• ไอรวี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : papavee_veevyvic@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-01-30
  • จำนวนเรื่อง : 23
  • จำนวนผู้ชม : 20499
  • ส่ง msg :
  • โหวต 5 คน
เมื่อชีวิตออกเดินไปบนเส้นทาง...แห่งลำนำคำ
พื้นที่ว่าง หาใช่ความว่างเปล่า เพียงแค่รอคอยเรื่องราว...มาเติมเต็ม
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/veevyvic
วันศุกร์ ที่ 19 ธันวาคม 2551
Posted by ไอรวี , ผู้อ่าน : 527 , 16:31:32 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

มันคือช่วงเวลาใกล้กับวันปีใหม่เมื่อหลายปีที่ผ่านมา หลังจากที่ฉันถลุงวันเวลาแห่งความสุขไปกับการเฉลิมฉลองกับบรรดาครอบครัวและเพื่อนฝูงอย่างสนุกสนาน จำได้ว่ามันเป็นอีกหนึ่งปีที่ฉันแทบจะไม่มีวันว่างเอาซะเลยตลอดสัปดาห์สุดท้ายของปีเก่า จนกระทั่งวันสุดท้ายในปฎิทินวันหยุดมาถึง ฉันถึงเพิ่งจะสำเหนียกกับตัวเองได้ว่า เจ็ดวันที่ผ่านมาชีวิตของฉันแทบไม่มีสาระใดๆเลย

จริงอยู่...มันเป็นช่วงเวลาแห่งความสุข เป็นช่วงเวลาแห่งการเฉลิมฉลอง แต่เจ็ดวันรวดแบบนี้ มันมากเกินไปหรือเปล่านะ? แต่ก็นั่นแหละ ถึงแม้ว่าจะตั้งข้อถามกับตัวเองไปแบบนั้น แต่เสียงเล็กในใจก็เถียงขึ้นมาว่า

"แล้วมันจะทำไมล่ะ ในเมื่อก็ไม่เห็นจะมีกิจกรรมอะไรดีๆ ทำไปมากกว่านี้เลยนี่นา...แล้วคนที่เราไปฉลองแบ่งปันความสุขที่ผ่านมา ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน พ่อแม่พี่น้อง เพื่อนสนิททั้งนั้น ก็ใช่...มีแถมเพื่อนร่วมงาน เพื่อนห่างๆ เพื่อนที่นานๆ เจอกันที่บ้าง แต่ก็นะ ก็เป็นคนที่ยังอยู่ในชีวิตของเรากันหมดนั่นแหละ ไม่เห็นจะเสียหายตรงไหนเลย"

คิดหาเหตุผลสนับสนุนการกระทำของตัวเองได้เพียงเท่านี้ คนหลอกตัวเองอย่างฉันก็สบายใจขึ้นมาเปราะหนึ่ง หลังจากนั้นเพื่อเตรียมตัวไปทำงานเป็นวันแรกของปีใหม่ ฉันก็หยิบสมุดไดอารี่คู่ใจที่ซื้อมานานมากๆ แล้ว และหมายมั่นปั้นมือว่าจะใช้ต้อนรับปีใหม่ขึ้นมาซะหน่อย เตรียมยัดใส่กระเป๋าถือเอาไปทำงานด้วย ฉันพลิกหน้าปกที่เคลือบด้วยวัสดุมันวาวขึ้นมาอย่างทะนุถนอม และทันใดนั้นเอง ฉันก็ต้องนิ่งงันไปกับสิ่งที่เห็นภายใน....

หน้ากระดาษแรกของไดอารี่เล่มใหม่ มีลายมือของคนที่จะเป็นใครอื่นไปไม่ได้นอกจากตัวฉันเอง เขียนเอาไว้ว่า

สิ่งที่ต้องทำในปีหน้า: รักษาสัญญากับน้องๆ บ้านเด็กหญิงราชวิถีว่าจะเอาของขวัญปีใหม่ไปให้

ด้านล่างของข้อความสั้นๆ นี้คือวันที่ที่ถูกระบุไว้ว่าฉันได้ลงบันทึกนี้เมื่อค่อนปีที่แล้ว

มือฉันเย็นวาบ รู้สึกได้ว่าหน้าของตัวเองร้อนวูบขึ้นมาด้วยความรู้สึกแปลกๆ ใช่แล้ว...ฉันโกรธตัวเอง และฉันก็ผิดหวังกับตัวเอง ถ้าลงทุนฉันตัดสินใจเลือกเขียนประโยคแรกในไดอารี่เล่มสวยด้วยคำสัญญานี้แล้ว แปลว่าในวันนั้นฉันทุ่มเทจิตใจให้กับสิ่งนี้อย่างมากทีเดียว แล้วเหตุใด...ทำไม...เพียงเวลาแค่ไม่ถึงปี ฉันกลับมองข้ามและหลงลืมคำสัญญาที่ให้ไว้กับเพื่อนตัวน้อยๆเหล่านั้นไปได้

ถ้าพวกเขากำลังรอฉันอยู่ล่ะ?? ถ้าพวกเขาร้องไห้ล่ะ??

คืนนั้นฉันพยายามข่มตานอนให้หลับไปพร้อมๆกับให้อภัยตัวเอง สิ่งแรกที่ฉันทำในวันรุ่งขึ้นไม่ใช่การตรวจเช็คตารางนัดหมายพบลูกค้าหรือสิ่งใด แต่คือการกดโทรศัพท์ไปยังบ้านเด็กหญิงราชวิถีเพื่อสอบถามถึงตารางเวลาที่ฉันสามารถเดินทางไปพบน้องๆได้ และคำตอบจากทางคุณครูก็ไม่ได้ทำให้ฉันผิดหวังมากเกินไปนัก...อีกไม่เกิน 2 สัปดาห์ เราจะได้เจอหน้ากัน

ฉันใช้เวลาว่างที่เหลือตลอด 2 สัปดาห์นั้นไปกับการซื้อข้าวของที่คิดว่าจำเป็นสำหรับการไปเยี่ยมเยียนในครั้งนี้ และแน่นอนฉันไม่ลืมที่จะบอกบุญนี้ให้กับเพื่อนพ้องน้องพี่ที่อยากจะร่วมด้วยช่วยกัน

ในที่สุดวันที่ฉันรอคอยก็มาถึง ทันทีที่รถของฉันเลี้ยวเข้าไปภายในสถานที่ที่คุ้นตา น้องผู้หญิงคนหนึ่งที่มองเห็นฉันก็วิ่งเข้ามาพร้อมกับวิ่งมาด้วยสีหน้าดีใจ ยิ้มกว้างโชว์ฟันหรอพร้อมกับสวมกอดอย่างแรงจนฉันที่ไม่ทันตั้งตัวเซไปนิดนึง

"พี่...พี่คนสวย กลับมาแล้ว นึกว่าจะไม่มา"

ฉันรู้ตัวเองดีว่าฉันยิ้มรับคำทักทายแรกนั้นอย่างสุขใจแค่ไหน ไม่ใช่เพราะคำหวานที่น้องชมว่าฉันสวย แต่เป็นเพราะฉันมีความสุขเหลือเกินที่รู้ว่าอย่างน้อยก็มีใครคนนึงรอยคอยการมาถึงของฉัน และไม่นานหลังจากนั้น ความรู้สึกนี้ของฉันก็ถูกทำให้ชัดเจนขึ้นเมื่อน้องๆอีกนับสิบคนวิ่งมารุมล้อมฉัน ด้วยสีหน้าและท่าทางที่ทำให้ฉันมีความสุขไม่น้อยไปกว่าพวกเขา

รอยยิ้มและเสียงหัวเราะ พร้อมทั้งคำพูดคำจาที่ไร้เดียงสาประสาเด็กทำเอาฉันลืมไปว่าแท้ที่จริงแล้วพวกเขาน่าสงสารขนาดไหน ฉันสวมกอดน้องๆ ทุกคนเท่าที่ฉันจะทำได้ ถึงฉันจะรู้ว่าสองแขนของฉันคงไม่สามารถให้ความอบอุ่นกับเด็กห้าสิบกว่าคนที่อยู่ตรงหน้าได้ แต่นั่น...ก็ยังดีกว่าการที่ฉันไม่ยื่นอ้อมกอดฉันออกไปเลย...มิใช่หรือ

ฉันและน้องๆใช้เวลาอยู่ด้วยกันหลายชั่วโมงทีเดียว และกว่าจะรู้ตัว ฉันก็ต้องกลับซะแล้ว ช่วงเวลาที่ฉันไม่ชอบก็ดำเนินมาถึง เรากล่าวคำอำลากันอีกครั้ง พร้อมกับคำพูดของน้องๆ ที่คราวนี้ฉันไม่มีทางลืมอีกแล้วแน่ๆ

"พี่จ๊ะ..พี่สาวคนสวย คราวหน้ามาอีกนะ ไม่ต้องรอให้ถึงปีใหม่ก็ได้ พวกเราอยากให้พี่มา"

ฉันกอดเจ้าของเสียงเล็กๆนั้นไว้แน่น ไม่...คราวนี้ฉันจะไม่สัญญา เพราะฉันรู้แล้วว่าการผิดคำสัญญาทำให้ฉันปวดใจแค่ไหน ฉันยกมือขยี้หัวเจ้าตัวน้อยที่กำลังเกาะเอวฉันเบาๆ ก่อนจะถามพร้อมรอยยิ้มว่า

"เจอกันคราวหน้า....ต้องสูงขึ้นกว่านี้นะ"

ในปีนั้นถึงแม้ว่าของขวัญของฉันจะเดินทางไปถึงมือพวกเด็กๆช้าไปหน่อย แต่ฉันรู้..ว่านั่นน่ะ ไม่ใช่สาระสำคัญสำหรับพวกเขาหรอก สิ่งเดียวที่พวกเขารู้และฉันเองก็รู้ดีว่ามันมีค่าทางความรู้สึกสำหรับพวกเขาและฉันมากแค่ไหนก็คือ การรับรู้ได้ว่ายังมีใครอีกคนที่ใส่ใจพวกเขา ใส่ใจแม้แต่เพียงคำสัญญาเล็กๆน้อยๆ ที่ให้ไว้กับพวกเขา อนาคตของชาติกลุ่มเล็กๆ ที่มักจะถูกมองข้ามจากสังคม และนั่น...คือเรื่องเกี่ยวกับ ของขวัญ ของฉัน

แล้วคุณล่ะ "ปีใหม่ที่จะถึงนี้ เตรียมสิ่งดีๆ ไว้ให้ใครหรือยัง ???"

ขอเชิญชวนร่วมกันซื้อ ส.ค.ส. ของกลุ่มพู่กันสัญจร

กลุ่ม "พู่กันสัญจร" ได้จัดทำ ส.ค.ส. "เมื่อพู่กัน...จะปั้นป่า" เพื่อหารายได้สมทบในการสร้าง "อาคารอนุบาลและอุปกรณ์การเรียนการสอน" ของโรงเรียนบ้านองสิต ต.นาสวน อ.ศรีสวัสดิ์ จ.กาญจนบุรี โดยจะนำไปส่งมอบให้แก่น้องๆ โรงเรียนบ้านองสิตในวันที่ 11 มกราคม 2552

ส.ค.ส. ดังกล่าวได้รับการอนุเคราะห์จากศิลปินรวมถึง Blogger ของ OK Nation หลายท่าน มอบภาพเขียนเพื่อนำมาจัดพิมพ์จำหน่ายในกาลนี้ถึง 3 ชุดด้วยกัน จำหน่ายในราคาชุดละ 180 บาท ในหนึ่งชุดจะมี 6 ภาพและจัดพิมพ์ภาพละ 2 แผ่น รวมเป็น 12 แผ่น

ชุด A

ชุด B

 

ชุด C

กิจกรรมดังกล่าวเป็นกิจกรรมที่เหมาะสมที่จะได้รับการส่งเสริมให้มีการกระจายการรับรู้โดยทั่วไปในกลุ่ม Blogger OK Nation และบุคคลภายนอก เพื่อเป็นการรวบรวมทุนเพื่อให้กิจกรรมดังกล่าวสำเร็จลุล่วงไปด้วยดี จึงขออนุญาตทุกท่านในการส่ง "Tag ::: ปีใหม่ที่จะถึงนี้ เตรียมสิ่งดีๆ ไว้ให้ใครหรือยัง"

กติกา :::
1. ให้ท่านเขียนเรื่องที่ท่าน
"ประทับใจ" ไม่ว่าจะเป็น "ของขวัญ" "คำอวยพร" หรือสิ่งใดๆ ก็ได้ที่ท่านเห็นว่าเป็น "ความประทับใจในวันปีใหม่ของท่าน"

2. ในทุกเอนทรี่ ท่านต้องจบด้วยคำว่า "ปีใหม่ที่จะถึงนี้ เตรียมสิ่งดีๆ ไว้ให้ใครหรือยัง ???" และโปรดระบุว่าเป็น "Tag ::: ปีใหม่ที่จะถึงนี้ เตรียมสิ่งดีๆ ไว้ให้ใครหรือยัง" 

3. ให้ท่านเชิญชวนผู้ที่ได้อ่าน "Tag ::: ปีใหม่ที่จะถึงนี้ เตรียมสิ่งดีๆ ไว้ให้ใครหรือยัง" ของท่านร่วมในการสมทบทุนในการสร้างอาคารอนุบาลและอุปกรณ์การเรียนการสอน โดยการ "สั่งซื้อ ส.ค.ส. ชุด ด้วยพู่กัน จะปั้นป่า" และ/หรือร่วมสมทบทุนในการสร้างอาคารอนุบาลและซื้ออุปกรณ์การเรียนการสอนเพื่อส่งมอบให้กับโรงเรียนบ้านองสิต" โดย ส.ค.ส. ดังกล่าวมี 3 ชุด ราคาชุดละ 180 บาท (หนึ่งชุดบรรจุ 12 แผ่น)

โดยท่านสามารถสั่งซื้อได้ที่ "คณะผู้ก่อการดี" โดยสมทบทุนเข้าบัญชีพี่หมีพูห์ (Blogger apooh) เพื่อสมทบทุนตามวัตถุประสงค์ดังกล่าวได้ตามเลขที่บัญชีต่อไปนี้

apooh : http://www.oknation.net/blog/bedtaled 

ชื่อบัญชี อารยา บางกุลธรรม
บัญชีออมทรัพย์ เลขที่บัญชี 097-2-39746-6
ธนาคารกสิกรไทย สาขาย่อยบิ๊กซี สะพานควาย

และที่ Entry "รายนามผู้สมทบทุน ซื้อ "ส.ค.ส. เมื่อพู่กัน...จะปั้นป่า" และเอื้อเฟื้อบริจาคอุปการณ์การเรียน และอื่นๆ
http://www.oknation.net/blog/PublicCharity/2008/11/10/entry-1

หรือที่

 

Blogger Din ใน Entry พู่กันสัญจร ชวนชม สคส.สวยๆ ช่วยน้อง http://www.oknation.net/blog/372smallroom/2008/10/28/entry-1

4. ส่งต่อให้ "ผู้ที่ท่านรักและปรารถนาดี" อย่างน้อย 3 ท่าน

5. เพื่อความเข้าใจที่ตรงกัน ให้ท่าน "คัดลอก กติกา" แนบท้ายเอนทรี่ตอบ Tag ของท่านด้วยทุกครั้ง

6. กรุณาดำเนินการให้แล้วเสร็จและส่งต่อภายใน 1 สัปดาห์ เนื่องจากเวลาจำกัด

7. ท่านใดที่ต้องการจะสมทบของรางวัลเพื่อมอบให้แก่ผู้โชคดีในการตอบแทกในครั้งนี้เพื่อเป็นการร่วมสนุกกัน ท่านสามารถแจ้งได้ที่ http://www.oknation.net/blog/swongviggit 

9. รายละเอียดของของรางวัลและผู้โชคดีจะแจ้งให้ทราบต่อไป





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Rosefinchy วันที่ : 20/12/2008 เวลา : 15.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Rosefinchy
::: Live EveryDay as if It wereYour LasT :::


เป็นเรื่องที่ดีจังเลยค่ะ คุณไอรวี

บางครั้งตัวเองก็ลืมสัญญาที่คิดไว้เองเลยค่ะ แต่ยังไงก็ตาม ตอนนี้เราก็ทำได้แล้วนี่ ขอชื่นชมนะคะ

ปล. ขอบคุณสำหรับการรับ tag มากๆ ค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ธันวาคม 2008 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31      



[ Add to my favorite ] [ X ]