*/
  • Kibangkok
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : 9kibangkok@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-03-14
  • จำนวนเรื่อง : 631
  • จำนวนผู้ชม : 1885188
  • จำนวนผู้โหวต : 813
  • ส่ง msg :
  • โหวต 813 คน
สาธิตการใช้งานพู่กันไอแพต Water color on Ipad

แจะๆๆบนไอแพตด้วยพู่กันสไตรัส

View All
<< พฤษภาคม 2010 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


คุณเขียนจดหมายถึงเพื่อนหรือญาติด้วยปากกาครั้งสุดท้ายเมื่อใด
1-30 วันที่แล้ว
0 คน
2-6 เดือนที่แล้ว
0 คน
1 ปีที่แล้ว
0 คน
2-5 ปีที่แล้ว
0 คน
มากกว่า 5 ปีที่แล้ว
2 คน

  โหวต 2 คน
วันศุกร์ ที่ 28 พฤษภาคม 2553
Posted by Kibangkok , ผู้อ่าน : 4268 , 12:43:17 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน คนเหงาชอบเขียนรูป โหวตเรื่องนี้

เมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ผมต้องเตรียมอุปกรณ์และภาพตัวอย่างสำหรับไปสอนเด็กๆๆที่ชุมชนแห่งหนึ่งถึง วิธีการเพ้นท์ผ้าเช็ดหน้าด้วยสีพาสเทล ในการเตรียมอุปกรณ์นั้น ผมก็เลยต้องเตรียมทำผ้าเช็ดหน้าและภาพเพื่อที่จะได้นำไปอธิบายเด็กๆๆว่า เมื่อทำเสร็จแล้วเราจะได้ผ้าเช็ดหน้าแบบนี้นะ ผมจึงวาดภาพหนึ่ง เผื่อว่าจะได้บอกเรื่องราวเรื่องหนึ่งให้เด็กๆๆๆฟัง เผื่อว่า จะได้เป็นแรงบันดาลใจบางอย่างให้เด็กๆๆได้คิดได้เรียนรู้กัน

เมื่อปีที่แล้ว หลายคนคงจะจำกันได้ว่ามีผู้หญิงไทยคนหนึ่งได้รับรางวัลอันทรงเกียรติของชาวเอเซีย รางวัลแมกไซไซ ชีวิตของเธอคนนั้นเต็มไปด้วยความสุขและการต่อสู้เพื่อการผลิตยาราคาถูกให้คนยากจนได้เข้าถึงยา ความสำเร็จของเธอนั้น ได้สร้างความสุขให้กับคนหลายคนสร้างความหวังให้กับหลายๆๆชีวิต ในขณะเดียวกันงานของเธอก็สร้างศัตรูไว้มากมาย และยังเพิ่มความเกลียดชังให้กับผู้ค้ายาผู้ผลิตยาทั่วโลกอย่างไม่เผาผีกันเลย การทำงานของเธอจึงเต็มไปด้วยความเสี่ยง แต่เธอก็มีความสุขกับการดันทุรังในงานของเธอ เธอยังรักที่สอนคนยากจนทำยาเอง และมีความสุขกับการใช้ชีวิตที่เร่ร่อนเดินทางไปในถิ่นธุรกันดารในแอฟริกาเพื่อตามฝันของเธอจนถึงวันสุดท้ายของเธอ

ชีวิตแปลกๆๆและน่าชื่นชมของเธอ ผมจึงอยากจะเล่าเรื่องราวของเธอให้กับกับเด็กๆๆได้ฟัง ได้เรียนรู้ผ่านการสอนศิลปะของผม ลองมาชมกันนะครับ ว่าผมวาดภาพใคร ผมเชื่อว่าหลายคนยังคงจำเธอได้นะครับ ผมฝันอยากจะวาดภาพเหมือน แต่วาดทีไร หลังวาดเสร็จ ภาพของผมเหมือนใครก็ไม่รู้ วาดไม่เหมือนน่าจะเป็นอะไรที่ผมถนัดมากๆๆนะครับ จริงมะ

หลังจากผมได้นำผ้าเช็ดหน้านั้นไปสอนเด็กๆๆ จึงทำให้ผมได้นึกถึงผู้หญิงในภาพผ้าเช็ดหน้าของผม ผมจึงได้เขียนอีเมลไปถึง ดร.กฤษณา ไกรสินธุ์ เพื่อขอมอบผ้าเช็ดหน้าผืนนี้ให้กับท่าน ผมเขียนอีเมลไปนานเหลือเกิน เวลาตอบอีเมลกลับมาทีไร ก็มักจะบอกว่า "ตอนนี้พี่อยู่ที่แอฟริกาอยู่เลย พี่จะกลับเร็วๆๆนี้ค่ะ" ผมคอยแล้วคอยเล่า จนกระทั่งผมวันหนึ่งผมได้รับการตอบกลับจากท่าน "พี่จะกลับเมืองไทยอาทิตย์หน้า เดี่ยวนัดเจอกันที่ร้านกาแฟนะค๊ะ" ผมดีใจมากครับที่จะได้เจอท่าน และผมก็รีบเตรียมผ้าเช็ดหน้า ห่อใส่ถุงอย่างสวยงามเพื่อเป็นของขวัญให้กับท่าน ในโอกาสที่ท่านได้รับรางวัลแมกไซไซเมื่อปีที่แล้ว

เมื่อถึงวันที่นัดหมาย ผมก็ก็ไม่รู้จะบอกท่านว่าอย่างไรดี ทำไมผมถึงอยากเจอ อย่างหนึ่งก็กลัวว่า ท่านจะรังเกียจกับของขวัญของผมหรือเปล่านะ เพราะมันดูไม่มีค่าอะไรเลย วาดก็ไม่สวย วาดก็ไม่เหมือน ผ้าก็เป็นผ้าฝ้ายราคาถูกๆๆเท่านั้น แต่ก็ชั่งเถอะ ไม่เป็นไร เมื่อเจอท่านแล้ว ก็ต้องกล้านะนะนะ ถ้าบอกว่า นี่คือผ้าเช็ดหน้า ท่านจะกล้าใช้หรือรังเกียจไหมเนี่ย ฮือ ฮือ

เมื่อพบอาจารย์ ผมก็รีบบอกท่านว่า "อาจารย์ครับ วันนี้ผมทำของขวัญมาฝากครับ ผมทำผ้าเช็ดคอมพิวเตอร์มาฝากครับ" เป็นผ้าฝ้าย นุ่มดีนะครับ ผมวาดและก็ซักรีดให้เรียบร้อยแล้วครับ " ...."อุ๊ยสวยจังค่ะ พี่ชอบจัง หน้าตาน่ารักเชียว แต่พี่คงไม่เอาไปเช็ดคอมพิวเตอร์หรอก เก็บไว้ดีกว่า เสียดายค่ะ" การส่งมอบของขวัญของผมจึงเต็มไปด้วยความโล่งอก อาจารย์ไม่รังเกียจผ้านั้นเลยครับ ดีใจจัง(ลุงกิ๊แหลเก่งจัง เอาตัวรอดเป็นยอดี คริ คริ)

"อาจารย์ครับ ผมดีใจมากครับ ที่ได้เห็นข่าวเกี่ยวกับอาจารย์ฯได้รับรางวัลแมกไซไซ ผมและครอบครัวขอแสดงความยินดีย้อนหลังนะครับ และตอนนี้อาจารย์เป็นอย่างไรบ้างครับ สบายดีหรือเปล่าครับ"

"อ๋อ....ชีวิตก็ยังเดินทางเหมือนเดิมค่ะ ยังเดิน ยังต้องขับรถ และสู้กับปัญหาเหมือนเดิมค่ะ มันก็ต้องทำต่อไปค่ะ "

"ผมขอเป็นกำลังใจอีกคนนะครับ ผมดีใจมากเลยครับที่ได้ยินข่าวเกี่ยวกับกับรางวัลแมกไซไซ ผมเคยได้ยินครั้งแรกเมื่อตอนเป็นเด็ก 30 กว่าปีที่แล้ว ได้อ่านในหนังสือเรียนด้วยว่า มีผู้หญิงไทยไทยคนหนึ่งได้รับรางวัลแมกไซไซ ในหนังสือมีแต่ข้อความ แต่ไม่เคยได้เห็นภาพรางวัลเลยครับ จากวันนั้นถึงวันนี้ผมก็ยังไม่เคยเห็นหน้าตารางวัลแมกไซไซนั้นเป็นอย่างไร อาจารย์ครับ ผมจะว่าอะไรหรือเปล่า ผมขออนุญาติชมได้ไหมครับ"

"อ๋อ...ได้ซิค๊ะ พี่พึ่งเอาไปให้คุณแม่ของพี่ที่สมุยได้ชมเหมือนกันค่ะ พึ่งกลับมาจากสมุยเมื่อวานนี้เองค่ะ ยังอยู่ในรถอยู่เลย เดี่ยวพี่ไปเอามาให้ชมนะค๊ะ"

"โอวววววววววววววววววววววววว ทำไมเหรียญถึงใหญ่ขนาดนี้ครับ " อาจารย์ครับ ผมขออนุญาตถ่ายภาพนะครับ จะเอาไปอวดเด็กๆๆแถวๆๆบ้านครับ

ครั้งแรกในชีวิตของผม ที่ได้มีโอกาสชมและสัมผัสเหรียญระดับโลกเช่นนี้ ลองมาชมกันนะครับ ผมจะพาเพื่อนๆๆมาสัมผัสกัน


เหรียญมีขนาดใหญ่มากครับ เป็นเหรียญทองคำ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 10 ซม น้ำหนักก็หนักเอาพอสมควร พอๆๆกับยกใข่ไก่ประมาณ 2 ฟองกว่าๆๆเชียวครับ



ชื่อของผู้ก่อตั้งมูลนิธิ

รางวัลนี้ได้ก่อตั้งขึ้นเพื่อเชิดชูเกียรติแก่นายรามอน แมกไซไซ อดีตประธานาธิบดีของฟิลิปปินส์ และเพื่อเป็นแบบอย่างอันดีงามของการอุทิศตนทำงานบริการประชาชนในสังคม ประชาธิปไตย โดยมีมูลนิธิรางวัลรามอน แมกไซไซ (Ramon Magsaysay Award Foundation) เป็นผู้มอบรางวัลแก่บุคคลและนิติบุคคลในเอเชีย ที่ประสบความสำเร็จอันดียิ่งในแต่ละสาขา โดยแบ่งเป็น 6 สาขาด้วยกัน

หากต้องการทราบรายชื่อคนไทยผู้ได้รับรางวัล อ่านเพิ่มเติมได้ที่
http://th.wikipedia.org/wiki



มุมมองด้านข้างของเหรียญ




ด้านหลังของเหรียญ



คำสรรญเสริญที่สลักไว้ด้านหลังของเหรียญ


ปกใบประกาศกิตติคุณ


ด้านใน ด้านซ้ายมือเป็นภาพประธานมูลนิธิแมกไซไซ


ด้านขวาเป็นใบประกาศ





กล่องไม้ของเหรียญ




ผมรู้สึกดีใจจัีงเลยที่ได้เห็นได้สัมผัสเหรียญแมกไซไซ เหรียญรางวัลระดับโลก ไม่คิดฝันมาก่อนว่า จะได้เห็นและได้สัมผัสของจริง




แม้เหรียญรางวัลนี้จะสวยและหรูหราเพียงใด มีค่าเท่าใด
แต่ความสวยของเหรียญรางวัล ก็สวยไม่เท่ากับหัวใจของท่าน
ดร.กฤษณา ไกรสินธุ์ เภสัชกรแมกไซไซ หมอยาของคนยากจน

คนไทยหลายคนยังคงเป็นกำลังใจให้ท่านทุกๆๆวันนะครับ
ขอให้ท่านได้มีความสุขในการวิ่งตามฝันของท่าน
ฝันที่อยากจะให้คนจนทั่วโลกได้เข้าถึงยาให้ได้มากที่สุด
ฝันที่อยากจะให้ผู้ป่วยคนจนได้มีสิทธิ์

....มีสิทธิ์มีชีวิตอยู่ในโลกนี้อย่างเท่าเทียมกัน


free counters





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
คนเหงาชอบเขียนรูป วันที่ : 16/11/2010 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/manpp1101
http://manpp1101.wordpress.com/

คุณกี้ครับผมเห็นคุณเพ้นท์กระเป๋าผ้าด้วยสีอะคะลิคแล้ว อยากทำมากเลย ตอนนี้ผมได้หาอุปกรณ์กระเป๋าผ้า 3 ใบมาแล้ว ซื้อสีพลาเทลส์เพ้นท์ผ้าได้มาด้วย จะเพ้นท์สีอะคะลิคสองใบ ส่วนอีกใบจะเพ้นท์ด้วยสีพลาเทลส์เพ้นท์ผ้ามาให้คุณกี้ช่วยวิจารณ์ด้วยนะครับ

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
LUCKYP วันที่ : 09/10/2010 เวลา : 17.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LUCKYP
แม้เถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยวลด  ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน

ได้อ่านเรื่องราวของท่านในหนังสือแล้ว
น่าสรรเสริญมากๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
yongchan วันที่ : 17/06/2010 เวลา : 21.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yongchan

ลุงกิ๊ หย่งกลับไทยพ.ย. นี้ จะมีสิทธิได้เจออ.ไหมคะ?

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
OKeel วันที่ : 08/06/2010 เวลา : 12.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keeluaey
เราทำสิ่งดีๆ เพื่อชาติได้เสมอ

สุดยอด
ชื่่่นชมอาจารย์ คุณกิ๊ และก็เหรียญด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
พันธุ์สังหยด วันที่ : 07/06/2010 เวลา : 23.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawnoyzi

ชวนลุงกี้ไปเที่ยวร้านหนังสือครับ

ความคิดเห็นที่ 50 (0)
Cat@ วันที่ : 04/06/2010 เวลา : 23.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

รางวัล ชีวิต ..
รางวัลบ้างรางวัลมีคุณค่า มากมายจริงๆๆ

คุณค่าของรางวัล


เิชิญนะค่ะ
ลงเรืองใหม่จ้า

เล่า เรือง ซื้อๆ ขายๆ บ้านที่เยอรมัน เมืองเบรเมน

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
พันธุ์สังหยด วันที่ : 03/06/2010 เวลา : 06.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawnoyzi

ไม่มาหาลุงกีเสียนานยังเข้มด้วยเนื้อหาเหมือนเดิมเลยครับ คราวนี้ผมอ่านไม่ออกเลยงะ อังกฤษต็มพรึด

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
ไอลี่ วันที่ : 31/05/2010 เวลา : 14.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ilyy
เรื่องเล่าของฉันสีน้ำ

ชื่นชมท่านด้วยค่ะ
ทำดีได้ดี ยังมีอยู่จริง..นะคะ

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
Kibangkok วันที่ : 30/05/2010 เวลา : 19.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

Several weeks ago, I had to prepare the art kits and some modeled pictures for my lesson to teach the children in one local community on how to paint a handkerchief using pastel colours. In order to demonstrate to my students the technique, methods and the end result, I used colour crayons to draw a picture on the handkerchief, a picture of someone truly special, with an inspiring story of a role model for the children.

Many of us may remember an event dating back almost a year ago when a Thai lady was honoured by the Magsaysay Foundation with the award of 2009 (Asian equivalent of the Nobel Peace Prize) for her placing pharmaceutical rigor at the service of poor patients through her untiring and fearless dedication to producing much-needed generic drugs in Thailand and elsewhere in the world. Her success not only brings back happiness and good health to people with desperate health diseases but also inspires hope and the determination to live to many others. On the other hand, her humanitarian work and her endless fight for affordable drugs to needed patients intensify the hatred aimed at her by those greedy multinational drug manufacturers. Every step along her journey is filled with risks and dangers but she has never wavered or given in to despair and defeat. She finds a great joy in the simplicity of life in Africa, a continent that many turn away from because of the hardship and the lack of life’s amenities. She vows to carry on with this journey until the last day of her life.

I wanted to tell her admirable and remarkable, though unconventional life to my students in our painting lesson. Let’s see if our viewers could find any resemblance of my drawing to the most famous pharmacist. I love drawing and painting although I must admit no one seems to recognize the drawing of the person whom I intend him/ her to be. Well, I guess it is the thought that counts…. Wouldn’t you agree my readers?.........

After the fun and successful lesson with the children, a thought came to my mind…. Should I contact the lady whose picture is on this colourful handkerchief?, Where is she now?..... , I went straight to my computer and started writing an email to her, not pausing for a second for the fear of changing my mind and feel embarrassed about wanting to give her this handkerchief…. I did not hear from her for a long time…… until one bright day… an email popped on my computer’s screen with a short message from Dr. Krisana Kraisintu that she was in Africa and would soon come home to Bangkok. I waited for her return. Another email informed me that she would be back the following week and invited me for a coffee at one of her favourite trendy coffee shops in Bangkok.

I was very excited. I found a beautiful wrapping paper and bag to put the handkerchiefs. It is my humble present to congratulate her on receiving the 2009 Magsaysay award for Public Service. When the day came, I felt so nervous and unsure what I should say to her, would she like my present or would she find it cheap and worthless?!... The handkerchief is made of white cotton and the drawing is so common……. I felt petrified….. God helps me please!.. Well, I reigned in my fear, beefed up my courage and told myself to be brave…. it is not often that anyone would have this golden opportunity to meet the world’s famous pharmacist in person. .... I must just get on with what I want to say to her.

Once we met, I greeted her and rushed to say before I dared not that, “Ajarn krub (teacher in Thai language), I bring a small present for you today, I made it myself, it is a wiping cloth made of soft cotton for cleaning the computer screen, I drew your picture on it, it is clean and ironed.” Her response was, “ Oh, it is truly lovely. I like it very much. The picture of me looks very cute. It is a shame to use it to clean the computer. I would rather keep it, perhaps I would put it in a picture frame to show to my family.” I felt hugely relieved that Dr. Krisana liked the handkerchief and really found it pleasant. I was very happy. (Why did I not have enough courage to tell her that it was a handkerchief?!?!)

Our conversation followed. I conveyed my belated congratulation and that of my family on her receiving the 2009 Magsaysay Award for Public Service and asked about her health, her work and her trip to Africa. She told me that, “My traveling life has not changed my dear.. I still walk, drive myself and meet the same old challenges that my life and work present to my path. It is life and I must live it to the full with determination and hope.” I really respect her and her wisdom so I said, “ Ajarn krub, you always have my moral support and best wishes. I was over the moon when I heard from the media that you’ve been honoured with the Magsaysay Award. I first learned about this Award 30 years ago when I was a little boy but I’ve never seen it. What does the medal look like, does it have an inscription on it? May you grant me the pleasure of having a look at your medal?”

Dr. Krisana immediately replied, “Of course, Khun KiBangkok. I will show it to you. It is in my car. I took the medal to Samui Island, my hometown so that my mother could see it. I only returned from Samui yesterday”.

I was very surprised to see the size of the medal, “Oh.. Wow!.... It is so big, incredibly beautiful. Please allow me take photos to show to my students and people I know.”

It was the first time in my life to see and touch Magsaysay Award’s medal, such a wonderful feeling.

The medal is relatively big, made of gold, with a diameter of 10 cms, weighs around the weight of 2- 3 eggs.

The name of the Founder:

The Ramon Magsaysay Award was created in 1957, the year the Philippines lost in a plane crash a President who was well-loved for his simplicity and humility, his passion for justice, particularly for the poor, and his advancement of human dignity. Among the many friends and admirers of the late President around the world were the Rockefeller brothers. With the concurrence of the Philippine government, the trustees of the Rockefeller Brothers Fund (RBF) established the Award to honor his memory and perpetuate his example of integrity in public service and pragmatic idealism within a democratic society.

The Ramon Magsaysay Award is given to persons - regardless of race, nationality, creed or gender - who address issues of human development in Asia with courage and creativity, and in doing so have made contributions which have transformed their societies for the better. The Award is given in six categories: government service; public service; community leadership; journalism, literature and creative communication arts; peace and international understanding; and emergent leadership.

In continuing to recognize individuals and organizations who address these issues with extraordinary vigor, integrity and selflessness, the RMAF seeks to honor the legacy of President Ramon Magsaysay and to place living examples of inspiring leadership and service before the public. From them, present and future generations may draw courage, challenge, and hope.

For more information on the list of Thai citizens who have received this award, please see http://th.wikipedia.org/wiki


It is a marvelous feeling to see with my own eyes and touch the medal with my hand, the international award for humanity, how incredible!

Despite the beauty and the value of the Magsaysay’s medal, its worthiness, in fact, lies in the purity and beauty of the heart of this special lady, Dr. Krisana Kraisintu, the medicine maker of the poor.

Many Thais send their respect and best wishes to her every day. May she find blessing and joy in the pursuit of her dream, the dream to help poor people gain the most access to medicines, her dream for the patients to have the right to live on an equal basis with everyone else in our world.

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
ตาพรานบุญ วันที่ : 30/05/2010 เวลา : 01.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ta-pran-boon
ตาพรานบุญ

รูปการ์ตูนน่ารักจัง

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
JoyGangster วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 17.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gangster-1
Photo Blog...สากกระเบือยันเรือรบ, I Love เมืองไทย I Like Korea, เรื่องกินเรื่องเที่ยวเรื่องเดียวกัน...

ทองจิงอ่ะป่าวค่ะ...

................

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
ครูทิบ วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 17.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ku-tip
..Hope for the best and prepare for the worst...

เยี่ยมเลยลุงกี้.....
...เพิ่งมีโอกาสได้เห็นเหรียญรางวัลเหมือนกันค่ะ
ขอบคุณนะคะ
............
....มีเหลืออีกซักผืนมั๊ยเนี่ย.....

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
น้องจ๋า วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 12.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nongjar
อย่าแวะทักนะ....เดี๋ยวจะหลงรัก..น้องจ๋า

สวัสดีค่ะ ลุงกี๊

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
SweetyWana วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 12.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sweetywana
ไม่มีทางตันสำหรับเรื่องไหนๆ ฝันให้ไกลไปให้สุดอย่าหยุดแม้เกือบจะถึง 

มาแล้วคะ เด็กแถวบ้าน มาดูเหรียญ มาอ่านเรื่องคะ

อาจารย์น่ารักจังคะ เคยดูเรื่องของอาจารย์จากรายการเจาะใจ
สู้มาก ๆ
ลุงกิ๊น่ารักด้วยอีกคน เอาเรื่องราวดี ๆ มาแบ่งปัน
ขอบคุณค่า

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
ดินดำน้ำชุ่ม วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 12.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/derreiser
เพื่อชาติ และเป็นคนดีของชาติ

สวยมากครับ
....................

ผมเห็นว่า หนึ่งคนที่เคยได้รางวัลนี้ ทำตัวไม่น่ารักเลยครับ น่าจะริบรางวันคืน เพราะมีส่วนทำลายชาติ เผาบ้านเผาเมือง

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
จอมโจรเทวะ วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 11.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kpkk

เป็นบุญตาจริง ๆ ...

ว่าแต่ว่า...ใช้ผ้าเช็ดหน้าเป็นสินบนนะคะเนี่ย...



ความคิดเห็นที่ 39 (0)
market วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 11.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/market

สวยจริงๆค่ะ เป็นบุญตาที่ได้เห็น

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
Kibangkok วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 11.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

คห 36..........เดี่ยวเถอะ เดี่ยวจะตามไปทุบบล็อค
แม่หมี.........ตกลงเป็นผ้าเช็ดคอมครับแม่หมี

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
Kibangkok วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 10.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

ณัฐนรดา........พี่ครับ ผ้าเช็ดหน้าผืนนี้พี่คงจำได้นะครับ เป็นผ้าที่คุณพี่บริจาคมาให้ผม 200 ผืนเพื่อใช้งานกับกิจกรรมเด็กๆๆ มันยังเหลืออยู่ครับ ผมก็เลยเอาไปจัดกิจกรรมต่อจนหมดแล้วครับ ขออนุโมทนาบุญกับคุณพี่อีกครั้งนะครับ เดี่ยวเรื่องต่อไป ผมจะเขียนเรื่องการทำผ้าเช็ดหน้าครับ


หมี....เราคงต้องให้กำลังใจคนดี สำหรับผมแล้วผมคิดว่าสังคมน่าจะพูดเรื่องราวและยกย่องคนดีให้มากที่สุดในขณะที่คนเหล่านั้นยังมีชีวิตอยู่ น่าเสียดายและใจหายนะครับที่สังคมไทย ชอบยกย่องและสรรเสริญคุณความดีของคนอย่างล้นหลามก็ต่อเมื่อเค้าได้จากโลกนี้ไปแล้ว หลายคนกว่าจะรู้ว่าเค้าเป็นคนดีก็ตอนงานศพเท่านั้น เสียดายจัง เช่น เรื่องราวของจ่าเพียร

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
อะหนึ่ง วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 10.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

เป็นเรื่องเล่าที่งดงามมากครับ คุณลุงกิ๊ (จอมแหลเก่ง:-)

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
ราษีไศล วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 10.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/motorcyrubjang
ณ บ้านดวนน้อย ราษีไศล ศรีสะเกษ twitter : @motorcyrubjang / facebook.com/motorcyrubjang  

thanks

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
แม่หมี วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 10.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

ชื่นชมดร.กฤษณา เภสัชกรยิปซี ....ที่อุทิศทั้งพลังกายและใจเพื่องานที่ทรงคุณค่า

ได้เห็นเหรียญผ่านบล๊อกลุงกิ๊ ปลื้มใจแทน

ได้ทราบเบื้องหลังผ้า( ตกลงเป็นผ้าเช็ดคอมพ์นะคะ ) ที่ลุงกิ๊บรรจงวาด แล้วดร.กฤษณา ก็รับไว้ด้วยความดีใจ ปลื้มแทนค่ะ ท่านคงรับรู้ในความตั้งใจของลุงกิ๊ สิ่งดีๆแม้เพียงเล็กน้อย ทำจากหัวใจ....ท่านก็คงรับไว้ด้วยหัวใจเช่นกัน

อุ๊ย.....ปลื้มแทนจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 10.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

เป็นบุญมือของลุงกิ๊ และเป็นบุญตาของผมจริงๆ

จำได้เสมอว่า ลุงกิ๊ พยายามชักชวน แนะนำให้พวกเราเข้าไปเยี่ยมชม
ให้กำลังใจอาจารย์กฤษณา ตลอดมาครับ +1 ครับ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ตาเรน วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 10.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sammaapii
เรียนฟรีจริง ๆ  ขอเชิญแวะเยี่ยมตาเรนที่  >>> http://www.webudon.net

ชื่นชมท่านมานาน...ขอเป็นกำลังใจให้ท่านครับ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ปุณ วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 08.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/watercolorpainting

ชื่นชมท่านเช่นเดียวกันค่ะ....ดีใจที่ลุงเอาเรื่องราวนี้มาเล่าให้ฟัง เป็นสิ่งดีๆที่เกิดขึ้น....+1

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
ณัฐรดา วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 07.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

สวัสดีค่ะ
ขอบคุณมากค่ะลุงกี้ที่นำมาให้ชม
งามค่ะ
ทั้งน้ำใจ และรางวัลของน้ำใจ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
โคมทอง วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 04.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ji2551

อิจฉาลุงกี้จังเลย ได้สัมผัสกับนางฟ้าตัวเป็นๆ บ๊อย....บ่อย

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 01.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  

น่ารักดี

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
สิริปตี วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 00.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siripatee
You are what you eat.You are what you write.

ดีใจด้สวยนะกะ
ตี๋น้อย ก็อยากวาดภาพเก่งๆ เหมือนลุงกิ๊ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ความทรงจำเก่าๆ วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 00.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kontummadha
เพลงชีวิต.....เพลงชีวา...คนธรรมด๊า...ธรรมดาบรรยากาศฟุตบอลการกุศล 10

ถ้าไม่ได้ลุงกิ๊..ผมก็ไม่ได้เห็นชัดๆเช่นนี้ เช่นกัน..ครับ...

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
chailasalle วันที่ : 29/05/2010 เวลา : 00.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

เหรียญสวยมากครับ..

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
roselobster วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 23.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Memyself
 º°” ไม่มีความรักใดในโลกจะยิ่งใหญ่เท่าคนไทย รักในหลวง””°

ลุงกี๊..
ได้พบคนดังอีกแล้วค่ะ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
smile-andaman วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 23.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/smile-andaman
      เพียงมีมุมมองชีวิตที่งดงาม   ทุกทุกสิ่งรอบข้างคือ ร อ ย ยิ้ ม     

เห็นแต่ในภาพข่าว
ยังไม่เคยเห็นชัดขนาดนี้
ว่าแต่มีผ้าเช็ดหน้าเหลืออีกไหมครับ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
ย่าดา วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 22.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

ลุงกี้โชคดีจัง ได้เห็นเหรียญรางวัล และได้เจอตัวดร.ด้วย
แหล่มจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ภาษาหลากสี วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 21.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pasalarksee
นิดนรี

ฝากความยินดีไปด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
tengpong วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 21.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

เหรียญก็สวยดีครับลุงกี๊

แต่ว่าดูมีคุณค่ามากเมื่อทราบว่าท่านอาจารย์เป็นเจ้าของ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
เพลงกระบี่ฯ วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plaengkrabi
http://www.oknation.net/blog/krabinoi   **BE GENTLE WITH THE EARTH**

ขอบคุณที่ถ่ายภาพมาให้ชมคะ พึ่งเคยเห็นคะ เคยอ่านประวัติของ ดรฬท่านนี้แล้วชื่นชมเธอมากๆ ดีใจด้วยนะคะที่ลุงกิ๊ได้รู้จักเธอ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ดอกซ่อนกลิ่น วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 20.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Bauchompu
Life is too short, be happy and have fun every minutes.

ได้เห็นเป็นบุญตา ขอบพระคุณค่ะ

ลายการ์ตูนบนผ้าเช็ดหน้า น่ารักมากเลยค่ะ....

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
nobody007 วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 20.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nobody007
The slower u go, the more u see the movement of life. ; ) :M.M. Prishvin. 

เหรียญสวย เจ้าของเหรียญงาม

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ชัชวาลย์ วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 20.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/watercolorclub

สวยงาม มากๆ ครับลุงกิ๊ขอบคุณนะครับที่เอามาให้เป็นบุญตา เกิดมาเคยแต่ได้ยินวันนี้ได้เห็นแล้ว

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
เสียงจากบุหงาาา วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 19.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Standbyyou

คนดีๆอย่างนี้เราต้องช่วยกันให้กำลังใจนะคะ ภาพน่ารักมาก แต่ยายคงไม่มีบุญได้เป็นเจ้าของหรอก เคยขอนานจนลืมไปแล้ว ขอปันไปลง ในเรือนบุหงานะคะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
el_rose วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 19.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/elrose

เพิ่งได้เห็นเหมือนกันค่ะ ดีใจจัง

ขอบคุณที่เอาเรื่องดีๆ มาลงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
พร-หล้า วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 18.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/karnpipatch
~แค่ผู้หญิงธรรมดาจอมเพ้อเจ้อ...~

โอ้โห..ม่ายเคยเห็นเลย

ขอบคุณลุงกิ๊ ที่เอามาให้ดูนะคร้า

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
Kibangkok วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 18.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

จิตร...ของจริงๆๆ สวยกว่าในภาพมากครับ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
Kibangkok วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 18.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

simple....อ๊าวเป็นแฟนคลับเหมือนกันเลย

tsu...ผมว่าหลายคนก็คงไม่คิดว่าเหรียญมันจะใหญ่ขนาดนี้ครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
Kibangkok วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 18.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

ป้ารุ...ตอนผมไปมอบให้อาจารย์ ท่านไม่รู้หรอกว่า ผมทำผ้าเช็ดหน้า ไม่ใช่ผ้าเช็ดคอม อย่างที่ผมบอกท่าน ไม่กล้าบอกความจริง กลัวท่านทำหน้ายี้ใส่อ่ะ แต่จริงๆๆอาจารย์กลับไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิดเลย รู้งี้ บอกความจริงก็ดีเสียกว่า เห้อออออออ ลุงกิ๊

ยายนิล.......เดี่ยวทำให้ เอาไปเช็ดน้ำหมากใช่มะ

สีน้ำ...งวดหน้าเดี่ยวชวนไปด้วยกันครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ป้ารุ วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 18.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paaru

ขอบคุณลุงกิ๊ที่ทำให้ป้ารุได้เห็นเหรียญใกล้ ๆ
ป้ารุว่าอาจารย์ท่านต้องดีใจมาก ๆ สำหรับของขวัญที่มีผู้มอบให้..จากใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
สีน้ำกับสีฝุ่น วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 17.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/seanamkabseafoon

กิจกรรมดีๆแบบนี้อยากไปร่วมบ้างค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
nilsamai วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 17.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nilsamai
.

พลอยได้เห็นไปด้วย..
ส่วนผ้าเช็ดคอมน่ารักมาก..วาดให้ยายนิลสักผืนนะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
tsubame วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 16.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tsubame
วันที่ยาวนานที่สุด..คือวันที่หัวใจของเรา..ไม่มีรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเลย

เหรียญสวยมาก เหมือนกับจิตใจ ดร.กฤษณา เลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
simplelife วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 16.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/simplelife

ชื่นชมด้วยค่ะ
เป็นแฟนคลับของ เภสัชกรยิปซี เช่นกัน
เคยเจออาจารย์โดยบังเอิญ แต่อาจารย์น่ารักมาก
ตอนที่เข้าไปคุยด้วยและแสดงความยินดีเรื่องนี้
และของชื่นชม ของขวัญชิ้นน้อยๆ ที่เปี่ยมด้วยศรัทธา และพลังค่ะ
ผู้รับน่าจะปลื้มใจพอๆ กับได้รับเหรียญเลย

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
อาคม วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 14.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akom

ภาคภูมิใจจริง ๆ ครับผม

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จิตราภรณ์ วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 13.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

ยังไม่เคยเห็นเหมือนกันค่ะ
ขอบคุณนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Kibangkok วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 13.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaithai
สีน้ำ(มือสมัครเล่น)และเรื่องราวชิวชิวที่ไร้สาระของผู้ชายหน้าแก่     .    ลุงกิ๊..

ปวิภา....ด้วยความยินดีครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ปวิภา วันที่ : 28/05/2010 เวลา : 13.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pavipa
ปวิภา วัฒนวราสิน...@ บูชาคนดี...ไว้เชิดชู...แผ่นดินไทย @ 

...ขอบคุณ นะคะ...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน