• สมศักดิ์_บรรลุ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : B_Somsak@Chaiyo.com
  • วันที่สร้าง : 2008-06-28
  • จำนวนเรื่อง : 9
  • จำนวนผู้ชม : 9584
  • ส่ง msg :
  • โหวต 2 คน
ลำนำกวี-ชีวิต และบทเพลงแห่งการเดินทางของยุคสมัย
ลำนำกวี-ชีวิต และบทเพลงการเดินทางแห่งยุคสมัย
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/tonepoet
วันอังคาร ที่ 18 สิงหาคม 2552
Posted by สมศักดิ์_บรรลุ , ผู้อ่าน : 421 , 15:36:22 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คือธงชัยในเถ้าถ่านของการรบ     หรือจุดจบแห่งตำนานการเริ่มต้นนั่นเพลงสุขหรือเพลงเศร้าเคล้าระคน       ในมืดมนอนธการผ่านเวลา. ดูนั่นใครทุกข์เข็ญลำเค็ญเขียว                ใครสิ้นเรี่ยวแรงล้มจมผืนหล้าฤานี่หากสัจธรรมธรรมดา                    ต้องนับศพการเข่นฆ่าหลังการรบ. มีชัยยื้อแย่งขานผ่านอำนาจ                   ปราชัยสาดโคลนสีไร้ที่จบลำเค็ญเข็ญเหน็บหนาวจึงท่าวทบ            เป....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 15 สิงหาคม 2552
Posted by สมศักดิ์_บรรลุ , ผู้อ่าน : 475 , 11:36:53 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

สำหรับท่านผู้ผ่านทางและอ่านบทกวีชิ้นนี้เถิดพึงพิจารณาอย่างถี่ถ้วนและอย่าเพิ่งตำหนิติเตียนในทางเนื้อหาที่อาจไม่ตรงกับบางสิ่งที่อยู่ในใจท่านผมมิได้มีเจตนาก้าวล่วงถึงความงดงามและยิ่งใหญ่ของประชาธิปไตยภาคประชาชน และมิได้มีเจตนาทำให้ความยิ่งใหญ่นั้นลดลง - -ทางตรงกันข้ามนี้อาจเป็นการส่งเสริมความยิ่งใหญ่นั้นและทำลายภาพประชาธิปไตย(ในนิยาม)ของกลุ่มคน และบางกลุ่มคนที่พยายามเอารูปแบบมาแสวงหาประโยชน์จากความไม่รู....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 8 สิงหาคม 2552
Posted by สมศักดิ์_บรรลุ , ผู้อ่าน : 577 , 11:13:40 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หมอกฝันและวันวัย...ฟ้อนไหวปลายหญ้าฟ้าหนาว                           สิ้นแรงแสงดาวชื่นเช้าหมอกฟ่อนฟ้อนรำภมรร่อนเร้าเริงระบำ                                          น้ำค้างพร่างพรำชุ่มดินถิ่นพื้นชื่นทรวง                       ลมเกี่ยวเปรียวรายปลายรวง                               ร่อนเร้นเล่นควงขวัญข้าว-ด้าวดิน-ถิ่นนา     สุดสายปลายทางพร่างตา                                   เธอ-ฉันนำพาดอกหญ้า-ภาษาจำ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 7 สิงหาคม 2552
Posted by สมศักดิ์_บรรลุ , ผู้อ่าน : 610 , 07:34:16 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  ว่ายเวิ้งดาริกาคืนฟ้าหนาวอาบไล้พราวโคมจันทร์ที่ฝันถึงโลกผูกพันธนาการผ่านตราตรึงกว่าใจพึงฝันค่าฟ้าเสรีผลึกน้ำตามาลีคืนนี้ร่วงบางถิ่นดวงดอกไม้ในวิถีพลิกกลีบสู่สุสานม่านกวีบางฤดีแผ่วเสียงเพียงโศกตรมดิรัจฉานผ่านฟ้ามาผาดโผนกู่ตะโกนร่านเล่นเค้นสู่สมคนธรรณ์ซบสงบร่างหว่างสายลมแผ่วเพลงตรมผ่านพิณก่อนสิ้นใจสาดสลับฉับพลัน! นั่น!ผีเสื้อกระแทกปีกฉีกเนื้อเหลือรอยไหม้ห้วงความตายฉายแสงสุดแรงไฟปีกผีเสื้อร่วงไหวในฝัน....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 6 สิงหาคม 2552
Posted by สมศักดิ์_บรรลุ , ผู้อ่าน : 376 , 11:28:01 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ขณะหนึ่ง...ลึกสู่ห้วงสงัด-สงบ, เศร้า                             ลึกสู่ความเหน็บร้าวหนาวหนักหน่วงเงียบงัน...บางเรื่องราว ข่าวถามทวง              สุดห้วงสุญตา-นาฬิกากาลอีกขณะ...โผนทะยานผ่านเล่นในเส้นสี                         ระเริงคาว ราคี กระพี้- ผ่านสุดอารมณ์บ่มสุขปลุกเริงราญ                        เนิ่นนาน...กลับสงบเศร้าในเงานั้นเรา...โอ... มวลมนุษยชาติ                                      ผงาด-สุ....

อ่านต่อ


/2