*/
  • วนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : noi_build@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-28
  • จำนวนเรื่อง : 117
  • จำนวนผู้ชม : 343404
  • จำนวนผู้โหวต : 119
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
เพลงโปรด

เทียนน้อย โดยวง ฆราวาส

View All
<< เมษายน 2009 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 23 เมษายน 2552
Posted by วนา , ผู้อ่าน : 1064 , 23:44:56 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 

ฉันคงต้องเท้าความสักนิด ว่าฉันได้เดินทางมาอยู่ที่เมืองมัณฑะเลย์ ประเทศพม่าได้ 4 วันเข้านี่แล้ว

 

ฉันออกเดินทางจากเมืองไทยตั้งแต่แปดโมงเช้าวันจันทร์ กว่าจะถึงมัณฑะเลย์ ก็ล่วงเข้าเวลา 6 โมงเย็น เครื่องบินภายในประเทศที่ฉันและเพื่อนพ้องนั่งมาจากเมืองย่างกุ้ง ....ออกอารมณ์เหมือนรถทัวร์ก็ไม่ปาน ....กว่าจะถึงมัณฑะเลย์ ก็แวะจอดรายทางเสียด้วย...เอากับเขาสิ เล่นเอาเพื่อนร่วมงานชาวอังกฤษของฉันที่กลัวเครื่องบินเป็นชีวิตจิตใจ ถึงกับออกอาการ ขวัญหนีดีฝ่อ กันเลยทีเดียว จากสนามบินมัณฑะเลย์ เราต้องนั่งรถเข้ามาในเมือง ซึ่งเป็นที่ตั้งของโรงแรมที่พัก ก็กินเวลากว่าชั่วโมง สองข้างทางแม้จะมีวิวทิวทัศน์ที่ทำให้ฉันตื่นตาตื่นใจ แต่ฉันก็ฝืนความอ่อนเพลียและง่วงงุนจากการอดนอนในหลายวันที่ผ่านมาไม่ไหว ทำให้ฉันผล็อยหลับไปเป็นช่วง ๆ ตลอดการเดินทางจนกระทั่งถึงโรงแรม....เรื่องมันก็เกิดขึ้น ที่โรงแรมแห่งนี่นั่นแหล่ะ...โรงแรมที่ชื่อว่า Hotel Mandalay

 

ช่วงเวลาแห่งการเตรียมงานประชุม และการประชุมก็ได้เริ่มขึ้นแล้ว ตั้งแต่เมื่อวาน และมันก็ผ่านพ้นมาได้ด้วยดี...จนกระทั่งเช้าวันนี้

 

หลังเราเริ่มกิจกรรมในห้องประชุมไปได้สักสองชั่วโมง เค้าลางแห่งความยุ่งยากเริ่มจะมาเยือน เมื่อฉันและเพื่อน ๆ พบว่า เจ้าหน้าที่ของรัฐบาลพม่า 2 คนที่มานั่งสอดแนมการประชุมของเราตลอดเวลาตั้งแต่วันเริ่มงาน เริ่มมีการพูดคุยกันอย่างเคร่งเครียด อีกทั้งการเรียกผู้ใหญ่จากกระทรวง อีกสามคน มาร่วมพูดคุยด้วย ...ตลอดเวลาฉันเฝ้าสังเกตุการณ์และรู้สึกถึงความผิดปกติ ฉันคิดว่า มันจะต้องเกิดอะไรขึ้นแน่ ๆ ในไม่ช้านี้.......

 

เจ้าหน้าจาก ASEAN Foundation เจ้าของเงินที่ใช้จัดประชุมครั้งนี้ ขอคุยกับฉัน เรื่องข้อสงสัยหลายประการเกี่ยวกับรายงานที่ฉันส่งไปเมื่อเดือนที่แล้ว หลังจากการประชุมผ่านไปแล้ว 3 ประเทศ...ระหว่างที่เรานั่งคุยกันอยู่ในห้องอาหารของโรงแรม พร้อมเพื่อนร่วมงานชาวไอริชอีกผู้หนึ่ง เพื่อนร่วมงานสาวชาวอังกฤษวิ่งหน้าตาตื่นมาหาเรา ทั้งสามคนพร้อมกับแจ้งว่า เราเกิดปัญหาขึ้นเสียแล้ว...

 

เพื่อนสาวชาวอังกฤษอธิบายสั้น ๆ แล้วดึงเพื่อนชายชาวไอริชให้ออกไปเจรจา ระหว่างนี้ ฉันก็ได้ปรึกษาหารือกับเจ้าหน้าที่จาก ASEAN เรื่องปัญหามากมาย ที่เกิดขึ้นระหว่างหน่วยงานของเราและรัฐบาลพม่า ความยากลำบากในการทำงานร่วมกับรัฐบาลพม่าที่ไร้เหตุผลอย่างสิ้นเชิง ทำให้เราลำบากใจ จนไม่อยากจะทำอะไรที่เกี่ยวข้องกับที่นี่อีกแล้ว....ดูเหมือนว่าเธอจะเข้าใจปัญหาดีทุกอย่าง

 

เพื่อนชายชาวไอริชของฉันกลับมาพร้อมสีหน้าไม่สู้ดี...บอกว่าเรามีปัญหาที่จะต้องแก้ไขเสียแล้ว เราร่วมกันออกความคิดเห็นและหาทางออก...ซึ่งผลยังไม่ออกมา แต่ฉันหวังว่า มันจะเป็นไปในทางที่ดี...กับจดหมายที่เราพยายามจะเจรจาต่อรองกับรัฐบาลพม่า ในการให้สิทธิเด็กชายหญิงชาวกระเหรี่ยง สองคนที่เรารับเข้าร่วมงานโดยตรง ไม่ผ่านรัฐบาล ทำให้รัฐบาลประกาศยื่นคำขาดให้เราส่งเด็กกลับย่างกุ้งภายในวันนี้

 

ฉันและKevin พยายามใจเย็น แก้ปัญหาทีละเปลาะ เท่าที่เราจะพอทำได้ และหวังว่ามันจะผ่านไปได้ด้วยดี

 

งานประชุมของเราดำเนินไปด้วยความต่อเนื่อง กลุ่มเยาวชนพม่าที่มาร่วมงานเริ่มสนุกกับการเรียนรู้ใหม่ ๆ ...จนกระทั่งเวลา 4 โมงกว่า ๆ (เวลาพม่าช้ากว่าไทยครึ่งชั่วโมง) ซึ่งเวลานั้นน่าจะประมาณ 5 โมงเย็นในบ้านเรา

 

พนักงานโรงแรมวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาโวยวายในห้องประชุมของเราในภาษาพม่าที่พวกเราฟังไม่ออก ได้แต่ยืนกันเหวอ ๆ...เด็กสาวคนหนึ่งในที่ประชุมของเราหน้าถอดสีและทำท่าจะร้องไห้ ในขณะที่น้องผู้ชาย 4 คนที่เป็นผู้เข้าร่วมประชุม จากหน่วยงานดับเพลิงของย่างกุ้ง ได้ทะยานออกไปก่อนหน้านั้นแล้ว

 

หลังจากรู้เรื่อง ฉันพยายามตั้งสติและใจเย็น ค่อย ๆ เก็บของ พร้อมกับบอกน้อง ๆ ให้ทะยอยกันออกไปอยู่ในที่โล่ง ๆ ตอนนั้นฉันรู้แล้วว่าเกิดไฟไหม้โรงแรมที่พัก ห้องต้นเพลิงมาจากห้องของน้องสาวคนที่หน้าซีดนั่นเอง....พวกเขาตื่นตะหนก แต่เราก็พยายามไม่ตื่นตะหนกตาม หลังจากทุกคนออกจากห้องไปหมดแล้ว ฉันและปุ้ยค่อย ๆ เก็บของมีค่าของออฟฟิศ เป็นต้นว่า กล้องถ่ายรูป LCD และกล้องถ่ายวีดีโอ รวมทั้งเงินค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่จะต้องรับผิดชอบ ค่อย ๆ เดินกันออกจากห้องอย่างใจเย็น ฉันพบว่า เด็ก ๆ ยังยืนออกันอยู่เชิงบันไดอาคารห้องประชุม ซึ่งแยกตัวออกมาจากตึกที่เกิดเพลิงไหม้...ฉันจะตะโกนบอกน้องเพื่อนร่วมงานคนหนึ่ง ให้พาเด็ก ๆ ออกไปยืนในที่โล่ง ๆ เพื่อความปลอดภัย เพราะตอนนั้นฉันเห็นว่า ควันไฟได้ลุกลามไปหลายห้องแล้ว และเรายังไม่เห็นเปลวเพลิง

 

ระหว่างนั้นรถดับเพลิงแทบจะหมดเมืองมัณฑะเลย์เลยมั้ง...ทะยอยกันเข้ามาจนลานจอดรถหน้าโรงแรมเต็มพรืดไปหมด...ผู้คนจำนวนมากยืนออดูเหตุการณ์กันสองฝั่งถนน

 

ฉันชวนน้องปุ้ยออกมายืนข้างนอก เพราะตรงนั้นเป็นมุมอับ และควันก็พวยพุ่งมากขึ้นเรื่อย ๆ ฉันเห็นพนักงานหลายคน พยายามทุบกระจกห้องพักชั้นต้นเพลิงเพื่อเปิดกระจกกระบายควัน เราขอบันทึกภาพกันไว้เป็นที่ระลึก...ว่าผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างพวกเรา ต้องมาทำงานที่เสี่ยงขนาดนี้กันเชียวหรือ....อะไรคือความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของพวกเรา...และทำไมเราต้องทุ่มเทขนาดนี้ด้วยเล่า

 

ฉันไม่ค่อยหวาดวิตก เพราะเอกสารสำคัญเอาติดตัวออกมาทั้งหมด ในห้องเหลือแต่เสื้อผ้า ซึ่งไม่ได้สลักสำคัญอะไร...หลังจากนั้นไม่นาน เด็กหนุ่มทั้งสี่คน ผู้เข้าร่วมประชุมของเรา กลับมาในสภาพที่มอมแมม....อา!!!!...ระหว่างนั้น ดูเหมือนหลาย ๆ คนตั้งข้อสงสัยและส่งเสียงถามว่า ในสถานการณ์อย่างนี้...นักผจญเพลิงผู้ร่วมประชุมของเราหนีหน้าหายไปไหนกันเสียหล่ะ....และสภาพพวกเขาตอนนี้นั่นคือคำตอบ.....ก็เขา...ไปผจญเพลิงกันมาน่ะสิ...ถามได้

 

พวกเขาดูหล่อ...ดูเท่...ขึ้นมาทันทีในสายตาของฉัน ก่อนหน้านี้เด็ก ๆ เหล่านี้ไม่ค่อยเป็นที่สนใจในกลุ่มผู้เข้าประชุมเท่าไหร่ เพราะภาษาอังกฤษที่ไม่แข็งแรงของพวกเขา ทำให้เด็กหนุ่มเหล่านี้ ค่อนข้างเขินอายและเก็บตัวเงียบ....จนไม่ค่อยมีใครสนใจในตัวตนที่แท้จริงของพวกเขา....แต่วันนี้ สถานการณ์อย่างนี้...แววแห่งมโนสำนึกที่ดีของพวกเขา ฉายให้เห็นความงามภายในของเขาที่สามารถจับต้องได้ในขณะนี้....น้อง ๆ สาว ๆ ขอถ่ายรูปพวกเขาเป็นการใหญ่....สิ่งที่เขาได้กลับมาจากการทะยานขึ้นไปในที่เกิดเหตุ คือกระเป๋าตังค์ของเพื่อน...สปิริตของนักผจญเพลิง จิตวิญญาณแห่งความดี...เขาไปทั้ง ๆ ที่นุ่งโสร่ง มือถือกระเป๋าของงานประชุม ไปทั้ง ๆ ที่ไม่อยู่ในสภาวะที่พร้อมจะดับเพลิง แต่พวกเขาก็ไป.....ฉันประทับใจมาก....

 

ในที่ประชุมของเรา...ตั้งเงื่อนไขกันไว้ว่า หากเราประทับใจผู้ใด เราจะให้สติกเกอร์หัวใจแก่คนผู้นั้น เพื่อแสดงความประทับใจและเป็นกำลังใจในความดีนั้น ๆ วันนี้ฉันได้หัวใจมา 2 ดวง ตอนฉันเห็นน้อง ๆ ผู้ชายเหล่านี้ขมุกขะมอมลงมาจากที่เกิดเหตุ มายืนปลอบใจกับเพื่อนสาวที่เพิ่งรู้จักกันได้ 2 วัน พร้อมกระเป๋าตังค์ ที่พยายามหยิบกลับมาให้เพื่อนได้เพียงอย่างเดียว ฉันและน้องปุ้ย รวมทั้งน้องเจ เทหัวใจที่ได้รับมาวันนี้ ให้กับหนุ่ม ๆ ทั้ง 4 คนนี้อย่างเต็มอกเต็มใจ...สถานการณ์สร้างวีรบุรุษฉันใด....เหตุการณ์วันนี้ถึงแม้มันจะเลวร้าย...แต่ในความเลวร้าย กลับสร้างมิตรภาพอันแนบแน่นให้เด็ก ๆอย่างแน่นแฟ้นทีเดียว....

 

เมื่อหัวค่ำที่ผ่านมาหลังจากดูแลย้ายห้องพักให้เด็กสาวผู้ขวัญเสียเรียบร้อยแล้ว พวกเราไปหาซื้อของกินเล็ก ๆ น้อยที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตข้าง ๆ โรงแรม กลับมากินกันที่โรงแรม โดยไม่ยอมใช้ลิฟท์ของโรงแรม ....เราเจอน้อง ๆ รวมตัวกันหลายคน เพื่อไปกินข้าวและพูดคุยปรึกษาหารือกันในความโชคร้ายที่พวกเราผจญกันมาในวันนี้......พวกเขารักกันมากขึ้นมามากมายทีเดียวในเวลาไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมา

 

โชคดีที่ไฟ้ไหม้ไม่มาก และดับทันเวลา....แต่ชั้น 5 ต้นเพลิง ก็ต้องปิดบริการตลอดทั้งชั้น....โชคดีที่ห้องพักของพวกเราอยู่ชั้น 3 ไม่กระทบอะไรมาก....แต่ถึงอย่างไรคืนนี้เราจะหลับลงกันได้อย่างไร....

 

โรงแรมแย่มาก ไม่แสดงความรับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น พยายามโยนความผิดให้เด็ก หาว่าเด็ก ๆ ชาร์ตโทรศัพท์มือถือในห้องจนไฟฟ้าลัดวงจร...แต่ปรากฏว่าเด็ก ๆ ของเราไม่ได้ใช้โทรศัพท์มือถือ...ข้อกล่าวหานี้จึงตกไป...แต่โรงแรมไม่แม้แต่จะมาถามสักคำว่า คืนนี้น้อง ๆ เหล่านี้จะไปนอนห้องไหน...หรือกล่าวคำขอโทษใดใดเลย

 

ฉันเองเป็นฝ่ายทนไม่ได้ ต้องไปถามว่า ใจคอพวกคุณจะไม่ยอมย้ายห้องให้เด็กหรือไง....นั่นหล่ะ ถึงพยายามจัดการเช็คห้องและย้ายห้องให้....เฮ้อ!!!!

 

ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้จะมีอะไรเกิดขึ้นอีกหนอ........

 

ห้าทุ่มพอดี (เวลามันฑะเลย์)

 

ห้อง 209 Hotel Mandalay

23 เม.ย. 2552

 

วนา/ บันทึกไว้ด้วยอารมณ์ที่หลากหลาย


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
มะอึก วันที่ : 02/06/2009 เวลา : 07.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

เรื่องนี้อ่านแล้วสนุกและตื่นเต้นมากครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
วาริท_วิมล วันที่ : 30/05/2009 เวลา : 23.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waritwimol
Right to Respect

มารออ่านเรื่องใหม่นานแล้วคราบบบบบ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
phithak-P วันที่ : 20/05/2009 เวลา : 20.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phithak-P

อ่านไปอ่านมาจึงนึกออกว่าเคยอ่านแล้วนี่หน่า แวะมาเยี่ยมและขอให้มีความสุขกับพันธกิจของชีวิตครับ


กลับล่ะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ครูเจี๊ยบ วันที่ : 15/05/2009 เวลา : 13.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/baan-koo-kai
หัวใจ...ของฉัน..เป็นนักเดินทาง..อักษรของฉัน...เป็นนักเดินทาง หัวใจของฉัน...ไร้ซึ่งพันธนาการอักษรของฉันถูกพันธนาการด้วยหัวใจฉันเอง

ตามรอยนักเดินทางสาว
มีความสุขกับการเดินทางค่ะวนา
สบายดีนะคะ
ไม่ได้แวะเวียนมานาน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ถนนโบราญ วันที่ : 24/04/2009 เวลา : 13.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tonhorm

น่าติดตามมากเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
phithak-P วันที่ : 23/04/2009 เวลา : 23.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phithak-P

ยังจำได้ว่าบนเครื่องสายการบินมาที่นี่ ผุ้โดยสารบางคนนำไก่ขึ้นเครื่องมาด้วย ครั้นเครื่องจะลงยังมองเห็นฝูงวัวเล็มหญ้าอยู่บริเวณสนามบิน ฮา ฮา..
อ่านเรื่องระทึกใจในเอนทรี่นี้แล้วอยากอวยพรให้การงานลุล่วงไปด้วยดี แม้ว่าจะยากเย็นเพียงไรในการต่อรองบางปัญหากับผู้คนของประเทศนี้(ซึ่งประชาชนของเขาน่ารักมากเหลือเกิน)

ขอให้มีความสุขวันวันเวลาที่เหลือในประเทศนี้ขอ-รับ
ไปล่ะ!ปรู๊น ปรู๊น น น น...

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน