*/
  • turtlerun
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : montree_juy@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-09-18
  • จำนวนเรื่อง : 113
  • จำนวนผู้ชม : 132423
  • จำนวนผู้โหวต : 210
  • ส่ง msg :
  • โหวต 210 คน
วันอังคาร ที่ 15 มกราคม 2556
Posted by turtlerun , ผู้อ่าน : 1194 , 09:55:19 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน khunphai , สำรวจฟ้า และอีก 6 คนโหวตเรื่องนี้

“ลงมาได้แล้ว จะเที่ยงแล้วนาไม่หิวบ้างเหร้อ...” เสียงตะโกนจากหญิงสูงวัย ปลุกให้บางชีวิตที่กำลังหลับไหลอยู่บนคาคบไม้ค่อยๆขยับตัว...


“สงสัยหลับอยู่ ประเดี๋ยวหิวมันก็ลงมาเอง...” ยายจุล ผู้เป็นเจ้าของเสียงตะโกนเมื่อครู่ หันมาบอกคนแปลกหน้าก่อนที่เธอจะเดินกลับไปทำงานที่ค้างไว้ ปล่อยให้ชีวิตน้อยๆเริ่มเคลื่อนไหวร่างกายอย่างช้าๆ แต่ก่อนที่มันจะทันได้เอนหลังและหลับตาลงอีกครั้ง...


เสียงพูดคุยจากหญิงกลางคนผู้มาใหม่ฉุดให้ชีวิตบนต้นไทรคืนสู่ความกระปรี้กระเปร่า เจ้าตัวไม่รอช้าเร่งปีนป่ายลงจากยอดสูงมุ่งมาหา “พี่สุ” ราวกับกำลังรอคอยการมาถึงของเธอ...

“มาถึงก็ทำความสะอาดให้เลยนะ...” พี่สุ พูด เมื่อ “มะลิ” มานั่งใกล้ๆและลงมือคุ้ยแคะแกะเกาหมายจะหาเห็บเหาให้ได้สักตัวตามสัญชาติญาน...

“ตอนแรกๆมันมีกันสามสี่ตัว เราก็เห็นตั้งแต่ก่อนน้ำจะท่วมโน่น ไม่รู้ว่าพากันมาจากไหน แต่มันก็อยู่ไม่นานเพราะคนที่เขามาออกกำลังกายไปบอกเจ้าหน้าที่ให้มาจับ เขาบอกว่าเขากลัวลิงพวกนี้ เพื่อนๆมันก็เลยหายไปตั้งแต่ตอนนั้น แต่ไม่รู้ว่า มะลิ มันไปหลบตรงไหนจึงรอดมาได้...

จะเป็นโชคดีหรือโชคร้ายของมันก็ไม่รู้เนาะที่รอดมาได้...” พี่สุ เริ่มต้นเรื่องราวของ มะลิ ชีวิตต่างสายพันธุ์ที่พลัดหลงจากป่าเขาเข้ามาอาศัยใน อุทยานสวรรค์ สวนสาธารณะกลางเมือง จ.นครสวรรค์...

“ช่วงนึง มะลิ มันก็โดนเจ้าหน้าที่ตามจับเหมือนกัน พอดีเป็นช่วงที่เราเห็นวิธีจับของเขา เราสงสารมันจับใจก็เลยไปขอกับท่านนายกเทศมนตรีฯ โชคดีที่ท่านใจดีมันเลยได้อยู่ต่อ ตั้งแต่วันนั้นก็ไม่มีเจ้าหน้าที่มายุ่งกับมันอีก...” พี่สุเล่าต่อขณะเดียวกับที่ มะลิ ยังคงยุ่งอยู่กับขากางเกงของเธอ...

มะลิ ที่กล่าวถึงคือ ลิงกังเพศเมีย ที่ไม่มีใครรู้ว่า หลุด หลง เข้ามายังสวนสาธารณะกลางเมืองที่ไม่ใช่พื้นที่สำหรับสัตว์ป่าเช่นนี้ได้อย่างไร เพราะแม้สวนสาธารณะแห่งนี้จะมีพื้นที่กว่า ๓๑๔ ไร่ แต่ครั้นมันถูกกำหนดมาให้เป็นพื้นที่ของคน นั่นจึงไม่แปลกที่ “มะลิ” จะกลายเป็นสิ่งแปลกปลอม...

“ทั้งวัยรุ่น ทั้งคนที่ไม่ชอบมัน ก็จะมาแหย่มัน ตีมันอยู่เรื่อยๆ บางทีก็เล่นเอาเลือดกลบปาก เราเห็นก็พยายามบอกคนที่ทำมันนะ น้องก็น่าจะรู้คนพวกนี้มันบอกได้ซะที่ไหนเผลอๆมันจะสวนกลับเราเข้าให้นะสิ แต่พี่ก็พยายามบอกให้เขาเลิก เห็นมะลิมันโดนแต่ละทีสงสารมากเราก็ต้องเอาไปให้หมอรักษา มันก็เป็นสัตว์จะไปรู้อะไรนักหนา เรารู้มากกว่ามันแต่ดันไปรังแกมัน...เฮ้อ” พี่สุถอนหายใจขณะเล่าถึงความรันทดของ มะลิ ให้ผู้เฝ้าดูได้รู้ได้เห็นถึงชีวิตอีกด้านของคนและสัตว์...

“มันไม่ไปไหนไกลหรอกอยู่แถวๆนี้แหละ ถึงเวลาก็ลงมากินข้าวไม่ก็ผลไม้ที่ยายวางไว้ให้ อีกอย่างที่มันไปไหนไม่ได้ก็โดนทั้งคนตี ทั้งหมาไล่กัด โดนไล่มาทีก็วิ่งมาหา มันคงเห็นว่าเป็นครอบครัวมันมั้ง เราเองก็สงสารด้วยก็เลยต้องดูแลกันไป...” ยายจุลเสริม...
ผมยกกล้องหมายบันทึกภาพขณะ มะลิ นั่งอยู่บนตัก พี่สุ แต่ก่อนจะทันได้กดชัตเตอร์ แววตาที่ปรากฏในช่องมองภาพกลับทำให้ต้องครุ่นคิดอยู่นาน...

แม้ มะลิ จะนั่งอยู่บนตักอันอบอุ่นของ พี่สุ หากแววตาที่ปรากฏกลับทำให้ผู้เฝ้าดูรับรู้ถึง ความเหงา เศร้า ที่เจืออยู่ในความปลอดภัยของชีวิตน้อยๆเช่น มะลิ...

“เอ้ามากินมะม่วง ยายปลอกให้แล้วนี่มา...” ยายจุลตะโกนบอกพร้อมกับนำมะม่วงที่หั่นไว้ไปวางใส่ในถาด มะลิ จึงยอมลงจากตัก พี่สุ และเดินไปยังถาดอาหารของตน ปล่อยให้ พี่สุ ได้ไปล้างมือล้างไม้และไปร่วมวงกินข้าวกับยายจุลที่จัดหาสำรับกับข้าวเอาไว้...


ระหว่างที่ทั้งสามชีวิตจัดการกับอาหารมื้อเที่ยงในที่ทางของตนเอง มะลิ กัดกินแอ็ปเปิ้ลไปสองสามคำ ก่อนจะวางลงในถาดและหันหน้าไปทางต้นไม้ใหญ่ริมน้ำอันเป็นที่ซึ่งกะรอกสองตัวกำลังวิ่งไล่หยอกเย้ากันอย่างสนุกสนาน...


มะลิ นิ่งมองเช่นนั้นเนิ่นนาน ผมลดกล้องและหยุดการบันทึกภาพลงเพียงเท่านั้น...


หยุดบันทึกด้วยเข้าใจดีว่า ความเศร้า ความเหงา ที่ มะลิ กำลังเผชิญอยู่ในวิถีชีวิตลำพังนั้นมันแสนสาหัสเพียงใด...


และแม้วันนี้ มะลิ จะได้รับการดูแลเป็นอย่างดีจาก ยายจุล และ พี่สุ แต่นั่นก็หาใช่สิ่งที่จะยืนยันได้ว่า ลิงกังเพศเมีย ตัวนี้จะสามารถดำรงอยู่ในโลกเดียวกันกับ สังคมมนุษย์ ได้อย่างปลอดภัย...


“อย่าไปไหนไกลหละ มานี่มาเร็ว...” ยายจุลตะโกนเรียก...

มะลิ ละสายตาจากกะรอกสองตัวและเดินกลับมาอยู่ในพื้นที่ของตนเอง...


พื้นที่ที่เหลืออยู่อีกไม่มากนักของชีวิตเช่นมัน...


. . .



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 9 turtlerun ถูกใจสิ่งนี้ (1)
khunphai วันที่ : 16/01/2013 เวลา : 23.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

น่าสงสารนะคะแบบนี้

ความคิดเห็นที่ 8 turtlerun ถูกใจสิ่งนี้ (1)
mapangza วันที่ : 16/01/2013 เวลา : 10.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/worapan11

โชคดีของ มะลิ

ความคิดเห็นที่ 7 turtlerun ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Ae^ วันที่ : 16/01/2013 เวลา : 03.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chae-reu-mai

เป็นโชคดีของมะลิ อ่านแล้วก็ประทับใจมันรู้จักตอบแทนด้วย หาเห็บหมัดสักหน่อยก็ยังดีน่ารักค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 BlueHill , turtlerun ถูกใจสิ่งนี้ (2)
wansuk วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 23.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

ลิงอาจจะเหงา คิดถึงป่า คิดถึงเพื่อน

แต่คนอยู่คนเดียวรู้สึกปกติดี

เพราะถิ่นที่อยู่ แหล่งอาหาร เป็นปัจจัยสำคัญ

ต่อการมีชีวิตที่ปกติสุขของสัตว์

ความคิดเห็นที่ 5 turtlerun ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชบาตานี วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 19.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

มันดูน่าสงสารนะคะ

ความคิดเห็นที่ 4 turtlerun ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Hudjung วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 17.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Hudjung

โชคดีที่มะลิยังมีคนห่วงใย

ความคิดเห็นที่ 3 turtlerun ถูกใจสิ่งนี้ (1)
poo8ka วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 13.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poo8ka

ไม่่ค่อยชอบลิง อ่านแล้วใจอ่อน ลงมาหน่อย

ความคิดเห็นที่ 2 BlueHill ถูกใจสิ่งนี้ (1)
turtlerun วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 12.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/turtlerun

เห็นด้วยครับพี่ ทุกครั้งที่เห็นแววตามะลิไม่รู้เป็นไรเศร้าทุกที...

ความคิดเห็นที่ 1 turtlerun ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 15/01/2013 เวลา : 12.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

บ้านของสัตว์ คือป่า ไม่ใช่บ้าน
วิญญาณแห่งพงไพรในหัวใจ คงร้ำร้องตลอดเวลา

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน