*/
  • กระบี่แห่งศรัทธา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : usamarn.lookyee@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-01-21
  • จำนวนเรื่อง : 149
  • จำนวนผู้ชม : 80028
  • จำนวนผู้โหวต : 70
  • ส่ง msg :
  • โหวต 70 คน
<< พฤษภาคม 2010 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 26 พฤษภาคม 2553
Posted by กระบี่แห่งศรัทธา , ผู้อ่าน : 1171 , 09:51:07 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

โอ้ เมือกเหลวซึ่งหลบซ่อนอยู่ในอัณฑะ

ในนั้นคือจุดเริ่มต้นในโลกนี้ของเจ้า

เจ้าซ่อนอยู่ในตัณหารอวันพุ่งอย่างรุนแรง

เพื่อแปลงกายภายใต้กฎสภาวการณ์ที่กำหนดแล้ว

แต่ชีวิตเจ้าก็ยังอยู่ในความมืดไร้อิสระ

ตัณหามีอธิปไตยเหนือเจ้าอย่างเด็ดขาด

........................................................................................................

โอ้ เมือกเหลวบัดนี้เจ้ากลายเป็นก้อนเลือด

กายภาพของเจ้าถูกคลุกเคล้าปฏิทวิตัณหา

ในสถานที่พำนักของเจ้านั้นคลุกด้วยน้ำคร่ำ

เป็นที่คลื่นไส้แก่ผู้ใดทั้งหลาย

ซึ่งพวกมันได้ลืมจุดปฐมธรรมนี้ไปแล้ว

..............................................................................................................

โอ้ ก้อนเลือดเอ๋ย

บัดนี้เจ้ากลายเป็นก้อนเนื้อ

ซึ่งถูกตบแต่งด้วยกาลเวลาให้สมลักษณ์

ก่อนเมตตานุภาพเป่าญาณหยั่งรู้เข้าสู่เจ้า

นำความตื่นเต้นมาสู่โลกภายนอกที่เฝ้ารอ

ขณะที่เจ้ายังอยู่ในโลกสกปรกซึ่งอยู่ในอำนาจอธิปไตยของตัณหา

............................................................................................................................

โอ้ ก้อนเนื้อเอ๋ย

บัดนี้วิญญาณในกายภาพอันสมลักษณ์ของเจ้า

ถูกกาลเวลาผลักออกจากที่พักชั่วคราว

ซึ่งเหม็นเน่าเอือมอิดสยดสยอง

ผ่านช่องเหม็นระเคืองอารมณ์

เจ้าช่างมาในสภาพที่ต่ำต้อย

ในลักษณ์ทารกน้อยที่น่ารัก

...............................................................................................................................

โอ้ทารกน้อยเอ๋ย

ในความน่ารักของเจ้านั่นทุเรศนัก

มิอาจเกื้อกูลตัวเองได้เลย

นอนจมอุจาดเกลือกกลั้วอย่างไร้สามารถ

พึ่งพิงเวลาของโลก

จนเจ้าเติบใหญ่ในร่างมนุษย์

..........................................................................................................................................

โอ้มนุษย์เอ๋ย

เจ้าช่างอัปลักษณ์ยิ่ง

ความอ่อนแอของเจ้ายังอยู่ใต้ตัณหาอธิปไตย

เจ้าละเมิดสิทธิ์และอธรรมกับตัวเอง

เจ้าทำร้ายลิ้นของเจ้าเพียงเพราะอยากกินเกิดอิ่ม

ทำร้ายตาของเจ้าเพราะอยากมองอย่างละเมิด

ทำร้ายมือของเจ้าเพราะอยากมีอำนาจเหนือมือทั้งหลาย

ทำร้ายเท้าของเจ้าด้วยการเหยียบหัวผู้อ่อนแอ

ทำร้ายหัวใจของเจ้าด้วยอำมหิตจากเหตุทั้งหลายที่แถลงแล้ว

เจ้าจึงกลายเป็นอมนุษย์ในคราบนักรบแห่งซาตาน

เจ้าคือผู้เรียกตัวเองว่านักต่อสู้โดยเสพตัณหาเป็นอาหาร

.............................................................................................................................................

โอ้ ความตายมาเยือนเจ้าในสภาพแอบแฝง

มันแฝงอยู่ในถุงอันฑะที่เจ้าเกิด

ในก้อนเนื้อที่เจ้ากลาย

ในกายที่เจ้าแปลง

ในแรงที่เจ้ามี

มันสวนทางกับเจ้า

เจ้านั้นอ่อนแอลงแต่ความตายกลับเข้มแข็งขึ้น

และแล้วเจ้าก็พ่ายแพ้ต่อมัน

มันยิ่งใหญ่พอพรากฉลองพระองค์ไปจากพระมหาราชาผู้ทรงอำนาจ

และแล้วมันพรากเจ้าไปพร้อมตัณหาของเจ้า

โอ้ ตัณหาอธิปไตย

.......................................................................................................................

น้ำเมือกเหลวความสกปรกของเจ้ายังมิถูกชำระล้างในสังคมนี้

ความสกปรกของเจ้าก็แฝงมากับความตาย

ข้าขอสาปแช่งเจ้าให้พินาศ พินาศ พินาศ

เจ้าจะปลอดภัยจากคำสาปของข้าได้

ก็เมื่อเจ้าสลัดเจ้าทิ้งไป

ข้ามโอฆะอันยิ่งใหญ่มาหาข้าด้วยความเพียร

ข้ารออยู่ที่นี่

ข้ามีนามว่า  นิพพานัง ปรมัง สุญญัง

บางพวกเรียกข้าว่า อาตมัน

ปฐมกาล และ มะริฟัต

.........................................................................................................................................

ยินดีต้อนรับ

ธรรมสวัสดี สันติใน พระพร



/1