*/
  • วนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : noi_build@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-28
  • จำนวนเรื่อง : 117
  • จำนวนผู้ชม : 343402
  • จำนวนผู้โหวต : 119
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
เพลงโปรด

เทียนน้อย โดยวง ฆราวาส

View All
<< เมษายน 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอาทิตย์ ที่ 20 เมษายน 2551
Posted by วนา , ผู้อ่าน : 1810 , 01:02:27 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เจ้าตุ๊กแกตัวอ้วนดำ ลายจุดแดง หน้าตาน่าชังมากกว่าน่ารักในสายตาของมนุษย์คิดมากอย่างพวกเรา แต่ในสายตาของตุ๊กแกอย่างพวกมัน ส่องกระจกทุกวันมันก็คงคิดว่า ไม่มีตุ๊กแกตัวไหนจะหล่อเกินฉัน...อีกแล้ว ตุ๊กแก เบิ้ม...

ชื่อเบิ้มนี้ ฉัน(ผู้เขียน) ตั้งให้มันด้วยเห็นว่าเป็นชื่อที่เหมาะสมด้วยประการทั้งปวงกับรูปร่างอันอ้วนพีของมัน และเจ้าตุ๊กแกเบิ้มนี้ ก็เป็นหนึ่งในตัวละครเอกของนิทานเด็กน่ารักน่าชังเรื่อง “ตุ๊กแกเบิ้ม” เพราะฉะนั้น คงไม่มีชื่อใดจะเหมาะสมไปกว่านี้อีกแล้ว...แต่ว่าฉันพูดเรื่องตุ๊กแกทำไมหรือ??? ก็เพราะมันมีเรื่องน่ะสิ!!! และถามว่ามันมีอะไรเกิดขึ้นเหรอ เอายังงี้ เดี๋ยวฉันจะเล่าให้ฟัง

 

เรื่องมันมีอยู่ว่า

เจ้าตุ๊กแกเบิ้มตัวนี้ เป็นผู้อยู่ร่วมอาศัยชายคาบ้านเรือนไทยหลังใหญ่ ที่ตั้งอยู่ ณ ต.จรเข้สามพัน อ. อู่ทอง จ. สุพรรณบุรี นาม “ทุ่งสักอาศรม” มันจะมาจับจองเคหสถานแห่งนี้อยู่นานเท่าใดไม่มีใครทราบได้ แต่เมื่อวันที่ฉันได้มีโอกาสเหยียบย่างเข้าสู่ชายคาอันอบอุ่นหลังนี้ ก็พบเจ้าเบิ้มตัวนี้ ประกาศตัวเป็นเจ้าของบ้านอยู่บนขื่อคาแล้ว วันแรกที่ฉันเห็นมัน ฉันคิดว่ามันก็คงเห็นฉันเหมือนกัน เราต่างจับจ้องกันอย่างไว้เชิง ดวงตาของฉันในวันนั้น ไม่ได้คลาดสายตาจากตัวอ้วน ๆ ของมันเลย ด้วยกลัวว่ามันจะเดินมาทักทายฉันตรงเสาที่ฉันนั่งพิงอยู่......

ฉันคิดว่าวันนั้น เบิ้มก็คงตื่นเต้นกว่าวันไหน ๆ ไม่น้อยไปกว่าฉัน ด้วยมีคนมากหน้าหลายตา จับจองพื้นที่ด้านล่าง นั่งฟังการปฐมนิเทศในวันเปิดโครงการครูรากแก้วการอ่านรุ่นที่ 3 เบิ้มส่งเสียงทักทุก ๆ คน “สวัสดีครับทุก ๆ คน ยินดีต้อนรับครับ” แต่ดูเหมือนทุก ๆ คนจะไม่รับรู้ว่ามันเป็นเสียงทักทายของเจ้าตุ๊กแกตัวอ้วน เพราะว่าเสียงที่เปล่งออกไป ไฉนมันดังเพียงแค่คำว่า “ตุ๊ก ๆ ๆ ๆ แก” เท่านั้นเอง เบิ้มพยายามส่งเสียงอีกครั้ง พยายามเปล่งคำสวัสดี ว้า!!! แต่ดูเหมือนคนที่อยู่เบื้องล่างคงจะไม่เข้าใจภาษาของเบิ้มเอาเสียเลย...แย่จัง!!! 

อากาศที่ร้อนอบอ้าวมาหลายวันแล้ว ส่งผลให้คืนนั้น(วันที่ 5 เมษายน) เกิดฝนฟ้าคะนอง และพายุฝนก็หอบเอาความเย็นฉ่ำ มาดับความร้อนรุ่มของอากาศและจิตใจของผู้คนให้สงบลงได้ รวมถึงฉันด้วย ฉันลืมคิดถึงเจ้าตุ๊กแกตัวเบิ้มไปชั่วคราว ดื่มด่ำคืนแรกในสถานที่แปลกใหม่ ร่วมห้องกับเพื่อน ๆ มากหน้าหลายตาพร้อมกับเสียงสายฝนยามค่ำคืน

วันรุ่งขึ้น เป็นวันเริ่มอบรมวันแรก ตอนกลางวันเจ้าเบิ้มไม่ได้มาสังเกตุการณ์ ด้วยว่าไม่ใช่เวลาของตนเอง จึงซุกตัวอยู่ในซอกความมืดแห่งใดแห่งหนึ่งของเรือนไทยหลังใหญ่นี้ พักผ่อนอย่างสุโขสโมสร ปล่อยให้ผู้คนที่มาเข้าอบรมได้ใช้พื้นที่ด้านล่างของตัวบ้านได้อย่างเต็มที่........จนเวลาล่วงเลยมาจนเย็นย่ำ เมื่ออาหารมื้อค่ำผ่านไป กิจกรรมภาคกลางคืนก็เริ่มต้นเมื่อเวลาหนึ่งทุ่มโดยประมาณ ฮ้าววววว...เสียงหาวติด ๆ กันของเบิ้ม พร้อมกับบิดตัวอย่างเกียจคร้าน (จินตนาการของผู้เขียน) ฟ้าเริ่มมืดแล้ว ได้เวลาที่เบิ้มต้องออกทำมาหากินและออกไปสังเกตุการณ์การอบรมเสียหน่อยว่าเข้มข้นขนาดไหน...ผลจากฝนตกเมื่อวาน ทำให้เบิ้มพบว่า คืนนี้แมลง อันเป็นอาหารอันโอชาของเบิ้ม มีมาให้เลือกกินมากมายกว่าทุก ๆ วัน เพราะหลังฝนตก มักมีแมลงปีกนานาชนิด มาเล่นแสงไฟมากมาย...เฮ้อ!!! เจ้าแมลงเม่าเอย ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไฟมันร้อน ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามีอันตราย แต่พวกเจ้าก็ยังมาล้อเล่นกับแสงไฟอย่างไม่กลัวเกรงความตายที่รออยู่เบื้องหน้าเลยแม้แต่นิดเดียว ช่างอาจหาญเสียนี่กระไร

เบิ้มคืบคลานออกมาจากซอกหลืบที่หลบซ่อนตัว มาปรากฏตัวอยู่บนขื่อคา เพื่อประกาศความเก๋า มาเฝ้ามองผู้คนมากหน้าหลายตา ที่มาเยือนเรือนหลังนี้ .... แมลงมากมายมีให้เบิ้มเลือกกิน โอ๊ย !!! เยอะแยะไปหมดจนเบิ้มเลือกไม่ถูกเลย เบิ้มค่อย ๆ เยื้องย้ายพุงอันอ้วนพีของมันไล่จับแมลงกินเป็นอาหาร จะด้วยความตะกละหรือซุ่มซ่ามของมันก็ตาม ทำให้มันไม่ทันระวังตัวไล่งับแมลง จนเท้าที่เหนียวแน่น...(ดั่งคำที่ว่าเหนียวยังกับตีนตุ๊กแก) มีอันต้องหลุดล่วงจากขื่อคา พุงอันย้วยใหญ่ของมันกระแทกพื้นกระเบื้องด้านล่างดังสนั่น “ปั๊ก” นี่คือเสียงที่ท้องของเบิ้มสัมผัสพื้น...หลังจากนั้น วงที่นั่งของผู้คนเบื้องล่างก็แตกฮือเป็นวงกว้าง เบิ้มยิ่งต้องตกใจเป็นสองเท่า เมื่อพบกับความสับสนอลหม่านพร้อมเสียงอื้ออึงของผู้คนที่นั่งอยู่ด้านล่าง ทุกคนผงะหนีเบิ้ม...บ้างก็ตะเกียกตะกายหนี บ้างก็คลานสี่เท้า ทั้ง ๆ ที่ยังไม่เห็นเบิ้มด้วยซ้ำ บางคนก็ยืนตัวแข็งทื่อเป็นท่อนไม้ หารู้ไม่ว่าเบิ้มนั้นตกใจยิ่งกว่าเสียอีก เบิ้มพยายามหาทางขึ้นไปยังขื่อคา ที่อยู่ของเบิ้ม...เอาละสิเบิ้มจะไปทางไหนดีหล่ะ....หลีกทางให้เบิ้มหน่อยคร้าบบบบ....

เบิ้มพยายามวิ่งไปเบื้องหน้าเพื่อหาทางขึ้นข้างบน ท่อนขาของคนบางคนขวางทางเบิ้มอยู่ เสียงวี้ดว้าย อื้ออึง ยิ่งทำให้เบิ้มเสียขวัญ มองเลิ่กลั่ก หาทางไปไม่เจอ เบิ้มกระโดดขึ้นไปบนท่อนขาคน ๆ หนึ่ง ปรากฏว่า เหมือนมีมือที่มองไม่เห็น ส่งเบิ้มลอยละลิ่วไปตกอยู่อีกที่ที่หนึ่ง นั่นไง !! เบิ้มมองเห็นต้นเสา อันเป็นทางขึ้นไปบนบ้านของเบิ้มแล้ว...แต่ว่า เบิ้มจะผ่านเจ้าเด็กตัวอ้วนที่ส่งเสียงร้องดังลั่นและทับอยู่บนตัวเด็กอีกคนหนึ่งซึ่งนอนขวางทางขึ้นเสาของเบิ้มอย่างไรดี เบิ้มหันรีหันขวาง ใครก็ได้ช่วยที เบิ้มกลัวเหลือเกิน ทำไมเสียงมันดังอย่างนี้ ขอทางหน่อย เบิ้มอยากกลับบ้าน....เสียงร้องของผู้คนยังดังไม่หยุด ในที่สุด สิ่งที่เบิ้มกลัวก็เกิดขึ้น ร่างอันใหญ่โตของมนุษย์ตรงหน้า (น้องต้นกล้า) ก็พลิกกลับมาทางเบิ้ม อย่านะ!!!(เบิ้มร้อง) เธอจะทับฉันอยู่แล้ว ล้มไปทางอื่น เบิ้มพยายามหลบ..เต็มที่

เพียงเส้นยาแดงผ่าแปดของนาทีชีวิต ในที่สุดเบิ้มก็เล็ดลอดออกจากตัวของเจ้าเด็กตัวใหญ่ตรงหน้าไปได้ เร้นกายขึ้นเสาไปหอบแฮ่ก ๆ อยู่บนขื่อคาอย่างเงียบเชียบ สยบเสียงวี้ดว้ายของผู้คนด้านล่างลงไปได้...เฮ้อ!!! เกือบไปแล้วสิเรา เกือบเป็นตุ๊กแกบี้แบนเสียแล้ว (เข็ดจนตายเลย)

เบิ้มมองลงไปยังเบื้องล่างอีกครั้งหลังจากสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว ยังเห็นผู้คนยืนวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างตื่นตระหนก...โถ!! เขาจะรู้บ้างหรือไม่หนอ ว่าเบิ้มก็ตกใจจะแย่อยู่แล้ว เบิ้มขอโทษ เบิ้มไม่ได้ตั้งใจ ...... มนุษย์นี่น่ากลัวจริง ๆ เลย...ต่อไปนี้เบิ้มจะระวังตัวให้มากกว่าเดิม จะไม่ซุกซน จะไม่ตะกละอีกแล้ว ขออยู่ในที่ของเบิ้มดีกว่า .................นะ

บันทึกไว้ด้วยความตื่นเต้น : วนา

 

 

 

 

 

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
SweetestTears วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 21.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Poison
My Heart always leads my way 

กำลังจะเข้ามาเม้นท์ว่า โชคดีนะคะที่ไม่เอาภาพมาให้ดู

เจอเม้นท์แรกเข้าไป เลยขำอ่ะค่ะ
ไม่ได้ตั้งใจจะกวนพี่ชาลีจริงๆนะนี่

แค่..รู้สึกว่า เจ้าของบล็อคใจดีนะเนี่ย ที่ไม่หาภาพมาประกอบ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
BlueHill วันที่ : 20/04/2008 เวลา : 20.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

เสียดายไม่มีภาพเบิ้มมาให้ดูกันนะครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน