• กาแฟร้อน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2008-10-09
  • จำนวนเรื่อง : 70
  • จำนวนผู้ชม : 224975
  • ส่ง msg :
  • โหวต 58 คน
Ordinary Culture: สามัญชน
เพราะวัฒนธรรมคือ 'way of life' ทุกเรื่องจึงลื่น เลื่อน และไหลไปในทุกปริมณฑล
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/tkp
วันพุธ ที่ 29 เมษายน 2552
Posted by กาแฟร้อน , ผู้อ่าน : 554 , 13:46:03 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

        

       “อาจารย์คริสตายแล้ว” …

        เป็นข้อความที่เพื่อนคนหนึ่งส่งเข้ามาที่โทรศัพท์ผมเมื่อบ่ายวันเสาร์ที่ 25 เมษายน

        มันทำให้อารมณ์ ความรู้สึก และความทรงจำของผมมันแฮงค์ไปอีกนานนับชั่วโมงกว่าจะกลับมาใช้งานได้ตามปกติ

        แม้จะรู้ว่าอาจารย์ต้องทนทรมานกับอาการป่วยไข้เพราะไตเสื่อมมานานกว่าสิบปี แต่ก็ไม่เคยคิดแม้แต่แว๊บเดียวว่า วันหนึ่งอาจารย์ก็จะต้องละสังขารไป

        ตลอดมารับรู้แต่เพียงว่าอาจารย์จะยังคงอยู่ตรงนั้น อยู่ในความทรงจำ อยู่ในความรู้สึก และอยู่ในที่ที่นั้นตลอดไป ที่ที่ผม และเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ร่วมสถาบันเคยไปร่ำเรียน และรับการอบรมบ่มเพาะความรู้ต่าง ๆ นานาจากอาจารย์ฝรั่งชาวอเมริกัน “อาจารย์คริส” หรือตำแหน่งปัจจุบัน  รศ.(พิเศษ) คริสโตเฟอร์ แอล.คอลลี

        ได้แต่สมเพชการใช้เวลาที่ฟุ่มเฟือยสุรุ่ยสุร่ายของตัวเอง น่าจะสำนึกรู้สักนิดว่าสำหรับบางคนแล้วเวลาเหลืออยู่ไม่มาก ไม่มากพอที่จะรอให้ใคร ๆ แวะมาเยี่ยมเยียน “เมื่อไหร่ก็ได้” อยากมาก็มา ถ้ามาก็เจอ

        สามปีก่อนที่แวะไปพร้อมกับเพื่อน ๆ เพื่อเยี่ยมอาจารย์ ณ เวลานั้นแม้จะอยู่ในช่วงที่สุขภาพไม่ดี แต่อาจารย์ก็ยังอารมณ์ดี คุยสนุก ทั้งแซว และคอมเมนต์พวกเราเป็นที่สนุกสนานเฮฮา

        จนปีที่แล้วที่อาจารย์ย้ำว่า ให้มาร่วมงานเกษียณอายุของแกให้ได้ ซึ่งก็ได้ตกปากรับคำเป็นอย่างดี และกำชับกับเพื่อนทุกคนที่ได้พูดคุยให้มางานมุทิตาจิตอาจารย์ แต่กลับเป็นผมเองที่ไม่ได้มา ขณะที่เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ แห่กับมาร่วมมุทิตาจิตกับคับคั่ง และอบอุ่น

        …

        เหตุการณ์ดื้อสารพัดกับอาจารย์ในอดีต …ยังจดจำได้ดี โดยเฉพาะการไม่ยอมท่องโคลงเชคสเปียร์แม้แต่บรรทัดเดียว ไม่แม้แต่จะไปสอบไฟน่อลของอาจารย์ จนทำให้อาจารย์โกรธ เพียงเพราะคิดสั้น ๆ ว่าคะแนนที่ทำไปถึง C- นั้นก็ผ่านด่านของอาจารย์ได้แล้ว ไม่สำนึกแม้แต่นิดเดียวว่าที่อาจารย์อยากให้ทำอย่างนั้นมันดีต่อลูกศิษย์ของแกมากเพียงไหน

        กับโอกาสที่ได้ไปร่วมฟังพระสวดงานศพของอาจารย์ และได้วางดอกจันทร์ในโลงศพของอาจารย์ …ถือว่าเป็นบุญอย่างสูงแล้วที่อาจารย์มีให้

        การจากไปของอาจารย์ จากไปก็แต่ร่างกายเท่านั้นครับ คำเตือนคำสอนและภาพความเป็น “ครู” ของอาจารย์ยังอยู่ในใจของพวกเราเสมอ

        ลูกศิษย์ของอาจารย์ทุกคนที่งานวันนั้น เดินทางมาร่วมงานมากมาย ต่างมาด้วยความเคารพรักอาจารย์อย่างแท้จริง เรา ๆ แม้จะต่างรุ่นต่างวัย รวมไปถึงอาจารย์ท่านอื่น ๆ แต่ทุกคนต่างทักทายปราศัยกันอย่างอบอุ่นในบรรยากาศที่สุขเศร้าระคนกัน

        ท้ายนี้ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ช่วยดลบันดาลให้อาจารย์คริสของศิษย์ทุกคนไปสู่สุขคติในสัมปรายภพด้วยเทอญ

                                                 เคารพรักอาจารย์อย่างสูง

 




เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น


<< เมษายน 2009 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]