*/
  • tengpong
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : pwisoot@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-01-30
  • จำนวนเรื่อง : 322
  • จำนวนผู้ชม : 618634
  • จำนวนผู้โหวต : 648
  • ส่ง msg :
  • โหวต 648 คน
คุณคิดอย่างไรกับ "กระเช้าขึ้นภูกระดึง"
ไม่ควรมีเด็ดขาด
0 คน
สมควรให้มี
0 คน
มีก็ได้ ไม่มีก็ได้
0 คน
ไม่มีความเห็น ไม่มีข้อมูล
0 คน

  โหวต 0 คน
วันพุธ ที่ 10 สิงหาคม 2554
Posted by tengpong , ผู้อ่าน : 2483 , 20:07:34 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 18 คน เม็ดดิน , rosawan และอีก 16 คนโหวตเรื่องนี้

“อีแต มันใจร้อนมาตั้งแต่เด็ก ยังไม่ทันถึงเตียงหมอเลย มันออกมาตั้งแต่ยังไม่ลงจากสามล้อแล้ว” เสียงคุณนายสง่า ที่พูดคุยกับเพื่อนฝูง ยามเมื่อพูดถึงผม(นายเต็งพ้ง)

คุณนายสง่า ไม่ได้เป็นคุณนงคุณนายที่ไหนหรอก ผมเรียกของผมเองมาตั้งแต่นักพูดโชว์เดี่ยวเขายังไม่ได้ใช้เลย ที่บ้านผมรู้กันดี คุณนายสง่าเธอเรียกผมว่า “อีแต”


ผมถามแม่ว่าทำไมเรียกว่า “อี” แล้วทำไมต้อง “แต” แม่เล่าให้ฟังว่า การเรียกผู้ชายว่าอี และผู้หญิง(พี่สาวคนโต)ว่าไอ้ เป็นการเรียกแบบไม่จิกหัว และที่เรียกว่า “แต” เพราะแม่เชื่อตามที่เห็นว่ากระแตมันไม่ชอบอยู่กับที่ เดี๋ยวก็ไปโน่น เดี๋ยวก็ไปนี่ ผมเลยได้ชื่อที่แม่เรียกมาตามนิสัยที่แม่เห็นว่า “แต” และแม่ก็เป็นคนเดียวที่เรียกผมอย่างนั้น รวมทั้งเพื่อนสนิทของแม่บางคน

ความจำในวัยเด็กตั้งแต่เป็นเด็กวัดดงมูลเหล็ก ยังคงแจ่มชัดแต่เพียงในบางภาพเท่านั้น ...แม่พาผมไปฝากเรียนกับครูที่ท่านอายุมากแล้ว และแม่เรียกว่า โรงเรียนเตรียม ไม่ใช่เตรียมอุดม แต่เป็นเตรียมเข้าป.๑ ประมาณอนุบาลนั่นแหละ

วันแรกที่ไปถึงผมเดินร้องไห้ตามแม่กลับบ้าน แต่ก็ต้องเดินกลับบ้านครู เพราะไม้เรียวในมือแม่ทำงานอย่างเต็มกำลัง...จากนั้นอีกวันของอีกปี พ่อเดินไม่ค่อยตรงทาง เพราะอาการเมายังไม่สร่าง พาเด็กชายวิสูตร ไปฝากเรียนชั้นป.๑ กับคุณครูปรียาพร ปานพุ่มชื่น ครูใหญ่โรงเรียนวัดดงมูลเหล็ก ซึ่งห่างบ้านเพียงไม่กี่ร้อยเมตร

หลังจากเข้าโรงเรียนไม่กี่วัน ผมก็กลายเป็นเด็กบ้านแตกโดยที่ผมเองก็ยังไม่รู้จักความหมายของมัน.....พ่อไม่ทำงาน กลายเป็น “ตาเติมขี้เมา” ที่คนแถววัดดงฯตั้งฉายาให้ พ่อทะเลาะกับแม่ ตบตีแม่ในบางครั้ง.จนแม่ต้องหนีกลับบ้านเดิมที่สัตหีบ กลับไปอยู่กับน้องสาว

โรงเรียนวัดดงมูลเหล็ก เปิดสอนถึงแค่ชั้น ป.๔ เมื่อใกล้จบชั้นสุงสุดของโรงเรียน ...พ่อขายบ้านทิ้งเพียงเพื่อต้องการหาเงินมาใช้จ่ายตามใจของพ่อ...แต่ระหว่างนั้นผมมารู้เอาตอนโตว่าเงินที่ผมได้จากพี่สาวเป็นครั้งคราว คือเงินที่แม่แอบส่งมาให้และถามเสมอว่า “อีแต” มันไปโรงเรียนหรือเปล่า แล้วผลการเรียนเป็นอย่างไร...แม้แต่หลวงพี่คำแสง ทีผมได้อาศัยข้าวก้นบาตรที่วัดดงฯกับพี่ชาย ยังทราบข่าวเพราะแม่จะสอบถามมาทางท่านเสมอ

จบป.๔ ต้องย้ายตามลุงไปอยู่เพชรเกษม ๖๘ ย่านบางแค เพราะบ้านพ่อแม่ไม่มีแล้ว แต่ว่าลุงก็ยังอนุญาตให้ไปอยู่ด้วย และโชคดีคือ ลุงให้แม่ไปอยู่ด้วย แม่จึงได้กลับมาอยู่กับลูกๆอีกครั้ง โดยที่พ่อก็ยังผีเข้า ผีออกเรื่องเมา กับ เรื่องทำงานและทะเลาะกับแม่

แต่ผมไม่ค่อยชอบอยู่ใกล้แม่ ไม่ค่อยชอบอยู่บ้าน จึงไปอาศัยวัดนิมมานนรดี อยู่วัดอาศัยอีกครั้งเพราะรู้สึกเสพติดข้าวก้นบาตร ที่ผมบอกว่าไม่ค่อยชอบอยู่ใกล้แม่ เพราะแม่ชอบเคี่ยวเข็ญผมมากกว่าพี่ๆของผม ทั้งการหุงหาอาหาร การซักผ้า และงานบ้าน รวมทั้งงานซ่อมแซมเสื้อผ้า รวมทั้งการที่ต้องช่วยคุณนายสง่าขายหวานเย็น น้ำแข็งไส ซึ่งผมมองว่าเป็นงานหนักและวัยรุ่นอย่างเราไม่ควรจะต้องมาหยิบจับ ในขณะที่พวกพี่พี่ ไม่ค่อยได้มาอยู่ใกล้แม่สักเท่าไหร่เลย ต่างคนต่างมีงานทำกันหมดแล้ว เพราะผมมันคนเล็กสุดท้องแล้วไง

ไม่ว่าผมจะเรียนที่ไหน แต่เมื่อกลับบ้าน และเสื้อผ้าชุดนักเรียนผ่านฝีมือแม่ ครูบาอาจารย์ จะชมทุกครั้งเรื่องความสะอาดเรียบร้อย นั่นก็ฝีมือคุณนายสง่าล้วนๆ

จนวันที่ได้ผมต้องกลายเป็นคนเดินทาง เพราะอาชีพ แล้วก็ไม่ค่อยได้พบเจอแม่ และไม่ค่อยได้ดูแลแม่เลย แต่ก็รู้ว่าจะเจอแม่ได้ที่ไหน แม่เช่าที่ดินปลูกบ้าน ไม่ห่างจากบ้านลุงเท่าไหร่นัก ส่วนพ่อนั้นหมดสภาพต้องกลายเป็นผู้อาศัยและเป็นภาระของแม่แทนที่จะเป็นหัวหน้าครอบครัว เศรษฐกิจในบ้านพวกเรารู้ได้จากอาหารฝีมือแม่ ฝีมือที่แม่ลงทุนไปตลาดซื้อกับข้าวทุกวันถึงแม้จะต้องขายหวานเย็นที่เป็นอาชีพหลักของแม่ หากวันใดที่ต้องกินข้าวต้มใส่หัวมันเป็นข้าวเย็น นั่นหมายความว่าแม่ไม่ค่อยมีตัง

การอาละวาดอีกครั้งของพ่อ ทำให้แม่ตัดสินใจอีกครั้งที่ต้องเดินทางกลับไปบ้านเกิดเพื่อไปอยู่กับน้องสาวที่สัตหีบ โดยที่ไม่มใครรู้เลยว่า นั่นเป็นการกลับไปบ้านเกิดของแม่ และจะไม่กลับมาอีก 

ผมและพี่ๆพลัดเปลี่ยนหมุนเวียนไปเยี่ยมแม่ ตามแต่โอกาส แต่แม่จะพยายามให้ให้ผมอยู่ค้างที่สัตหีบทุกครั้งที่ผมไปหา โดยเอาเรื่องอาหารโปรดมาเป็นตัวล่อ ว่าไปซื้อไว้แล้ว ไปทำไว้แล้ว เพียงเพื่อให้ “อีแต” มันอยู่กับแม่เพิ่มอีกสักคืน

ผมได้รับโทรศัพท์จากลูกสาวของน้า บอกว่าให้มาดูแม่ด่วน ตอนนี้เป็นลมอยู่โรงพยาบาลอาภากรเกียรติวงศ์ ผมได้แต่อิดออด แล้วถามกลับไปว่าแม่เป็นอะไรมากไม๊? ลูกของน้าตอบว่า “มึงมาดูเองเหอะ เขาบอกให้โทรหาแต่มึงอ่ะ” ผมขับรถโฟล์คเต่า เดินทางไปสัตหีบ ในวันนั้นเลย

ไปถึงที่เตียงแม่ ลูกของน้าบอกว่า ก่อนขึ้นมานอนบนเตียง ยังคุยได้อยู่ แต่ก็ถามว่า “อีแต”มาหรือยัง จากนั้นก็คอพับคารถเข็นไป แล้วก็ต่อสายระโยงระยาง มาอยู่บนเตียง ผมจับมือแม่แล้วกระซิบข้างหูแม่ว่า “แม่...เค้ามาแล้วนะ แม่เป็นยังไง แม่นอนสบายๆนะเดี๋ยวหมอจะดูแลให้ เค้าจะอยู่เฝ้าแม่”....ผมพูดได้แค่นั้นและรู้สึกว่าแม่บีบมือรับรู้อยู่บ้าง แล้วก็คลายลงก่อนที่หมอจะเดินเข้ามาแล้วก็บอกว่า “ชื่ออีแตใช่ไหม? แม่เขาจากไปตั้งแต่เมื่อสองชั่วโมงก่อนแล้ว ที่เห็นอาการขึ้นลงของร่างกายเหมือนหายใจนั้น มาจากเครื่องช่วยหายใจ”

ผมเงียบไม่พูดอะไรกับหมอ แต่ผมรู้ว่าเมื่อไม่กี่นาที่นี้เอง แม่ยังบีบมือผมด้วยความรูสึกเดิมที่ผมเคยได้รับอยู่เลย แต่ตอนนี้ทำไมตัวแม่เย็นกว่าเมื่อสักครู่มากมายนัก พี่ๆผมเห็นอาการลุกลี้ลุกลนของผมที่จับตัวแม่อย่างโน่นอย่างนี้ ด้วยความสงสัย จนต้องมาห้ามผมว่า “พอได้แล้ว แม่รอแกคนเดียวนั่นแหละ” ผมไปนั่งอยู่ปลายเตียง เอาหน้าไปซบที่ปลายเท้าแม่อยู่นานแค่ไหนไม่รู้ ซึ่งจริงๆแล้วมันไม่ได้เท่ห์อะไรเลย หากผมได้ทำอะไรให้แม่มากกว่านี้.......แม่จากผมไปแล้วจริงๆ

ญาติพี่น้องบอกว่า “ยัยหง่า” ไม่มีอะไรเหลือไว้ให้ลูกเลย เพราะมัวแต่ทะเลาะกับพ่อมัน แต่เท่าที่ผมรู้ ผมได้มรดกจากแม่เยอะกว่าใคร ในความเป็นลูกคนเล็ก ผมซ่อมเสื้อผ้าเป็นด้วยจักรและเข็มเย็บผ้า, ผมซักเสื้อผ้า ต้มผ้า การถนอมผ้าเป็น รีดผ้าได้เองทั้งเตาถ่านและเตาไฟฟ้า, ผมหุงหาอาหาร และทำอาหารเป็น ผมเป็นนักไสน้ำแข็งหวานเย็นระดับมืออาชีพ, ผมกวาดบ้านเช็ดถูได้อย่างดูดี,ผมจ่ายกับข้าวและรู้จักพืชผักผลไม้ เพียงเพราะแม่ใช้ให้เดินตามไปซื้อกับข้าวในตลาด, ผมรู้จักที่จะช่วยเหลือผู้อื่น เพราะได้เคยเดินตามแม่ไปช่วยงานบ้านญาติโกโหติกา และเห็นความสำคัญของการช่วยเหลือ จนติดเป็นนิสัย......


แม่ผมคือพระในบ้านที่ผมไม่ค่อยได้กราบไหว้ เหมือนพระที่ผมได้อาศัยข้าวก้นบาตร แต่มรดกของแม่ผมคือสิ่งที่ผมได้ใช้หล่อเลี้ยงชีวิต มาจนทุกวันนี้.....อย่าปฏิบัติต่อแม่ เช่นลูกอย่างผม เพราะวันนี้อยากกอดแม่ อยากกราบแม่ แต่ไม่ม่มีวันได้ทำอีกแล้ว.....”อีแต” เอ้ยมึง

.................






อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 59 (0)
coffeehuman วันที่ : 05/03/2014 เวลา : 02.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ryokoku
เราเป็นมนุษย์ เกิดมาก็อายุสั้น ไม่รู้ว่าจะตายเมื่อไหร่ ผมจึงอยากรู้ว่าถ้าเราทำอะไรสุดๆ ซักอย่างชีวิตเราจะไปอยู่ตรงไหน..ซึ่งหมายคามว่าความเจริญรุ่งเรืองของเราะมันจะอยู่ตรงไหน ผมเชื่อว่าหากเราทำอะไรอย่างสุดๆ อย่างจริงจัง เรามีที่อยู่แน่นอน

อ่านไปน้ำตาไหลไป T_T

ความคิดเห็นที่ 58 (0)
market วันที่ : 21/08/2011 เวลา : 12.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

อ่านแล้วแน่นอก คุณแต(ขออนุญาติ)เขียนได้ประทับใจมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 57 (0)
chailasalle วันที่ : 13/08/2011 เวลา : 00.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

ฉากชีวิตคล้ายๆกันเลยครับผมก็จับมือหอมท่าน จนนาทีสุดท้ายเช่นกันครับ..

ความคิดเห็นที่ 56 (0)
เด็กการะเกด วันที่ : 12/08/2011 เวลา : 13.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kara
จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ ด้วยหัวใจที่ร่าเริง..... 

อ่านอีกรอบ ซึ้งอีกแล้ว
ร้องไห้ได้อีก...

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
เม็ดดิน วันที่ : 12/08/2011 เวลา : 11.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iaun
+ + + ส วั ส ดี ช า ว โ ล ก + + +

ตอนเด็กๆ ผมจะไม่ค่อยชอบแม่เท่าไหร่ เพราะแม่ตีเก่ง

แต่พอโตขึ้น มีครอบครัว จึงรู้ว่าแม่รักเรามากแค่ไหน

สวัสดีวันแม่ครับพี่เต็งพ้ง

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
ณดาว วันที่ : 12/08/2011 เวลา : 10.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/petpetpe

ชื่อพี่เต็งพ้ง ที่แม่เรียก "อีแต" เท่ห์มากเลยอะคะ...

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
ChaiManU วันที่ : 12/08/2011 เวลา : 10.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaimanu
   ทำงานให้สนุก  เป็นสุขกับการทำงาน    

เมนท์ไม่ออกเลยพี่

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
Anonym วันที่ : 12/08/2011 เวลา : 07.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anonym

เสียใจด้วยนะครับ แม่เป็นรักที่บริสุทธิ์ และยิ่งใหญ่ที่สุด

ผมจะกตัญญูต่อท่านให้มากที่สุด

ขอบคุณสำหรับเรื่องที่สอนให้คิดครับ

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
แม่ไก่ วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 20.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamakai

เฮ้ออออออออออออออ.......

ในที่สุด................................

ก้อต้องเข้ามาอ่านเรื่อง ของ "อีแต".....จนด้าย ตรู.............

ก่อไฟ...เตรียมตั้ง"ซึ้ง"....ดีกั่ว...แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 50 (0)
แม่ไก่ วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 20.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamakai

เฮ้ออออออออออออออ.......

ในที่สุด................................

ก้อต้องเข้ามาอ่านเรื่อง ของ "อีแต".....จนด้าย ตรู.............

ก่อไฟ...เตรียมตั้ง"ซึ้ง"....ดีกั่ว...แง๊ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
rosawan วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 17.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rosawan
AT  THE  END  OF  THE  STORM  THERE'S  A  GOLDEN  SKY.

มาอ่านและขี้มูกโป่งไปตั้งแต่ค่ำวานค่ะ
เม้นต์ไม่ออก

มาอีกรอบ ...
มาอ่านซ้ำเรื่องมรดกที่ อีแต ได้รับ
เพียงแค่นี้แล้วคุณกลั่นมันลงมาเป็นตัวอักษรคุณแม่สง่าก็สุดจะภาคภูมิแล้วค่ะ

ขอบคุณเรื่องเล่าจากความทรงจำน่าประทับใจเรื่องนี้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
ฐารตี วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 16.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tharatee

แหะๆ อยากบอกว่าอ่านตั้งแต่เมื่อมีเมนต์แค่สองสามคน ..อยากจะเมนต์บ้างแต่ไม่กล้า ..และที่สำคัญ ตามันพร่ามองไม่ชัด แหะๆ ...โตขึ้นแล้วเมิงจะเข้าใจ ..ประโยตเด็ดของแม่ฐาเหมือนกัน อิอิ ...

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
kokoyadi วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 14.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kokoyadi
Blog me if you can!!! KoKoyadi  โกโก้...อย่าดิ

เรื่องนี้ ตัวหนังสือทรงพลังมากครับ เต็มไปด้วยอารมณ์ความรู้สึก ที่แปลกใจว่าเรียกน้ำตาคนอ่านได้หลายคน ผมเข้าใจอารมณ์พี่เลย เพราะมีชีวิตคล้ายกันมากๆ โดยเฉพาะอารมณ์ของน้องคนเล็กกับแม่...

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
tengpong วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 12.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ความคิดเห็นที่ 44
Janni_Lee

ฝากสวัสดีคุณแม่ด้วยความเคารพ ด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
tengpong วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 12.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ความคิดเห็นที่ 35
สิงห์มือซ้าย

มรดกของแม่ คือการลงมือทำให้ดู
ลูกจะดูหรือไม่ดู แต่ว่ายังไงปากท้องก็ไม่พ้นมือแม่อยู่ดี พรว่าไม๊?

............................................

ความคิดเห็นที่ 36
SW19

ยินดีและขอบคุณที่แวะมาส่งข่าวครับ

...........................................
ความคิดเห็นที่ 37
หนุมานชาญสมร

มันจะงดงามกว่านี้มาก หากผมได้ทำอะไรได้มากกว่านี้ ที่เขาเรียกว่ากตัญญู ตอนที่แม่ยังอยู่ ครับ
ขนาดเห็นหนุมานบ่นคิดถึง มัจฉานุน้อย ผมแอบปลื้มทุกครั้งเลย
..........................................
ความคิดเห็นที่ 38
BlueHill

ส่วนของผมแห้งแล้ว ครับ
.........................................
ความคิดเห็นที่ 39
นายสิบหมื่น

วิถีแห่งท้องทุ่งแบบธรรมชาติที่บ้านอ้ายแสน เวลาคิดถึงแม่แล้วมันทรมานใจจริงๆนะครับ
......................................

ความคิดเห็นที่ 41
ครูทิพย์

คุณนายสง่า เธอไม่รู้หรอกครับว่า A+ เป็นอย่างไร สอบได้กี่เปอร์เซ็นต์ก็ไม่เข้าใจ
ขอให้บอกอย่างเดียวว่าสอบได้ที่เท่าไหร่ นั่นคือคำตอบสุดท้ายที่คุณนายสง่าอยากได้ยินครับ.....แต่คะแนนที่ครูทิพย์ให้ ผมยกให้คุณนายสง่าครับ
...................................

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
Janni_Lee วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 12.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mylifeanddogs
Hope, Love, and Joyfulness... It is here on earth and has four legs !

อ่านจบก็โทรศัทพ์กลับเมืองไทยไปคุยกับแม่ค่ะ
ทั้งที่เพิ่งโทรคุยไปเมื่อไม่กี่วันนี่เอง
โทรไปบอกว่ารักและคิดถึงแม่จัง

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
tengpong วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 12.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ความคิดเห็นที่ 27
น้ำทะเล

ถูกต้องครับ นายเต็งพ้ง แม่เรียกว่า "อีแต"

..............................

ความคิดเห็นที่ 28
ศุภฤกษ์
เห็นด้วยกับการลงมือเดี๋ยวนี้ จริงๆครับ
.............................
ความคิดเห็นที่ 29
สิริปตี

เชื่อว่าครูหน่อง ก็รักน้องภีม ไม่น้อยไปกว่าคุณนายสง่า ที่มีต่ออีแต เหมือนกันแหละ
.............................
ความคิดเห็นที่ 30
ศณีรา

เป็นเพราะเบ้าหลอม ครับท่านปลัด
.............................
ความคิดเห็นที่ 31
แม่มดเดือนMarch

ครับ อีแต เป็นผลงานการดูแลของคุณนายสง่าครับ

..................................
ความคิดเห็นที่ 32
ชบาตานี

คุณนายสง่า ชอบใช้คำว่า "มึงอย่าไปหัวหมา ด่าแม่เจ็กนะ จะได้ไม่มีเรื่อง"
ประมาณว่าไม่เป็นภาระสังคมก็พอแล้วครับ
....................................
ความคิดเห็นที่ 33
ป้ารุ

เมื่อคืนไหว้พระ ก็บอกแม่แล้วครับป้ารุ
.......................................
ความคิดเห็นที่ 34
จิตราภรณ์
เพียงการสื่อสาร หากเติมความรักความเข้าใจ สายใยก็จะแน่นแฟ้นครับ
..........................................

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
tengpong วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 11.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ความคิดเห็นที่ 18
ภาษาไทย

พ่อเสียที่บ้านป้า ที่ซอยวัดดงฯบ้านเกิดนั่นแหละครับ
ทุกคนลงความเห็นว่า พ่อตรอมใจ...
.................................

ความคิดเห็นที่ 19
กำหนัน
ขอบพระคุณด้วยใจเช่นกันครับ
..................................

ความคิดเห็นที่ 20
redribbons07
เท่าที่รู้จัก พี่แม๋วก็เต็มที่กับลูกเสมอ ..นับถือน้ำใจแม่ เช่นพี่แม๋ว นะครับ

..................................
ความคิดเห็นที่ 21
imagine

ยกให้เป็นเครดิตคุณนายสง่านะครับ ขอบพระคุณมากครับ
.................................

ความคิดเห็นที่ 22
captain.Jack
ขอบพระคุณครับกัปตัน

..................................
ความคิดเห็นที่ 23
iheartia

ใช่แล้วครับน้องเตี้ย...ทุกครั้งที่แม่ด่า พอคิดได้ ก็จะรีบทำอะไรให้กลับคืนมาเร็วๆ
เพราะเหมือนตกนรกทุกครั้งที่โดนแม่ด่า ถึงแม้จะไม่บ่อย แต่ความหมายของคำพูดที่มาจากอารมณ์ของแม่ ที่แท้เราเองนั่นแหละ ทำให้แม่ต้องด่าเรา ทั้งที่ไม่ใช่นิสัยของแม่เลย
..................................
ความคิดเห็นที่ 24
คนโทใส่น้ำ

เคยได้ยินเขาบอกว่า ลูกคนเล็กพ่อแม่ จะรักและห่วงมาก ผมเพิ่งมาคิดและเชื่อตอนที่แม่ไม่อยู่แล้ว นี่แหละครับป๋า ...แย่จัง
.................................
ความคิดเห็นที่ 25
ปราณชลี

เรื่องที่ถ่ายทอดออกมายังแจ่มชัดเสมอ แต่หากไม่ได้เรียนรู้และแอบศึกษาจากเพื่อนพ้องน้องพี่ในกลุ่ม หัวใจเดียวกัน แล้วเรื่องราวคงติดขัด ปะติดปะต่ออยากสักหน่อย ครับพี่ย่อง
................................
ความคิดเห็นที่ 26
wansuk

และมันก็จะเป็นธรรมชาติ ของมันเช่นนี้แหละ วันศุกร์

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
ครูทิพย์ วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 10.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Tip2
Every minute is precious if every minute I have you. ทุกนาทีจะมีค่า หากทุกเวลาฉันมีเธอ 


ซึ้งสุดยอดเลยค่ะ "อีแต" ทำให้ครูต้องคว้าทิชชูมาซับ​น้ำตาเลยนะนี่

ป.ล. ขอบคุณที่ส่งการบ้าน...ผลงานชิ้นนี้ครูตรวจแล้วให้เกรด A+ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 10.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

ว้า...พิมพ์ผิด
แก้ไขใหม่ครับเฮีย

...
ผมมองเห็นประโยชน์มาหมาย --> ประโยชน์มากมาย

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 10.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

น้ำตาซึมเลยครับเฮีย
...
ผมมองเห็นประโยชน์มาหมายของการได้อยู่ใกล้แม่ในวัยเด็ก
จนเข้าสู่วัยรุ่น แม้ขณะนั้นเรามักจะดิ้นรนเพื่ออยู่ห่างแม่
แต่เดี๋ยวนี้ แม้จะอยากอยู่ใกล้เพียงใด
แต่ก็จนปํญญาด้วยภาระหน้าที่

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
BlueHill วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 09.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

น้ำตาซึมโดยไม่รู้่ตัวเลยครับเต็งพ้ง

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
หนุมานชาญสมร วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 08.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wintawan
บนเส้นทางการเดินทาง มีเรื่องให้ค้นห มีความงามให้จดจำ มีมิตรภาพที่ล่องลอยอยู่รายทาง

สิ่งที่ออกมาจากใจ งดงามเสมอ เป็นความจริงใช่ความลวง

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
SW19 วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 08.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SW19

อ่านแล้วเกิดความรู้สึกดีๆ มากมาย

เอาการบ้านมาส่งด้วย
http://www.oknation.net/blog/SW19/2011/08/11/entry-1

หากมาก็ส่งข่าวกันบ้าง เผื่อมีเวลาได้พบกัน


ความคิดเห็นที่ 35 (0)
สิงห์มือซ้าย วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 08.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SingMeuSai
ร้านพร สิงห์มือซ้ายwww.facebook.com/lefthandshop 

เช้ามาเห็นชื่อเอนทรีก็คิดว่าเพลงอะไร ถึงชื่อ แม่อีแต
กะว่าจะมาฟังให้หายข้องใจสักหน่อย
กลับกลายเป็นเรื่องเล่าที่อ่านแล้วซาบซึ้งถึงขนาดน้ำตาไหล
พรก็มีครอบครัวที่คล้ายๆแบบนี้ พ่อกับแม่ชอบทะเลาะกัน เพราะพ่อดื่มเหล้า
และพรก็ยังได้มรดกมาจากแม่คล้ายๆพี่ คือทำทุกอย่างเป็น
ความรักของแม่นั้นยิ่งใหญ่จริงๆค่ะ ยอมเสียสละความสุขส่วนตัวเพื่อลูกๆได้เสมอ
อ่านแล้วทำให้เข้าใจความเป็นพี่กระแตมากขึ้นเยอะเลยค่ะ(ได้ยินชื่อนี้ทีไรแล้วอดขำไม่ได้ทุกที ผู้ชายอะไร ชื่อกระแต)

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
จิตราภรณ์ วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 08.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

โหวต......ให้แม่อีแตนะคะ

ข้างบ้านฉันเรียกลูกชายว่า "อี" ทุกคนเหมือนกันค่ะ
แต่บ้านฉันเรียกลูกชายว่า "ไอ้...." เต็มปากเต็มคำ
ส่วนพี่สาวจะเรียกว่า "พี่....."
แล้วตัวอิฉันพ่อกับแม่จะเรียกว่า "อีน้องแจง" เต็มปากเต็มคำเหมือนกันค่ะ



ความคิดเห็นที่ 33 (0)
ป้ารุ วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 07.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paaru

ขอกราบแม่ของอีแตด้วยความเคารพอย่างสูงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ชบาตานี วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 06.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

อย่างไรก็แล้วแต่ ก็ขอชื่นชมคุณนายฯที่สามารถเลี้ยงดูลูกจนสามารถเป็นคนดีของสังคม

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 02.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

แม่มดว่าคุณเต็งพ้งน่ารักออก
ผลงานการเลี้ยงดูของคุณนายสง่าแท้ๆเชียว

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ศณีรา วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 01.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/localbetong
  สิ่งเดียวที่จะทำให้คนชั่วชนะก็คือ " การที่คนดีนิ่งดูดาย "     

"อีแต" ทำดีที่สุดแล้ว ด้วยการเป็นคนดี ช่วยเหลือสังคม แม่สง่า..ต้องภูมิใจ ที่มีลูกที่ดีอย่าง "อีแต"..

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
สิริปตี วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 00.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siripatee
You are what you eat.You are what you write.

เอ่อ เม้นท์ไม่ออกค่ะพี่
รู้แต่ว่าความรักของแม่ยิ่งใหญ่กว่าใครในโลก รักและปกป้องลูกเสมอ วันนี้แม่สง่าคงภูมิใจในตัวตนของดช.วิสูตร ในวันนั้นอย่างสง่างามค่ะ

โหวต+1 ค่า

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ศุภฤกษ์ วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 00.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suparurk

อ่านแล้วผมต้องคิดมากเลย
เวลาผ่านไป คนผ่านไป ไม่หวนกลับ
ตอนนี้นึกจะทำอะไรให้พ่อแม่ได้ ต้องรีบทำใช่ไหมครับ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
น้ำทะเล วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 00.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soda
เ พ ร า ะ พี่ เ ป็ น พี่ ... ที่ ... ว่ า ง เ ป ล่ า 

ลูกผู้ชายชื่อ "อีแต"....

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
wansuk วันที่ : 11/08/2011 เวลา : 00.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

มรดกที่คุณนายสง่าทิ้งไว้ให้ พวกเราเพื่อนพ้องน้องพี่ ต่างได้เห็น ได้สัมผัส ขอบคุณคุณนายสง่ามากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ปราณชลี วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 23.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/narapong-sak
  นัยน์ตา...มีตีน   ในตีน...มีแก่นชีวิต   

หากพลังของวรรณกรรม คือการส่งผลให้เกิดความเปลี่ยนแปลง ทั้งในอารมณ์ ความรู้สึก และบนวิถีแห่งชีวิต
งานเขียนชิ้นนี้ย่อมสมบูรณ์ในความหมายของ 'วรรณกรรม'
เพราะก่ออารมณ์สะเทือนใจกระทั่งทำให้ผู้อ่านหลายคนกลั้นน้ำตาไม่อยู่
(คงเพราะกลั่นมาจากเลือด เนื้อ และชีวิตจริงที่ยิ่งกว่านิยาย)
ด้วยชื่นชมครับ, ฝีมือ (เขียน) คมขึ้นทุกวัน (ส่วนฝีปากนั้นไม่ต้องพูดถึง หุหุ)

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 23.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

เงยหน้าไม่อายฟ้า ก้มหน้าไม่อายดิน
คือมรดกความเข้มแข็งที่คุณนายสง่าถ่ายทอดให้ลูกชายคนเล็ก..คนนี้

ขอคารวะ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
iheartia วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 23.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iheartia
...Live is Beautiful...Enjoy Your Life Now!...

อ่านจบแล้ว...ผมนึกถึงคำๆ หนึ่งขึ้นมาเลยครับพี่

คำพร่ำจำนรรจาว่า "รัก" นัก "รัก" หนา จากปากของคนทั้งโลก
คงเทียบไม่ได้เท่ากับคำว่า "เกลียด" จากปาก "แม่" ของเราเอง

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
captain.Jack วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 22.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Mafia

สุดยอดครับ....

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
imagine วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 22.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bo-raan

เล่าเรื่อง เยี่ยมมากค่ะ รู้สึกรักคุณนายสง่ามากเลย

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
redribbons07 วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 22.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/redribbons07

แม่เป็นใบบุญที่อบอุ่น
คอยเกื้อหนุนเจือจุนลูก
ความรักยิ่งใหญ่จึงพันผูก
ส่งเสริมชีวีลูกให้ดีงาม



+1+น้ำตาซึมค่ะ





.

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
กำหนัน วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 22.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับ เปิดใจเขียนแบบนี้ต้องโหวดด้วยควมจริงใจครับ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ภาษาไทย วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snowy

กลับมาอ่านอีกรอบ
คุณพ่อ คุณแม่ คู่ทุกข์คู่ยาก เสียชีวิตในปีเดียวกัน
โอ๊ย น้ำตาจะไหลอีกแล้วค่ะ



ปล. คุณแม่สวยมาก ๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
tengpong วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ความคิดเห็นที่ 16
ลุงตุ่ย

ยังไม่ดีเท่าไหร่หรอกครับลุงตุ่ย

ผมเลี้ยงลูกคนเดียวยังกะท่อนกะแท่น

แต่ "คุณนายสง่า" เธอเหมาคนเดียว ๕ คน

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ลุงตุ่ย วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/THAMRONG

ดีใจกับคุณนายสง่าจริง


ที่มีลูกที่ดีอย่างคุณเต็งพ้ง

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
tengpong วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ความคิดเห็นที่ 11
turtlerun

พี่เขียนไว้ตั้งแต่วันเสาร์ เสร็จวันอาทิตย์ มาโพสท์ วันพุธ ก็เพราะเหตุผลเดียวกัน

.............................

ความคิดเห็นที่ 12
ครูติ๋ว

มันติดตัวแบบธรรมชาติจริงๆนะครับครูติ๋ว

............................

ความคิดเห็นที่ 14
ครูแดง

ขอบพระคุณครับครูแดง
ว่าแต่ว่า เขาว่าอะไรเหรอครับครู

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ครูแดง วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

-อืม...นะ...เหมือนที่ทุกคนเขาว่าละนะ

-บุญรักษา เทวดาคุ้มครองนะคะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
tengpong วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ความคิดเห็นที่ 6
ลูกเสือหมายเลข9

ถ้าวันไหนแม่เจียวน้ำมันหมูละก็

ผมจะตำน้ำพริกแล้วก็จะเอาข้าวไปคลุกในครกกับน้ำพริกที่เหลือ

แล้วรอกากหมูรสเด็ดเป็นคนแรก ในฐานะคนถือตะกร้ากับข้าว
.................................

ความคิดเห็นที่ 7
ภูพานลานดาว

ความรักที่แม่มีให้ยิ่งใหญ่เสมอ แต่ความรักที่ลูกให้แม่อาจจะไม่แน่นอน
ทุกวันนี้โตเป็นผู้ใหญ่ แต่คำสอนของแม่ยังก้องในหูว่า "โตไปมึงก็รู้เรื่องเอง"
อยากฟังคำนี้จากปากแม่อีก แต่ว่าทำไงได้ละตอนนี้...
.................................

ความคิดเห็นที่ 8
ภาษาไทย

พ่อกะแม่ของเต็งพ้ง เขาเป็นคู่ทุกข์คู่ยากกัน แม่เสียเดือนตุลาคม พ่อก็เก็บตัวเงียบ ไม่คุยกับใครเท่าไหร่เหมือนคนตรอมใจ แล้วพ่อก็เสียตามแม่ปลายเดือนธันวาคม ปีเดียวกัน.....เฮ้อ

...................................
ความคิดเห็นที่ 9
ปรัตยา

ทุกวันนี้ก็ได้แต่เล่าเรื่องของแม่ ให้ลูกฟังเผื่อจะมีผลกระทบในทางที่ดีบ้าง เพราะเชื่อว่าคำสอนของแม่เป็นอมตะและ เอามาใช้สอนลูกได้อีกต่อนึง
....................................

ความคิดเห็นที่ 10
อังศนา

ตอนที่เขียนเรื่องนี้ ผมก็แอบนั่งเขียนคนเดียว เพราะไม่อยากให้ใครเห็นอารมณ์ตอนนั้นครับพี่อัง....เรื่องแบบนี้ผมจึงไม่ค่อยได้เขียนเท่าไหร่
....................................

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ครูติ๋ว วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/romrawin
 รักความไทย ใส่ใจคนรอบข้าง

อีแตเอ้ยยยยยมรดกที่แม่เก็บไว้ให้นั้น...........
อย่าขายนะลูกเอาไว้ดูต่างหน้าหน้านะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
turtlerun วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/turtlerun

...เมนต์อะไรไม่ออกเลบครับพี่เต็งพ้ง...

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
อังศนา วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/angsana
เฉลียงหลัง : http://www.oknation.net/blog/uam

..ผู้ชายอย่างหมอหนุ่มยังน้ำตาไหล
แล้วผู้หญิงอย่างพี่อังจะไปเหลือฤๅ
ยิ่งฟังเพลง ยิ่งใจสะท้าน (..คิดถึงแม่!)

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ปรัตยา วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chief-dan
บล็อคที่หวานแหววแต๋วจ๋าที่สุดในโอเคเนชั่นนะเธอ

น่าภาคภูมิใจเป็นอย่างยิ่งที่ได้เกิดในครรภ์มารดาที่ประเสริฐแบบนี้ และผู้เป็นมารดาก็คงภาคภูมิใจในลูกชายคนนี้เช่นกัน



:)

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ภาษาไทย วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snowy

โหวต ค่ะ คุณเต็งพ้ง
เล่าเรื่องราวได้ซาบซึ้งจริง ๆ แม้ดูจะไม่ค่อยได้อยู่กับคุณแม่
แต่คงเป็นลูกรักมาก ๆ นะคะ
อ่านแล้วน้ำตาจะไหล
พาลคิดถึงวันที่พ่อจากไปที่โรงพยาบาลโทรมาตาม
ไปถึงคนแรก ตัวยังอุ่น ๆ อยู่ รักพ่อมาก เศร้าไม่หาย

เพลงนี้ชอบเช่นกัน เพราะมากค่ะ

โหวต ๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ภูพานลานดาว วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 21.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phupanlanjai

ละเมียดในมุมของความเป็นลูก ยิ่งใหญ่มากในมุมของคุณแม่
ทุกอักษรที่ถ่ายทอด คุณแม่คงทราบดีว่าไม่มีวินาทีไหนเลยที่ อีแต ไม่คิดถึงแม่
ความรักยิ่งใหญ่แบบนี้นี่เอง

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 20.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ขอคอมเมนต์อีกครั้ง..
คอมเมนต์แรกที่ผมเขียนเฉพาะเรื่อง"เพลง" เพราะอ่านไปน้ำตาซึมไป ..
"อีแต"โชคดีนะครับ ที่ได้"มรดก"หลายอย่างจากแม่ทั้งซ่อม ซักและทนุถนอมผ้าจนถึงหุงหาอาหาร
ผมก็เหมือนกัน ..ไม่เคยทำอะไรเลยตอนอยู่บ้าน มากที่สุดคือตำเครื่องแกง
แต่พอจะมาเรียนราม เพราะผมไม่ไปเรียนมอ.ปัตตานี
ทุกเย็นที่ทำกับข้าว แม่จะให้ดูว่าแกงพุงปลาใส่อะไรก่อนหลัง แกงส้มใช้อะไรมั่งตอนทำเครื่อง ฯลฯ
แม่ลืมสอนผมอย่างเดียว..ไข่เจียว
ที่บ้านไม่กินไข่เจียวครับ ถ้าจะกินไข่ แม่จะทำ"ไข่ยัดใส้"เพราะแม่บอกไข่อย่างเดียวไม่ดี ต้องมีผัก ..

เลยขออนุญาตคอมเมนต์รอบ 2 พร้อมขอกราบคุณแม่ด้วยความรัก

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
tengpong วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 20.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong


พอดีเรื่องมันขึ้นซ้ำสองเอนทรี่ เลยขอเอาเม้นท์แม่หวี มารวมไว้ที่นี่นะครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 20.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

เขียนเสียเศร้าใจ
บัตรประชาชนนั้นมีค่ายิ่ง
พี่เก็บของพ่อแม่พกติดตัวเสมอ เมื่อน้องเขาไม่เก็บไว้

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
kamolnum วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 20.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kamolnum

น้ำตาไหลเลย เขียนดีจริงๆครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
tengpong วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 20.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ความคิดเห็นที่ 1
ลูกเสือหมายเลข9

เพลงนี้ "คุณนายสง่า" ได้แผ่นเสียง สปีด45 ที่ทหารอเมริกันที่อู่ตะเภาจ่ายเป็นค่าเกมส์โต๊ะสนุ๊ก

คุณนายเธอจะเปิดบ่อยๆ ไม่รู้ว่าเพราะอยากอวด หรือว่าชอบส่วนตัว
แต่ที่แน่แน่ ผมก็จะคุ้นหูเพลงนี้ทุกครั้งที่ไปหา "คุณนายสง่า" ที่สัตหีบ


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 10/08/2011 เวลา : 20.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เพลงสุดยอดครับ..

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน