*/
  • วนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : noi_build@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-28
  • จำนวนเรื่อง : 117
  • จำนวนผู้ชม : 343404
  • จำนวนผู้โหวต : 119
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
เพลงโปรด

เทียนน้อย โดยวง ฆราวาส

View All
<< กรกฎาคม 2009 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพฤหัสบดี ที่ 2 กรกฎาคม 2552
Posted by วนา , ผู้อ่าน : 3378 , 11:54:44 น.  
หมวด : ท่องเที่ยว

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ฉันใช้เวลาตลอดบ่ายหมดไปกับการอ่านหนังสือ...การได้อยู่นิ่ง ๆ จ่อมจมกับอักษร ทำให้ฉันสงบขึ้นมากมายและสุขใจอย่างประหลาด...นานเท่าใดแล้วหนอ ที่ฉันไม่ได้อยู่นิ่ง ๆ ...นอนชมท้องฟ้า และจิบชายามบ่าย 

คนเราก็เท่านี้เอง...วิธีแสวงหาความสุขง่าย ๆ กลับปล่อยปละละเลยและมองข้าม...กลับดิ้นรน แสวงหา...มาถึงแล้ว ต้องไปนั่น ต้องไปนี่...ทั้ง ๆ ที่ไปแล้ว บางครั้งก็ก่อให้เกิดทุกข์ ร้อนมาก ก็ทุกข์ หนาวมากก็ทุกข์ ไม่มีความพอดีซักอย่าง...ฉันยังคิดว่า หากดันทุรังไปเที่ยวอีกในช่วงบ่าย ไมเกรนฉันต้องขึ้นแน่ ๆ...คิดถูกแล้ว ที่กลับมานอนนิ่ง ๆ ท่องไปในโลกหนังสือ กับบรรยากาศริมสายน้ำคาน...สายน้ำที่ฉันหลงรัก 

ชีวิตฉันผูกพันกับสายน้ำ....เริ่มตั้งแต่เกิด ฉันเกิดริมแม่น้ำ เติบโตและเรียนรู้ชีวิตเคียงคู่ สายน้ำ...พอฉันทำงาน ฉันต้องเข้าป่า...ต้นน้ำ....ทุกครั้งที่ฉันเห็นแหล่งน้ำใดใดถูกกระทำย่ำยี...จากมนุษย์ผู้ไร้สติ...ฉันมักโกรธขึ้ง และเจ็บปวดเสมอ 

 

 

สายน้ำคาน สงบ และเยือกเย็น ประดุจบุคลิกประจำชาติ...ฉันหมายถึงยามนี้นะ...ยามที่ฉันได้สัมผัส ใกล้ชิด และได้ยินเสียงน้ำหยอกล้อกับสายลม.......ธรรมชาติสนทนาปราศรัยกัน...บางคนอาจว่าฉันเพ้อ...ที่กล่าวว่า ได้ยินเสียงธรรมชาติสนทนากัน....ความจริงแล้ว สิ่งเหล่านี้เกิดจากการฝึกฝนและเรียนรู้

ฉันได้เรียนรู้ศาสตร์เหล่านี้ จากการที่ฉันได้มีโอกาสเข้าอบรมวิชาการอ่าน จากอาจารย์กวี...ผู้ที่ฉันเคารพรักยิ่ง...กิจวัตรประจำวัน ระหว่างที่ฝึกอบรบ คือ เราต้องตื่นตั้งแต่ตี 5 โดยการเคาะระฆังของครู...ล้างหน้าแปรงฟันทำธุระให้เสร็จ ภายใน 30 นาที ตี 5 ครึ่ง ทุกคนต้องมาพร้อมกันที่ใต้ถุนบ้านครู เพื่อท่องอาขยาน กินครูเป็นอาหาร...ต่อจากนั้น ครูจะให้เราไปเดินจงกรม...เป็นเวลา 30 นาที.. 

หลังจากการเดินจงกรมนี่แหล่ะ...เป็นกิจกรรมช่วงสำคัญ...คือ การอ่านชีวิตและธรรมชาติ...บ้านครูนั้น มีพื้นที่กว้างขวาง หน้าบ้านครู เป็นดงสัก ซึ่งคุณพ่อของครูและครูช่วยกันปลูกไว้...ต้นสักสูง ต่ำตามขนาดอายุ ปะปนอยู่ในสวนสักขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก....ครูให้เราเลือก ต้นไม้ต้นใดก็ได้ ไม่เฉพาะจะต้องเป็นต้นสัก คนละหนึ่งต้น... 

จากนั้น ให้เราโอบกอดต้นไม้เอาไว้ เท้าเปล่าสัมผัสดิน มือสัมผัสลำต้น หน้าผากชิดลำต้น หลับตา ฟังเสียงใบไม้ทักทายกัน..................มันช่างเป็นช่วงเวลาที่แสนสุข สงบ 

แรก ๆ ฉันไม่ได้ยินเสียงอะไรจากภายในทั้งสิ้น...นอกจากเสียงสรรพสิ่งรอบ ๆ กาย และเสียงแห่งความเงียบ แต่พอวันที่สอง วันที่ฉัน เริ่มปล่อยตัวเองให้เป็นส่วนหนึ่งของสรรพสิ่ง...ฉันกลับได้ยินเสียงต้นสัก ทักทายฉัน...และต่อจากนั้นมาอีก จวบจนปัจจุบัน ฉันก็มักจะหาโอกาสอยู่นิ่ง ๆ ฟังเสียงสรรพสิ่งรอบกายฉัน...คุยกัน 

ตลอดบ่ายวันนี้ ฉันจึงใช้เวลาส่วนใหญ่ อยู่ริมสายน้ำคาน...จวบจนแดดร่มลมตกแล้ว...ฉันจึงค่อยชักชวนเพื่อนร่วมทาง ออกเดินเที่ยวดูชีวิตยามเย็นของผู้คนที่นี่ และนักท่องเที่ยว......

จุดหมายปลายทางก็มีอยู่ที่เดียว คือบริเวณตลาดกลางคืน ที่จะมีพี่น้องชาวลาวมากมาย นำสินค้ามาวางขาย ส่วนใหญ่เป็น งานหัตถกรรม และผ้าทอ...แต่ก่อนเข้าบริเวณตลาด ฉันอาศัยเวลาที่ฟ้ายังคงมีแสงสว่าง เดินลัดเลาะไปเที่ยวชมตลาดยามเย็น...อยากรู้ว่า ร้านอาหารที่ไม่ใช่ร้านเพื่อบริการนักท่องเที่ยวนั้น เขามีสินค้าอะไรกันบ้าง

ระหว่างทางก็จะเห็นภาพแบบนี้...ไม่แน่ใจว่าเอื้อยเหล่านี้นั่งขายอะไร แต่เดาว่าเป็นล็อตเตอรี่

พุ่มดอกไม้

ในตลาด มีผู้คนเดินกันขวักไขว่ เพื่อหาซื้ออาหาร สำหรับประกอบอาหารบ้าง บางอย่างก็เป็นอาหารสำเร็จรูป ประเภทปิ้ง ย่าง .... อยากเห็นอาหารเมืองหลวงพระบาง ละลานตาขนาดไหน...หาชมเพิ่มเติมได้ที่บ้านพี่สุภาวัลย์นะคะ

 

สำหรับฉัน มีให้ดูเพียงแค่น้ำจิ้ม..เท่านั้นเองค่ะ ^_^

ฉันสรุปของฉันเองว่า พี่น้องลาว เขารักสุขภาพกันพอดูทีเดียว....ร้านเครื่องดื่ม ประเภทผลไม้สดปั่น มีเต็มบ้านเต็มเมือง ที่เวียงจันทน์ก็เหมือนกัน ขายกันเป็นล่ำเป็นสันทีเดียว...สิ่งหนึ่งที่ถูกใจฉันมากก็คือ ดูเหมือนว่าลาวจะเป็นประเทศอาณานิคมประเทศเดียวของฝรั่งเศสเสียกระมัง ที่รับอิทธิพลการทำขนมเบเกอรี่แสนอร่อย เพราะหลาย ๆ ประเทศ เช่นเวียดนาม หรือกัมพูชา ขนมประเภทเบเกอรี่แสนจะไม่ได้เรื่อง ไม่มีที่ใดทำได้อร่อยสู้ที่ลาวนี้ได้เลย 

สินค้าในตลาดมากมาย แต่ส่วนใหญ่จะคล้าย ๆ กัน คือ ผ้าไหม ประเภทผ้าพันคอ ผ้าห่ม ผ้าคลุมเตียง โคมไฟกระดาษสา และสินค้าจากชาวเขา ประเภท เครื่องเงิน ผ้าปัก....ฯลฯ

ฉันได้ผ้าไหม และเสื้อยืดมาหลายชิ้นอยู่เหมือนกันเป็นของฝาก ญาติสนิท มิตรสหาย บุคคลอันเป็นที่รัก ที่เฝ้ารออยู่ที่กรุงเทพฯ....สินค้าที่นี่ ราคาถูกกว่าที่แหล่งทอผ้ามากมายทีเดียว

4 มีนาคม 2552 

เช้านี้ ฉันต้องอำลาหลวงพระบางและสายน้ำคานกลับเวียงจันทน์ เพื่อต่อเครื่องบินเข้ากรุงเทพฯ เสียแล้ว...วันเวลาแห่งความสงบ กำลังจะหมดไป ฉันลงมานั่งทอดสายตา มองพระอาทิตย์ ที่ค่อย ๆ โผล่พ้นขอบฟ้า มายิ้มทักทายฉัน หลังม่านไม้ไผ่...สายน้ำคานยามนี้ ยังนิ่งสงบ ทอดตัวยาวราวเจ้างูยักษ์ อยู่หลังสายม่านหมอกบางยามเช้าตรู่

 

เพื่อนร่วมทาง ชักชวนฉันไปคั่นเวลาระหว่างรอรถสามล้อมารับ ด้วยการไปชมขบวนบิณฑบาตของพระภิกษุหลวงพระบาง การตักบาตรยามเช้ากันอันลือชื่อของหลวงพระบาง ที่หลาย ๆ คนมักนินทาว่า มันเป็นการแสดง............

 

ภาพที่เห็น...เป็นบรรยากาศยามเช้าที่คึกคัก ด้วยผู้คนขวักไขว่ ส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยว ที่แต่ละคนก็มักจะมีกล้องตัวเล็กบ้างใหญ่บ้าง ติดมืออยู่แทบทุกตัวคน คอยจับภาพ ชนพื้นเมือง นุ่งซิ่นสวยงาม พร้อมกระติ๊บข้าวเหนียว นั่งรออย่างสงบ รอ...ขบวนพระภิกษุ สามเณรที่กำลังเคลื่อนตัวผ่านมาเป็นทิวแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย งดงาม

 

ฝรั่งบางคนก็มารอตักบาตรกับเขาด้วย ก็เป็นภาพที่น่ารัก....ในขณะที่เราเห็นภาพแห่งการให้ และการรับ ริมข้างทางห่างออกมา ฉันเห็นเจ้าละอ่อนน้อยนางหนึ่ง นั่งพนมมือไหว้อยู่ข้างทาง พร้อมกล่องกระดาษเปล่า 1 ใบ พระเณรบางรูป ก็แวะโยนข้าวเหนียวที่ได้รับการใส่บาตรจากชาวบ้าน โยนใส่ลังกระดาษนั้น มากบ้างน้อยบ้าง...เป็นการให้กันเป็นทอด ๆ

 

แม้หลาย  ๆ คนจะมองว่า นี่เป็นการแสดงและปรุงแต่งขึ้นมา แต่ภาพศรัทธาของผู้คนเหล่านั้น สะท้อนออกมาจากดวงตาที่อิ่มเอิบ ศรัทธา ภาพเหล่านี้จึงยังคงงดงามในสายตาของฉัน แถวตอนยาวเหยียด เหลืองอร่ามด้วยสีแห่งร่มกาสาวพัตร์ แสงแห่งธรรมแสงแห่งศรัทธาเรืองรอง สมณะทั้งหลาย ยังคงเรียกศรัทธาของผู้คนได้อย่างไม่เสื่อมคลาย...ณ ที่แห่งนี้...หลวงพระบาง...สายน้ำคาน 

เมื่อกลับมาแล้ว.....หลาย ๆ คนทายทักฉัน...แล้วถามว่า เสน่ห์...หลวงพระบางอยู่ตรงไหน???

...ฉันเที่ยวท่องทำงานอยู่ภาคเหนือ หลายปี...ความสงบ งาม เรียบ เย็น ที่ฉันสัมผัสได้จากหลวงพระบางนั้น ฉันก็เคยสัมผัสมาแล้วจากพี่น้อง เมืองแพร่ เมืองลำปาง หรือแม้แต่เมืองเชียงใหม่ กลิ่นอายของล้านนายังอบอวล...ฉันว่า ไม่แตกต่าง...เมืองไทยเราก็ยังมีอะไรอย่างนั้น...มากมายนัก...เพียงแต่ใครจะหาเจอหรือไม่หากที่นั่นไม่ใช่ “มรดกโลก” 

ดังนั้น...เสน่ห์หลวงพระบางสำหรับฉัน...ฉันสรุปได้โดยไม่ยากว่า มันคือประสบการณ์ข้างทางที่เก็บเกี่ยวได้จากการเดินทางเสียมากกว่า ความดื่มด่ำจากการท่องเที่ยวเมือง...ฉันไม่รู้ว่าจะมีนักท่องเที่ยวสักกี่มากน้อย ที่เดินทางไปหลวงพระบาง โดยทางรถโดยสารอย่างฉันทั้งขาไปและขากลับ บางคนไม่เคยแม้แต่จะสัมผัสด้วยซ้ำ...เพราะความเป็นเมืองมรดกโลก ทำให้เส้นทางการเดินทางที่ลัด และสะดวกสบาย มีให้เลือกไม่ยาก...บินลัดฟ้า 1 ชม. จากกรุงเทพฯ ก็สัมผัสหลวงพระบางได้แล้ว..............

หลวงพระบาง เป็นเมืองที่โอบล้อมด้วยขุนเขา และสายน้ำ ไม่ผิดกับแพร่...แต่เส้นทางจากเวียงจันทน์ถึงหลวงพระบาง ยาวไกลนัก...ต้องเดินทางขึ้นเขาลูกแล้วลูกเล่า...ฝากชีวิตทั้งชีวิต ไว้กับฝีเท้าของโชเฟอร์รถทัวร์...การได้มีโอกาส ดื่มด่ำกับประสบการณ์รายทางระหว่างเดินทาง เพื่อนร่วมทางแปลกหน้า...ที่ทำให้เราหามวลมิตรข้างทางได้อย่างไม่ยากเย็นนัก...จึงเป็นกำไร....ที่ฉันคิดว่า ฉันได้จากการสัญจรครั้งนี้...เสน่ห์แห่งขุนเขาที่ยิ่งใหญ่ กล้าแกร่ง และอ่อนโยน

 

เมื่อสรุปโดยรวมแล้ว....หลวงพระบาง ก็ยังไม่ได้เข้ามานั่งในดวงใจของฉันได้อย่างเวียงจันทน์.....หรือ จังหวัดแพร่...จังหวัดเล็ก ๆ ที่คนไทยหลาย ๆ คนไม่รู้จัก.......หากแต่ ทำให้เด็ก กทม. โดยกำเนิดอย่างฉัน หลงใหล ไม่มีวันลืม....!!! 

 

สะบายดีหลวงพระบาง 

เรื่อง และ ภาพ : วนา

ขอขอบคุณทุกท่านที่แวะชมค่ะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
อธิฏฐาน วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 23.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sandstone
จะปิดทองหลังองค์พระปฏิมา

ภาพสายน้ำดูสงบและเยือกเย็นค่ะ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
นาฬิกาลืมเวลา วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 23.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dreamline

แวะมาชมสายน้ำคานอีกครั้ง
เห็นแล้วนึกถึงตอนท่ไป
ชอบบรรยากาศที่ตลาดครับ ทั้งตลาดเช้าและตลาดมืด

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
เมธา วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 22.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/talkwithMetha

น่าถวิล..

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
รำพึง@ริมเล วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 22.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kodarayong

วิถีชีวิตที่เรียบง่าย...
มีเสน่ห์.....
ท้าทายนักเดินทาง....
ให้เข้าไปค้นหา....
แก่นแกนของชีวิต...
ชีวิตที่สงบ...
และ..พอเพียง...
คนเราก็เท่านี้

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
phithak-P วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 21.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phithak-P

นอกจากได้เรียนรู้การเคลื่อนไหวของเจ้าสายน้ำน้ำ ยังได้เรียนรู้การเคลื่อนไหวของสติตัวเองอีกด้วย ว่าอย่างนั้นไหม?
อืมม อ่านแล้วรู้สึกเป็นบุญเหมือนกัน เนิบๆเรื่อยๆ
ขอบคุณครับ
ไปล่ะ ปรู๊น ปรู๊น น นนนนนน....

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
Romeoza วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 20.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/romeoza

น่าไปเที่ยวจังเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 20.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

ผู้คน
และลำน้ำ
ดูสงบงาม
นะครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
Lyrics วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 18.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lunla
: Fa Me  SinG a SonG :

ต้นปีหน้ากะว่าจะไปเยือน

แต่ทุกอย่างยังไม่แน่นอน

แวะมาชมบรรยากาศที่บล็อกนี้ก่อนคร่า







ถ้าเล่นไฮ 5 ก้อเข้าไปadd ทำความรู้จักกันนะคร่า

http://goffyja.hi5.com

http://yaikap.hi5.com

add 2 อันเลยนะคร่า

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 17.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

อ่านเพลิน ดีจัง แบบนี้ต้องขอกลับไปอ่านเรื่องย้อนหลัง แล้วล่ะครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
อาจารย์วิลาสินี วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 15.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wilasinee
ของดีอาชีวะชลบุรี...ห่อหมกทะเลรวมมิตร 24/8/2011


ถนนน่าเดินเที่ยวจังเลยค่ะ
(เข้ามาทักทายเพื่อนใหม่ๆค่ะ)

--------------------------------------------------------
วันนี้แวะมารับไปเที่ยวที่บ้านไปทานขนมไทยอร่อยๆกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 14.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เมืองเขาเรียบง่ายดีเนาะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
เศรษฐวศิน วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 12.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ddna

"นัตถิ สันติปะรัง สุขัง ความสุขที่ยิ่งกว่าความสงบไม่มี"
จริงแล้วความสุขอยู่ไม่ไกลอยู่ภายในใจเรานี่เอง...ถ้าเราพอใจในสิ่งที่เรามีอยู่

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
Supawan วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 12.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

อีกนิดนะคะ ...

ไม่รู้เขียนไปได้ยังไงเหมือนกัน บทความหลวงพระบางเมืองเดียว 22 ตอน 46 แผ่นพิมพ์ขนาด A4 ไม่รวมรูปประกอบ ...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Supawan วันที่ : 02/07/2009 เวลา : 12.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

อ่านช้าๆของบทความอำลาหลวงพระบางชิ้นนี้ ... จินตนาการติดปีกโบยบินกลับไปยังเมืองเล็กๆ แต่เปี่ยมเสน่ห์ที่ได้ไปเดินเที่ยวหลายวัน .. คิดถึงหลวงพระบางค่ะ

ออกจากบ้าน ... นั่งรถโดยสาร 24 ชั่วโมง ซึมวับวิถีชีวิตรายทาง ... เป็นความสุขที่เงินซื้อหาไม่ได้ ต้องเดินทางด้วยตนเอง

วันนี้เราอำลาหลวงพระบางพร้อมๆกัน ... หวังว่าหลวงพระบางคงไม่อ้างว้าง ...

พรุ่งนี้จะเดินทางต่อไปวังเวียง .. หากมีเวลา เชิญมาอ่านต่อนะคะ ... คิดเลยเถิดไปว่า คงจะดีไม่น้อยหากโอกาส ได้พาเรามาอยู่ในเส้นทางเดียวกัน ในเวลาเดียวกัน ..


แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน