• ทิวสน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tewson7@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-07
  • จำนวนเรื่อง : 513
  • จำนวนผู้ชม : 3586170
  • ส่ง msg :
  • โหวต 737 คน
ทิวสน ชลนรา
หลากเรื่องราว...หลายเรื่องสั้น สร้างสรรค์-บันดาลใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
วันจันทร์ ที่ 25 มิถุนายน 2550
Posted by ทิวสน , ผู้อ่าน : 1400 , 22:25:18 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"บ่ายวันนั้น"

โดย : เจ้า…ชายน์ติ๊ง

* * * * *

หมายเหตุ วาระแก้ไขใหม่ 25-6-2007

* * * * *



แดดบ่ายวันนี้ร้อนเหลือเกิน...ร้อนกว่าเมื่อวาน และเมื่อวานก็ร้อนกว่าวันก่อน วันก่อนก็ร้อนกว่าอาทิตย์ก่อน เมื่อตอน 7 โมงเช้า รายการ "เรื่องเล่าเช้านี้-อะไรกันนี่" ก็หยิบข่าวมาเล่าให้ฟังว่า ในภาคอีสานหลายจังหวัดมีคนตับแตก ต้องนำส่งโรงพยาบาลวันเดียวเกือบ 100 ราย

ขณะเดียวกันแม่ค้าที่เคยขายกล้วยปิ้งชนิดมีขาประจำต้องรอคิวยาว รอนานเพราะกล้วยสุกไม่ทันใจ ก็ขายดิบขายดีเป็นเทน้ำเททิ้ง เอ๊ย เทท่า เพราะไม่ต้องรอนาน วางบนตะแกรงเพียงครู่กล้วยก็สุกทันขายแล้ว ฟังดูก็มีทั้งดีและน่าห่วง แต่ที่แน่ๆ เป็นเรื่องที่แสนจะทรมานสำหรับผู้ที่ต้องสัญจรไปมาท่ามกลางอากาศร้อนจัดแดดจ้า โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับผู้ที่ต้องสัญจรโดยรถประจำทางในกรุงเทพฯ



ออกจะเป็นเรื่องแปลก หากใครมาพบ หงส์ นิสิตสาวมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดัง (มหาวิทยาลัยนี้มีชื่อเต็มๆ ว่า "ดังนั้น" ซึ่งนำมาจากชื่อผู้ก่อตั้งคือ ดร.ดังนั้น อภิมหาตระกูล) ผู้มีรสนิยมและมีฐานะต้องมายืนรอรถประจำทางเช่นนี้ เหตุเพราะรถส่วนตัวต้องเข้าอู่ซ่อม แต่มีธุระด่วนต้องไปทำแถวสีลม


ใบหน้าคมเข้ม คิ้วหนาราว 3 เซนติเมตร แถมโค้งดั่งวงพระจันทร์ยามข้างแรม จมูกกลม ตาคม อะ ไม่ใช่สิต้อง จมูกคม ตา-กลม ผมยาว แต่งหน้าแต่พอบางๆ เสื้อผ้าแม้จะอยู่ในชุดนักศึกษา แต่ก็โดดเด่น ด้วยกระเป๋าสะพายแบรนด์เนมสีบานเย็น รองเท้าคัทชูสีดำ ที่ข้อเท้าประดับด้วยสร้อยเส้นเล็กพร้อมจี้คริสตัลรูปแกะแสยะยิ้ม ส่วนนาฬิกาข้อมือก็แปลกตาด้วยหน้าปัดเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 นิ้ว เธอให้เหตุผลว่าเห็นชัดดี เพียงชำเลืองทีเดียวก็รู้เรื่องแล้ว แต่ยิ้ม ป้อม อ๋อม สามสาวเพื่อนสนิทลงความพร้อมฟันธงว่า แถวๆ บ้านเธอเรียกว่านาฬิกาติดฝาผนัง--ด้วยอาภรณ์และเครื่องประดับนี้เอง เธอจึงแลดูแตกต่างจากเพื่อร่วมชายคา (ที่พักผู้โดยสาร) อย่างสิ้นเชิง



สายตาหลายคู่จับจ้องมองมาที่เธอ หลายคน--นาน--และต่อเนื่อง จนเธอต้องแอบบ่นในใจคนเดียว--คนอาไร้--.มองต่อเนื่องนานจัง จะหงุดหงิดก็กระไรอยู่ เพราะเกิดมาไม่เค้ยยย ไม่เคยหงุดหงิด เธอจึงเชิดหน้า ยืนตรง ขาไขว้ ไหล่ผึ่ง (ตามแบบฉบับนางงาม) สองตาหรี่ลงแต่พองามทอดยาวไปไกล-- ใช่แล้ว มันคือท่วงท่าแห่งความภาคภูมิใจที่เธอชอบมาก และมักจะยืนท่านี้หน้ากระจกทุกเช้าหลังตื่นนอน

นับว่าตัดสินใจไม่ผิดที่เธอเปลี่ยนจากหงุดหงิดมาเป็นยืนภูมิใจ--แม้เวลาจะผ่านไป 20 นาที เธอก็ยังภูมิใจในท่าเดิม ไม่ยอมเปลี่ยนเป็นท่าอื่น

"คนอาไร้--ยืนภูมิใจอดทนจัง"

"สงสัยเป็นกรรมพันธุ์นะ ฉันว่า"

หลายคนที่หันมองต่างกระซิบกระซาบแสดงความเห็น


อุณหภูมิบ่ายนี้ ดูเหมือนจะไม่ผ่อนคลาย คงด้วยว่าวันนี้ดวงอาทิตย์ขยัน สถาบันเมฆมีสัมมนา เลยไม่เผยใบหน้าออกมาทำงาน ลมก็เป็นกับเขาด้วย ลมกรรโชกติดพักร้อน ลมแรงติดพักผ่อน ส่วนลมหวน ก็ไม่ยอมจะหวนสักที เลยชวนให้ร้อนใจ--เหลือเพียงลมแผ่วๆ ที่ยังทำงาน เหตุนี้เอง วันนี้จึงเป็นวันอภิมหาร้อนยกกำลังคูณสาม



บัดนี้ เหงื่อเท่าเม็ดสาคูเปียกเกาะพราวเต็มใบหน้าสวยๆ ของเธอ มันเริ่มรวมตัวกัน ไหลเอื่อยๆ เรื่อยผ่านลงมาจนถึงปลายคาง ครั้นรวมกันจนน้ำหนักได้ที่ก็เตรียมทิ้งตัว แล้ว..หยด ทว่าเธอรีบคว้าผ้าเช็ดหน้าผืนละ 25 บาท ออกมาจากกระเป๋าจูยซี่กูตูร์ใบละหมื่นหก แล้วซับไว้ได้ทันท่วงที...เธอฉีกยิ้มจนเห็นฟันสวยด้วยความภูมิใจ--ไม่มีซะหรอก ที่อดีตนักกีฬาเป่ากบมือวางอันดับ 1 โรงเรียนอนุบาลหมีแพนด้าแม่ลูกอ่อนเช่นเธอจะยอมให้เหงื่อตกถึงพื้น อีกทั้งผู้เป็นมารดายังได้กำชับเธอและน้องๆ เสมอว่า

"ถึงแม้จะเหน็ดเหนื่อยเพียงใด แม้ใจจะอ่อนล้าสักเพียงไหน เจ้าอย่าออกอาการให้ใครเห็น ลำเค็ญเพียงใดก็ขออย่าให้เหงื่อตกกระทบพื้น...แม่ขอร้อง--ตระกูลเรายืนยาวมากว่า 1 ศตวรรษ ไม่มีใครเหงื่อตกซบลงดิน--จำไว้ลูก"

ใช่...เธอยังจำได้ดี...และจำจนขึ้นใจ เพราะก่อนที่แม่จะบินไปดูแลกิจการร้านอาหารไทยที่สวิสเมื่อปีก่อนยังกำชับเธอถึง 2 หน


"มาแล้ว มาแล้ว...!!"
ชายคนหนึ่งเอ่ยขึ้นเสียงแหลม พาให้เพื่อนร่วมทางหันขวับ หลายคนที่จดจ่อรอรถสายเดียวกันขยับตัวเตรียมพร้อม รถเมล์ร่วมบริการสีครีมฟ้าคันโตวิ่งเอียงๆ แหวกฝุ่นควัน ฝ่าระยับแดดใกล้เข้ามาอย่างกล้าหาญ แล้วเบรกเอี๊ยด.ด.ด. ก่อนจะจอดนิ่งเลยป้ายไปเล็กน้อย--แม้ไม่บ่อยนักที่เธอจะเดินทางด้วยรถประจำทาง แต่เธอก็คล่องตัวพอที่จะตรงดิ่งไปรอคิวขึ้นรถเป็นคนแรก


ผู้โดยสารจำนวนมากทะลักลงมาอย่างตั้งใจและไม่ตั้งใจ บางคนเท้าแตะพื้นแล้วหันมองข้างหลังด้วยสายตาขุ่น ความที่งวยงงว่าลงมาได้อย่างไร ถึงกระนั้นเมื่อก้าวขึ้นบันไดผู้คนยังคงเบียดเสียดไม่ต่างจากเดิม ขอบคุณพระเจ้า--แม้หลายคนต้องโหน แต่กลับมีที่ว่างเหลืออยู่หนึ่งที่ช่วงกลางรถ ชายหนุ่มหลายๆ คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นและพร้อมแสดงความเป็นสุภาพบุรุษ จึงกลายเป็นที่นั่งเตรียมพร้อมไว้สำหรับเธอตรงช่วงกลางรถ ผู้โดยสารรายอื่นทยอยขึ้นรถตามมาจนอัดแน่น มันทำให้เธอเข้าใจมากขึ้นกับคำที่ใครเขาพูดกันว่า...รถแน่นเป็นอัดปลากระป๋องในซอสมะเขือเทศแท้ตราสามแม่ครัว...อืมมม์...เป็นแบบนี้นี่เอง


เมื่อคนมาก อากาศถ่ายเทก็มีน้อยอุณภูมิภายในรถก็เพิ่มขึ้นตามไปด้วย--พัดลมเพดานที่ติดไว้หลายตัว แต่ดูเหมือนจะสิ้นอายุการใช้งานเพราะมีหยากไย่เกาะเต็มไปหมด--บัดนี้อารมณ์เธอเริ่มไม่แจ่มใสนัก เริ่มถามตัวว่า ทำไมต้องเลือกมาลำบากเช่นนี้ ทั้งที่หากเลือกนั่งแท็กซี่ก็ไม่เดือดร้อนอะไร เย็นสบาย แถมยังถึงไวอีกต่างหาก เพราะจากมหาวิทยาลัยไปสีลมก็ไม่ไกลกันนัก แต่พอคิดอีกที ก็ดีเหมือนกัน มันทำให้เธอได้เรียนรู้จักชีวิต รู้จักความลำบากกับใครเขาบ้าง คิดได้ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจยิ้มออกมา—เพราะนึกขึ้นได้ว่า--เธอ...เป็นคนยิ้มสวย

"เห็นมั้ยคนแก่เนี่...เห็นมั้ย...คนแก่หัวขาวๆ ยืนอยู่นี่ ทำไมไม่มีใครลุกให้นั่ง ลุกสิ ลุก!"

เสียงโวยวายมาจากตอนหน้าของรถ เธอชะเง้อไปดู พบชายหนุ่มสอง-สามคนลุกขึ้นเกือบจะพร้อมๆ กัน สละที่นั่งให้อาซิ้มที่ถือของพะรุงพะรัง

"ลุกทำไมตั้งเยอะแยะ...หา...คนนี้ลุกคนเดียวก็พอ คนอื่นนั่ง" อาซิ้มออกคำสั่ง พร้อมชี้มือ ทำเอาชายหนุ่มที่แกล้งมองไม่เห็นต้องรีบลุกแทรกตัวมาทางตอนท้ายของรถและซุกหน้ากับซอกรักแร้ของชาวอาหรับคนหนึ่งด้วยความอาย



จริงสิ--แม้ว่าเธอจะเป็นหญิง ก็สามารถที่จะเสียสละเพื่อผู้อื่นได้บ้าง เพราะเคยได้ยินคำขวัญของ ขสมก. มาเหมือนกันในทำนองที่ว่า


"กรุณาสละที่นั่งให้เด็กๆ คนแคระทั้งเจ็ด คนชราไร้เรี่ยวแรง และ และสตรีมีครรภ์"

เธอเริ่มมองหา แต่ไม่พบผู้ที่อยู่ในข่ายจะสามารถเอื้อเฟื้อได้

"ต้องทำดีอย่างน้อยวันละหนึ่งอย่าง"

คำสอนของพี่กิ๊บ พี่สาวที่รักเคารพผุดว้าบขึ้นมาในความคิด--คราวนี้แหละ จะมีโอกาสได้ทำดีกับใครเขาบ้าง...เธอยังกวาดสายตาไปทั่วรถ แต่ยังไม่พบเป้าหมาย


กระทั่งรถจอดรับคนที่ป้ายบิ๊กซีราชดำริ ผู้โดยสารจำนวนไม่น้อยก็ขึ้นมาสมทบ สตรีผู้หนึ่งเธอแหวกผู้โดยสารมาที่กลางคันรถ เธออยู่ในชุดเสื้อคลุมทับกางเกงยืดแบบสบายๆ มองปราดเดียวก็สันนิษฐานได้ว่า เธอกำลังตั้งครรภ์! ยิ่งประกอบกับท่าเดินอุ้ยอ้ายด้วยแล้ว...ใช่เลย..."แม่นอีหลี" เธอต้องมีครรภ์แน่นอน หงส์คิดในใจเป็นภาษาถิ่น...ไวเท่าความคิด และไวกว่าไวไวควิก เธอลุกขึ้นตรงดิ่งไปสะกิดสตรีผู้นั้น

"เชิญนั่งค่ะ…ระวังนิดนะคะ" ว่าพลางจูงมือประคองลงนั่ง


ทว่าสตรีผู้นั้นกลับทรุดตัวลงนั่งอย่างไม่ใคร่จะยินดีนัก แถมยังขบกรามเป็นสันนูน หายใจแรง--ไม่มีคำขอบคุณ--ไม่มีแม้เหลือบเหลียวมองเธอ--อาจเพราะคงหงุดหงิดจากอากาศร้อนก็เป็นได้ ตามประสาคนมีครรภ์มักจะหงุดหงิดได้ง่ายเช่นนี้แหละ--เธอมองอย่างคนเข้าใจชีวิต พร้อมยิ้มบางๆ ด้วยความปลื้มที่ได้เอื้อเฟื้อที่นั่งแก่ผู้ที่สมควรจะได้รับ--สตรีผู้นั้นเบือนหน้ามองออกนอกหน้าต่างตลอดเวลา...ความจริงน่าจะหันมาสบตาเธอบ้างก็ยังดีนะ



เวลาผ่านไปจนเธอเริ่มรู้สึกปวดแขนขึ้นมานิดๆ ด้วยฤทธิ์ของหนังสือเล่มหนาถึงหนามากๆ 4 เล่มในอ้อมแขน เหงื่อเริ่มออกมาพราวจนหน้าเนียนเปลี่ยนเป็นมันวาวเสียแล้ว พลันความคิดหนึ่งแล่นขึ้นมาด้วยคำถามที่ว่า--เหตุใดหนอสตรีผู้นี้จึงไม่มีคำขอบคุณให้บ้าง แม้สักนิด ความเหนื่อยหนักก็คงจะหายไปบ้าง--แทนที่จะโกรธแต่เธอตัดสินใจขอบคุณพระเจ้า และอธิษฐาน ขอให้เธออภัยหญิงมีครรภ์ได้อย่างง่ายๆ


ครู่ใหญ่รถก็วิ่งมาถึงข้างสวนลุมพินี สตรีผู้นี้ก็ลุกขึ้นเดินเบียดและกระแทกไหล่เธอผ่านไปทางตอนหน้ารถ เธอถอนหายใจเบาๆ พยายามข่มความรู้สึก แล้วทรุดตัวลงนั่งแทน ทอดสายตาออกไปนอกหน้าต่าง พยายามคิดเรื่องอื่นเพื่อระงับอารมณ์ร้อนที่กำลังปะทุ


รถจอดนิ่งที่ป้าย...ผู้โดยสารหลายคนลงจากรถ ต่างแยกย้ายไปตามเป้าหมายของตน รวมทั้งสตรีคนนั้น พลันสายตาของหงส์ก็ไปสะดุดกับสตรีมีครรภ์ที่เพิ่งลงไปเมื่อครู่

หล่อนเดินผ่านมาข้างรถ แล้วหยุดนิ่ง หรี่ตา สองมือควานสะเปะสะปะ ตามเสื้อและกางเกง ขณะหนึ่งเธอทำให้ชายเสื้อเผยขึ้นมาเล็กน้อย มันทำให้หงส์เห็นบางสิ่ง...หล่อนควานหาจนพบแว่นแล้วยกขึ้นสวม ก่อนจะก้าวฉับๆ เดินจากไป

ในขณะรถก็วิ่งออกไปอย่างช้าๆ รถเริ่มเคลื่อนตัวออกอย่างช้าๆ หญิงสาวยิ้มออกมาเต็มหน้าพร้อมความคลางแคลงได้หลุดหาย รู้สึกดีที่มิได้ปล่อยอารมณ์ให้พวยพุ่งด้วยไฟแห่งความโกรธเพราะด่วนสรุปในหลายเรื่อง

หงส์ถึงบางเก็ธ (เข้าใจ) ก็ต่อเมื่อพบว่า แท้จริงที่หล่อนไม่ขอบคุณเธอก็เพราะ หล่อนไม่ใช่สตรีมีครรภ์ แต่หล่อน

"อ้วนลงพุง"

คงโกรธที่ไปสบประมาทหล่อนโดยไม่ตั้งใจ และที่สำคัญอีกสิ่งหนึ่งคือ หล่อน

"สายตาสั้น" จึงชนเธออยู่หลายหน



หญิงสาวอดที่จะขำไม่ได้ ที่ตั้งใจจะทำดีเสียหน่อยกลับผิดวัตถุประสงค์ แต่ถึงอย่างไรเธอก็รู้สึกปลื้มใจ เพราะอย่างน้อยที่สุดวันนี้เธอก็ได้ทำดีแล้วหนึ่งอย่าง พร้อมรักษาแรงจูงใจที่ดีไว้ โดยตระหนักว่า...

...เราควรฉวยโอกาสทำดี มิใช่กระทำเพื่อหวังผลตอบแทน...แต่จงทำดีด้วยความบริสุทธิ์ใจ เพียงเท่านี้ ใจก็จะเป็นสุข...


รถเมล์คันนั้นยังวิ่งมุ่งสู่จุดหมายที่ยังอยู่อีกไม่ไกล ท่ามกลางระยับแดด และอากาศอบอ้าว แม้ว่าเวลานี้จากสีหน้าผู้โดยสารหลายคนบนรถจะบ่งบอกถึงอารมณ์ขุ่นมัว

แต่ช่างต่างกับเธอเสียนี่กระไร--ที่แสนสุขใจ ระบายยิ้มเปื้อนหน้า...เป็นความรู้สึกสบายใจส่วนตัวอย่างที่ไม่เคยรู้สึกเช่นนี้มานานนักแล้ว




* * * * * * * * * *





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
แม่หมี วันที่ : 07/09/2007 เวลา : 12.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

สนุกดีค่ะ ขอโทษที่ทำให้น้องหงส์เข้าใจผิด ผู้หญิงคนนั้นน่ะแม่หมีเองค่ะ ขอบคุณมากค่ะที่ให้นั่ง

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
airmj23 วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 21.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nanotoon
เพนกวินบ้า


เขียนได้สนุกดีครับ
อีกครั้งกับเกมอัจฉริยะข้ามบล็อก
ในตอนจะเอาอะไรกับผมที่รอการชดใช้จากการเวลา
คำถามข้อ3

ตัวเลขอารบิกสี่หลักเช่นเคย

เปิดหน้าต่าง...แล้วจะพบคำตอบทางมุมขวาบน

ที่ใดๆมีรัก ที่นั้นมีทุกข์

___,___,___,___

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
airmj23 วันที่ : 15/07/2007 เวลา : 21.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nanotoon
เพนกวินบ้า


เขียนได้สนุกครับ

อีกครั้งกับเกมอัจฉริยะข้ามบล็อก
ในตอนจะเอาอะไรกับผมที่รอการชดใช้จากการเวลา
คำถามข้อ3

ตัวเลขอารบิกสี่หลักเช่นเคย

เปิดหน้าต่าง...แล้วจะพบคำตอบทางมุมขวาบน

ที่ใดๆมีรัก ที่นั้นมีทุกข์

___,___,___,___

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
phiroj วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 16.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phiroj
"..... ฟุตบอลไม่ใช่ความเป็นความตาย... แต่มันมีความหมายมากกว่านั้น "  : บิล แชงค์ลี่ย์

แวะมาอ่านเรื่องสนุกๆ เช่นเคยครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
วิทย์แดงจันศรี วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 15.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wit
witdaeng.tarad.com : หนังสือเก่าหนังสือมือสอง 

ยินดีที่ได้รู้จักครับ...ยังไม่ได้อ่านเรื่องนะครับ ขอแปะโป้งไว้ก่อน ผมมักจะอ่านหนังสือช้า เคี้ยวนานๆ โดยเฉพาะพวกนิยายหรือเรื่องสั้น...อ่านช้าตามประสานักอยากเขียน

ตั้งแต่มาเปิดบล็อคเนี๊ยรู้สึกพฤติกรรมตัวเองจะเปลี่ยนไป รีบๆอ่านรีบๆแสดงความเห็น..แล้วไปบ้านอื่น...จะแว่บมาอ่านยามว่างครับ

วิทย์...ด้วยจิตคารวะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
Gacia วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 11.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/DannyGacia

แวะมาอ่านครับ สนุกดีครับ เสียดายที่พิมพ์ตกไปครับ"วรรณกรรมต่างๆ" คงจะเป็นเพราะBlog ยังไม่ปรับปรุงให้มีการวางรูปแบบ
ในหน้ากว้างๆอ่ะครับ....

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เจ้าอารมณ์ วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 11.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimeiei
http://www.jaoarom.com

ส่งเทียบมาเชิญไปตรวจสอบภาษาพิมหน่อยนะคะ อิอิอิ
....................
tag กันสนุกสนานชื่นบานกันทั้งโอเคเนชั่น
http://www.oknation.net/blog/pimeiei/2007/06/25/entry-1/comment#read

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
moonlight วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 08.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangjan
 <º))))>< ใต้ฝันสีทองของ แสงจันทร์  ><((((º>  เรียงคำ...ลำนำเพลง 

สวัสดีค่ะ แวะมาทักทายนะคะ ไม่ได้เข้ามาหลายวันเลย คุณทิวสนสบายดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
น้ำอมฤต วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 07.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

พิมพ์ตกไปค่ะ "วรรณกรรมต่างๆ"

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
น้ำอมฤต วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 07.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

ขอบคุณที่แวะไปทำความรู้จักกันอีกครั้งนะคะ

สำหรับเรื่องงานที่เกี่ยวข้อง ส่วนใหญ่เป็นด้านหนังสือเรียนซะมากกว่าค่ะ ส่วนเรื่องสั้น หรือวรรณต่างๆ ไม่ได้เขียนค่ะ เพิ่งจะมามีความคิดอยากเขียนเมื่อปีที่แล้ว จากประสบการณ์ของญาติพี่น้องที่เป็นทหาร นำมาถ่ายทอดเป็นตัวอักษรอีกที แต่ยังไม่ได้ส่งไปเสนอที่ไหน

ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ ช่วยแนะนำด้วยค่ะในเรื่องของสำนวน

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
Freedomheart วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 03.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Freedomheart

...มาเยี่ยม...มาอ่าน....เขียนได้น่ารัก นะ...

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
คนเลี้ยงสัตว์ วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 01.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/aommii
L u v ' ... แวะมาดูความน่ารักของเจ้าตัวเล็กกันนะคะ

ผู้ก่อตั้งมหาวิทยาลัยนี้ เป็นอะไรกับ พวก อภิมหึมามหาเศรษฐี หรือเปล่าคะ อิอิ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
แม่มด วันที่ : 26/06/2007 เวลา : 00.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/deardog

เขียนได้น่ารัก..และสนุกนะคะ..
ว่าแต่..คิ้วหนา 3 เซนติเมตรเนี่ย..นึกถึงหน้าชินจังขึ้นมาทันทีเลยล่ะค่ะ
...
ขอบคุณนะคะที่แวะไปหา

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
วิตามินบี วันที่ : 25/06/2007 เวลา : 23.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


อ่านแล้วอมยิ้มมีความสุขค่ะ
ขอบคุณที่ได้มีโอกาสเปิดบ้านต้อนรับคุณค่ะ
เพราะแทบจะไม่ค่อยเคยเห็นคุณมาเยือนเท่าไหร่

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
รุ้งสีตะวัน วันที่ : 25/06/2007 เวลา : 23.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rungseetawan
 สร้างฝัน สร้างทาง เดินข้ามตามเส้นทางสะพานสายรุ้ง  "รุ้งสีตะวัน" 


เอากาแฟใจ สูตรพิเศษ มาให้ชิมค่ะ ขอบคุณที่แวะไปดื่มนะคะ หากติดใจล่ะก็ ต้องไปทุกวันนะคะ....

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
นิรันดรนครน้อย วันที่ : 25/06/2007 เวลา : 22.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seashore

น่ารักดี ทำดีไว้เถอะค่ะ ไม่เสียหลาย

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ทิวสน วันที่ : 25/06/2007 เวลา : 22.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ขอบคุณครับ คุณปรัตยา ที่แวะมาสม่ำเสมอ
มีแก้ไขใหม่ หลายๆ จุดครับ
ต้นฉบับเดิมเขียนไว้หลายปีแล้วครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ปรัตยา วันที่ : 25/06/2007 เวลา : 22.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chief-dan
บล็อคที่หวานแหววแต๋วจ๋าที่สุดในโอเคเนชั่นนะเธอ

หืมม ออกอากาศไปแล้วไม่ใช่เหรอตอนนี้เนี่ย




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< มิถุนายน 2007 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

[ Add to my favorite ] [ X ]