• บุษยมาศ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : trangnaewna@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-09-21
  • จำนวนเรื่อง : 280
  • จำนวนผู้ชม : 212554
  • ส่ง msg :
  • โหวต 116 คน
หนังสือพิมพ์ตรังแนวหน้า
ครบเครื่องเรื่องข่าว
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/trangnaewnanews
วันศุกร์ ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2552
Posted by บุษยมาศ , ผู้อ่าน : 1441 , 22:09:20 น.  
หมวด : ภาพยนตร์/ละคร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

คืนแรกๆ ที่ขึ้นไปอยู่กรุงเทพฯ ผมนอนไม่หลับเลยครับ หนวกหูเสียงรถ...

                ก่อนที่จะไปเรียนหนังสือต่อที่กรุงเทพฯ ผมยังอยู่บ้านเดียวกับพ่อแม่พี่น้อง (อย่างละ 1 คน หมดเลย อย่าคิดว่าเป็นสำนวนของนักการเมือง หรือโทรทัศน์ช่องจอเหลืองล่ะ...) ที่ท่าพญา สมัยนั้น ยังไม่มีไฟฟ้าใช้กัน เวลาอ่านหนังสือก็ต้องอาศัยตะเกียงน้ำมันก๊าด หรือต่อมาเป็นตะเกียงเจ้าพายุ (เพราะใช้ไปสักพัก ต้องมาปั๊มลม ปู๊ดๆๆ แสงตะเกียงที่เริ่มจะริบหรี่ก็จะกลับมาสว่างจ้าขึ้นอีกครั้งหนึ่ง-เคยเล่าไปแล้วในบทที่ 1-2 )

                ถนนสายหน้าบ้าน ที่ตัดจากทับเที่ยง (ตัวเมืองตรัง) ไปถึงท่าข้าม หยงสตาร์ ก็ยังไม่ได้ลาดยาง ทุกครั้งที่รถใหญ่แล่นผ่าน ฝุ่นสีแดงก็จะพลันฟุ้ง กระจัดกระจายไปทุกถิ่นทุกที่ เข้าสวนยาง เข้าบ้าน เข้าจมูก ยิ่งหน้าแล้งก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง จนพ่อต้องนำกระดาษไปปิดทุกช่องลมของบ้าน ได้ผล... ฝุ่นเข้าไม่ได้ ลมก็เข้าไม่ได้ ร้อนแทบตาย (ถ้าไม่ใช่บ้านไม้ น่ากลัวตับจะแตก)

                ดีหน่อยที่ตอนกลางคืนมักจะไม่ค่อยมีรถมากนัก นานๆ สักครั้งจะได้ยินเสียงของรถบรรทุกแล่นผ่าน มีอยู่ครั้งหนึ่งหรือสองครั้งในยุคที่น้ำตาล และข้าวสารขาดตลาดจนต้องมีมาตรการห้ามส่งออกไปขายต่างประเทศ เขาลือกันจนให้พวกเราเด็กๆ ได้ยิน ได้จำมาจนถึงทุกวันนี้ ก็คือ มีการลักลอบขนน้ำตาล ข้าวสาร ใส่รถบรรทุกวิ่งผ่านหน้าบ้าน ไปลงเรือที่ท่าข้าม หรืออาจจะเป็นแหลมหยงสตาร์ ซึ่งอยู่ไม่ไกลกันสักเท่าไหร่ คืนไหนที่ได้ยินเสียงรถหนักๆ แล่นขึ้นเนินหน้าบ้าน พวกเราก็บอกกันว่า “หมันหลาวๆ” (อีกแล้วๆ)

                คนบ้านนอกคอกควายที่นานๆ จะมีรถแล่นผ่านหน้าบ้านสักคัน จึงค่อนข้างจะคุ้นชินกับความเงียบเชียบ หรือคืนไหนจันทร์เพ็ญผุดผ่อง แสงนวลสุดแสนจะโรมาติซั่ม อิ อิ อิ โรแมนติก... ก็ทำให้รู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับสภาพบรรยากาศและวัยวันเช่นนั้น

                นั่นแหละ... พอจู่ๆ ต้องเปลี่ยนฉากการแสดงไปเป็นกรุงเทพฯ เปลี่ยนจากบ้านที่ไม่มีแม้ไฟฟ้าจะอ่านหนังสือเรียน ไปเป็นแสงสว่างกระจ่างฟ้า ไม่รู้ว่าไหนวัน ไหนคืน เปลี่ยนจากสภาพถนนหน้าบ้านที่นานๆ จะมีรถหลงมาสักคัน ไปเป็นถนนที่เต็มไปด้วยรถยนต์นานาชนิด นานาขนาด โห... ไหลกันไปเป็นพรวน แบบช้าๆ เพระมันติดกันเหมือนล่ามกับเชือกกล้วย ไปไหนไปด้วย แต่ไม่ช่วยกัน ทั้งวัน ทั้งคืน

                คืนแรกๆ ที่ขึ้นไปอยู่กรุงเทพฯ พระเอกอย่างผม (อ๊ะๆ ขอเป็นหน่อย) จึงนอนไม่หลับครับ หนวกหูเสียงรถ... มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ ผมเข้าบ้านแล้ว เสียงอะไรมันดัง... ฟังทีหนึ่งก็ดังผรื่อออ... มีเสียงกดแตรบ้าง เสียงหวอบ้าง เสียงหวอนี่ดูเหมือนจะมีบ่อยที่สุด ไม่รู้ใครจะเป็นจะตายยังไง หรือไฟไหม้อยู่ที่ไหนสักแห่ง หรือหลายๆ แห่งพร้อมกัน

ตอนใหม่ๆ ที่ฟังเสียงแบบนี้เหมือนกับเสียงคลื่นในทะเลแถวบ้านเรา มันดังอยู่อย่างนั้น ดังอยู่ตลอดเวลา บ้า... แล้วใครจะไปนอนหลับได้ง่ายๆ พอย้ายจากบ้านของบรรดาน้าๆ ที่ศรีย่าน ไปอยู่กับบ้านเพื่อนพ่อ ซึ่งอยู่ในซอยและติดกับด้านหลังของโรงหนังสุริยา แถวๆ วงเวียนใหญ่ (มาถึงวันนี้ ไม่ได้เข้าไปที่นั่นกว่า 30 ปีแล้ว มีใครรู้บ้างว่า โรงหนังแห่งนี้ยังอยู่ไหม... ) ทีนี้ก็ยิ่งเป็นเรื่องเข้าไปใหญ่ เพราะรถมาจากไหนก็ไม่รู้ มาเวียนอยู่ที่วงเวียนใหญ่ได้ไม่รู้จักหมดจักสิ้น... วันๆ คืนๆ เสียงดังยิ่งกว่ามหาสมุทรบ้าคลั่ง โห... ดูดู๋ ผ่านมากี่เดือน กี่ปี ผมยังจำเสียงเหล่านั้นได้ดีขนาดนี้...

ผมมีเรื่องจะเล่าสั้นๆ ก่อนจะจบในตอนนี้ เพราะมัวแต่ฝอยจนสัมปทานหน้ากระดาษจะหมดเกลี้ยงอยู่รอมร่อแล้ว... คือว่า สมัยนั้น (สมัยไหนเหรอ ว้า... บอกกันบ่อยๆ สาวๆ ที่หลงเข้ามาอ่านก็เดาอายุลุง... ชะอุ้ย... พี่ ได้หมดสิ) ผมใช้จ่ายเงินที่แม่ส่งไปให้แค่เดือนละ 600 บาท (ใกล้เคียงกับค่ารถทัวร์เที่ยวเดียวในสมัยนี้) ถ้าเรานำค่าใช้จ่ายทุกวันนี้ไปเปรียบเทียบ ก็ไม่มีอะไรน่าเชื่อหรอกว่า ผมจะอยู่รอดมาได้อย่างไร จริงล่ะ ไม่ต้องเสียค่าเช่าบ้าน มีแต่ค่ากิน ค่ารถ และอื่นๆ อีกนิดหน่อยเท่านั้น แต่... 600 บาทน่ะ โยได้ปรือ...

อือ... เพราะสมัยนั้น ค่าโดยสารรถเมล์ยังราคาแค่ 50 สตางค์ นั่งหลับได้ตลอดสาย ข้าวหมูแดงที่ผมต้องขึ้นบันไดสะพานลอยไปนั่งกินในตลาดสดอีกฟากหนึ่งของวงเวียนใหญ่ จานละ 5 บาท น้ำเต้าหู้ ปาท่องโก๋ และอะไรต่อมิอะไรก็แสนถูกไปเสียหมด ที่สำคัญ แน่นอนล่ะว่า สมัยอดีตกาลยามนั้น ยังไม่ต้องมีค่าโทรศัพท์มือถือ ยังไม่ต้องเอาใจสาวๆ ไม่ต้องผ่อนรถ ไม่เที่ยว ไม่ดื่ม เป็นเด็กดีมากๆ มากจนติดมาจนถึงตอนนี้ไง... อิ อิ อิ//////////

(ขอบคุณภาพจากอินเตอร์เน็ท)




แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< กุมภาพันธ์ 2009 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28



[ Add to my favorite ] [ X ]