*/
  • vincentoldbook
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mycompatriot_thailand@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-25
  • จำนวนเรื่อง : 160
  • จำนวนผู้ชม : 331800
  • จำนวนผู้โหวต : 279
  • ส่ง msg :
  • โหวต 279 คน
Besame Macho

Besame Macho By Cesaria Evora _Latin Music

View All
<< กุมภาพันธ์ 2010 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2553
Posted by vincentoldbook , ผู้อ่าน : 1547 , 17:07:21 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 

~ ~ ถ่ายภาพ และ เล่าเรื่อง โดย วินเซนต์ ~ ~

..........................

ในร่องรอยเท้าเก่า..บนถนนทางหลวงหมายเลข ๒๑๒ ~ ~..

 

 

รุ่งเช้า..

ที่เปลวแดดอุ่นๆรุกไล่ชีวิตฉันให้ลุกขึ้นตื่นจากที่หลับนอน..

ฤดูร้อนเริ่มย่างกรายใกล้เข้ามาทุกขณะ ลมหนาวเริ่มสร่างซาแรงโบยโบก ยามค่ำคืนหมอกหนาเริ่มเจือจางเป็นสายลมแห้งๆ และ ในยามเช้าดวงตะวันเริ่มโผล่พ้นขอบฟ้าในห้วงกาลที่เร็วขึ้น..

บทเพลงแห่งการเดินทางถูกเปิดเพื่อขับกล่อมจิตใจตั้งแต่ฟ้าสาง มีเสียงนกและสายลมหวิว ขับคำร้องผสานเข้ามาในบทเพลงนั้น ..

นกน้อยเหล่านี้มาทำรวงรังอยู่ตรงกิ่งก้านไม้ของต้นไม้ใหญ่ที่ใดสักแห่งใกล้ๆแถวนี้ ..

ยามเช้าฉันมักจะได้ยินเสียงพวกมันเสมอ มันเป็นเสียงแห่งความสดใส มีชีวิตชีวา ไพเราะงดงาม ..

มันคือเสียงแห่งชีวิต ที่เราผู้เป็นมนุษย์สามารถตระหนักในความไพเราะและงดงามนั้นได้ เราสามารถลอกเลียนแบบเสียงอันไพเราะนั้นได้ ..

ทว่า เรามิอาจก้าวล่วงรูปแบบชีวิตอันงดงามเรียบง่ายนั้นของมัน เรามิอาจจะเดินลึกเข้าถึงธรรมชาติอันบริสุทธิ์ของมัน เพื่อหวังคลอเคลียอิงแอบสดับในความไพเราะและงดงามนั้นอย่างใกล้ชิด !!..

ระยะห่างระหว่างจิตใจของเรา กับ ธรรมชาติอันงดงามบริสุทธิ์ ..ห่างไกลกันเหลือเกิน !!..

ห่างไกลกันเกินกว่าเราจะก้าวข้ามผ่านจิตใจอันหยาบกระด้างที่ดำรงอยู่นี้..

เพื่อเดินทางลึกเข้าไปให้ถึงมัน !!..

.........................................

ต้นหญ้า..

เริ่มผลิดอกสีเหลือง สีขาว ..

ไม้ใบ ไม้กระถาง และ ไม้ดอก ที่ฉันนำลงดิน เริ่มแตกใบ ช่ออ่อน และ เริ่มเติบโตยืนหยัด ..

ฉันกำลังจัดตกแต่งพื้นที่บริเวณหน้าบ้านพัก ให้เป็นสวนหย่อมเล็กๆ เพื่อเก็บไว้เป็นมุมส่วนตัว นั่งจิบกาแฟ อ่านหนังสือ และ หลบแดดในตอนเช้าๆ ..

มีต้นไม้หลากหลายพันธุ์ที่ฉันเลือกซื้อมาปลูก บางต้นก็ได้จากคนงานคนสวนแถวนี้นำมาฝาก บางต้นก็ไปหาซื้อไกลต่างอำเภอ ต่างจังหวัด นำมาปลูกๆรวมๆกัน ก็เริ่มเป็นรูปเป็นร่างสวนขึ้นมาบ้าง..

บางต้นผลิดอกออกมาให้เได้ชื่นชมความงดงามของมัน บางต้นยังต้องได้รับการอนุบาลจากฉันอยู่มาก บางต้นมันดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยการเอาใจใส่ รดน้ำ พรวนดิน บำรุงปุ๋ย เพียงเท่านั้น ..

ทว่า บางต้นมันกลับแข็งแรง และ ดำรงชีวิตอยู่ได้ด้วยธรรมชาติเรียบง่ายของมัน บำรุงชีวิตจากฟ้าฝน จากสายลมที่พัดพากลิ่นหอมของมันขจรขจายไปยังหมู่มวล ผีเสื้อ แมลง ภู่ ผึ้ง..

สวนหย่อมเล็กๆแห่งนี้ ยังไม่เป็นรูปเป็นร่างที่สมบูรณ์ดีนัก ฉันพักการตกแต่งมันไว้ ..

ใคร่อยากจะขยับตัวไปคิดและไปทำเรื่องอื่นๆภายในบ้านก่อน ..

หลังจากที่ไปนั่งจมปรักจับเจ่าอยู่กับมันนานเป็นเดือน ..

...................................................

 

สุดสัปดาห์ที่ผ่านมา..

เราออกเดินทางกลับบ้านที่อุบลราชธานีโดยใช้เส้นทางหลวงหมายเลข ๒๑๒..

ถนนสายนี้ทอดยาวตั้งแต่หนองคาย นครพนม มุกดาหาร อำนาจเจริญ ไปจนถึง อุบลราชธานี..

ทางหลวง ๒๑๒ หรือ บางช่วงเรียกถนนชยางกูร เป็นถนนสายที่ฉันจดจำชื่อได้แม่นยำและรู้สึกผูกพันกับมันมากกว่าถนนสายอื่นใดที่ฉันเคยรู้จัก ..

มันคือถนนสายหลักที่ตัดผ่านปากทางเข้าบ้าน ที่ในสมัยหนึ่งเราเรียกมันว่า ถนนลาดยาง หรือ ถนนใหญ่ จนติดปาก ..

โดยไม่รู้ชื่อเรียกขานอื่นใด จวบจนฉันเติบโตมาพอที่จะอ่านออกเขียนได้ ..

จึงได้ใส่ใจกับป้ายบอกชื่อถนนว่าถนนเส้นใดสายใด ชื่อว่าอะไร ?....

............................................

ทางหลวงหมายเลข ๒๑๒ ..

สิ่งที่ฉันพบเห็นในรอบหลายปีที่ผ่านมา ก็คือ ..

มันได้รับการพัฒนาบูรณะซ่อมแซมอย่างต่อเนื่อง มีหลายช่วงของถนนที่การพัฒนายังไม่ถึงจุดที่สมบูรณ์ เราก็จะพบว่ามันเป็นถนนสายเล็กๆที่มีเพียงช่องวิ่งสองช่องทาง เพียงพอแค่ให้รถแล่นผ่านกันไปมาได้..

ทว่า บางช่วงมันก็เป็นถนนสายใหญ่ที่มีขนาดสี่ช่องทางวิ่ง ทำให้รถหลายๆคันได้มีโอกาสห้อตะบึง ประชันความเร็ว  ..

ร่นระยะเวลาที่ใช้ในการเดินทางไปยังจุดหมายปลายทาง..

ได้ตรงตามใจของแต่ละผู้สัญจร ..

 

ทางหลวงหมายเลข ๒๑๒ ..

ฉันจดจำชื่อของมันได้มากกว่าถนนมิตรภาพ ถนนพหลโยธิน ถนนเพชรเกษม ถนนลาดพร้าว ถนนรามคำแหง และ ถนนสายอื่นๆ ที่ห้วงชีวิตที่ผ่านมานั้นฉันเคยไปพำพักพักอาศัยอยู่เพื่อเล่าเรียน ทำงาน และ ทำการค้าขาย..

ฉันจดจำภาพชีวิตต่างๆบนทางหลวงหมายเลข ๒๑๒ นี้ ได้งดงามมากกว่าถนนสายอื่นใด เพราะมันคือถนนเดียวกันกับ ถนนชยางกูรที่ฉันเกิด เติบโต และ เรียนรู้โลก ..

ในขณะที่ถนนสายอื่นๆที่ฉันรู้จัก มันกลับเป็นถนนที่ทำให้ฉันกร้านชีวิต เป็นที่เสาะแสวงหาความหมายของชีวิตเสียมากกว่า..

มันน่าฉงนฉงายอยู่ไม่น้อย เมื่อฉันได้วนเวียนกลับมาอยู่บนถนนสายนี้อีกครั้ง ..

แม้ระยะห่างจากบ้านหลังนี้ ไปยังบ้านที่อุบลฯจะมากมายหลายร้อยกิโลเมตร ..

ทว่า ฉันก็รู้สึกเหมือนอยู่ใกล้ ..

เมื่อรู้ว่ามันคือถนนสายเดียวกัน !!! ..

................................................

สายลมร้อน..

ที่พัดผ่านเปลวแดดระอุตลอดห้วงระยะเวลาของการเดินทางไปกลับ..

ระหว่างบ้านหลังใหม่ของเราที่บุ่งคล้าและบ้านเก่าของฉันที่อุบลราชธานี..

มีภาพความทรงจำเล็กๆเกิดขึ้นมากมายตลอดเส้นทางสัญจร ภาพผู้คน บ้านเรือน กลิ่นหอมของชีวิตเก่าๆ ซากปรักหักพังของความเป็นอยู่ ที่เปลี่ยนแปร ทับถม รื้อทิ้ง และ สร้างขึ้นใหม่..

มีภาพความรื่นรมย์ใจของต้นไม้ใหญ่ที่ให้ร่มเงาระหว่างทาง ภาพยวดยานพาหนะที่แล่นสวนทางไปมา ภาพดวงตะวันที่โผล่พ้นขอบฟ้าและลาลับไปในอีกทิศทางหนึ่ง ..

ภาพเด็กนักเรียนร่าเริงกลุ่มนั้นบนรถสองแถว ภาพหญิงชรา ภาพไร่ยาสูบ ..

ภาพเรือลำน้อยที่จอดลอยอ้อยอิ่งอยู่ริมฝั่ง ..

มีภาพ หมาวัด หมาขี้เรื้อน  และ หมาที่เราเลี้ยงไว้ ..

ให้ฉันได้เปรียบเทียบในเรื่องของการเอาใจใส่ดูแลซึ่งกันและกัน ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ ..

ฉันได้ไปกราบไหว้ พระธาตุเก็บกระดูกพ่อกระดูกแม่ รำลึกถึงวันเวลาของชีวิตที่ล่วงเลยผ่านฉันไป  ..

มันทำให้ฉันตระหนักว่า ความตาย ความพรากจาก บางครั้งมันก็เปรียบเสมือนดั่งพายุ..

ที่พัดโหมกระหน่ำอย่างเงียบเชียบอยู่ภายในจิตใจของเรา ..

ยาวนาน และ ไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุด..

.............................................

 

รุ่งเช้า..

ที่หน้าบ้านพักที่เดิม ..

ที่ฉันออกมานั่งมองดูสวนหย่อมที่มันยังคงค้างคาความงดงามอันมิเสร็จสมบูรณ์ไว้ในจิตใจ ..

กาแฟดำบกพร่องความร้อนไปนานแล้ว ไอระอุจางหายไป พร้อมๆกับความจืดชืดที่แล่นผ่านเข้ามา ..

หากฉันต้องการกลิ่นหอมเก่าๆ ฉันคงต้องเดินเข้าไปเติมน้ำร้อนที่เดือดระอุอยู่ในกาต้ม ..

เติมกาแฟลงไปอีกสักเล็กน้อย คนมันให้เข้าที่ตามเดิม ยกมันขึ้นจิบร้อนๆ ลิ้มรสความกลมกล่อมที่แตกต่างจากความกลมกล่อมเก่าๆ ที่เคยได้รับจากกาแฟถ้วยแรกที่ดื่ม..

รสชาติมันอาจจะเปลี่ยนแปลงไปบ้าง ทว่า ก็ไม่มีใครสามารถคงรสชาติเดิมๆได้ตลอดไป..

เรามิอาจดำรงชีวิตในรสชาติเดิมๆได้ตลอดเวลา แม้เราปรารถนาจะให้ชีวิตของเรานั้น คงรส หวาน หอม และ กลมกล่อมมากมายเพียงใดก็ตาม..

ทว่า จิตใจเราก็ดำเนินไปได้เท่าที่มันจะดำเนินไปได้ ..

ดีบ้าง ร้ายบ้าง เฉกเช่นทุกวันที่ผ่านมา ..

...................................

วินเซนต์..

ริมโขง หนองคาย

๑๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓

......................................


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
นายยั้งคิด วันที่ : 16/02/2010 เวลา : 14.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political79

ทิวทัศน์แม่น้ำโขงน่าดูอยู่เสมอนะครับ สร้างอารมณ์แปรเปลี่ยนไปมาในแต่ละช่วงของวัน และในแต่ละฤดูกาล

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ปี๊นปี๊น วันที่ : 11/02/2010 เวลา : 22.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/peanpean
"ไม่ได้อะไรก็ไม่เป็นไร แค่มีคุณธรรมก็พอแล้ว" 

ยาวนาน และ ไม่มีทีท่าว่าจะสิ้นสุด..

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
มะจีกู วันที่ : 11/02/2010 เวลา : 19.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/majeeku
เปลี่ยนความคิด   ทำให้ชีวิตเราเปลี่ยน

มองปัจจุบัน
แล้วนึกถึงภาพแห่งอดีต
ณ จุดเดิม
ความทรงจำนั้น
ให้ได้ทั้งความสุข
และเศร้าปนกัน
จนบางครั้ง
นึกแล้วถึง
ยิ้มทั้งน้ำตา

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
vincentoldbook วันที่ : 10/02/2010 เวลา : 19.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vincentoldbook
ชีวิตที่ปราศจากอิสรภาพ เสมือนหนึ่งร่างกายที่ปราศจากวิญญาณ ...


หมาน้อย ..

ใครบอกล่ะ ?? ..

หวานไปคือวัยทองต่างหาก..

วัยทองน่ะส่วนใหญ่จะใจดี๊ ใจดี ..

ชอบเอาใจเด็ก ๆ !!! ..อิอิ


ความคิดเห็นที่ 8 (0)
lanthom วันที่ : 10/02/2010 เวลา : 18.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lanthom

รสชาติมันอาจจะเปลี่ยนแปลงไปบ้าง ทว่า ก็ไม่มีใครสามารถคงรสชาติเดิมๆได้ตลอดไป..

เรามิอาจดำรงชีวิตในรสชาติเดิมๆได้ตลอดเวลา แม้เราปรารถนาจะให้ชีวิตของเรานั้น คงรส หวาน หอม และ กลมกล่อมมากมายเพียงใดก็ตาม..

ทว่า จิตใจเราก็ดำเนินไปได้เท่าที่มันจะดำเนินไปได้ ..

ดีบ้าง ร้ายบ้าง เฉกเช่นทุกวันที่ผ่านมา ..

--------


ถ้าเลือกได้..ขอให้ดีมากกว่าร้าย .. เพราะถ้าร้ายมากกว่าดีเดี๋ยวจะเข้าทีว่าเป็นวัยทอง อิอิอิอิ :p

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
vincentoldbook วันที่ : 10/02/2010 เวลา : 18.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vincentoldbook
ชีวิตที่ปราศจากอิสรภาพ เสมือนหนึ่งร่างกายที่ปราศจากวิญญาณ ...


คุณคนโทใส่น้ำ..

ขอบคุณครับ ..

มีความสุขมากๆนะครับ ..

มีความสุขตามจิตใจเราปรารถนาครับ ..

ดีบ้าง ร้ายบ้าง มันก็ใจเราครับ




ความคิดเห็นที่ 6 (0)
vincentoldbook วันที่ : 10/02/2010 เวลา : 18.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vincentoldbook
ชีวิตที่ปราศจากอิสรภาพ เสมือนหนึ่งร่างกายที่ปราศจากวิญญาณ ...


คุณลูกเสือ ..

บ้านนอกมีอะไรที่น่ารื่นรมย์กว่าเมืองกรุงจริงๆครับ..

แรกๆกลับมาอยู่ก็อึดอัดใจน่าดู แต่พอปรับตัวอยู่ไปเรื่อย ก็เริ่มชิน และ ติดใจในบรรยากาศ..

ตอนนี้ให้ขยับขยายเข้าเมืองใหญ่ๆ ผมเซย์โนทั้งนั้น ตั้งใจจะอยู่ปักหลักตามบ้านนอกเนี่ยแหละไปจนแก่จนเฒ่า ..

มีความสุขมากๆนะครับ


ความคิดเห็นที่ 5 (0)
vincentoldbook วันที่ : 10/02/2010 เวลา : 18.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vincentoldbook
ชีวิตที่ปราศจากอิสรภาพ เสมือนหนึ่งร่างกายที่ปราศจากวิญญาณ ...


พี่ตุ๊ก ..

บุ่งคล้าอยู่สุขสบายดีครับ บ่มีปัญหากวนใจอันใดธรรมชาติดี งดงาม ผู้คนก็ใจดี ..

เป็นไงบ้างครับ ..หวังว่าคงสบายดี..

บล็อกนี้ผมนานๆมาเขียนที มือหงิกเลย ..

วันๆมัวแต่ไปประจำการอยู่ป้อมการเมืองซะเคยตัว !!

มีความสุขมากๆนะครับพี่

ปล. ออกหนังสือมาวันไหนบอกด้วยจะไปอุดหนุน




ความคิดเห็นที่ 4 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 10/02/2010 เวลา : 18.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

เรามิอาจดำรงชีวิตในรสชาติเดิมๆได้ตลอดเวลา แม้เราปรารถนาจะให้ชีวิตของเรานั้น คงรส หวาน หอม และ กลมกล่อมมากมายเพียงใดก็ตาม..

ทว่า จิตใจเราก็ดำเนินไปได้เท่าที่มันจะดำเนินไปได้ ..

ดีบ้าง ร้ายบ้าง เฉกเช่นทุกวันที่ผ่านมา ..


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 10/02/2010 เวลา : 18.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

ลพโหวตให้เ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 10/02/2010 เวลา : 17.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

บ้านนอก น่าอยู่กว่าเมืองกรุง...
ยิ่งเดี๋ยวนี้ บ้านนอกมีทั้งไฟฟ้า โทรศัพท์ เคเบิลทีวี ดาวเทียม..
อะไรก็ไปถึงครับ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
tatuk วันที่ : 10/02/2010 เวลา : 17.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

ชีวิตที่บุ่งคล้าสุขสงบดีไหมครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน