• ทิวสน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tewson7@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-07
  • จำนวนเรื่อง : 515
  • จำนวนผู้ชม : 3655140
  • ส่ง msg :
  • โหวต 737 คน
ทิวสน ชลนรา
หลากเรื่องราว...หลายเรื่องสั้น สร้างสรรค์-บันดาลใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
วันศุกร์ ที่ 14 กันยายน 2550
Posted by ทิวสน , ผู้อ่าน : 1765 , 02:12:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรื่องสั้น..."รอยเลือดบนปกหนังสือ" (ประกวด)

โดย : ทิวสน ชลนรา



"พี่นันท์…พ่อเสียแล้ว!"
เสียงสั่นเครือจากปลายสาย สิ้นคำก็ปล่อยโฮออกมา ทำเอานันทกรถึงกับใบหน้าร้อนผ่าว มันเหมือนฟ้าผ่าลงมาที่กลางใจ เขานิ่งอึ้งประหนึ่งว่าหัวใจจะหยุดเต้น กับข่าวร้ายที่ได้รับแจ้งจากน้องสาว

ปลายสายวางไปนานแล้ว แต่ชายหนุ่มยังยืนนิ่ง งุนงงกับเหตุการณ์...

หลังจากไม่ได้ติดต่อกับทางบ้านเป็นเวลานาน และที่จำเป็นต้องระเห็จมาอยู่กรุงเทพฯ ก็เพราะความขัดแย้งทางความคิดอย่างรุนแรงระหว่างเขาและพ่อ

"แกมันลูกไม่รักดี!!!…เป็นนักเขียนจะเอาอะไรกิน หา! ….รายได้พอยาไส้ซะที่ไหน…อีกหน่อยมีลูกมีเมียไม่อดตายกันทั้งบ้านเรอะ!" ผู้เป็นพ่อตวาดเมื่อรู้ถึงความดื้อดึงที่เขาจะเลือกเดินในสายอาชีพนักเขียน

"แต่ผมรักงานนี้นะครับพ่อ ผมคิดว่ามันมีประโยชน์ที่เราได้ปลูกฝังความคิด คุณธรรม จริยธรรมที่ดีให้กับคนที่อ่านหนังสือ สังคมจะได้พัฒนาไงครับพ่อ" ชายหนุ่มให้เหตุผล

"เชอะ….มาทำเป็นอุดมการณ์สูงส่ง ห่วงใยสังคม" พ่อเอ่ยน้ำเสียงเชิงประชด

"ฉันกลัวแต่แกน่ะจะเอาตัวไม่รอด ก่อนสังคมจะพัฒนาล่ะไม่ว่า…ฟังนะนันท์ ถ้าแกขืนไม่เลิกคิดจะเป็นนักเขียนไส้แห้งล่ะก็ แกกับฉัน ก็ไม่ต้องมาเห็นหน้ากัน!!"

พ่อยื่นคำขาด มันเหมือนถูกเหล็กแหลมทิ่มแทงใจชายหนุ่ม กับท่าทีไม่ยอมเข้าใจของผู้บังเกิดเกล้า แต่สายตาที่มองทอดไกลออกไปในภายหน้าทำให้ไม่อาจเปลี่ยนเป้าหมายชีวิตได้

นับแต่วันนั้น พ่อก็เฉยชาไม่พูดจากับเขา นันทกร ทนความอึดอัดอยู่ 4 เดือน จึงฝากน้องสาวและน้องชายดูแลพ่อ แล้วมุ่งหน้าเข้ามาทำงานที่กรุงเทพฯ เป็นนักเขียนอิสระ ส่งงานเขียนตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์และนิตยสารหลายฉบับ ส่งเงินไปช่วยทางบ้านสม่ำเสมอ นานๆ ครั้งจะโทรศัพท์ไปพูดคุยกับน้องๆ แม้หลายครั้งจะขอคุยกับพ่อ แต่ก็ถูกปฏิเสธเสมอ เป็นความเจ็บปวดหนึ่งที่ฝังลึกคอยบั่นทอนกำลังใจเขาตลอดมา... 

ทว่าชายหนุ่มได้รับการฟื้นใจเสมอ เมื่อนึกถึงแม่ที่จากไปเมื่อหลายปีที่แล้ว แม่รักการอ่าน… แม่อ่านหนังสือทุกประเภท และแม่ก็เป็นนักเขียน แต่พ่อไม่เคยสนับสนุนแม่ และด่วนสรุปว่าสาเหตุที่แม่เป็นโรคเครียดและเส้นเลือดฝอยในสมองแตกจนเป็นอัมพาต แล้วเสียชีวิตในที่สุด...ก็เพราะอาชีพนักเขียน

กระนั้นงานเขียนของแม่ก็ยังคงทำรายได้จากการพิมพ์ซ้ำ และได้ค่าลิขสิทธิ์อย่างต่อเนื่อง กลายเป็นทุนการศึกษาให้เขาและน้องๆ อย่างเพียงพอ เพราะลำพังเงินเดือนจากหน้าที่การงานเป็นข้าราชการชั้นผู้น้อยของพ่อกับการที่ต้องเลี้ยงดูลูก 3 คนให้ได้อยู่อย่างสุขสบาย
มีการศึกษาสูงๆ คงไม่ใช่เรื่องง่าย เว้นแต่พ่อต้องเหนื่อยมากขึ้นด้วยการทำงานเสริม

แต่นี่เพราะรายได้ที่เป็นกอบเป็นกำจากงานเขียนของแม่โดยแท้ ครอบครัวจึงไม่ขัดสน รู้ทั้งรู้ แต่พ่อก็ยังคงมีอคติกับอาชีพนักเขียนไม่แปรเปลี่ยน

จนนับ 7 ปี ที่นันทกรต้องออกจากบ้านมา และได้รับข่าวร้ายในวันนี้ เมื่อพ่อจากไปอย่างฉับพลัน!


ชายหนุ่มจัดเสื้อผ้าลงกระเป๋า 2-3 ชุด รุดกลับบ้านที่หัวหิน ด้วยความรู้สึกหดหู่เสียใจ น้ำใสๆ คลอหน่วยอยู่ตลอดเวลา แม้ไม่ยอมจะเอ่อไหล ทว่ามันไหลย้อนกลับลงไปท่วมใจ พยายามนึกว่า มันเป็นเพียงความฝัน…ฝันร้ายที่จะหายไปเมื่อตื่น และพยายามขับไล่ความขมขื่นใจที่ฝังลึกเสมอมาว่า พ่อไม่เคยเข้าใจ พ่อไม่เคยรัก…

สิ่งที่เขาอยากทำมากที่สุดตอนนี้คือ อยากกลับไปถึงบ้านเร็วที่สุด เพื่อกล่าวความในใจทุกสิ่งต่อพ่อ และบอกว่าเขายังรักเคารพพ่อเสมอ แม้ว่าในความเป็นจริง ท่านไม่อาจได้ยิน...


* * * * *


"นั่งสินันท์…" หญิงวัยกลางคน ผายมือเชิญนันทกรนั่งเก้าอี้ตรงข้าม ขยับแว่นหนา สีหน้าเรียบเฉย...ความเงียบในห้องบรรณาธิการบริหาร ทำใหเขาใจเต้นแรงโดยไม่ทราบสาเหตุ

"พี่เรียกผมมาพบ มีอะไรให้ช่วยเหรอครับ" เขาเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ

"อืมม์...พี่มีข่าวดีจะบอกให้นันท์ทราบน่ะ..." ว่าพลางระบายยิ้ม ชื่นชมชายหนุ่ม "ก็หลังจากรวมเรื่องสั้น ‘บ้านอุ่นรัก’ ของนันท์วางขายทั่วประเทศ ทางสายส่งแจ้งมาว่าที่พิมพ์เฟิร์สออเดอร์ไป 5,000 เล่ม ตอนนี้จะต้องเพิ่มสต๊อกแล้วล่ะ...ถือว่าแรงมากเลยนะนันท์ กับเวลาสั้นๆ แค่ 3 เดือนเอง"

"เหรอครับ..." ชายหนุ่มยิ้มกว้าง "ผมต้องขอบคุณพี่มากครับ ที่กรุณาให้โอกาสกับพ็อคเก็ตบุ๊คเล่มแรกของผม..แล้วก็น้องๆ ทีมประชาสัมพันธ์ด้วยครับ ที่ช่วยส่งข่าวตามสื่อต่างๆ..อีกอย่างผมว่าการจัดงานเปิดตัวที่ ลงทุนมากขนาดนั้น ก็มีผลมากนะครับ"

"พี่ว่า...นั่นน่ะ แค่องค์ประกอบย่อย...เพราะถ้าตัวเนื้องานไม่เป็นที่พอใจ คนอ่านไม่ชอบ ไม่บอกต่อ และไม่เข้าตานักวิจารณ์ ก็คงไม่มีใครเขาสนับสนุน ไม่มีใครเขาเชียร์หรอก...ที่พี่เรียกนันท์มาก็จะบอกเรื่องนี้ อ้อ..! แล้วเรื่องค่าเช่าลิขสิทธิ์จากการพิมพ์ซ้ำครั้งที่ 2 และครั้งต่อๆ ไปนี่ นันท์จะได้เพิ่มจาก 10% เป็น 15% จากยอดพิมพ์นะ"

"ขอบคุณพี่มากครับที่กรุณา" ชายหนุ่มค้อมศีรษะพร้อมยกมือไหว้ หัวใจพองโต มีความสุขกว่าครั้งไหนๆ เมื่อมีสิ่งมาชี้ความสำเร็จบนเส้นทางนักเขียน จนส่งเขาไต่ขึ้นชั้นนักเขียนระดับแนวหน้า โดยนำเสนองานเขียนเชิงปรัชญาการดำเนินชีวิต เพื่อส่งเสริมจริยธรรมอันดีต่อสังคม

ไม่ถึงหนึ่งชั่งโมงต่อมา นันทกรก็นั่งอบู่บนรถประจำทางปรับอากาศมุ่งหน้าสู่ภูมิสำเนา แววตาหม่นเศร้าทอดผ่านออกไปนอกกระจกใส ทว่าหาได้สนใจกับทิวทัศน์ข้างทาง ไม่ ความดีใจในวันก่อนถูกลบกลบด้วยข่าวร้ายในวันนี้…ความคำนึงเก่าๆ ได้ฉายภาพชัดขึ้นอีกครั้ง...

นับแต่แม่จากไป ท่าทีของพ่อที่ขัดแย้ง ขัดขวางกับความมุ่งมั่นของเขา ที่เลือกเอาดีในอาชีพนักเขียนตั้งแต่เรียนจบมหาวิทยาลัย ความขมขื่นฝังลึกถมทับในใจเขาตลอดมา บางขณะก็นึกน้อยใจ เพราะดูเหมือนว่าพ่อจะจงเกลียดจงชังเขามากกว่าน้องทั้งสอง ที่พ่อตามใจมิเคยข้องขัด บางครั้งนึกไกลไปว่า เขาอาจจะไม่ใช่ลูกของพ่อก็เป็นได้... แต่นั่นก็เพียงความคิด เพราะจิตสำนึกส่วนลึกของเขายังเคารพนบนอบต่อท่านเสมอ

การจากไปของพ่อ นำมาซึ่งความอาลัย...ความรักความผูกพันได้ละลายความรู้สึกด้านมืดให้สว่างขึ้น นึกเสียดาย...เสียใจ...ที่ยังมิทันได้อยู่ใกล้ให้ท่านได้เห็น และรับรู้ความสำเร็จบนเส้นทางที่เขาเลือก ว่าลูกของพ่อได้เดินตามรอยของแม่ และลูกของพ่อทำได้!

ชายหนุ่มผล็อยหลับไปแต่เมื่อใดไม่รู้...มารู้สึกตัวตื่นเมื่อได้ยินเสียงแอร์บัสเตือนให้ผู้โดยสารเตรียมตรวจตราสัมภาระ…รถได้มาถึงปลายทางแล้ว


บ้านไม้สองชั้น ซ่อนตัวท่ามกลางแมกไม้เขียวครึ้มร่มรื่น แม้อาณาบริเวณไม่ถึงกับกว้างใหญ่นัก แต่มันอบอวลไปด้วยความรัก...กับครอบครัวเล็กๆ ที่สร้างชีวิตของชายหนุ่มให้เติบใหญ่ขึ้น...เย็นวันนี้ภายในบ้านผู้คนพลุกพล่าน ด้วยว่าบรรดาญาติสนิท เมื่อทราบข่าวการจากไปของพ่อ ก็มาช่วยเป็นธุระในเรื่องต่างๆ ทันทีที่น้องสาวคนโตเห็นพี่ชายก้าวพ้นประตูเข้าบ้าน ก็วิ่งโผเข้าหา กอดซบอกสะอื้นไห้ ชายหนุ่มกอดประคอง ไล้ผมแผ่วเชิงปลอบใจ ขณะที่เขาเองก็ยากที่จะกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้

หลังจากเก็บสัมภาระ และทักทายญาติๆ ถ้วนทั่ว นันทกรก็ชวนน้องสาวปลีกตัวมานั่งที่ซุ้มชิงช้าหน้าบ้าน พูดคุย ถามไถ่รายละเอียดถึงเหตุการณ์ที่พรากพ่อจากไป

"พ่อโดนรถชนที่ตลาดเมื่อเช้าตอนกำลังข้ามถนนใหญ่...เจี๊ยบกับจิ๋วกำลังซื้อกับข้าวอยู่ฝั่งตลาดสด" น้องสาวเริ่มอธิบายด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย

"แล้วพ่อข้ามถนนไปทำอะไรอีกฝั่งล่ะ" ผู้เป็นพี่ชายซัก

"ตอนแรก พ่อบอกแต่ว่า จะไปซื้ออะไรฝั่งโน้นหน่อย ให้เจี๊ยบกับจิ๋วซื้อของเสร็จแล้วรออยู่ฝั่งนี้ สักพักก็ได้ยินเสียงรถเบรกดังลั่น แล้วก็มีคนตะโกนว่า มีรถบัสชนคน...

...พอเจี๊ยบกับจิ๋ววิ่งไปดู ถึงรู้ว่าเป็น..พ่อ" หญิงสาวนิ่งไปครู่หนึ่ง พยายามข่มเสียงสั่นเครือให้เป็นปกติ แต่ก้อนสะอื้นมันจุกอยู่ที่คอ

"คนที่ชนเขารีบช่วยพาไปส่งโรงพยาบาล เขาบอกว่าตอนขับรถมาถึงหน้าตลาด เห็นพ่อกำลังเดินข้าม เขาก็กดแตรเตือน ตอนแรกพ่อดูเหมือนจะหยุด แต่อยู่ๆ ก็ล้มลงมาข้างหน้า เขาเบรกไม่ทันเลยชนพ่อหัวน็อคพื้น พ่อคงจะหน้ามืดเพราะโรคความดันต่ำ..เลยโดยชน..

"...พอไปถึงโรงพยาบาล เจ้าหน้าที่รีบส่งเข้าห้องฉุกเฉิน ซัก 20 นาที ก็มีคนออกมาบอกว่า..พ่อเสียแล้ว ปั๊มหัวใจเท่าไหร่ก็ไม่ขึ้น--เจี๊ยบ..เจี๊ยบเสียใจที่ไม่ได้ดูแลพ่อให้ดี ฮืออออ..." หญิงสาวปล่อยโฮออกมาอย่างเต็มกลั้น ผู้เป็นพี่กอดกระชับน้องสาวไว้

"อย่าโทษตัวเองเลยนะเจี๊ยบ" ว่าพลางลูบหลังแผ่ว "พี่ว่าคงถึงเวลาที่พ่อจะได้พักผ่อนน่ะ"

"พี่รู้มั้ย...ตลอดเวลาที่พี่ไม่อยู่ พ่อก็บ่นถึงพี่...เป็นห่วงเรื่องอยู่เรื่องกิน...กลัวแต่พี่จะลำบาก เรื่องสั้นของพี่ลงที่ไหน ถ้าพ่อรู้ รึใครมาบอก พ่อจะซื้อแล้วเก็บใส่ตู้ไว้อย่างดี บางทียังซื้อหนังสือไปแจกเพื่อนพ่อเลย"

ชายหนุ่มได้ฟังคำแล้ว รู้สึกจุกแน่นที่คอ

น้องสาวผละจากอ้อมกอด...จ้องตาพี่ชาย

"พี่รู้มั้ย...เมื่อเช้านี้ที่พ่อข้ามถนนไปอีกฝั่งแล้วโดนรถชน...พ่อ ไปทำไม" น้องสาวถามเสียงสั่นเครือ ขาดเป็นห้วง น้ำตายังพรากไหลไม่ขาดสาย ชายหนุ่มจดจ่อรอฟังคำตอบ

"ตอนที่พาพ่อส่งโรงพยาบาล พ่อเพ้อเรียกหาเจี๊ยบ จิ๋ว และพี่ตลอดทาง สักพักพ่อก็หมดสติ แต่พ่อยังกอดหนังสือเล่มหนึ่งแนบอกไว้แน่น"

"เล่มนี้ไงพี่" จิ๋วน้องชายเอ่ย พร้อมยื่นหนังสือเล่มหนึ่งมาให้

.............................


มันคือหนังสือพ็อคเก็ตบุ๊คปกสีขาว...ภาพปกสีน้ำรูปบ้าน รายรอบด้วยแมกไม้ร่มรื่น...ทว่าเปรอะเลอะด้วยสีแดงคล้ำ...สีของเลือดที่เริ่มจะแห้ง...

ชายหนุ่มพยายามเพ่งมองภาพบนปกหนังสือที่กำลังพร่าเลือน..ด้วยว่าน้ำตาได้เอ่อท้นจนล้นสองตาโดยไม่รู้ตัว

เขาค่อยๆ อ่านข้อความบนปกหนังสือ ที่มันดังก้องในใจ เป็นเสียงที่มีความหมาย และไพเราะที่สุดกับความรู้สึกที่พ่อมีต่อเขา...

รวมเรื่องสั้นสร้างสรรค์ โดยนักเขียนคลื่นลูกใหม่แห่งยุค

"บ้านอุ่นรัก" โดย...นันทกร

ชายหนุ่มปล่อยโฮออกมาเพราะสุดที่จะกลั้น...สามพี่น้องกอดกันร่ำไห้กับเย็นย่ำอันแสนเศร้าของครอบครัวที่ไร้เสาหลัก

..................................

บัดนี้นันทกรได้ประจักษ์แก่ใจแล้วว่า พ่อมิเคยขาดแคลนความรัก มิเคยรังเกียจ ดูแคลนชิงชังเขาแม้แต่น้อย

แท้จริงเขายังคงเป็นลูกที่พ่อรักและภาคภูมิใจ แม้ในความไม่เข้าใจบางขณะ...


แต่พ่อ ยังรักเขาเสมอ...มิเคยเปลี่ยนแปลง...


"บุตรชายของเราเอ๋ยจงฟังคำเตือนของพ่อเจ้า
และอย่าทิ้งคำสั่งสอนของแม่เจ้า เพราะทั้งสองนั้น
เป็นมงคลงามสวมศีรษะของเจ้าเป็นจี้ห้อยคอของเจ้า"
(สุภาษิต 1 : 8-9)

เพลงใช้เพื่อประกอบเรื่องเท่านั้น
กรุณาสนับสนุนเจ้าของลิขสิทธิ์



* * * * * * * * * *


หมายเหตุ: แก้ไขใหม่อีกครั้ง วันที่ 25/12/2007 เพื่อร่วมประกวดในโครงการ 'Content of the Year 2007' by OKnation' หมวดเรื่องสั้น
หากเพื่อนๆ สนใจร่วมพิจารณาโหวต เชิญคลิกไปร่วมสนุกได้ที่บ้านคุณปิรันย่าครับ

http://www.oknation.net/blog/nanahahe/2007/12/28/entry-1





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 56 (0)
ปุณณดา วันที่ : 07/04/2008 เวลา : 00.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poonnada

สวัสดีค่ะ พี่ติ๊ง
ช่วงที่เขาโหวตประกวดกัน จำได้ว่าตัวเองยุ่งมากๆ
เลยไม่ได้ตามข่าว ก็เลยแวะมาอ่านป่านนี้..55
อ่านไปน้ำตาคลอค่ะพี่ ลูกที่ไกลบ้านตามฝันของตัวเอง
คิดว่าพ่อแม่ไม่ใส่ใจ ห่วงใย แต่แท้จริงแล้วความห่วงใยของพ่อแม่ไม่ได้จืดจางไปไหน
การรู้เมื่อสายเป็นเรื่องที่เศร้ามากๆ.
ยอดเยี่ยมค่ะพี่ ขอโหวตให้พี่ติ๊งด้วยคนนะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
pimahn วันที่ : 29/03/2008 เวลา : 17.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimahn
http://www.oknation.net/blog/pimahn2

เพิ่งได้เข้ามาอ่านเอาตอนนี้ อ่านไปน้ำตาคลอไป
เข้าใจความรู้สึกนึกคิดของพ่อ ที่เป็นห่วงลูก และ มีกังวลกับรายได้ของลูก
จนดูเหมือนว่า พ่อจะเอาแต่โมโหโทโส แท้จริงก็ด้วยความวิตกกังวลนั่นเอง
คงเพียงอยากให้ลูกไม่ดื้อ และ เปลี่ยนใจ
พ่อก็คงน้อยใจ และ งอน ไม่พูดด้วย
หาใช่หมดรักลูกไม่

คนเราทุกคนต่างก็มีความฝันของตัวเอง
และเดินไปตามเส้นทางแห่งความใฝ่ฝันนั้น
นันทกรก็เช่นเดียวกัน และเขาก็ทำได้สำเร็จ

พ่อเฝ้าติดตามผลงานของลูก ด้วยความเป็นห่วง
อยากเห็นลูกประสบความสำเร็จ และพ่อเองก็ชื่นชมในผลงานของลูก

กว่าลูกจะรู้...ว่าพ่อรักและห่วงใย ก็สายไปเสียแล้ว
พ่อก็จากไปแล้ว

คุณทิวสนถ่ายทอดเรื่องราวออกมาเป็นภาษาที่สละสลวย
ผม...ไม่แปลกใจเลยว่า ทำไมเรื่องนี้จึงชนะเลิศการประกวด
เรื่องราวสร้างสรรค์ ให้ข้อคิดในแง่มุมของความรักของพ่อที่มีต่อลูก
การแสดงออกของความรักความห่วงใย ที่ลูกไม่เข้าใจในตอนแรก
และการเดินตามความใฝ่ฝันของตัวเอง ทำฝันให้เป็นจริง

ตั้งแต่อ่านเรื่องสั้นในบล๊อกมา
เรื่องนี้...เป็นเรื่องสั้นที่ดีที่สุดจริงๆ ทั้งเนื้อหา สาระ และการใช้ภาษาสละสลวย

โหวตให้ครับ

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
พราวนภา วันที่ : 09/02/2008 เวลา : 23.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yui

..
บางทีเราก็ไม่รู้ ไม่เข้าใจความห่วงใยที่ท่านมีให้...
..
อ่านจบ มีความรู้สึกดีดีเพิ่มพูนขึ้นมาอีกมากมายค่ะพี่..
..

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
ทิวสน วันที่ : 24/01/2008 เวลา : 16.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 52
kokoyadi วันที่ : 24/01/2008 เวลา : 13.23 น.
http://www.oknation.net/blog/kokoyadi

....................................................

อ่านคำแนะนำแล้วปลื้มครับ
ผมส่งเรื่องประกวดสิ่งที่หวังที่สุดคือ
การได้รับคำแนะนำ ผ่านมุมมองของผู้อ่าน
เพื่อนำมาพัฒนาการเขียนของตัวเอง
ขอบคุณมากครับ ที่ตั้งใจอ่าน...สังเกต…จับประเด็น
เข้าถึงจุดประสงค์ของการเขียนเรื่องนี้โดยแท้
และช่วยแนะนำโดยละเอียด
ขอบคุณจริงๆ สำหรับน้ำใจที่มีให้ครับ

แล้วผมจะแวะไปอ่านเรื่องสั้นครับ
ขอบคุณอีกครั้งครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
kokoyadi วันที่ : 24/01/2008 เวลา : 13.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kokoyadi
Blog me if you can!!! KoKoyadi  โกโก้...อย่าดิ

อ่านแล้วครับ...
งานนี้ ผมคงไม่สามารถ วิจารณ์วรรณวรรณนี้ในฐานะนักิจารณ์ได้ดีนัก...

แต่ผมคิดว่า งานนี้ สะท้อนภาพของสังคมแบบเอเชียโดยมีประเด็นสำคัญอยู่ คือ
1. เรื่องนี้ สะท้อนคติ ความสัมพันธ์ของครอบครัวแบบเอเชีย ที่ยึดถือ ครอบครัว เป็นหลักการสำคัญ
การเลือกทางเดิน แบบอิสรชน ที่ ครอบครัวไม่ยอมรับ
มีจุดจบของความสัมพันธ์ของการคงอยู่ แม้ว่า ทะเลาะกันยังไง ครอบครัวก็ยังคงเป็น ครอบครัว...
2. เรื่อง ประสบการณ์ ต้องยอมรับว่า ความตายจากของ แม่ และพ่อ ต่างมีบทเรียนของ "text" เกี่ยวข้อง...
ทั้งที่ อันที่จริง text ไม่เกี่ยว แต่การร้อยโยงของผู้เขียน ที่ร้อยรัด ความสำคัญของ text กับครอบครัวนี้ ... ทำให้ ตัวเอก มีความสามารถ และ ความคาดหวัง ที่สูงส่ง ติดตามมาด้วย... ผลคือ นันทกร ประสบความสำเร็จ
ดังนั้น ต้องบอกว่า การร้อยเรียง text กับครอบครัวนี้ ทำให้งานเขียนดี แม้ว่า มันจะเป็นประสบการณ์เชิงลบก็ตาม...

3 เรื่องนี้ ผมเห็นความ แตกต่าง ของเมืองกับ ชนบท ที่เป็นตัวสะท้อนโครสร้างอันแตกต่าง ของการสร้างตัวบุคคลครับ...

ขอแสดงความยินดีด้วยครับ...
ผมเคยเขียน เรื่อง พ่อ กับ ลูก ไว้เหมือนกัน...
อยากให้ลองอ่านดูครับ... และคราวหน้า ผมจะส่งบ้างครับ... 555
http://www.oknation.net/blog/kokoyadi/2007/05/04/entry-1

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
ทิวสน วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 18.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 49
ศุภศรุต วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 13.26 น.
http://www.oknation.net/blog/voranai
เรื่องราวหลากหลายในมุมมองของนักมานุษยวิทยา
ip : 222.123.91.238


ขอแสดงความยินดีกับคุณ"ทิวสน"
ที่ได้ร่วมกันสร้างสิ่งและดีและมิตภาพให้กับสังคมของ OKNation
ช่วยกันทำให้เราเป็นสังคมที่มี"คุณภาพ"

ทุกถ้อยคำและอารมณ์ของเรื่อง ล้วนใช้ตัวอักษรสร้างความรู้สึกร่วมได้อย่างลงตัว
ผมทำไม่ได้เช่นนี้

จากบทเรียนของคุณทิวสน เป็นแบบอย่างให้ผมปรับปรุงงานเขียนให้สามารถเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึก ซึ่งเป็นข้อด้อยของผม

ถึงแม้จะเรียบเรียงข้อมูลได้มาก

แต่ในอีกมุมหนึ่งผมก็ชอบงานเขียนเช่นนี้

ขอเป็นกำลังกับความสำเร็จ ณ ที่นี้และในโลกแห่งความจริง ที่คุณทิวสนได้สร้างไว้

เช่นเดียวกับ"กำลังใจ" ที่คุณมีให้

ตลอดไป...

ร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งดี ๆ เพื่อสังคมที่ดี และลูกหลานของเรา

ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้น ณ ที่นี้ โดยคุรทิวสน

ปล. ชวนเป็น Volunteer โครงการน้องหนูก็โอเคด้วยนะครับ

ถือโอกาสชวนซะเลย
...............................................

ขอบคุณครับ ที่ให้เกียรติ และกำลังใจที่มอบให้
รวมถึงการส่งข่าวโครงการดีๆ

ผมเองยังต้องพัฒนาการเขียนแนวเรื่องสั้นไปเรื่อยๆ ครับ
ผมเชื่อว่า แต่ละคนมีส่วนดี และความเชี่ยวชาญ
หรือแนวการเขียนที่ต่างกันไป ตามความสนใจครับ
ผมไปเขียนแนวเดียวกับคุณศุภรุต ก็ไม่น่าจะทำได้ดีครับ

ขอบคุณอีกครั้ง สำหรับกำลังใจที่หอบมาให้ถึงบ้านนี้ครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 50 (0)
ทิวสน วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 18.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 48
drdan วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 12.38 น.
http://www.oknation.net/blog/kriengsak
ip : 124.120.219.247


ขอแสดงความยินดีด้วยครับ ได้อรรถรสทั้งภาพและภาษาครับ
..............................................

ขอบพระคุณอาจารย์มากครับ สำหรับกำลังใจ
และสละเวลาในการอ่านเรื่องสั้น มีสิ่งใดที่จะกรุณาแนะนำ
ยินดีน้อมรับเสมอครับ เพราะอาจารย์คือหนึ่งในต้นแบบ
ในการเขียนของผมครับ

ด้วยความเคารพ
บล๊อกเกอร์ทิวสน

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
ศุภศรุต วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 13.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/voranai
เรื่องราวหลากหลายในมุมมองของนักวิชากวน


ขอแสดงความยินดีกับคุณ"ทิวสน"
ที่ได้ร่วมกันสร้างสิ่งและดีและมิตภาพให้กับสังคมของ OKNation
ช่วยกันทำให้เราเป็นสังคมที่มี"คุณภาพ"

ทุกถ้อยคำและอารมณ์ของเรื่อง ล้วนใช้ตัวอักษรสรางความรู้สึกร่วมได้อย่างลงตัว
ผมทำไม่ได้เช่นนี้

จากบทเรียนของคุณทิวสน เป็นแบบอย่างให้ผมปรับปรุงงานเขียนให้สามารถเข้าถึงอารมณ์ความรู้สึก ซึ่งเป็นข้อด้อยของผม

ถึงแม้จะเรียบเรียงข้อมูลได้มาก

แต่ในอีกมุมหนึ่งผมก็ชอบงานเขียนเช่นนี้

ขอเป็นกำลังกับความสำเร็จ ณ ที่นี้และในโลกแห่งความจริง ที่คุณทิวสนได้สร้างไว้

เช่นเดียวกับ"กำลังใจ" ที่คุณมีให้

ตลอดไป...

ร่วมกันสร้างสรรค์สิ่งดี ๆ เพื่อสังคมที่ดี และลูกหลานของเรา

ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้น ณ ที่นี้ โดยคุรทิวสน

ปล. ชวนเป็น Volunteer โครงการน้องหนูก็โอเคด้วยนะครับ

ถือโอกาสชวนซะเลย






ความคิดเห็นที่ 48 (0)
drdan วันที่ : 22/01/2008 เวลา : 12.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kriengsak
Prof.Kriengsak Chareonwongsak

ขอแสดงความยินดีด้วยครับ ได้อรรถรสทั้งภาพและภาษาครับ

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
ทิวสน วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 19.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 45
Big_Bear วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 16.49 น.
http://www.oknation.net/blog/bigbear
ip : 222.123.132.148

โห

บอกได้คำเดียวว่า....ซึ้งค่ะ
ขอแว่บไปกอดพ่อแน่น ๆ ทีนึงก่อนนะคะ

...............................................

ขอบคุณครับ ที่สัมผัสความรักของพ่อได้จากเรื่องนี้
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม และดีใจที่รีบฉวยโอกาส ในการแสดงความรักครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
ทิวสน วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 19.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 44
anytime วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 10.10 น.
http://www.oknation.net/blog/anytime



พี่ติ๊งคะ อ่านไปบรรทัดแรก น้ำตาไหลเลยค่ะ เคยมีโทรศัพท์จากน้าชายโทรมาบอกแบบนี้ล่ะ "น้องแอน แม่(ยาย)ไปแล้วนะ" แล้วเสียงเค้าก็ตัดสายไป ส่วนแอนก็มีอาการเหมือนนันทกรนั่นล่ะค่ะ ยิ่งอ่านไปจนจบยอมรับเลยค่ะว่าไม่ไหวแล้ว น้ำตามันไหลแล้วจริงๆค่ะ
................................................

ขอบคุณครับ ที่แวะมาเยี่ยม และติดตาม
หลายครั้ง เราร้องไห้ เพราะเสียใจ และเสียดายเวลา
ที่ไม่อาจหวนคือมา เพื่อทำในสิ่งที่ตั้งใจ

ฉะนั้น ควรทำวันนี้ ขณะที่ยังมีโอกาสครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
Big_Bear วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 16.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bigbear

โห

บอกได้คำเดียวว่า....ซึ้งค่ะ
ขอแว่บไปกอดพ่อแน่น ๆ ทีนึงก่อนนะคะ

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
anytime วันที่ : 22/09/2007 เวลา : 10.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anytime

พี่ติ๊งคะ อ่านไปบรรทัดแรก น้ำตาไหลเลยค่ะ เคยมีโทรศัพท์จากน้าชายโทรมาบอกแบบนี้ล่ะ "น้องแอน แม่(ยาย)ไปแล้วนะ" แล้วเสียงเค้าก็ตัดสายไป ส่วนแอนก็มีอาการเหมือนนันทกรนั่นล่ะค่ะ ยิ่งอ่านไปจนจบยอมรับเลยค่ะว่าไม่ไหวแล้ว น้ำตามันไหลแล้วจริงๆค่ะ

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
ทิวสน วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 38
YEEKENG วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 20.49 น.
http://www.oknation.net/blog/kind
ip : 124.120.72.81


สวัสดีค่ะอ. เป็นเรื่องเศร้าที่ซ่อนไว้ซึ่งความรักของทุกคนในครอบครัว โดยเฉพาะพ่อกับลูกชาย อ่านแล้วกลับไปอ่านใหม่ (แอบศึกษาแนวคิดค่ะ)
ขอบคุณมากๆค่ะที่กรุณาสละเวลาเขียนแนะนำนะคะ
ดีใจที่เห็นอ.ให้กำลังใจให้ข้อคิดกับคุณครูน้ำ
เห็นรูปและงานเขียนก็บอกได้ว่าคุณน้ำเป็นคนดีน่าคบมาก เราติดตามอ่านกันมาแต่ต้น ประทับใจเรื่องบ้านหลังเก่ากับเงาของแม่ของคุณน้ำมากที่สุด
ขอให้อ.โชคดีเสมอค่ะ
.................................................

ขอบคุณยี่เข่ง ที่ให้เกียรติ และให้กำลังใจเสมอครับ
ครูน้ำ จิตใจงดงามครับ...ใน OK เรามีเพื่อนที่ดี
และเป็นแบบอย่างที่ดีอยู่มากครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
ทิวสน วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 36
coolwater วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 18.50 น.
http://www.oknation.net/blog/cool
ip : 203.113.80.8


อ่านแล้วถึงกับน้ำตาซึม เขียนได้ดีสมกับที่เป็นมืออาชีพจริง ๆ ค่ะ
............................................................
ขอบคุณที่แวะไปให้กำลังใจกันนะคะ

* * * * *

ขอบคุณครับ ที่แวะมา และขอบคุณที่สัมผัสสิ่งที่สื่อสะท้อนครับ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่มีให้กันเสมอครับ

ผมยังไม่ถึงขั้นมืออาชีพหรอกครับ
ยังต้องพัฒนาอีกครับ

* * * * * * * * * *


ความคิดเห็นที่ 41 (0)
ทิวสน วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 35
สายลมเหงา วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 16.09 น.
http://www.oknation.net/blog/pim-ja
ip : 124.157.223.22

ความรักของคนในครอบครัว
อาจไม่ได้พูดกันบ่อย ๆ
อาจไม่ค่อยแสดงออกทางการกระทำ
แต่ทุกสิ่งที่คอยย้ำนั่นคือความรักและห่วงใยตลอดไป

..................................................

บางครั้งวิธีการ อาจจะทำให้รู้สึกอีกอย่าง
แต่แรงจูงใจที่ทำ ล้วนมาจากความรัก ความห่วใยครับ

ขอบคุณที่แวะมาครับ

* * * * * * * * * *


ความคิดเห็นที่ 40 (0)
ทิวสน วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 32
ผู้หญิงร้อยความฝัน วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 11.15 น.
http://www.oknation.net/blog/Paraneelovely
เพียงแค่.....สายลมพัดผ่าน
ip : 61.7.161.232

นั่งอ่าน .... จบ นํ้าตา ไหล ซึ้งมากเลยค่ะ ......
เขียนดีมากเลยค่ะ แล้วจะกลับมาอ่านอีกค่ะ ...
ขอคุณที่แวะไปนะคะ

................................
ขอบคุณครับ สำหรับการมาเยือน
และเรื่องสื่อ สัมผัสใจ
บ้านนี้ยินดีต้อนรับเสมอครับ

* * * * * * * * * *


ความคิดเห็นที่ 39 (0)
ทิวสน วันที่ : 20/09/2007 เวลา : 00.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 31
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 11.12 น.
http://www.oknation.net/blog/namtan
ip : 125.24.42.235


อ่านแล้วเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่คอค่ะ.. ทำให้นึกถึงพ่อขึ้นมาอย่างฉับพลัน
ตอนที่พ่อยังอยู่ ก็มีบู๊กันบ้าง ตามประสาพ่อลูก สอนเตือนอะไรไม่ค่อยยอมฟังค่ะ
แต่เมื่อเวลาผ่าน อะไรที่ท่านสอน มันเป็อย่างนั้นจริงๆ..
แต่ตอนนี้รู้สึกกลับดีกว่า มีพ่ออยู่ในใจตื่นมาพร้อมกับสิ่งดีๆที่ท่านมีให้
ตอนหลับบางทีก็พบกัน ในฝัน...

ขอบคุณสำหรับเรื่องนะคะ
.........................................

ขอบคุณครับ ที่แวะมาเยี่ยม มาอ่าน
และดีใจด้วยครับ ที่ความทรงจำดีๆ คำสอนดีๆ
ยังแจ่มชัดในความคำนึงเสมอ

พ่อ...สุภาพบุรุษที่รักเราตลอดกาล

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
YEEKENG วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 20.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kind

สวัสดีค่ะอ. เป็นเรื่องเศร้าที่ซ่อนไว้ซึ่งความรักของทุกคนในครอบครัว โดยเฉพาะพ่อกับลูกชาย อ่านแล้วกลับไปอ่านใหม่ (แอบศึกษาแนวคิดค่ะ)
ขอบคุณมากๆค่ะที่กรุณาสละเวลาเขียนแนะนำนะคะ
ดีใจที่เห็นอ.ให้กำลังใจให้ข้อคิดกับคุณครูน้ำ
เห็นรูปและงานเขียนก็บอกได้ว่าคุณน้ำเป็นคนดีน่าคบมาก เราติดตามอ่านกันมาแต่ต้น ประทับใจเรื่องบ้านหลังเก่ากับเงาของแม่ของคุณน้ำมากที่สุด
ขอให้อ.โชคดีเสมอค่ะ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
coolwater วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 18.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cool
enough  is  enough   ความเพียงพอคือความพอเพียง

อ่านแล้วถึงกับน้ำตาซึม เขียนได้ดีสมกับที่เป็นมืออาชีพจริง ๆ ค่ะ
............................................................
ขอบคุณที่แวะไปให้กำลังใจกันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
coolwater วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 18.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cool
enough  is  enough   ความเพียงพอคือความพอเพียง

อ่านแล้วถึงกับน้ำตาซึม เขียนได้ดีสมกับที่เป็นมืออาชีพจริง ๆ ค่ะ
............................................................
ขอบคุณที่แวะไปให้กำลังใจกันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
สายลมเหงา วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 16.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pim-ja


ความรักของคนในครอบครัว
อาจไม่ได้พูดกันบ่อย ๆ
อาจไม่ค่อยแสดงออกทางการกระทำ
แต่ทุกสิ่งที่คอยย้ำนั่นคือความรักและห่วงใยตลอดไป

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 13.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

แวะมามาทักทายยามบ่าย

ทานข้าวยังคะ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
raksanok วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 12.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net

มาอ่านอีกรอบค่ะพี่

อ่านกี่ทีก็ซึ้งอ่ะ

เมื่อวานกลับบ้าน

พ่อถามเหนื่อยมั้ย

แค่นี้ก็หายแล้วพี่

ปลื้มมากๆเลย

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ผู้หญิงร้อยความฝัน วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 11.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Paraneelovely
รสชาติ ความจริง บางครั้งก็ "ขมเกิน" กลิ่นของความฝันบางคราวก็ไช่ว่าจะ "หอมพอ"

นั่งอ่าน .... จบ นํ้าตา ไหล ซึ้งมากเลยค่ะ ......
เขียนดีมากเลยค่ะ แล้วจะกลับมาอ่านอีกค่ะ ...
ขอคุณที่แวะไปนะคะ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 11.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

อ่านแล้วเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่คอค่ะ.. ทำให้นึกถึงพ่อขึ้นมาอย่างฉับพลัน
ตอนที่พ่อยังอยู่ ก็มีบู๊กันบ้าง ตามประสาพ่อลูก สอนเตือนอะไรไม่ค่อยยอมฟังค่ะ
แต่เมื่อเวลาผ่าน อะไรที่ท่านสอน มันเป็อย่างนั้นจริงๆ..
แต่ตอนนี้รู้สึกกลับดีกว่า มีพ่ออยู่ในใจตื่นมาพร้อมกับสิ่งดีๆที่ท่านมีให้
ตอนหลับบางทีก็พบกัน ในฝัน...

ขอบคุณสำหรับเรื่องนะคะ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ทิวสน วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 00.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 25
HalfMoon วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 22.07 น.
http://www.oknation.net/blog/halfMoon
Twinkle light from the "half Moon" in a dark sky...
ip : 58.9.203.70


รัก

คำ ๆ นี้ หากเกิดขึ้นในช่วงที่ไม่ถูกเวลา
ทรมานอย่าบอกใคร
แต่หากมันมากับกาลเทศะแล้วล่ะก็
หอมหวานยิ่งกว่าอะไร

และ กำลังใจ ก็สำคัญ

ปล. บ้านสวยขึ้นนะคะ

.....................................
ใช่ครับ หากรู้ กาล-เวลา และ เทศะ-สถานที่
และที่สำคัญโดยสรุปคือรู้เวลา ถูกเวลา
ก็จะไม่มีคำว่า สายเกินไป

ขอบคุณครับ ที่แวะมาเยี่ยม

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
ทิวสน วันที่ : 18/09/2007 เวลา : 00.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 24
Lyrics วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 02.52 น.
http://www.oknation.net/blog/lunla
: Fa Me SinG a SonG :
ip : 58.9.187.248


เราต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุก

เผื่อวันข้างหน้า

จะได้ไม่ต้อง

มาเสียใจภายหลังค่ะ

.......................................

ขอบคุณครับ ที่แวะมาเยี่ยม
และให้กำลังใจ

และขอบคุณสำหรับคำเตือนใจครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ทิวสน วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 23.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 22
หัวผักกาด วันที่ : 16/09/2007 เวลา : 15.39 น.
http://www.oknation.net/blog/bowwy
ip : 58.10.87.176


ซึ้งอ่ะ พูดได้คำเดียว
..................................

ขอบคุณครับ สำหรับกำลังใจ

* * * * *
ความคิดเห็นที่ 23
ชุติภัทร์ วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 00.11 น.
http://www.oknation.net/blog/way1
อย่าเพิ่งตัดสินฉัน จากสิ่งที่คุณอ่าน จนกว่าคุณจะได้รู้จักตัวจริงของฉัน
ip : 125.24.65.151


ซึ้งค่ะ

อยากเป็นนักเขียนบ้าง

หวังว่า...คงทำได้ในวันหนึ่ง

ก่อนสิ้นลม
...........................................

ไม่ยากเกินใจจะพยายามครับ
เมื่อสนใจ และชอบสิ่งใด โอกาสที่จะพัฒนา
ก็เป็นไปได้เร็ว และง่ายครับ

เอ แต่คุณชุติภัทร์ ก็เป็นนักเขี่ยนอยู่แล้วนี่นา...

* * * * * * * * * *


ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ทิวสน วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 23.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 21
รั้วสีขาว วันที่ : 16/09/2007 เวลา : 13.16 น.
http://www.oknation.net/blog/seewesea
ip : 124.120.10.19


เป็นงานเขียนที่พูดถึงสัมพันธภาพระหว่างลูกชายกับพ่อที่ดีอีกชิ้นหนึ่ง ในชีวิตจริงของผม สัมพันธภาพระหว่างพ่อและลูกชาย มักเริ่มต้นไม่สวยงาม แต่ก็เดินทางมาถึงจุดสุดท้ายด้วยความเข้าใจ ถึงแม้วันนี้พ่อได้จากไป แต่ สัมพันธภาพที่ดีและไม่ดีต่างก็เดินทางมาทักทายได้ทุกวันอย่างไม่เบื่อในรูปแบบของความทรงจำ และงานเขียนชิ้นนี้ มันทำให้ผมนึกถึงพ่อ ซึ่งพ่อก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ ไม่ค่อยเห็นด้วยในเรื่องที่เราทำ แต่ ก็เป็นห่วงเรา โดยไม่เคยบอกให้ฟังด้วยคำพูดใดใด
....................................................

ใช่ครับ ถึงแม้ไม่เห็นด้วย แต่สายใย พ่อ ลูก ตัดกันไม่ขาด
ความรักของพ่อ ยังพันผูกกับลูกเสมอ
แม้ไม่แสดงออกหรือกล่าวคำใดๆ

ขอให้เก็บไว้แต่ความทรงจำดีๆ และจดจำเสมอว่าท่านรักนะครับ

* * * * * * * * * *


ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ทิวสน วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 23.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 20
กนิษฐ์ วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 23.33 น.
http://www.oknation.net/blog/kanis


ขอบคุณ..คุณทิวค่า คงยังหยุดเคลื่อนไหวไม่ได้ค่ะ เพราะยังไม่ได้คำตอบที่ชัดเจนว่า รัฐจะเอาอย่างไร นายทุนนะเขาจ้องตาเป็นมัน เพราะผลประโยชน์มันมูลค่าเป็นแสนล้านบาท..

อืม..ให้นิสเป็นนางเอก งั้นนิขขอเลือกพระเอกเองนะค่ะ..ขอพระเอกตัวใหญ่ๆนะค่ะ..ผมหยักศก ผิวค่อนข้างดำแดง มีเสน่ห์แบบคนใต้อะค่ะ..55555 เอิ๊กๆ
.............................................................
สงสัยต้องหานานหน่อยครับ สำหรับพระเอก
ผมหยักศก..ใช่ผมเลย
ผิว...ก็ค่อนไปทางนั้น แต่ไม่เข้มขนาดนั้น
ภาคนี่สิลำบาก เพราะผมเป็นคนเหนือ...

เหนือ ความคาดหมายครับ อิอิ ล้อเล่นครับ

สู้ต่อไปนะครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
HalfMoon วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 22.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/halfMoon
Twinkle light  from the "half Moon" in a dark sky...

รัก

คำ ๆ นี้ หากเกิดขึ้นในช่วงที่ไม่ถูกเวลา
ทรมานอย่าบอกใคร
แต่หากมันมากับกาลเทศะแล้วล่ะก็
หอมหวานยิ่งกว่าอะไร

และ กำลังใจ ก็สำคัญ

ปล. บ้านสวยขึ้นนะคะ


ความคิดเห็นที่ 24 (0)
Lyrics วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 02.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lunla
: Fa Me  SinG a SonG :

เราต้องทำวันนี้ให้ดีที่สุก

เผื่อวันข้างหน้า

จะได้ไม่ต้อง

มาเสียใจภายหลังค่ะ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ชุติภัทร์ วันที่ : 17/09/2007 เวลา : 00.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/way1
อย่าเพิ่งตัดสินฉัน จากสิ่งที่คุณอ่าน จนกว่าคุณจะได้รู้จักตัวจริงของฉัน

ซึ้งค่ะ

อยากเป็นนักเขียนบ้าง

หวังว่า...คงทำได้ในวันหนึ่ง

ก่อนสิ้นลม

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
หัวผักกาด วันที่ : 16/09/2007 เวลา : 15.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bowwy

ซึ้งอ่ะ พูดได้คำเดียว

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
รั้วสีขาว วันที่ : 16/09/2007 เวลา : 13.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seewesea

เป็นงานเขียนที่พูดถึงสัมพันธภาพระหว่างลูกชายกับพ่อที่ดีอีกชิ้นหนึ่ง ในชีวิตจริงของผม สัมพันธภาพระหว่างพ่อและลูกชาย มักเริ่มต้นไม่สวยงาม แต่ก็เดินทางมาถึงจุดสุดท้ายด้วยความเข้าใจ ถึงแม้วันนี้พ่อได้จากไป แต่ สัมพันธภาพที่ดีและไม่ดีต่างก็เดินทางมาทักทายได้ทุกวันอย่างไม่เบื่อในรูปแบบของความทรงจำ และงานเขียนชิ้นนี้ มันทำให้ผมนึกถึงพ่อ ซึ่งพ่อก็เป็นแบบนั้นจริง ๆ ไม่ค่อยเห็นด้วยในเรื่องที่เราทำ แต่ ก็เป็นห่วงเรา โดยไม่เคยบอกให้ฟังด้วยคำพูดใดใด

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
กนิษฐ์ วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 23.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kanis
แม้ร่างกายจะเหนื่อยล้า  แต่จิตวิญญาณยังแข็งแกร่ง

ความคิดเห็นที่ 18
ทิวสน วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 19.39 น.
http://www.oknation.net/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา


แนวโน้ม น่าจะยังยืดเยื้ออีกสักระยะนะครับ
ชอบใจ ม็อบ น้ำหมากครับ
เป็นกำลังใจให้คุณนิษฐ์ นะครับ
ไว้เสร็จภารกิจแล้ว จะเขียนเรื่องสั้นโรแมนติก
ให้คุณนิษฐ์เป็นนางเอกสักเรื่อง อิอิ
******************************
ขอบคุณ..คุณทิวค่า คงยังหยุดเคลื่อนไหวไม่ได้ค่ะ เพราะยังไม่ได้คำตอบที่ชัดเจนว่า รัฐจะเอาอย่างไร นายทุนนะเขาจ้องตาเป็นมัน เพราะผลประโยชน์มันมูลค่าเป็นแสนล้านบาท..

อืม..ให้นิสเป็นนางเอก งั้นนิขขอเลือกพระเอกเองนะค่ะ..ขอพระเอกตัวใหญ่ๆนะค่ะ..ผมหยักศก ผิวค่อนข้างดำแดง มีเสน่ห์แบบคนใต้อะค่ะ..55555 เอิ๊กๆ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ทิวสน วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 22.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 17
วิตามินบี วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 21.01 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
วางความเป็นผู้ใหญ่ไว้ที่โลกภายนอกแล้วกลับมาเป็นเด็กๆกันเถอะค่ะ
ip : 125.27.104.58


พี่คะ...
รอบค่ำนี้ น้ำอุ่นๆสักถ้วยนะคะ
กาแฟเย็นๆดื่มมากไปไม่ดีค่ะ
............................................
ขอบคุณครับ สำหรับน้ำอุ่น
อุ่นใจขึ้นเยอะเลย

* * * * *

ความคิดเห็นที่ 18
riverpoem วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 21.12 น.
http://www.oknation.net/blog/riverpoem
"คนเราน่าจะมีที่สักแห่งและงานสักอย่าง..ที่เรารักและมีความสุขกับมัน"
ip : 124.120.178.152


เขียนได้ดีมากเลยค่ะ
ว่า แต่ หนังสือ "บ้านอุ่นรัก" นี่มีจริงหรือเปล่าคะ
จะอุดหนุน นักเขียนอ่ะค่ะ
..........................................

เรื่องนี้ เรื่องสมมติครับ มีเค้าความจริงบ้าง ในบางจุดครับ
"บ้านอุ่นรัก" เป็นชื่อหนังสือ ที่ผมตั้งไว้
กับอีกเล่ม "อบอุ่นใจเพราะมีรเธอ"

2 เล่มนี้ กำลังเขียนรวบรวม ตามคอนเซปต์ 2 เล่ม นี้ครับ

ขอบคุณครับ ที่แวะมาเยี่ยน

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
riverpoem วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 21.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/riverpoem
สุดมือสอยก็ปล่อยมันไป

เขียนได้ดีมากเลยค่ะ
ว่า แต่ หนังสือ "บ้านอุ่นรัก" นี่มีจริงหรือเปล่าคะ
จะอุดหนุน นักเขียนอ่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
วิตามินบี วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 21.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


พี่คะ...
รอบค่ำนี้ น้ำอุ่นๆสักถ้วยนะคะ
กาแฟเย็นๆดื่มมากไปไม่ดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ทิวสน วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 19.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 12
kaekyo วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 13.49 น.
http://www.oknation.net/blog/kaekyoko
ยินดีต้อนรับทุกคนค่ะ หมีน้อยน่ารักนะจ๊ะ
ip : 192.168.2.202/58.10.158.73

อ่านแล้วคิดถึงคนในครอบครัวค่ะ ทำวันนี้ดีกว่าคิดได้เมื่อสายเจ้าค่ะ
..............................................

ดีครับ ทำวันนี้
ดีกว่าแค่คิดว่าจะทำ
เป็นกำลังใจให้ และขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมครับ

* * * * *

ความคิดเห็นที่ 13
มะลิจัง วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 15.43 น.
http://www.oknation.net/blog/marijung
ip : 222.123.45.193

อ่านเรื่องที่คุณทิวสน ชลนรา เขียนแล้ว เรียกน้ำตาทุกที....

...............................................

ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจ และสานไมตรีครับ

* * * * *

ความคิดเห็นที่ 14
Sudteerak วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 16.03 น.
http://www.oknation.net/blog/Sudteerak
Wherever you are, please remember that I belong to you
ip : 124.157.163.160




อ่านแล้วรู้สึกดีคะ
รู้สึกถึงความรักและความอบอุ่น
ที่บางครั้งถูกบดบังไปหมดด้วยความคิดของตัวตนของเราเอง
...
น่าเสียดายที่ไม่สามารถเปิดใจด้วยทิฐิของใจ
.............................................

ใช่ครับ บางครั้ง เรามองข้าม เพราะเรามองเข้าหาตัวเอง
มากกว่ามองออกจากตัวเอง จึงพลาดโอกาสดีๆ ในหลายๆ ครั้ง ที่จะสื่อความรัก ความปรารถนาดี เพื่อแบ่งปันให้ผู้อื่นครับ

* * * * *

ความคิดเห็นที่ 15
raksanok วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 18.10 น.
http://www.oknation.net/blog/raksanok
รักสนุกเพราะความสุขอยู่ที่ใจ
ip : 125.24.7.36


กว่าจะรู้พ่อรักเราแค่ไหน

บางทีมันก็สายไปแล้วนะ

มาอ่านใหม่อีกรอบ

มันเป็นรักที่อบอุ่นจริงๆ

กว่าจะเข้าใจในรักของพ่อ

บางทีก็สายเกินแก้

แต่จะทำตอนนี้ให้ดีที่สุด

เพราะพ่อยังอยู่กับเรา

และจะอยู่ในใจเราตลอดไป

.............................................

ขอบคุณครับ ที่สนใจ และแวะมาเสมอ
รักของพ่อ แม้ไม่อ่อนหวาน แต่นั่นใช่ว่าจะไม่รัก

อีกมุมหนึ่ง พ่อก็คาดหวังว่าลูกจะเข้าใจว่า พ่อรัก
และรอการสื่อสารความรักจากลูกครับ

* * * * * * * * * *


ความคิดเห็นที่ 15 (0)
raksanok วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 18.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raksanok
 raksanok เพราะควมสุขอยู่ทีใจ  www.sumbydesign.net

กว่าจะรู้พ่อรักเราแค่ไหน

บางทีมันก็สายไปแล้วนะ

มาอ่านใหม่อีกรอบ

มันเป็นรักที่อบอุ่นจริงๆ

กว่าจะเข้าใจในรักของพ่อ

บางทีก็สายเกินแก้

แต่จะทำตอนนี้ให้ดีที่สุด

เพราะพ่อยังอยู่กับเรา

และจะอยู่ในใจเราตลอดไป

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
Sudteerak วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 16.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Sudteerak
Wherever you are, please remember that I belong to you


อ่านแล้วรู้สึกดีคะ
รู้สึกถึงความรักและความอบอุ่น
ที่บางครั้งถูกบดบังไปหมดด้วยความคิดของตัวตนของเราเอง
...
น่าเสียดายที่ไม่สามารถเปิดใจด้วยทิฐิของใจ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
มะลิจัง วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 15.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/marijung

อ่านเรื่องที่คุณทิวสน ชลนรา เขียนแล้ว เรียกน้ำตาทุกที....

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
kaekyo วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 13.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kaekyoko

อ่านแล้วคิดถึงคนในครอบครัวค่ะ ทำวันนี้ดีกว่าคิดได้เมื่อสายเจ้าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ทิวสน วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 00.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 7
น้ำอมฤต วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 16.01 น.
http://www.oknation.net/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*
ip : 58.8.34.192


ความรักของพ่อ ไม่เคยเหือดหาย...

อ่านแล้วรู้สึกจุกที่คอเหมือนกัน...

ผลิตงานดีๆ ออกมาให้อ่านต่อไปเรื่อยๆ นะคะ...
.........................................
ขอบคุณครับ ที่แวะมาเป็นกำลังใจให้กัน

* * * * *
ความคิดเห็นที่ 8
roselobster วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 22.23 น.
http://www.oknation.net/blog/Memyself
roselobster - >> สิ่งที่คุณเห็นและสิ่งที่ฉันเป็น
ip : 124.121.176.138




คือ..ชีวิตทั้งหมด
มอบให้พ่อค่ะผู้ชายคนเดียวที่รัก
และจริงใจกับเรามากที่สุด
.................................................
ดีครับกุ้ง
รักท่านให้มาก และแสดงให้ท่านรู้ว่าลูกรักพ่อเสมอ

* * * * * * * * * *



ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ทิวสน วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 00.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 6
thesnake วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 12.58 น.
http://www.oknation.net/blog/snake
ip : 58.9.29.79


อ่านจบแล้วต้องบอกว่านี่แหละคือชีวิต....ดูแลคนที่คุณรักและคนรอบข้างให้ดีนะครับ...เพราะเรามัวแต่ให้เวลากับงานเพื่อปีนป่ายไปหาความสำเร็จในชีวิตแต่เมื่อถึงเวลาที่เราประสบความสำเร็จคนที่เราต้องการจะดูแลเค้าอาจจะไม่อยู่รอเราแล้วก็ได้....เหมือนกับนันทกร..และผมไม่แตกต่างกันเลย...ขอบคุณที่มีเรื่องราวดีมาฝาก...แม้มันจะเจ็บปวดแต่ก็มีความสุขที่ได้อ่านครับ...
...........................................

ขอบคุณที่แวะมาอ่าน และขอบคุณสำหรับกำลังใจ
แต่ต้องขออภัย หากเรื่องไปสะกิดใจในบางสิ่ง

ผมเองก็มีชีวิตคล้ายๆ เรื่องนี้ครับ
การเลือกทำงานตอนแรก รายได้ดี ถึงดีมาก
แต่นั่นคือการทำเพื่อตัวเอง เพื่อสร้างฐานะ

ขณะที่เราชอบงานเขียน
ทุกครั้งที่เขียน ก็คือการที่เราตั้งใจไว้ว่า จะให้อะไรกับผู้อ่าน รวมถึงส่งผ่านมุมมองความคิดที่ดี และสร้างสรรค์

เพราะคนทั่วไป และเด็ก มักซึมซับความคิด มุมมองจากการอ่าน

หากให้สิ่งที่ดี นั่นคือ การที่เรามีส่วนในการจรรโลง และ
พัฒนาสังคม

งานเขียน จึงเสมือนการทำงาน ที่ให้ออกไป
มิใช่เพื่องตนเอง

แน่นอนว่า เมื่อเทียบกับงานเดิม เมื่อแรกทำ รายได้ต่างกันลับลับ แต่ก็ดูแลตัวเองได้

แต่ตอนนี้ เมื่อพ่อ แม่ มาเป็นคริสเตียน มุมมองความคิด
ท่านทั้งสองเปลี่ยนไป และสนับสนุน สิ่งที่เราทำครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ทิวสน วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 00.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 3
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 11.12 น.
http://www.oknation.net/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม
ip : 58.9.108.19


น่าเศร้านะคะ
นัชก็เคยโดนแม่สั่งว่าไม่ให้กลับบ้าน
ไม่ให้คบคนพัทลุง
เมื่อคราวที่เจออุบัติเหตุชีวิต
แต่ตอนนี้ทุกอย่างลงเอยด้วยดีแล้วค่ะ

..........
เป็นกำลังใจให้
บางอย่างอาจสายเกิน
แต่สิ่งที่เหลือวันนี้
ทำให้ดีที่สุดนะคะ
................................
หลายสิ่งที่เราไม่เข้าใจ
แท้จริงก็เพราะ พ่อแม่ รัก ห่วงใยเรา
แม้จะโตแล้วก็เถอะ
แต่ลูกก็ยังเป็นลูก เป็นเด็กในสายตา
ของคนที่ผ่านโลกมานานมากกว่าเรา

..........

เรื่องนี้ มีส่วนคล้ายชีวิตผมบางส่วนครับ

* * * * * * * * * *

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ทิวสน วันที่ : 15/09/2007 เวลา : 00.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 1
วิตามินบี วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 04.02 น.
http://www.oknation.net/blog/babymind
วางความเป็นผู้ใหญ่ไว้ที่โลกภายนอกแล้วกลับมาเป็นเด็กๆกันเถอะค่ะ
ip : 125.27.103.192




รักเธอทั้งหมดของหัวใจ
รักพ่อยิ่งกว่าหัวใจทั้งหมดที่มี

ถึงเป็นงานเก่า แต่ก็ไม่เก่าในเรื่องลีลาการเขียนเลยคะ
เรื่องของคุณ ยังคงเป็นครูสำหรับบีเสมอ
และจะเป็นตลอดไป

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ พรุ่งนี้อย่าตื่นสายนะคะ งานรออยู่

...............................................
ขอบคุณครับ ที่ให้เกียรติและเป็นกำลังใจ
อ้อ ขอบคุณสำหรับกาแฟเย็นใส่น้ำใจครับ
หวานมากครับ

* * * * *
ความคิดเห็นที่ 2
แม่หมี วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 09.31 น.
http://www.oknation.net/blog/mamaomme
ip : 58.8.48.167

กว่าจะรู้ว่า......รัก ก็สายไป
ทุกโมงยาม ทุกนาที มีค่า
กระซิบกับคนข้างๆ .......ว่ารัก ก่อนที่จะสายเกิน
เศร้านะคะ แต่ก็ให้แง่คิด
คุณทิว......เยี่ยมมากค่ะ
..............................................
ความรักชนะทุกสิ่งครับ
ชนะใจด้วยการให้ความรัก
แม้เหมือนว่า อีกฝ่ายอาจจะไม่รัก
แต่ท้ายสุด ความรักจะละลายใจได้

อย่ามัวแต่รัก โดยไม่บอก หรือแสดงออก
เพราะท้ายที่สุด....เสียงนั้น อาจไปไม่ถึง

* * * * * * * * * *


ความคิดเห็นที่ 7 (0)
roselobster วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 22.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Memyself
 º°” ไม่มีความรักใดในโลกจะยิ่งใหญ่เท่าคนไทย รักในหลวง””°


คือ..ชีวิตทั้งหมด
มอบให้พ่อค่ะผู้ชายคนเดียวที่รัก
และจริงใจกับเรามากที่สุด

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
น้ำอมฤต วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 16.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suthathip
*@* น้ำอมฤต *@*  ความคิดของคน ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามกันยาก แต่...มันห้ามกันไม่ได้ต่างหาก ...จงชนะความโกรธ ด้วยการไม่โกรธตอบ... http://www.oknation.net/blog/suthathip2 เจ้าคือแก้วตาดวงใจของแม่http://www.oknation.net/blog/suthathip3 ครอบครัวทหารครอบครัวของฉัน

ความรักของพ่อ ไม่เคยเหือดหาย...

อ่านแล้วรู้สึกจุกที่คอเหมือนกัน...

ผลิตงานดีๆ ออกมาให้อ่านต่อไปเรื่อยๆ นะคะ...

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
thesnake วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 12.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snake

อ่านจบแล้วต้องบอกว่านี่แหละคือชีวิต....ดูแลคนที่คุณรักและคนรอบข้างให้ดีนะครับ...เพราะเรามัวแต่ให้เวลากับงานเพื่อปีนป่ายไปหาความสำเร็จในชีวิตแต่เมื่อถึงเวลาที่เราประสบความสำเร็จคนที่เราต้องการจะดูแลเค้าอาจจะไม่อยู่รอเราแล้วก็ได้....เหมือนกับนันทกร..และผมไม่แตกต่างกันเลย...ขอบคุณที่มีเรื่องราวดีมาฝาก...แม้มันจะเจ็บปวดแต่ก็มีความสุขที่ได้อ่านครับ...

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
วิตามินบี วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 12.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


วันนี้บีเอากาแฟเย็น
ไม่ใส่น้ำตาลมาให้ค่ะ
กินได้ยังไงคะ ขมปี๋เลย
ถ้างั้นขอแอบหยอดน้ำใจลงไปสักนิดนึงนะคะ
รสชาติจะได้ชุ่มคอขึ้น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
คนเลวที่แสนดี วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 11.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/natentertain
รับรู้ไว้ในใจแต่สิ่งดีงาม

น่าเศร้านะคะ
นัชก็เคยโดนแม่สั่งว่าไม่ให้กลับบ้าน
ไม่ให้คบคนพัทลุง
เมื่อคราวที่เจออุบัติเหตุชีวิต
แต่ตอนนี้ทุกอย่างลงเอยด้วยดีแล้วค่ะ

..........
เป็นกำลังใจให้
บางอย่างอาจสายเกิน
แต่สิ่งที่เหลือวันนี้
ทำให้ดีที่สุดนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
แม่หมี วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 09.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

กว่าจะรู้ว่า......รัก ก็สายไป
ทุกโมงยาม ทุกนาที มีค่า
กระซิบกับคนข้างๆ .......ว่ารัก ก่อนที่จะสายเกิน
เศร้านะคะ แต่ก็ให้แง่คิด
คุณทิว......เยี่ยมมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
วิตามินบี วันที่ : 14/09/2007 เวลา : 04.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


รักเธอทั้งหมดของหัวใจ
รักพ่อยิ่งกว่าหัวใจทั้งหมดที่มี

ถึงเป็นงานเก่า แต่ก็ไม่เก่าในเรื่องลีลาการเขียนเลยคะ
เรื่องของคุณ ยังคงเป็นครูสำหรับบีเสมอ
และจะเป็นตลอดไป

ราตรีสวัสดิ์ค่ะ พรุ่งนี้อย่าตื่นสายนะคะ งานรออยู่

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2007 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]