*/
  • วนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : noi_build@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-28
  • จำนวนเรื่อง : 117
  • จำนวนผู้ชม : 343105
  • จำนวนผู้โหวต : 119
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
เพลงโปรด

เทียนน้อย โดยวง ฆราวาส

View All
<< กันยายน 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 10 กันยายน 2551
Posted by วนา , ผู้อ่าน : 1891 , 11:12:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ลาย ๆ คน คงเคยตั้งคำถาม ว่า “ฟ้าหลังฝน” ทำไม???ถึงสดสวยนัก!!!

คำตอบก็คงมีแตกต่างกันไป และคิดเห็นกันไปคนละทิศละทาง

บางคนบอกว่า....”ฟ้า” หลังฝน ที่ไม่สวย ก็มีเหมือนกัน….นั่นสิ!!! สรรพสิ่ง ย่อมมีสองด้าน...เสมอ

ความจริง “ฟ้าหลังฝน” ที่ไม่สวยนัก ก็มีเหมือนกัน เป็นฟ้า ในวันที่พายุเข้าถล่ม...แม้ฝนจะขาดเม็ดไปบ้างแล้ว....ฟ้าก็ยังฉ่ำน้ำ เมฆยังดำทะมึน ต่อเมื่อพายุใหญ่นั้นพัดผ่าน...แดดทอแสง ฟ้าจึงกระจ่างแจ้งสวยใส…เหมือนใจของผู้เขียน...ยามนี้

เรื่องของ “ฟ้าหลังฝน” และ “คน” ริมสายน้ำปิง คงไม่เกี่ยวอะไรกับดินฟ้าอากาศที่แปรปรวน....หากแต่โยงใยเกี่ยวพันถึงความแปรปรวนในจิตใจของมนุษย์....ที่สุดแล้ว....ยากที่จะหยั่งถึงได้

เรื่องราวเหล่านี้...เป็นจินตนาการเสมือนจริง....!!! ที่เขียนไว้....นานแล้ว….เมื่อเพื่อนบล็อกเกอร์..ท่านหนึ่ง สะกิดโดนแผล....เลยถือโอกาสนำมาเสนอ ซะเล!!!

ฝนหยาดสุดท้าย...เพิ่งจะลาเม็ดไป

ข้างกองไฟที่สุมด้วยฟืนอันเปียกชื้น

หญิงสาว..... นั่งซุกตัว อยู่เงียบ ๆ ท่ามกลางฟ้าหม่น กองไฟ..หมอกควัน

เธอ...เซซังมา...ดั่งนกปีกหัก

หลบลี้...หนีหน้าผู้คน มาสู่ดินแดนอันไกลโพ้น...สู่อ้อมกอดของป่าเขา...ทะเลหมอก...บนดอยสูง...

”เวียงป่าเป้า”

.............................

มันนาน...พอสมควรทีเดียว...หากเมื่อหวนระลึกครั้งใด...เจ็บปวดนัก

เสียงอินโทร ของขลุ่ยแว่วหวาน เป็นทำนองเพลงที่เธอจดจำได้ไม่ลืม ตามมาหลอกหลอนในห้วงคำนึง

ทำนองเพลงที่ถูกขับขานด้วยเสียงขลุ่ยหวานละมุน

     “ดอกบัวตอง นั้นบานอยู่บนยอดดอย.....

ดอกเอื้องสามปอยบ่เคยเบ่งบานบนลานพื้นดิน...” 

หญิงสาวหลับตาลงช้าช้า............ถ้าเพียงแต่เขาจะ “ไม่ใช่” ถ้าเพียงแต่เขาจะเลือกเดินเส้นทาง นักธรณีดุจเดิม...ถ้าเพียงแต่ “เขา” จะไม่พลิกเปลี่ยน หันมาเป็น “นักดนตรี”

 เธอคงจะไม่เจ็บปวดเยี่ยงนี้

“นักดนตรี” ที่เพื่อนรักของเธอ หลงใหลคลั่งไคล้...หญิงสาว ทำได้เพียงหลีกทางมา “เงียบ ๆ”

ภายใต้มนต์สะกดของแสงจันทร์นวล…คืนนั้น...เสียงขลุ่ยขับขาน ทำนองเพลง “ล่องแม่ปิง” ของ “คน” ริมสายน้ำปิง....สะเทือนลึก บาดใจ หญิงสาวคนเดิม...”ทางขนาน ทำได้แค่เคียงคู่ ไม่มีวันบรรจบ”

“คนงาม ๆ ต้องงามคู่ความเด่นดี

     ต้องฮักศักดิ์ศรีของกุลสตรี แม่ย่าแม่หญิง

     เยือกเย็นสดใสเหมือนน้ำแม่ปิง” 

มั่นคงจริงใจ รักใครรักจริง.....

จะมีประโยชน์อันใดหนอ...!!! ที่จะลืม

แล้วจะมีประโยชน์อันใดเล่า...!!! ที่จะจดจำ

..........................................

“ภูเขาหินปะการัง....ที่แพร่...คุณเคยไปไหม???”

“สถานที่แบบนั้น...!!! ใครจะเคยไป” เธอ โกหก หน้าตาเฉย

“ผมคิดว่า...ผมพบรักแท้ที่นั่น!!!” เสียงชายหนุ่มคนเดิมเอื้อนเอ่ยตอบ

ความทรงจำกับการพบกันครั้งแรก....เมื่อผ่านไปเนิ่นนาน เธอและเขา ต่างจดจำกันไม่ได้...สิ่งเดียวที่ร้อยรัดจิตใจสองดวงเอาไว้...เรียกว่า “บุพเพ” ต่างคนต่างรอซึ่งกันและกัน

เมื่อในวันวาน

.................ชายหนุ่มเป็นเพียง นิสิตธรณีวิทยา ปี4…………………

……………… หญิงสาวเป็นเพียง นักเรียนพยาบาล ปี 1 ..................

บนภูเขาหินปะการัง...วันนั้น....เธอ ได้หยิบยื่นชีวิต....ให้แก่เขา

...............................

ใครเลยจะคิด....วันคืนที่ล่วงเลยผ่าน... จนถึงวัน ที่เธอ ตกหลุมรักเขา อย่างจังเบ่อเร่อ.....เขาคือ เอตทัคคะ ทางด้านดนตรี ที่มีชื่อเสียง ไม่มีเค้าของนักธรณี หนุ่มน้อยคนนั้นอีกต่อไป....ในขณะที่เธอ เป็นเพียง นักอนุรักษ์ ตัวจ้อย ครูบนดอย ที่ไม่มีเกียรติ และศักดิ์ศรีใดใด

“รัก” ที่ก่อกำเนิด....ทำท่าจะผลิบาน

หากคนเงียบขรึมอย่างเธอ......แสดงออกได้เพียงสายตา...ที่มีเพียง “เขา” เท่านั้น ที่รับรู้

ทว่า!!! เมื่อ “เพื่อนรัก” แสดงเจตจำนง...เขาต้องเป็นของ “เพื่อน”....เธอจึงทำได้เพียง เก็บความรู้สึกไว้ในใจเงียบ ๆ

สุดท้าย....เมื่อทนความเจ็บปวดไม่ไหว....เธอทำได้เพียง เปลี่ยนสิ่งแวดล้อม...หนีเมืองกรุง...มุ่งสู่ดอย

ขออ้อมกอดแห่งขุนเขา ขอลำนำแห่งสายน้ำ ขอทำนองจากใบไม้ เสียงเพลงจากสายลม ...ช่วยปลอบโยน

.....................................

ในวันที่ “เธอ” ไม่ใช่ “พยาบาล” อย่างที่เขาคิด

และ “เขา” ไม่ใช่ “นักธรณี” อย่างที่เธอหวัง.........

ความรักของ “เธอ” ...ยังคงงดงาม... ยามนี้ เธออาศัยเพียง เสียงดนตรีของเขา ที่กระซิบแผ่วเบาทุกค่ำคืน....เป็นพยานบอกย้ำความมีตัวตน ของ “เขา” ที่เธอแตะต้องไม่ได้....

หมายเหตุ  อ่านแล้วอย่าคิดมาก....ใครมาแอบอ่าน ก็อย่าคิดมาก....นะคะ

              เรื่องนี้....เขียนไว้นานแล้ว เพื่อ ผู้หญิงคนนั้น....เท่านั้นเอง

             

เพลง...ล่องแม่ปิง จากชุด  ลำไผ่ในตึกสูง

 

  (ถ้าฟังได้นะจ๊ะ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

08 Track 8.wma -

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
pachi วันที่ : 08/10/2008 เวลา : 20.29 น.

อยากอ่านต่อมากๆเลยค่ะ....

จากนี้จะมีภาคต่อรึเปล่าค่ะ?

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
siampatriot วันที่ : 05/10/2008 เวลา : 07.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siampatriot
แวะมาเยี่ยมคร๊าบบบบ


ความคิดเห็นที่ 12 (0)
กัสโต้ วันที่ : 27/09/2008 เวลา : 12.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/custo
LIFE IS BEAUTIFUL WHEN YOU WALK SLOWLY

น้อง วนา ขออนุญาตจิ๊ก เพลงนี้ ไปลงบล็อกพี่บ้างนะ

ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
กัสโต้ วันที่ : 26/09/2008 เวลา : 18.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/custo
LIFE IS BEAUTIFUL WHEN YOU WALK SLOWLY

เพลง หวานปนเศร้า

สวัสดีค่ะ น้องวนา อิจฉาจังเลย ได้ไปเที่ยวหลายๆ ที่

ชอบมาที่นี่ เหมือนกลับ "บ้านปิน" ของพี่

ดูหน้าต่าง ๆ สิ สอดส่าย สายตา

หาบ้านพี่ ว่าหลังไหนนะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ธมกร วันที่ : 20/09/2008 เวลา : 08.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krugarn

บางคิดถึงซึ้งกมลใครคนหนึ่ง
คุณวางความคิดถึงไว้ตรงไหน
คุณดูแลความคิดถึงนั้นอย่างไร
จำเป็นไหมใครคนนั้นจะต้องรู้
..........(บางครั้ง,ไม้ตะปูและหัวใจ,จันทร วรลักษณ)

ครูแวะมาเยี่ยมเป็นกำลังใจ วนา
อายุบวร

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
สเลเต วันที่ : 19/09/2008 เวลา : 06.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mahahong

คิดว่าเป็นใคร
ในรูปที่เห็นมะชัดจ้า
น้องน้อย...
ส่งเบอร์โทรศัพท์ให้พี่ด้วยจ้า...

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ซันตะวันยิ้ม วันที่ : 19/09/2008 เวลา : 02.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

เพียงเขามีตัวตน แค่เห็นเขามีความสุข
แค่สัมผัสได้ในสิ่งที่ใช่

แค่นั้นก็พอ


ไปงานมหกรรมสมุนไพรฯ ที่เมืองทองมาเจอร้านขายเครื่องประดับที่ไปสถาบันปรีดี.. ถามหาร้านขายหม้อฮ่อม...
เขาบอกไม่รู้จัก ????

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
สเลเต วันที่ : 18/09/2008 เวลา : 19.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mahahong


จนถึงนาทีนี้
ยังเดาไม่ถูกเลยค่ะว่า
วนานั้นคือใคร
ที่สะกดรอย...ตามมาจากห้องต้นไม้
หุหุหุ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 18/09/2008 เวลา : 16.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO


หวัดดีคุณวนานะครับ...

อืม...ไม่รู้จะเมนต์อะไรก่อน รู้แต่ว่าพยายามอ่านเรื่องนี้อยู่หลายรอบมาก มากจนสงสัยว่า คนเขียนคิดอะไรในขณะนั้น

เริ่มแรก...การที่ผมเมนต์เรื่อง "คนริมสายน้ำปิง" นั้นตั้งใจเพียงจะแซวเล่น เพราะเห็นคุณวนาเคยมาเมนต์โยงถึงเพลง "ล่องแม่ปิง" ไม่นึกว่าจะไปสะกิดแผลใครเข้า ขออภัย

อย่างที่สอง...ผมชอบเรื่องนี้ คุณเขียนได้ดีนะครับ มันมีจังหวะที่อ่านแล้วรู้สึกอินไปกับเรื่อง (อันนี้ไม่ได้เกี่ยวกับว่ามีพระเอกเป็น "นักธรณี" แต่อย่างใด )

อย่างที่สาม...ด้วยความที่คุณวนาเขียนแบบสั้น ๆ ฉะนั้นความคาใจจึงเกิด...เช่นว่า..."เมื่อเพื่อนรักแสดงเจตจำนง...เขาต้องเป็นของ “เพื่อน”....เธอจึงทำได้เพียงเก็บความรู้สึกไว้ในใจเงียบ ๆ"....ผมอ่านแล้วรู้สึกเหมือน "เขา" คนนั้น จะเป็นคล้ายวัตถุสิ่งของ ที่ไม่มีชีวิต-จิตใจ ใครจะดึงไปทางไหนก็ได้ อย่างนั้นหรือ ??

เชื่อว่าถ้าเป็นเรื่องจริง แค่ความซับซ้อนของเรื่อง "หัวใจ" ตรงนี้ อาจนำมาเขียนเพิ่มได้เป็นสองหน้ากระดาษ

อย่างที่สี่..."พยาบาล" กับ "ธรณี" และ "นักดนตรี" กับ "พยาบาล" นั้น เป็นเคสที่มีให้เห็นเสมอ ผมอ่านแล้วคิดถึงเพื่อนร่วมรุ่นที่ยอมละทิ้งวิชาธรณี หยิบกีตาร์มาเปิดร้านเหล้า พร้อมสร้างเรื่องราวทางความรักไว้ไม่น้อย แต่สุดท้ายก็วกเวียนกลับมาจับค้อนอีกครั้ง เจอกันที่ร้านกินดื่ม ถนนพระอาทิตย์เมื่อเดือนที่แล้ว ก็ดูท่าจะถอดเขี้ยวเล็บไปพอควร

นั่นอาจแปลได้ว่า...ผู้ชายที่ถือ "ค้อน" กับถือ "กีตาร์" นั้นน่าสนใจในดีกรีที่ต่างกัน

หมายเหตุ...อ่านแล้วไม่คิดมาก เพียงอยากจะเมนต์ยาว ๆ เท่านั้นเอง

ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
กัสโต้ วันที่ : 12/09/2008 เวลา : 18.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/custo
LIFE IS BEAUTIFUL WHEN YOU WALK SLOWLY


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
หัวใจใบไม้ป่า วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 16.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/krung

น่าไปนะทางเส้นนั้น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 14.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ท้องฟ้าสวยจริงๆ..

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ซันญ่า วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 11.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SonyaUAS
เส้นทางเดินที่...ยาวไกลในแผ่นดินอื่น  http://www.booking.com/hotel/th/comon-bungalow-haadchaophao.html_ www.comonbungalow.com www.OmoneyCenter.com/805941/G  

น่านสายยาว ไหลผ่าน ธารสุขสม

ที่รวมยม น่านเจ้า ก่อนรวมแหล่ง

คนชุมแสง ปลายตีนท่า น่านสำแดง

มากับแรง แห่งเรา เจ้าพระยา

คนชุมแสงมาเยี่ยมขุนเขาลำน้ำค่ะ อเมริกา ๒๑.๓๐น.

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 10/09/2008 เวลา : 11.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม

คืนแห่งความหลัง ฝังจำ ลำน้ำน่าน
ธาราไหลผ่าน สวยเย็นเป็นธาร วิมานสดใส
หล่อเลี้ยงพืชผล งดงาม ทั่วท้องนาไร่
เราต่างสุขใจ ในคืนค่ำ ลำน้ำน่าน
(คนแต้...เมืองน่าน)

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน