• ถนนโบราณ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : p.kesama@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-12-26
  • จำนวนเรื่อง : 47
  • จำนวนผู้ชม : 55336
  • ส่ง msg :
  • โหวต 52 คน
เรื่องราวของคนเก่าเก็บ
ก็แค่อยากเขียน...และขอบคุณที่อ่าน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/tonhorm
วันพฤหัสบดี ที่ 30 กันยายน 2553
Posted by ถนนโบราณ , ผู้อ่าน : 1534 , 13:38:44 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 11 คน เพลงกระบี่ฯ , ดินเดินทาง และอีก 9 คนโหวตเรื่องนี้

ฉันยืนสับสนอยู่ตรงหน้าช่องขายตั๋วที่ขนส่งเพียงลำพัง  หลังจากที่ตัดสินใจเก็บผ้าเก็บผ่อนกลับบ้าน  ที่นี่ไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนับตั้งแต่วันที่ฉันย่างก้าวเข้ามาเมืองกรุง  ยังวุ่นวายและผู้คนยังโหวกเหวกโวยวายเหมือนเดิม  นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันกลับบ้าน

 

ห้าปีมาแล้วที่ฉันออกจากบ้าน  จำได้ว่าวันที่ฉันตัดสินใจออกมามีเพียงเสื้อผ้าเก่าๆสองสามชุดกับเงินอีกสองสามร้อยบาท  พร้อมกับคำประกาศกร้าวอย่างทระนงว่าถ้าฉันไม่สามารถลบคำสบประมาทของพ่อได้   ฉันจะไม่กลับบ้าน

 

ฉันได้ตั๋วแล้ว  กำลังยืนเบียดเสียดกับผู้คนที่มายืนออกันเพื่อรอรถปรับอากาศที่มาเทียบท่าช้ากว่ากำหนด  รอบๆตัวฉันมีตั้งแต่พระสงฆ์  ขี้เมาที่ลมหายใจคละคลุ้งไปด้วยกลิ่นเหล้า  เด็กน้อยที่กำลังกระจองอแงให้พ่ออุ้มทั้งๆที่พ่อกับแม่หอบข้างของพะรุงพะรัง   นี่อาจเป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ฉันไม่อยากเดินทางกลับบ้าน  มันดูวุ่นวายเสียนี่กระไร

 

รถปรับอากาศกำลังค่อยๆพาฉันเดินทางออกจากเมืองหลวงไปอย่างช้าๆ   ความวุ่นวายทั้งหมดกำลังจะค่อยๆหายไป  ความสงบก็เริ่มคืบคลานเข้ามาหาฉันอย่างช้าๆเช่นกัน  มันทำให้ฉันมีเวลาคิดถึงพ่อ  ห้าปีแล้วสินะที่ฉันออกจากบ้าน และเป็นห้าปีเดียวกันที่ฉันไม่ได้คุยกับพ่อ  เราทะเลาะกันอย่างรุนแรง  และนั่นเป็นเหตุผลที่ฉันออกจากบ้าน

 

วันนั้นฉันเลิกเรียนแล้วแวะไปหาคนรักที่บ้าน  เขาเป็นรุ่นพี่ของฉันกำลังจะเดินทางไปทำงานในเมืองกรุง ฉันกลับรู้สึกว่าโลกของฉันกำลังจะหมองลง  ฉันไม่อยากให้เขาจากไป  เราอยากอยู่ด้วยกัน  คุยกัน  หยอกกันเหมือนทุกวันที่ผ่านมา  แต่ที่บ้านเราไม่มีงานให้เขาทำ  ไม่มีอนาคตสำหรับเขาที่นี่นอกจากชาวนาจนๆ  เราสัญญากันว่าถ้าฉันเรียนจบ  จะตามไปทำงานด้วยกันและใช้ชีวิตคู่กันที่นั่น 

 

ฉันกลับบ้านดึก พ่อนั่งรออยู่หน้าบ้านอย่างอารมณ์เสีย  พ่อโกรธมากที่ฉันไปหาผู้ชายที่บ้านและกลับมามืดๆค่ำๆ พ่อบอกว่าส่งให้ฉันไปเรียนหนังสือ  ไม่ได้ให้ไปหาผัว  ฉันโกรธมากสวนคำพ่อกลับไป  ฉันโตแล้ว  คิดเองได้แล้ว ถึงจะมีผัวมันก็เรื่องของฉันไม่เกี่ยวกับพ่อ   พ่อโกรธมาก   มากจนคิดว่าตั้งแต่ฉันเกิดมาไม่เคยเห็นพ่อโกรธมากขนาดนี้มาก่อน   พ่อตบหน้าฉัน   และไล่ฉัน   นั่นแหละเป็นสาเหตุให้ฉันออกจากบ้านในคืนนั้น

 

จะเรียกว่าฉันหนีตามเขามาก็ไม่ถูกนัก   แต่ก็นั่นแหละฉันหนีมากับเขา  เช่าห้องอยู่ด้วยกัน   ฉันเริ่มหางานทำเป็นพนักงานรายวัน  ใช่สิอย่างฉันจะไปทำอะไรได้  เส้นสายก็ไม่มี  เรียนหนังสือหนังหาก็ไม่จบ   และที่หนักไปกว่านั้น ชายในดวงใจของฉัน  กลับกลายเป็นคนห่วยแตกภายในเวลาไม่ถึงหกเดือน  เขากินเหล้าทุกวัน  ติดพนันบอล    เล่นสนุกเกอร์   เราทะเลาะกันทุกวันและเขากลับกลายเป็นคนแปลกหน้าลงไปทุกวันด้วย   ลงท้ายด้วยเขาก็กลายเป็นคนที่ฉันรังเกียจในที่สุด และความฝันในวัยเยาว์ของฉันก็พังทลายลง เราเลิกกัน เขาจะไปตายที่ไหนก็ไป

 

ฉันไม่คิดจะยอมแพ้โชคชะตา  ไม่สนใจคำนินทาที่เป็นสาวใจแตกหนีตามผู้ชายและสุดท้ายก็โดนทิ้ง   ฉันไม่คิดจะหันหลังกลับบ้าน ถ้าจะกลับไปต้องได้ดีกว่าตอนที่ฉันเดินจากมา  ฉันทนทำงานและทำทุกๆอย่างที่นายใช้  ยอมทนให้หัวหน้าด่า  ยอมผิดใจกับเพื่อนร่วมงานเพียงเพื่อสักวันฉันจะได้ทำงานในตำแหน่งที่ดีขึ้น   เริ่มไต่เต้าตั้งแต่เด็กในลายการผลิต   จนเป็นผู้ช่วยหัวหน้างาน  เป็นหัวหน้างาน  ผู้ช่วยหัวหน้าแผนก   และจนได้เลื่อนเป็นหัวหน้าแผนกในปีนี้ จนเมื่อเช้าแม่โทรมาบอกให้กลับบ้าน

 

ฉันนั่งตาสว่างบนรถทั้งคืน นอนไม่หลับ แอร์ของรถปรับอากาศหนาวมาก ทำให้ฉันขดตัวอยู่ภายในผ้าห่มที่พนักงานแจกให้ เป็นเรื่องปกติในเวลาที่เราอยากให้เวลาเดินเร็ว มันกลับเดินช้าอย่างเอื่อยเฉื่อย ไม่สนใจต่อความต้องการของเราเสมอๆ  ฉันรอเวลาอย่างกระสับกระส่าย   นึกถึงคำของแม่ที่ขอให้ฉันเลิกทิฐิและกลับบ้าน  ฉันบอกแม่ไปว่าที่ฉันทิฐิก็เพราะว่าฉันเป็นลูกของพ่อ

 

รถปรับอากาศจอดที่ตัวจังหวัดตั้งแต่ฟ้ายังไม่สาง  ฉันนั่งรอที่ขนส่งประจำจังหวัดเพื่อที่จะต่อรถสองแถวเข้าบ้าน ที่นี่ครั้งหนึ่งฉันเคยนั่งพลอดรักกับคนรักเฮงซวยที่นี่   แค่นึกถึงเรื่องเก่าทำให้ฉันรู้สึกเจ็บแปรบขึ้นมาทันที   ฉันโง่เองที่เลือกเขาและคิดว่าเข้าจะเข้ามาเป็นจ้าวชีวิตฉัน  คนเฮงซวย   พ่อพูดถูก  ถ้าฉันเชื่อพ่อ  เรียนจนจบ ฉันอาจได้ทำงานดีๆกว่านี้ และพบเจอคนดีๆกว่านี้ก็เป็นได้

 

รถสองแถวบุโรทั่งใช้เวลานานมากกว่าที่จะพาฉันออกจากตัวจังหวัด วิ่งปะเลงปะเลงไม่เคยเปลี่ยนแปลงตั้งแต่สมัยฉันยังเป็นนักเรียนแล้ว แต่แปลกตรงที่เมื่อก่อนฉันไม่ได้รู้สึกว่ามันช้าขนาดนี้ อาจเป็นเพราะฉันยังมีความสุขกับการที่ได้นั่งคุยกับเขาไปเรื่อยๆ จนไม่อยากรีบให้ถึงบ้าน แต่วันนี้มันต่างกัน ฉันอยากกลับบ้าน

 

รถจอดที่หน้าบ้านฉัน ซึ่งดูแปลกตาไปจากเมื่อก่อนมาก ตัวบ้านดูโทรมไปอย่างผิดหูผิดตา ต้นมะม่วงหน้าบ้านแลดูใหญ่ขึ้น แต่ที่แปลกไปกว่านั้นก็ตรงที่ มีเพื่อนบ้านหลายคนมาที่บ้าน มีเต๊นเก่าๆตั้งอยู่หน้าบ้าน แม่รีบเดินออกมารับฉันในทันที่ที่เห็นฉันลงจากรถ แม่เข้ามากอดฉันแล้วร้องไห้  แม่ดีใจที่เห็นฉันกลับบ้าน แม่นึกว่าฉันจะไม่กลับมาซะแล้ว  แม่คิดถึงฉันมาก นานแค่ไหนแล้วที่ฉันไม่ได้กอดแม่ นานเหลือเกิน 

 

แม่จูงมือฉันเข้าบ้าน บอกว่าจะพาไปไหว้พ่อ แม่พาฉันเดินผ่านญาติพี่น้องและเพื่อนบ้าน ทุกคนมองฉัน แต่ไม่มีใครทักฉันเลย ฉันเดินตามแม่ไปอย่างงงๆ จนมาถึงกลางบ้าน ฉันยืนตะลึงอยู่อย่างนั้นทำอะไรไม่ถูก จนแม่ลูบหลังฉันแล้วบอกฉันเบาๆ ให้เข้าไปกราบพ่อ

 

ภาพที่อยู่ข้างหน้าของฉัน  คือโลงศพที่ตั้งอยู่กลางบ้านประดับประดาด้วยดอกไม้และไฟหลากสี มีกระถางธูป และมีกรอบรูปของพ่อ พ่อนอนอยู่ในโลงนั้น

 

พ่อของฉันที่เคยหยิ่งทระนง   และรักฉันมากกว่าใครในโลกใบนี้นอนอยู่ในนั้น

 

พ่อของฉันที่อุ้มฉันวิ่งไปหาหมอที่อนามัยกว่าครึ่งกิโล เมื่อครั้งที่ฉันเหยียบตะปูที่เป็นสนิมจับเขลอะนอนอยู่ในนั้น


และพ่อของฉันที่ทำทุกอย่างเพื่อฉันมาชั่วชีวิตนอนอยู่ในโลงนั้น

 

ฉันคุกเข่าลงที่หน้าโลงศพอย่างอ่อนแรง น้ำตาเริ่มไหลอย่างช้าๆและดูเหมือนว่ามันจะไหลออกมาเรื่อยๆอย่างไม่มีวันสิ้นสุด แม่จุดธูปมาให้ แม่บอกกับฉันว่า ก่อนตายพ่อบ่นคิดถึงฉันมาก อยากให้ฉันกลับบ้าน พ่อบอกว่าพ่อเสียใจที่ตบหน้าฉันวันนั้น ถ้าพ่อไม่ทำอย่างนั้นคงไม่เสียฉันไป พ่ออยากขอโทษฉันแต่ก็ไม่ทันได้พูด

 

พ่อจ๋า...พ่อไม่ได้เสียหนูไปไหน   หนูกลับมาแล้ว หนูขอโทษ ...พ่อ หนูขอโทษ

 

 

 





 





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
เพลงกระบี่ฯ วันที่ : 03/11/2010 เวลา : 19.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plaengkrabi
http://www.oknation.net/blog/krabinoi   **BE GENTLE WITH THE EARTH**

สะเทือนใจคะ
ไม่ออยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับใคร
..เขียนต่อไปนะจะจะรออ่าน

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
กอบธรรม วันที่ : 03/11/2010 เวลา : 17.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/anakkumlangbai
ก่อนเกิดใครเป็นเรา? ...เมื่อเกิดแล้วเราเป็นใคร? ...ใครที่ว่าไม่นานก็ฝังบ้าง เผาบ้าง ..ไม่เชื่อให้ญาติคอยสังเกตุไว้ได้เลย.

สวัสดีครับ คิดถึงคนที่โดนหนักกว่าเรา ปรงได้ครับ
ยังเดินไปซื้อเสบียงได้สบายมาก.

ขอบคุณมาก ต้นไม้ผมยกเก็บที่สูงหมดแล้วครับ

แต่ส้มโชกุนน่าเป็นห่วง.

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 03/11/2010 เวลา : 12.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

มาเฉยยก้อม่ะดายย ไหนๆก้อมาแร้ววว


โหวตดีฟ่าเน้อ!!

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
ย่าดา วันที่ : 03/11/2010 เวลา : 09.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

อ่านแล้วน้ำตาซึม

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
MT-PONG วันที่ : 03/11/2010 เวลา : 08.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NICHAKHAN
ห่างเพียงนิด ก็ คิดถึง เพราะไกล จึง คนึงหา

สวัสดีค่ะ

โหวตให้เพลงโปรดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
พิชช่า วันที่ : 02/11/2010 เวลา : 16.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


กลับมาอ่านแล้วซึมอีกรอบค่ะ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
Baibauw วันที่ : 02/11/2010 เวลา : 11.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baibauw
baibua

สวัสดีคะ
สงสัยต้องเข้ามาอ่านบ่อยๆแล้วคะ
เขียนได้ดีมากๆเลยคะ
ขอบคุณที่แวะมาเยือนกันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
จิตราภรณ์ วันที่ : 01/11/2010 เวลา : 09.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

มาอ่านอีกรอบค่ะ


ความคิดเห็นที่ 28 (0)
เตาะแตะ วันที่ : 31/10/2010 เวลา : 23.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/toddle
ไม่ได้มีปลาตัวเดียวในทะเล...Yah.

มาโหวต
.
.
ซึ้งครับ
.
.
คห 4 ด้วย
.
.

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ซำมะแจะ วันที่ : 31/10/2010 เวลา : 22.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keepitup

โอเค เขียนเรื่องสั้นได้ดีเจ้าค่ะ

ไม่คิดจะหัดเขียนกลอนบ้างหรือคะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 30/10/2010 เวลา : 08.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

มาชวนไปงานสัปดาห์หนังสือกานนมั้ย

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 29/10/2010 เวลา : 15.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

มาเคาะประตูบ้านว่า.
จัดส่งไปพร้อมสองเล่มเลยดีไหมครับ..เจ้านาย..

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
tatuk วันที่ : 29/10/2010 เวลา : 14.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

เศร้าๆ เนาะ
ความทระนงบ่ยั่งยืน...

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
โคมทอง วันที่ : 29/10/2010 เวลา : 00.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ji2551

แวะมายิ้มให้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
auguzzy วันที่ : 28/10/2010 เวลา : 16.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

อืมมมมม

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
mookie วันที่ : 13/10/2010 เวลา : 21.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

ในฐานะที่เป็นลูกที่รักพ่อมากคนนึง และเป็นลูกที่ดื้อมาก และถูกพ่อตีมากที่สุดคนนึงด้วย

อ่านแล้วความรู้สึกหลากหลายถาโถมเข้ามา


"จุดเริ่มของคนสองคน ที่ยังต้องเรียงร้อยเรื่องราวทั้งด้านสว่างและด้านมืดกำลังจะตามมาอีกมากมาย"

แล้วจึงได้เข้าใจคอมเมนท์ของคุณถนนโบราณขึ้นมาทันที นึกถึงด้านมืดของหลายๆ คู่ ที่เพิ่งมาพบเจอก็เมื่อตกลงตัดสินใจแต่งงานแต่งการ อยู่กินกันเป็นคู่ผัวตัวเมียกันไปแล้ว ที่เป็นข่าวคราวอยู่บนหน้าหนังสือพิมพ์กันให้ครึกโครมตอนนี้

มันเป็นสิ่งที่ต้องเรียนรู้ไปตลอดชีวิตใช่ไหมครับ

ทั้งหมดทั้งมวล มุกกี้แค่เพียงรู้สึกเสียดาย 5 ปีนั้นจริงๆ ...


เสียดายที่พ่อคุณตบหน้าคุณ

เสียดายที่คุณเอาความเจ็บปวดนั้นเดินจากบ้านมา

เสียดายที่พ่อคุณไม่ตามคุณกลับบ้าน

เสียดายที่คุณไม่ติดต่อกลับไปทางบ้าน

เสียดายที่แม่คุณเรียกคุณกลับบ้านช้าไป

มันเป็น..... แค่ความเสียดายของมุกกี้คนเดียวน่ะครับ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
roselobster วันที่ : 13/10/2010 เวลา : 20.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Memyself
 º°” ไม่มีความรักใดในโลกจะยิ่งใหญ่เท่าคนไทย รักในหลวง””°

วันเวลาอย่าปล่อยให้ผ่านเลยอย่างเสียเปล่า
มอบรัก และห่วงใยให้กับคนที่บ้าน..

เผื่อว่า..วันหนึ่งอาจจะสายเกินเสียใจค่ะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 13/10/2010 เวลา : 11.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

อย่าป๊ายยยยเชื่อ
v
v

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
เพชรชมพู วันที่ : 13/10/2010 เวลา : 10.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinkdiamond
                      

แกจะอิจฉาไรเจ๊ .. เค้าจะฆ่ากันตายแล้วยังไม่รู้อีก


ความคิดเห็นที่ 17 (0)
จิตราภรณ์ วันที่ : 13/10/2010 เวลา : 09.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jitrapon
ครั้นว่าได้ฮัก.....ฮักแล้วบ่ขืน....ครั้นว่าได้ลืน....บ่คืนออกได้....หมายถึง....รักแล้วรักเลย...ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงเด็ดขาด

เหมือนจริงนะคะ

เรามัคิดว่าตัวเองเป็นคนถูกทำร้าย
แต่จริง ๆ แล้ว.....มันใช่หรือไม่
หรือเราต่างหากที่เป็นคนทำร้ายผู้อื่น
รวมทั้งตัวเองด้วย


ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เพชรชมพู วันที่ : 09/10/2010 เวลา : 10.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pinkdiamond
                      

อ่านเม้นต์ไอ่ตี่แล้วสะเทือนใจ

เจ๊เป็นคนหัวใจบอบบางก็งี้แหล่ะน้อง


ความคิดเห็นที่ 15 (0)
แสงรุ้ง วันที่ : 07/10/2010 เวลา : 16.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rainbow2

เขียนได้ดีทีเดียวหละ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 06/10/2010 เวลา : 00.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

มาลาไปนอน.
กลับอายแสงนีออน..

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ดินเดินทาง วันที่ : 05/10/2010 เวลา : 18.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/din-travel

วันที่พ่อของดินจากไปไกลแสนไกล

เปงวันที่ลูกสาวคนเดียวโคตรทุกอ่ะ

ปัญหาทูกอย่างมาลงที่ดิน

..เฮ้อ คนเราเกิดมา ได้พบ ได้รักสุดท้าย ก้อต้องจากกัน


ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เจ้าอารมณ์ วันที่ : 05/10/2010 เวลา : 12.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimeiei
http://www.jaoarom.com

ไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับใคร

ความรักของพ่อแม่คือเกราะป้องกันที่ดีที่สุด




ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ไทอุบล วันที่ : 05/10/2010 เวลา : 12.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sasicha

จะด่าจะว่าอย่างไร

ไม่มีพ่อแม่คนไหนไม่รักและห่วงลูก

ถ้ามองที่เจตนา คำด่าว่า จะไม่มีผลกับจิตใจเราเลยสักนิด

การทำดีเพื่อพ่อต่อเมื่อท่านเสียไปแล้ว ยังทำได้อยู่ค่ะ

ตอบแทนด้วยการกระทำดี ให้คนอื่นได้ชื่นชมว่า

เราคือลูกของพ่อ



ความคิดเห็นที่ 10 (0)
พิชช่า วันที่ : 05/10/2010 เวลา : 06.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife


ความเสียใจคือสิ่งที่ไม่ได้ทำเมื่อพ่อยังมีชัวิตอยู่...

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ประจิ้มประเจ๋อ วันที่ : 05/10/2010 เวลา : 00.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yuiboc
สะเปะสะเปือยเรื่อยเปื่อยอยู่เรื่อยไป & รัก"ทองกบ"ที่โลกในสุดเลย! โอ้เย่เย๊เย่  ฮ่าๆๆและ+อีก28.75ฮ่า...จิ้มมียิ้มสุข...ยิ้มสุขส่งให้ด้วยใจเปี่ยมสุข สวัสดีครับผม

ฟ้าหลังฝนย่อมมีความสดใสให้เราสัมผัสนะคะ...

สวัสดียามดึกค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 04/10/2010 เวลา : 11.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@

ขอฉุบ..
ไว้ก่อน.แล้วจ่าจะกลับไปอ่าน..
ที่บ้านนะครับ..
มาชวนกินข้าวเที่ยง..

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
แม่สีไฟ วันที่ : 04/10/2010 เวลา : 10.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting

เมื่อชีวิตผ่านมาเกือบครี่งคนแล้วนี่
ไม่ค่อยหวั่นกับความไม่แน่นอนแล้วล่ะค่ะ

มองเป็นเรื่องธรรมดา
ตราบมีลมหายใจยังคิดยังสร้างอะไรได้ต่ออีกมากนัก

ไม่ได้หนีบ้านมา
มาตามวิถีทางแห่งหน้าที่การงาน

ว่าไปคนก็มีความหลากหลายนะคะ

เราต้องเชื่อมั่นว่า
ความหลากหลายคือความงาม
และ...
มีเหตุผลเสมอที่สายน้ำไม่ไหลกลับ
ไม่ใช่ความงี่เง่าหนีเงาตัวเองเสมอไป

คนกับสายน้ำแตกต่างกัน
คนคิดจะกลับบ้านเมื่อไหร่ก็ได้
เมื่อหมดภาระบางอย่างที่ตั้งใจทำ

พ่อยู่บนฟ้าแระ
พ่อไม่ว่าค่ะ
แม่ก็ไม่เคยเรียกร้องรำพันให้กลับบ้าน
เพระรู้ว่าทุกคนมีศูนย์รวมอยู่ที่ไหน

ใจสำคัญ


ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ได้ได้ วันที่ : 02/10/2010 เวลา : 12.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ican
 ร่วมกันสร้างสรรสังคม เพาะบ่มความคิดดีดี

เรื่องราวน่าอ่านมากครับ

ชิวิตก็เป็นเช่นนี้เอง


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
เคียงดิน วันที่ : 01/10/2010 เวลา : 12.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keangdin
รั ก แ ค่ ว า ท ก ร ร ม  อำ พ  ร า ง

คุณเขียนเรื่องสั้นได้ดีนะคะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ข้าเปนฅนไท วันที่ : 01/10/2010 เวลา : 10.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yanindy
   พึ่งพาธาดาญาณิน   ณ ನઈาಖ        ²

อ่านเรื่องนี้แล้ว....เราขอเล่าบ้าง...

ตอนเด็กๆเราดื้อมาก เปนลูกสาวเดียวคนสุดท้อง ที่วันๆแทบจะไม่คุยกับพ่อเลย คงเปนเพราะความเฉยๆและความดุของพ่อ (ซึ่งตอนนี้เราได้นิสัยพ่อมาเต็มๆ) เอะอะไรก็ดุก็ตี แต่กับพี่ชายสองคนของเรา พ่อกลับพูดคุยหยอกเล่น กินข้าวกันแบบอบอุ่น ซึ่งก็ไม่รุ้ว่าเพราะอะไร ที่ทำให้พ่อปฏิบัติกับเราแบบแปลกแยกอย่างนั้น....เรารุ้สึกแค่ว่า พ่อรักแต่พี่ชายสองคน ที่ทั้งเรียนเก่ง ไม่ดื้อไม่ซนและว่านอนสอนง่ายกันทั้งคู่ ผิดกับเราที่พ่อไม่รัก เพราะเราดื้อมาก ลิงทะโมนมาเกิดชัดๆ บอกอย่างทำอย่าง ชอบแกล้งพี่ชาย มารยาทไม่ดีและชอบทำตัวเปนลิงหลอกเจ้าด้วย

มีช่วงนึง ตอนเราเจ็ดขวบ พี่ชายทั้งสองไปเรียนกรุงเทพ ส่วนแม่ก็หายไปเพราะเรื่องของธุรกิจการเมือง เหลือเราอยุ่บ้านกับพ่อสองคน เชื่อไหมว่า ทั้งวันเราสองคนพ่อลูกพูดกันจนนับคำได้ อยู่กันเหมือนคนเปนใบ้ เราไม่รุ้หรอกว่าพ่อคิดอะไรอยุ่ ตอนนั้นคงเด็กเกินกว่าที่จะใส่ใจเรื่องความเปนอยุ่และสุขภาพของพ่อ....

วันนึง เรากับพ่อขับรถเข้ากรุงเทพเพื่อไปบ้านป้าเหมือนปกติที่พวกเราต้องไปเปนประจำ เราอยุ่บ้านป้าได้วันสองวัน เราถึงได้รุ้ว่า เราต้องไปอยุ่กับป้าอีกคนนึงที่อีสาน พ่อ "พูด"กับเราว่า "ไปอยุ่ที่นั่น ทำให้เค้ารักเราให้ได้นะลูก" แล้วพ่อก็ลูบหัว ซึ่งตั้งแต่เราจำความได้ นอกจากเห็นในรุปถ่ายตอนที่เราเด็กๆแล้ว เราก็ไม่เคยได้รับสัมผัสจากพ่อเลยแม้แต่ครั้งเดียว (ขนาดพ่อตี ยังได้รับสัมผัสแค่จากไม้เรียว)

เรามาอยุ่อีสานได้ไม่ถึงครึ่งเดือน ป้าก็บอกข่าวมาว่าพ่อเราป่วย อยากเจอเรามาก...ตอนนั้นเราดีใจมากที่พ่อป่วย เพราะมันหมายถึง เราจะได้มีเหตุที่จะได้ไปเจอพ่อ

เราใจจดจ่อกับการที่จะได้ไปโรงบาล ไปเยี่ยมพ่อ
แต่จริงๆแล้ว..ปลายทางที่เราได้ไปเจอพ่อ..นั่นก็แค่
"รูปกับโลง"
ความรุ้สึกสุดท้ายเท่าที่ตอนนั้นเราจำได้คือ...

ไหนล่ะ สิ่งที่เราเก็บไว้ว่าจะมาพูดคุยกับพ่อ
ไหนล่ะ เรื่องที่อยุ่ใหม่ที่เราจะมาเล่าให้พ่อฟัง
ไหนล่ะ คำขอโทษที่เราอยากจะพูดกับพ่อ
ไหน.... คำว่า "พึ่งคิดถึงพ่อและรักพ่อนะ" ที่เราฝันว่าจะพูดมานาน

ทุกๆอย่างมันจุกอยุ่ในอก...จนทุกวันนี้ เราก็ยังไม่ได้พูดออกมาให้พ่อฟังเลย...


แฮ่ๆ ล่อซะยาวเลย แต่อ่านที่คุณเขียนแล้วคิดถึงเรื่องเก่าๆของตัวเองง่ะ ขอบคุณสำหรับพื้นที่จ้ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
T.GAng วันที่ : 01/10/2010 เวลา : 09.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/naturegang
ร่วมท่องเที่ยวแบบฮาๆ ตามประสา "เดอะแก๊งค์"   http://www.oknation.net/blog/tripbythegang


ตามเอาดอกไม้มาฝากค่ะ...
http://www.oknation.net/blog/naturegang/gallery/44072

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
โคมทอง วันที่ : 01/10/2010 เวลา : 02.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ji2551

เศร้าจังเลยค่ะเรื่องนี้...

ขอวิจารณ์นะค่ะ เหมือนเรื่องนี้ เขียนออกมาอารมณ์ไม่สุดนะค่ะ เหมือนยังเหลืออะไรอยู่ ความขัดแย้งระหว่างพ่อกับลูกมีน้อยไปเหมือนกับว่าความขัดแย้งนี้ไม่มากพอที่จะทำให้พ่อลูกโกรธ น้อยใจกันขนาดนั้น...

เหมือนอารมณ์ความขัดแย้งมันไม่สุดๆ..

รออ่านต่อนะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เพลงผ้า วันที่ : 30/09/2010 เวลา : 21.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charothon
" เพลงผ้า ปรพากย์  " ฉันจะร่ายรินจินตนาให้สาสม

ที่ไหนจะสุขใจเท่าที่บ้าน

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กันยายน 2010 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    



[ Add to my favorite ] [ X ]