*/
  • วนา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : noi_build@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-03-28
  • จำนวนเรื่อง : 117
  • จำนวนผู้ชม : 343536
  • จำนวนผู้โหวต : 119
  • ส่ง msg :
  • โหวต 119 คน
เพลงโปรด

เทียนน้อย โดยวง ฆราวาส

View All
<< ตุลาคม 2011 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 22 ตุลาคม 2554
Posted by วนา , ผู้อ่าน : 1540 , 08:14:15 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน sunsmile , มะอึก และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้

วันที่ฉันเริ่มเขียนเรื่องราวเหล่านี้ ฉันยังขับรถออกจากบ้านมาทำงานในตอนเช้า...ปัจจุบัน ฉันต้องนอนที่สำนักงาน เพราะกลับเข้าบ้านไม่ได้แล้ว...ที่บ้านมีน้ำมาอยู่แทน...

................................................

น้ำท่วมใหญ่ แถมยังหนักหนาสาหัสครานี้ ทำให้ฉันได้รำลึกนึกย้อนไปถึงสมัยวัยเด็ก....

เด็ก...ที่สนุกทุกครั้งที่น้ำท่วม

ฉันเป็นคนฝั่งธนบุรีโดยกำเนิด...ถิ่นกำเนิดนั้น อยู่ต. บางขุนศรี อ. บางกอกน้อย แดนดินถิ่นสวนผลไม้

ในอดีต สมัยตาทวด ยายทวดทำสวนแถวนี้...สวนบางขุนศรีเป็นที่สูง ทำให้ชาวสวนแถวนี้ปลูกทุเรียนพันธุ์ดี

หลังปี 2485 น้ำท่วมใหญ่ ทุเรียนทุกสวนตายเรียบ ชีวิตชาวสวนแถวนี้จึงปรับเปลี่ยนเป็นผลไม้ที่ทนน้ำท่วม เช่น ชมพู่ มะม่วง กระท้อน

ส่วนในร่องน้ำสวน ปลูกสายบัว

พอมาถึงรุ่นพ่อแม่ของฉัน...สวนปลูกพืชล้มลุก หมุนเวียนเปลี่ยนไป ไม่ว่าจะเป็น ข้าวโพด ขิง ข่า ขมิ้นอ่อน

แต่หลัก ๆ แม่จะปลูกกล้วยหอม เพราะได้ราคาดี

หลาย ๆ ครั้ง แม่ตัดกล้วยไม่ทันน้ำท่วม...เพราะน้ำมาเร็ว

ปีนั้น สวนจะขาดทุน...พวกเราพี่น้อง จะต้องบริโภคกล้วยหอมอ่อนกันเป็นอาหารหลัก

แม่จะเอามาต้ม กินกับมะพร้าวคลุกน้ำตาลบ้าง ทำแกงบวดบ้าง จนกว่าจะหมด เป็นขนมยามน้ำท่วม

สมัยฉันเป็นเด็ก บ้านสวนของฉันน้ำท่วมทุกปี...

แม่จะใช้วิธีสังเกตน้ำในลำคลองติดสวน...เมื่อน้ำเปลี่ยนเป็นสีแดงขุ่น และเริ่มไหลแรง

แสดงว่าน้ำเหนือไหลบ่าลงมาแล้ว ไม่เกิน 2 อาทิตย์ น้ำก็จะเอ่อท่วมสวนทั้งหมด

เมื่อน้ำในคลองเปลี่ยนสี พ่อจะนำเรือ...มาเตรียมยาแนวกันน้ำ เตรียมพร้อมสำหรับเป็นพาหนะยามหน้าน้ำ

เรือลำนี้ เป็นมรดกที่แม่ได้รับจากตา...เป็นเรือที่แม่เรียกว่า เรืออีแปะ เป็นเรือพายท้องแบน ที่ปูกระดานปิดทั้งลำเรือ

เพื่อให้ท้องเรือ เป็นคล้ายที่กักเก็บของ ตรงหัวเรือ มีช่องเปิดปิด ฝาทำด้วยสังกะสี

แม่เล่าว่า ตาใช้เรือลำนี้เป็นเรือตกกุ้ง....กุ้งที่ตกได้ ตาจะเปิดช่องที่หัวเรือ เพื่อใส่กุ้ง ที่หล่อน้ำขลุกขลิกอยู่ในท้องเรือ

ก่อนตาจะเสียชีวิต ได้ยกเรือลำนี้ไว้ให้แม่เป็นมรดก เป็นสมบัติไม่กี่ชิ้นที่ตามี...แต่มันล้ำค่ามากมาย

เรือลำนี้ช่วยครอบครัวเราได้มาก ยามน้ำท่วม...เพราะบ้านสวนของฉันจะถูกตัดขาดจากโลกภายนอก

บ้านเราไม่มีถนน...ไม่มีทางปูน เหมือนสมัยปัจจุบัน

เราจะต้องใช้ทางเดินตามคันดิน...เดินออกไปสู่ความศิวิไลซ์ ของชุมชนด้านนอก ซึ่งอยู่สูงเท่าผิวถนน และน้ำไม่ท่วม

ยามน้ำหลากมามาก ต้นกล้วยในสวนที่กำลังออกเครืองดงาม ...มันจะตายลงภายในระยะเวลาเพียงไม่กี่วัน

หลาย ๆ ปี พ่อกับแม่ต้องหลั่งน้ำตา กับเงินลงทุนที่ไม่ทันจะได้คืน

เด็ก ๆ อย่างฉัน ก็รู้แต่เพียงว่า...เมื่อกล้วยตาย พ่อจะตัดต้นกล้วยในสวน มาต่อแพขนาดย่อม

ให้ฉันพายเล่น ในสวนที่กลายเป็นผืนน้ำขนาดใหญ่ ที่ฉันสามารถพาแพต้นกล้วยของฉันโลดแล่นไปทางใดก็ได้

มันเป็นความสนุกสนาน...เด็ก ไม่รู้จักความทุกข์จากน้ำท่วมหรอก

การปรับตัวใช้ชีวิตยามน้ำท่วมของครอบครัวเรา ก็เป็นไปตามวิถีที่มันเป็นมา

เราใช้เรือเป็นพาหนะ...แม่เปลี่ยนอาชีพจากการทำสวน เป็นทำขนมขาย

เราจะทำขนมสอดไส้ ซึ่งใช้วัตถุดิบแค่ มะพร้าว แป้ง น้ำตาลและใบตอง....

ฉันและพี่ชายคนติดกัน...มีหน้าที่ปั้นไส้ขนมใส่ไส้...ทุกเช้าเมื่อตื่นนอน เราจะพบกะละมัง มะพร้าวกวนน้ำตาลที่เรียกว่า หน้ากระฉีก

กับกะละมังใส่แป้งข้าวเหนียว...วางไว้หน้ามุ้ง...

หน้าที่คือ ห่อหน้ากระฉีกด้วยแป้งข้าวเหนียวผึ่งใส่ถาดไว้ เตรียมให้แม่.....

แม่ไม่เคยปลุกเราขึ้นมาทำงานตอนเช้า....ในขณะที่แม่และพ่อตื่นกันตั้งแต่ตีสาม พ่อจะปอกและขูดมะพร้าวให้แม่กวนหน้ากระฉีก

พวกเราก็นอนกันไป จนกว่าจะตื่น...ตื่นเมื่อไหร่ก็พร้อมทำงานทันที

น้ำท่วมแต่ละปี กินเวลานานเป็นเดือนบางทีก็หลายเดือน...สิ่งที่ฉันจำได้ไม่ลืมคืออาหารหน้าน้ำท่วม

แกงส้มผักบุ้ง...อาหารหลัก...กินกับปลาเค็ม ที่พ่อจะลงตาข่าย ได้ปลาเล็ก ปลาน้อย ก็จะใส่เกลือตากแดด เก็บเอาไว้กิน

หน้าน้ำ บ้านเราตัดขาดจากโลกภายนอก....อาหารยามหน้าน้ำ หาเอาในสวนนั่นเอง

การติดต่อโลกภายนอกของเรา มีไม่กี่ปัจจัย

1. ออกไปซื้อข้าวสาร

2. เอาขนมไปส่งเจ้าประจำ

3. ไปทำบุญ....หน้าน้ำท่วม มักจะตรงกับออกพรรษาพอดี แม่จะพายเรือไปผูกไว้หัวสะพาน แล้วพวกเราก็ช่วยกันแบกถาดใส่ขาวสาร อาหารแห้ง หลาย ๆ ครั้ง ที่เรายืนแช่น้ำใส่บาตรกัน...สนุกดี

การอาบน้ำ...สมัยนั้นบ้านสวนของฉัน ไม่มีน้ำประปาหรอก เวลาปรกตกเราก็อาบน้ำในคลอง หรือในสวนของเรานั่นแหล่ะ

พ่อกับแม่จะระมัดระวังไม่ให้น้ำในสวนเน่าเสีย เพราะบัวสายที่ปลูกไว้ มันไม่ชอบน้ำเสีย

พ่อและแม่จะคอยระบายน้ำใหม่ ๆ เข้าสวนเสมอ

ยามน้ำท่วม....เมื่อก่อนมันไม่มีประตูระบายน้ำมากมายเหมือนสมัยนี้ น้ำท่วมก็ขึ้นลงตามเวลาของแม่น้ำและน้ำทะเล

ยามน้ำลง มันก็จะส่งกลิ่นเหม็นบ้าง....ดังนั้น เราจะต้องรออาบน้ำในยามน้ำขึ้นเท่านั้น

บางวันน้ำขึ้นดึก...ฉันต้องนั่งเฝ้าบันไดบ้าน คอยวักน้ำขึ้นมาดม....เมื่อน้ำไม่มีกลิ่นเหม็นนั่นแหล่ะ เราถึงเอาขันสบู่ มานั่งอาบกันตรงตีนบันได้บ้านนั่นเอง

น้ำท่วมครั้งนี้...บ้านที่ฉันอยู่ปัจจุบัน ยังเป็นพื้นที่เฝ้าระวัง

ฉันย้ายออกจากบ้านสวนของฉันหลายปีแล้ว....เพื่อมาสร้างครอบครัวของตัวเอง

เมื่อคืน...กรมชลฯ ประกาศให้พื้นที่ บางใหญ่ บางบัวทอง เฝ้าระวัง ให้คอยขนของขึ้นที่สูง

บ้านฉันอยู่ในพื้นที่ตามประกาศของกรมชลฯ....ฉันทะยอยเก็บของสำคัญขึ้นบ้านชั้น 2

แต่เก็บได้ไม่ทั้งหมดหรอก....ฉันคิดว่า ช่างมัน เก็บได้เท่านี้ก็ดีถมไปแล้ว

ฉันคิดถึงพ่อจับใจ....ฉันไม่เคยต้องเดือดร้อนเรื่องน้ำท่วมเลยตลอดชีวิตที่เติบโตมาภายใต้ร่มเงาของพ่อและแม่

สมัยฉันเป็นเด็ก...ทุกปี เวลาใกล้หน้าน้ำ

พ่อจะรื้อกระดานบ้านไม้ของเรา ยกพื้นขึ้นสูง บางครั้งสูงจนเราเดืนลอดไม่ได้ต้องคลานเข้าไปก็มี.....

พ่อจะยาเรืออุดรอยรั่ว....เตรียมเรือลงน้ำ

พ่อจะต่อแพ...ให้ฉันมีของเล่นยามหน้าน้ำ สอนให้ฉันพายเรือ

พ่อจะปอกมะพร้าวเตรียมให้แม่ทำขนมขายยามหน้าน้ำ

พ่อจะตำน้ำพริกเผากะละมังใหญ่ ๆ ใส่ตู้กับข้าวไว้ให้ลูก ๆ...น้ำพริกเผาของพ่ออร่อยที่สุดในโลก

พ่อจะลงข่ายดักปลา...คลุกเกลือทำปลาเค็ม

พวกเราจะไม่อดอยากตลอดฤดูน้ำหลาก

เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับ...เฝ้าระวังน้ำจะเข้าบ้าน

นอนเงี่ยหูฟังเสียงวิทยุ

คิดถึงพ่อ คิดถึงแม่...ถ้าพวกท่านยังอยู่

จะตกใจกับน้ำท่วมครั้งนี้ไหม

ฉันร้างลาจากน้ำท่วมมานานหลายปี...ตั้งแต่ภาครัฐเริ่มทำประตูน้ำมากมาย ปิดกั้นน้ำจากแม่น้ำไว้

จนน้ำในลำคลองสายต่าง ๆ แถวบ้านสวนฉันเน่าเสีย

จนไม่สามารถใช้น้ำในคลองเพื่อบริโภคได้อีกต่อไป

แถมพืชน้ำก็ปลูกไม่ได้ เพราะไม่มีน้ำดีมาถ่ายเทเข้าสวน

หลายพื้นที่ต้องเลิกทำสวนไปโดยปริยาย

ผลดีของประตูระบายน้ำคือไม่ทำให้น้ำท่วมบ้านสวนของฉันอีกต่อไป

แต่ผลเสียมากมายก็ตามมาเช่นกัน โดยเฉพาะชาวสวน

ชาวเมืองทั้งหลาย...แม้แต่ชาวสวนเอง

ก็อาจจะเลือน ๆ ไปบ้างแล้วกับเรื่องน้ำท่วม

เรืออีแปะของแม่ผุพังไปนานแล้ว...ปัจจุบันเรือของบ้านสวน เป็นเรือหล่อพลาสติก ที่มีอายุการใช้งานไม่นาน

จากที่เคยซื้อไว้พายเล่นในสวน ลำละ 2000 บาท

ปัจจุบันราคาพุ่งสูงถึง 8000 บาททีเดียว

น้ำท่วมคราวนี้ ฉันแทบจะไม่สามารถนำประสบการณ์วัยเด็กมาปรับใช้ได้เลย

สิ่งที่พอจะทำได้คือ เตรียมตัวรับมือ

และต้องอยู่กับน้ำท่วมให้ได้

อย่างไม่ทุกข์....มากมายนัก

วนา

19 ต.ค. 54

เป็นวันที่ระดับน้ำในคลองหน้าบ้านสูงกว่าทุก ๆ วัน


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
sunsmile วันที่ : 12/12/2011 เวลา : 19.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suntawanyim

สวัสดีครับ วันนี้คิดถึงหม้อฮ่อม
เลยแวะมาหลังจากหายไปนาน ๆ
บ้านอยู่แถวนี้ ไม่ไกลกันเท่าไหร่
สบายดีนะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สาวโบ....ราณ วันที่ : 22/10/2011 เวลา : 10.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pusujarit
วัยกำลัง อยากรู้ ...อยากเห็น

สวัสดีค่ะคุณวนา
เตรียมความพร้อมรับมือกับมัน
ระมัดระวังตัวด้วยนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
BlueHill วันที่ : 22/10/2011 เวลา : 09.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ให้กำลังใจครับ
อย่าท้อถอยนะครับ
ผมเชื่อว่าทุกอย่างจะผ่านไปได้ด้วยดี

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ร่อนไปในรัตติกาลแห่งความหวัง วันที่ : 22/10/2011 เวลา : 08.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/littletigerandbigdragon
คิดดี..คิดบวก..สังคมเป็นสุข

ขอรับรู้ความรู้สึกด้วยคนนะคะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน