• uthaisak
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-07-21
  • จำนวนเรื่อง : 62
  • จำนวนผู้ชม : 52181
  • ส่ง msg :
  • โหวต 26 คน
ชมรมคนรักชาติ@ทีโอทีภาคกลาง
"ไม่ยอมรับและไม่วางเฉย"ในสิ่งที่เห็นว่า"ไม่ถูกต้อง"
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/uthaisak
วันเสาร์ ที่ 4 สิงหาคม 2550
Posted by uthaisak , ผู้อ่าน : 651 , 00:48:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.กาลครั้งหนึ่ง... ครั้งนั้น
ครั้งความจริง-ความฝัน ไม่แตกต่าง
มนุษย์, สัตว์, พืชทั้งหลาย ยังร่วมทาง
ยังร่วมสร้าง "ความดีงาม" ตามครรลอง

๒.ฟ้าและน้ำ แผ่นดิน ก้อนหิน-ทราย
ทั้งอากาศมากมายไร้เจ้าของ
ไม่มีใครหาญกล้ามาจับจอง
สรรพสิ่งทั้งผองยังกลมกลืน

๓.อีกผู้คนทั้งหลาย ทั้งใหญ่เล็ก
แก่หรือเด็กล้วนจิ้มลิ้ม ยิ้มสดชื่น
มีความรักให้กันทุกวันคืน
หลับหรือตื่นผ่อนคลาย ไร้กังวล

๔.มีสิ่งของแม้ต้องใจและไม่มาก
"มีก็เผื่อ-เหลือก็ฝาก" ตามเหตุผล
รักกันดั่ง "พี่-น้อง" ญาติของตน
จึงไม่มี ความยากจน และคนรวย

๕.ธรรมชาติ สัจจะ สอดประสาน
สร้างตำนาน งามงด และสดสวย
ไม่มีเกิด ไม่มีตาย ไม่มอดม้วย
ทุกทุกสิ่งรวมอยู่ด้วย ...เป็นหนึ่งเดียว



๖.แล้ววันหนึ่ง วันนั้น วันแสนเศร้า
เกิดมีเสียงแผ่วเบาในป่าเปลี่ยว
ว่า.. "มาเถิดมา เร็วมา อย่าช้าเชียว
มาสู่ทางคดเคี้ยว ...ให้รีบมา..."

๗."ณ ที่นี่มีทรัพย์นับอนันต์
ทั้งตัวเธอ ตัวฉัน เคยค้นหา
บางคนเกิดจนตายอีกหลายครา
ก็ไม่เคย พบคุณค่า ดังเช่นนี้...."

๘. คือความเป็น*ตัวฉัน* และ *ของฉัน*
ไม่ต้องแบ่ง ไม่ต้องปัน แม้น้องพี่
ยึดเอามา ดึงเข้ามา อย่าช้าซี
ของส่วนกลาง ถ้าจะมี นิดเดียวพอ

๙. เมื่อเกิด *มี* ความ *พอใจ* ก็ตามมา
ที่เคยแบ่ง ก็ต้อง *ค้า* แทนการ *ขอ*
ที่เคยให้ เคยได้ และเคยรอ
ก็มีการ *ตัดพ้อ* ด่าทอกัน

๑๐. บอกว่าความ *พอดี* ไม่มีแล้ว
ความ*เท่าเทียม* ไม่เหลือแนว แม้ในฝัน
ที่หาได้เท่าไร ใช้เท่านั้น
ก็เกิดการฆ่าฟัน การแย่งชิง



๑๑. เกิดพวกแก พวกฉัน พวกมันบ้าง
มีหลายคน หลายข้าง มีหลายสิ่ง
ใช้สมอง แทนหัวใจ แทนความจริง
การล่อหลอกกลอกกลิ้ง ก็ตามมา

๑๒. แบ่งมนุษย์ แบ่งพืช แบ่งพันธุ์สัตว์
นี่มนุษย์ นั่นธรรมชาติ นั่นมีค่า
นี่คือทรัพย์ ขายจำแนก แลกเงินตรา
นี่การเมือง นั่นการค้า การพาณิชย์

๑๓.ไม่มีเพื่อนแท้แท้แม้รู้จัก
ที่เคยทักแม้ยังทักอย่างสนิท
แต่ลึกลึกหากได้กำไรนิด
ความเป็นมิตรก็คุ้มค่า กว่าแบ่งปัน

๑๔.เสียงแห่งความแปรเปลี่ยนวนเวียนเรียก
บางคนอาจสำเหนียก ด้วยใจมั่น
มีสติตริเร้าด้วยเท่าทัน
แต่หลายคนด้วยกันที่ตามไป

๑๕.ผ่านเส้นทางลดเลี้ยวอย่างเคี้ยวคด
สู่ดินแดนซึ่งเมื่อ *หมด* ต้อง *มี* ใหม่
คำว่า *พอ* คำว่า *ยอม* และ *อภัย*
ถูกลบออกจากใจใครหลายคน



๑๖.สรรพสิ่งจึงจำแนกจึงแตกต่าง
เธอกับฉัน คนละข้าง ด้วยเหตุผล
วิวาทะ แพ้ชนะ รวยและจน
กำหนดให้ผู้คนแตกต่างกัน

๑๗. ทุกทุกอย่างจึงกลายเป็นบันได
เอาไว้ปีน เอาไว้ไต่ ไปสู่ฝัน
คนแข็งแรงแกร่งกล้ากว่าเท่านั้น
จึงจะเหยียบขึ้นสู่ขั้นต่อต่อไป

๑๘.วันนั้น *เพื่อน* เก่งกล้า จึง *ฆ่า* เพื่อน
เพื่อจะเลื่อน สู่ *ขั้น* สู่ *ชั้น* ใหม่
เพื่อตำแหน่งหน้าที่ เพื่อดีใจ...
เพื่อจะได้ *ชนะ*ตามแนวทาง

๑๙.โลกจึงหมอง จึงเศร้า เหงาและเงียบ
ด้วยได้เปรียบ เสียเปรียบ ด้วยแตกต่าง
มีม่านหมอกหมองหม่น จนเลือนลาง
สัจจะธรรม ถูกทิ้งขว้าง ถูกหมางเมิน

๒๐. และแล้ว...
ท่ามกลางแนวนิยามความผิวเผิน
เมล็ดพันธุ์การทายท้ากล้าเผชิญ
ก็งอกขึ้นที่ริมเนิน ...รอเวลา!



๒๑.เติบโตบนดินแห้ง ความแล้งเข็ญ
ผ่านร้อนหนาว เช้าเย็น ...พายุกล้า!
เผชิญแดด แมลงร้าย ที่ทายท้า...
ผ่านโรคภัยนานา ทนหยัดยืน!

๒๒.มีแสงดาววาววับระยับยิบ
หรี่กระพริบพอให้ใจสดชื่น
พรมน้ำค้าง หมอกนุ่ม ความชุ่มชื้น
ก่อนจะตื่นสู้แดดจ้า ...ท้าตะวัน!

๒๓.แม้ดินแดนแล้งร้ายคล้ายขาดเพื่อน
เจ้าต้นไม้ก็ยังเหมือนจะมุ่งมั่น
...จะเติบโต ทอดเงา แพร่เผ่าพันธุ์
...จะสานฝันด้วยแสงแห่งศรัทธา!

๒๔.วาดหวังความดีงามและความรัก
หวังให้ร่วมตระหนักในคุณค่า-
หวังให้โลกสดสวยด้วยเมตตา
หวังไว้ว่าอนาคตจักงดงาม...

๒๕.ณ ที่นั่น ริมเนินเขา ...เจ้าต้นไม้-
ยิ่งนับวันจะผลิใบ ให้เกรงขาม
จนอีกฝ่ายเริ่มจะพยายาม-
จะครอบงำ ตั้งคำถาม "เจ้าต้นไม้"

 

๒๖.คอยบอกว่า.. "ความฝันใฝ่ ในวันนี้-
หากว่าเธอจะมี ก็มีได้...
ขอแต่เพียง อย่าหวัง อย่าตั้งใจ
และอย่าชวนใครใครไปกับเธอ..."

๒๗." ไม่งั้นจำไว้นะ จะเจ็บช้ำ-
ฝันจะทำเธอเจ็บใจได้เสมอ...
อุดมการณ์ทั้งหลาย ที่เลิศเลอ-
ที่สุดคือ ความเพ้อเจ้อ ...ก็แค่นั้น!!!"

๒๘."เพราะวันนี้ใครใคร มากมายนัก
แม้รู้จัก.. แต่หัวใจ เขาไร้ฝัน
เงิน เงิน เงิน เงินสิ สิ่งสำคัญ
ความยึดมั่น ถือมั่น จึงจำเป็น..."

๒๙."ณ วันนี้ คุณธรรม ไร้อำนาจ
โดนเงินตรา ด่าตวาด และฆ่าเข่น
หากไม่อยากถูกกระทำ ต้องลำเค็ญ
เธอต้องเห็นดีงาม ...ตามฉันมา"

๓๐.เจ้าต้นไม้ยิ้มรับกับเสียงนั้น
แล้วเอื้อนเอ่ยอ่อนหวานออกไปว่า-
"หากเธอเห็นเช่นนั้น ...ก็ธรรมดา-
แต่หากทำ อย่างเธอว่า ...ทำเพื่อใคร?"



๓๑."เพื่อตัวเธอ เพื่อหัวใจ เพื่อใครแน่
กลางวันคืนผันแปรเกินแก้ไข-
กลางกระแสสัจจะ ที่ผ่านไป
เธอและฉันก็คล้าย ...จะไม่มี"

๓๒."หากการเกิด คือกำเนิด การรับรู้
ความมีอยู่ ก็คืออยู่ ณ ที่นี่
เพื่อค้นหานิยาม *งามและดี*
และช่วยกันเท่าที่พอช่วยกัน-"

๓๓."หากทุกคน ต้องการ ส่วนของตัว
จะมีพอถ้วนทั่วจริงหรือนั่น...
และหากเราชนะการฆ่าฟัน
กองซากศพเหล่านั้น ...เพื่ออะไร?"

๓๔."ความเป็นเลิศ ชัยชนะ อย่างไรเล่า"
เสียงนั้นตอบเบาเบา พอฟังได้
"ถึงที่สุด คือตัวฉัน เก่งกว่าใคร"
เสียงนั้นตอบมาใหม่อย่างถือดี...

๓๕."เมื่อวันหนึ่ง ฉันมีมาก กว่าใครใคร-
ฉันจะเป็น ผู้ยิ่งใหญ่ในทุกที่
โลกจะจารึกนามความมั่งมี
ลูกหลานฉันจะทวีความร่ำรวย..."



๓๖.เจ้าต้นไม้ยิ้มรับกับคำนั้น
ก่อนคลี่กลีบผลิบานดอกสีสวย
ในภาวะหนุนเกื้อ เอื้ออำนวย
ราวจะช่วยชี้แนะและนำทาง...

๓๗.แสดงสิ่งสวยงามและความหมาย
อธิบายโดยให้เห็น เป็นแบบอย่าง
ว่าชีวิตไม่วุ่นและปล่อยวาง
ใช่หม่นมืดจืดจางอย่างที่คิด

๓๘.เพียงเข้าใจในภาวะธรรมชาติ
สงบ สว่าง สะอาด ใช่ถูกผิด
รู้ความเหมือน ความต่าง ระหว่างชนิด
ก็สามารถใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน

๓๙.โดยไม่ต้องเอ่ยย้ำ ด้วยคำพูด
การกระทำจักพิสูจน์การสร้างสรรค์
และบอกเล่าเรื่องราว นับร้อยพัน
กว่าลมลิ้นพัลวัน...วิวาทะ

๔๐.เสียงกระซิบโศกเศร้าและเหงาหม่น
บอกเบาเบาว่า "ผู้คน ไร้อิสระ-
การก่อเกิดพันผูกด้วยภาระ
จะเริ่มต้นเสียสละได้อย่างไร?



๔๑.เจ้าต้นไม้ไหวกิ่ง ด้วยแรงลม
สลัดใบทับถมทั้งเก่าใหม่
ทั้งเขียว เหลือง น้ำตาล พริ้วผ่านไป
ราวบอกว่า "ใบไม้" ยังปลิดปลง

๔๒.การปลดปลงปล่อยวางก็อย่างนี้
ถึงวาระก็จะมี ...มิต้องหลง
มิใช่สร้าง หรือกำหนด การลดลง
แต่ยัง *คง* และ *ค่อยค่อย* ปล่อยออกไป

๔๓.เป็นไปตามสัจจะ ธรรมชาติ
มิแต่งเติมเสริมวาดจนยิ่งใหญ่
ถึงวาระก็ปลิวคว้างดั่งใบไม้
ขณะที่หน่อใหม่เริ่มงอกงาม

๔๔.จากตุ่มตาแตกกิ่งก้านสาขา
ไม่ต้องรอ ร้องด่า ไม่ต้องถาม
จะเติบโตเต็มตนให้ติดตาม
ตกแต่งโลกและตอกย้ำแต่ความจริง

๔๕.ทันใดนั้นท้องฟ้าถึงครากระจ่าง
ใบไม้ที่ปลิวคว้าง ...ราวหยุดนิ่ง
*เสียงกระซิบ* กล่าวถามถึงความจริง
ว่า "ทุกสิ่งไม่เที่ยงแท้ กระนั้นฤๅ?"



๔๖."เราที่เห็นเป็นเราเล่าเพื่อนรัก
เราที่ทักทายเจ้า ...ใช่เราหรือ?
เจ้าที่ตอบเราเล่า ...เจ้าล่ะคือ?
ที่เรายืน ที่เราถือ แท้สิ่งใด?"

๔๗.เจ้าต้นไม้ไม่เล่าไม่กล่าวตอบ
แต่แสดงความ *รู้รอบ* อันยิ่งใหญ่
คือค่อยค่อยเสื่อมสลาย ค่อยตายไป
เปลี่ยนตนเองแสดงให้เป็นบทเรียน

๔๘.ว่าการเกิด ตั้งอยู่ และดับไป
คือความมี คือความไร้ ในความเปลี่ยน-
กลางวัฏฏะ สังสารวัฏ ที่วนเวียน
ก่อนจะเรียนรู้ได้ ในแก่นธรรม

๔๙.เมื่อเข้าใจ ก็ย่อม "ใจ" เธอได้รู้
ได้ฝึกตน ขึ้นสู่ ความไม่ต่ำ
จากด้านหนึ่ง ไม่ว่า ขาวหรือดำ
สู่ความ *เหนือ* การ *ครอบงำ* ตลอดไป...

๕๐.ขณะนั้น...
โลกก็ตื่นจากฝัน สู่วันใหม่
ในความมี ความลำบาก ความยากไร้
**เจ้าต้นไม้** บอกกล่าว *เรา* เรื่อยมา...




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Supawan วันที่ : 04/08/2007 เวลา : 09.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

น่าสนใจค่ะ แต่ดูจะมากไปนิด ย่อยไม่หมดในครั้งเยวค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

คู่ พ ร ะ บ า ร มี

ขอพระองค์ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน

View All
<< สิงหาคม 2007 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  



[ Add to my favorite ] [ X ]