจ้าภาพหลงวัน คิดว่าเราจะมาวันถัดไป จึงเป็นอันพบว่า ห้องนอนที่ได้รับเกียรติ ยังเป็นห้องเก็บของตามแบบฉบับของชายหนุ่มทั่วโลก
ฉันเปิดไปเห็นสถานที่นอนของตัวเอง แล้วแอบร้องในใจว่า “แม่เจ้าโว๊ย...ดีใจเหลือเกิน ที่ยังรู้ว่าบ้านคนอื่นรกกว่าบ้านเรา”
บ้านของน้องสตีเฟ่น เป็นอพาร์ทเม้นท์อยู่ไม่ไกลจากใจกลางเมืองของบรูซนัก การที่ได้พักกับใครบางคน ที่ให้การต้อนรับเป็นอย่างดี มีการทำกับข้าวให้กินและกิจกรรมร่วมกันในเมืองบ้างเล็กน้อย แค่นี่ก็เป็นความสุขอีกแบบในการเดินทางได้แล้วค่ะ

 

อย่าได้แคร์ฯ DAY 14-15 ได้แก่บรัซเซลล์ เมืองหลวงของเบลเยียม ฉันได้พักกับเพื่อนใหม่ทางเว็บไซด์ couchsurfing อีกครั้ง และเจ้าภาพผู้น่ารักคนนี้ เธอเป็นศิลปินชื่อว่า อิงกริด การได้นอนบ้านของศิลปิน...มันทำให้ฉันรู้สึกกระชุ่มกระชวย แม้จะถูกเชิญให้นอนบนที่นอนเป่าลมเบา ๆ บริเวณหน้าห้องน้ำก็ตามที


อรรถรสของการอยู่ร่วมภายในบ้าน พร้อมเพื่อนสมาชิกcouchsurfing อีก 2 คน ที่บังเอิญมาพบกันในบ้านนี้ มันทำให้ฉันลืมไปแล้วว่า ที่นอนลมตรงนั้น..มันหนาว มันเย็น มันเจ็บหรือปวดหรือไม่ จำได้แต่เพียงว่า สนุกสนานเพียงใดที่ได้อยู่ในบ้านของอิงกริด ฉันได้ทำอาหารไทยให้พวกเขาลองชิม (ปัจจุบัน ยังได้ข่าวว่า พวกเขายังมีชีวิตรอดอยู่) ฉันได้ออกไปเที่ยวและผจญภัยกับเพื่อนใหม่อย่างลงตัว และนี่คือประสบการณ์ที่หาไม่ได้ ถ้าไม่ได้ลองเที่ยวสไตล์นี้นะคะ

อย่าได้แคร์ฯ DAY 16-17 เป็นเส้นทางที่สวยงามมากเลยทีเดียวระหว่างเบลเยียมสู่ประเทศลักเซมเบิร์ก คราวนี้ อิฉันไปพักที่ the Luxembourg Youth Hostel ความทุลักทุเลในการหาที่พักนั้นสาหัสสากรรจ์ ขอเชิญท่านผู้อ่านติดตามหาอ่านได้ในการเดินทางของ DAY 16 ค่ะ สถานที่พักแห่งนี้...เป็นห้องพักหญิงล้วนจำนวน 6 เตียง และใช้ห้องน้ำรวมอันสะอาดสะอ้านตรงด้านนอก (สะอาดจริง ๆ ไม่ได้พูดเล่นค่ะ)


ภายในห้องพัก...มีตู้เซฟให้เราได้นำกระเป๋าเป้ใส่เข้าไปแล้วล็อกด้วยกุญแจส่วนตัวเหมือนเช่นโฮสเตลอื่น ๆ เช่นกัน ความสะอาดและสงบของที่นี่..แทบทำให้อิฉันไม่อยากเดินทางต่อไปนักเพราะหลงรักลักเซมเบิร์กเอาเสียเต็ม ๆ ค่ะ


อย่าได้แคร์ฯ DAY 18 เป็นการนอนในตู้รถไฟระหว่างปารีส ไปทางตอนใต้ของฝรั่งเศสค่ะ...อยากบอกว่า ประสบการณ์นอนบนรถไฟของที่นี่ ทำให้อิฉันเห็นคุณค่าคุณงามความดีของการรถไฟแห่งประเทศไทยขึ้นมากเลยทีเดียว เพราะทั้งขนาดของเตียงที่นอน และความสะอาดของสถานที่...ซึ่งแม้ว่ามันจะไม่สกปรก แต่ก็สะอาดสู้การรถไฟไทยฯทีทำให้เรารู้สึกว่านอนได้หลับกว่ารถไฟของฝรั่งเศสก็เท่านั้นกระมังคะ เอ...หรือเป็นเพราะความกังวลใจที่อิฉันไม่รู้ภาษาฝรั่งเศสมาผสมโรงด้วย ใครจะประกาศอะไรบนรถไฟที อิฉันเป็นอันต้องตื่นมาเงี่ยฟัง ทั้ง ๆ ที่ไม่รู้เรื่องอยู่เช่นนั้น

อย่าได้แคร์ฯ DAY 19-20-21-22-23-24-25-28-29-30-31-32-33 นับเป็นเวลา..นานเกินไปหรือเปล่า..อิฉันเองก็ไม่แน่ใจ ที่ได้ไปพักกับเพื่อนสหายสุดซี้ ที่เขาลืมเราไปนานแล้ว...เพื่อนอีริค เป็นเจ้าภาพที่ดีที่สุดเพราะทำตัวเป็นผู้นำเที่ยวไปทั่วในแถบใต้ของฝรั่งเศสและล่วงเข้าไปในประเทศแอนดอร์รา และ สเปน ด้วย


สถานที่พักของอีริค..ทำด้วยไม้อยู่ปลายทุ่งหญ้า ซึ่งมีหุบเขาโอบล้อมรอบบ้าน...นับว่าเป็นสถานที่โรแมนติกมากที่สุดแห่งหนึ่งเท่าที่เคยเห็นมา ถ้าอิฉันจะยอมรับรักเขาแบบที่ไม่ต้องใช้สมอง ป่านนี้คงได้ครองบ้านหลังนั้นไปนานแล้ว แต่ชีวิตคือการเดินทาง ถ้าทางที่เราเลือกเดินมันไม่ใช่...ต่อให้สถานที่น่าอยู่อย่างไร มันก็ไม่อยากอยู่เสียจริง ๆ

.....................................
สถานที่นอนของอิฉัน...อยู่บนใต้หลังคา อันเป็นซอกแคบ ๆ และไม่สามารถยืนบนที่นอนได้เพราะหัวจะโขกกับคานบ้าน แต่ด้านข้างเตียง จะมีหน้าต่างเล็ก ๆ ขนาด 1 ศอกครึ่ง ให้เราเอาหัวโต ๆ และ จมูกบาน ๆ ได้ยื่นออกไปสูดอากาศบริสุทธิ์ได้บ้างค่ะ

 

อย่าได้แคร์ฯ DAY 26-27 เป็น 2 วัน 2 คืนที่สกปรกที่สุดในยุโรป กับทริปบาร์เซโลนา ประเทศสเปน สาเหตุก็เพราะที่พักของเราคือ “รถจิ๊ป” ที่เราขับไปเที่ยวนั่นแหละ งานนี้..หาได้แค่ห้องน้ำเพื่อล้างหน้าแปรงฟันและทำธุระส่วนตัว ก็ถือว่าโชคดีแล้ว ส่วนห้องอาบน้ำ..ไม่ต้องพูดถึง..มันก็แค่อยู่ในความฝันลาง ๆ บนที่นอนที่แม้ไม่แข็งแต่ก็ไม่สบายตัวเพราะต้องระแวดระแวงกับแสงสว่างและคนที่เดินอยู่รอบ ๆ รถได้ทั้งคืน
...อิฉันแอบคิดในใจว่า ถ้าใครเห็นว่าเรานอนในรถแล้วต้องการปล้นจะทำอย่างไร..
”ถ้าโจรมันตวาดและขู่เป็นภาษาสเปน แล้วเราจะกลัวหรือเปล่าเนี่ย ก็เราฟังมันไม่รู้เรื่องนี่” ฉันนอนคิดไป กลัวไป ได้ต่าง ๆ นานา แต่ก็นับว่ารอดมาได้อย่างปลอดภัยจนถึงวันนี้ ก็ดีแล้วค่ะ


อย่าได้แคร์ฯ DAY 34-35-36-37 เป็นการเดินทางคนเดียวในเมืองใหญ่อย่างปารีส อิฉันพักอยู่ในโฮสเทล 2 แห่งคือ Absolute Hostel และ Youth Hostel โดยการจองจากเว็บไซด์ www.hostelworld.com and www.hihostel.com ซึ่งสถานที่แรกนั้นเป็นห้อง Mix-dorm มีทั้งหมด 4 เตียงและห้องน้ำในตัว โดยทางโรงแรมจะจัดให้เป็นห้องชาย 2 คนและหญิง 2 คน ซึ่งสถานที่นั้น ค่อนข้างแคบมาก แต่ที่ตั้งสะดวกต่อการเดินทางและหาซื้อของกินในซุปเปอร์มาร์เก็ต ส่วนอีกแห่ง ก็อยู่ใกล้ ๆ กันแค่ไม่กี่ก้าว แต่ห้องกว้างกว่า แต่เป็นห้องน้ำรวมที่อยู่ด้านนอก ภายในห้องมีตู้เซฟให้ใส่ของล็อกเก็บได้ด้วยค่ะ

และนี่คือ “การอยู่” ที่ไม่ค่อยจะดีนัก หากจะเทียบกับคนเคยพักโรงแรมต่าง ๆ แต่ท่านผู้อ่านก็สามารถดีใจได้กับอิฉันได้บ้างนะคะ เพราะชีวิตนี้ ก็พอมีบุญได้นอนที่ดี ๆ เช่นกัน หากแต่ที่แบบนั้น..จะได้มาเพราะว่า “งาน” ที่ได้รับการจ้างให้ไปทำก็เท่านั้นค่ะ

ถึงแม้โรงแรมที่พักระหว่าง การทำงาน จะเป็นโรงแรม 5 ดาว แต่พองานจบปุ๊บ ทริปส่วนตัวก็ต่อปั๊บ ก็เป็นอันรู้อยู่แก่ใจตัวเองว่า “ที่พักประหนึ่งสวรรค์ ก็จะพลันกลายเป็นนรก” คล้ายกับที่เห็นข้างต้นนั่นเลยค่ะ

แต่ก็นั่นแหละ...”สวรรค์อยู่ในอก นรกอยู่ในใจ” ถ้านอนที่ไหนแล้วสุขใจ นั่นแหละที่เรียกว่า สวรรค์ได้อย่างแท้จริง

ดังนั้น ทริปอย่าได้แคร์ ก็แค่ยุโรป แม้จะไม่เรียกว่า สวรรค์ ก็ขอเรียกว่า “เหมือนฝัน” เสียมากกว่า

เพราะว่าทุกสิ่งที่ผ่านมาของอิฉัน มันประหนึ่งความฝันก็ไม่กลาย กับการเดินทางคนเดียวครั้งแรกในยุโรป

...แต่เมื่อผ่านมันมาได้แล้ว ไม่ว่าจะกินอย่างไร อยู่อย่างไร สุขหรือทุกข์ เหงา เศร้าแค่ไหน

...ทุกอย่าง ก็ยังเป็นความทรงจำที่ดีที่สุดอีกเรื่องหนึ่งในชีวิตของอิฉันไปแล้วละคะ.....

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ความในใจของ Tanthainium ต่อบทความ “อย่าได้แคร์ ก็แค่ยุโรป”

ขอขอบคุณ...เพื่อน ๆ พี่น้อง ที่ติดตามอ่านงานชุด “อย่าได้แคร์ ก็แค่ยุโรป” อันเป็นประวัติศาสตร์การเขียนที่ใช้เวลานานมากเป็นพิเศษ เนื่องจากไลฟ์สไตล์ของ Tanthainium คือนักเดินทาง...ด้วยงานที่ได้รับมอบหมาย ด้วยเรื่องส่วนตัวที่มั่วเที่ยวแบกเป้ต่อ หลังจากเสร็จงาน และ เรื่องครอบครัวที่ต้องแบ่งตัวคล้ายอะมีบา ให้กับคุณตาคุณยาย และบุพการีผู้มีพระคุณที่อยู่ในดินแดนอันห่างไกลจากโลกอินเตอร์เน็ต

อยากเรียนว่า...ตั้งแต่วันแรกที่ Tanthainium เขียน อย่าได้แคร์ ก็แค่ยุโรป...ระหว่างนั้นก็มีการเดินทางไปทำงานบ้างในภาคเหนือ ภาคใต้ของประเทศไทย อีกทั้งประเทศในแถบเอเซียอีก 3 ประเทศ และยุโรปอีก 6 ประเทศ แถมต้องไปทำงานอยู่กับเจ้านายชาวต่างชาติ ที่ประเทศอังกฤษอีก 2 เดือนเต็ม ๆ ในช่วงปลายปี 2554 ที่ผ่านมา...จึงหาเวลามาอัพเดทบล็อกแบบต่อเนื่องไม่ได้จริง ๆ ค่ะ....

กราบขออภัย มิตรรักแฟนเพลงที่ติดตามรอคอย...อย่าได้แคร์ฯ..ชนิดที่ คอยแล้ว คอยเล่าเฝ้าแต่คอย ตำหมากคอย เล่นทอยเส้น จนล่าสุดคงจะหัดท่าเต้นกัมนังสไตล์กันเกือบได้กันเลยกระมัง

บางคนก็บ่นว่า...พวกเขารอนาน จนต้องเริ่มกลับไปอ่านงานเก่า ๆ เพื่อให้หายคิดถึงก็มี...ส่วนบางคน ก็เอาระยะเวลาที่คอยติดตามงาน ไปประสานสัมพันธ์จนเป็นเพื่อนใหม่ ที่เข้าใจกันและกัน แม้ว่าเราจะยังไม่เคยพบหน้าค่าตากันเลยก็ตามที

ทั้งหลายทั้งปวงเหล่านี้ เรียกว่าความน่ารัก ที่เป็นกำลังใจให้ Tanthainium มีแรงฮึดอยู่เสมอ ๆ ที่จะต้องเขียนเรื่องราวให้จบลงในเร็ววัน

เมื่อวันนี้มาถึง...จึงรู้สึกโล่งและสบายใจที่ได้ร่วมแชร์ประสบการณ์ที่ได้รับให้ทุก ๆ ท่านในบ้านโอเคฯแห่งนี้นะคะ

หวังว่า...มันจะเป็นประโยชน์และเป็นแรงบันดาลใจให้กับคนรักการเดินทางบ้างไม่มากก็น้อยค่ะ...

แล้วพบกันใหม่...ในเร็ววันนี้ค่ะ...

+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ni_gul วันที่ : 22/02/2014 เวลา : 20.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

ยิ่งย้อนอ่านก็ยิ่งสนุก สนุ้กสนุกค่ะ
อ่านเพลิดเพลินลืมเวล่ำเวลาไปเล้ย

ความคิดเห็นที่ 16 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
วินเชนโซ วันที่ : 06/11/2012 เวลา : 08.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/atsawin
ลมบก

ม่วน ทุกตอนครับ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
tanthainium วันที่ : 09/10/2012 เวลา : 22.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณชายลาซาล....ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ..ซาบซึ้งเหลือเกินที่ติดตามมาตั้งแต่ต้นจนจบ....

ความคิดเห็นที่ 14 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
chailasalle วันที่ : 06/10/2012 เวลา : 20.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

ตามอ่านมาเรื่อยๆ ราวตำราวชั้นดี สำหรับขาลุย เป็นทริปที่อาสัยโชค ดวง และเพื่อนดีดี เยอะมากเลยนะครับ..

ความคิดเห็นที่ 13 ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (1)
tanthainium วันที่ : 30/09/2012 เวลา : 18.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณแม่หมี : ถูกใจคอมเม้นท์ของคุณแม่หมีจัง...ดีใจที่มีคนเข้าใจเราจริง ๆ นะค่ะ ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ที่มาอ่านตอนสุดท้ายด้วย

คุณ ni_gul : ถ้าอยู่เมืองไทย ทำตัวเล็กไม่ค่อยได้ เพราะคนอื่นเล็กกว่า แต่เวลาไปเมืองนอก..เราเล็กไปเองเลยค่ะ พูดคนละเรื่องเดียวกัน....ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ พี่สาว...น้องแตน ไปไหนก็เจียมเนื้อเจียมตัวเสมอค่ะ...เพื่อนก็น่ารักทุกคน นับเป็นโชคดีจริง ๆ ค่ะ พี่

คุณ รวงข้าวล้อลม : คุณครูคะ...เพื่อน ๆ ชอบบอกว่า หนูคิดแปลก คิดต่าง แต่นี่แหละ ...หนูคิดแบบนี้จริง ๆ ค่ะ ขอบคุณค่ะ ที่ติดตามอ่าน :)

คุณสิงห์นอกระบบ : เรื่องน่ะมีค่ะพี่...แต่มันเป็นเรื่องเก่าในเรื่องใหม่นี่สิ...ความทรงจำชักเลือน ๆ ลาง ๆ จนอยากจะนั่งเทียนเขียนเสียแล้ว 55555

คุณเรือนข้าหลวง : หนูยังนึกไม่ออกเลยว่าจะเขียนอะไรต่อดี....อิอิ...แต่ขอบคุณมาก ๆ ค่ะ ที่เข้ามาทักทาย หนูจำได้ค่ะ

คุณnavavee : ข้อดีของอาชีพอิสระ คือ ฝันปุ๊ป ทำปั๊บ..ไม่รออนาคต เพราะเงินอาจหมดก่อน แหะแหะ....

ความคิดเห็นที่ 12 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
navavee วันที่ : 29/09/2012 เวลา : 12.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/navavee

ผู้หญิงมีฝัน เดินตามความฝันอย่างมั่นคง อิจฉาในความกล้าหาญ และประสบการณ์การท่องเที่ยวแบบ อัลลิมิเต็ดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เรือนข้าหลวง วันที่ : 29/09/2012 เวลา : 05.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/banklangtung

เพิ่งมาอ่านตอนสุดท้าย

มาเป็นกำลังใจในการ(จะ)เขียนเรื่องใหม่

ความคิดเห็นที่ 10 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สิงห์นอกระบบ วันที่ : 29/09/2012 เวลา : 01.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nfedlion

ว้า...จบซะแล้ว น้องแตน รอเรื่องใหม่อยู่นะ

ความคิดเห็นที่ 9 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 28/09/2012 เวลา : 23.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

ะเป็นห้องรวมชายหญิงแบบเพศผสม แต่ที่นี่ ไม่มีการผสมเรื่องอื่นอย่างแน่นอน เพราะสถานที่ที่คิดว่าน่ากลัวที่สุด..กลับเป็นสถานที่ที่รู้สึกปลอดภัยที่สุด ด้วยเพราะมีสักขีพยาน ผู้ช่วยเหลืออยู่ล้อมรอบตัวเราไปหมด
_-------------------------------------------------

ชื่นชมในแนวคิดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ni_gul วันที่ : 28/09/2012 เวลา : 22.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

ได้ยินมาว่า หากเราไปเที่ยวที่ไหนให้ทำตัวเล็กกว่าสถานที่เข้าไว้
มีความหมายคล้ายๆ เข้าเมืองตาหลิ่ว ให้หลิ่วตาตาม
.... แบกเป้เข้าไปยิ่งดูเป็นคนเล็กๆ เจ้าของบ้านก็เลยออกจะเอ็นดู จึงหามิตรไมตรีได้ง่ายดายตามรายทาง

ความคิดเห็นที่ 7 ni_gul , tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (2)
แม่หมี วันที่ : 28/09/2012 เวลา : 15.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เป็นความทรงจำที่หลากหลาย....

"กิีน"จะดีหรือไม่ "อยู่"จะสุขหรือไม่ ขึ้นอยู่กับใจ

ใจที่เราเลือกเอง

แม่หมีว่า คุณแตนผ่านมาได้ตั้งหลายเรื่อง

สุดยอดมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 เกสรมาเฟีย ถูกใจสิ่งนี้ (1)
tanthainium วันที่ : 28/09/2012 เวลา : 13.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณเกสรมาเฟีย : ก็ประสบการณ์แบบนี้ เก็บไว้ในใจไม่ได้แล้วจริง ๆ ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ

ความคิดเห็นที่ 5 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เกสรมาเฟีย วันที่ : 28/09/2012 เวลา : 08.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ipammo

อย่าได้แคร์ ก็แค่ยุโรป ชอบประโยคนี้จัง ...
ทุกการเดินทางมีความหมาย ยิ่งการเดินทางคนเดียว แบ็คแพ็คไป ยิ่งได้ประสบการณ์เราโกยไว้เต็มตัก

ความทรงจำในการเดินทาง อยู่ฝังอยู่ในแต่ละคน
แต่ภาพถ่าย และเรื่องเล่าจากการเดินทาง เราสามารถแบ่งปันให้ทุกคนได้ อย่างไม่หวงแหน

นับถือค่ะ ^^

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
tanthainium วันที่ : 27/09/2012 เวลา : 20.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณป้าทุนดี..ที่น่ารักของตั๊กแตน...ขอบคุณมาก ๆ นะคะ ที่ตามอ่านเสมอมา...หนูเองก็อยากอ่านบันทึกการเดินทางของตัวเองเหมือนกันค่ะ...หวังว่าสักวันหนึ่ง คงจะมีนะคะคุณป้า...

ส่วนเรื่องการเดินทางที่โชคดีกลับมานั้น...หนูก็พยายามทำใจไว้ตลอดว่า..สติ ปัญญา สมาธิ แต่ไม่มีศีลนะคะ เพราะศีลขาดตั้งแต่กรอกเบียร์เข้าปากแล้วล่ะค่ะ อิอิ...

ความคิดเห็นที่ 3 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
toondee วันที่ : 27/09/2012 เวลา : 19.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toondee
เกษียณแล้ว ไปไหน

สวัสดีค่ะตั๊กแตนแบกเป้ ทำเป้นเล่มเลยจ้ะ ป้าทุนดีอยากอ่านรวดเดียวใหญ่ๆสักรอบ สนุกดีค่ะ

ประสบการณ์การนอน น่ากลัวตอนยังไม่หลับ พอหลับ ก็ไม่รู้แล้วว่าจะเกิดอะไร จนมันเกิด แต่นี่หนูปลอดภัย สนุก ป้าทุนดีดีใจด้วยจ้ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
tanthainium วันที่ : 27/09/2012 เวลา : 19.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tanthainium

คุณไตร...ขอบคุณนะคะ..

ความคิดเห็นที่ 1 tanthainium ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ไตร วันที่ : 27/09/2012 เวลา : 19.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/trimemory

ยอดเยี่ยมมากเลยครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน