*/
  • วนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : noi_build@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-28
  • จำนวนเรื่อง : 117
  • จำนวนผู้ชม : 343404
  • จำนวนผู้โหวต : 119
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
เพลงโปรด

เทียนน้อย โดยวง ฆราวาส

View All
<< ตุลาคม 2008 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 10 ตุลาคม 2551
Posted by วนา , ผู้อ่าน : 1173 , 15:17:39 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

บางความห่วงใย...ถึงใครคนนั้น…เมื่อวันที่ 7 ตุลา!!!!

6.15 น. เสียงผู้ประกาศข่าวสามคน ของโทรทัศน์ทหารช่องสีเขียว รายงานข่าวประจำวันตามปกติ ขณะที่ฉันกำลังแต่งตัว...เพื่อจะออกจากบ้านไปทำงานตามปกติ

เสียงรายงานข่าวแทรกเข้ามา พร้อม เสียงคุณอัญชลีเจื้อยแจ้วปลุกผู้คนให้ตื่นจากการหลับใหลที่หน้าทำเนียบฯ ดังมาจากสถานีวิทยุ 97.75 น. ที่ฉันเปิดค้างเอาไว้ทุกวันเป็นปกติ

เสียงนักข่าวภาคสนามรายงานข่าวเข้ามาอย่างตื่นเต้นว่า ตำรวจกำลังยิงแก๊สน้ำตาเพื่อสลายการชุมนุม...ที่หน้ารัฐสภา....ฉันตกใจมาก มันจะสลายอะไรกันแต่เช้าวะ...บางคนยังงัวเงียขี้ตาอยู่เลย...เสียงจากโทรทัศน์ ที่ดังควบมากับเสียงรายงานข่าว เป็นเสียงปืนดัง ปัง! ปัง! ปัง! อยู่ตลอดเวลา...ฉันรีบลนลานออกไปเปิดโทรทัศน์ที่อยู่นอกห้องนอนทันที เพื่อตรวจเช็คสถานการณ์ที่รายงานจากช่อง ASTV…แล้วก็เป็นไปตามข่าว...ช่อง ASTV กำลังถ่ายทอดสด จากสถานที่จริงที่หน้ารัฐสภา เสียงพี่มาลีรัตน์ ออกมาเรียกร้องให้ตำรวจหยุดการกระทำอันนั้นเสียเถิด...แกนนำหลาย ๆ คน พูดไป เอาผ้าชุบน้ำเช็ดหน้าไป...ฉันขับรถออกจากบ้านแล้ว....มุ่งหน้ามาทำงานตามปกติ...ที่เทเวศน์...ใกล้กันนิดเดียวเอง

เช้าวันนั้น...ฉันต้องไปทำธุระที่ ถนนรัชดาภิเษก....ชายหนุ่มคนเดิมของฉัน...ขอกระโดดลงตรงลานพระบรมรูปทรงม้า...พร้อมคำกำชับจากฉัน...ให้ถึงออฟฟิศไม่เกินบ่ายโมงนะ...เขารับปาก

เพียงออกจากที่ตรงนั้น...รถฉันก็โดนสกัดกั้นจาก...กลุ่มพันธมิตร ที่พยายามเอายางรถยนต์มากั้นปิดถนนไว้....ชายหนุ่มของฉัน ตรงเข้าไปดึงยางรถยนต์นั้นออก พร้อมโบกรถให้ฉันรีบขับออกไป...ผ่านตรงนั้นมา เจออีกกลุ่มหนึ่ง...กำลังเอายางรถยนต์ พร้อมเก้าอี้ กั้นปิดถนนไว้ แล้วเลือกโบกให้รถบางคันไป..ฉันจอดรอ พันธมิตรคนหนึ่ง โบกธงแดง ให้รถฉันผ่านไปได้ แต่อีกคนหนึ่ง ก็รีบโยนเก้าอี้ขวางรถฉันไว้ทันที...ฉันเหยียบเบรคจนหัวคะมำ...รอคอย..ให้เขาเปิดทาง ฉันต้องรีบไป...คนโบกธงเข้ามาโบกให้ฉันอีกครั้ง พร้อมดึงสิ่งกีดขวางออก...ฉันเตรียมออกรถ ผู้ชายคนนั้น โยนเก้าอี้ตามมาอีก ฉันท่าจะไปไม่ได้เสียแล้ว...แต่ในที่สุด ฉันคิดว่า หากเขาไม่ให้ไปจริง ๆ ฉันจะโผล่หน้าออกไปบอกว่า...พี่คะ ขอไปทำธุระก่อน แล้วจะกลับมาร่วมชุมนุมกับพี่นะคะ......แต่ในที่สุดฉันก็ผ่านไปได้

เที่ยงกว่าแล้ว ฉันตัดสินใจ ไม่ขับรถกลับมา...ใช้รถสาธารณะเพื่อกลับมาทำงาน...รถเมล์ส่งฉันลงตรงหน้าวังสุโขทัย...จากนั้นฉันต้องเดินเท้า...ฉันเดินผ่านกลุ่มพันธมิตร ตรงแยกซังฮี้...พวกเขายังยิ้มแย้ม พร้อมโบกมือตบให้กับฉัน..เสียงผู้คนบนรถเมล์ตะโกนด่าลงมา...เมื่อไหร่มึงจะเลิกกันเสียที...กูจะไปชอปปิ้ง...และ....@#$%%&*(

ฉันถึงออฟฟิศด้วยเหงื่อโทรมตัว...ต้องมาเคลียร์งานที่คั่งค้างและเร่งด่วนพร้อมเฝ้าติดตามสถานการณ์ เพื่อนร่วมงานชวนกันกลับบ้านหมดแล้ว...เหลือเพียงฉันคนเดียว..นั่งทำงานอย่างโดดเดี่ยว พร้อมติดตามข่าวทางวิทยุและอินเตอร์เน็ตเป็นระยะ ๆ ช่วงเที่ยงวันนั้น...ฉันยังโทรคุยอยู่กับชายหนุ่มคนเดิมของฉัน...เขายังปลอดภัยดี อยู่ที่หน้ารัฐสภา

สี่โมงกว่า ฉันลงมานั่งดูข่าว ติดตามสถานการณ์....ทุกอย่างตึงเครียดเขม็งไปหมด ภาพผู้คนกระจัดกระจายวิ่งหนีแก๊สน้ำตากันอลหม่าน...ภาพรถจี๊บเชโรกี ถูกระเบิดจนไฟไหม้ทั้งคัน...ภาพพี่น้องพันธมิตรขาขาด มือหลุด...กระทั่งข่าว...หญิงสาวคนหนึ่ง...เสียชีวิตแล้ว...โอ!! อะไรกันนี่...!!!

ฉันตัดสินใจโทรศัพท์ หา..ชายหนุ่มของฉัน ...โปรดฝากข้อความเสียง!!!....ไม่มีสัญญาณตอบรับ...จากเลขหมายที่ท่านเรียก!!!....ฉันกดโทรศัพท์จนถอดใจ....ตัดสินใจ กลับไปเอารถ...ที่จอดทิ้งไว้ที่ทำงานของเขา....พร้อมกับภาระอันหนักอึ้งที่เขาทิ้งไว้ให้ฉันรับผิดชอบ...อย่างปฏิเสธไม่ได้

ระหว่างนั้น...ฉันรับโทรศัพท์จากญาติพี่น้องของเขา...ไม่ขาดสาย...ฉัน...ไม่มีคำตอบใดใดให้พวกเขา???...นอกจากคำว่า "ไม่รู้"

เวลาผ่านไป...ฉันเริ่มนิ่งสงบ...คิดว่า หากเขาเป็นอะไร...ทางโรงพยาบาล น่าจะติดต่อฉัน....คิดได้เช่นนั้น ฉันจึงกลับไปรอเขาที่บ้าน....ด้วยใจสงบ...เขาจากฉันไปทุกวัน...วันนี้ก็เช่นกัน...เขาอาจจะไม่ได้กลับมา...เป็นทุก ๆ วันที่ฉันคิดแบบนี้....ฉันรอคอย ด้วยใจที่สงบขึ้น...เลิกคิดออกตามหา เพราะไม่รู้ว่าจะไปตามหาที่ไหน....คิดไว้แต่ว่า จะตามหารายชื่อผู้บาดเจ็บตามโรงพยาบาล...บางทีอาจจะได้เบาะแสของเขาบ้าง!!!

สี่ทุ่มกว่า...เสียงเคาะประตูหน้าบ้านดังขึ้น...เขากลับมาแล้ว ด้วยสภาพทิ่อิดโรย...มอมแมม...ตาแดงก่ำ เนื้อตัวเต็มไปด้วยขี้ฝุ่น...ในมือถือ ผ้าปิดจมูก ผ้าขนหนูชุบน้ำ แว่นตาว่ายน้ำสายขาดกระรุ่งกระริ่ง...แต่เขายังเดินได้...มือยังเคาะประตูได้...ไม่บุบสลาย...เฮ้อ!! ... ในที่สุด เขาก็กลับมา...อย่างปลอดภัย

ฉันพูดติดตลกกับเขา...กำลังโทรเช็คกับโรงพยาบาลอยู่นะเนี่ย...เขาถามว่า “จริงเหรอ” ฉันบอกว่า “ไม่จริง” ... นั่นฉันแค่คิด...แต่ยังไม่ได้ทำ

เขาถามฉันว่า... “ห่วงเขาจริงเหรอ”... ???

ฉันบอกว่า “จริงสิ”

เขาทำท่า...ไม่เชื่อ

นี่ฉันดูเลือดเย็นขนาดนั้นเชียวหรือ....กลิ่นแห่งการต่อสู้...ยังคละคลุ้งอยู่รอบกายเขา

เขาเล่าว่า ดีใจ...ที่ได้ไปร่วม...ดีใจ ที่ได้ช่วยเพื่อนหลาย ๆ คน...เขาไปทำหน้าที่...เขาไม่ได้ไปร่วม...เอามันส์...เอาความสะใจ...ไปแล้ว ก็ได้ช่วยเหลือ ผู้ที่บาดเจ็บ...ไป เพื่อจะช่วยใครหลาย ๆ คน ให้รอดจากการโดนเหยียบ...ไปเพื่อไปทำหน้าที่...ใช้หนี้แผ่นดิน!!!

เขาเล่าว่า นาทีนั้น พอแก๊สน้ำตาระเบิดขึ้น...ต่างคนก็หนีเอาตัวรอด...หญิงสาวคนหนึ่งล้มลง เกือบถูกฝูงชนที่แตกฮือโดนเหยียบ...เขาตัดสินใจฉุดกระชากเธอขึ้นมา...จาก ดง...เท้า

วันรุ่งขึ้น...ฉันได้ยิน เด็กสาวคนนั้น...ประกาศหา พี่ชาย...ที่ฉุดเธอขึ้นมา...จากดงฝ่าเท้า ที่หน้าราชภัฏสวนดุสิต...เธอบอกว่า อยากขอบคุณ...พี่ชาย...หากไม่ฉุดหนูไว้...คงโดนเหยียบตาย...ฉันแอบยิ้มอยู่คนเดียว...!!!

คนพูดน้อย...อย่างฉัน...ทำได้ดีที่สุดแค่นี้เอง...ดีใจที่เขา...ปลอดภัย...ดีใจ...ที่หลาย ๆ คนที่ฉันรักและห่วงใย ...ปลอดภัย....ขอแสดงความเสียใจ...แด่ผู้จากไป...แด่ผู้สูญเสีย...ท่านคือผู้กล้า...

สังคมนี้...มีแต่คนเก่ง..เต็มไปหมด

แต่จะหาคนกล้า...นั้น...ยากเหลือเกิน

จงรีบเร่งทำความดีกันเถิด...หากเราทำดีช้าไป...ใจจะยินดีในความชั่ว….

ท่านผู้นำคะ...ฉันคิดว่า “ท่าน” คงยินดีในความชั่วแล้วหล่ะค่ะ

ท่านผู้นำคะ...ท่านทำความดีช้าไปเสียแล้ว......

ท่านผู้นำคะ....อีกกี่หยาดหยดที่ไหลริน...มันถึงจะทำให้ท่านระลึกนึกรู้ได้ว่า....ท่านสมควรไปได้แล้ว

ท่านผู้นำคะ...จากเหตุการณ์วันนั้น...ทำให้ฉันเห็นว่า...คุณสมัคร....แกดูดีขึ้นเยอะเลย

ท่านผู้นำคะ...ท่านเห็นเด็กอายุ 5 ขวบ ไหมคะ...ตอนที่หน่วยพยาบาลจับแกถอดเสื้อผ้า แล้วเอาผ้าชุบหน้าเช็ดตัว...แกร้องไห้จ้า...จากความแสบร้อนของแก๊สน้ำตา...แกเพิ่งจะตื่นนอนด้วยซ้ำ..เป็นภาพที่ฉันปวดใจเหลือเกิน...!!!

ท่านผู้นำคะ...ท่านเห็นไหมคะ...ว่ามีคนพิการเกิดขึ้นอีกกี่คน...ใครจะรับผิดชอบชีวิตต่อจากนี้ของพวกเขาคะ

ท่านผู้นำคะ...คำ "ขอโทษ"...ท่านรู้จักไหมคะ

ถึงฉันจะไม่ได้อยู่แนวหน้า....แต่ใจฉันก็ไม่เคยถอยห่าง

ถึงฉันจะไม่เคยประกาศตัว...แต่ฉันก็ทำงานให้อยู่เงียบ ๆเสมอ

ขอส่งกำลังใจ...ให้กับผู้ปฏิบัติหน้าที่คนกล้า...คนดี..แห่งสังคม.....ทุกท่านค่ะ

อายุบวร/วนา

เสียงขลุ่ย จากอาจารย์ ธนิส  ศรีกลิ่นดี : น้ำตาฟ้า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

¹éÓµÒ¿éÒ - ¸¹ÔÊÃì ÈÃÕ¡ÅÔè¹´Õ

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ก้อนหินรำพัน วันที่ : 20/10/2008 เวลา : 16.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/LOSTGEO

หวัดดีคุณวนาอีกครั้ง

มาอ่านเรื่องนี้ ในวันนี้ ความเศร้าเสียใจก็ไม่ได้ลดน้อยลงสักเท่าไรเลย

แต่ก็ดีใจและภูมิใจด้วย กับ "ชายหนุ่ม" ผู้กล้าหาญของคุณ

ถึงตอนนี้...ก็ยังไม่มีเสียงใดออกมาแสดงความรับผิดชอบ แม้แต่คำว่า "ขอโทษ" มันก็ยังไม่ยอมปริปากพูด

ผมมองว่า...นายกคนนี้...แม้จะชอบยิ้มจ๋อง ๆ เจียม ๆ แต่ในใจนั้นเหี้ยมกว่าที่คิดหลายเท่านัก

ไม่งั้นเราคงไม่ได้เห็นการออกมาแถลงข่าวแบบแถก ๆ ที่แทบจะหาสาระสรุปไม่ได้ นอกจากว่าพวกตรูจะอยู่ต่อ...ใครจะทำไม ??

นั่นละครับ.."สมชาย" และ "ชิดชอบ"

ขอบคุณครับ...

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
วาริท_วิมล วันที่ : 12/10/2008 เวลา : 07.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waritwimol
Right to Respect

ขอบคุณสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่ชายหนุ่มของคุณวนา...ปลอดภัย
ขอบคุณที่ส่งกำลังใจให้ลูกศิษย์ผม...ปลอดภัย
......................................................
อาทิตย์หน้า อาจารย์จะขึ้นไปรวมพลังกับลูกศิษย์แล้วครับ!!!!

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
อังศนา วันที่ : 11/10/2008 เวลา : 14.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/angsana
เฉลียงหลัง : http://www.oknation.net/blog/uam

..ยินดีกับใครๆ ของทุกคนกลับบ้านอย่างปลอดภัยค่ะ

(ไม่รู้เป็นไร.. จนวันนี้ อ่านเรื่องของวันนั้นก็ยังน้ำตาตกอยู่นั่นเอง!)

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
กัสโต้ วันที่ : 11/10/2008 เวลา : 13.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/custo
LIFE IS BEAUTIFUL WHEN YOU WALK SLOWLY

ดีใจที่ผู้ชายของน้องกลับมาปลอดภัย

เช่นเดียวกับผู้ชายของพี่ ที่กลับมา
ด้วยความปลอดภัย แม้เค้าไปที่นั่น
ต่างภาระ ต่างหน้าที่ก็ตาม

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
tatuk วันที่ : 10/10/2008 เวลา : 16.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

เดชะบุญ!
พี่น้องที่ไปร่วมชุมนุมจงเตรียมพร้อมและระวังตัวให้มากขึ้นนะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เสี้ยว วันที่ : 10/10/2008 เวลา : 15.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gluhp
เสี้ยวตะวัน พระจันทร์ข้างฝา

สังคมนี้...มีแต่คนเก่ง..เต็มไปหมด
แต่จะหาคนกล้า...นั้น...ยากเหลือเกิน

จริงๆที่สุด

"ท่านผู้นำ" คงจะไม่ได้ยิน
เหตุเพราะไม่เคยสำเหนียกว่าตนเป็นผู้นำประเทศชาติ
กรรม

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สงราษฎร์ วันที่ : 10/10/2008 เวลา : 15.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Leo

แด่..ทุกคนที่เสียสละ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Law222 วันที่ : 10/10/2008 เวลา : 15.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Law222
รู้เท่าเอาไว้กัน รู้ทันเอาไว้แก้ รู้ให้แน่ๆใช้ได้ทั้งแก้ทั้งกัน


พี่น้องพันธมิตร

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน