*/
  • วนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : noi_build@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-28
  • จำนวนเรื่อง : 117
  • จำนวนผู้ชม : 343105
  • จำนวนผู้โหวต : 119
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
เพลงโปรด

เทียนน้อย โดยวง ฆราวาส

View All
<< มิถุนายน 2009 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 2 มิถุนายน 2552
Posted by วนา , ผู้อ่าน : 1549 , 11:19:11 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

กลางสัปดาห์ ... เราได้หยุดพักครึ่งวันเช้า....ภาวนาขออย่าให้ฝนตกในวันนี้ เพราะเราจะข้ามไปเกาะที่คนที่นั่นเขาเรียกว่า “พาราไดซ์ ไอซ์แลนด์” ที่คนดาวาวเขาภาคภูมิใจมาก ๆ

ทุกคนที่เจอหน้า บอกฉันว่า หากพอมีเวลา ก็ไม่ควรจะพลาดที่จะข้ามไปฝั่งพาราไดซ์

เกาะพาราไดซ์ไอร์แลนด์ สามารถมองเห็นจากฝั่งของโรงแรมที่ฉันพัก มองเห็นลิบ ๆ นั่นแหล่ะค่ะ...มันดูใกล้นิดเดียว พนักงานโรงแรมบอกฉันว่า คุณมาเมืองนี้ทั้งทีแล้วก็ไม่ควรพลาด...ค่าเดินทางโดยเรือสาธารณะ เพียงคนละ 15 เปโซ (อืมม ไม่แพง) เพียงแต่ว่า พนักงานโรงแรมแนะนำ... ‘เราไม่ควรเดินทางโดยเรือสาธารณะ’ เขาแนะนำว่า หากอยากไป โรงแรมจะจัดการเรื่องเรือโดยสารให้ เหมาลำ เที่ยวละ 150 เปโซ

เรานัดแนะกันได้ 4 คน มีฉัน น้องเจ น้องปุ้ย และ Kevin สาว สว. (สูงวัย) อีก 3 คน ไม่ยอมไปด้วย (ภายหลังฉันถึงได้รู้ว่า สาม สาว สว. เขาคิดถูกกันอย่างแรง)

เย็นวันก่อนวันหยุด...น้องเจ ไปจัดการจองเรือกับทางโรงแรมเรียบร้อย นัดแนะกันออกจากโรงแรมเวลา 9 โมงเช้า...พนักงานโรงแรมพร้อม รปภ. เดินไปส่งพวกเราที่ท่าเรือ รอดูจนแน่ใจว่าเราขึ้นเรือโดยปลอดภัยดี แล้วจึงกลับไป....ตามข้อมูล เราต้องนั่งเรือประมาณ 15 นาที

ที่เห็นนี้คือทางเดินไปท่าเรือของโรงแรมค่ะ

เจ้าเรือลำนี้แหล่ะค่ะ ....เป็นพาหนะพาพวกเราไป พาราไดซ์

เรื่องเรือนี่ก็เป็นอีกหนึ่งภูมิปัญญาของชาวน้ำที่น่าทึ่งนะคะ...คนที่นี่ ออกแบบเรือให้มีความปลอดภัยจริง ๆ ค่ะ จะเห็นได้ว่าเรือของที่นี่จะมีปีกสองข้างเหมือนนกเลยค่ะ เพื่อให้เรือทรงตัวได้ดี ไม่โคลง แล้วก็ล่มยากด้วยค่ะ ...ภูมิปัญญานี้มีมาแต่ดั้งเดิม สืบทอดถึงปัจจุบันเลยล่ะค่ะ อย่างภาพข้างล่าง เป็นภาพเรือในยุคดั้งเดิมค่ะ...โครงสร้างไม่เปลี่ยนมาก เปลี่ยนไปก็แต่วัสดุ รูปแบบ และสีสันเท่านั้นเองค่ะ

แต่ในความเป็นจริงแล้ว....เราใช้เวลา เพียง 5 นาที ก็ถึงฝั่งเสียแล้ว...ชายหาด สวยสมชื่อ “พาราไดซ์” เรากิ๊วก๊าว กับน้ำทะเลสวยใส หาดทรายขาวสะอาด ผิดกับหาดของโรงแรม ที่ทรายดำเหมือนขี้เป็ด...ถึงแล้ว...พาราไดซ์

แต่....จากท่าเรือ เดินเข้าเกาะ เราต้องเสียค่าผ่านประตูเข้าเกาะ คนละ 100 เปโซ....จ่ายเงินแล้วเดินผ่านประตู ที่หน้าตาเหมือนตามโป๊ะเรือข้ามฟากท่าพระจันทร์เลยอ่ะ...เดินเข้าไปกันแบบงง ๆ ... อารมณ์พวกเรายามนั้น เหมือนเดินเข้าซาฟารีเวิล์ด บวก สวนสยาม.....ฮา....แต่ขำไม่ออก

เราหันมามองหน้ากัน...แล้วหัวเราะก๊าก ๆ กันออกมา จากนั้นก็ปรึกษากันว่า ไหน ๆ ก็มาแล้ว ไหน ๆ ก็เสียค่าผ่านประตูแล้ว...เวลา 3 ชั่วโมงที่เหลือนี้ เราควรจะทำกิจกรรมอะไรให้มันคุ้มค่ากับเวลาหยุดอันน้อยนิด ที่พวกเราตัดสินใจผิดพลาดกันอย่างรุนแรง

ฉันเสนอความเห็น...ไปนอนนวดกันริมหาดกันดีกว่า...ที่นี่เขามีบริการนวด ชั่วโมงละ 450 เปโซ...เอาก็เอาวะ ดีกว่าอยู่เปล่า ๆ ...ดังนั้น ฉัน Kevin และน้องเจ จึงตัดสินใจจะนอนชิลล์ ๆ ให้หมอนวด นวดแข้งนวดขาที่ริมทะเล...สบาย ๆ สักคนละ 1 ชม....ส่วนน้องปุ้ย ไฟแรง ขอไปพายเรือคายัค

ฉันเข้าไปติดต่อเคาน์เตอร์...พนักงานรับจองบอกว่า พนักงานนวดจะมาประมาณ 10 โมง ให้เราไปรอที่เก้าอี้ริมหาดได้เลย...เราจึงไปนั่งเล่นไปคุยกันไป...Kevin เป็นคนเดียวที่เสียความรู้สึกและผิดหวังอย่างแรง กับพาราไดซ์...นั่งรอกันสักพัก ฉันเห็นน้องปุ้ยเดินหน้ามุ่ยกลับมาบอกว่า...เขาห้ามพายเรือคายัคตอนนี้ เนื่องจากทะเลไม่ปกติ ทั้ง ๆ ที่เราก็เห็นว่า ท้องทะเลสงบดี คลื่นและลมไม่กระดิกเลยจนนิดเดียว เป็นอันว่า กิจกรรมพายเรือคายัค เป็นอันต้องงดไป

ไม่ช้าไม่นาน....น้องปุ้ยของพวกเรา ก็มีสภาพเป็นแบบนี้แหล่ะค่ะ

ปุ้ยจึงลงไปเดินเล่นที่ริมหาดอย่างเซ็ง ๆ...Kevin หันมาเม้าท์กับฉันว่า...ปุ้ยพยายามจะหนีออกจากความเลวร้ายของเกาะพาราไดซ์...ผ่านไป 15 นาที ฉันเห็นพนักงานมาเก็บกวาดทำความสะอาดเตียงริมหาด แต่ไม่มีทีท่าว่าหมอนวดจะมาสักที ฉันจึงถามว่า พนักงานนวดมารึยัง พวกเรามารอ พนักงานบอกว่า เวลานี้เป็นเวลาทำความสะอาดไม่ใช่เวลานวด ...อ้าว... และพนักงานนวด ก็มีเพียงคนเดียว...และก็มีคนจองแล้วด้วย...ดังนั้น พวกเราจึง... ”อด”

ความจริง ที่นี่ มีการจัดการที่ดีมากระดับหนึ่งทีเดียวนะคะ เช่น สถานที่สูบบุหรี่ถูกจัดให้สูบเป็นที่เป็นทางอย่างนี้

หรือการจัดการให้สถานที่แห่งนี้ดูเป็นระเบียบ งามตา...แต่มันทำให้เกาะแห่งนี้ สูญเสียความเป็นธรรมชาติไปอย่างมาก...หาดทรายที่ถูกเก็บกวาดอย่างขาวสะอาด น่าเดิน น้ำทะเลใสสะอาด เก็บกวาดเศษปะการังเรียบร้อย น่าเล่น

....แต่ทางเกาะ นำปูนซีเมนต์เทเป็นทางเดินกั้นหาดออกเป็นล็อค ๆ จากหาดทรายขาวทอดยาว กลายเป็นคลองไปในทันที...ความงามตามธรรมชาติที่ควรจะเป็นจะหมดเสน่ห์ไปในทันทีเลยทีเดียว

เราจึงตัดสินใจได้ทันทีในตอนนั้น ...กลับ....พร้อมความรู้สึกเลวร้ายกลับไปด้วย...จริง ๆ ฉันไม่ค่อยเท่าไหร่ เพราะไม่ได้คาดหวังอะไรมาก แต่ เควิน ผิดหวังอย่างแรง ถึงขนาดกลับไปเขียนเรื่องสั้น ได้ 1 เรื่องเลยทีเดียว เควินให้ชื่อเรื่องว่า “Escape from Paradise Island” หลังจากกลับเข้าฝั่งแล้ว เราจึงตกลงกันใช้เวลาที่เหลือ ไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์ท่าจะดีกว่า...

จากโรงแรม นั่งรถเพียง 5 นาที เราก็ถึง Davao Museum ที่เป็นพิพิธภัณฑ์เอกชน ตั้งอยู่ภายในหมู่บ้านที่ค่อนข้างหรูหรา คนที่อาศัยอยู่ที่นี่ คือชนชั้นกลาง ที่ค่อนข้างร่ำรวยสักหน่อย เป็นพิพิธภัณฑ์เล็ก ๆ แต่จัดแสดงงานได้น่าสนใจมาก ๆ ชั้นล่างเป็นนิทรรศการหมุนเวียน ส่วนชั้นสอง เป็นนิทรรศการถาวร บอกเล่าเรื่องราวประวัติศาสตร์ของเมืองและชนพื้นเมืองดั้งเดิมของเมืองดาวาวซิตี้ และเกาะมิน ดานาว

วนา...ขอจบเรื่องราวตอนนี้ ไว้ที่หน้าพิพิธภัณฑ์นี่ก่อนค่ะ...ไว้มาต่อตอนหน้า จะนำชมพิพิธภัณฑ์ค่ะ

เรื่องและภาพ โดย วนา

มีความสุขทุกรอยเท้าที่เก้าเดินทุกท่านค่ะ

ขอขอบคุณที่แวะชมค่ะ

ขอขอบคุณเพลงเรือน้อย โดย ชวาลา  ชัยมีแรง

ไม่ค่อยเข้ากับเอนทรีเท่าไรเลย...แค่ชอบเท่านั้นเอง

 


เรือน้อย.mp3 -

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
วาริท_วิมล วันที่ : 09/07/2009 เวลา : 21.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waritwimol
Right to Respect

เคยมาเม้นท์ไว้ยาวยืดเป็น 10 บรรทัด พอกดส่ง แฮงค์เฉยเลยพี่น้อง... แค้นมั่กๆ
แต่จำได้ว่าผมประทับใจเรือปีกนกมาก เป็นภูมิปัญญาที่ไม่ธรรมดาเลย
แต่ขณะเดียวกันก็ไม่ชอบมากๆ การกั้นหาดเป็นล๊อคๆด้วยซีเมนต์เลย
..... คนรับผิดชอบคิดได้ไงเนี่ย ..ของดีดีมีอยู่แล้วไปทำให้ดูไม่ดี

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
มะอึก วันที่ : 03/06/2009 เวลา : 18.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

วนาเล่าเรื่องได้สนุกเหมือนเดิม
.

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 02/06/2009 เวลา : 12.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

ตามมาเที่ยวต่อครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน