*/
  • กระบี่แห่งศรัทธา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : usamarn.lookyee@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-01-21
  • จำนวนเรื่อง : 149
  • จำนวนผู้ชม : 77469
  • จำนวนผู้โหวต : 70
  • ส่ง msg :
  • โหวต 70 คน
<< พฤษภาคม 2010 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 24 พฤษภาคม 2553
Posted by กระบี่แห่งศรัทธา , ผู้อ่าน : 1479 , 17:25:52 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โอ้ประชาชาติทั้งหลาย

ขออภัยในเสียงคร่ำครวญซึ่งน่ารำคาญ

มันหลึ่งพรั่งพรูออกมาจากประสาทที่ทรมาญเหลือเกิน

ข้าเกิดมาท่ามกลางงูพิษหลายหลายพันธุ์ดุร้าย

ฝังเขี้ยวส่งพิษให้ข้าตลอดมา

จนข้าไม่อาจเข้มแข็งได้

.........................................................................

โอ้ประชาชาติทั้งหลาย

ตอนข้าแรกเกิด

มีจงอางตัวใหญ่ฉกกัดที่หัวข้า

ฝังเขี้ยวแฝงพิษนับร้อยๆปีจนสมองข้าตื้อตาข้าบอด

ก่อนที่พวกมันจะฉกกันเอง

ข้าจึงเหมือนจะรอดมาได้และมีความหวัง

..............................................................................

จนตัวเก่าตายไป

งูตัวใหม่ก็แตกจากไข่ขึ้นมาอีก

พันธุ์ใหม่แรกเกิดก็น่ารัก

แต่พอสักพักมันรัดข้าจนกระดูกแตก

ฝังเขี้ยวลงที่แขนขาของข้า

แพร่พิษเข้าสู่เส้นเลือด

จนข้าอ่อนเปรี้ยยากขยับเยื่อน

กรรมอะไรกันนี่

.............................................................................

จนมันตายไปยกพันธุ์ข้าจึงรู้สึกมีหวัง

ก็ดันมีพันใหม่เลื้อยเข้ามาจนขนข้าลุกพอง

เที่ยวนี้มันมากันหลายตัวลายเหลื่อมลงมัน

มันมองข้าในตาแดงดุจไฟจ้า

แผ่แม่เบี้ยร้องฟู่ๆ

มันฉกเข้าที่ดวงตาข้าจนบอดมองไม่เห็น

จากนั้นข้าได้ยินเสียงมันฉกกันเองเพราะแย่งครองฟองใข่

ข้าก็อ่อนเปรี้ยแต่ตาข้าก็พอเห็นลาง ๆ

มีบางตัวเหมือนจะพ่ายแพ้และยอมจำนน

.....................................................................

โอ้ประชาชาติทั้งหลาย

ร่างกายของข้าเต็มไปด้วยบาดแผลด่างพร้อย

ดูน่าเกลียดในหมู่พวกท่าน

และข้านั้นก็เจ็บปวดเหลือเกิน

ตอนนี้ข้านอนซมในชีพจรอันแผ่วเบา

ดูพวกมันเหมือนจะสงสารข้า

แต่แล้วก็หาไม่

ข้ากลับรอเวลาพวกมันมาฉกซ้ำ

..............................................................................

นี่หรือคือกรรมในความเป็นชาติ

อัศวินอยู่หนใด

ข้ารอดาบกยาสิทธิ์ของท่านอยู่

โปรดเสด็จมาเถิด มาโดยพลัน

ข้าทนมานานพอพร้อมพร่ำวิงวอน

โอ้อัศวิน

ทะลุกาลเวลามาเดี๋ยวนี้ได้ไหมหัวใจข้าเรียกร้อง

มาฆ่างูตัวสุดท้ายให้ข้าที

ล้างพิษให้ข้าเถิด

ข้าสู้มันไม่ได้แล้ว

โอ้............อัศวิน

...............................................................................

www.thecapvision.com



/1