*/
  • วนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : noi_build@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-28
  • จำนวนเรื่อง : 117
  • จำนวนผู้ชม : 343404
  • จำนวนผู้โหวต : 119
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
เพลงโปรด

เทียนน้อย โดยวง ฆราวาส

View All
<< เมษายน 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30      

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 28 เมษายน 2551
Posted by วนา , ผู้อ่าน : 1282 , 15:16:20 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เปิดบันทึกเมื่อวันอังคารที่ 8 เมษายน 2551 ณ ทุ่งสักอาศรม

"พี่จะกล้าทวนกระแสมั๊ย" น้องที่ชักชวนกันมาอบรมครั้งนี้ หันมามองหน้าฉันพร้อมบุ้ยใบไปตามต้นทางของเสียงหัวเราะ ของกลุ่มคนที่อยู่มุมสุดของห้องนอน พร้อมเหลือบแลตาไปมองยังน้อง ๆ โรงเรียนกวีที่เข้านอนกันหมดแล้ว ฟังเหมือนเป็นการท้าทาย ...แต่ฉันมิได้รับคำท้า...ทว่ามันคือสิ่งที่ควรทำ ฉันรู้ เพื่อนไม่ได้ท้า และอีกหลาย ๆ คนที่อยากจะนอนเหมือนกัน... มองฉัน...ส่งสายตาบอกเล่าความต้องการ แต่มิได้มีใครขยับกาย

ฉันพยักหน้าพร้อมตอบสั้น ๆ ว่า "จะขอพูดความจริง...แม้จะขัดใจเพื่อน" (เป็นคำที่ฉันจำมาจากครู) ฉันจึงลุกขึ้นเดินไปในทิศทางของต้นเสียง ย่อตัวลงนั่งข้าง ๆ กลุ่มคนเหล่านั้น บอกคำเบา ๆ "พี่คะน้อง ๆ เข้านอนกันแล้ว" เพียงแค่นั้น สรรพสำเนียงทั้งหลายก็เงียบลงโดยพลัน...พร้อมความมืดมิดที่ตามมา..แต่ในความมืดมนของราตรีกาล สรรพเสียงหัวเราะยังแว่วมาแผ่วเบา

นั่นคือเหตุการณ์เมื่อคืนนี้....อดีต...ที่ส่งผลให้ปัจจุบันขณะที่ฉันนังเรียน ฉันต้องต่อสู้กับตัวเองอย่างหนัก ความง่วงงุนที่คุกคามฉันตลอดบ่าย ทำให้ฉันเหนื่อยเหมือนเดินทางมาแรมเดือน...วันนี้ฉันได้รับตำราชีวิต 1 เล่ม "กว่าจะข้ามขุนเขา" คือชื่อของหนังสือเล่มนั้น หนังสือที่ครูบอกว่า เป็นเล่มที่ดีที่สุด.......ฉันเชื่อ...ครูย่อมเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ศิษย์...เสมอ

สัจจะแห่งชีวิตที่มาในรูปแบบ "บทกวี" ที่ฉันไม่ถนัด ต้องอ่านไปตีความไป...ตั้งแต่เริ่มฝึกอบรมมา 3 วันเข้านี่แล้ว ฉันว่าวันนี้เป็นวันที่ชีวิตฉันยุ่งเหยิงที่สุด พยายามจัดลำดับความสำคัญของงานว่าควรจะทำสิ่งใดก่อน ระหว่างการหัดท่องบทกวีที่ครูบอกว่าจะสุ่มให้อ่าน หรือจะนั่งพิมพ์สมุดรุ่นให้เสร็จก่อนดี...ลิเกที่จะแสดงคืนนี้ก็ต้องซ้อมอย่างเข้มข้น กับข้าวก็ต้องทำเป็นเป็นเวรทำกับข้าวของฉันพอดี....แต่ทว่า...ที่สุดฉันก็เลือกที่จะอยู่กับปัจจุบัน

เวลานั้นควรทำอะไร ....ฉันก็เลือกที่จะทำไปตามครรลองของเวลา ณ ขณะนั้นท่าจะดีกว่า..

เหลือเวลาว่างตอนเย็นนิดหน่อย จากการสละเวลาของเพื่อนที่อารีคนหนึ่ง...ซึ่งรับอาสามาผลัดงานเพื่อให้ฉันได้พักบ้าง...ฉันแอบไปเดินในดงสักเพื่อรับลมธรรมชาติ ที่พัดโชยมาเป็นระยะ ๆ ฉันเดินหามุมที่เงียบที่สุด เพื่อสมาธิในการท่องบทกวี

พยายามนึกภาพตามบทกวีไปเพื่อช่วยให้จำได้ง่าย ๆ ลมทุ่งพัดโชยเข้ามาอ่อนเอื่อย....สายลม...กระทบโสตสัมผัส...ฉันระลึกรู้ถึงความเย็นสบาย....เวลานั้น เหมือนโลกตรงหน้าเปลี่ยนไป ... นี่ฉันกำลังยืนอยู่ตรงไหนหนอ ของโลกลูกนี้....ฉันมองออกไปในท้องทุ่งเบื้องหน้า

เมื่อก่อน....ฉันก็เคยอยู่กับความเงียบเช่นนี้มิใช่หรือ...ที่ที่ปราศจากทีวี โทรศัพท์ หุงข้าวเตาถ่าน มีความสุขกับสายลม สายน้ำ และสีเขียวของต้นไม้ใบหญ้า ที่บ้านสวน..ที่ฉันเคยเติบโตมา....เด็กหญิงตัวน้อย เติบโตอยู่กับท้องร่องสวน เบ็ดตกปลาซิว และแพต้นกล้วยที่พ่อต่อให้ยามเมื่อสวนกล้วยของแม่ล่ม...เมื่อฤดูน้ำหลาก

ฉันมองออกไปยังสีเขียวเบื้องหน้า...ฟ้าโค้งจรดผืนนาเขียวขจี ต้นข้าวเริ่มออกรวงไสว เริ่มนึกย้อนมามองตัวเอง ตอนนี้ฉันกำลังมองหาอะไรอยู่ ...ดิ้นรนเพื่อแสวงหาสิ่งใด..งาน กระชากความสุข.... ความรัก....ไปจากฉันหรือเปล่า ฉันรู้ความสุขของคนเราก็แค่นี้ แต่ใยฉันยังเสาะแสวงหา........จิตที่พลุ่งพล่าน ทางอยู่เบื้องหน้าก็มิอาจเห็น หลงเดินวนเวียนอยู่นั่นแล้ว

ท่านจันทร์เคยบอกว่า "วางไม่เป็น ก็เย็นไม่ได้" ปราชญ์แท้อยู่ในตัวเอง ใยต้องเสาะแสวง ฉันหวังว่า ฉันอาจจะค้นหาตัวเองพบในไม่ใช้... เมื่อนั้นขุนเขาลูกแรกฉันคงฝ่าข้ามไปได้

จริง ๆ แล้ว...งาน...ไม่เคยกระชากสิ่งใดไปจากฉันหรอก เป็นฉันเองต่างหากที่ไม่จัดระเบียบให้ตัวเอง...หากวันนั้น ตัดสินใจโทรศัพท์ไปบอกคนรอคอยสักนิด เรื่องคงจบอย่างแฮปปี้ เอ็นดิ้ง...คนรอคงไม่ต่อว่า...งานบุญที่ฉันทุ่มเท....ให้เป็นบาปติดค้างในใจ

แวบหนึ่ง...ตอนเย็นในทุ่งสัก มีเสียงเพรียกเข้ามาในหัวใจ ฉันนึกอยากแต่งบทกวีบ้าง..ตอนนั้นอารมณ์มันพาไป แต่ฉันไม่มีปากกาในมือ และบัดนี้ ตอนที่เขียนบันทึกอยู่นี้ ฉันพยายามยามจะนึกถึงกวีบทนั้น ... แต่มัน ก็เลือนลางไปเสียแล้ว...เสียดายจัง...!!!

เสียงขลุ่ยในใจแว่วหวาน

ลำนำผ่านบอกสายลม

พริ้วผ่านบทเพลงขื่นขม

วอนลมช่วยปลอบประโลม

มีคนว่าเป่าขลุ่ยเพราะใจเหงา

ใจคนเศร้าเลาขลุ่ยมีความหมาย

ฉันเป่าไปเพราะใจอยากผ่อนคลาย

เสียงเพลงพรายพรมโบกโศกอาทร

บันทึกไว้เพื่อส่งครู...โดยวนา


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 28/04/2008 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO


หวัดดีบ่ายคล้อยนะครับ...

"ชิงช้าเคยโยนไกวได้หยุดนิ่ง สิ้นเสียงกริ่งจักรยานดลดาลฝัน
ผมเปียผูกดอกไม้เคยไหวพลัน จากหน้าต่างชมจันทร์อันอุ่นอิง".....

คุณเรวัตร์...เขียนถึงวัยเยาว์ได้อุ่นอุ่นราวนี้นะครับ...

ส่วนคุณวนา...เขียนกวีและความจริงจากการสัญจร...พร้อมย้อนทบทวนตัวเอง...น่าอ่านครับ

"ฉันอาจจะค้นหาตัวเองพบในไม่ช้า... เมื่อนั้นขุนเขาลูกแรกฉันคงฝ่าข้ามไปได้"...

ขอให้เจอสิ่งที่ค้นหานะครับ...และบางทีเราอาจจะเดินเส้นทางสายเดียวกันอยู่ก็ได้

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ญาปู่ครูบาธรรมโยคีอริยธาตุมหาญาณโพธิสัจ วันที่ : 28/04/2008 เวลา : 15.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/taimahayan
ธรรมะวิถีไทเซน  มหาสารคาม

..ขลุ่ยไม่เคยคร่ำครวญหวนละห้อย
สายลมเสียงอ้อยส้อยส่งสื่อสาร
ผู้พรมนิ้วเปล่งลมจากวิญญาณ
ไม่ทุกข์ทรมาน..เท่าผู้ฟัง
..ฝึกใจให้ใสนิ่งดุจเลาขลุ่ย
จะผ่านทุกข์ฉลุยลุยฝั่งฝัน
สรรพเสียงผ่านไปช่างหัวมัน
อย่าโศกเศร้ารำพัน..ตามขลุ่ยครวญ
.......ว่างๆ เชิญแวะไปรู้จักกับทารกวัย ๑ขวบ ที่บ้านTaimahayan

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
tonlosoman วันที่ : 28/04/2008 เวลา : 15.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/TONLOSOMAN
 www.sumbydesign.net   รับทำเว็บ,ทำธีม,PHP-nuke,Discuz,Dream สอนทำเว็บ-สอนทำธีม สอนแบบตัวต่อตัว ทางเน็ต  ในระบบออนไลน์ ระบบเสียงชัดเจน

ความตั้งใจ มันก้อมีความหมายของตัวมันแล้วนะคับ สู้ต่อไป

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 28/04/2008 เวลา : 15.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 


ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 28/04/2008 เวลา : 15.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

อืมมม

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน