• นายขี้เมา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-06-09
  • จำนวนเรื่อง : 61
  • จำนวนผู้ชม : 40511
  • จำนวนผู้โหวต : 146
  • ส่ง msg :
  • โหวต 146 คน
วันอาทิตย์ ที่ 15 มกราคม 2555
Posted by นายขี้เมา , ผู้อ่าน : 567 , 13:42:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มหาบุรุษผู้เมามายแบกความฝันสลาย ณ ปลายฟ้ามหาอุทกรัก-หนักอุรานั่งเข่นฆ่าความเหงา-เศร้า สำนึกนั่งเข่นฆ่าภาวะกร่อนฟังเสียงใจสะท้อนความรู้สึกเออ...วะ! โลก ช่างพิลึกเสียงก้องกึกข้างในอยู่อย่างนั้นนั่งซุกหน้าลงในแก้วใบงามจะแบกหาม ทำไมวะ! ความฝันความจริงคือโลกปัจจุบันโง่รักก็แค่นั้น แค่โง่ใจมิใช่รัก มิใช่สภาวะ...แห่งปัจจุบันขณะ แค่ฝันใฝ่ปลุกตัว ตื่นตนให้ตื่นใจยกแก้วร้องไห้ เพียงครั้งเดียวเถิด! มหาบุรุษผู้เม....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 26 ธันวาคม 2554
Posted by นายขี้เมา , ผู้อ่าน : 612 , 20:23:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

ชีวิต จิตสาธารณะหิวโหยจังว่ะ! ไม่อยากบอกอนาถนัก ชะตากรรม ช้ำชอกเวรกรรมเย้าหยอกหรืออย่างไรหิวโหยโอยโอด-อดอยากวินาทีซ้ำซากฤๅจักไหว-กับนาทีชีวิตปลิดปลิวไปจิตวิญญาณมอดไหม้คงจักดีกับชีวิต จิตสาธารณะที่แท้แค่ขยะน่าบัดสีปรัชญางามในท่ามของวลีแท้คือถ้อยของวิถีที่หยาบคายชีวิต จิตสาธารณะกู! มิใช่ผู้เสียสละอย่ามั่นหมายแค่ปุถุชนทุรทุกข์-เดียวดายวิถีกรรมซ้ำร้ายไม่หายทุกข์ชีวิต จิตสาธารณะวินาทีแห่งขณะยังจมจุกในวิถี....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 10 ธันวาคม 2554
Posted by นายขี้เมา , ผู้อ่าน : 799 , 21:27:38 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คืนพระจันทร์ถูกกลืนดวงหนาวนั้นหน่วงเหน็บใจยิ่งไหวหนาวฟ้ามอซอแต่มืดฟ้าดาราพราวโลกยิ่งหนาวอ้างว้างระหว่างจันทร์โลกยิ่งเหน็บยิ่งเจ็บใจจนไหวโศกวิปโยคหวั่นใจจึงไหวหวั่นพระราหูเจ้าชู้มาจูบจันทร์ดูรึ! นั่น! ลวงเล่ห์เพทุบายพระราหูนั้นเล่ห์มาเร่รักแนบหนุนตักจันทรา ดาราฉายพระจันทร์เจ้ามอบจิตจุมพิตกายราหูหมายพิฆาตสวาสรักราหูหมายพิฆาตสวาสสุขหนาวยิ่งรุกให้สะท้านช่างหาญหักพระจันทร์จ่อมจมจิตในพิษรักโลกตระหนักเห็นแจ....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 3 ธันวาคม 2554
Posted by นายขี้เมา , ผู้อ่าน : 547 , 18:46:46 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กัดฟันกรอด...ไปวันๆเก็บกอบกินฝันอันอดสูอดโหยโอยงั่งมาพรั่งพรูโรยแรงเหลืออยู่มิรู้วารมิรู้สถานการณ์-กาละวังวนแห่งขณะที่ก้าวผ่านจะปลิดปลิวชีพทั้งวิญญาณเป็นซากศพสงสารลงเมื่อใดกัดฟันกรอด...ไปอย่างนั้นก้าวย่างผ่านคืนวันฝันและใฝ่เสพจินตนารสเลิศด้วยหัวใจจิบแสงจันทร์ดวงใหญ่พร้อมหัวเราะช่างมัน เถอะ! ชีวิต...สถานะ-กรรมลิขิต นั้นย่อมเหมาะรัวเข้าเถอะ มโหรี ดนตรีเคาะสร้างสรรค์คำเสนาะสำเนียงทุกข์สำเนียงชีวิต สำเนี....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 21 พฤศจิกายน 2554
Posted by นายขี้เมา , ผู้อ่าน : 662 , 18:29:42 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

จะมีประชาธิปไตยไว้ทำไมหากใช้อำนาจบาทใหญ่ในยศฐาเผด็จการภายใต้เกียรติและเงินตรางั้นก็ฆ่า! กูเลยจะดีไหมฆ่ากูทั้งสิทธิและเสรีชีวิตไร้วิถีความเป็นใหญ่ในความเสมอภาคแห่งอธิปไตยปล่อยทิ้งไว้ก็จะกลายเป็นหนามคมฆ่ากูพร้อมเสรีภาพด้วยคมดาบหยาบช้าให้สาสมกูจะตาย! ภายใต้ความโศกตรมหากไม่สามารถโค่นล้มเผด็จการประหารกูซะ! ความตายสมถะวัฏฏสงสารกูมิอาจโดดเดี่ยวในบ่วงกาลทุกชีวิตจะขับขานวิญญาณกูฆ่ากูพร้อมประชาธิปไตยเผด็จการเป....

อ่านต่อ


/3