• ทิวสน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : tewson7@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-05-07
  • จำนวนเรื่อง : 513
  • จำนวนผู้ชม : 3536878
  • ส่ง msg :
  • โหวต 737 คน
ทิวสน ชลนรา
หลากเรื่องราว...หลายเรื่องสั้น สร้างสรรค์-บันดาลใจ
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
วันอังคาร ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by ทิวสน , ผู้อ่าน : 3055 , 00:54:11 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เรื่องสั้น..."ประตูที่ไม่เคยปิด" (ตอนจบ)


โดย : ทิวสน ชลนรา

.

เรื่องก่อนหน้านี้"ประตูที่ไม่เคยปิด" (ตอนที่1) http://www.oknation.net/blog/tewson/2009/02/17/entry-1


เสียงล้อเหล็กบดกับราง ดังแหลมเสียดแก้วหู พร้อมแรงกระตุกจากการเบรก ทำเอาหญิงสาวสะดุ้ง พร้อมหรี่ตามองนอกหน้าต่าง ขณะที่รถค่อยๆ ชะลอ เห็นป้ายสีขาวตัวหนังสือสีดำเขียนว่า "โพธาราม"

ถึงแล้วหรือนี่...หญิงสาวยันกายนั่งตรง ขยับตัวหันมองตอนท้ายโบกี้ แล้วลุกเดินตรงไปยังบันได ทั้งที่ยังงัวเงีย

.

.

เธอขยี้ตา มองดูนาฬิกาที่หน้าห้องขายตั๋ว บอกเวลา 21:45 น.
มอเตอร์ไซค์รับจ้างส่งสัญญาณเชิงเชิญชวน แต่เธอส่ายหน้าปฏิเสธพาหนะซึ่งเป็นชนิดเดียว ที่จะนำสู่จุดหมายได้...ใช่ว่าจะหยิ่ง แต่ทั้งตัวเธอไม่มีเงินเหลือแล้ว...วิธีเดียวที่จะถึงบ้านคือ เดินเท้า กับระยะทาง 2 กิโลฯ จากที่นี่สู่บ้านเธอ...

"จะเป็นไรไป...ในเมื่อเคยเดินมาแล้วนี่" เธอบอกตัวเอง พลาง กอด อก บรรเทาหนาว แล้วก้าวเดินจากชานชาลา มุ่งหน้าผ่านตลาดสดไปยังถนนที่ทอดสู่ชานเมือง...

.

.

แม้จะเป็นตัวอำเภอ แต่คนที่นี่ส่วนใหญ่เข้านอนกันหัวค่ำ เธอย่ำเท้าเดินผ่านถนนหน้าตลาดสด ที่มีรถเข็นขายก๋วยเตี๋ยว ราดหน้า บะหมี่ ขนมหวาน และอื่นๆ อีก 2-3 ร้าน มีคนนั่งกินอาหารรอบดึกอยู่ประปราย...

"ทานก๋วยเตี๋ยว โต๊ะว่างนั่งเลยจ้า" เสียงเจ๊ร่างท้วมทักทาย เธอหันมองพบรอยยิ้มเชิญชวน...ได้แต่ยิ้มตอบอย่างแห้งเหี่ยว กลิ่นน้ำซุปลอยมาเตะจมูกยั่วน้ำลาย...พร้อมรู้สึกแสบท้องมากขึ้น แต่จำต้องเบือนหน้ากัดฟันเดินต่อไป...

เริ่มออกห่างจากตลาด ก็เริ่มห่างบ้านเรือนผู้คน ถนน 2 เลน ทอดยาวออกไป มองเห็นแสงไฟวอมแวมอยู่ลิบๆ ความมืดโรยตัวอยู่รายรอบ หญิงสาวรู้สึกหวั่นกลัว อยากเดินให้ถึงบ้านโดยไว ความหนาวเย็นและความเหนื่อยล้าทำให้ระยะทางเหมือนอยู่แสนไกล ปล่อยให้สองเท้าย่างก้าวไปเรื่อยๆ ขณะที่ความคิดวูบหนึ่งพาให้หวนนึกถึงความอบอุ่นใจที่เคยได้รับเสมอมา ตั้งแต่ครั้งยังเยาว์...

คราวนั้นราว 3-4 ขวบ ที่หกล้มเพราะวิ่งซนไล่จับกับหนูส้มโอที่บ้านลุงวิชัย ซึ่งรั้วติดกัน แม้จะดูแก่นและเป็นหัวโจกในกลุ่มเพื่อน แต่พอถึงคราวเจ็บตัวเธอก็หมดมาด ร้องไห้ปาดน้ำตาวิ่งกลับบ้านไปหาแม่ และไม่ว่าแม่จะทำอะไรอยู่ หากได้ยินเสียงก็จะพักมือเข้ามาหา ดึงเธอเข้าไปกอดไว้ ลูบหัว...นำไปทำความสะอาดแผล...ใส่ยา...แล้วเป่าไปตรงที่เจ็บ...จากนั้นแม่ก็จะสอนให้ระวังมากขึ้น

แม้อีกหลายครั้งจะไม่มีแผลฟกช้ำ แม่ก็ยังเป็นห่วงเป็นใยคอยปลอบเธอเสมอ...เพียงเพื่อให้รู้ว่า แม่ใส่ใจ...และแม่รัก...

.

.

เธอยังจำแววตาที่เปี่ยมความเมตตาคู่นั้นได้ดี...และสิ่งที่แม่ไม่เคยลืมเลย เมื่อสอนเสร็จ คือ แม่จะกุมมือน้อยๆ ของเธออธิษฐานกับพระเจ้าของแม่ ให้พระองค์รักษาเธอให้หายโดยไว หญิงสาวนึกถึงภาพตัวเองในวัยเด็ก ที่จ้องมองแม่หลับตาอธิษฐาน ซึ่งเธอมักจะพูดลงท้ายว่า "เอเมน" พร้อมแม่เสมอ

และทุกครั้ง ก่อนที่จะปล่อยให้เธอออกไปวิ่งเล่นต่อ แม่บอกว่า "หนูเป็นลูกของแม่...แม่รักลูกนะเดือน" เสมอ

และ เธอยังจำได้ดี...ทุกครั้งก่อนนอน แม่มักจะเล่านิทาน และอ่านพระคัมภีร์ที่แม่อ่านเป็นประจำให้เธอฟัง เธอเองก็ช่างซักเหลือเกิน

"ทำไมพระเจ้าหวงแอ๊ปเปิ้ลล่ะแม่...ทำไมเอวา เป็นเด็กดื้อจังแม่...โนอาห์เก่งจังเลยแม่...สร้างเรือลำโตได้ด้วย..."

สารพัดคำถามและความเห็นของเด็กช่างพูด แต่แม่ไม่เคยหน่ายที่จะตอบ แม้หลายครั้งจะตอบเพลินจนลืมดูไปว่า เธอหนุนตักแม่หลับไปนานแล้ว...

.

.

วันอาทิตย์เป็นอีกวันที่เธอสนุกกับการได้เจอเพื่อนเยอะๆ เพราะพ่อแม่ต่างพาเด็กมาที่โบสถ์ แถมยังได้กินขนมอร่อยๆ อีกด้วย พอวันคริสต์มาส เธอมักจะได้แสดงรีวิวประกอบเพลงกับหนูส้มโอ และเด็กๆ ที่อยู่ละแวกนั้นเสมอ...

หลายหนที่แม่มักจะบอกว่า "พระเจ้ารักลูกนะเดือน"

เพราะแม่อยากให้เธอรู้จักพระองค์ด้วยตัวเธอเอง และสอนให้อธิษฐาน แต่เธอก็อธิษฐานอย่างเสียไม่ได้ โดยเฉพาะก่อนทานข้าวพร้อมแม่

.

.

กระทั่งเมื่อเรียนจบชั้นประถมปลาย แล้วเรียนต่อมัธยมในตัวจังหวัด คำอธิษฐานก็ห่างไปจากปากและจากใจจนหมดสิ้น พร้อมความห่างเหินที่เธอมอบให้กับแม่ เพราะติดเพื่อน ขณะที่แม่ยังคงพยายามเข้ามาดูแลเธอเช่นเดิม คอยเตรียมอาหาร เตรียมสิ่งจำเป็นให้อยู่มิได้ขาด แม้จะต้องใช้จ่ายมากขึ้น แต่แม่ก็ไม่เคยบ่น หากยังคงทำงานหนัก พร้อมกับวัยที่เริ่มโรยรา…

น้ำตาเอ่อไหลลงมาเคลีย 2 แก้มอีกครั้ง...ทำไมหนอ...ทำไมเธอจึงได้เฉยชาต่อความรักของคนที่รักเธอเช่นนี้

แสงไฟจากเสาไฟสองฟากฝั่งถนนแลเห็นอยู่ไม่ไกล บอกถึงระยะทางที่กระชั้นใกล้ชุมชนและบ้านเข้าไปทุกขณะ และตอนนี้ 2 ขาแสนจะหนักอึ้งจนแทบก้าวไม่ไหวแล้ว...

เธอเดินผ่านบ้านเรือนที่คุ้นเคย...ซ้ายมือนั้นคือโรงเรียนที่เคยเรียนเมื่อครั้งประถมฯ... ขวามือคือบ้านของป้าอ้อยเพื่อนของแม่ ขายห่อหมกที่สถานีรถไฟ...และนั่น ตรงหัวมุมถนนด้านขวา อาคารไม้จั่วแหลม ด้านบนมีไม้กางเขน เป็นโบสถ์ที่เธอเคยมาประจำตอนเด็ก เธอเดินข้ามฝั่งไปยังทางแยกข้างโบสถ์ เพื่อเดินเข้าซอยเล็กๆ จากตรงนี้อีกไม่ไกลก็ถึงบ้าน แต่หัวใจเธอสิ โบยบินไปถึงที่ห้องนอนแต่นานแล้ว...

.

.

ถนนสายเล็กๆ เส้นนี้ไงเล่าที่เธอวิ่งเล่นมาตั้งแต่เด็ก และได้จากไปเมื่อ 2 อาทิตย์ก่อน แต่คล้ายดังว่าจากไปนานแรมปี ยิ่งเดินเข้าใกล้ก็เห็นบ้านหลังน้อยในเงามืดชัดเจนขึ้น เมื่อเข้าไปใกล้มากขึ้น ก็สังเกตเห็นแสงไฟที่สาดลอดมาจากหน้าต่างฝั่ง "ห้องนอนแม่"

เธอหยุดยืนอยู่ที่หน้าประตูรั้วสูงระดับสายตา มองบ้านที่โอบล้อมด้วยแมกไม้ด้วยความรู้สึกอบอุ่นใจ ...กำลังจะล้วงกุญแจรั้วบ้านในกระเป๋า พลันนึกขึ้นได้ว่า ตอนที่จากไป เธอไปแต่ตัวนี่นา...

"จะเป็นไรไป ปีนก็ได้" เธอคิดในใจ

หญิงสาวจับที่ขอบด้านบนของรั้ว ครั้นกำลังจะโหนตัวขึ้นไป ประตูก็เปิดออก...

รั้วบ้านไม่ได้ใส่กุญแจ!...

เธอผลักประตู เดินผ่านเข้าไปแล้วมุ่งไปที่ประตูชั้นล่าง ในเงามืดนั้นเธอมองเห็นว่า ประตูได้เปิดแง้มไว้ พลางเฉลียวใจ...

ประตูรั้วไม่ได้ปิด...ซ้ำประตูบ้านก็ไม่ปิด เอ๊ะ...หรือว่า....!?

ความกังวลวิ่งพล่านในหัว หญิงสาวก้าวเท้าฝ่าความมืดเข้าไปในบ้าน มุ่งไปยังชั้น 2 ทันที แล้วตรงไปที่ห้องนอนของแม่ ซึ่งพบว่าเปิดแง้มไว้เช่นกัน

ความหวาดกลัวผุดขึ้นมาอีกครั้ง เธอไม่อยากจะคิด ไม่อยากจะคาดเดาอะไร..ในใจเริ่มนึกถึงใครสักคน ใครคนนั้นที่เธอเคยรู้จัก คนที่แม่พร่ำบอกให้เธอพึ่งพาเสมอ...พระเจ้า ช่วยหนูด้วย หนูไม่อยาก...

เธอก้าวไปถึงประตู มองเข้าไปในห้อง ครั้นเห็นภาพข้างใน ต้องตาเบิกโพลงหัวใจเต้นแรง...

แม่หันหลังนอนหมอบตะแคงอยู่ข้างเตียง เธอปราดเข้าไปหา ทรุดตัวลงเขย่าตัวแม่

"แม่!...แม่!...แม่เป็นอะไร!...แม่อย่าเป็นอะไรนะ...ใครทำอะไรแม่ หนูกลับมาแล้ว แม่จ๋า แม่ต้องไม่เป็นอะไร..พระเจ้าขา ช่วยแม่หนูด้วย" พลางเริ่มร้องไห้ แล้วซบหน้าลงบนไหล่ของแม่ ที่นอนนิ่ง....

.

ขณะที่สะอื้นไห้ตัวโยนอยู่นั้น ก็มีมือหนึ่งสัมผัสที่เรือนผมของเธอ พร้อมกับการพลิกตัวของแม่ เดือน ลุกขึ้นนั่งมองดูแม่ ที่ค่อยๆ เผยอเปลือกตาขึ้น...แล้วเบิกกว้าง พร้อมกับยันกายผุดลุกขึ้นนั่ง

"เดือน!...เดือน!...ลูกกลับมาแล้วเหรอลูก...ลูกของแม่..." พูดเพียงเท่านั้นก็โผกอดลูกสาวแน่น ขณะที่เดือน ยัง งุนงง

"แม่จ๋า...แม่..แม่ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย...ไม่เป็นอะไรใช่มั้ย" เธอระล่ำระลักถามพลางสะอื้น

แม่คลายอ้อมแขน จ้องมองใบหน้าลูกสาว มือที่เริ่มเหี่ยวไล้ไปที่แก้มปาดน้ำตาที่ไหลเป็นทาง "แม่ไม่เป็นไร...แม่ไม่ได้เป็นอะไรลูก"

"แล้ว...ประตู...เปิดเอาไว้..." หญิงสาวซักได้เท่านั้น ผู้เป็นแม่ก็พูดสวนขึ้น

"เดือน...แม่เป็นห่วงลูกมากรู้มั้ย...แม่อธิษฐานเผื่อลูกตลอดเวลา ร้องทูลวิงวอนพระเจ้าทุกคืน ขอให้นำลูกของแม่กลับมา...และตอนนี้ ลูกของแม่ก็กลับมาแล้ว...กลับมาอยู่ต่อหน้าแม่แล้ว..แม่ดีใจจริงๆ ขอบคุณพระเจ้า...ขอบคุณพระเจ้า" เธอบอกความในใจด้วยน้ำตา

"แล้วประตู..." ไม่ทันที่เดือนจะถามซ้ำ แม่ก็เอ่ยขึ้น

"ลูกเอ๋ย...อย่างไรแม่ก็รัก และให้อภัยลูกเสมอ ลูกคือของขวัญที่พระเจ้าประทานให้กับแม่ ลูกคือแก้วตาดวงใจของแม่นะลูก...บ้านนี้เป็นบ้านของเรา...เป็นบ้านที่ลูกมีสิทธิ์จะกลับมาเมื่อไหร่ก็ได้" ถ้อยคำกลั่นจากใจเอ่ยขึ้นพร้อมน้ำตาที่เอ่อล้นเปี่ยมรัก

"ลูกรัก...แม่เข้าใจลูกเสมอ...แม่รู้ว่า หากลูกกลับมา บางทีลูกอาจจะยังไม่พร้อมที่จะเจอแม่...แม่รู้ว่า ลูกไม่ได้เอากุญแจบ้านไป…และตั้งแต่วันที่หนูจากแม่ไป แม่ก็ไม่เคยปิดประตูบ้านของเราอีกเลย"

ได้ฟังเพียงเท่านั้น หญิงสาวก็โผเข้ากอดแม่ ปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น พร้อมคำขอโทษ สำนึกผิดที่พรั่งพรูออกมาไม่รู้หมดสิ้น

"แม่จ๋า...หนูขอโทษ...หนูขอโทษ ฮือ.อ.อ.อ." ขณะที่แม่เองก็กอดกระชับลูบหลังเชิงปลอบโยนด้วยน้ำตาแห่งความยินดี ที่ได้ลูกรักคืนกลับสู่บ้าน ที่เปี่ยมไปด้วยความรัก อีกครั้ง

ท่ามกลางค่ำคืนอันสงัด...เสียงสะอื้นไห้ของสองแม่ลูก กลายเป็นเสียงประสานแสนไพเราะ ดุจท่วงทำนองหวานแห่งดนตรี

ค่ำคืนนี้..ใจสองใจ ได้หลอมรวมเป็นหนึ่ง อีกครั้ง ด้วยความรัก ความเข้าใจ ให้อภัย...และจะยังคงมั่นเช่นนี้...ตลอดไป...ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง

.

.

* * * * * * * * * *

หมายเหตุ :
1.เขียนจากแรงบันดาลใจที่ได้จากการอ่านเรื่องจริงสั้นๆ ในหนังสือชุดชิคเค้นซุป
2.คำว่า "แกะ" เป็นภาพสัญลักษณ์ที่ใช้ในพระคริสตธรรมคัมภีร์ เปรียบเทียบถึงผู้ที่ต้องการผู้ช่วยเหลือ ซึ่งสะท้อนภาพจริงของแกะที่เป็นสัตว์ที่แทบจะช่วยตัวเองไม่ได้ ต้องมีคนเลี้ยงแกะคอยต้อน คอยนำทิศทาง
3.วาระตีพิมพ์ครั้งแรก ในนิตยสารคริสเตียน "โฮปนิวส์" ปี 2005

 

ขอขอบคุณภาพประกอบจาก: http://pro.corbis.com/search/,
www.magmareport.com
และอินเทอร์เน็ต

 

เพลงใช้เพื่อประกอบเรื่องเท่านั้น โปรดสนับสนุนเจ้าของลิขสิทธิ์

.


เรานั้นยังรักกัน - อัญชลี

.

เรื่องก่อนหน้านี้ "ประตูที่ไม่เคยปิด" (ตอนที่1) http://www.oknation.net/blog/tewson/2009/02/17/entry-1




* * * * * * * * * *





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 59 (0)
month วันที่ : 02/04/2009 เวลา : 15.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/small

ซาบซึ่งจริง ๆ
อ่านแล้วน้ำตาแทบไหล....

ความคิดเห็นที่ 58 (0)
Cat@ วันที่ : 12/03/2009 เวลา : 20.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

เหมียวววว เหมียววว มาฝ้าบ้านให้ เหมียวว

..

แม่แคทลงเรือง ไว้อาลัย ..

ความคิดเห็นที่ 57 (0)
Cat@ วันที่ : 08/03/2009 เวลา : 19.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha


วันนี้ว่าง เลยแวะมาทักทาย
มาชวน ไปชมภาพ เบือ้งหลัง เวที บัลเล่จ้า

ความคิดเห็นที่ 56 (0)
ครูเก๋ วันที่ : 06/03/2009 เวลา : 09.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/clear
www.facebook.com/callmeclear

ซึ้งค่ะ

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
Cat@ วันที่ : 06/03/2009 เวลา : 01.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

แวะมาทักทาย
ลงเรืองใหม่นะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
มะยง วันที่ : 05/03/2009 เวลา : 20.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paphat
นานนานมาที ตามเรื่องตามราว

สวัสดึค่ะคุณทิวสน

ขอบคุณที่ไปเยี่ยมที่บ้านค่ะ มะยงไม่ค่อยว่างที่จะเข้าบล๊อกเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
วิตามินบี วันที่ : 05/03/2009 เวลา : 20.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


เรื่องของแม่
เขียนถึงคราใด
ไม่ว่าจะต่างรูปแบบ
ต่างจุดประสงค์ ต่างการนำเสนอ
หรือต่างธีม
ล้วนได้ใจคนอ่านเสมอค่ะ

ปล.เเล้วเมื่อไหร่จะคิดเรื่องใหม่ๆซะทีละคะ

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 05/03/2009 เวลา : 04.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

ความเห็นอธิฏฐาน คิดถึงแม่ แล้วพี่มีแม่ชรามากๆ นอนน้ำตาคล้อเบ้า ต้องตื่นมาตี สาม คิดถึงแม่มากจริง พี่เข้ามาเสริช เข้าจะซื้อตั๋วเครื่องบิน ตามวันที่พอจะเดินทางไปได้หาลำบากมากๆ การเป้นหัวหน้านี้ก็สุดแสนจะยุ่งอยากลา แต่ละครั้ง ต้องรายงาน ขออนุญาต ตรงนี้ มันไม่ใช่ปัญหา ปัญหามันอยุ่ที่เราต้องส่งมอบ เอกสาร การเงิน กลับมาก็รับงานอีก

คงใช้บริการ ร.ฟ.ท.อีกแหละราคาถูก ถึงจะช้าไปบาง
ประทับใจ ที่ต้องหรีตา มือป้อง กระจก มองออกไปข้างนอกยามค่ำคืน ว่าถึงสถานีไหนแล้ว

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 04/03/2009 เวลา : 20.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

อ่านไป ทายไป ว่านาฏบท จะเดินไปอย่างไร?

ครับนำเสนอเร้าใจให้ติดตาม นี้แหละครู ผู้นำเสนอ

อย่างมืออาชีพ

ความคิดเห็นที่ 50 (0)
moonlight วันที่ : 04/03/2009 เวลา : 20.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangjan
 <º))))>< ใต้ฝันสีทองของ แสงจันทร์  ><((((º>  เรียงคำ...ลำนำเพลง 

เมื่อล้มกลิ้งใครหนอเข้ามาช่วย
แล้วปลอบด้วยคำหวานปลอบขวัญให้
แล้วปัดเป่าตรงที่เจ็บปัดเป่าไป
ผู้นั้นไซร้ที่แท้...แม่ฉันเอง

เป็นบทกลอนที่แม่ของแสงจันทร์ท่องบ่อยๆ
ตอนเด็กๆค่ะ แสงจันทร์ชอบมากจึงจำได้จนขึ้นใจ
แต่ไม่ทราบว่าบทกลอนนี้ ผู้ใดเป็นผ้ประพันธ์

ความรักของแม่ยิ่งใหญ่นัก
โหวตให้กับเรื่องสั้นที่มีความหมายดีๆนี้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
อธิฏฐาน วันที่ : 04/03/2009 เวลา : 20.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sandstone
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

คุณทิวสนทำเอาคิดถึงแม่เลยค่ะ อาทิตย์หน้าว่าจะลางานไปทำธุรกรรมให้แม่หน่อย

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 03/03/2009 เวลา : 23.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

แวะมาชวนไปดูตอนสองสยองขวัญครับ

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
โรสลิต้า วันที่ : 03/03/2009 เวลา : 14.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/maneeapsara
มณีแห่งขุนเขา อัปสราแห่งอักษร

สวัสดีค่ะ คุณทิวสน สบายดีนะคะ วันนี้ถือโอกาสแวะมาอ่านงานเขียนของคุณค่ะ ชอบภาพประกอบมาก ๆ ค่ะ เนื้อหาเรียกอารมณ์คนอ่านได้มากทีเดียวค่ะ แอบเศร้าไปด้วยค่ะ

ไม่ว่าจะทุกข์โศกแค่ไหน ก็ไม่มีใครรักเราเท่ากับพ่อแม่ของเราค่ะ อันนี้เป็นความจริงที่ไม่เคยตายไปจากโลกนี้ค่ะ

คุณทิวสนรักษาสุขภาพด้วยนะคะ ยีนส์ขอเป็นกำลังใจให้คุณเสมอค่ะ

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
Cat@ วันที่ : 02/03/2009 เวลา : 04.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

มาชวนไปเทียวบล็อกแม่แคท
อ่านเรืองราวของ จัสมิน
ซึมลึก
เึค้าว่าแม่แคท ไปจิกภาพ ใครมาลง
ไม่ใช่แม่แคทตัวจริง
มาม่ะ มาพิสูจน์กันหน่อย

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
Din วันที่ : 01/03/2009 เวลา : 19.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/372smallroom
ดินน้อมรับคำปรามาสแล้วผลิดอกเพื่อตอบแทนชมรมคนรักษ์ภาษาไทย


ปิดประตูได้แล้วนะคะ ในที่สุด
แหม ลุ้นแทบตาย

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 01/03/2009 เวลา : 01.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

รักของแม่ ดุจรักแท้ในพระองค์

"เอเมน"

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
แม่หมี วันที่ : 28/02/2009 เวลา : 07.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ในที่สุดแกะน้อยก็กลับสู่อ้อมอกของแม่

ขอบคุณที่เดือนกลับมาแล้วยังเจอแม่รออยู่ ถ้าคุณหน่องให้แม่ของเดือนเป็นอะไรไป แม่หมีคงนั่งสะอื้นน้ำตาไหลพรากอยู่หน้าบล๊อก ขอบคุณที่ไม่ทำร้ายหัวใจคนอ่าน ขอบคุณสำหรับเรื่องราวดีๆ
+ 1 เลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
รัฐศิริ วันที่ : 28/02/2009 เวลา : 00.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rutdy

มาเยือนอ่านเรื่องสั้นครับ

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
eddie วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 22.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supermodels
http://eddiekomdie.hi5.com

ยังไม่ได้อ่านเลยครับ วันนี้เวลาน้อย แวะมาทักทาย แล้วจะมาอ่านใหม่ทีหลัง

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 19.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

มาอ่านเรื่องสั้นอีกรอบรออ่านเรื่องใหม่ครับผม..

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
month วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 17.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/small

^o^ หวัดดีค่ะ คุณทิวสน
ซาบซึ่ง ตราตรึงใจแท้ ๆ
แหม เมื่อไหร่จะวางแผงขายอย่าลืมบอกนะค่ะ ...
อ่านไป ลุ้นไปกับเดือน จริงๆๆ ขอบคุณพระเจ้าที่อยู่กับเรา U_U ทุกวันเวลา

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
Cat@ วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 16.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

แวะมาคิดถึง

ลงเรืองใหม่ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
มะอึก วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 15.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

หลี่ตา....=...หรี่ตา......
.
.
อ่านจบคิดถึงแม่ขึ้นมาจับจิตครับ
.

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
เก่งซ่าส์ วันที่ : 27/02/2009 เวลา : 03.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keng-za
- - - - - เราจะได้ ในสิ่งที่เราเป็น...เสมอ - - - - -

มาลาบล็อคนะคะ คุณทิวสน

ขอให้สร้างสรรค์บล็อคดีๆแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆนะคะ
ขอให้มีจิตใจที่ดี และอ่อนโยนแบบนี้เสมอนะคะ

ดีใจที่ได้รู้จักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
kruhnoi วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 21.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...


เรื่องแนวซึ้งใจ...ความรักแม่ลูก..อมตะเสมอค่ะ..

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ต.เต้ย วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 21.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SurMonChemin
            บางครั้งโลกใบนี้มันก็กว้างใหญ่เกินไปสำหรับคนตัวเล็กๆอย่างเรา          

บ้านแม่เต้ยก้ออยู่โพธาราม

คนสวยโพธารามมมม

ฮ่าๆๆๆ

แต่ซึ่งจังค่ะ

ให้หนึ่งโหวตค่ะ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
นายแพทย์สวรรค์กาญจนะ วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 20.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/doctornursethailoyalty
ข้าราชการในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ประชาชนไม่ได้มีไว้เพื่อแพ้Honesty is the best policy.


รักที่บริสุทธิ์ ประเมินค่ามิได้..

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 11.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


กลับมาแล้วค่ะ ไปทำธุระส่วนตัวเสียหลายวัน

ขอบคุณและขออภัยที่ทำให้เป็นห่วงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
mookie วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 11.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

บางที บางเรื่อง บางราว มันคงต้องอาศัยประสบการณ์ เป็นข้อพิสูจน์ กระมังครับลุงติ๊ง...

หากเหตุการณ์นี้ไม่เกิดขึ้นกับตัว เดือนก็อาจจะไม่มีวันเข้าใจในคำว่า "ความรัก" ที่แม่มีต่อลูก...

แต่ ยังมีเด็กอีกมากมายหลายคน กว่าจะได้มีโอกาสเข้าใจ อาจต้องผ่านประสบการณ์เลวร้ายกว่าเดือนมากมายนัก...

หรือแม้กระทั่ง การผ่านเหตุการณ์เลวร้ายนั้นๆ แล้วก็ยังไม่สามารถทำให้เด็กเหล่านั้น ได้รับรู้ความรักที่แท้จริงของบุพการีที่มีต่อตนเองเลย...

เขียนดีมากครับลุงติ๊ง สะเทือนใจอย่างแรง

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 26/02/2009 เวลา : 06.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

แวะมาเยื่อน เย็นนี้ จะมาอ่านละเอียดครับ

โพธาราม นั้งรถกลับบ้านสมัยก่อนผ่านประจำ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
ปุ๊บปั๊ป วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 23.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/champions

แม่จ๋า



ความคิดเห็นที่ 28 (0)
นกฮูกคลับ วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 22.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nokhookclub


แวะมาอ่านจ้า

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 18.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

ความรักที่ไม่มี มิติ และกาลเวลา

ความรักที่ไม่มี "ข้อแม้"

มาทักทายหนหนึ่งแล้ว

เม้นท์ หวานหาย

มาอีกครั้งคะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
Cat@ วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 16.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha


..

พี่แคทลงเรืองใหม่นะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 07.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

มายินดิกะ จำนวนเรื่อง : 100
เหมือนกัน ก่อนนะครับ


เรื่องนี้ ต้องกลับมาปิดประตูอ่านใหม่ตอนดึกๆ
เพื่ออรรถรสที่...ซาบซึ่งงงง

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
Cat@ วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 05.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

ย่องมาเฝ้าบ้านให้ เห็นแม่ลูกสมหวัง

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 02.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

ซึ้งกินใจ
โหวดค่ะ
ชอบมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
เก่งซ่าส์ วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 01.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keng-za
- - - - - เราจะได้ ในสิ่งที่เราเป็น...เสมอ - - - - -

ขอบคุณมากนะคะ
เข้าไปอ่านที่มาของชื่อแล้วค่ะ

เห็นภาพตามเลย... ชอบๆๆ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
เก่งซ่าส์ วันที่ : 25/02/2009 เวลา : 01.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keng-za
- - - - - เราจะได้ ในสิ่งที่เราเป็น...เสมอ - - - - -

จะบอกหลายทีแล้วลืมค่ะ

จะบอกว่าชอบชื่อ ทิวสน ชลนรา มากๆเลย
เข้าใจตั้งค่ะ มันเห้นภาพความสุขบอกไม่ถูก

( เป็นคนชอบต้นสนอ่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
AJ.p วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 21.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TheTaleOfFourTribes
- - " หูยาว จ้าวป่า " - - (นะจ๊ะ)

โอโห.....ซาบซึ้งนึ่งปูกินเลยฮะ...(มุกอะไรเนี๊ยะ)

+1 เลยครับ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
เจริญขวัญ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 21.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charoenkwan

จบได้สวยนะคะ

บ้านคือ สถานที่สุดท้ายทีจะทำร้ายเรา

และพระเจ้าอยู่กับเราเสมอ โดยเฉพาะในยามที่เราหลงทาง เรียกขานนามพระเจ้า แล้วพระเจ้าจะสถิตย์ในใจ




ความคิดเห็นที่ 18 (0)
คนโสด วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 19.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/penguin

ซึ้งคะ ความรักของแม่ เป็นความรักที่ไม่ต้องการสิ่งตอบแทน เป็นความรักที่มาจากหัวใจ อ่านแล้วคิดถึงแม่จัง ทั้งๆที่พึ่งกลับจากบ้านมาเมื่อวานนี้เองนะเนีย เฮ้ยงานเข้าอีกแล้วเราสงสัยอาทิตย์นี้ต้องกลับบ้านไปหาแม่อีกดีก่า

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 15.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

ด้วยความรัก ความเข้าใจ ให้อภัย

ในหว่างคนกับคน

ไม่ว่าจะมีสัมพันธภาพเป็นเช่นไร

หากมีสามคำนี้

ย่อมประสานใจทั้งหลายนั้นเป็นหนึ่งเดียว

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 13.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

ประตูใจของแม่......ที่ไม่เคยปิดสำหรับลูก

อยากให้คนเป็นลูก โดยเฉพาะวัยรุ่นได้อ่านเรื่องนี้

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
สิริปตี วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 12.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siripatee
You are what you eat.You are what you write.


ยังไงแม่ก็รักลูกมากจริงๆ ค่ะ
Happy ending แล้วนะเนี่ย

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ญิ๋งณัฐ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 12.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/uranus
บ้าน ญิ๋งณัฐ ยินดีเป็นมิตร ค่ะ

แวะมาอ่านเรื่องสั้นของพี่ชาย
..
ตอนนี้ ว่าง(บ้าง) แล้วใช่ป่าวค่ะ
..
เขียนเรื่องได้แล้ว
..
เสียดายจัง หยุดแค่โพธาราม
..
น่าจะเลยไปให้ถึงบ้านเรานะพี่......

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ครูแดง วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 12.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krudang

-อยากให้วัยรุ่นทั้งหลาย ได้คิดและกลับใจเหมือนเดือนจังเลย

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 11.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

ประสาแฟนเรื่องสั้น
ตามลุ้นกันจนจบ
ครับ ทิวสน

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ต้นฝ้าย วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 11.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/123shoot
“If we are to teach real peace in this world, and if we are to carry on a real war against war, we shall have to begin with the children.” Mahatma Gandhi

ประตูที่ไม่เคยปิด เป็นสัญลักษณ์ของหัวใจแม่ที่เปิดโอกาสให้ลูกเสมอ ไม่ว่าความผิดพลาดนั้นจะร้ายแรงเพียงใด...

ปล.อ่านจบแล้วรักแม่จนล้นใจเลยครับลุงติ้ง..

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
anytime วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 10.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anytime

ว๊าย พี่ติ๊ง มีเรื่องสั้นเมื่อไหร่เนี่ย ไม่ได้ติดตามเลย
เดี๋ยวขอกลับไปอ่านตอนแรกก่อนนะคะ

เดี๋ยวมาใหม่

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 10.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

แล้วก็จบลงตรงอ้อมกอดของแม่.ทราบซึ้ง..ครับผม..รักใดไหนจะเท่ารักแม่..

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ลุงต้าลี่ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 09.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loongdali

รอคอยด้วยความรัก

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ปวิภา วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 07.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pavipa
ปวิภา วัฒนวราสิน...@ บูชาคนดี...ไว้เชิดชู...แผ่นดินไทย @ 


มิรู้เป็นอย่างไร...แต่ที่รู้...รู้สึกถึงคำว่า หน้าที่...รัก

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
หน่อผุด วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 06.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/korpai
'ต้นไม้ต้นเดียวไม่เป็นป่า  กระดาษแผ่นเดียวไม่เป็นหนังสือ'

คิดถึงคุณแม่เลยค่ะ...แต่คุณแม่ไปสวรรค์แล้ว

แฮปปี้เอนดิ้ง...

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
Cat@ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 02.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

รักแท้ คือแม่

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Cat@ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 02.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

อ้าวต้องไปอ่านบทที่หนึ่งก่อน ละสิ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
รัตติกาลแห่งราตรี วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 02.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/happyIateekan
มีความสุขกับเวลาที่เป็นกลางคืนแห่งราตรีกาลไปบ้านหลังที่ 2" บ้านนิยายทั้งเรื่องสั้นและเรื่องยาว. ( ก๊อปลิ้งค์ข้างล่างนี้ได้เลยครับ ) http://www.oknation.net/blog/happylateekan

ไม่มีอะไรที่ยิ่งใหญ่ไปกว่ารักนี้ของแม่อีกแล้วละครับ....ผมอ่านไป คิดตามไป ตลอดเลยครับ ลุ้นให้เดือนนั้นเดินกลับให้ถึงบ้านไวๆ กลัวว่าจะมีอันตรายอะไรเกิดขึ้นกับเธอนะเพราะมันมืดและดึกสงัดมากแล้วครับ....พอกลับมาถึงบ้านเห็นบ้านไม่ได้ใส่กลอนและเปิด เอาอีกแล้วละสิลุ้นต่อไปอีกว่าทำไมมันถึงแปลกๆนะ ใจไม่ดีไปกลับเดือนด้วยเลยคิดไปต่างๆนาว่า คุณทิวสนจะเขียนอย่างไรต่อไปนะ ...555....จริงด้วยสิอย่างที่คิดเลยว่าแม่เดือนนั้นต้องเป็นอะไรไปแน่ๆเพราะนั่งฟุบอยู่ที่เตียงนอน....ใจไม่ดีแล้วพอเดือนเข้าไปกอดร้องไห้ร้องห่ม แต่แล้วแม่ก็ฟื้นขึ้นจึงรู้ว่าแม่นั้นอ่อนเพรียและหลับค่าที่นอนไป...ช่างคิดเดินเรื่องให้คิดจังเลยนะครับคุณทิวสน 555 เล่นเอาผมนั้นใจไม่ดีไปกลับเดือนเลยครับ คิดว่ากลับมาแล้วมาเจอแม่เป็นอะไรไปแล้วเกิดแม่เป็นอะไรไปจริงๆนะรับรองหัวใจเดือนนั้นแทบจะสลายได้เลยแน่ๆครับคุณทิวสน...ดีนะที่จบแบบด้วยความเข้าใจกันในรักของแม่ที่มีต่อลูก เข้าใจแล้วละครับว่าประทำไม!ถึงไม่เคยปิด เพราะอย่างนี้นี่เองครับ เปิดรอรับลูกสาวของเธอนั้นกลับมาบ้านนี่เอง....มันเป็นคติที่สอนใจให้แก่ลูกทุกๆคนได้ดีเลยครับ ....ขอบคุณมากนะครับที่ตามมาอ่านต่อเรื่องราวเรื่องสั้นที่ดีๆเช่นนี้ครับ

จาก.รัตติกาลแห่งราตรี.1 และ 2 ครับ.

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
แม่สีไฟ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 01.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting

มาฟังเสียงร้องไห้ประสานของแม่กับลูกค่ะ

...

อ้าว!...ทำไม พูดถึง "แกะ" แหมือนกันเลยอ่ะ
เป็นไปได้อย่างไร เพิ่งเปิดมาดูจริง ๆค่ะ


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เก่งซ่าส์ วันที่ : 24/02/2009 เวลา : 01.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keng-za
- - - - - เราจะได้ ในสิ่งที่เราเป็น...เสมอ - - - - -

สมบูรณ์ทั้งเนื้อเรื่อง
ทั้งภาพประกอบ (ชอบจัง ภาพถนน และภาพสถานีรถไฟ)
รวมถึงเพลงประกอบ ( ชอบพี่ปุ๊เป็นทุนอยู่แล้วด้วยค่ะ) พี่ปุ๊เป็นคริสเตียนอีกด้วย เลยเข้ากันไปใหญ่

อยากให้เด็กสมัยนี้มาอ่านเยอะๆจัง


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28

[ Add to my favorite ] [ X ]