• ทิวสน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tewson7@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-07
  • จำนวนเรื่อง : 513
  • จำนวนผู้ชม : 3584841
  • ส่ง msg :
  • โหวต 737 คน
ทิวสน ชลนรา
หลากเรื่องราว...หลายเรื่องสั้น สร้างสรรค์-บันดาลใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
วันอังคาร ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by ทิวสน , ผู้อ่าน : 1878 , 16:40:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

"ประตูที่ไม่เคยปิด" (ตอนที่1)

โดย: ทิวสน ชลนรา

.

 

.

เสียงหวูดรถไฟแผดลั่นมาแต่ไกล...ชวนทุกสายตาเหลียวซ้ายหันมองม้าเหล็กที่กำลังชะลอขบวนเข้าสู่ชานชาลา ก่อนเสียงเบรกเสียดแก้วหูจะดังขึ้น แล้วจึงค่อยสงบนิ่ง ทอดขบวนสิบโบกี้อยู่ในสถานีพอดิบพอดี เพียงครู่ผู้โดยสารซึ่งมีที่หมายปลายทางสถานีนี้ก็ทยอยเดินลงบันไดทางตอนหัว-ท้ายแต่ละโบกี้พร้อมสัมภาระ บรรดาสามล้อรับจ้างต่างเดินเข้าไปหาเชิญชวนให้ใช้บริการ ขณะเดียวกัน บรรดาพ่อค้าแม่ค้า ก็กรูเข้าไปยังหน้าต่างโบกี้ชั้น 3 ชูถาดขึ้นสูงอวดสายตาผู้โดยสารที่ชะโงกหน้ามองออกมา เผื่อว่าข้าวเหนียวไก่ย่าง เนื้อแดดเดียว ผลไม้ ของขบเคี้ยว และอื่นๆ สารพัด จะส่งกลิ่นไปกระตุ้นน้ำย่อยชวนให้ซื้อบ้าง...

เป็นหลายอิริยาบถที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ เมื่อมีรถไฟหนึ่งขบวนเข้าสู่ชานชาลา สถานีงิ้วราย

.

.

.

เสียงคำรามของเครื่องยนต์กระหึ่มขึ้นอีกครั้ง ตามด้วยเสียงหวูด ก่อนที่ขบวนจะเคลื่อนเอื่อยๆ จากชานชาลา เดือนนั่งอยู่บนม้านั่งไม้ตัวยาวสีน้ำตาลเข้ม ซึ่งตั้งอยู่ริมสุดทางทิศใต้ของสถานี หันมองข้างโบกี้...

"ธนบุรี-น้ำตก" เธออ่านป้ายด้วยเสียงแผ่วพร่า... แม้สิ้นเสียงแต่ถ้อยคำยังก้องในโสตประสาท หญิงสาวระบายลมหายใจ...ส่ายหน้าช้า แล้วน้ำตาก็รื้นขึ้นมาเอาดื้อๆ... รถไฟขบวนนี้กำลังมุ่งไปยังถิ่นที่เธอคุ้น...

ถัดสถานีนี้ไปสัก 2 ชั่วโมง ก็ถึงสถานีต้นทางที่เธอโดยสารจากมาเมื่อสัปดาห์ก่อน เพราะการตัดสินใจเพียงชั่ววูบ พร้อมเสื้อผ้า 2-3 ชุด เงินติดกระเป๋าอีกสองร้อยบาท เตร็ดเตร่อยู่ในถิ่นที่ไม่เคยคุ้น อาศัยนอนที่โบสถ์เล็กๆ ประจำอำเภอ ซึ่งไม่ใคร่จะสะดวกนัก ครั้นเงินหมดก็หางานรายวันทำ โดยรับจ้างล้างชามที่ร้านก๋วยเตี๋ยว มีพอใช้ไปวันๆ แต่สองวันมานี้โรคภูมิแพ้กำเริบ จึงไปทำงานไม่ไหว ขณะที่มีเงินเหลือติดตัวเพียงน้อยนิด หญิงสาวแบมือก้มมองเหรียญสิบและเหรียญห้าในมือ ขณะเดียวกับน้ำใสจากสองตาได้ทิ้งตัวลงบนเหรียญนั้น...

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอต้องหลั่งน้ำตา มันคือผลของการตัดสินใจอย่างหุนหันพลันแล่น ผละจากคนที่สำคัญที่สุดในชีวิต... จะกี่ครั้ง ที่หวนคิดถึงเหตุการณ์วันนั้น สำนึกในใจก็บอกเธอเสมอว่าตนเองผิด แต่ด้วยความมีฐิติเป็นที่ตั้ง จึงยอมทนแช่อยู่ในสภาพที่ยากเข็ญเช่นนี้...

.

.

นับแต่วันที่จากบ้านมา...เธอไม่รู้เหมือนกันว่า ทำไม ชานชาลาแห่งนี้จึงดึงดูดเธอให้มานั่งอยู่ตรงนี้ทุกเย็น...หลายหนความเหน็ดเหนื่อยที่ทนหลังขดหลังแข็ง จากการรับจ้างล้างชามตลอดวัน ชวนให้เธออยากย้อนคืนทางเก่าที่จากมา แต่อีกใจยังคงอยากเอาชนะ และทุกครั้ง ผลของการต่อสู้ระหว่างสองความรู้สึก ก็ถูกระบายออกมาเป็นน้ำตา ครั้งแล้ว ครั้งเล่า...

ภาพเก่าที่เกิดขึ้นเมื่อไม่นาน ยังคงฉายซ้ำในความคำนึงของหญิงสาวเสมอ...

"แม่ขอร้องนะเดือน เลิกคบกับเพื่อนกลุ่มนี้เถอะ ท่าทางดูแล้วไม่น่าไว้ใจเลย งานการไม่เห็นมีทำเป็นหลักเป็นแหล่ง เอาแต่ตะลอนบิดมอเตอร์ไซค์กวนชาวบ้านไปวันๆ เวลาลูกไปไหนมาไหนดึกๆ ดื่นๆ กับไอ้หนุ่มพวกนี้แม่ใจไม่ดีเลย" น้ำเสียงอ่อนโยนเอื้อนเอ่ยบอกลูกสาว

"โธ่-แม่...ทำไมแม่เป็นคนแบบนี้นะ!" เธอขมวดคิ้วพูดสวนขึ้นมา "แม่น่ะ...ชอบมองคนแง่ร้ายเรื่อยเลย พี่ๆ กลุ่มนี้เขาไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใครหรอกน่า" เธอสะบัดเสียง

"แต่จ่าเปลวพ่อหนูรำพึงบอกแม่ว่า วัยรุ่นกลุ่มนี้มีพฤติกรรมน่าสงสัย ตอนนี้ตำรวจก็กำลังจับตา เพราะมีสายบอกว่าอาจจะทำงานไม่สุจริตให้คนมีอิทธิพล แม่ก็ต้องเป็นห่วงสิลูก"

"เอาอีกละ แม่ก็...ฟังแต่คนอื่นนั่นแหละ! เขาไปฟังใครเล่า แล้วเอามาพูดแม่ก็เชื่อหมด แม่เชื่อหนูสิ พวกพี่โก้น่ะ ถึงจะแต่งตัวแปลกๆ แบบนั้น แต่เขาก็จริงใจนะแม่ หน้าตาก็ดี แถมเป็นสุภาพบุรุษ เวลาไปเที่ยวนะ ดึกแค่ไหน เขาก็มาส่งหนูทุกครั้ง มาทีก็มากันเป็นกลุ่ม เขาดูแลหนูดีขนาดนี้ แม่ยังไปว่าเขาอีก!"

หญิงสาวขึ้นเสียง ยืนยันแข็งขัน ปล่อยให้ผู้เป็นแม่มองด้วยใจสะท้อน ครั้นเดินเข้าหาจะคว้าแขน เธอก็สะบัดหน้าหันหลังแล้วกระทืบเท้าเข้าห้องปิดประตู โครม! ขังตัวเองอยู่ในนั้น โดยไม่รู้ว่าเป็นสิ่งที่เชือดเฉือนใจผู้เป็นแม่ยิ่งนัก...

หาใช่เพียงครั้งแรกที่แม่เตือน...และทุกครั้ง หลังจากเธอทำกับแม่เช่นนี้ เธอพบว่า ไฟในห้องของแม่จะยังคงเปิดสว่างจนค่อนคืน ครั้นแง้มประตูแอบดู ภาพที่เห็นเสมอคือ แม่คุกเข่าที่ข้างเตียง 2 มือ กุมไว้ที่อก พริ้มตา ปากพูดพึมพำเบาๆ...แสงไฟในห้องสาดต้องกับน้ำใสที่เอ่อท้นลงเคลียแก้ม เธอเห็นภาพนี้คราใด ก็หงุดหงิดใจ เพราะประหนึ่งว่าเธอเป็นผู้ทำร้ายจิตใจแม่อย่างสากรรจ์ ทั้งที่มันไม่น่าจะเป็นเรื่องใหญ่โต และแม่เองก็น่าจะรู้ว่าเธออายุ 17 แล้ว ไม่ใช่เด็กเล็กๆ ที่จะต้องมาคอยตามจู้จี้...เธอคิดว่า เธอโตพอที่จะดูแลตัวเองได้แล้ว...

.

.

กระทั่งวันหนึ่ง...ที่ในตัวจังหวัดมีงานประจำปี เธอได้ไปเที่ยวกับเขาและเพื่อนๆ ครั้นเกือบจะเที่ยงคืน เขาก็เอ่ยชวนว่าจะพาเธอกลับมาส่งบ้าน อ้างว่า เพราะเธอจะต้องตื่นแต่เช้ามืดช่วยแม่ทำขนมไปขายที่สถานีรถไฟ ทั้งที่ใจเธอนั้นอยากอยู่ใกล้เขาและอยากจะสนุกกับเพื่อนๆ แต่ก็อดที่จะประทับใจในความห่วงใยของเขาไม่ได้ จึงยอมกลับมาก่อน

ระหว่างทางเหลือเพียงไม่ถึง 2 กิโลฯ ก็จะถึงบ้าน หันมองข้างทางมืดมิด เธอใจเต้นแรงโดยไม่ทราบสาเหตุ แล้วอยู่ๆ เขาก็ชะลอ แล้วจอดที่ไหล่ทาง ชวนเธอลงจากรถ ทันใดนั้นเขาได้หันหน้าเข้ามาจับต้นแขนทั้งสองของเธอไว้แน่น แม้ในความมืดสลัว แต่เธอก็มองเห็นดวงตาคู่นั้น ไม่ต่างอะไรกับเสือร้าย ที่กำลังจะขย้ำเหยื่อ เธอตกใจไม่ทันจะพูดอะไรเขาก็โถมตัวเข้าปลุกปล้ำ เธอกรีดร้องออกมาสุดเสียงด้วยความตกใจ

"กรี๊ดดด...ปล่อยนะ...อย่า!!" พลางพยายามเบี่ยงตัว และผลักเขาออกไป ขณะที่ 2 มือนั้นยิ่งบีบแขนเธอแรงขึ้น พร้อมตะคอกหมดคราบผู้ชายใจดี

"อย่าทำเป็นเล่นตัวไปหน่อยเลยน่ะ...ก็ไหนว่ารักพี่ไง แค่นี่ทำเป็นเรื่องมากไปได้"

"ไม่นะ..ไม่...อย่านะ...เรายังไม่ได้แต่งงานกันนะพี่โก้"

"เอ๊ะ...ยังไงกันนี่ หยุดดิ้น แล้วหุบปากซะทีได้มั้ย" เขาตะคอกหนัก และออกแรงมากขึ้น

"ไม่เอา ไม่นะ ไม่!" หญิงสาวพยายามขัดขืน สะบัดตัวสุดแรง ซึ่งไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเธอจึงมีแรงต้านมากมายขนาดนี้

"ช่วยด้วย!!" เธอร้องสุดเสียง หวังว่าจะมีใครสักคนได้ยินและมาช่วย...

และแล้วเหมือนเบื้องฟ้ายังปราณี เมื่อมีแสงไฟส่องมาจากด้านหลัง เหลือบมองกระจกมอเตอร์ไซค์ ก็พบว่ากำลังมีรถยนต์วิ่งมา 2 คัน ชายหนุ่มผู้สวมวิญญาณซาตาน รีบผละจากเธอ แล้วสตาร์ท มอเตอร์ไซค์กระชากออกไปทันที...

เมื่อนึกถึงเรื่องนี้คราใด ก็ให้รู้สึกขอบคุณ%Eใครสักคน...ใครคนนั9นที่เธอคิดว่าแม่คงรู้จักดี และเป็นคนที่แม่ได้พูดคุยกับเขาทุกคืนค่ำ...และเคยบอกเธอว่าแม่ฝากเขาดูแลเธอเสมอ...

อาจจะเป็นใครคนนั้นช่วยเธอไว้ก็เป็นได้...

ถึงกระนั้นเธอก็ยังคงเป็นเธอ เป็นลูกที่เอาแต่ใจตัวเอง ดื้อรั้นไม่มีเปลี่ยน...และที่เธอต้องระเห็จมาถึงต่างอำเภอเช่นนี้ ก็เพราะรำคาญที่แม่เตือนเธอหนักข้อ

เป็นเพราะเขามาขอโทษเธอและคืนดีกับเธอ...และเธอเองก็ยินดีรับไมตรีจากเขา แม้ว่าแม่จะขอร้องเธออีกครั้งแล้วครั้งเล่าให้เลิกคบ แต่หญิงสาวก็เพิกเฉย ไม่สนใจ ไม่ฟัง เพราะใจนั้นทุ่มเทให้เขา โดยมองข้ามในสิ่งที่เขาเคยคิดจะย่ำยีเธอเสียสิ้น

จนครั้งหลังสุด ที่แม่ใช้ไม้แข็ง ขังเธอไว้ในห้อง 3 วัน คอยส่งข้าวส่งน้ำ หมายจะดัดนิสัยให้สำนึก แต่เธอก็ไม่ยอมแพ้ต่อพันธนาการ โยงผ้าปูที่นอนผูกกับหน้าต่าง หนีออกจากบ้านพร้อมเงินเพียงเล็กน้อย แล้วขึ้นรถไฟมายังอำเภอแห่งนี้...หวังเพียงประชดให้แม่เจ็บปวดกับสิ่งที่แม่ทำกับเธอ ทั้งที่ส่วนลึกรู้ดีว่าได้ทำร้ายจิตใจผู้บังเกิดเกล้าเหลือคณา...

รู้ทั้งรู้ว่า นับแต่พ่อจากไป เธอคือผู้เดียวที่แม่มี และรักยิ่งชีวิต หญิงสาวนึกถึงหลายเรื่องราวแต่หนหลัง พร้อมน้ำตาที่เอ่อท้นสองขอบตา แล้วล้นเป็นธารน้ำใสไหลมิขาดสาย

.

.

ขณะหนึ่ง เสียงข่าวจากโทรทัศน์ซึ่งตั้งอยู่ที่หน้าห้องขายตั๋วโดยสาร ชวนเธอเหลียวหลังไปมอง ครั้นเห็นภาพบุคคลในข่าว หญิงสาวถึงกับเบิกตากว้างใบหน้าร้อนผ่าว!

ข่าวภาคค่ำเสนอการจับกุมวัยรุ่นแก๊งค้ายาบ้ารายใหญ่ของจังหวัด ยึดของกลางได้มูลค่ากว่า 2 ล้านบาท จากการสอบสวนเบื้องต้นพบว่าบุคคลมีชื่อเสียงระดับจังหวัดอยู่เบื้องหลัง ซึ่งทางเจ้าหน้าที่ตำรวจจะได้ขยายผลเพื่อตามจับกุมลำดับต่อไป

กลุ่มชายวัยรุ่นกว่า 10 คน นั่งก้มหน้าเรียงหน้ากระดาน กล้องจับภาพชายที่นั่งกลาง ซึ่งคาดว่าเป็นหัวหน้ากลุ่ม หญิงสาวเพ่งมอง แม้จะก้มหน้าแต่เธอก็จำได้และรู้จักเขาดี "พี่โก้" เธอเอ่ยขึ้นเสียงสั่น อย่างไม่เชื่อสายตา พร้อมความรู้สึกผิดหวังอย่างรุนแรง คละความรู้สึกเสียใจที่เหมือนพายุโถมเข้าใส่...

ผิดหวัง...ที่เธอเคยเชื่อมั่นในเขา ไม่เคยมองรอบด้าน แม้เขาเคยเผยตัวตนให้เห็นถึงความร้ายกาจ ให้รู้ว่าการคบหากับเธอมิใช่ด้วยความบริสุทธิ์ใจ

เสียใจ...ที่คำเตือน คำทัดทานของแม่ไร้ความหมาย และเบากว่าถ้อยคำหวานที่เขาเฝ้าประโลมเธอ ไม่รู้ซึ้งถึงแววตาที่เปี่ยมด้วยรักและเมตตาของผู้บังเกิดเกล้า แต่กลับเข้าใจว่าแววตาที่แฝงเล่ห์กลของเขานั้นเปี่ยมด้วยความอาทร

หญิงสาวปล่อยโฮอย่างสุดกลั้น โดยไม่สนใจว่าใครจะเหลียวมอง ปล่อยลำธารน้ำตาพรากไหลพรั่งพรู คล้ายจะให้ช่วยชำระล้างตำหนิ ริ้วรอยแห่งความผิดให้หมดสิ้น จะทำอย่างไรหนอ...จะต้องร้องไห้นานอีกสักเท่าใด จึงจะลบเลือนความรู้สึกนี้ได้

"ท่านผู้โดยสารโปรดทราบ...ท่านที่ประสงค์จะเดินทางไปกับขบวนรถดีเซลราง ธนบุรี-ไทรโยค กรุณาเตรียมสัมภาระของท่านให้เรียบร้อย ขณะนี้รถกำลังจะเข้าเทียบที่ชานชาลาที่ 1 ครับ"

เสียงประกาศจากเจ้าหน้าที่ ผุดความคิดหนึ่งเธอแล่นขึ้นมา...ขบวนนี้ ปลายทางคือไทรโยค และแน่นอนว่า มันวิ่งผ่านสถานีที่เธอจากมา...จากถิ่นที่เธอเคยอยู่ หญิงสาวนับเงินในมือทีละเหรียญ...ทีละเหรียญ...35 บาท! มันคือจำนวนเงินพอดีกับที่เธอใช้ซื้อตั๋วชั้น 3 และมาลงที่นี่ เร็วเท่าความคิดเธอตรงรี่ไปที่ช่องจำหน่าย

"โพธาราม ชั้น 3 ที่ 1 ค่ะ" เธอบอกเจ้าหน้าที่อย่างร้อนรน พลางหันมองรถที่กำลังจะเข้าสู่ชานชาลา แว่วเสียงหวูดรถไฟ ดังมาแต่ไกล...เขาเหลือบมองเธอเล็กน้อยก่อนรับเงิน แล้วยื่นตั๋วให้ ครั้นหันกลับก็พอดีกับรถกำลังชะลอเข้าเทียบชานชาลา หญิงสาวตรงไปยังบันไดขึ้นชั้น 3 ทันที ซึ่งมีผู้โดยสารบางตา และบนรถยังเหลือที่ว่างอีกมาก เธอทรุดนั่งเก้าอี้ว่าง ชิดริมหน้าต่าง...

เพียงครู่ เสียงระฆังของสถานีก็กังวานขึ้น ขบวนรถเริ่มเคลื่อนออกจากสถานี...เธอหันมองข้างทางในเงาสลัว...ขณะที่ลมเริ่มปะทะเข้ามา เรียกความสดชื่นให้รู้สึกสบายขึ้นมาได้บ้าง...

"ได้เวลาแกะน้อยหลงทาง กลับบ้านเสียที" เธอบอกกับตัวเอง...

.

.

(โปรดติดตามอ่านตอนจบ)

ขอบคุณภาพจาก: www.oknation.net/blog/dao-aksorn,
www.thaitransport-photo.net, http://portal.rotfaithai.com

.

เพลงใช้เพื่อประกอบเรื่องเท่านั้น โปรดสนับสนุนเจ้าของลิขสิทธิ์


อยู่ที่ไหน - อัญชลี จงคดีกิจ

.

เรื่องก่อนหน้านี้

"พระบรมวงศานุวงศ์ไทยในแปลงสตรอเบอรี่"

http://www.oknation.net/blog/tewson/2009/02/13/entry-1

* * * * * * * * * *





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 57 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 01/03/2009 เวลา : 00.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

ท่านผู้โดยเขีบน โปรดทราบ ๆ ๆ ๆ ...

ท่านผู้โดยอ่าน จะตามไปอ่านตอนจบ ณ บัดนี้...


ความคิดเห็นที่ 56 (0)
แม่หมี วันที่ : 28/02/2009 เวลา : 07.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เข้ามาอ่านเรื่องราวที่ แม่หมีแน่ใจว่า มีแกะน้อยที่ดื้อดึงต่อคำเตือนของแม่ จะไปอ่านตอนจบเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
มะอึก วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 15.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

สถานีงิ้วราย
ชื่อสถานีนี้อยู่ในความรู้สึกของผมมานานแสนนาน
ทั้ง ๆ ที่ผมไม่เคยมีความหลังกับสถานีงิ้วรายมาก่อนเก่าครับ
.
ตามไปอ่านต่อตอนจบครับท่าน
.

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
mookie วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 11.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

เมื่อวานอ่านจบแล้ว พอจะเมนท์ระบบก็มีปัญหา...

แวะกลับมาทำเครื่องหมายไว้ว่า "อ่านแล้ว" ครับ

และจะไปคอมเมนท์ในตอนจบ...

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
สิริปตี วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 02.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siripatee
You are what you eat.You are what you write.


DD Pepsi

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
Cat@ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 02.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

มาอ่าน
วิ่งไปต่อภาคสอง

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
คนโสด วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 19.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/penguin

มาตามอ่านตอนที่ 2 งะ เมื่อไหร่จาว่างมาเขียนต่องะ หรือว่ามัวแต่ไปทำกับข้าวอยู่เอ๋ย เห็นบอกว่าชอบทำอยู่ด้วยงะ
ถ้าทำก็เอาไปฝากด้วยนะ จารอกินงะ

ความคิดเห็นที่ 50 (0)
เก่งซ่าส์ วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 14.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keng-za
- - - - - เราจะได้ ในสิ่งที่เราเป็น...เสมอ - - - - -

ความรักใดจะยิ่งใหญ่เท่าความรักของแม่ ไม่มีค่ะ

แล้วจะมาอ่านตอนจบนะคะ


ความคิดเห็นที่ 49 (0)
veerin วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 09.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/veerin

เขียนดีเหลือเกินค่ะ

ไม่โหวตไม่ได้เลย

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
Cat@ วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 05.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha


พรุ่งมาอ่าน
วันนี้แค่มารายงานตัว

กลับมาป่วนแล้วค่ะ

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
Bhirisa_ภิริสา วันที่ : 23/02/2009 เวลา : 01.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bhirisa
www.oknation.net/blog/misspostcard

เมื่อไหร่จะรวมเล่มซะทีล่ะีพี่...คงขายดิบขายดีเนอะ

ขอบคุณที่แวะไปทักทายค่ะ...ขอบคุณสำหรับคำแสดงความยินดี

นาน ๆ ได้เข้าบางนี้...มิค่อยมีเวลาค่ะ

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 22/02/2009 เวลา : 12.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

เขียนได้ดีครับเป็นคติที่สอนเตือนใจ...บางครั้งเด็กมักจะดื้อและไม่ฟังผู้ใหญ่โดบเฉพาะผู้เป็นแม่ที่เป็นห่วงเสมอๆ...ผู้ใหญ่นั้นเขาอาบน้ำร้อนมาก่อนผ่านทุกข์ผ่านสุขมาก่อนเขาย่อมมองโลกออกครับ....มาสำนึกได้ก็ต่อเมื่อเห็นข่าวนะ ความจริงน่าจะคิดได้ตั้งแต่ตอนที่เขานั้นจะปล้ำตัวแล้วละครับ แต่ที่ว่าดื้อนี่เองละที่จะเอาชนะแม่นะเลยจะต้องออกไปผเชิญโลกภายนอกเพี่ยงลำพังอย่างนี้เพื่อหวังไว้ว่าจะเอาชนะแม่ไง....ไงๆซะแม่ก็คือแม่นะ....

เขียนตอนที่ สองต่อแล้วอย่าลืมไปบอกด้วยนะครับจะมาอ่านต่อครับ...ขอบคุณมากนะครับที่ไปเยี่ยมครับ ผมเองก็ไม่ค่อยได้เข้ามาเลยดีใจครับที่ได้มาอ่านเรื่องสั้นของคุณทิวสน ต่อครับ

จาก.รัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ.

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
Ch.Minivet วันที่ : 22/02/2009 เวลา : 12.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ChMinivet
Ch.Minivet @ OK NATURE Save Nature Save Life 


ตามต่อ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
ครูแดง วันที่ : 22/02/2009 เวลา : 10.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

-เหตุการณืเช่นนี้เกิดซำแล้ว ซ้ำเล่า แต่สาวเจ้าทั้งหลายไม่เคยจดจำ ยังเชื่อมั่น ว่าฉันต้องโชคดีกว่าผู้อื่นเสมอ

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
แฟนต้าน้ำแดง วันที่ : 22/02/2009 เวลา : 08.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fantajang
เพราะลูกๆ คือ ลมหายใจ

แวะมาสวัสดียามเช้าที่สดใส
พักผ่อนให้สบายนะคะ

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
คนบ้านใหม่ วันที่ : 22/02/2009 เวลา : 07.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krunoppol
ครูบ้านทุ่งชายทะเล

สวัสดีครับคุณทิวสน...

คิดถึงก๋วยเตี๋ยวเมืองเพชรก็รีบมาเที่ยว..เลยครับ

ที่บ้านใหม่ในอดีตมีก๋วยเตี่ยวเรือ (หมู) อร่อยอยู่เจ้าหนึ่ง
ถ้าจำไม่ผิดแกชื่อเจ๊กเซี๊ย..พายเรือมาจากวัดปากคลอง
รสชาติต้มยำอร่อยอย่าบอกใคร..ยิ่งได้กาแฟเย็นหรือ
จ้ำบะ (ปาท่องโก๋ย่างไฟอ่อนแล้วหั่นไส่น้ำแข็งใสกับน้ำหวาน ใสหางกาแฟนิดหน่อย) ของเจ็กเก๊า..ด้วยแล้วอร่อย
อย่าบอกใคร

คุณกับผมใกล้กันไปทุกที..ถ้าวัดใหม่บ้านแหลมของคุณคือวัดสุทธาวาส วัดที่มีสะพานสูง...ผมเรียนหนังสือที่นั่น
เรียนกับครูใหญ่ที่ชื่อครูทองดี..ครับ

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
ทิวสน วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 23.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 40
Kibangkok วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 23.34 น.
http://www.oknation.net/blog/thaithai
สีน้ำและเรื่องราวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่.่!!!!!!!!!!!!!! '^'*-.,_,9 :) ลุงกิ๊..


เรื่องสั้น ทำไมเขียนยาวจัง

ผมต้องเข้ามาอ่านถึงสองรอบกว่าจะจบ

....................................................

อันนี้ เพิ่งตอนแรกครับลุง

จริงๆ เรื่องสั้นตามหลักการเขียน จะมีความยาว 4-8 หน้า A4 ครับ เรื่องนี้จริงๆ ยาว 4 หน้ากว่าๆ เลยแบ่งลงเป็นสองตอนครับ

ขอบคุณที่แวะมาอ่านครับ

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
Kibangkok วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 23.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

เรื่องสั้น ทำไมเขียนยาวจัง

ผมต้องเข้ามาอ่านถึงสองรอบกว่าจะจบ

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
theeratatt วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 19.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier


ความคิดเห็นที่ 38 (0)
โรสลิต้า วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 18.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maneeapsara
มณีแห่งขุนเขา อัปสราแห่งอักษร

สวัสดีค่ะ คุณทิวสน ยีนส์อ่านจนจบเลยค่ะ อ่านเรื่องนี้ทำให้นึกถึงบทเพลง 14 กุมภา ของโจก้องค่ะ เป็นบทเพลงที่ฟังแล้วสะท้อนใจเด็กผู้หญิงมาก ๆ ค่ะ บางทีผู้หญิงเราไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับผู้ชายมากนัก ผิดพลาดได้ง่ายเพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์

ภาพนี้สะท้อนสังคมเด็กสาวได้ดีมาก ๆ ค่ะ ยีนส์ขอชื่นชมและเป็นกำลังใจให้คุณเสมอค่ะ

ยังไงก็อย่าลืมรักษาสุขภาพด้วยนะคะ เห็นบอกว่าเดินทางบ่อย ๆ ขอให้การเดินทางทุก ทริปมีแต่ความสุขความปลอดภัยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
เจ้าอารมณ์ วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 18.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimeiei
http://www.jaoarom.com


พิมตามมาขอบคุณสำหรับคำแนะนำคะพี่ชาย

ส่วนเรื่องสั้นติดไว้ก่อนนะคะ

ตอนนี้ได้เวลาดูทีวีแล้ว....

เอาไอศกรีมมาฝากพี่แทนคำขอบคุณด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 09.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

แล้วจะมาตามต่อครับ ว่าแกะน้อยหลงทางตัวนั้นจะฟื้นคืนหัวใจเพื่อเจือจางอดีตที่ผิดพลาดอย่างไร...

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
เพชรชมพู วันที่ : 21/02/2009 เวลา : 09.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinkdiamond
                      

พี่คะ ... พี่เขียนว่าเรื่องสั้น

แต่นู๋ดูแล้วเรื่องมันไม่สั้นเลยนะคะ

เดี๋ยวคืนนี้นู๋มานั่งละเลียดอ่านดีก่า

ได้ยินแค่เพลง ... ก็ได้ใจไปก่อนแระ



.

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
แม่สีไฟ วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 22.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting



อ่านเฉย ๆ นะคะ

รอตอนจบ ว่าลูกแกะจะถึงบ้านแล้วเป็นยังไง


ความคิดเห็นที่ 33 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 21.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

อ่านเรื่องนี้ด้วยความอิ่มสุขและเศร้า เคล้ากัน

อ่านไปนึกไปถึงกลุ่มคนไทยในเมืองนี้ที่ดิฉันคบหาอยู่

เหมือนเป็นภาพตัดสลับน่ะ คุณทิวสน

อ่านไป ภาพพี่ๆ ที่จับกลุ่มสวดมนต์ก็โผล่มาเป็นระยะๆ

ทุกครั้งที่เจอกัน และก่อนกินข้าว เราสวดมนต์ ส่วนมากก็ขอพรให้คุ้มครองลูกเต้า สามี และครอบครัว คนกลุมนี้สวดด้วยจิตใจทั้งหมดทีมี ดิฉันเห็นแล้วนับถือเพื่อนกลุ่มนี้จริงๆ

มันเป็นภาพที่สวยจริงๆ ไปกันได้ดีมากเลย กับเรื่องสั้นเรื่องนี้ของคุณ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
เก้าอี้สีแดง วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 17.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wanwalitna
++ มิตรภาพและความทรงจำที่ดี ++

เขียนดีจังคะ ชอบค่ะ


ความคิดเห็นที่ 31 (0)
month วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 15.53 น.

"สงสัยชื่อตัวลคร แถมเป็นภูแพ้อีก "

อ่านแล้วชอบค่ะ ...แกะน้อยตัวอ้วนอยากกลับบ้านเหมือนกันค่ะ ^oOo^
อ่านแล้วตอนจบ(รู้สึกน้ำในตามันไหลไม่ได้ตั้งใจ)ซึ่งมากเลยค่ะ T^T

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
Anything วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 12.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/firstlove

เอาหัวใจมาฝากให้ดูแลได้มิ คิคิ หม่ำเที่ยงให้อาหย่อยจ้า

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 06.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

แวะมาตามน้องชาย ไปช่วยตรวจ อีกครั้ง มีภาพเพิ่มเติม

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
ก้อนหินสีน้ำเงิน วันที่ : 20/02/2009 เวลา : 01.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/marinestone
สองมือ  สองเท้า  หนึ่งสมอง  หนึ่งหัวใจ  รวมร้อยเป็นหนึ่งก้อนหินสีน้ำเงิน

"ธนบุรี-น้ำตก" ผ่านบ้านนู๋ อิอิ

คิดถึงบ้านเลยค่ะ

ขอบคุณสำหรับเรื่องดี ๆ ที่นำมาแบ่งปันนะคะ


ความคิดเห็นที่ 27 (0)
เคียงดิน วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 23.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keangdin
รั ก แ ค่ ว า ท ก ร ร ม  อำ พ  ร า ง

คิดถึงบ้านค่ะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
theeratatt วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thebier


ความคิดเห็นที่ 25 (0)
เป๊ปซี่ วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 16.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Pepsi8

...แม่เป็นผู้ให้ชีวิตเรามา...

...ผู้ให้ชีวิตย่อมรักชีวิตนั้นยิ่งกว่าชีวิต...

...ไม่เชื่อผู้รักเรายิ่งกว่าชีวิตแล้วเราจะเชื่อใคร...???

...ยังดีที่ไม่เสียหายไปมากกว่านี้...

...เป็นอุทาหรณ์ที่ดีมากครับ...!!!

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 11.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

เขียนดีครับผม..
แล้วจะมารออ่านตอนจบ
กับเจ้าแกะน้อยหลงทาง..

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 08.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

เขียนดีจังเลยครับ

นักเขียนระดับรางวัล

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 08.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

คำเตือนของแม่

โชคดีที่ไม่เป็นอย่าง สาวน้อยกลับบ้าน

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ลูกแม่ลำดวน วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 08.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/FriendlygirL
         Leave Well Enough Alone        


การเดินทางมักพบเจอกับความปวดร้าวเสมอ ณ ขณะสุดท้าย ก็ยังไม่รู้ว่าชะตากรรมจะเป็นเช่นไร...

สวัสดียามเช้าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
หน่อผุด วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 07.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

ประตูหัวใจแม่ไม่เคยปิด

รออ่านตอนจบค่ะ...อยากรู้ แม่เป็นไงบ้าง

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
พระจันทร์รำพึง วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 01.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/completefeeling
พระจันทร์ไกลไหม...จะไปพระจันทร์ เสี่ยวง๊วย นางมารพระจันทร์น้อย

อืม
แกะน้อยหลงทางหาทางกลับบ้านเจอ
รออ่านตอนต่อไปอัพมะไหร่แปะลิงค์ด้วยเน้อท่านอาจารย์

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
วิตามินบี วันที่ : 19/02/2009 เวลา : 01.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


บรรยายภาพได้ดีค่ะ
รออ่านตอนจบ

เพิ่งว่างเลยแวะมาเยี่ยมค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
Je@b วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 22.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wujira

เสียงระฆัง ตอนรถไฟจะออก ... คิดถึง การจากลา

เสมอเลยนะคะ ... เสียงมันเศร้า


...

Good Night ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 21.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

เข้ามาอ่าน แบบละเอียด

เรียนรู้การเขียนจากคุณครูจริงๆ

วิธีการนำเสนอที่ชวนติดตามครับ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ทิวสน วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 15.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

ความคิดเห็นที่ 14
AJ.p วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 11.31 น.
http://www.oknation.net/blog/TheTaleOfFourTribes
- - " หูยาว จ้าวป่า " - - (นะจ๊ะ)


หญิงสาวตรงไปยัง "บันได้" ขึ้นชั้น 3 ทันที

ไม่ได้มาจับผิดนะฮะ...แค่อ่านเจอง่ะ

รอตอนต่อค๊าบบ
.................................................

ขอบคุณมากครับ ที่อ่านโดยละเอียด และช่วยตรวจคำตกหล่น...แก้ไขแล้วครับ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
AJ.p วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 11.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TheTaleOfFourTribes
- - " หูยาว จ้าวป่า " - - (นะจ๊ะ)

หญิงสาวตรงไปยัง "บันได้" ขึ้นชั้น 3 ทันที

ไม่ได้มาจับผิดนะฮะ...แค่อ่านเจอง่ะ

รอตอนต่อค๊าบบ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 18/02/2009 เวลา : 07.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

นะพี่ ชีวิตบางทีต้องให้เค้าได้เรียนรู้เอง

ถึงมันจะมีบาดแผลลึกมากก้อตาม

ท้ายสุดบ้านเป็นที่พักใจและกายเสมอ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
คนโสด วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 20.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/penguin

เด็กดื้อ ต้องจับมาตีชะให้เข็ด
ไม่รู้จักรักแม่ตัวเองมั้งเลย เด็กนิสัยไม่ดี

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
komyos วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 18.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/youngmomy
อยู่กับสิ่งที่มี..ไม่ใช่สิ่งที่ฝัน..

รออ่านตอนต่อไปเจ้า

ชอบเพลงพี่ปุ๊เจ้า..

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ทิวสน วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 18.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

อะ เป็นปกติแล้ว ตะกี้มันเพี้ยนๆ ไปครับน้องหวาน

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 18.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

อ้าว หน้าแตก ไม่ได้หายซะหน่อย

ก็เมื่อกี้ มันหามะเจอนะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 18.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

แง้แง้



หนูอุตสาห์เม้นสุดหัวใจเลยนะค่ะ


แง้แง้ เขียนแบบเดิมมะได้แล้ว


ได้เวลาแกะน้อยหลงทาง กลับบ้านเสียที" เธอบอกกับตัวเอง...

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 18.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

สวัสดีค่ะ เพลงเย็นไพเราะค่ะพี่ทิวสน

อ่านไปพร้อมกับฟังบทเพลง ของคุณอัญชลี บรรเลง

ได้เวลาแกะน้อยหลงทาง กลับบ้านเสียที" เธอบอกกับตัวเอง...

คำคำนี้ ผ่านมาแล้วเช่นกัน

และวันนี้ ก็เฝ้ามองดู แกะตัวน้อยสีขาวบริสุทธิ์สดใส

เติบโต และก้าวย่าง ไปในสังคมนี้อย่างระมัดระวัง


สวัสดีคะพี่

สบายดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
คนบ้านใหม่ วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 17.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krunoppol
ครูบ้านทุ่งชายทะเล

แวะมาอ่านครับ...
เห็นภาพชานชลานึกว่า..สถานีเพชรบุรีเสียอีก
อ่านแล้ว..ใจล่องลอยตามเลยครับ..เลือกเพลงได้เพราะดีครับ...

อย่าลืมก๋วยเตี่ยวหลังจวนนะครับ..ทายาทเจ๊กเม้งครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
tengpong วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 17.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

คนที่มีลูกสาว (อย่างเต็งพ้ง) ต้องติดตามตอนต่อไปครับ

ป.ล.

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
tengpong วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 17.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

คนที่มีลูกสาว (อย่างเต็งพ้ง) ต้องติดตามตอนต่อไปครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
feng_shui วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 17.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui


ตอนที่1 เร่มได้น่าติดตามค่ะคุณทิวสน


อย่างนี้ต้องฝาก ควันหลงวันวาเลนไทน์ไว้นะคะ จากเซ็นทารา ค่ะ แฮ่


ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 17.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

แวะมาอ่านครับ..
จะรออ่านตอนจบ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
น้ำทะเล วันที่ : 17/02/2009 เวลา : 16.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/soda
เ พ ร า ะ พี่ เ ป็ น พี่ ... ที่ ... ว่ า ง เ ป ล่ า 

ขอบคุณสำหรับเรื่องดีดี

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28

[ Add to my favorite ] [ X ]